ಭೂತತಣ್ಡುಲಮ್ ಆ ಸೃಷ್ಟೇḫ ಪಿನಷ್ಟಿ ಧ್ರುವಕೀಲಕಃ । ನಿಯತ್ಯಾ ಚಾಲಿತೋ ರೋದẖಕವಾಟೋ ಽಮ್ಭೋದಘರ್ಘರಃ
ಧ್ರುವನ ಕಂಬವು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಭೂತಗಳ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ಒರೆದು, ನಿಯತಿಯಂತೆ ಆಕಾಶದ ಬಾಗಿಲು ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮೇಘದ ಘರ್ಜನೆಯಂತೆ ಕೂಗುತ್ತಾ ಚಲಿಸುತ್ತದೆ.
ದ್ವೀಪಾಬ್ಧಿಶೈಲೈರ್ ಭೂಪೀಠಂ ವಿಮಾನನಗರೈರ್ ನಭಃ । ದೈತ್ಯದಾನವನಾಗೌಘೈḫ ಪೂರ್ಣಂ ಪಾತಾಲಮಣ್ಡಲಮ್
ಭೂಮಿಯು ದ್ವೀಪಗಳು, ಸಮುದ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ; ಆಕಾಶವು ವಿಮಾನಗಳು ಮತ್ತು ನಗರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ; ಪಾತಾಳ ಲೋಕವು ದೈತ್ಯರು, ದಾನವರು ಮತ್ತು ನಾಗರ ಹಿಂಡಿನಿಂದ ತುಂಬಿದೆ.
ಕುಣ್ಡಲಂ ತ್ರಿಜಗಲ್ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾ ನೀಲಂ ಆಕಾಶಮಣ್ಡಲಮ್ । ಸ್ಥಿತಂ ಚಞ್ಚಲಮ್ ಆಚಾರಚಞ್ಚಲಾಯಾಸ್ ಸ್ಫುರನ್ಮಣಿ
ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಐಶ್ವರ್ಯಕ್ಕೆ ಆಕಾಶದ ನೀಲಿ ವಲಯವು ಕಿವಿಯೋಲೆ ಆಗಿದೆ; ಅದು ಸದಾ ಅಸ್ಥಿರವಾಗಿಯೂ, ಜೀವಿಗಳ ಚಲನೆಯಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಿರುವ ಮಿಂಚಿನ ಹಾರೆಯಂತೆ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಬುದ್ಧ್ಯಾದಿರಹಿತಾಂ ಸ್ಪನ್ದಸಂವಿದಂ ವಾಯವೀಮ್ ಇವ । ಸ್ಥಾವರಂ ಜಙ್ಗಮಂ ಚೈವ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಮ್ ಆದಾಯ ಜಾಯತೇ
ಬುದ್ಧಿಯೂ ಇತರವುಗಳಿಲ್ಲದ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಸ್ಪಂದನೆ-ಚೇತನೆಯನ್ನು ಗಾಳಿಯಂತೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಸ್ಥಾವರ ಮತ್ತು ಜಂಗಮ ಎಲ್ಲವೂ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ.
ಮುನಿರ್ ಮೌನೈರ್ ಧರಾ ವಾರ್ಭಿರ್ ಮಾರುತೈẖ ಕಪಿಚಾಪಲಮ್ । ಆಕಾಶೈರ್ ಅವಕಾಶಿತ್ವಂ ತೇಜೋಭಿರ್ ಭಾಸನಂ ಶ್ರಿತಮ್
ಮುನಿ ಭೂಮಿಯಿಂದ ಮೌನವನ್ನು, ನೀರಿನಿಂದ ಹರಿವನ್ನು, ಗಾಳಿಯಿಂದ ಚಂಚಲತೆಯನ್ನು, ಆಕಾಶದಿಂದ ವಿಶಾಲತೆಯನ್ನು, ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ವೃಕ್ಸೋರ್ವ್ಯಬ್ಧ್ಯದ್ರಿಖನೄಣಾಂ ಪ್ರಾಣಿನೋ ಽನ್ತಸ್ ಸ್ಫುರನ್ತ್ಯ್ ಅಲಮ್ । ಮೃತಿಜನ್ಮೋನ್ಮುಖಾẖ ಕೀಟಸುರಾಸುರಜಲೌಕಸಃ
ಮರ, ಭೂಮಿ, ನೀರು, ಪರ್ವತ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರ ಒಳಗೆ ಜೀವಶಕ್ತಿ ತುಂಬಿ ಕಂಪಿಸುತ್ತದೆ; ಕೀಟ, ದೇವತೆ, ದಾನವ, ಜಲೌಕ ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಜನನ ಮತ್ತು ಮರಣದತ್ತ ಮುಖಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.
ಸಸುರಾಸುರಗನ್ಧರ್ವಾẖ ಕಾಲẖ ಕಲಯತೇ ಪ್ರಜಾಃ । ದೋರ್ಭಿẖ ಕಲ್ಪಯುಗಾಬ್ದೈಶ್ ಶ್ವಶ್ ಶ್ವḫ ಪಶೂನ್ ಇವ ಪಾಲಕಃ
ಕಾಲವು ತನ್ನ ಎರಡು ಕೈಗಳಾದ ಯುಗಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಲಘಟ್ಟಗಳ ಮೂಲಕ ದೇವತೆಗಳು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಗಂಧರ್ವರು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಹಸುವಿನ ಪಾಲಕನು ಹಸುವನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಓಡಿಸುವಂತೆ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ನಡೆಸುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ.
ಅನನ್ತವಿಪುಲಾಗಾಧಗಮ್ಭೀರೇ ಕಾಲಸಾಗರೇ । ಉತ್ಪತ್ಯೋತ್ಪತ್ಯ ಲೀಯನ್ತೇ ಋತ್ವಾವರ್ತವಿವೃತ್ತಯಃ
ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ, ವಿಶಾಲವಾದ, ಆಳವಾದ ಕಾಲಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಋತುಗಳ ಚಕ್ರಗಳು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಉದಯಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಳಿದು ಹೋಗುತ್ತವೆ.
ಚತುರ್ದಶವಿಧಾ ವಾತವೇಲ್ಲಿತಾ ಭೂತಪಾಂಸವಃ । ನಾಶಾಕಾಶೇ ವಿಲೀಯನ್ತೇ ಶರದಮ್ಭೋದಲೀಲಯಾ
ನಾಲ್ಕು ಹದಿನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಭೂತಗಳ ಧೂಳುಗಳು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡಿ, autumn ಮಾಘದ ಮೋಡಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕರಗುವಂತೆ, ಅವುಗಳು ನಾಶದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುತ್ತವೆ.
ಭುವನಂ ಬೋಧಯನ್ತೀ ದ್ಯೌಶ್ ಚನ್ದ್ರಾರ್ಕಕರಚಾಮರೈಃ । ಸ್ಥಿತಾಕಾಶಾಂಶುಕಾಕಲ್ಪಂ ತಾರಕೋತ್ಕರಶೇಖರಾ
ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಗುಚ್ಛದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಆಕಾಶವು, ಚಂದ್ರನ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳ ಚಾಮರಗಳಿಂದ ಲೋಕವನ್ನು ಎಚ್ಚರಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ನಿಶ್ಚಲವಾದ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹೊದ್ದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಸ್ಥಿತಾḫ ಪವನಭೂಕಮ್ಪಮೇಘತಾಪಸಹಿಷ್ಣವಃ । ಸ್ವಂ ಪ್ರದೇಶಮ್ ಅನುಜ್ಝನ್ತ್ಯẖ ಕಕುಭಸ್ ಸ್ತಮ್ಭಿತಾ ಇವ
ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಗಾಳಿ, ಭೂಕಂಪ, ಮೋಡ, ಬಿಸಿಲು ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಸಹಿಸಿ, ಯಾವತ್ತೂ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಬಿಡದೆ, ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಂತಿರುವಂತಿವೆ.
ಉತ್ಪಾತಮೇಘನಿರ್ಹ್ರಾದಭೂಮಿಕಮ್ಪಗ್ರಹಗ್ರಹೈಃ । ಅಜ್ಞಾತೈರ್ ಅಪಿ ವಿಜ್ಞಾತೈರ್ ಭೂತಾನಾಂ ಜ್ಞಾಯತೇ ಗತಿಃ
ಅಪಶಕುನದ ಮೋಡಗಳ ಗುಡುಗು, ಭೂಕಂಪ, ಗ್ರಹಣಗಳು ಇವುಗಳ ಮೂಲಕ, ಅವುಗಳನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ಗುರುತಿಸಿದರೂ ಅಥವಾ ಗುರುತಿಸದಿದ್ದರೂ, ಜೀವಿಗಳ ಚಲನೆ ತಿಳಿಯಬಹುದು.
ಸಪ್ತಾನಾಂ ಜಲಮ್ ಅಬ್ಧೀನಾಮ್ ಔರ್ವಾಗ್ನಿḫ ಪಿಬತಿ ಜ್ವಲನ್ । ಲೋಕಾನ್ತರಾಣಾಮ್ ಆಕಲ್ಪಂ ಕಾಲೋ ಭೂತಗಣಂ ಯಥಾ
ಓರ್ವಾನು ಎಂಬ ಅಗ್ನಿ ಏಳು ಸಮುದ್ರಗಳ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತದೆ; ಅದೇ ರೀತಿ, ಕಾಲವು ಲೋಕಾಂತವರೆಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ನುಂಗುತ್ತದೆ.
ಪಾತಾಲಮ್ ಆವಿಶತಿ ಯಾತಿ ನಭೋ ವಿಲಙ್ಘ್ಯ ದಿಙ್ಮಣ್ಡಲಂ ಭ್ರಮತಿ ಭೂತಗಣಸ್ ಸಮನ್ತಾತ್ । ಪರ್ಯೇತಿ ಪರ್ವತಮಹಾರ್ಣವಮಣ್ಡಲಾನಿ ದ್ವೀಪಾನ್ತರಾಣಿ ಚ ಮರುತ್ಸರಣಕ್ರಮೇಣ
ಜೀವಿಗಳ ಗುಂಪು ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ, ಆಕಾಶವನ್ನು ದಾಟಿ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಸುತ್ತುತ್ತದೆ, ಗಾಳಿಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಪರ್ವತಗಳು, ಮಹಾಸಾಗರಗಳು, ದ್ವೀಪಗಳ ನಡುವೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ತಿರುಗಾಡುತ್ತದೆ.
ಯಾವಸ್ ತಂ ಸರ್ಗಮ್ ಆಗಚ್ಛ ಪ್ರಸಾದẖ ಕ್ರಿಯತಾಂ ಮುನೇ । ಆಶ್ಚರ್ಯೇಷೂಪಪನ್ನೇಷು ಮಹಾನ್ತೋ ಹ್ಯ್ ಅತಿಕೌತುಕಾಃ
ಮಹರ್ಷೇ, ನೀನು ಆ ಸೃಷ್ಟಿಯವರೆಗೆ ಹೋಗುವವರೆಗೆ ದಯವಿಟ್ಟು ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ತೋರಿಸು. ಏಕೆಂದರೆ ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾದ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ತುಂಬಾ ಕುತೂಹಲದಿಂದಿರುತ್ತಾರೆ.
ತಯೇತ್ಯ್ ಉಕ್ತೇ ಮಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ಗನ್ತುಮ್ ಆರಬ್ಧಮ್ ಅಮ್ಬರೇ । ವಾತ್ಯಯಾ ಸೌರಭೇಣೇವ ಶೂನ್ಯೇ ಶೂನ್ಯೇನ ಶೂನ್ಯಯಾ
ಅವಳು ಹೀಗೆಂದಾಗ, ನಾನು ಅವಳ ಜೊತೆಗೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹೋಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆ. ಅದು ಸುಗಂಧಭರಿತವಾದ ಗಾಳಿಯಂತೆ, ಖಾಲಿ ಜಾಗದಲ್ಲಿ, ಖಾಲಿತನದಿಂದ, ಖಾಲಿತನದ ಮೂಲಕ ಸಾಗಿದಂತೆ ಆಯಿತು.
ಅಥಾಹಂ ದೂರಮ್ ಅಧ್ವಾನಂ ಶೂನ್ಯಮ್ ಉಲ್ಲಙ್ಘ್ಯ ನಾಭಸಮ್ । ನಾಭಸಂ ಭೂತಸಞ್ಚಾರಂ ತಯಾ ಸಾರ್ಧಮ್ ಅವಾಪ್ತವಾನ್
ನಂತರ, ನಾನು ಅವಳ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘವಾದ ಖಾಲಿ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ದಾಟಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ಜೀವಿಗಳ ಸಂಚಾರವನ್ನು ತಲುಪಿದೆ.
ತಮ್ ಉಲ್ಲಙ್ಘ್ಯ ಚಿರೇಣಾತ್ರ ಭೂತಸಞ್ಚಾರಮ್ ಆಮ್ಬರಮ್ । ಲೋಕಾಲೋಕಶಿರೋವ್ಯೋಮ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಽಸ್ಮಿ ಧವಲಾಮ್ಬುದಮ್
ಆ ದೀರ್ಘ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ದಾಟಿ, ನಾನು ಇಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ಜೀವಿಗಳ ಸಂಚಾರಕ್ಕೆ, ಲೋಕಾಲೋಕ ಪರ್ವತದ ಶಿಖರದ ಬಳಿ, ಬಿಳಿ ಮೋಡಗಳಿರುವ ಆಕಾಶವನ್ನು ತಲುಪಿದೆ.
ಉತ್ತರಾಶೇನ್ದುಶುಭ್ರಾಭ್ರಪೀಠಾನ್ ನಿರ್ಗತ್ಯ ತಾಂ ಶಿಲಾಮ್ । ಆನೀತೋ ಽಸ್ಮಿ ತಯೋತ್ತುಙ್ಗಾಂ ತಪ್ತಕಾಞ್ಚನಕಲ್ಪಿತಾಮ್
ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನ ಚಂದಿರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಮೋಡಗಳ ಆಸನದಿಂದ ಅವಳು ನನ್ನನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದು, ಆ ಎತ್ತರದ ಬಂಗಾರದಂತೆ ಹೊತ್ತಿರುವ ಶಿಲೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದಳು.
ಯಾವತ್ ಪಶ್ಯಾಮ್ಯ್ ಅಹಂ ಶುಭ್ರಾಂ ಶಿಲಾಮ್ ಏವ ನ ತಜ್ಜಗತ್ । ಕಲಧೌತಮಯೀಮ್ ಉಚ್ಚೈರ್ ಅಗ್ನಿಲೋಕತಟೀಮ್ ಇವ
ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ನನಗೆ ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಶಿಲೆಯೇ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು, ಬೇರೆ ಲೋಕವೇನೂ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ. ಆ ಶಿಲೆ ಚಂದಿರದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ತೊಳೆದಂತೆ, ಬೆಂಕಿಯ ಲೋಕದ ತೀರದಂತಿತ್ತು.
ತದಾ ಮಯೋಕ್ತಾ ಸಾ ಕಾನ್ತಾ ಕ್ವ ಭವತ್ಸರ್ಗಭೂರ್ ಇತಿ । ಕ್ವ ಚನ್ದ್ರಾರ್ಕಾಗ್ನಿತಾರಾದಿ ಕ್ವ ಲೋಕಾನ್ತರಸಪ್ತಕಮ್
ಆಗ ನಾನು ಆ ಪ್ರಿಯಳನ್ನು ಕೇಳಿದೆ: "ನಿನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಲೋಕ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ, ಅಗ್ನಿ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಇನ್ನೂ ಏಳು ಲೋಕಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ?"
ಕ್ವಾರ್ಣವಾಕಾಶಕಕುಭẖ ಕ್ವೋನ್ಮಜ್ಜನನಿಮಜ್ಜನೇ । ಕ್ವ ಮಹಾಮ್ಭೋದಸಮ್ಭಾರẖ ಕ್ವ ತಾರಾಮ್ಬರಡಮ್ಬರಮ್
ಸಾಗರಗಳು, ಆಕಾಶ, ದಿಕ್ಕುಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ? ಏರುವುದು, ಮುಳುಗುವುದು ಎಲ್ಲಿದೆ? ಆ ಮಹಾಸಾಗರದ ದೊಡ್ಡ ರಾಶಿ ಎಲ್ಲಿದೆ? ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಆಕಾಶದ ವಿಶಾಲತೆ ಎಲ್ಲಿದೆ?
ಕ್ವ ಶೈಲಶಿಖರಶ್ರೇಣ್ಯಃ ಕ್ವ ಮಹಾರ್ಣವಭೂಮಿಕಾಃ । ಕ್ವ ದ್ವೀಪಾವಲಯಸ್ ಸಪ್ತ ಕ್ವ ತಪ್ತಕನಕಾವನಿಃ
ಪರ್ವತಶೃಂಗಗಳ ಸರಣಿಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ? ಮಹಾಸಾಗರದ ವಿಶಾಲ ತಟಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ? ಏಳು ದ್ವೀಪಗಳ ವಲಯಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ? ಕರಗಿದ ಚಿನ್ನದ ಭೂಮಿಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ?
ಕ್ವ ಕಾರ್ಯಕಾಲಕಲನಾẖ ಕ್ವ ಭೂತಭುವನಭ್ರಮಃ । ಕ್ವ ವಿದ್ಯಾಧರಗನ್ಧರ್ವಾẖ ಕ್ವ ನರಾಮರದಾನವಾಃ
ಕಾರಣ ಮತ್ತು ಕಾಲದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ? ಜೀವಿಗಳು ಮತ್ತು ಲೋಕಗಳ ಮೋಹ ಎಲ್ಲಿದೆ? ವಿದ್ಯಾಧರರು, ಗಂಧರ್ವರು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ? ಮಾನವರು, ದೇವರು, ದಾನವರು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ?
ಕ್ವರ್ಷಿಭೂಪಾಲಮುನಯẖ ಕ್ವ ನಯಾಪನಯಕ್ರಮಃ । ಕ್ವ ಯಾಮಾಯಾಮಯಾಮಿನ್ಯẖ ಕ್ವ ಸ್ವರ್ಗನರಕಭ್ರಮಃ
ಋಷಿಗಳು, ರಾಜರು, ಮುನಿಗಳು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ? ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮದ ವಿಧಾನಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ? ಮಾಯೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ರಾತ್ರಿ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ನರಕದ ಭ್ರಮೆ ಎಲ್ಲಿದೆ?
ಕ್ವ ಪುಣ್ಯಪಾಪಕಲನಾẖ ಕ್ವ ಕಲಾಕಾಲಕೇಲಯಃ । ಕ್ವಾಸುರಾಮರವೈರಾಣಿ ಕ್ವ ದ್ವೇಷಸ್ನೇಹರೀತಯಃ
ಪುಣ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾಪದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಕಾಲ ಮತ್ತು ಕಲೆಯ ಆಟಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ? ಅಸುರರು ಮತ್ತು ದೇವರುಗಳ ವೈರಾಗ್ಯ ಎಲ್ಲಿದೆ? ದ್ವೇಷ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹದ ಹರಿವು ಎಲ್ಲಿದೆ?
ವದತ್ಯ್ ಏವಂ ಮಯಿ ವಚಸ್ ಸೋವಾಚ ವರವರ್ಣಿನೀ । ವಿಸ್ಮಯಾಕುಲಮ್ ಆಲೋಕ್ಯ ಶಿಲಾಮ್ ಅಲಿವಿಲೋಚನಾ
ಅವಳು ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆ ಸುಂದರಿ ತನ್ನ ಜೇನುಹುಳುಗಳಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಆ ಶಿಲೆಯನ್ನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಪಶ್ಯಾಮ್ಯ್ ಅಖಿಲಮ್ ಆತ್ಮೀಯಮ್ ಅಹಂ ಸರ್ಗಮ್ ಇಹೋಪಲೇ । ಮಕುರಪ್ರತಿಬಿಮ್ಬಸ್ಥಪುರಾನ್ಯಪುರವತ್ ಪುರಃ
ಈ ಶಿಲೆಯ ಮೇಲೆ ನಾನು ನನ್ನದೇ ಎಲ್ಲಾ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಹಳೆಯ ಮತ್ತು ಹೊಸ ನಗರಗಳು ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವಂತೆ.
ನಿತ್ಯಾನುಭವ ಏವಾತ್ರ ದರ್ಶನೇ ಕಾರಣಂ ಮಮ । ತದಭಾವೋ ಮುನೇ ಮನ್ಯೇ ತೇ ಕಾರಣಮ್ ಅದರ್ಶನೇ
ಇಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಕಾಣುವುದು ಯಾವಾಗಲೂ ಅನುಭವವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಅದೇ ಕಾರಣ. ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ನಿಮಗೆ ಕಾಣದಿರುವುದಕ್ಕೆ ಅದರ ಅನುಭವ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೇ ಕಾರಣವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಅನ್ಯೋಽನ್ಯಚಿರಕಾಲೈಕದ್ವೈತಸಙ್ಕಥಯಾನಯಾ । ಶುದ್ಧಾತಿವಾಹಿಕೈಕಾತ್ಮ್ಯದೇಹತಾ ವಿಸ್ಮೃತಾವಯೋಃ
ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ಬಹುಕಾಲ ಒಂದೇ ಅಡ್ವೈತದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದ್ದರಿಂದ, ಆತ್ಮದ ಶುದ್ಧ ಮತ್ತು ಪರಮ ಏಕತ್ವವನ್ನು ಮರೆತಿದ್ದೇವೆ.