ಅವಯವಾವಯವಿನೋರ್ ಇವೇಹೇನ್ದ್ರಿಯಚಿತ್ತಯೋಃ । ನ ಮನಾಗ್ ಅಪಿ ಭೇದೋ ಽಸ್ತಿ ನೈಕ್ಯಮ್ ಏಕಶರೀರಯೋಃ
ಹೆಸರು ಮತ್ತು ಅದರ ಭಾಗಗಳ ನಡುವೆ ಹೇಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆ ಇಲ್ಲವೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ನಡುವೆಯೂ ಯಾವ ಭೇದವೂ ಇಲ್ಲ. ಅವು ಒಬ್ಬದೇ ದೇಹಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವುಗಳಾದ್ದರಿಂದ, ಅವುಗಳು ಒಂದೇ ಎಂದು ಕೂಡ ಹೇಳಲಾಗದು.
ತಸ್ಯ ತಾನ್ಯ್ ಏವ ಕಾರ್ಯಾಣಿ ಜಗತಾಂ ಯಾನಿ ಕಾನಿಚಿತ್ । ಸಙ್ಕಲ್ಪಾ ಏವ ಪುಂವೃತ್ತ್ಯಾ ಚಲನ್ತ್ಯಾ ರೂಷಿತದ್ವಿತಾಃ
ಅವನಿಗೆ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಎಲ್ಲ ಕ್ರಿಯೆಗಳು, ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಆಗಿರಲಿ, ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನ ಚಲನೆಯಿಂದ ಬಣ್ಣಗೊಂಡ ಇಚ್ಛೆಗಳೇ ಆಗಿವೆ.
ಜಾಗತೇ ತಸ್ಯ ವಿಜ್ಞೇಯೇ ನಾನ್ಯೇ ಽಸ್ಯ ಮೃತಿಜನ್ಮನೀ । ಸ ಏವೇದಂ ಜಗತ್ ತಸ್ಮಾತ್ ಸಙ್ಕಲ್ಪಾತ್ಮಾಸ್ತಿ ನೇತರತ್
ಜಾಗೃತ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನೇ ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಅವನಿಗೆ ಬೇರೆ ಹುಟ್ಟು ಅಥವಾ ಸಾವು ಇಲ್ಲ. ಅವನೇ ಈ ಜಗತ್ತು, ಆದ್ದರಿಂದ ಜಗತ್ತು ಇಚ್ಛೆಯ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿದ್ದು, ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಅಲ್ಲ.
ತತ್ಸತ್ತಯಾ ಜಗತ್ಸತ್ತಾ ತನ್ಮೃತ್ಯೈವ ಜಗನ್ ಮೃತಮ್ । ಯಾದೃಶೀ ಸ್ಪನ್ದಮರುತೋಸ್ ಸತ್ತೈಕಾ ತಾದೃಶೀ ತಯೋಃ
ಅವನಿರುವುದರಿಂದ ಜಗತ್ತು ಇದೆ; ಅವನು ಸತ್ತರೆ ಜಗತ್ತು ಕೂಡ ಸತ್ತಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಹೇಗೆ ಗಾಳಿಯ ಚಲನೆ ಅದರ ಅಸ್ತಿತ್ವದಿಂದಲೇ ಸಾಧ್ಯವೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಈ ಎರಡಕ್ಕೂ ಅಸ್ತಿತ್ವವೇ ಮೂಲ.
ಜಗದ್ವಿರಾಜೋಸ್ ಸತ್ತೈಕಾ ಪವನಸ್ಪನ್ದಯೋರ್ ಇವ । ಜಗದ್ ಯತ್ ಸ ವಿರಾಡ್ ಏವ ಯೋ ವಿರಾಟ್ ತಜ್ ಜಗತ್ ಸ್ಮೃತಮ್
ಈ ಜಗತ್ತು ಮತ್ತು ವಿರಾಟ್ ಎಂಬುದು ಒಂದೇ ಅಸ್ತಿತ್ವ. ಹಗುರವಾದ ಗಾಳಿಯೂ ಅದರ ಚಲನೆಯೂ ಬೇರೆ ಅಲ್ಲದೆ ಒಂದೇ ಆಗಿರುವಂತೆ, ಜಗತ್ತು ಎಂದರೆ ವಿರಾಟ್, ವಿರಾಟ್ ಎಂದರೆ ಜಗತ್ತು ಎಂಬುದೇ ಸತ್ಯ.
ಜಗದ್ ಬ್ರಹ್ಮಾ ವಿರಾಟ್ ಚೇತಿ ಶಬ್ದಾḫ ಪರ್ಯಾಯವಾಚಕಾಃ । ಸಙ್ಕಲ್ಪಮಾತ್ರಮ್ ಏವೈತೇ ಶುದ್ಧಚಿದ್ವ್ಯೋಮರೂಪಿಣಃ
ಜಗತ್ತು, ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ವಿರಾಟ್ ಎಂಬ ಪದಗಳು ಒಂದೇ ಅರ್ಥವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಶುದ್ಧವಾದ ಚೈತನ್ಯರೂಪವಾದ ಆಕಾಶದೊಳಗಿನ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಮಾತ್ರ.
ಸಙ್ಕಲ್ಪಾತ್ಮಾ ವಿರಾಡ್ ಏವ ಖಮ್ ಏವಾಕೃತಿಮ್ ಆಗತಮ್ । ಅಸ್ತು ನಾಮ ಸ್ವದೇಹಾನ್ತẖ ಕಥಂ ಬ್ರಹ್ಮೈಷ ತಿಷ್ಠತಿ
ವಿರಾಟ್ ಎಂಬುದು ಕಲ್ಪನೆಯ ಸ್ವರೂಪ, ಅದು ಆಕಾಶದಂತೆ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದೆ. ಇದನ್ನು ತನ್ನದೇ ದೇಹದೊಳಗೆ ಇದೆ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು, ಆದರೆ ಈ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ನೆಲೆಸುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದು ಪ್ರಶ್ನೆ.
ಯಥಾ ಧ್ಯಾನೇನ ದೇಹಾನ್ತಸ್ ತಿಷ್ಠಸಿ ತ್ವಂ ಯಥಾಸ್ಥಿತಮ್ । ತಥಾಸ್ತೇ ನಿಜದೇಹೇ ಽನ್ತಸ್ ಸಙ್ಕಲ್ಪಾತ್ಮಾ ಪಿತಾಮಹಃ
ನೀನು ಧ್ಯಾನದ ಮೂಲಕ ದೇಹದೊಳಗೆ ಇದ್ದಂತೆ, ಕಲ್ಪನೆಯ ಸ್ವರೂಪವಾದ ಪಿತಾಮಹನು ಕೂಡ ತನ್ನದೇ ದೇಹದೊಳಗೆ ಹಾಗೆಯೇ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.
ನೃಣಾಂ ತಥಾ ಚ ಮುಖ್ಯಾನಾಂ ಶ್ರೀರ್ ಯಾ ಬ್ರಹ್ಮಪುರೋದರೇ । ಉತ್ಪತ್ತಿಪುತ್ರಿಕಾದೇಹಪ್ರತಿಬಿಮ್ಬೋಪಮಾಸ್ತಿ ಸಾ
ಹಾಗೆಯೇ, ಮಹತ್ವವಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಮಹಿಮೆಯೂ ಬ್ರಹ್ಮನ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿರುವಂತದ್ದು. ಅದು ಸೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗಳ ದೇಹದ ಪ್ರತಿಬಿಂಬದಂತಿದೆ.
ಯತ್ರ ತ್ವಮ್ ಅಪಿ ದೇಹಾನ್ತẖ ಕರ್ತುಂ ಶಕ್ನೋಷ್ಯ್ ಅಲಂ ಸ್ಥಿತಿಮ್ । ಸಙ್ಕಲ್ಪಾತ್ಮಾ ವಿಭುಸ್ ತತ್ರ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಕಿಂ ನ ಕರಿಷ್ಯತಿ
ನೀನು ಕೂಡ ನಿನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲೇ ಇರುವುದು ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ, ಚಿಂತನೆಯ ಸ್ವರೂಪನಾದ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅಲ್ಲಿ ಇರಲಾರನೆಂದು ಏಕೆ?
ಬೀಜೇ ಽನ್ತಸ್ ಸ್ಥಾವರೇ ಹ್ಯ್ ಆಸ್ತೇ ಪದಾರ್ಥೋ ಯತ್ರ ಜಙ್ಗಮಃ । ಕಿಂ ನಾಸ್ತೇ ತತ್ರ ದೇಹೇ ಽನ್ತರ್ ನಿಜೇ ಚಿತ್ಕಲ್ಪನಾತ್ಮಕಃ
ಹುಳಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾವರ ವಸ್ತು ಇದ್ದಂತೆ, ಚೇತನವು ಇರುವ ಜಂಗಮ ವಸ್ತುವಿನೊಳಗೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾದರೆ, ಚಿತ್ತ ಮತ್ತು ಕಲ್ಪನೆಯ ಸ್ವರೂಪನಾದವನು ತನ್ನದೇ ದೇಹದೊಳಗೆ ಇರಲಾರನೆಂದು ಏಕೆ?
ಸಾಕಾರೋ ಗಗನಾತ್ಮಾಸ್ತು ನಿರಾಕಾರಂ ಖಮ್ ಅಸ್ತು ವಾ । ಆಸ್ತೇ ಬಹಿರ್ ಅಥಾನ್ತಶ್ ಚ ಭಿನ್ನೇ ಬಾಹ್ಯಾನ್ತರೇ ನ ಹಿ
ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ರೂಪ ಇದ್ದರೂ ಇರಲಿ, ರೂಪವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರೂ ಇರಲಿ—ಅದು ಹೊರಗೂ ಒಳಗೂ ಇದೆ. ಹೊರ ಮತ್ತು ಒಳ ಎಂಬ ಭೇದದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಬೇರ್ಪು ಇಲ್ಲ.
ಆತ್ಮಾರಾಮẖ ಕಾಷ್ಠಮೌನೀ ನಜಡೋ ಽಪಿ ದೃಷಜ್ಜಡಃ । ಅಹಂ ತ್ವಮ್ ಇತ್ಯಾದಿಮಯೋ ವಿರಾಡ್ ಆತ್ಮನಿ ತಿಷ್ಠತಿ
ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವವನು, ಮರದಂತೆಯೇ ಮೌನವಾಗಿದ್ದರೂ, ಜಡನಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಹೊರಗೆ ಜಡನಂತೆ ಕಾಣುವವನು, 'ನಾನು', 'ನೀನು' ಎಂಬ ಭಾವಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವ ಮಹಾಪುರುಷನು ಆತ್ಮದಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.
ಆವೇಷ್ಟಿತೋಜ್ಝಿತಲತಾತೃಣದಾರುಪುಂವದ್ ಉಚ್ಛಬ್ದಮ್ ಅಮ್ಬುರಯವಚ್ ಚ ವಿಚೋಪಿತಾಙ್ಗಃ । ನಾನಾವಿಧೇ ಹಿ ವಿಹರನ್ನ್ ಅಪಿ ಕಾರ್ಯಜಾಲೇ ತಜ್ಜ್ಞಶ್ ಶಿಲಾಜಠರಶಾನ್ತಮನಸ್ಕ ಏವ
ಲತೆಗಳು, ಹುಲ್ಲು, ಮರ, ಜನರು ಇವುಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ಕಾಡಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ನೀರಿನ ಅಲೆಗಳಂತೆ ಅಂಗಗಳು ಚಲಿಸಿದರೂ, ಅನೇಕ ವಿಧದ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರೂ, ಆ ಜ್ಞಾನಿಯ ಮನಸ್ಸು ಕಲ್ಲಿನ ಹೃದಯದಂತೆಯೇ ಶಾಂತವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಅಥಾಗ್ರಸ್ಥಬ್ರಹ್ಮಲೋಕೇ ಬ್ರಹ್ಮಣಿ ಧ್ಯಾನಶಾಲಿನಿ । ನಿಕ್ಷಿಪ್ತಾಕ್ಷಶ್ ಶನೈರ್ ದಿಕ್ಷು ದೃಷ್ಟವಾನ್ ಅಮಲಂ ಹ್ಯ್ ಅಹಮ್
ಆಗ, ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದ ಶ್ರೇಷ್ಠಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಿದ್ದಾಗ, ನಾನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳತ್ತ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಹರಿಸಿ, ನಿರ್ಮಲವಾದ ಆತ್ಮವನ್ನು ಕಂಡೆ.
ದ್ವಿತೀಯಮ್ ಅರ್ಕಂ ಮಧ್ಯಾಹ್ನೇ ಪಶ್ಚಾದ್ ಅಭ್ಯುದಿತಂ ಸ್ಫುಟಮ್ । ದಿಗ್ದಾಹಮ್ ಇವ ದಿಗ್ವಕ್ತ್ರೇ ವನದಾಹಮ್ ಇವಾಚಲೇ
ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎರಡನೇ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಉದಯಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದೆನು; ಅದು ದಿಕ್ಕುಗಳ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ, ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಕಾಡುಗಿಡದ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ವಹ್ನಿಲೋಕಮ್ ಇವ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ವಡವಾಗ್ನಿಮ್ ಇವಾರ್ಣವೇ । ತತೋ ಽಪಶ್ಯಮ್ ಅಹಂ ದೀಪ್ತಂ ಸೂರ್ಯಂ ನೈರೃತದಿಙ್ಮುಖೇ
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಯ ಲೋಕದಂತಿತ್ತು, ಸಮುದ್ರದೊಳಗಿನ ಬಲವಾದ ಅಗ್ನಿಯಂತಿತ್ತು. ಆಗ ನಾನು ದಕ್ಷಿಣಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡಿದೆ.
ಸೂರ್ಯಂ ಯಾಮ್ಯೈಕದಿಗ್ಭಾಗೇ ಸೂರ್ಯಮ್ ಅಗ್ನಿಕದಿಙ್ಮುಖೇ । ಸೂರ್ಯಮ್ ಐನ್ದ್ರೈಕದಿಗ್ಭಾಗೇ ಸೂರ್ಯಮ್ ಈಶಾನದಿಙ್ಮುಖೇ
ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೂರ್ಯ, ಆಗ್ನೇಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೂರ್ಯ, ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೂರ್ಯ, ಈಶಾನ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೂರ್ಯ ಕಾಣಿಸಿತು.
ಸೂರ್ಯಂ ಕುಬೇರಕಕುಭಿ ಸೂರ್ಯಂ ವಾಯವ್ಯದಿಕ್ತಟೇ । ಸೂರ್ಯಂ ವಾರುಣದಿಗ್ಭಾಗೇ ತೇನ ವಿಸ್ಮಿತವಾನ್ ಅಹಮ್
ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೂರ್ಯ, ವಾಯುವ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೂರ್ಯ, ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೂರ್ಯ ಕಾಣಿಸಿತು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ನಾನು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾದೆ.
ಯಾವದ್ ವಿಚಾರಯಾಮ್ಯ್ ಆಶು ವಿಧಿವೈಧುರ್ಯಮ್ ಆಕುಲಃ । ಉದಭೂದ್ ಭೂತಲಾತ್ ತಾವದ್ ಅರ್ಕ ಔರ್ವ ಇವಾರ್ಣವಾತ್
ಈ ವಿಚಿತ್ರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನಾನು ಬೇಗನೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಹಠಾತ್ ಭೂಮಿಯಿಂದ ಸಮುದ್ರದೊಳಗಿನ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಮತ್ತೊಂದು ಸೂರ್ಯ ಹೊರಬಂದಿತು.
ಏಕಾದರ್ಶೇ ಽಖಿಲಾರ್ಕಾಣಾಂ ಪ್ರತಿಬಿಮ್ಬಮ್ ಇವೋತ್ಥಿತಮ್ । ಉದಭೂತ್ ತ್ರಯಮ್ ಅರ್ಕಾಣಾಮ್ ಅಮ್ಬರೇ ದಿಗ್ಗಣಾಮ್ಬರೇ
ಹೊಂದಿದ ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಸೂರ್ಯರ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಗಳು ಕಾಣಿಸುವಂತೆ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಸೂರ್ಯಗಳು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸಿತು.
ತದ್ ದ್ವಾದಶಪರೀಮಾಣಂ ದೀಪ್ತಂ ವೃನ್ದಂ ವಿವಸ್ವತಾಮ್ । ಸರ್ವದಿಕ್ಕಂ ದದಾಹೋಚ್ಚೈಶ್ ಶುಷ್ಕಂ ವನಮ್ ಇವಾನಲಃ
ಆ ಹೊಳೆಯುವ ಮೂರು ಸೂರ್ಯಗಳ ಗುಂಪು, ಪ್ರತಿ ಸೂರ್ಯವೂ ಹನ್ನೆರಡು ಗಾತ್ರದಂತೆ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಭಾರಿಯಾಗಿ ಸುಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿತು, ಒಣಕಾಡನ್ನು ಬೆಂಕಿ ಹತ್ತಿಸಿದಂತೆ.
ಅಥೋದಭೂಜ್ ಜಗತ್ಷಣ್ಡಶೋಷಣಗ್ರೀಷ್ಮವಾಸರಃ । ಅನಗ್ನಿರ್ ಅಗ್ನಿದಾಹೋ ದ್ರಾಗ್ ಅದೃಶ್ಯೋಲ್ಮುಕಗುಲ್ಮಕಃ
ಆಮೇಲೆ, ಬೆಂಕಿಯಿಲ್ಲದೆ ಸುಡುವ, ಹೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಉರಿಯುವ, ಕಾಣದ ಉಲ್ಕೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲ ಒಣಗಿಸುವ ಭಾರೀ ಬೇಸಿಗೆಯೊಂದು ಏಕಾಏಕಿ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.
ಅನಗ್ನಿನಾಗ್ನಿದಾಹೇನ ತೇನ ತಾಮರಸೇಕ್ಷಣ । ಅಙ್ಗಾನಿ ದಾವದಗ್ಧಾನಿ ಸ್ವಿನ್ನಾನೀವ ಮಮಾಭವನ್
ಆ ಬೆಂಕಿಯಿಲ್ಲದ ಸುಡುವ ತಾಪದಿಂದ, ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳವಳೇ, ನನ್ನ ಅಂಗಗಳು ಕಾಡಿನ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಸುಟ್ಟಂತೆ, ಬೆವರಲ್ಲಿ ನೆನೆದುಹೋದವು.
ಪ್ರದೇಶಂ ತಮ್ ಅಥ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ದೂರಮ್ ಆರೂಢವಾನ್ ಅಹಮ್ । ದೃಢಹಸ್ತತಲಾಘಾತಹತಕನ್ದುಕವನ್ ನಭಃ
ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಾನು ದೂರಕ್ಕೆ ಏರಿ ಹೋದೆ, ಬಲವಾದ ಕೈಯಿಂದ ಹೊಡೆದ ಚೆಂಡಿನಂತೆ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹಾರಿದೆ.
ಅಪಶ್ಯಂ ಗಗನಸ್ಥೋ ಽಹಮ್ ಉದಿತಂ ಚಣ್ಡತೇಜಸಮ್ । ತಪನ್ತಂ ದ್ವಾದಶಾದಿತ್ಯಗಣಂ ದಿಕ್ಷು ದಶಸ್ವ್ ಅಪಿ
ಆಗ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಾನು ಹನ್ನೆರಡು ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಸೂರ್ಯರನ್ನು ನೋಡಿದೆ, ಅವು ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತಿವೆ.
ಬೃಹದ್ಭಡಭಡಾರಾವಜ್ವಲದ್ಘನವನಾಚಲಮ್ । ಮಹಾಕಹಕಹಾಶಬ್ದಕ್ವಥತ್ಸಪ್ತಾಬ್ಧಿಡಮ್ಬರಮ್
ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಮಹಾ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿಕೊಂಡಿರುವ ದೊಡ್ಡ ಪರ್ವತಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಡುಗಳನ್ನು ನೋಡಿದೆ, ಏಳು ಸಾಗರಗಳ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ಆಕಾಶವು ಕುದಿಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಸಜ್ವಾಲೋಲ್ಮುಕನೀರನ್ಧ್ರಲೋಕಾನ್ತರಪುರಾನ್ತರಮ್ । ಜ್ವಾಲಾಘನಘಟಾಟೋಪಸಿನ್ದೂರೀಕೃತಪರ್ವತಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಜ್ವಲಿಸುವ ಉಲ್ಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಲೋಕಾಂತರಗಳ ನಗರಗಳು ತುಂಬಿದ್ದವು, ಬೆಟ್ಟಗಳ ಶಿಖರಗಳು ಬೆಂಕಿಯ ಹೊತ್ತಿನಿಂದ ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದವು.
ಡೀಯಮಾನಮಹಾಙ್ಗಾರಸ್ಥಿರವಿದ್ಯುತ್ಕಕುಪ್ತಟಮ್ । ಸ್ಫುರತ್ಕಟಕಟಾಟೋಪಚಟತ್ಪತ್ತನಮಣ್ಡಲಮ್
ಅದು ದೊಡ್ಡ ಕೆಂಡದ ಗುಡ್ಡ, ಅದರಲ್ಲಿ ಮೆರುಗು ಹೊಡೆಯುವ ಮಿಂಚುಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿವೆ, ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಆವರಣವಿದೆ; ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಭಾರೀ ಗದ್ದಲ, ಸದ್ದು, ಚಟಚಟೆ ಶಬ್ದಗಳು ಕೇಳಿಸುತ್ತಿವೆ.
ವಿದಲದ್ಭೂತಲೋದ್ಭೂತಧೂಮದಣ್ಡೈಶ್ ಶಿಲಾಘನೈಃ । ಕಾಚಸ್ತಮ್ಭಸಹಸ್ರಾಢ್ಯಭುವನಾಸ್ಥಾನಮಣ್ಡಪಮ್
ಅದು ಭೂಮಿಯಿಂದ ಎದ್ದುಕೊಂಡು ಹೊಗೆಯ ಕಂಬಗಳನ್ನು ಹೊರಹಾಕುವ, ಸಾವಿರಾರು ಕಲ್ಲಿನ ತಂಬೆಗಳಿರುವ ದೊಡ್ಡ ಮಂಟಪ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಬಂಡೆಗಳೇ ತುಂಬಿವೆ.