ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಖಣ್ಡಮ್ ಅಸ್ಯಾಧೋ ವಿಸ್ತೃತಂ ಪಾದಯೋಸ್ ತಲಮ್ । ಜಾನುಮಣ್ಡಲರನ್ಧ್ರಾಣಿ ಪಾತಾಲಕುಹರಾಣ್ಯ್ ಅಧಃ
ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಕೆಳಭಾಗ ಅವನ ಪಾದತಲದ ವಿಶಾಲತೆ; ಅವನ ಮೊಣಕಾಲಿನ ರಂಧ್ರಗಳು ಪಾತಾಳದ ಗುಹೆಗಳಾಗಿವೆ.
ಜಲೈಶ್ ಶಲಶಲಾಯನ್ತೀ ಸುಷಿರಾನೇಕರನ್ಧ್ರಿಕಾ । ಭೂರ್ ಅನ್ತ್ರಮಣ್ಡಲೀ ಲೋಲಾ ಸಮುದ್ರದ್ವೀಪವೇಷ್ಟನಾ
ನೀರು ಶಬ್ದಮಾಡುತ್ತಾ ಹರಿಯುವದು ಅನೇಕ ರಂಧ್ರಗಳು ಮತ್ತು ದೇಹದ ಸೊರಗುಗಳಂತೆ; ಭೂಮಿ ಚಲಿಸುವ ಆಂತರಗಳ ಹಾರವಾಗಿ, ಸಮುದ್ರಗಳು ಮತ್ತು ದ್ವೀಪಗಳು ಅದನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿವೆ.
ಜಲೈರ್ ಗುಡಗುಡಾಯನ್ತ್ಯೋ ನದ್ಯೋ ನಾಡ್ಯಸ್ ಸರದ್ರಸಾಃ । ಜಮ್ಬುದ್ವೀಪಂ ಹೃದಮ್ಭೋಜಮ್ ಅಸ್ಯ ಹೇಮಾದ್ರಿಕರ್ಣಿಕಮ್
ನದಿಗಳು ನೀರಿನ ಶಬ್ದದಿಂದ ಹರಿಯುತ್ತಿವೆ, ಅವು ಅವನ ದೇಹದ ತೇವದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ನರಗಳು. ಜಂಬುದ್ವೀಪ ಅವನ ಹೃದಯದ ಕಮಲ, ಅದರಲ್ಲಿ ಹಿಮವಂತ ಪರ್ವತವು ಸುವರ್ಣದ ಮಧ್ಯಭಾಗವಾಗಿದೆ.
ಕುಕ್ಷಯẖ ಕಕುಭಶ್ ಶೂನ್ಯಾ ಯಕೃತ್ಪ್ಲೀಹಾದಯೋ ಽಚಲಾಃ । ಮೃದ್ವ್ಯಸ್ ಸ್ನಿಗ್ಧಾḫ ಪಟಾಕಾರಾ ಮೇದಸೋ ಜಾಲಿಕಾ ಘನಾಃ
ಅವನ ಹೊಟ್ಟೆಯು ದಿಕ್ಕುಗಳು, ಖಾಲಿ ಜಾಗಗಳು ಯಕೃತ್ ಮತ್ತು ಪ್ಲಿಹೆ ಮುಂತಾದ ಅಂಗಗಳು, ಅವು ಪರ್ವತಗಳಂತೆ. ಮೃದುವಾದ, ಕೊಬ್ಬಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಹಾರುವ, ದಟ್ಟವಾದ ಕೊಬ್ಬುಗಳು ಮೋಡಗಳ ಜಾಲವಾಗಿದೆ.
ಚನ್ದ್ರಾರ್ಕೌ ಲೋಚನೇ ತಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕೋ ಮುಖಂ ಸ್ಮೃತಮ್ । ತೇಜಸ್ ಸೋಮೋ ಽಸ್ಯ ಕಥಿತಶ್ ಶ್ಲೇಷ್ಮಾ ಪ್ರಾಲೇಯಪರ್ವತಃ
ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕ ಅವನ ಬಾಯಿ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಸೋಮ ಅವನ ಪಿತ್ತ, ಶ್ಲೇಷ್ಮಾ ಹಿಮಪರ್ವತವಾಗಿದೆ.
ಅಗ್ನಿಲೋಕಸ್ ತಥೌರ್ವಾಗ್ನಿḫ ಪಿತ್ತಮ್ ಅಸ್ಯಾತಿದುಸ್ಸಹಮ್ । ವಾತಸ್ಕನ್ಧೋ ಮಹಾವಾತಾḫ ಪ್ರಾಣಾಪಾನಾ ಹೃದಿ ಸ್ಥಿತಾಃ
ಅಗ್ನಿಲೋಕ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯೊಳಗಿನ ಅಗ್ನಿ ಅವನ ಅತ್ಯಂತ ತೀವ್ರವಾದ ಪಿತ್ತ. ಮಹಾ ಗಾಳಿಗಳು ಅವನ ಭುಜಗಳು, ಪ್ರಾಣ ಮತ್ತು ಅಪಾನ ವಾಯುಗಳು ಅವನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿವೆ.
ಕಲ್ಪದ್ರುಮವನಾನ್ಯ್ ಅಸ್ಯ ಸರ್ಪವೃನ್ದಾನಿ ಚ ಕ್ವಚಿತ್ । ಲೋಮಜಾಲಾನ್ಯ್ ಅನನ್ತಾನಿ ವನಾನ್ಯ್ ಉಪವನಾನಿ ಚ
ಅವನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಇಚ್ಛಾಪೂರ್ತಿ ಮರಗಳ ಕಾಡುಗಳು, ಕೆಲವೊಂದು ಕಡೆ ಹಾವುಗಳ ಗುಂಪುಗಳು, ಅನೇಕ ರೋಮಗಳ ಗುಡ್ಡೆಗಳು, ಕಾಡುಗಳು ಮತ್ತು ತೋಟಗಳು ಇವೆ.
ಊರ್ಧ್ವಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಖಣ್ಡಂ ತು ಸಮಸ್ತಮ್ ಉರುಮಸ್ತಕಮ್ । ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಪ್ರಾನ್ತರನ್ಧ್ರಾರ್ಚಿರ್ ಅಸ್ಯ ದೀಪ್ತಾ ಶಿಖೋತ್ಥಿತಾ
ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಭಾಗವು ಅವನ ತೊಡೆಯಿಂದ ತಲೆವರೆಗೆ ಹರಡಿದೆ; ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ರಂಧ್ರದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಜ್ವಾಲೆ ಹೊರಬರುತ್ತದೆ.
ಸ್ವಯಮ್ ಏವ ಮನಸ್ ತೇನ ಮನೋ ನಾಸ್ಯೋಪಯುಜ್ಯತೇ । ಆತ್ಮೈವ ಭಾಜ್ಯತಾಮ್ ಏತಿ ಕಿಲ ಕಸ್ಯ ಕಥಂ ಕುತಃ
ಅಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಸ್ವತಃ ಇದೆ, ಆದರೆ ಅವನು ಆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬಳಸುವುದಿಲ್ಲ; ಆತ್ಮವೇ ಎಲ್ಲದರ ಆಧಾರವಾಗುತ್ತದೆ—ನಿಜವಾಗಿ, ಯಾರಿಗೆ, ಹೇಗೆ, ಎಲ್ಲಿಂದ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇಲ್ಲ.
ಸ್ವಯಮ್ ಏವೇನ್ದ್ರಿಯಾಣ್ಯ್ ಏಷ ತೇನಾನ್ಯತ್ರಾಸ್ತಿತಾ ಕೃತಾ । ಯತಸ್ ತತ್ಕಲ್ಪನಾಮಾತ್ರಮ್ ಏವೇನ್ದ್ರಿಯಗಣẖ ಕಿಲ
ಅಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಸ್ವತಃ ಇವೆ, ಹಾಗಾಗಿ ಅವುಗಳಿರುವಿಕೆ ಬೇರೆಡೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಗುಂಪು ಕೇವಲ ಕಲ್ಪನೆಯ ಫಲ ಮಾತ್ರ.
ಅವಯವಾವಯವಿನೋರ್ ಇವೇಹೇನ್ದ್ರಿಯಚಿತ್ತಯೋಃ । ನ ಮನಾಗ್ ಅಪಿ ಭೇದೋ ಽಸ್ತಿ ನೈಕ್ಯಮ್ ಏಕಶರೀರಯೋಃ
ಹೆಸರು ಮತ್ತು ಅದರ ಭಾಗಗಳ ನಡುವೆ ಹೇಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆ ಇಲ್ಲವೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ನಡುವೆಯೂ ಯಾವ ಭೇದವೂ ಇಲ್ಲ. ಅವು ಒಬ್ಬದೇ ದೇಹಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವುಗಳಾದ್ದರಿಂದ, ಅವುಗಳು ಒಂದೇ ಎಂದು ಕೂಡ ಹೇಳಲಾಗದು.
ತಸ್ಯ ತಾನ್ಯ್ ಏವ ಕಾರ್ಯಾಣಿ ಜಗತಾಂ ಯಾನಿ ಕಾನಿಚಿತ್ । ಸಙ್ಕಲ್ಪಾ ಏವ ಪುಂವೃತ್ತ್ಯಾ ಚಲನ್ತ್ಯಾ ರೂಷಿತದ್ವಿತಾಃ
ಅವನಿಗೆ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಎಲ್ಲ ಕ್ರಿಯೆಗಳು, ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಆಗಿರಲಿ, ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನ ಚಲನೆಯಿಂದ ಬಣ್ಣಗೊಂಡ ಇಚ್ಛೆಗಳೇ ಆಗಿವೆ.
ಜಾಗತೇ ತಸ್ಯ ವಿಜ್ಞೇಯೇ ನಾನ್ಯೇ ಽಸ್ಯ ಮೃತಿಜನ್ಮನೀ । ಸ ಏವೇದಂ ಜಗತ್ ತಸ್ಮಾತ್ ಸಙ್ಕಲ್ಪಾತ್ಮಾಸ್ತಿ ನೇತರತ್
ಜಾಗೃತ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನೇ ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಅವನಿಗೆ ಬೇರೆ ಹುಟ್ಟು ಅಥವಾ ಸಾವು ಇಲ್ಲ. ಅವನೇ ಈ ಜಗತ್ತು, ಆದ್ದರಿಂದ ಜಗತ್ತು ಇಚ್ಛೆಯ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿದ್ದು, ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಅಲ್ಲ.
ತತ್ಸತ್ತಯಾ ಜಗತ್ಸತ್ತಾ ತನ್ಮೃತ್ಯೈವ ಜಗನ್ ಮೃತಮ್ । ಯಾದೃಶೀ ಸ್ಪನ್ದಮರುತೋಸ್ ಸತ್ತೈಕಾ ತಾದೃಶೀ ತಯೋಃ
ಅವನಿರುವುದರಿಂದ ಜಗತ್ತು ಇದೆ; ಅವನು ಸತ್ತರೆ ಜಗತ್ತು ಕೂಡ ಸತ್ತಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಹೇಗೆ ಗಾಳಿಯ ಚಲನೆ ಅದರ ಅಸ್ತಿತ್ವದಿಂದಲೇ ಸಾಧ್ಯವೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಈ ಎರಡಕ್ಕೂ ಅಸ್ತಿತ್ವವೇ ಮೂಲ.
ಜಗದ್ವಿರಾಜೋಸ್ ಸತ್ತೈಕಾ ಪವನಸ್ಪನ್ದಯೋರ್ ಇವ । ಜಗದ್ ಯತ್ ಸ ವಿರಾಡ್ ಏವ ಯೋ ವಿರಾಟ್ ತಜ್ ಜಗತ್ ಸ್ಮೃತಮ್
ಈ ಜಗತ್ತು ಮತ್ತು ವಿರಾಟ್ ಎಂಬುದು ಒಂದೇ ಅಸ್ತಿತ್ವ. ಹಗುರವಾದ ಗಾಳಿಯೂ ಅದರ ಚಲನೆಯೂ ಬೇರೆ ಅಲ್ಲದೆ ಒಂದೇ ಆಗಿರುವಂತೆ, ಜಗತ್ತು ಎಂದರೆ ವಿರಾಟ್, ವಿರಾಟ್ ಎಂದರೆ ಜಗತ್ತು ಎಂಬುದೇ ಸತ್ಯ.
ಜಗದ್ ಬ್ರಹ್ಮಾ ವಿರಾಟ್ ಚೇತಿ ಶಬ್ದಾḫ ಪರ್ಯಾಯವಾಚಕಾಃ । ಸಙ್ಕಲ್ಪಮಾತ್ರಮ್ ಏವೈತೇ ಶುದ್ಧಚಿದ್ವ್ಯೋಮರೂಪಿಣಃ
ಜಗತ್ತು, ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ವಿರಾಟ್ ಎಂಬ ಪದಗಳು ಒಂದೇ ಅರ್ಥವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಶುದ್ಧವಾದ ಚೈತನ್ಯರೂಪವಾದ ಆಕಾಶದೊಳಗಿನ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಮಾತ್ರ.
ಸಙ್ಕಲ್ಪಾತ್ಮಾ ವಿರಾಡ್ ಏವ ಖಮ್ ಏವಾಕೃತಿಮ್ ಆಗತಮ್ । ಅಸ್ತು ನಾಮ ಸ್ವದೇಹಾನ್ತẖ ಕಥಂ ಬ್ರಹ್ಮೈಷ ತಿಷ್ಠತಿ
ವಿರಾಟ್ ಎಂಬುದು ಕಲ್ಪನೆಯ ಸ್ವರೂಪ, ಅದು ಆಕಾಶದಂತೆ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದೆ. ಇದನ್ನು ತನ್ನದೇ ದೇಹದೊಳಗೆ ಇದೆ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು, ಆದರೆ ಈ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ನೆಲೆಸುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದು ಪ್ರಶ್ನೆ.
ಯಥಾ ಧ್ಯಾನೇನ ದೇಹಾನ್ತಸ್ ತಿಷ್ಠಸಿ ತ್ವಂ ಯಥಾಸ್ಥಿತಮ್ । ತಥಾಸ್ತೇ ನಿಜದೇಹೇ ಽನ್ತಸ್ ಸಙ್ಕಲ್ಪಾತ್ಮಾ ಪಿತಾಮಹಃ
ನೀನು ಧ್ಯಾನದ ಮೂಲಕ ದೇಹದೊಳಗೆ ಇದ್ದಂತೆ, ಕಲ್ಪನೆಯ ಸ್ವರೂಪವಾದ ಪಿತಾಮಹನು ಕೂಡ ತನ್ನದೇ ದೇಹದೊಳಗೆ ಹಾಗೆಯೇ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.
ನೃಣಾಂ ತಥಾ ಚ ಮುಖ್ಯಾನಾಂ ಶ್ರೀರ್ ಯಾ ಬ್ರಹ್ಮಪುರೋದರೇ । ಉತ್ಪತ್ತಿಪುತ್ರಿಕಾದೇಹಪ್ರತಿಬಿಮ್ಬೋಪಮಾಸ್ತಿ ಸಾ
ಹಾಗೆಯೇ, ಮಹತ್ವವಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಮಹಿಮೆಯೂ ಬ್ರಹ್ಮನ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿರುವಂತದ್ದು. ಅದು ಸೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗಳ ದೇಹದ ಪ್ರತಿಬಿಂಬದಂತಿದೆ.
ಯತ್ರ ತ್ವಮ್ ಅಪಿ ದೇಹಾನ್ತẖ ಕರ್ತುಂ ಶಕ್ನೋಷ್ಯ್ ಅಲಂ ಸ್ಥಿತಿಮ್ । ಸಙ್ಕಲ್ಪಾತ್ಮಾ ವಿಭುಸ್ ತತ್ರ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಕಿಂ ನ ಕರಿಷ್ಯತಿ
ನೀನು ಕೂಡ ನಿನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲೇ ಇರುವುದು ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ, ಚಿಂತನೆಯ ಸ್ವರೂಪನಾದ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅಲ್ಲಿ ಇರಲಾರನೆಂದು ಏಕೆ?
ಬೀಜೇ ಽನ್ತಸ್ ಸ್ಥಾವರೇ ಹ್ಯ್ ಆಸ್ತೇ ಪದಾರ್ಥೋ ಯತ್ರ ಜಙ್ಗಮಃ । ಕಿಂ ನಾಸ್ತೇ ತತ್ರ ದೇಹೇ ಽನ್ತರ್ ನಿಜೇ ಚಿತ್ಕಲ್ಪನಾತ್ಮಕಃ
ಹುಳಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾವರ ವಸ್ತು ಇದ್ದಂತೆ, ಚೇತನವು ಇರುವ ಜಂಗಮ ವಸ್ತುವಿನೊಳಗೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾದರೆ, ಚಿತ್ತ ಮತ್ತು ಕಲ್ಪನೆಯ ಸ್ವರೂಪನಾದವನು ತನ್ನದೇ ದೇಹದೊಳಗೆ ಇರಲಾರನೆಂದು ಏಕೆ?
ಸಾಕಾರೋ ಗಗನಾತ್ಮಾಸ್ತು ನಿರಾಕಾರಂ ಖಮ್ ಅಸ್ತು ವಾ । ಆಸ್ತೇ ಬಹಿರ್ ಅಥಾನ್ತಶ್ ಚ ಭಿನ್ನೇ ಬಾಹ್ಯಾನ್ತರೇ ನ ಹಿ
ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ರೂಪ ಇದ್ದರೂ ಇರಲಿ, ರೂಪವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರೂ ಇರಲಿ—ಅದು ಹೊರಗೂ ಒಳಗೂ ಇದೆ. ಹೊರ ಮತ್ತು ಒಳ ಎಂಬ ಭೇದದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಬೇರ್ಪು ಇಲ್ಲ.
ಆತ್ಮಾರಾಮẖ ಕಾಷ್ಠಮೌನೀ ನಜಡೋ ಽಪಿ ದೃಷಜ್ಜಡಃ । ಅಹಂ ತ್ವಮ್ ಇತ್ಯಾದಿಮಯೋ ವಿರಾಡ್ ಆತ್ಮನಿ ತಿಷ್ಠತಿ
ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವವನು, ಮರದಂತೆಯೇ ಮೌನವಾಗಿದ್ದರೂ, ಜಡನಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಹೊರಗೆ ಜಡನಂತೆ ಕಾಣುವವನು, 'ನಾನು', 'ನೀನು' ಎಂಬ ಭಾವಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವ ಮಹಾಪುರುಷನು ಆತ್ಮದಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.
ಆವೇಷ್ಟಿತೋಜ್ಝಿತಲತಾತೃಣದಾರುಪುಂವದ್ ಉಚ್ಛಬ್ದಮ್ ಅಮ್ಬುರಯವಚ್ ಚ ವಿಚೋಪಿತಾಙ್ಗಃ । ನಾನಾವಿಧೇ ಹಿ ವಿಹರನ್ನ್ ಅಪಿ ಕಾರ್ಯಜಾಲೇ ತಜ್ಜ್ಞಶ್ ಶಿಲಾಜಠರಶಾನ್ತಮನಸ್ಕ ಏವ
ಲತೆಗಳು, ಹುಲ್ಲು, ಮರ, ಜನರು ಇವುಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ಕಾಡಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ನೀರಿನ ಅಲೆಗಳಂತೆ ಅಂಗಗಳು ಚಲಿಸಿದರೂ, ಅನೇಕ ವಿಧದ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರೂ, ಆ ಜ್ಞಾನಿಯ ಮನಸ್ಸು ಕಲ್ಲಿನ ಹೃದಯದಂತೆಯೇ ಶಾಂತವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಅಥಾಗ್ರಸ್ಥಬ್ರಹ್ಮಲೋಕೇ ಬ್ರಹ್ಮಣಿ ಧ್ಯಾನಶಾಲಿನಿ । ನಿಕ್ಷಿಪ್ತಾಕ್ಷಶ್ ಶನೈರ್ ದಿಕ್ಷು ದೃಷ್ಟವಾನ್ ಅಮಲಂ ಹ್ಯ್ ಅಹಮ್
ಆಗ, ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದ ಶ್ರೇಷ್ಠಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಿದ್ದಾಗ, ನಾನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳತ್ತ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಹರಿಸಿ, ನಿರ್ಮಲವಾದ ಆತ್ಮವನ್ನು ಕಂಡೆ.
ದ್ವಿತೀಯಮ್ ಅರ್ಕಂ ಮಧ್ಯಾಹ್ನೇ ಪಶ್ಚಾದ್ ಅಭ್ಯುದಿತಂ ಸ್ಫುಟಮ್ । ದಿಗ್ದಾಹಮ್ ಇವ ದಿಗ್ವಕ್ತ್ರೇ ವನದಾಹಮ್ ಇವಾಚಲೇ
ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎರಡನೇ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಉದಯಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದೆನು; ಅದು ದಿಕ್ಕುಗಳ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ, ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಕಾಡುಗಿಡದ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ವಹ್ನಿಲೋಕಮ್ ಇವ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ವಡವಾಗ್ನಿಮ್ ಇವಾರ್ಣವೇ । ತತೋ ಽಪಶ್ಯಮ್ ಅಹಂ ದೀಪ್ತಂ ಸೂರ್ಯಂ ನೈರೃತದಿಙ್ಮುಖೇ
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಯ ಲೋಕದಂತಿತ್ತು, ಸಮುದ್ರದೊಳಗಿನ ಬಲವಾದ ಅಗ್ನಿಯಂತಿತ್ತು. ಆಗ ನಾನು ದಕ್ಷಿಣಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡಿದೆ.
ಸೂರ್ಯಂ ಯಾಮ್ಯೈಕದಿಗ್ಭಾಗೇ ಸೂರ್ಯಮ್ ಅಗ್ನಿಕದಿಙ್ಮುಖೇ । ಸೂರ್ಯಮ್ ಐನ್ದ್ರೈಕದಿಗ್ಭಾಗೇ ಸೂರ್ಯಮ್ ಈಶಾನದಿಙ್ಮುಖೇ
ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೂರ್ಯ, ಆಗ್ನೇಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೂರ್ಯ, ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೂರ್ಯ, ಈಶಾನ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೂರ್ಯ ಕಾಣಿಸಿತು.
ಸೂರ್ಯಂ ಕುಬೇರಕಕುಭಿ ಸೂರ್ಯಂ ವಾಯವ್ಯದಿಕ್ತಟೇ । ಸೂರ್ಯಂ ವಾರುಣದಿಗ್ಭಾಗೇ ತೇನ ವಿಸ್ಮಿತವಾನ್ ಅಹಮ್
ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೂರ್ಯ, ವಾಯುವ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೂರ್ಯ, ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೂರ್ಯ ಕಾಣಿಸಿತು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ನಾನು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾದೆ.
ಯಾವದ್ ವಿಚಾರಯಾಮ್ಯ್ ಆಶು ವಿಧಿವೈಧುರ್ಯಮ್ ಆಕುಲಃ । ಉದಭೂದ್ ಭೂತಲಾತ್ ತಾವದ್ ಅರ್ಕ ಔರ್ವ ಇವಾರ್ಣವಾತ್
ಈ ವಿಚಿತ್ರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನಾನು ಬೇಗನೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಹಠಾತ್ ಭೂಮಿಯಿಂದ ಸಮುದ್ರದೊಳಗಿನ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಮತ್ತೊಂದು ಸೂರ್ಯ ಹೊರಬಂದಿತು.