ಸ್ಥಿತಾḫ ಪವನಭೂಕಮ್ಪಮೇಘತಾಪಸಹಿಷ್ಣವಃ । ಸ್ವಂ ಪ್ರದೇಶಮ್ ಅನುಜ್ಝನ್ತ್ಯẖ ಕಕುಭಸ್ ಸ್ತಮ್ಭಿತಾ ಇವ
ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಗಾಳಿ, ಭೂಕಂಪ, ಮೋಡ, ಬಿಸಿಲು ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಸಹಿಸಿ, ಯಾವತ್ತೂ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಬಿಡದೆ, ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಂತಿರುವಂತಿವೆ.
ಉತ್ಪಾತಮೇಘನಿರ್ಹ್ರಾದಭೂಮಿಕಮ್ಪಗ್ರಹಗ್ರಹೈಃ । ಅಜ್ಞಾತೈರ್ ಅಪಿ ವಿಜ್ಞಾತೈರ್ ಭೂತಾನಾಂ ಜ್ಞಾಯತೇ ಗತಿಃ
ಅಪಶಕುನದ ಮೋಡಗಳ ಗುಡುಗು, ಭೂಕಂಪ, ಗ್ರಹಣಗಳು ಇವುಗಳ ಮೂಲಕ, ಅವುಗಳನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ಗುರುತಿಸಿದರೂ ಅಥವಾ ಗುರುತಿಸದಿದ್ದರೂ, ಜೀವಿಗಳ ಚಲನೆ ತಿಳಿಯಬಹುದು.
ಸಪ್ತಾನಾಂ ಜಲಮ್ ಅಬ್ಧೀನಾಮ್ ಔರ್ವಾಗ್ನಿḫ ಪಿಬತಿ ಜ್ವಲನ್ । ಲೋಕಾನ್ತರಾಣಾಮ್ ಆಕಲ್ಪಂ ಕಾಲೋ ಭೂತಗಣಂ ಯಥಾ
ಓರ್ವಾನು ಎಂಬ ಅಗ್ನಿ ಏಳು ಸಮುದ್ರಗಳ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತದೆ; ಅದೇ ರೀತಿ, ಕಾಲವು ಲೋಕಾಂತವರೆಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ನುಂಗುತ್ತದೆ.
ಪಾತಾಲಮ್ ಆವಿಶತಿ ಯಾತಿ ನಭೋ ವಿಲಙ್ಘ್ಯ ದಿಙ್ಮಣ್ಡಲಂ ಭ್ರಮತಿ ಭೂತಗಣಸ್ ಸಮನ್ತಾತ್ । ಪರ್ಯೇತಿ ಪರ್ವತಮಹಾರ್ಣವಮಣ್ಡಲಾನಿ ದ್ವೀಪಾನ್ತರಾಣಿ ಚ ಮರುತ್ಸರಣಕ್ರಮೇಣ
ಜೀವಿಗಳ ಗುಂಪು ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ, ಆಕಾಶವನ್ನು ದಾಟಿ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಸುತ್ತುತ್ತದೆ, ಗಾಳಿಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಪರ್ವತಗಳು, ಮಹಾಸಾಗರಗಳು, ದ್ವೀಪಗಳ ನಡುವೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ತಿರುಗಾಡುತ್ತದೆ.
ಯಾವಸ್ ತಂ ಸರ್ಗಮ್ ಆಗಚ್ಛ ಪ್ರಸಾದẖ ಕ್ರಿಯತಾಂ ಮುನೇ । ಆಶ್ಚರ್ಯೇಷೂಪಪನ್ನೇಷು ಮಹಾನ್ತೋ ಹ್ಯ್ ಅತಿಕೌತುಕಾಃ
ಮಹರ್ಷೇ, ನೀನು ಆ ಸೃಷ್ಟಿಯವರೆಗೆ ಹೋಗುವವರೆಗೆ ದಯವಿಟ್ಟು ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ತೋರಿಸು. ಏಕೆಂದರೆ ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾದ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ತುಂಬಾ ಕುತೂಹಲದಿಂದಿರುತ್ತಾರೆ.
ತಯೇತ್ಯ್ ಉಕ್ತೇ ಮಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ಗನ್ತುಮ್ ಆರಬ್ಧಮ್ ಅಮ್ಬರೇ । ವಾತ್ಯಯಾ ಸೌರಭೇಣೇವ ಶೂನ್ಯೇ ಶೂನ್ಯೇನ ಶೂನ್ಯಯಾ
ಅವಳು ಹೀಗೆಂದಾಗ, ನಾನು ಅವಳ ಜೊತೆಗೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹೋಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆ. ಅದು ಸುಗಂಧಭರಿತವಾದ ಗಾಳಿಯಂತೆ, ಖಾಲಿ ಜಾಗದಲ್ಲಿ, ಖಾಲಿತನದಿಂದ, ಖಾಲಿತನದ ಮೂಲಕ ಸಾಗಿದಂತೆ ಆಯಿತು.
ಅಥಾಹಂ ದೂರಮ್ ಅಧ್ವಾನಂ ಶೂನ್ಯಮ್ ಉಲ್ಲಙ್ಘ್ಯ ನಾಭಸಮ್ । ನಾಭಸಂ ಭೂತಸಞ್ಚಾರಂ ತಯಾ ಸಾರ್ಧಮ್ ಅವಾಪ್ತವಾನ್
ನಂತರ, ನಾನು ಅವಳ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘವಾದ ಖಾಲಿ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ದಾಟಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ಜೀವಿಗಳ ಸಂಚಾರವನ್ನು ತಲುಪಿದೆ.
ತಮ್ ಉಲ್ಲಙ್ಘ್ಯ ಚಿರೇಣಾತ್ರ ಭೂತಸಞ್ಚಾರಮ್ ಆಮ್ಬರಮ್ । ಲೋಕಾಲೋಕಶಿರೋವ್ಯೋಮ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಽಸ್ಮಿ ಧವಲಾಮ್ಬುದಮ್
ಆ ದೀರ್ಘ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ದಾಟಿ, ನಾನು ಇಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ಜೀವಿಗಳ ಸಂಚಾರಕ್ಕೆ, ಲೋಕಾಲೋಕ ಪರ್ವತದ ಶಿಖರದ ಬಳಿ, ಬಿಳಿ ಮೋಡಗಳಿರುವ ಆಕಾಶವನ್ನು ತಲುಪಿದೆ.
ಉತ್ತರಾಶೇನ್ದುಶುಭ್ರಾಭ್ರಪೀಠಾನ್ ನಿರ್ಗತ್ಯ ತಾಂ ಶಿಲಾಮ್ । ಆನೀತೋ ಽಸ್ಮಿ ತಯೋತ್ತುಙ್ಗಾಂ ತಪ್ತಕಾಞ್ಚನಕಲ್ಪಿತಾಮ್
ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನ ಚಂದಿರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಮೋಡಗಳ ಆಸನದಿಂದ ಅವಳು ನನ್ನನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದು, ಆ ಎತ್ತರದ ಬಂಗಾರದಂತೆ ಹೊತ್ತಿರುವ ಶಿಲೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದಳು.
ಯಾವತ್ ಪಶ್ಯಾಮ್ಯ್ ಅಹಂ ಶುಭ್ರಾಂ ಶಿಲಾಮ್ ಏವ ನ ತಜ್ಜಗತ್ । ಕಲಧೌತಮಯೀಮ್ ಉಚ್ಚೈರ್ ಅಗ್ನಿಲೋಕತಟೀಮ್ ಇವ
ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ನನಗೆ ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಶಿಲೆಯೇ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು, ಬೇರೆ ಲೋಕವೇನೂ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ. ಆ ಶಿಲೆ ಚಂದಿರದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ತೊಳೆದಂತೆ, ಬೆಂಕಿಯ ಲೋಕದ ತೀರದಂತಿತ್ತು.
ತದಾ ಮಯೋಕ್ತಾ ಸಾ ಕಾನ್ತಾ ಕ್ವ ಭವತ್ಸರ್ಗಭೂರ್ ಇತಿ । ಕ್ವ ಚನ್ದ್ರಾರ್ಕಾಗ್ನಿತಾರಾದಿ ಕ್ವ ಲೋಕಾನ್ತರಸಪ್ತಕಮ್
ಆಗ ನಾನು ಆ ಪ್ರಿಯಳನ್ನು ಕೇಳಿದೆ: "ನಿನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಲೋಕ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ, ಅಗ್ನಿ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಇನ್ನೂ ಏಳು ಲೋಕಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ?"
ಕ್ವಾರ್ಣವಾಕಾಶಕಕುಭẖ ಕ್ವೋನ್ಮಜ್ಜನನಿಮಜ್ಜನೇ । ಕ್ವ ಮಹಾಮ್ಭೋದಸಮ್ಭಾರẖ ಕ್ವ ತಾರಾಮ್ಬರಡಮ್ಬರಮ್
ಸಾಗರಗಳು, ಆಕಾಶ, ದಿಕ್ಕುಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ? ಏರುವುದು, ಮುಳುಗುವುದು ಎಲ್ಲಿದೆ? ಆ ಮಹಾಸಾಗರದ ದೊಡ್ಡ ರಾಶಿ ಎಲ್ಲಿದೆ? ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಆಕಾಶದ ವಿಶಾಲತೆ ಎಲ್ಲಿದೆ?
ಕ್ವ ಶೈಲಶಿಖರಶ್ರೇಣ್ಯಃ ಕ್ವ ಮಹಾರ್ಣವಭೂಮಿಕಾಃ । ಕ್ವ ದ್ವೀಪಾವಲಯಸ್ ಸಪ್ತ ಕ್ವ ತಪ್ತಕನಕಾವನಿಃ
ಪರ್ವತಶೃಂಗಗಳ ಸರಣಿಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ? ಮಹಾಸಾಗರದ ವಿಶಾಲ ತಟಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ? ಏಳು ದ್ವೀಪಗಳ ವಲಯಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ? ಕರಗಿದ ಚಿನ್ನದ ಭೂಮಿಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ?
ಕ್ವ ಕಾರ್ಯಕಾಲಕಲನಾẖ ಕ್ವ ಭೂತಭುವನಭ್ರಮಃ । ಕ್ವ ವಿದ್ಯಾಧರಗನ್ಧರ್ವಾẖ ಕ್ವ ನರಾಮರದಾನವಾಃ
ಕಾರಣ ಮತ್ತು ಕಾಲದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ? ಜೀವಿಗಳು ಮತ್ತು ಲೋಕಗಳ ಮೋಹ ಎಲ್ಲಿದೆ? ವಿದ್ಯಾಧರರು, ಗಂಧರ್ವರು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ? ಮಾನವರು, ದೇವರು, ದಾನವರು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ?
ಕ್ವರ್ಷಿಭೂಪಾಲಮುನಯẖ ಕ್ವ ನಯಾಪನಯಕ್ರಮಃ । ಕ್ವ ಯಾಮಾಯಾಮಯಾಮಿನ್ಯẖ ಕ್ವ ಸ್ವರ್ಗನರಕಭ್ರಮಃ
ಋಷಿಗಳು, ರಾಜರು, ಮುನಿಗಳು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ? ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮದ ವಿಧಾನಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ? ಮಾಯೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ರಾತ್ರಿ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ನರಕದ ಭ್ರಮೆ ಎಲ್ಲಿದೆ?
ಕ್ವ ಪುಣ್ಯಪಾಪಕಲನಾẖ ಕ್ವ ಕಲಾಕಾಲಕೇಲಯಃ । ಕ್ವಾಸುರಾಮರವೈರಾಣಿ ಕ್ವ ದ್ವೇಷಸ್ನೇಹರೀತಯಃ
ಪುಣ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾಪದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಕಾಲ ಮತ್ತು ಕಲೆಯ ಆಟಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ? ಅಸುರರು ಮತ್ತು ದೇವರುಗಳ ವೈರಾಗ್ಯ ಎಲ್ಲಿದೆ? ದ್ವೇಷ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹದ ಹರಿವು ಎಲ್ಲಿದೆ?
ವದತ್ಯ್ ಏವಂ ಮಯಿ ವಚಸ್ ಸೋವಾಚ ವರವರ್ಣಿನೀ । ವಿಸ್ಮಯಾಕುಲಮ್ ಆಲೋಕ್ಯ ಶಿಲಾಮ್ ಅಲಿವಿಲೋಚನಾ
ಅವಳು ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆ ಸುಂದರಿ ತನ್ನ ಜೇನುಹುಳುಗಳಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಆ ಶಿಲೆಯನ್ನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಪಶ್ಯಾಮ್ಯ್ ಅಖಿಲಮ್ ಆತ್ಮೀಯಮ್ ಅಹಂ ಸರ್ಗಮ್ ಇಹೋಪಲೇ । ಮಕುರಪ್ರತಿಬಿಮ್ಬಸ್ಥಪುರಾನ್ಯಪುರವತ್ ಪುರಃ
ಈ ಶಿಲೆಯ ಮೇಲೆ ನಾನು ನನ್ನದೇ ಎಲ್ಲಾ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಹಳೆಯ ಮತ್ತು ಹೊಸ ನಗರಗಳು ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವಂತೆ.
ನಿತ್ಯಾನುಭವ ಏವಾತ್ರ ದರ್ಶನೇ ಕಾರಣಂ ಮಮ । ತದಭಾವೋ ಮುನೇ ಮನ್ಯೇ ತೇ ಕಾರಣಮ್ ಅದರ್ಶನೇ
ಇಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಕಾಣುವುದು ಯಾವಾಗಲೂ ಅನುಭವವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಅದೇ ಕಾರಣ. ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ನಿಮಗೆ ಕಾಣದಿರುವುದಕ್ಕೆ ಅದರ ಅನುಭವ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೇ ಕಾರಣವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಅನ್ಯೋಽನ್ಯಚಿರಕಾಲೈಕದ್ವೈತಸಙ್ಕಥಯಾನಯಾ । ಶುದ್ಧಾತಿವಾಹಿಕೈಕಾತ್ಮ್ಯದೇಹತಾ ವಿಸ್ಮೃತಾವಯೋಃ
ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ಬಹುಕಾಲ ಒಂದೇ ಅಡ್ವೈತದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದ್ದರಿಂದ, ಆತ್ಮದ ಶುದ್ಧ ಮತ್ತು ಪರಮ ಏಕತ್ವವನ್ನು ಮರೆತಿದ್ದೇವೆ.
ಮಮಾತಿಸುಚಿರಾಭ್ಯಸ್ತಮ್ ಅಪಿ ಶ್ಯಾಮಲತಾಮ್ ಇವ । ಗತಂ ನಿಜಂ ಜಗದ್ ಇದಂ ಯತḫ ಪಶ್ಯಾಮಿ ನ ಸ್ಫುಟಮ್
ನಾನು ಬಹುಕಾಲ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದರೂ, ಈ ನನ್ನ ಲೋಕವು ನನಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸದೆ, ಕತ್ತಲೆಯಂತೆ ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ.
ಅಭೂದ್ ಯತ್ ಸ್ವಜಗತ್ ಪೂರ್ವಮ್ ಅತಿಪ್ರಕಟಮ್ ಏವ ಮೇ । ತತ್ ಪಶ್ಯಾಮೀದಮ್ ಆದರ್ಶ ಇವ ಬಿಮ್ಬಿತಮ್ ಅಸ್ಫುಟಮ್
ಹಿಂದೆ ನನಗೆ ಬಹಳ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದ್ದ ನನ್ನ ಲೋಕವು, ಈಗ ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವಾದಂತೆ ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ.
ಚಿರವ್ಯರ್ಥೋತ್ಥಯಾ ನಾಥಸಙ್ಕಥಾವ್ಯಥಯಾ ಮಿಥಃ । ಸ್ವಾಸ್ಥ್ಯಂ ವಿಸ್ಮೃತಮ್ ಆತ್ಮೀಯಮ್ ಅವದಾತತಮಂ ತತಮ್
ನೀಡುವ ಮಾತುಕತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ವ್ಯರ್ಥವಾದ ಚಿಂತನೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಾ, ನನ್ನ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಶಾಂತಿ ಮರೆತುಹೋಗಿದೆ; ಅದರ ಬದಲು ಆಳವಾದ ಅಜ್ಞಾನತೆ ಹರಡಿದೆ.
ಯೋ ಽಭ್ಯಾಸḫ ಪ್ರಕಚತ್ಯ್ ಅನ್ತಶ್ ಶುದ್ಧಚಿನ್ನಭಸೋ ರಸಾತ್ । ಭವೇತ್ ತನ್ಮಯಮ್ ಏವಾನ್ತರ್ ಆಬಾಲಮ್ ಇತಿ ಲಕ್ಷ್ಯತೇ
ಶುದ್ಧವಾದ ಚೇತನದ ಮೂಲದಿಂದ ಒಳಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಅಭ್ಯಾಸವೇ, ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ನಿಜವಾದ ಸ್ಥಿರತೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ನ ತಚ್ ಛಾಸ್ತ್ರಂ ನ ಸಾ ಸಿದ್ಧಿರ್ ನ ಸ ನ್ಯಾಯೋ ನ ಸಾ ಕಲಾ । ಅಸ್ತ್ಯ್ ಅನಸ್ತಮಿತೋದ್ಯೋಗಾದ್ ಯದ್ ಅಭ್ಯಾಸಾನ್ ನ ಸಿಧ್ಯತಿ
ಅಚಲವಾದ ಪ್ರಯತ್ನ ಮತ್ತು ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಸಾಧಿಸಲಾಗದ ಶಾಸ್ತ್ರ, ಸಾಧನೆ, ನ್ಯಾಯ ಅಥವಾ ಕಲೆಯೇ ಇಲ್ಲ.
ಸ್ವಜಗತ್ಸನ್ತತಾಭ್ಯಾಸವಶತೋ ಮಾಂ ಕಥಾಭ್ರಮಃ । ನೂನಮ್ ಆಕ್ರಾನ್ತವಾನ್ ಏಷ ದ್ವಯೋರ್ ಹಿ ಬಲವಾಞ್ ಜಯೀ
ನಾನು ನನ್ನ ಲೋಕವನ್ನು ನಿರಂತರ ಗಮನಿಸುವ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಈ ಕಥೆಗಳ ಗೊಂದಲ ನನಗೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಹಿಡಿದಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಎರಡು ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಬಲವಾದದೋ ಅದೇ ಗೆಲ್ಲುತ್ತದೆ.
ಇಷ್ಟವಸ್ತ್ವರ್ಥಿನಾಂ ತಜ್ಜ್ಞಸೂಪದಿಷ್ಟೇನ ಕರ್ಮಣಾ । ಪೌನḫಪುಣ್ಯೇನ ಕರಣಾನ್ ನೇತರಚ್ ಛರಣಂ ಮುನೇ
ಯಾರಿಗಾದರೂ ಇಷ್ಟವಾದುದನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕೆಂದಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ತಿಳಿದವರಿಂದ ಹೇಳಿಸಿದಂತೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ಮಾಡುವ ಕ್ರಿಯೆಯೇ ಮಾರ್ಗ; ಬೇರೆ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲ, ಮುನಿಯೇ.
ಅಯಮ್ ಇತ್ಥಮ್ ಇಹಾಜ್ಞಾನಭ್ರಮḫ ಪ್ರೌಢೋ ಽಹಮಾತ್ಮಕಃ । ಶಾಮ್ಯತಿ ಜ್ಞಾನಚರ್ಚಾಭಿḫ ಪಶ್ಯಾಭ್ಯಾಸವಿಜೃಮ್ಭಿತಮ್
ಇಲ್ಲಿಯ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ, ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಬಲವಾದ ಈ ಭ್ರಮೆ, ಜ್ಞಾನಚಿಂತನೆಯ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಶಮನವಾಗುತ್ತದೆ; ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಇದು ಹೇಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡು.
ಅಜ್ಞೋ ಽಪಿ ತಜ್ಜ್ಞತಾಮ್ ಏತಿ ಶನೈಶ್ ಶೈಲೋ ಽಪಿ ಚೂರ್ಣ್ಯತೇ । ಘುಣೋ ಽಪ್ಯ್ ಅತ್ತಿ ಮಹಾವೃಕ್ಷಂ ಪಶ್ಯಾಭ್ಯಾಸವಿಜೃಮ್ಭಿತಮ್
ಅಜ್ಞಾನಿಯೂ ಸಹ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ; ದೊಡ್ಡ ಪರ್ವತವೂ ಕೂಡ ಕಾಲಕ್ರಮೇನ ಪುಡಿಯಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ; ಸಣ್ಣ ಹುಳುವೂ ದೊಡ್ಡ ಮರವನ್ನು ತಿನ್ನಬಹುದು. ಅಭ್ಯಾಸದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿರಿ.
ಅಹಂ ಶಿಷ್ಯಾಬಲಾ ಬಾಲಾ ಪಶ್ಯಾಮಿ ತ್ವಂ ನ ಪಶ್ಯಸಿ । ಸರ್ವಜ್ಞೋ ಽಪಿ ಶಿಲಾಸರ್ಗಂ ಪಶ್ಯಾಭ್ಯಾಸವಿಜೃಮ್ಭಿತಮ್
ನಾನು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಶಿಷ್ಯೆಯಾಗಿದ್ದರೂ, ನಾನು ನೋಡುವುದನ್ನು ನೀನು ನೋಡಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ; ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವನೂ ಕೂಡ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವದನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೋಡಬಹುದು. ಅಭ್ಯಾಸದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿರಿ.