ತರನ್ತಿ ಸರಿತಂ ಸ್ಫಾರಾಂ ಸಂಸಾರೀಂ ಸಾರಸೇವಿನಃ । ತ ಏವಾತ್ಮವಿಚಾರಾಖ್ಯಮ್ ಅಭ್ಯಾಸಂ ನ ತ್ಯಜನ್ತಿ ಯೇ
ಯಾರು ಆತ್ಮಚಿಂತನ ಎಂಬ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಬಿಡದೆ, ಜೀವನದ ಮಹಾಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟಲು ಸತ್ವವನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರೇ ಈ ಸಂಸಾರದ ದೊಡ್ಡ ನದಿಯನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾರೆ.
ಅಭ್ಯಾಸಭಾಸೋ ಽಭಿಮತಂ ವಸ್ತು ಪ್ರಕಟಯನ್ತ್ಯ್ ಅಲಮ್ । ಪ್ರಾಪಯನ್ತಿ ಚ ನಿರ್ವಿಘ್ನಂ ಘಟಂ ದೀಪಪ್ರಭಾ ಯಥಾ
ಅಭ್ಯಾಸದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಇಚ್ಛಿತ ವಸ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೋಚರವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ಅಡ್ಡಿಯಿಲ್ಲದೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಇದು ದೀಪದ ಬೆಳಕು ಮಡಿಕೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ತೋರಿಸಿತೋ ಹಾಗೆ.
ಯಥಾ ಕಲ್ಪದ್ರುಮಲತಾಸ್ ಸುಚಿನ್ತಾಮಣಯೋ ಯಥಾ । ಫಲನ್ತಿ ಶರದಶ್ ಚೈತಾಸ್ ತಥೈವಾಭ್ಯಾಸಭೂಮಯಃ
ಯಾವ ರೀತಿ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷ ಮತ್ತು ಚಿಂತಾಮಣಿಗಳು ಫಲ ನೀಡುತ್ತವೆಯೋ, ಹೇಗೆ ಶರದೃತುವಿನಲ್ಲಿ ಕಮಲಗಳು ಅರಳುತ್ತವೆಯೋ, ಹೀಗೆಯೇ ಅಭ್ಯಾಸದ ನೆಲೆಯೂ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.
ಇಷ್ಟವಸ್ತು ಚಿರಾಭ್ಯಾಸಭಾಸ್ವಾನ್ ಭಾಸಯತಿ ಪ್ರಜಾಃ । ತಥೇನ್ದ್ರಿಯಾಖ್ಯಾಂ ದೇಹೋರ್ವ್ಯಾಂ ರಾತ್ರಿಂ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ನೋ ಯಥಾ
ಯಾವುದೇ ವಸ್ತುವಿನ ಬಗ್ಗೆ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದ ಬೆಳಕು ಜನರನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳೆಂಬ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಅವರು ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.
ಸರ್ವಸ್ಯ ಜನ್ತುಜಾತಸ್ಯ ಸರ್ವವಸ್ತ್ವವಭಾಸನೇ । ಸರ್ವದೈವೈಕ ಏವೋಚ್ಚೈರ್ ಜಯತ್ಯ್ ಅಭ್ಯಾಸಭಾಸ್ಕರಃ
ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ, ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ, ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದೇ ಅಭ್ಯಾಸದ ಸೂರ್ಯನೇ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಮೆರೆದಂತೆ ಪ್ರಭೆ ಹರಡುತ್ತದೆ.
ಚತುರ್ದಶವಿಧಾಯಾಸ್ ತು ಭೂತಜಾತೇರ್ ನ ಕಸ್ಯಚಿತ್ । ಸಿಧ್ಯತ್ಯ್ ಅಭಿಮತಂ ವಸ್ತು ವಿನಾಭ್ಯಾಸಮ್ ಅಕೃತ್ರಿಮಮ್
ನಾಲ್ಕು ಹದಿನಾಲ್ಕು ಪ್ರಕಾರದ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಯಾರಿಗೂ ಸಹ ನೈಸರ್ಗಿಕವಾದ ಅಭ್ಯಾಸವಿಲ್ಲದೆ ಇಚ್ಛಿತ ಫಲ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಪೌನḫಪುಣ್ಯೇನ ಕರಣಮ್ ಅಭ್ಯಾಸ ಇತಿ ಕಥ್ಯತೇ । ಪುರುಷಾರ್ಥಸ್ ಸ ಏವೇಹ ತೇನಾಸ್ತಿ ನ ವಿನಾ ಗತಿಃ
ಮರುಮರು ಮಾಡುವುದು ಅಭ್ಯಾಸವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅದು ಮಾತ್ರ ಮಾನವನ ಪ್ರಯತ್ನ, ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮುಂದೆ ಸಾಗಲು ದಾರಿ ಇಲ್ಲ.
ದೃಢಾಭ್ಯಾಸವಿಧಾನೇನ ಯತ್ನನಾಮ್ನಾ ಸ್ವಕರ್ಮಣಾ । ನಿಜವೇದನಜೇನೈವ ಸಿದ್ಧಿರ್ ಭವತಿ ನಾನ್ಯಥಾ
ದೃಢವಾದ ಅಭ್ಯಾಸದ ಮೂಲಕ, ಪ್ರಯತ್ನವೆಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ, ತಾನು ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸದಿಂದ ಮತ್ತು ಸ್ವಾನುಭವದಿಂದಲೇ ಸಾಧನೆ ಸಾಧ್ಯ, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಅಭ್ಯಾಸಭಾಸ್ವತಿ ತಪತ್ಯ್ ಅವನೌ ವನೇ ಚ ವೀರಸ್ಯ ಸಿಧ್ಯತಿ ನ ಯನ್ ನ ತದ್ ಅಸ್ತಿ ಕಿಞ್ಚಿತ್ । ಅಭ್ಯಾಸತೋ ಭುವಿ ಭಯಾನ್ಯ್ ಅಭಯೀಭವನ್ತಿ ಸರ್ವಾಸು ಪರ್ವತಗುಹಾಸ್ವ್ ಅಪಿ ನಿರ್ಜನಾಸು
ಅಭ್ಯಾಸದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಗೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಸಾಧಿಸಲಾಗದದ್ದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿರುವ ಭಯಗಳು ಕೂಡಾ ನಾಶವಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಪರ್ವತಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿಯೂ, ಭಯವಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಬಹುದು.
ತತḫ ಪ್ರತೀಪಮ್ ಅಭ್ಯಾಸಂ ಬೋಧೇ ಧಾರಣಯಾಮಲೇ । ಕುರ್ವḫ ಪ್ರಕಟತಾಂ ತೇನ ಜಗದ್ ಏಷ್ಯತಿ ಶೈಲಗಮ್
ಆಮೇಲೆ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಏಕಾಗ್ರತೆಯ ಎರಡು ಶಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ವಿರುದ್ಧ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಿದಾಗ, ಈ ಜಗತ್ತು ಪರ್ವತದಂತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
ಯುಕ್ತಿಯುಕ್ತೇ ತಯೇತ್ಯ್ ಉಕ್ತೇ ವಿದ್ಯಾಧರ್ಯಾ ಧರೋಪರಿ । ಬದ್ಧಪದ್ಮಾಸನೋ ಽಥಾಹಂ ಸಮಾಧಾವ್ ಉದಿತೋ ಽಭವಮ್
ಅವಳು ನನಗೆ ಹೀಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ನಾನು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಪದ್ಮಾಸನದಲ್ಲಿ ಕೂತು, ಸಮಾಧಿಯ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಏರಿದೆ.
ಸರ್ವಾರ್ಥಭಾವನಾತ್ಯಾಗೇ ಚಿನ್ಮಾತ್ರೈಕಾನ್ತಭಾವಿತಃ । ಅತ್ಯಜಂ ತಮ್ ಅಹಂ ಪೂರ್ವಂ ಕಥಾರ್ಥಕಲನಾಮಲಮ್
ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳ ಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ, ಕಥೆಯ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಎಲ್ಲಾ ಕಲ್ಪನೆಗಳ ಜಾಲವನ್ನು ನಾನು ಹಿಂದೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ.
ಅಥ ಚಿದ್ವ್ಯೋಮತಾಂ ಪ್ರಾಪ್ತḫ ಪರಾಂ ದೃಷ್ಟಿಮ್ ಅಹಂ ಗತಃ । ಶರತ್ಸಮಯಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತೌ ವ್ಯೋಮ ನಿರ್ಮಲತಾಮ್ ಇವ
ನಂತರ ನಾನು ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯ ಆಕಾಶದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪಿ, autumn ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶವು ಹೇಗೆ ನಿರ್ಮಲವಾಗುತ್ತದೆವೋ ಹಾಗೆ, ಪರಮ ದರ್ಶನವನ್ನು ಪಡೆದೆ.
ತತಸ್ ಸತ್ಯಾವಧಾನೈಕಘನಾಭ್ಯಾಸೇನ ದೇಹಕೇ । ಮಮಾಧಿಭೌತಿಕಭ್ರಾನ್ತಿರ್ ನೂನಮ್ ಅಸ್ತಮ್ ಉಪಾಗತಾ
ಆಮೇಲೆ ನಿಜವಾದ ಎಚ್ಚರದ ನಿರಂತರ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ, ನನ್ನ ದೇಹದ ಬಗ್ಗೆ ಇದ್ದ ಭ್ರಮೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಕೊನೆಗೊಂಡಿತು.
ಉದಯಾಸ್ತಮಯೋನ್ಮುಕ್ತಾ ಸತತೋದಯಮಯ್ಯ್ ಅಪಿ । ಮಹಾಚಿದ್ವ್ಯೋಮತಾ ಸ್ವಚ್ಛಾ ಪ್ರೋದಿತೇವ ತದಾಭವತ್
ಊದಯ ಮತ್ತು ಅಸ್ತಮಯದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿ, ಸದಾ ಹೊಸದಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವಂತೆ, ಆ ಮಹಾ ಚೈತನ್ಯ ಆಕಾಶವು ತುಂಬಾ ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿ, ಹೊಸದಾಗಿ ಉದಯವಾದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು.
ಅಥ ಪಶ್ಯಾಮ್ಯ್ ಅಹಂ ಯಾವತ್ ಖಸ್ಯೈವೋಪಲತೇವ ಸಾ । ವಸ್ತುತಶ್ ಚ ನ ಚಾಕಾಶಂ ನೋಪಲḫ ಪರಮ್ ಏವ ತತ್
ನಂತರ ನಾನು ನೋಡಿದಾಗ, ಅದು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ಕಲ್ಲಿನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿತು. ಆದರೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಅದು ಆಕಾಶವೂ ಅಲ್ಲ, ಕಲ್ಲೂ ಅಲ್ಲ, ಎರಡಕ್ಕೂ ಮೀರುವುದಾಗಿತ್ತು.
ಪರಮಾರ್ಥಘನಂ ಸ್ವಚ್ಛಂ ತತ್ ತಥಾಭಾವಿ ತಾದೃಶಮ್ । ತಥಾಭಾವನಯಾ ಸ್ವಾತ್ಮಾ ಮದೀಯೋ ದೃಷ್ಟವಾಂಸ್ ತಥಾ
ಅದು ಪರಮಾರ್ಥದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು, ತುಂಬಾ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಯೂ ಹಾಗೆ ಇದ್ದಿತು. ನಾನು ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿ, ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಆತ್ಮವನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ನೋಡಿದೆ.
ಯಥಾ ಸ್ವಪ್ನೇ ಸುಮಹತೀ ದೃಷ್ಟಾ ಗೇಹಗತಾ ಶಿಲಾ । ವ್ಯೋಮೈವ ಕೇವಲಂ ತದ್ವತ್ ಸಾ ಶುದ್ಧಂ ಚಿನ್ನಭಶ್ ಶಿಲಾ
ಹಾಗೆನೇ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಕಲ್ಲನ್ನು ನೋಡಿದರೂ, ನಿಜವಾಗಿ ಅದು ಆಕಾಶವೇ ಆಗಿರುವಂತೆ, ಆ ಶುದ್ಧ ಕಲ್ಲು ಕೂಡ ಚೈತನ್ಯ ಆಕಾಶವೇ ಆಗಿತ್ತು.
ಸ್ವಯಂ ಸ್ವಪ್ನಾನ್ವಿತೋ ಽನ್ಯಸ್ಯ ಸ್ವಪ್ನಪುಂಸ್ತ್ವಂ ಗತೋ ನರಃ । ಸ್ವಪ್ನೇ ಽಜ್ಞಾನಪ್ರಬುದ್ಧಸ್ಯ ಯಾದೃಕ್ ತಾದೃಕ್ ಸ ಸೂಪಲಃ
ಒಬ್ಬನು ತಾನೇ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಾ, ಇನ್ನೊಬ್ಬನ ಕನಸು ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ತಾನು ಹೊಂದಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ. ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಎಚ್ಚರವಾಗದವನ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ, ಅವನ ಕಲ್ಲು ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಸ್ವಪ್ನಸ್ಥಾನಾಂ ಶಿರಶ್ ಛಿನ್ನಂ ಯೇಷಾಂ ತೇ ಸಂಸೃತೌ ಸ್ಥಿತಾಃ । ಕಾಲೇನ ಜ್ಞಾನಲಾಭೇನ ವಿನಾ ಕುರ್ವನ್ತಿ ಕಿಂ ಕಿಲ
ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾರ ತಲೆ ಕತ್ತರಿಸಿತೋ, ಅವರು ಪುನರ್ಜನ್ಮದ ಚಕ್ರದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನ ಸಿಗದೆ ಹೋದರೆ, ಅವರು ಏನು ಮಾಡಬಹುದು?
ಬೋಧẖ ಕಾಲೇನ ಭವತಿ ಮಹಾಮೋಹವತಾಮ್ ಅಪಿ । ತಸ್ಮಾನ್ ನ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಸ್ತಿ ಬ್ರಹ್ಮತತ್ತ್ವಾದ್ ಋತೇ ಽಕ್ಷಯಮ್
ಗಾಢ ಮೋಹದಲ್ಲಿ ಇದ್ದವರಿಗೂ, ಕಾಲಕ್ರಮೇನ ಜ್ಞಾನವು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಸತ್ಯ ತತ್ವವನ್ನ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಶಾಶ್ವತವಾದುದೇನು ಇಲ್ಲ.
ಅತಸ್ ತಚ್ ಚಿದ್ಘನಂ ಸ್ವಚ್ಛಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಕಾಶಂ ಶಿಲಾಕೃತಿ । ದೃಷ್ಟಂ ಮಯಾ ತಥಾ ತತ್ರ ನ ತು ಪೃಥ್ವ್ಯಾದಿ ಸತ್ ಕ್ವಚಿತ್
ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಶುದ್ಧವಾದ, ಪಾರದರ್ಶಕವಾದ ಚೈತನ್ಯ ರೂಪವನ್ನು, ಶಿಲೆಯಂತೆ ಕಾಣುವ ಬ್ರಹ್ಮನ ಆಕಾಶವನ್ನು ನೋಡಿದೆ. ಆದರೆ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಭೌತಿಕ ಪದಾರ್ಥಗಳ ನಿಜವಾದ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಎಲ್ಲೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಭೂತಾನಾಮ್ ಆದಿಸರ್ಗೇ ಯಚ್ ಛುದ್ಧಂ ಯತ್ ಪಾರಮಾರ್ಥಿಕಮ್ । ವಪುಸ್ ತದ್ ಏವಾದ್ಯ ತೇಷಾಂ ಧ್ಯಾನಲಭ್ಯಮ್ ಅವಸ್ಥಿತಮ್
ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೊದಲ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ಶುದ್ಧವಾದ ಮತ್ತು ಪರಮ ಸತ್ಯವೇ ಅವರ ಮೂಲ ರೂಪವಾಗಿ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಪಡೆಯಬಹುದಾಗಿ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿತ್ತು.
ಬ್ರಾಹ್ಮಂ ವಪುರ್ ಹಿ ಭೂತಾನಾಮ್ ಆತ್ಮೀಯಂ ಯತ್ ಪುರಾತನಮ್ । ತದ್ ಏವಾದ್ಯ ಮನೋರಾಜ್ಯಂ ಸಙ್ಕಲ್ಪ ಇತಿ ಕಥ್ಯತೇ
ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಪ್ರಾಚೀನವಾದ ಸ್ವಂತ ದೈವಿಕ ರೂಪವೇ ಈಗ ಮನಸ್ಸಿನ ರಾಜ್ಯ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಕಲ್ಪನೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಸ ಆತಿವಾಹಿಕೋ ದೇಹಸ್ ತತ್ ಪರಂ ಪರಮಾರ್ಥತಃ । ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಂ ಪ್ರಥಮಂ ತತ್ ತತ್ ತದ್ ಆದ್ಯಂ ಕಚನಂ ಚಿತಃ
ಆ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ದೇಹವೇ ನಿಜವಾದ ಪರಮಾರ್ಥ. ಅದು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುವ ಮೊದಲ ರೂಪ, ಚೇತನೆಯ ಮೂಲ ಸ್ವರೂಪ.
ತದ್ ಯತ್ ಪ್ರಥಮಮ್ ಅಧ್ಯಕ್ಷಂ ಜೀವಸ್ಯ ಪ್ರಥಮಂ ವಪುಃ । ಮನḫಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಮ್ ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತಂ ತತ್ ತೇನೈವಾದ್ಯ ದುರ್ಧಿಯಾ
ಜೀವನಿಗೆ ಮೊದಲಿಗೆ ಕಾಣಿಸುವ ದೇಹವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಈಗಲೂ ಗೊಂದಲಗೊಂಡ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರಿಗೆ ಅದೇ ರೀತಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
ಯೋಗಿಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಮ್ ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತಂ ಮನḫಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಮ್ ಇತ್ಯ್ ಅಪಿ । ತತ್ ಸ್ವಮ್ ಏವ ಚಿತಾ ರೂಪಂ ಗತಯೇವಾನ್ಯತಾಂ ಮುಧಾ
ಅದನ್ನು ಯೋಗಿಗಳ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವೂ, ಮನಸ್ಸಿನ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವೂ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಅದೇ ಚೇತನೆಯ ಸ್ವರೂಪ ಮೋಹದಿಂದ ಬೇರೆ ಯಾವುದೋ ರೂಪವಾಗಿದೆ ಎಂದು ತೋರುತ್ತದೆ.
ಇದಮ್ ಅದ್ಯತನಂ ನಾಮ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಮ್ ಅಸದುತ್ಥಿತಮ್ । ಅಸತ್ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಮ್ ಏವೇತಿ ವಿದ್ಧಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಮ್ ಅಙ್ಗ ತತ್
ಈ ಇಂದಿನ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವೆಂದು ಹೇಳುವದು ಅಸತ್ಯದಿಂದ ಉದಯವಾಗುತ್ತದೆ; ಪ್ರಿಯನೇ, ನಿಜಕ್ಕೂ ನಾವು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವೆಂದು ತಿಳಿಯುವದು ಅಸತ್ಯದ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವೇ.
ಅಹೋ ನು ಚಿತ್ರಾ ಮಾಯಾ ಯತ್ ಪ್ರಾಕ್ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷೇ ಪರೋಕ್ಷತಾ । ನಿರ್ಣೀತಾಸ್ಮಿಂಸ್ ತ್ವ್ ಅನಧ್ಯಕ್ಷೇ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಕಲನಾದೃತಾ
ಅಯ್ಯೋ, ಈ ಮಾಯೆ ಎಷ್ಟು ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿದೆ! ಮೊದಲು ನಾವೆಲ್ಲಾ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಂಡದ್ದನ್ನು ಈಗ ದೂರದಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ, ಇಲ್ಲಿ ನಾವೆಂದೂ ನೋಡದದ್ದನ್ನು ನಿಜವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ.
ಆತಿವಾಹಿಕದೇಹಿತ್ವಂ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಂ ಪ್ರಥಮೋದಿತಮ್ । ಸತ್ಯಂ ಸರ್ವಗತಂ ವಿದ್ಧಿ ಮಾಯೈವ ತ್ವ್ ಆಧಿಭೌತಿಕಮ್
ಆತಿವಾಹಿಕ ಶರೀರವನ್ನು ನಾವು ಮೊದಲಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇವೆ; ಆದರೆ ಇದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸತ್ಯವೆಂದು ತೋರುವುದಾದರೂ, ನಿಜವಾಗಿ ಇದು ಲೋಕದ ಮಾಯೆಯಷ್ಟೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.