ಪದವೀಮ್ ಅಸಿ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತ ಇಮಾಮ್ ಅತಿದವೀಯಸೀಮ್ । ದೂರಾಧ್ವಸು ಪರಿಶ್ರಾನ್ತ ಇದಮ್ ಆಸನಮ್ ಆಸ್ಯತಾಮ್
ನೀನು ಬಹುದೂರದ ಈ ಗಮ್ಯಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಲುಪಿ, ದೀರ್ಘ ಪ್ರಯಾಣದಿಂದ ಆಯಾಸಗೊಂಡಿರುವೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ಈ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳು.
ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತೇ ತೇನ ಭಗವನ್ನ್ ಅಭಿವಾದಯ ಇತ್ಯ್ ಅಹಮ್ । ವದನ್ ಮಣಿಮಯೇ ಪೀಠೇ ನಿವಿಷ್ಟೋ ದೃಷ್ಟಿದರ್ಶಿತೇ
ಅವನು ಹೀಗೆಂದಾಗ, ನಾನು 'ಭವಂತನಿಗೆ ನನ್ನ ವಂದನೆಗಳು' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಅವನು ತೋರಿಸಿದ ಮಣಿಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಪೀಠದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತೆ.
ಅಥಾಮರರ್ಷಿಗನ್ಧರ್ವಮುನಿವಿದ್ಯಾಧರೋದಿತಾಃ । ಪ್ರಸ್ತುತಾಸ್ ಸ್ತುತಯḫ ಪೂಜಾ ನತಯಸ್ ಸ್ಥಿತಿನೀತಯಃ
ಆಮೇಲೆ ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಮುನಿಗಳು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾಧರರು ಸೇರಿ, ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ತುತಿಗಳು ಹಾಡಿದರು, ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು, ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದರು ಮತ್ತು ಆತಿಥ್ಯವಿಧಾನಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು.
ತತೋ ಮುಹೂರ್ತಮಾತ್ರೇಣ ಸರ್ವಭೂತಗಣೋತ್ಥಿತೇ । ಶಾನ್ತೇ ಪ್ರಕೃತಸಂರಮ್ಭೇ ತಸ್ಯೋಕ್ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಮಯಾ
ಅಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸೇರಿ, ಎಲ್ಲವೂ ಶಾಂತವಾಗಿದ್ದಾಗ ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆ.
ಕಿಮ್ ಇದಂ ಭೂತಭವ್ಯೇಶ ಯದ್ ಇಯಂ ಮಾಮ್ ಉಪಾಗತಾ । ವಕ್ತಿ ಜ್ಞಾನಗಿರಾಸ್ಮಾಂಸ್ ತ್ವಂ ಬೋಧಯೇತಿ ಪ್ರಯತ್ನತಃ
ಹಿಂದಿನವರಿಗೂ ಮುಂದಿನವರಿಗೂ ಒಡೆಯನಾದ ಸ್ವಾಮಿ, ಈಕೆ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಏಕೆ ಬಂದಿದ್ದಾಳೆ? ಜ್ಞಾನಪೂರ್ಣವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಈಕೆ ನನ್ನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ನೀನು ನಮಗೆ ಬೋಧಿಸಬೇಕೆಂದು ಮನವಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.
ಭವಾನ್ ಭೂತೇಶ್ವರೋ ದೇವಸ್ ಸಕಲಜ್ಞಾನಪಾರಗಃ । ಇಯಂ ಚ ಕಾ ಮಮ ಚ ಕಿಂ ಬ್ರೂತೇ ಬ್ರೂಹಿ ಬೃಹದ್ದ್ಯುತೇ
ನೀನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಒಡೆಯ, ದೇವತೆ, ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನಗಳ ಪಂಡಿತನು; ಈಕೆ ಯಾರು, ನನಗೆ ಏನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ? ಮಹಾತೇಜಸ್ವೀ, ದಯಮಾಡಿ ನನಗೆ ತಿಳಿಸು.
ಕಥಮ್ ಏಷಾ ತ್ವಯಾ ದೇವ ಜಾಯಾರ್ಥಂ ಜನಿತಾ ಸತೀ । ನೇಹ ಜಾಯಾಪದಂ ನೀತಾ ನೀತಾ ವಿರಸತಾಂ ಪುನಃ
ಪ್ರಭುನೇ, ನೀವು ಆಕೆಯನ್ನು ಪತ್ನಿಯಾಗಬೇಕೆಂದು ಹುಟ್ಟಿಸಿದರೂ, ಇಲ್ಲಿ ಪತ್ನಿಯ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಅವಳು ಪಡೆಯಲೇ ಇಲ್ಲ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅದು ರುಚಿಯಿಲ್ಲದಂತಾಯಿತು ಎಂಬುದು ಹೇಗೆ ಸಂಭವಿಸಿತು?
ಮುನೇ ಶೃಣು ಯಥಾವೃತ್ತಮ್ ಇದಂ ತೇ ಕಥಯಾಮ್ಯ್ ಅಹಮ್ । ಯಥಾವೃತ್ತಮ್ ಅಶೇಷೇಣ ಕಥನೀಯಂ ಯತಸ್ ಸತಾಮ್
ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ಇದು ಹೇಗೆ ನಡೆಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ನೀವು ಕೇಳಿ. ಸಜ್ಜನರ ನಡುವೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುವುದು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಅಸ್ತಿ ತಾವದ್ ಅಜಂ ಶಾನ್ತಮ್ ಅಜರಂ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಏವ ಸತ್ । ತತಶ್ ಚಿತ್ಕಚನೈಕಾನ್ತರೂಪಿಣẖ ಕಚಿತೋ ಽಸ್ಮ್ಯ್ ಅಹಮ್
ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲದ, ಶಾಂತವಾದ, ವಯಸ್ಸಾಗದ, ನಿಜವಾದ ಒಂದು ತತ್ತ್ವವಿದೆ. ಅದರಿಂದ ನಾನು ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯರೂಪಿಯಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.
ಆಕಾಶರೂಪ ಏವಾಹಂ ಸ್ಥಿತ ಆತ್ಮನಿ ಸರ್ವದಾ । ಭವಿಷ್ಯತಿ ಸ್ಥಿತೇ ಸರ್ಗೇ ಸ್ವಯಮ್ಭೂರ್ ಇತಿ ನಾಮ ಮೇ
ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಆಕಾಶದಂತಿರುವ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಸ್ಥಿತನಾಗಿರುವಾಗ ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಸ್ವಯಂಭೂ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
ವಸ್ತುತಸ್ ತು ನ ಜಾತೋ ಽಸ್ಮಿ ನ ಚ ನಶ್ಯಾಮಿ ಕಿಞ್ಚನ । ಚಿದಾಕಾಶಶ್ ಚಿದಾಕಾಶೇ ತಿಷ್ಠಾಮ್ಯ್ ಅಹಮ್ ಅನಾವೃತಃ
ನಿಜವಾಗಿ, ನಾನು ಹುಟ್ಟಿದವನಲ್ಲ, ನಾಶವಾಗುವವನೂ ಅಲ್ಲ. ನಾನು ಚಿತ್ತಾಕಾಶದಲ್ಲೇ ನಿರ್ಬಂಧವಿಲ್ಲದೆ ಇರುವೆನು.
ಯದ್ ಅಯಂ ತ್ವಂ ಮಮಾಹಂ ತೇ ಯದ್ ಇದಂ ಕಥನಂ ಮಿಥಃ । ತತ್ ತರಙ್ಗಸ್ ತರಙ್ಗಾಗ್ರೇ ರಣತ್ಯ್ ಏವೇತಿ ಮೇ ಮತಿಃ
ನೀನು ನನಗೆ ಹೇಳುವುದು, ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುವುದು, ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಮಾತುಕತೆ—allವು ಅಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಅಲೆಗಳು ಆಡುತ್ತಿರುವಂತಿದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ.
ಏವಂರೂಪಸ್ಯ ಮೇ ಕಾಲವಶತೋ ವಿಶದಾಕೃತೇಃ । ಸೌಕುಮಾರ್ಯಾಚ್ ಚಿದಾಭಾಸಮಾತ್ರಸ್ಯಾನ್ತಸ್ ಸ್ವಭಾವತಃ
ನನ್ನಂತವನಿಗೆ, ಕಾಲದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ರೂಪ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ, ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆ ಚೈತನ್ಯದ ನೆರಳಷ್ಟೇ ಇದೆ, ಒಳಗೆ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಇದೆ.
ಮಮಾನನ್ಯಾ ತವಾನ್ಯಸ್ಯ ಚಾನ್ಯೇವೇಹ ವಿಭಾತಿ ಯಾ । ಸೋದಿತಾನುದಿತೈವಾನ್ತರ್ ಮಮಾಹಮ್ ಇತಿ ವಾಸನಾ
ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವ 'ನನ್ನದು', 'ನಿನ್ನದು', ಅಥವಾ 'ಇನ್ನೊಬ್ಬನದು' ಎಂಬ ಭಾವನೆ, ಅದು ಹೊರಗೆ ಬರುತ್ತದೆ, ಬರುವುದಿಲ್ಲವೂ; ಅದು ನನ್ನೊಳಗೆ 'ನಾನು ನನ್ನದು' ಎಂಬ ವಾಸನೆಯಂತೆ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ.
ಅನಾಶಸತ್ತಾಮುದಿತಸ್ ತ್ವ್ ಅಹಮ್ ಆತ್ಮನಿ ಸಂಸ್ಥಿತಃ । ಸ್ವಭಾವಾದ್ ಅಚ್ಯುತಾಕಾರಸ್ ಸ್ವಾತ್ಮಾರಾಮಸ್ ಸ್ವಯಂಪ್ರಭಃ
ನಾನು ನನ್ನ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು, ಯಾವ ಆಸಕ್ತಿಯೂ ಇಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ನಾನು ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಅಚಲವಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ, ನನ್ನ ಆತ್ಮದಲ್ಲೇ ಸಂತೋಷಪಡುವವನು, ಸ್ವತಃ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿದ್ದೇನೆ.
ತಸ್ಯಾ ಅಹಮ್ ಇತಿ ಭ್ರಾನ್ತೇರ್ ವಾಸನಾಯಾ ಜಗತ್ಸ್ಥಿತೇಃ । ಸಮ್ಪನ್ನೇಯಮ್ ಅಧಿಷ್ಠಾತೃದೇವತಾ ದೇಹರೂಪಿಣೀ
‘ನಾನು ಈವನು’ ಎಂಬ ಭ್ರಮೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಮನಸ್ಸಿನ ಹವ್ಯಾಸಗಳಿಂದ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಉಳಿಸುವ ದೇವತೆ ದೇಹದ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ.
ವಾಸನಾಯಾ ಅಧಿಷ್ಠಾತೃದೇವತೈವಮ್ ಇಯಂ ಸ್ಥಿತಾ । ನ ತು ಮೇ ಗೃಹಿಣೀ ನಾಪಿ ಗೃಹಿಣ್ಯರ್ಥೇನ ಮತ್ಕೃತಾ
ಹೀಗೆ, ಆ ಮನಸ್ಸಿನ ಹವ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಉಳಿಸುವ ದೇವತೆ ಇಲ್ಲಿ ಇದೆ; ಅವಳು ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಅಲ್ಲ, ಹೆಂಡತಿಯೆಂದು ಮಾಡುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ನಾನು ಅವಳನ್ನು ಹೆಂಡತಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ.
ಸ್ವವಾಸನಾವೇಶವಶೇನ ಭಾವಂ ಗೃಹಿಣ್ಯ್ ಅಹಂ ಬ್ರಹ್ಮಣ ಇತ್ಯ್ ಉಪೇತ್ಯ । ಏಷಾ ಸ್ವಯಂ ವ್ಯರ್ಥಮ್ ಇತಾತಿದುẖಖಂ ಯಸ್ಮಾತ್ ಕಿಲೈಷೈವ ಹಿ ವಾಸನಾನ್ತಃ
ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಹವ್ಯಾಸಗಳ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ, ‘ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮಣನ ಹೆಂಡತಿ’ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ನನಗೆ ಬಂದಿತು; ಆದರೆ ಅವಳು ತಾನೇ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿದ್ದು, ತುಂಬಾ ದುಃಖಕರವಾಗಿದ್ದು, ಆ ಹವ್ಯಾಸದ ಅಂತ್ಯವೇ ಆಗಿದ್ದಾಳೆ.
ಅದ್ಯಾಹಂ ಚಿನ್ಮಯಾಕಾಶಸ್ ತ್ವ್ ಅನ್ಯಾಕಾಶಮಯೀಂ ಸ್ಥಿತಿಮ್ । ಪರಾಂ ಗ್ರಹೀತುಮ್ ಇಚ್ಛಾಮಿ ತೇನೇಹೋಪಸ್ಥಿತẖ ಕ್ಷಯಃ
ಇಂದು ನಾನು ಚೈತನ್ಯರೂಪವಾದ ಆಕಾಶದಂತೆ ಇದ್ದು, ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಕಾರದ ಆಕಾಶದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪರಮ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ಈ ಲಯವು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಬಂದಿದೆ.
ಮಹಾಪ್ರಲಯಕಾಲೇ ಽಸ್ಮಿಂಸ್ ತ್ಯಕ್ತುಮ್ ಏಷಾ ಮಯಾಧುನಾ । ಮುನೀನ್ದ್ರ ನೂನಮ್ ಆರಬ್ಧಾ ತೇನ ವೈರಸ್ಯಮ್ ಆಗತಾ
ಈ ಮಹಾ ಪ್ರಳಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಅವಳನ್ನು ಈಗ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬೇಕಾಗಿದೆ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೆ. ಇದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ವಿರಕ್ತಿ ಬಂದಿದೆ.
ಆಕಾಶತ್ವಾದ್ ಯದಾದ್ಯಾಯಂ ಪರಾಕಾಶೋ ಭವಾಮ್ಯ್ ಅಹಮ್ । ತದಾ ಮಹಾಪ್ರಲಯತಾ ವಾಸನಾಯಾಶ್ ಚ ಸಙ್ಕ್ಷಯಃ
ನಾನು ಆಕಾಶಸ್ವರೂಪನಾಗಿ ಪರಾಕಾಶವಾಗುವಾಗ, ಆಗ ಮಹಾ ಪ್ರಳಯವೂ, ವಾಸನೆಗಳ ಅಂತ್ಯವೂ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.
ತೇನೈಷಾ ವಿರಸೀಭೂತಾ ಮನ್ಮಾರ್ಗಮ್ ಅಭಿಧಾವತಿ । ನಾನುಗಚ್ಛತಿ ಕೋ ನಾಮ ನಿರ್ಮಾತಾರಮ್ ಉದಾರಧೀಃ
ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವಳು ರುಚಿಯಿಲ್ಲದವಳಾಗಿ, ನನ್ನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಆದರೆ ಉದಾತ್ತ ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವರು ಯಾರು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ?
ಇಹಾದ್ಯಾಯಂ ಕಲೇರ್ ಅನ್ತಶ್ ಚತುರ್ಯುಗವಿಪರ್ಯಯಃ । ಪ್ರಜಾಮನ್ವಿನ್ದ್ರದೇವಾನಾಮ್ ಅದ್ಯೈವಾನ್ತೋ ಽಯಮ್ ಆಗತಃ
ಇಲ್ಲಿ ಇವತ್ತೇ ಕಲಿಯುಗದ ಅಂತ್ಯವಾಗುತ್ತಿದೆ, ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳ ಕ್ರಮವೂ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದೆ; ಜನರಿಗೆ, ಇಂದ್ರನಿಗೂ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ, ಈ ದಿನವೇ ಅಂತ್ಯ ಬಂದಿದೆ.
ಅದ್ಯೈವ ಚಾಯಂ ಕಲ್ಪಾನ್ತೋ ಮಹಾಕಲ್ಪಾನ್ತ ಏವ ಚ । ಮಮಾಯಂ ವಾಸನಾನ್ತೋ ಽದ್ಯ ದೇಹವ್ಯೋಮಾನ್ತ ಏವ ಚ
ಇವತ್ತೇ ಈ ಕಲ್ಪದ ಅಂತ್ಯ, ಮಹಾಕಲ್ಪದ ಅಂತ್ಯವೂ ಆಗಿದೆ; ನನಗೆ ಇವತ್ತೇ ವಾಸನೆಗಳ ಅಂತ್ಯ, ದೇಹರೂಪದ ಆಕಾಶದ ಅಂತ್ಯವೂ ಆಗಿದೆ.
ತೇನೇಯಂ ವಾಸನಾ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಕ್ಷಯಂ ಗನ್ತುಂ ಸಮುದ್ಯತಾ । ಕ್ವೇವ ಪದ್ಮಾಕರಾಶೋಷೇ ಗನ್ಧಲೇಖಾವತಿಷ್ಠತಾಮ್
ಆದರಿಂದ, ಬ್ರಹ್ಮಣೇ, ಈ ವಾಸನೆ ಈಗ ಕ್ಷಯವಾಗಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ; ಕಮಲದ ಕೆರೆ ಒಣಗಿದ ಮೇಲೆ ಅದರ ಸುಗಂಧದ ಗುರುತು ಎಲ್ಲ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ?
ಯಥಾ ಜಲಾಬ್ಧಿಲೇಖಾಯಾ ಜಾಯತೇ ಲಹರೀ ಚಲಾ । ವಾಸನಾಯಾಸ್ ತಥೈವೇಚ್ಛಾ ಮುಧೋದೇತ್ಯ್ ಅಪಕಾರಣಮ್
ಹಾಗೆ ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ರೇಖೆ ಎಳೆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಅಲೆ ಏಳುವಂತೆ, ವಾಸನೆಗಳಿಂದ ಇಚ್ಛೆಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ, ಅವು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ, ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಉದಯವಾಗುತ್ತವೆ.
ಆಭಿಮಾನಿಕದೇಹಾಯಾ ವಾಸನಾಯಾಸ್ ಸ್ವಭಾವತಃ । ಅಸ್ಯಾ ಆತ್ಮಾವಲೋಕೇಚ್ಛಾ ಸ್ವಯಮ್ ಏವೋಪಜಾಯತೇ
ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ ಈ ದೇಹಕ್ಕೆ, ಅದರೊಳಗಿನ ವಾಸನೆಗಳಿಂದಲೇ ಆತ್ಮವನ್ನು ನೋಡುವ ಆಸೆ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ.
ಆತ್ಮತತ್ತ್ವಂ ತ್ವ್ ಅಪಶ್ಯನ್ತ್ಯಾ ಧಾರಣಾಭ್ಯಾಸಯೋಗತಃ । ದೃಷ್ಟೋ ಽನಯಾ ಭವತ್ಸರ್ಗೋ ವರ್ಗವ್ಯಗ್ರಾನಿರರ್ಗಲಃ
ಆದರೆ ಆತ್ಮತತ್ತ್ವವನ್ನು ಕಾಣದವನಿಗೆ, ಧಾರಣೆಯ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಆ ವಾಸನೆಗೆ ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯೆಲ್ಲಾ ನಿರಂತರವಾಗಿ, ಅಡ್ಡಿಯಾಗದೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಗುಂಪಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
ಅನಯಾಮ್ಬರಸಞ್ಚಾರಪರಯಾದ್ರಿಶಿರಶ್ಶಿಲಾ । ದೃಷ್ಟಾ ಸ್ವಜಗದಾಧಾರಭೂತಾಸ್ಮಾಕಂ ತು ಖಾತ್ಮಿಕಾ
ಆ ವಾಸನೆಗೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಆಸೆಯಿಂದ, ಪರ್ವತದ ಶಿಖರದ ಕಲ್ಲು ತನ್ನದೇ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಆಧಾರವಾಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ನಮಗೆ ಅದು ಶುದ್ಧ ಆಕಾಶಸ್ವರೂಪವಾಗಿದೆ.
ಏತದ್ ಅಸ್ಮಜ್ಜಗದ್ ಯತ್ರ ತದ್ ದೃಷತ್ ತ್ವಜ್ಜಗದ್ಗಿರೌ । ಅಸ್ಮಜ್ಜಗತ್ಪದಾರ್ಥೇಷು ಸನ್ತ್ಯ್ ಅನ್ಯಾನಿ ಜಗನ್ತ್ಯ್ ಅಪಿ
ನಮ್ಮ ಲೋಕವು ಎಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಅಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಲೋಕವು ಪರ್ವತದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ; ನಮ್ಮ ಲೋಕದ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಲೋಕಗಳೂ ಇವೆ.