ಅಪ್ರಬುದ್ಧಮತೇರ್ ಭ್ರಾನ್ತಿರ್ ಏವೇಯಂ ಸತ್ಯತಾಂ ಗತಾ । ಕ್ಷೀವಸ್ಯ ಸುಸ್ಥಿತಾ ಏವ ನೃತ್ಯನ್ತಿ ತರುಪರ್ವತಾಃ
ಜಾಗೃತವಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನ ಈ ಭ್ರಮೆಯನ್ನೇ ಜನರು ನಿಜವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕುಡಿದವನಿಗೆ ಮರಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುವುದು ಹೀಗೆಯೇ.
ಸರ್ವತ್ರಾಪ್ರತಿಹತರೂಪಮ್ ಏಕಬೋಧಂ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಂ ಶಿವಮ್ ಅವಬುಧ್ಯ ಚಿತ್ಸ್ವರೂಪಮ್ । ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಾನ್ತರಮ್ ಇಹ ಪೇಲವಂ ಶ್ರಯನ್ತೇ ಯೇ ಮೂಢಾಸ್ ತೃಣತನುಭಿಶ್ ಶಠೈರ್ ಅಲಂ ತೈಃ
ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗದ ಏಕಮಾತ್ರ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ, ಶುಭವಾದ ಚೈತನ್ಯಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅರಿತ ಮೇಲೆ, ಇನ್ನೂ ಬೇರೆಯ ದುರ್ಬಲವಾದ ಗ್ರಹಿಕೆಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿಸುವವರು ಮೂಢರು; ಇಂತಹ ಹುಲ್ಲಿನ ದೇಹದ ಮೋಸಗಾರರನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಬೇಕು.
ಜಗದಙ್ಗಮ್ ಅನಾಭಾಸಮ್ ಅದೃಶ್ಯಂ ದೃಶ್ಯವತ್ ಸ್ಥಿತಮ್ । ಪರಯಾ ದೃಶ್ಯತೇ ದೃಷ್ಟ್ಯಾ ತದ್ ಬ್ರಹ್ಮೈವ ನಿರಾಮಯಮ್
ಈ ಜಗತ್ತು ಚಲಿಸುವಂತಿದ್ದರೂ, ಅದಕ್ಕೆ ರೂಪವಿಲ್ಲ, ಕಾಣುವುದೂ ಅಲ್ಲ. ಆದರೂ ಅದು ಕಾಣಿಸುವಂತಿದೆ. ಅದನ್ನು ಪರಮ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಅದು ದುಃಖವಿಲ್ಲದ ಬ್ರಹ್ಮನೇ.
ತತ್ರ ಶೈಲಸರಿತ್ಸ್ರೋತೋಲೋಕಲೋಕಾನ್ತರಭ್ರಮಾಃ । ಭಾನ್ತಿ ತೇ ಪರಮಾದರ್ಶೇ ಮಹಾವ್ಯೋಮನಿ ಬಿಮ್ಬಿತಾಃ
ಅದರೊಳಗೆ ಬೆಟ್ಟಗಳು, ನದಿಗಳು, ಹರಿವಿನೀರಿನ ದಾರಿಗಳು, ಲೋಕಗಳು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಪ್ರಾಂತಗಳ ಸಂಚಾರಗಳು, ಮಹಾ ಆಕಾಶದ ಮಹಾ ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಿದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆ.
ಸಾ ಪ್ರವಿಷ್ಟಾ ತತಸ್ ಸರ್ಗಮ್ ಅನರ್ಗಲಮ್ ಅಚೇಷ್ಟಿತಾ । ಅಹಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಅವಿಶಂ ತತ್ರ ಸಙ್ಕಲ್ಪೇನ ತಯಾ ಸಹ
ಆಕೆ ಅಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯೊಳಗೆ ನಿರ್ಬಂಧವಿಲ್ಲದೆ, ಯಾವುದೇ ಚಟುವಟಿಕೆ ಇಲ್ಲದೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು. ನಾನು ಕೂಡ ಆಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಲೋಚನೆಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದೆ.
ಯಾವತ್ ಸಾ ತತ್ರ ವೈರಿಞ್ಚಂ ಲೋಕಮ್ ಆಸಾದ್ಯ ಸೋದ್ಯಮಾ । ಉಪವಿಷ್ಟಾ ವಿರಿಞ್ಚಸ್ಯ ಪುರḫ ಪರಮಶೋಭನಾ
ಆಕೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದ ಇದ್ದವರೆಗೆ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುರದ ಮುಂದೆ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು.
ವಕ್ತವ್ಯೋ ಮುನಿಶಾರ್ದೂಲ ಪತಿರ್ ಮೇ ಪಾತಿ ಮಾಮ್ ಇಮಾಮ್ । ವಿವಾಹಾರ್ಥಮ್ ಅನೇನಾಹಂ ಜನಿತಾಜರಸಾ ಪುರಾ
ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನನ್ನ ಪತಿಯು ನನ್ನನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಅವಳು ಹೇಳಬೇಕು. ವಿವಾಹಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಬಹಳ ಕಾಲದ ಹಿಂದೆ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೆನೆ.
ಪುರಾಣḫ ಪುರುಷೋ ಽಪ್ಯ್ ಏಷ ಮಾಮ್ ಅದ್ಯಾಪಿ ಜರಾಂ ಗತಾಮ್ । ನ ವಿವಾಹಿತವಾಂಸ್ ತೇನ ವಿರಾಗಮ್ ಅಹಮ್ ಆಗತಾ
ಈ ಪುರಾತನ ಪುರುಷನು, ನಾನು ವಯಸ್ಸಾಗಿದ್ದರೂ ಕೂಡ, ಇಂದಿಗೂ ನನ್ನನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗಿಲ್ಲ. ಅದರಿಂದ ನನಗೆ ವೈರಾಗ್ಯ ಬಂದಿದೆ.
ವಿರಾಗಮ್ ಏಷೋ ಽಪ್ಯ್ ಆಯಾತೋ ಗನ್ತುಮ್ ಇಚ್ಛತಿ ತತ್ ಪದಮ್ । ಯತ್ರ ನ ದ್ರಷ್ಟೃತಾ ನೈವ ದೃಶ್ಯತಾ ನ ಚ ಶೂನ್ಯತಾ
ಈವನಿಗೂ ವೈರಾಗ್ಯ ಬಂದಿದೆ; ಈಗ ಅವನು ನೋಡುವವನೂ ಇಲ್ಲದ, ನೋಡುವುದೂ ಇಲ್ಲದ, ಖಾಲಿತನವೂ ಇಲ್ಲದ ಆ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಮಹಾಪ್ರಲಯಸಮ್ಪನ್ನೇ ಜಗತ್ಯ್ ಅಸ್ಮಿಂಶ್ ಚ ಸಮ್ಪ್ರತಿ । ಧ್ಯಾನಾಚ್ ಚ ನ ಚಲತ್ಯ್ ಏಷ ಶೈಲಮೌನಾದ್ ಇವಾಚಲಃ
ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮಹಾಪ್ರಳಯವಾಗಿರುವ ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅವನು ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಎಡವದೆ, ಬೆಟ್ಟದ ಮೌನದಂತೆ ಅಚಲವಾಗಿ ಉಳಿದಿದ್ದಾನೆ.
ತಸ್ಮಾನ್ ಮಾಮ್ ಏನಮ್ ಅಪಿ ಚ ಬೋಧಯಿತ್ವಾ ಮುನೀಶ್ವರ । ಆಮಹಾಕಲ್ಪಸರ್ಗಾದೌ ಪರಮೇ ಪಥಿ ಯೋಜಯ
ಆದಕಾರಣದಿಂದ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ, ನನಗೂ ಇವನಿಗೂ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬೋಧಿಸಿ, ಮಹಾಕಲ್ಪದ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಿಂದಲೂ ಪರಮ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ನಡೆಸಿ.
ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತ್ವಾ ಮಾಮ್ ಅಸೌ ತಸ್ಯ ಬೋಧಾಯೇದಮ್ ಉವಾಚ ಹ । ನಾಥಾಯಂ ಮುನಿನಾಥೋ ನಸ್ ಸದ್ಮ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತವಾನ್ ಇದಮ್
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅವನು ನನಗೆ ಈ ಜಾಗೃತಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು: 'ಈ ಮಹರ್ಷಿಗಳ ನಾಯಕನು ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ.'
ಏಷೋ ಽನ್ಯಸ್ಮಿಞ್ ಜಗದ್ಗೇಹೇ ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ ತನಯೋ ಮುನಿಃ । ಪೂಜಯೈನಂ ಗೃಹಾಯಾತಂ ಗೃಹಸ್ಥಗೃಹಪೂಜಯಾ
ಇವನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಗನಾಗಿ ಬೇರೆ ಲೋಕದ ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಮಹರ್ಷಿ; ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಗೃಹಸ್ಥನಂತೆ ಪೂಜಿಸಿ, ಆತಿಥ್ಯವನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸು.
ಬುಧ್ಯತಾಮ್ ಅರ್ಘ್ಯಪಾದ್ಯೇನ ಪೂಜ್ಯತಾಂ ಮುನಿಪುಙ್ಗವಃ । ಮಹನ್ ಮಹತ್ಸಪರ್ಯಾ ಹಿ ಮಹಾತ್ಮಭ್ಯೋ ಽಭಿರೋಚತೇ
ಅಭಿನಂದನೆಗೆ ಅರ್ಘ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾದ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿ, ಮಹರ್ಷಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸು; ಯಾಕಂದರೆ ಮಹಾತ್ಮರಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಮಹಾನ್ ಸೇವೆ ಅವರಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.
ತಯೇತ್ಯ್ ಉಕ್ತೇ ಮಹಾಬುದ್ಧಿರ್ ಬುಬುಧೇ ಸ ಸಮಾಧಿತಃ । ಸ್ವಸಂವಿತ್ತಿದ್ರವಾತ್ಮತ್ವಾದ್ ಆವರ್ತ ಇವ ವಾರಿಧೌ
ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮಹಾ ಬುದ್ಧಿಶಾಲಿಯು, ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದವನಂತೆ, ತನ್ನ ಅಂತರಜ್ಞಾನವು ಹರಿದು ಹರಿದು ಸಾಗರದ ಓಳದಂತೆ ಜಾಗೃತನಾದನು.
ಶನೈರ್ ಉನ್ಮೀಲಯಾಮ್ ಆಸ ನಯನೇ ನಯಕೋವಿದಃ । ಮಧುಶ್ ಶಿಶಿರಸಂಶಾನ್ತಾವ್ ಅವನೌ ಕುಸುಮೇ ಯಥಾ
ಆ ಜ್ಞಾನಿಯು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆರೆದನು, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಹೂವಿಗೆ ಜೇನು ಮತ್ತು ತಂಪು ಹತ್ತಿದಂತೆ ಮೃದುವಾಗಿ ಅವನು ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿದನು.
ಶನೈḫ ಪ್ರಕಟಯಾಮ್ ಆಸುಸ್ ತಾನ್ಯ್ ಅಙ್ಗಾನ್ಯ್ ಅಸ್ಯ ಸಂವಿದಮ್ । ಮಧೋḫ ಪಲ್ಲವಜಾಲಾನಿ ನವಾನೀವ ನವಂ ರಸಮ್
ಆತನ ಅಂಗಗಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಜಾಗೃತಗೊಂಡವು, ವಸಂತದಲ್ಲಿ ಜೇನು ಹೊಸ ಮೊಗ್ಗುಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸುವಂತೆ ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಜೀವ ಚಲನೆ ಕಂಡಿತು.
ಸುರಸಿದ್ಧಾಪ್ಸರಸ್ಸಙ್ಘಾಸ್ ಸಮಾಜಗ್ಮುಸ್ ಸಮನ್ತತಃ । ಯಥಾ ಹಂಸಾಲಯೋ ಲೋಲಾḫ ಪ್ರಾತರ್ ವಿಕಸಿತಂ ಸರಃ
ದೇವತೆಗಳು, ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರಸರು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಕೂಡಿಬಂದರು, ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಹಂಸಗಳು ಪುಷ್ಪಿತ ಸರೋವರದ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿಹೋಗುವಂತೆ ಅವರು ಸಮೀಪಿಸಿದರು.
ದದರ್ಶಾಸೌ ಪುರḫ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಮಾಂ ಚ ತಾಂ ಚ ವಿಲಾಸಿನೀಮ್ । ಉವಾಚಾಥ ವಚೋ ವನ್ದ್ಯḫ ಪ್ರಣವಸ್ವರಸುನ್ದರಮ್
ಅವನು ನನ್ನನ್ನೂ ಆ ಸುಂದರ ವಧುವನ್ನೂ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ನೋಡಿ, ಓಂ ಧ್ವನಿಯಂತೆ ಮಧುರವಾಗಿರುವ ಗೌರವಪಾತ್ರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡಿದನು.
ಕರಾಮಲಕವದ್ದೃಷ್ಟಸಂಸಾರಾಸಾರಸಾರ ಹೇ । ಜ್ಞಾನಾಮೃತಮಹಾಮ್ಭೋಧೇ ಮುನೇ ಸ್ವಾಗತಮ್ ಅಸ್ತು ತೇ
ಈ ಲೋಕದ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥವನ್ನೂ ಅನರ್ಥವನ್ನೂ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಹಣ್ಣಿನಂತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನೋಡುವ ಜ್ಞಾನಸಾಗರ ಮಹರ್ಷೇ, ನಿಮಗೆ ಸ್ವಾಗತ.
ಪದವೀಮ್ ಅಸಿ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತ ಇಮಾಮ್ ಅತಿದವೀಯಸೀಮ್ । ದೂರಾಧ್ವಸು ಪರಿಶ್ರಾನ್ತ ಇದಮ್ ಆಸನಮ್ ಆಸ್ಯತಾಮ್
ನೀನು ಬಹುದೂರದ ಈ ಗಮ್ಯಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಲುಪಿ, ದೀರ್ಘ ಪ್ರಯಾಣದಿಂದ ಆಯಾಸಗೊಂಡಿರುವೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ಈ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳು.
ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತೇ ತೇನ ಭಗವನ್ನ್ ಅಭಿವಾದಯ ಇತ್ಯ್ ಅಹಮ್ । ವದನ್ ಮಣಿಮಯೇ ಪೀಠೇ ನಿವಿಷ್ಟೋ ದೃಷ್ಟಿದರ್ಶಿತೇ
ಅವನು ಹೀಗೆಂದಾಗ, ನಾನು 'ಭವಂತನಿಗೆ ನನ್ನ ವಂದನೆಗಳು' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಅವನು ತೋರಿಸಿದ ಮಣಿಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಪೀಠದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತೆ.
ಅಥಾಮರರ್ಷಿಗನ್ಧರ್ವಮುನಿವಿದ್ಯಾಧರೋದಿತಾಃ । ಪ್ರಸ್ತುತಾಸ್ ಸ್ತುತಯḫ ಪೂಜಾ ನತಯಸ್ ಸ್ಥಿತಿನೀತಯಃ
ಆಮೇಲೆ ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಮುನಿಗಳು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾಧರರು ಸೇರಿ, ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ತುತಿಗಳು ಹಾಡಿದರು, ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು, ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದರು ಮತ್ತು ಆತಿಥ್ಯವಿಧಾನಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು.
ತತೋ ಮುಹೂರ್ತಮಾತ್ರೇಣ ಸರ್ವಭೂತಗಣೋತ್ಥಿತೇ । ಶಾನ್ತೇ ಪ್ರಕೃತಸಂರಮ್ಭೇ ತಸ್ಯೋಕ್ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಮಯಾ
ಅಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸೇರಿ, ಎಲ್ಲವೂ ಶಾಂತವಾಗಿದ್ದಾಗ ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆ.
ಕಿಮ್ ಇದಂ ಭೂತಭವ್ಯೇಶ ಯದ್ ಇಯಂ ಮಾಮ್ ಉಪಾಗತಾ । ವಕ್ತಿ ಜ್ಞಾನಗಿರಾಸ್ಮಾಂಸ್ ತ್ವಂ ಬೋಧಯೇತಿ ಪ್ರಯತ್ನತಃ
ಹಿಂದಿನವರಿಗೂ ಮುಂದಿನವರಿಗೂ ಒಡೆಯನಾದ ಸ್ವಾಮಿ, ಈಕೆ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಏಕೆ ಬಂದಿದ್ದಾಳೆ? ಜ್ಞಾನಪೂರ್ಣವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಈಕೆ ನನ್ನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ನೀನು ನಮಗೆ ಬೋಧಿಸಬೇಕೆಂದು ಮನವಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.
ಭವಾನ್ ಭೂತೇಶ್ವರೋ ದೇವಸ್ ಸಕಲಜ್ಞಾನಪಾರಗಃ । ಇಯಂ ಚ ಕಾ ಮಮ ಚ ಕಿಂ ಬ್ರೂತೇ ಬ್ರೂಹಿ ಬೃಹದ್ದ್ಯುತೇ
ನೀನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಒಡೆಯ, ದೇವತೆ, ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನಗಳ ಪಂಡಿತನು; ಈಕೆ ಯಾರು, ನನಗೆ ಏನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ? ಮಹಾತೇಜಸ್ವೀ, ದಯಮಾಡಿ ನನಗೆ ತಿಳಿಸು.
ಕಥಮ್ ಏಷಾ ತ್ವಯಾ ದೇವ ಜಾಯಾರ್ಥಂ ಜನಿತಾ ಸತೀ । ನೇಹ ಜಾಯಾಪದಂ ನೀತಾ ನೀತಾ ವಿರಸತಾಂ ಪುನಃ
ಪ್ರಭುನೇ, ನೀವು ಆಕೆಯನ್ನು ಪತ್ನಿಯಾಗಬೇಕೆಂದು ಹುಟ್ಟಿಸಿದರೂ, ಇಲ್ಲಿ ಪತ್ನಿಯ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಅವಳು ಪಡೆಯಲೇ ಇಲ್ಲ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅದು ರುಚಿಯಿಲ್ಲದಂತಾಯಿತು ಎಂಬುದು ಹೇಗೆ ಸಂಭವಿಸಿತು?
ಮುನೇ ಶೃಣು ಯಥಾವೃತ್ತಮ್ ಇದಂ ತೇ ಕಥಯಾಮ್ಯ್ ಅಹಮ್ । ಯಥಾವೃತ್ತಮ್ ಅಶೇಷೇಣ ಕಥನೀಯಂ ಯತಸ್ ಸತಾಮ್
ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ಇದು ಹೇಗೆ ನಡೆಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ನೀವು ಕೇಳಿ. ಸಜ್ಜನರ ನಡುವೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುವುದು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಅಸ್ತಿ ತಾವದ್ ಅಜಂ ಶಾನ್ತಮ್ ಅಜರಂ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಏವ ಸತ್ । ತತಶ್ ಚಿತ್ಕಚನೈಕಾನ್ತರೂಪಿಣẖ ಕಚಿತೋ ಽಸ್ಮ್ಯ್ ಅಹಮ್
ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲದ, ಶಾಂತವಾದ, ವಯಸ್ಸಾಗದ, ನಿಜವಾದ ಒಂದು ತತ್ತ್ವವಿದೆ. ಅದರಿಂದ ನಾನು ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯರೂಪಿಯಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.
ಆಕಾಶರೂಪ ಏವಾಹಂ ಸ್ಥಿತ ಆತ್ಮನಿ ಸರ್ವದಾ । ಭವಿಷ್ಯತಿ ಸ್ಥಿತೇ ಸರ್ಗೇ ಸ್ವಯಮ್ಭೂರ್ ಇತಿ ನಾಮ ಮೇ
ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಆಕಾಶದಂತಿರುವ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಸ್ಥಿತನಾಗಿರುವಾಗ ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಸ್ವಯಂಭೂ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.