ಬೀಜೇ ಽನ್ತಸ್ ಸ್ಥಾವರೇ ಹ್ಯ್ ಆಸ್ತೇ ಪದಾರ್ಥೋ ಯತ್ರ ಜಙ್ಗಮಃ । ಕಿಂ ನಾಸ್ತೇ ತತ್ರ ದೇಹೇ ಽನ್ತರ್ ನಿಜೇ ಚಿತ್ಕಲ್ಪನಾತ್ಮಕಃ
ಹುಳಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾವರ ವಸ್ತು ಇದ್ದಂತೆ, ಚೇತನವು ಇರುವ ಜಂಗಮ ವಸ್ತುವಿನೊಳಗೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾದರೆ, ಚಿತ್ತ ಮತ್ತು ಕಲ್ಪನೆಯ ಸ್ವರೂಪನಾದವನು ತನ್ನದೇ ದೇಹದೊಳಗೆ ಇರಲಾರನೆಂದು ಏಕೆ?
ಸಾಕಾರೋ ಗಗನಾತ್ಮಾಸ್ತು ನಿರಾಕಾರಂ ಖಮ್ ಅಸ್ತು ವಾ । ಆಸ್ತೇ ಬಹಿರ್ ಅಥಾನ್ತಶ್ ಚ ಭಿನ್ನೇ ಬಾಹ್ಯಾನ್ತರೇ ನ ಹಿ
ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ರೂಪ ಇದ್ದರೂ ಇರಲಿ, ರೂಪವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರೂ ಇರಲಿ—ಅದು ಹೊರಗೂ ಒಳಗೂ ಇದೆ. ಹೊರ ಮತ್ತು ಒಳ ಎಂಬ ಭೇದದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಬೇರ್ಪು ಇಲ್ಲ.
ಆತ್ಮಾರಾಮẖ ಕಾಷ್ಠಮೌನೀ ನಜಡೋ ಽಪಿ ದೃಷಜ್ಜಡಃ । ಅಹಂ ತ್ವಮ್ ಇತ್ಯಾದಿಮಯೋ ವಿರಾಡ್ ಆತ್ಮನಿ ತಿಷ್ಠತಿ
ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವವನು, ಮರದಂತೆಯೇ ಮೌನವಾಗಿದ್ದರೂ, ಜಡನಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಹೊರಗೆ ಜಡನಂತೆ ಕಾಣುವವನು, 'ನಾನು', 'ನೀನು' ಎಂಬ ಭಾವಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವ ಮಹಾಪುರುಷನು ಆತ್ಮದಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.
ಆವೇಷ್ಟಿತೋಜ್ಝಿತಲತಾತೃಣದಾರುಪುಂವದ್ ಉಚ್ಛಬ್ದಮ್ ಅಮ್ಬುರಯವಚ್ ಚ ವಿಚೋಪಿತಾಙ್ಗಃ । ನಾನಾವಿಧೇ ಹಿ ವಿಹರನ್ನ್ ಅಪಿ ಕಾರ್ಯಜಾಲೇ ತಜ್ಜ್ಞಶ್ ಶಿಲಾಜಠರಶಾನ್ತಮನಸ್ಕ ಏವ
ಲತೆಗಳು, ಹುಲ್ಲು, ಮರ, ಜನರು ಇವುಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ಕಾಡಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ನೀರಿನ ಅಲೆಗಳಂತೆ ಅಂಗಗಳು ಚಲಿಸಿದರೂ, ಅನೇಕ ವಿಧದ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರೂ, ಆ ಜ್ಞಾನಿಯ ಮನಸ್ಸು ಕಲ್ಲಿನ ಹೃದಯದಂತೆಯೇ ಶಾಂತವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಅಥಾಗ್ರಸ್ಥಬ್ರಹ್ಮಲೋಕೇ ಬ್ರಹ್ಮಣಿ ಧ್ಯಾನಶಾಲಿನಿ । ನಿಕ್ಷಿಪ್ತಾಕ್ಷಶ್ ಶನೈರ್ ದಿಕ್ಷು ದೃಷ್ಟವಾನ್ ಅಮಲಂ ಹ್ಯ್ ಅಹಮ್
ಆಗ, ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದ ಶ್ರೇಷ್ಠಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಿದ್ದಾಗ, ನಾನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳತ್ತ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಹರಿಸಿ, ನಿರ್ಮಲವಾದ ಆತ್ಮವನ್ನು ಕಂಡೆ.
ದ್ವಿತೀಯಮ್ ಅರ್ಕಂ ಮಧ್ಯಾಹ್ನೇ ಪಶ್ಚಾದ್ ಅಭ್ಯುದಿತಂ ಸ್ಫುಟಮ್ । ದಿಗ್ದಾಹಮ್ ಇವ ದಿಗ್ವಕ್ತ್ರೇ ವನದಾಹಮ್ ಇವಾಚಲೇ
ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎರಡನೇ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಉದಯಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದೆನು; ಅದು ದಿಕ್ಕುಗಳ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ, ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಕಾಡುಗಿಡದ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ವಹ್ನಿಲೋಕಮ್ ಇವ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ವಡವಾಗ್ನಿಮ್ ಇವಾರ್ಣವೇ । ತತೋ ಽಪಶ್ಯಮ್ ಅಹಂ ದೀಪ್ತಂ ಸೂರ್ಯಂ ನೈರೃತದಿಙ್ಮುಖೇ
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಯ ಲೋಕದಂತಿತ್ತು, ಸಮುದ್ರದೊಳಗಿನ ಬಲವಾದ ಅಗ್ನಿಯಂತಿತ್ತು. ಆಗ ನಾನು ದಕ್ಷಿಣಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡಿದೆ.
ಸೂರ್ಯಂ ಯಾಮ್ಯೈಕದಿಗ್ಭಾಗೇ ಸೂರ್ಯಮ್ ಅಗ್ನಿಕದಿಙ್ಮುಖೇ । ಸೂರ್ಯಮ್ ಐನ್ದ್ರೈಕದಿಗ್ಭಾಗೇ ಸೂರ್ಯಮ್ ಈಶಾನದಿಙ್ಮುಖೇ
ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೂರ್ಯ, ಆಗ್ನೇಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೂರ್ಯ, ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೂರ್ಯ, ಈಶಾನ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೂರ್ಯ ಕಾಣಿಸಿತು.
ಸೂರ್ಯಂ ಕುಬೇರಕಕುಭಿ ಸೂರ್ಯಂ ವಾಯವ್ಯದಿಕ್ತಟೇ । ಸೂರ್ಯಂ ವಾರುಣದಿಗ್ಭಾಗೇ ತೇನ ವಿಸ್ಮಿತವಾನ್ ಅಹಮ್
ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೂರ್ಯ, ವಾಯುವ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೂರ್ಯ, ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೂರ್ಯ ಕಾಣಿಸಿತು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ನಾನು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾದೆ.
ಯಾವದ್ ವಿಚಾರಯಾಮ್ಯ್ ಆಶು ವಿಧಿವೈಧುರ್ಯಮ್ ಆಕುಲಃ । ಉದಭೂದ್ ಭೂತಲಾತ್ ತಾವದ್ ಅರ್ಕ ಔರ್ವ ಇವಾರ್ಣವಾತ್
ಈ ವಿಚಿತ್ರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನಾನು ಬೇಗನೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಹಠಾತ್ ಭೂಮಿಯಿಂದ ಸಮುದ್ರದೊಳಗಿನ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಮತ್ತೊಂದು ಸೂರ್ಯ ಹೊರಬಂದಿತು.
ಏಕಾದರ್ಶೇ ಽಖಿಲಾರ್ಕಾಣಾಂ ಪ್ರತಿಬಿಮ್ಬಮ್ ಇವೋತ್ಥಿತಮ್ । ಉದಭೂತ್ ತ್ರಯಮ್ ಅರ್ಕಾಣಾಮ್ ಅಮ್ಬರೇ ದಿಗ್ಗಣಾಮ್ಬರೇ
ಹೊಂದಿದ ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಸೂರ್ಯರ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಗಳು ಕಾಣಿಸುವಂತೆ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಸೂರ್ಯಗಳು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸಿತು.
ತದ್ ದ್ವಾದಶಪರೀಮಾಣಂ ದೀಪ್ತಂ ವೃನ್ದಂ ವಿವಸ್ವತಾಮ್ । ಸರ್ವದಿಕ್ಕಂ ದದಾಹೋಚ್ಚೈಶ್ ಶುಷ್ಕಂ ವನಮ್ ಇವಾನಲಃ
ಆ ಹೊಳೆಯುವ ಮೂರು ಸೂರ್ಯಗಳ ಗುಂಪು, ಪ್ರತಿ ಸೂರ್ಯವೂ ಹನ್ನೆರಡು ಗಾತ್ರದಂತೆ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಭಾರಿಯಾಗಿ ಸುಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿತು, ಒಣಕಾಡನ್ನು ಬೆಂಕಿ ಹತ್ತಿಸಿದಂತೆ.
ಅಥೋದಭೂಜ್ ಜಗತ್ಷಣ್ಡಶೋಷಣಗ್ರೀಷ್ಮವಾಸರಃ । ಅನಗ್ನಿರ್ ಅಗ್ನಿದಾಹೋ ದ್ರಾಗ್ ಅದೃಶ್ಯೋಲ್ಮುಕಗುಲ್ಮಕಃ
ಆಮೇಲೆ, ಬೆಂಕಿಯಿಲ್ಲದೆ ಸುಡುವ, ಹೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಉರಿಯುವ, ಕಾಣದ ಉಲ್ಕೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲ ಒಣಗಿಸುವ ಭಾರೀ ಬೇಸಿಗೆಯೊಂದು ಏಕಾಏಕಿ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.
ಅನಗ್ನಿನಾಗ್ನಿದಾಹೇನ ತೇನ ತಾಮರಸೇಕ್ಷಣ । ಅಙ್ಗಾನಿ ದಾವದಗ್ಧಾನಿ ಸ್ವಿನ್ನಾನೀವ ಮಮಾಭವನ್
ಆ ಬೆಂಕಿಯಿಲ್ಲದ ಸುಡುವ ತಾಪದಿಂದ, ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳವಳೇ, ನನ್ನ ಅಂಗಗಳು ಕಾಡಿನ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಸುಟ್ಟಂತೆ, ಬೆವರಲ್ಲಿ ನೆನೆದುಹೋದವು.
ಪ್ರದೇಶಂ ತಮ್ ಅಥ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ದೂರಮ್ ಆರೂಢವಾನ್ ಅಹಮ್ । ದೃಢಹಸ್ತತಲಾಘಾತಹತಕನ್ದುಕವನ್ ನಭಃ
ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಾನು ದೂರಕ್ಕೆ ಏರಿ ಹೋದೆ, ಬಲವಾದ ಕೈಯಿಂದ ಹೊಡೆದ ಚೆಂಡಿನಂತೆ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹಾರಿದೆ.
ಅಪಶ್ಯಂ ಗಗನಸ್ಥೋ ಽಹಮ್ ಉದಿತಂ ಚಣ್ಡತೇಜಸಮ್ । ತಪನ್ತಂ ದ್ವಾದಶಾದಿತ್ಯಗಣಂ ದಿಕ್ಷು ದಶಸ್ವ್ ಅಪಿ
ಆಗ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಾನು ಹನ್ನೆರಡು ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಸೂರ್ಯರನ್ನು ನೋಡಿದೆ, ಅವು ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತಿವೆ.
ಬೃಹದ್ಭಡಭಡಾರಾವಜ್ವಲದ್ಘನವನಾಚಲಮ್ । ಮಹಾಕಹಕಹಾಶಬ್ದಕ್ವಥತ್ಸಪ್ತಾಬ್ಧಿಡಮ್ಬರಮ್
ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಮಹಾ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿಕೊಂಡಿರುವ ದೊಡ್ಡ ಪರ್ವತಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಡುಗಳನ್ನು ನೋಡಿದೆ, ಏಳು ಸಾಗರಗಳ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ಆಕಾಶವು ಕುದಿಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಸಜ್ವಾಲೋಲ್ಮುಕನೀರನ್ಧ್ರಲೋಕಾನ್ತರಪುರಾನ್ತರಮ್ । ಜ್ವಾಲಾಘನಘಟಾಟೋಪಸಿನ್ದೂರೀಕೃತಪರ್ವತಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಜ್ವಲಿಸುವ ಉಲ್ಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಲೋಕಾಂತರಗಳ ನಗರಗಳು ತುಂಬಿದ್ದವು, ಬೆಟ್ಟಗಳ ಶಿಖರಗಳು ಬೆಂಕಿಯ ಹೊತ್ತಿನಿಂದ ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದವು.
ಡೀಯಮಾನಮಹಾಙ್ಗಾರಸ್ಥಿರವಿದ್ಯುತ್ಕಕುಪ್ತಟಮ್ । ಸ್ಫುರತ್ಕಟಕಟಾಟೋಪಚಟತ್ಪತ್ತನಮಣ್ಡಲಮ್
ಅದು ದೊಡ್ಡ ಕೆಂಡದ ಗುಡ್ಡ, ಅದರಲ್ಲಿ ಮೆರುಗು ಹೊಡೆಯುವ ಮಿಂಚುಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿವೆ, ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಆವರಣವಿದೆ; ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಭಾರೀ ಗದ್ದಲ, ಸದ್ದು, ಚಟಚಟೆ ಶಬ್ದಗಳು ಕೇಳಿಸುತ್ತಿವೆ.
ವಿದಲದ್ಭೂತಲೋದ್ಭೂತಧೂಮದಣ್ಡೈಶ್ ಶಿಲಾಘನೈಃ । ಕಾಚಸ್ತಮ್ಭಸಹಸ್ರಾಢ್ಯಭುವನಾಸ್ಥಾನಮಣ್ಡಪಮ್
ಅದು ಭೂಮಿಯಿಂದ ಎದ್ದುಕೊಂಡು ಹೊಗೆಯ ಕಂಬಗಳನ್ನು ಹೊರಹಾಕುವ, ಸಾವಿರಾರು ಕಲ್ಲಿನ ತಂಬೆಗಳಿರುವ ದೊಡ್ಡ ಮಂಟಪ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಬಂಡೆಗಳೇ ತುಂಬಿವೆ.
ಕ್ವಥದ್ಭೂತಮಹಾಭೂತತಾರಾಕ್ರನ್ದಾತಿಘರ್ಘರಮ್ । ಲೋಕಪಾಲಪುರಾಪಾತಸ್ಫುಟಚ್ಚಟಚಟೋದ್ಭಟಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಬಿಸಿಲಿನಿಂದ ಉಕ್ಕುತ್ತಿರುವ ಪಂಚಭೂತಗಳ ಭಾರೀ ಗರ್ಜನೆ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಅಳಲು, ಲೋಕಪಾಲರ ನಗರಗಳು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿರುವ ಚಟಚಟೆ ಶಬ್ದಗಳೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಭಯಾನಕ ಗದ್ದಲ ಉಂಟುಮಾಡಿವೆ.
ತಾರಾವಿಶರಣೋದ್ಗಾರವೃಷ್ಟರತ್ನಧರಾತಲಮ್ । ಸರ್ವಸ್ಥಲಾಲಯಚಲದ್ದಹ್ಯಮಾನಜನವ್ರಜಮ್
ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಚದುರಿ, ರತ್ನಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿದು, ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲಾ ಆಭರಣಗಳ ಹಾರುವಂತೆ ಆಗಿದೆ; ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಮನೆಗಳು ನಡುಗುತ್ತಿವೆ, ಜನರು ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಸುಡುವಂತಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಸರ್ವದಿಕ್ಕಾನಲಪ್ಲೋಷಗಣದುರ್ದರ್ಶದಿಕ್ತಟಮ್ । ಉತ್ತಪ್ತಾಮ್ಬುಭರಸ್ವಿನ್ನಜಲೇಚರಮಹಾರ್ಣವಮ್
ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಸುಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತಿರುವ, ದಟ್ಟವಾದ ಹೊಗೆಯ ಮಡುವಿನಂತೆ ಕಾಣದ ಕಡಲ ತೀರ, ಬಿಸಿ ನೀರಿನ ಭಾರದಿಂದ ಒದ್ದೆಯಾಗಿ, ಕುದಿಯುತ್ತಿರುವ ಮಹಾಸಾಗರ.
ಧರಾಧರದರೀರನ್ಧ್ರಭ್ರಮತ್ಕುಣ್ಡಲಿಮಣ್ಡಲಮ್ । ಪತತ್ಪರ್ವತನಿಷ್ಪಿಷ್ಟಪ್ಲುಷ್ಟಪತ್ತನಮಣ್ಡಲಮ್
ಪರ್ವತಗಳ ಬಿರುಕುಗಳು ಮತ್ತು ಗುಹೆಗಳೊಳಗೆ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಿರುವ ಭಯಾನಕ ಪ್ರವಾಹ, ಬಿದ್ದ ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ನುಚ್ಚು ನುಗ್ಗಿ ಸುಟ್ಟುಹೋದ ಪಟ್ಟಣಗಳ ಪ್ರದೇಶ.
ಪತತ್ಪಚಪಚಾಶಬ್ದಶಬ್ದಿತಾಬ್ಧ್ಯದ್ರಿಕುಞ್ಜಕಮ್ । ತಪತ್ತಾಪೋನ್ನಮದ್ಭೂತಜ್ವರಿತಾರ್ಣವಪರ್ವತಮ್
ಬಿದ್ದು ಬೀಳುತ್ತಿರುವ ವಸ್ತುಗಳ ಶಬ್ದದಿಂದ ಗುಂಜುತ್ತಿರುವ ಬೆಟ್ಟಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಡುಗಳು, ಭಾರೀ ಉಷ್ಣದಿಂದ ಜ್ವರದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ಸಾಗರಗಳು ಮತ್ತು ಪರ್ವತಗಳು.
ಹೃದಯಸ್ಫೋಟನಿಸ್ಸಾರಪತದ್ವಿದ್ಯಾಧರಾಙ್ಗನಮ್ । ಆಕ್ರನ್ದರೋದನಶ್ರಾನ್ತದ್ರವನ್ನಿಶ್ಶರಣಾಮರಮ್
ಹೃದಯಗಳು ಒಡೆದು, ವಿದ್ಯಾಧರರ ದೇಹಗಳು ನೆಲಕ್ಕುರುಳುವ ಸ್ಥಳ, ಅಳಲು ಮತ್ತು ಕೂಗುಗಳಿಂದ ಹತಾಶರಾದ ದೇವತೆಗಳು ಕರಗಿಹೋಗಿ, ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದೆ ಉಳಿದಿರುವ ಲೋಕ.
ನಾಗಲೋಕಜ್ವಲಜ್ಜ್ವಾಲಾಪಾತಾಲೋತ್ತಪ್ತಭೂತಲಮ್ । ಶುಷ್ಕಾರ್ಣವಸ್ಖದಾಪಙ್ಕವಿವೃತ್ತೋಗ್ರಜಲೇಚರಮ್
ಅಡಗಿದ ನಾಗಲೋಕದಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಬೆಂಕಿಯ ಜ್ವಾಲೆಗಳು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿದವು. ಪಾತಾಳದಿಂದ ಬರುವ ಉಷ್ಣದಿಂದ ಭೂಮಿ ಬಿಸಿಯಾಗಿತ್ತು. ಕಡಲಿನೀರು ಒಣಗಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕೆಸರು ತುಂಬಿದ ಹಳ್ಳಗಳು, ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಹರಿಯುವ ನೀರಿನಿಂದ ಗದ್ದಲುಗಳಾಗಿ ಬದಲಾಗಿದ್ದವು.
ಔರ್ವೇಣಾಬಿನ್ಧನಾಭಾವಾತ್ ಪ್ರೋಡ್ಡೀಯೇವ ಸಹಸ್ರಧಾ । ಗತೇನ ಶತಧೋತ್ಥಾಯ ಗೃಹೀತಗಗನಾಙ್ಗನಮ್
ಅಗ್ನಿಗೆ ಆಹಾರ ಸಿಗದ ಕಾರಣ, ಅದು ಸಾವಿರಾರು ಹೊಳೆಯಂತೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎದ್ದಿತು. ನೂರಾರು ನದಿಗಳಂತೆ ಹರಿದು, ಆಕಾಶವನ್ನೇ ಆಕ్రమಿಸಿತು.
ಅಥೋದಭೂಜ್ ಜ್ವಲಜ್ಜ್ವಾಲಾಕಿಂಶುಕಾಂಶುಕಶೋಭಿತಃ । ತಾಣ್ಡವಾಯೇವ ಕಲ್ಪಾಗ್ನಿಸ್ ತರಲೋಲ್ಮುಕಮಾಲ್ಯವಾನ್
ಆಗ ಕೆಂಪು ಕಿಂಶುಕ ಹೂವಿನ ರೇಷ್ಮೆಪಟದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಜ್ವಾಲೆಯೊಂದು ಎದ್ದಿತು. ಅದು ಉರಿಯುವ ಉಲ್ಕೆಗಳ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿತ್ತು, ಪ್ರಳಯದ ಅಗ್ನಿಯೇ ತಾಂಡವ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ತಾರಂ ಪಟಪಟಾಟೋಪೀ ರಟದ್ಭಟ ಇವೋದ್ಭಟಃ । ಜ್ವಾಲೋದ್ಭುಜೋ ಧೂಮ್ರಕಚೋ ಜಗಜ್ಜೀರ್ಣಕುಟೀನಟಃ
ಅದು ಪಟಪಟ ಎಂಬ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಶಬ್ದವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ, ಧೂಮದ ಕೂದಲನ್ನು ಹೊತ್ತಂತೆ, ಭಯಾನಕ ಯೋಧನು ಕೂಗುವಂತೆ ಎದ್ದಿತು. ಜಗತ್ತಿನ ಹಳೆಯ ಮನೆಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟುಹಾಕುವ ವಿನಾಶಕನಂತೆ ವರ್ತಿಸಿತು.