ಕೋರಕೋಚ್ಚಸ್ತನಭರಾ ಸಮಗ್ರರಸಶಾಲಿನೀ । ಲತಾ ವರವನೇ ನೇವ ಕರಪಲ್ಲವಲಾಸಿನೀ
ಹೂವಿನಂತೆ ಮೊಳೆಯುತಿರುವ ಎತ್ತರದ ಕುಚಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣ ಆಕರ್ಷಣೆಯೊಂದಿಗೆ, ನಾನು ಸುಂದರವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವ ಲತೆಯಂತೆ, কোমಲವಾದ ಎಲೆಗಳಂತೆ ಕಾಣುವ ಕೈಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದೆ.
ಸರ್ವಸ್ಯ ಜನ್ತುಜಾತಸ್ಯ ನಿತ್ಯಂ ಹೃದಯಹಾರಿಣೀ । ಹರಿಣೀಹಾರಿನಯನಾ ಮದನೋನ್ಮಾದದಾಯಿನೀ
ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹೃದಯವನ್ನು ಸೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಜಿಂಕೆಯಂತಿರುವ ಮನಮೋಹಕ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ, ಪ್ರೇಮದ ಹುಚ್ಚು ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೆ.
ಲೀಲಾವಿಲಾಸೈಕರತಾ ಹೇಲಾವಲಿತಲೋಚನಾ । ಗೇಯವಾದ್ಯಪ್ರಿಯಾ ನಿತ್ಯಂ ನವನೃತ್ತಾನುರಾಗಿಣೀ
ಆಕೆ ಸದಾ ಆಟವಾಡುವ ಆನಂದದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವಳು, ಕಣ್ಣುಗಳು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯದಿಂದ ಚಲಿಸುತ್ತವೆ; ಹಾಡು ಮತ್ತು ವಾದ್ಯಗಳಿಗೇ ಪ್ರೀತಿ, ಹೊಸ ನೃತ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಆಕರ್ಷಣೆ.
ಸೌಭಾಗ್ಯಭೋಗಪರಮಾ ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಲಕ್ಷ್ಮ್ಯೋḫ ಪ್ರಿಯಾ ಸಖೀ । ಅನನ್ಯಾ ಮೋಹಜಾಲಾನಾಮ್ ಅಖಿನ್ನಾ ಸಮ್ಪದಾಪದೋಃ
ಆಕೆ ಭಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಭೋಗಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳು, ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮತ್ತು ಅಲಕ್ಷ್ಮಿಯರಿಗೂ ಪ್ರಿಯ ಸಖಿ; ಮೋಹದ ಜಾಲಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳದೆ, ಐಶ್ವರ್ಯದ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಬೇಸರವಾಗದೆ ಇರುತ್ತಾಳೆ.
ನ ಕೇವಲಮ್ ಅಹಂ ಗೇಹಂ ಧಾರಯಾಮಿ ದ್ವಿಜನ್ಮನಃ । ಯಾವತ್ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಸದನಮ್ ಇದಮ್ ಅಙ್ಗ ಬಿಭರ್ಮ್ಯ್ ಅಹಮ್
ಓ ದ್ವಿಜನೇ, ನಾನು ಕೇವಲ ಈ ಮನೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಆಧಾರವಲ್ಲ, ಪ್ರಿಯನೇ, ಈ ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಮನೆಗೂ ನಾನು ಆಧಾರವಾಗಿದ್ದೇನೆ.
ಅಹಂ ಕುಲಕರೀ ಭಾರ್ಯಾ ಕಲತ್ರಭರಣಕ್ಷಮಾ । ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಗೃಹಸಮ್ಭಾರಧಾರಣೈಕಭರೋದ್ವಹಾ
ನಾನು ಕುಟುಂಬದ ಹೆಗ್ಗಣ, ಗೃಹಿಣಿಯಾಗಿ ಗೃಹದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಹೊರುವ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವಳು; ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಮನೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಒಬ್ಬಳೇ ಹೊತ್ತು ಸಾಗಿಸುವವಳು.
ಅಥಾಹಂ ತರುಣೀ ಜಾತಾ ಸಮುದ್ಭಿನ್ನೋನ್ನತಸ್ತನೀ । ಲತೋಲ್ಲಸದ್ಗುಲುಚ್ಛೇವ ವಿಲಾಸರಸಶಾಲಿನೀ
ನಂತರ ನಾನು ಯುವತಿಯಾಗಿ, ಹಸಿರು ಲತೆಯಂತೆ ಅರಳಿದ, ಉಬ್ಬಿದ ಎದೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಆಕರ್ಷಣೆಯೂ ಚಪಲತೆಯೂ ತುಂಬಿದವಳಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡೆ.
ಪತಿರ್ ಮಾಂ ದೀರ್ಘಸೂತ್ರತ್ವಾಚ್ ಛ್ರೋತ್ರಿಯತ್ವಾತ್ ತಪೋರತಃ । ಕಯಾಪ್ಯ್ ಅಪೇಕ್ಷಯಾದ್ಯಾಪಿ ನ ವಿವಾಹಿತವಾನ್ ಇಮಾಮ್
ನನ್ನ ಗಂಡನು ದೀರ್ಘವಿಚಾರದಿಂದ, ವೇದಪಾಠದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿ, ಯಾವುದೋ ಕಾರಣದಿಂದ ಇಂದಿಗೂ ನನ್ನನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಿಲ್ಲ.
ತೇನ ಯೌವನಸಮ್ಪನ್ನಾ ವಿಲಾಸರಸಶಾಲಿನೀ । ತಂ ವಿನಾ ವ್ಯಸನೇನಾಹಂ ದಹ್ಯೇ ಽಗ್ನಾವ್ ಇವ ಪದ್ಮಿನೀ
ಹೀಗಾಗಿ, ಯೌವನದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿದ ನಾನು ಅವನಿಲ್ಲದೆ ದುಃಖದಿಂದ, ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಸುಡುವ ಕಮಲದಂತೆ ಕರಗುತ್ತೇನೆ.
ಶೀತಲಾನಿಲಲೋಲಾಸು ನಲಿನೀಷು ನಿರನ್ತರಮ್ । ಅಙ್ಗದಾಹಮ್ ಅವಾಪ್ನೋಮಿ ಪೂತಾಙ್ಗಾರಸ್ಥಲೀಷ್ವ್ ಇವ
ಚಳಿಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೂಗುವ ಕಮಲಗಳ ನಡುವೆ ಇದ್ದರೂ, ನಾನು ಸದಾ ವಿಚ್ಛೇದನದ ಬೇಸರದಿಂದ, ಶುದ್ಧ ಕೆಂಡದ ಮೇಲೆ ಇದ್ದಂತೆ ಸುಡುವ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತದೆ.
ಉದ್ಯಾನಾವಲಯಸ್ ಸರ್ವಾḫ ಪೂರ್ಣಾẖ ಕುಸುಮವರ್ಷಣೈಃ । ಸಮ್ಪನ್ನಾಸ್ ತಪ್ತಸಿಕತಾಶ್ ಶೂನ್ಯಾ ಮೇ ಮರುಭೂಮಯಃ
ನನ್ನ ಸುತ್ತಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ತೋಟಗಳು ಹೂವಿನ ಮಳೆಯಲಿ ತುಂಬಿವೆ; ಆದರೆ ನನ್ನ ಮರಳುಭೂಮಿಗಳು, ಬಿಸಿಯಾದ ಮರಳಿನಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿದ್ದರೂ, ಖಾಲಿಯಾಗಿವೆ.
ಜಲಲೋಲೋರುಕಲ್ಹಾರಕಮಲೋತ್ಕರಕೋಮಲಾಃ । ಸರಸ್ಯಸ್ ಸಾರಸಾರಾವಸರಸಾ ಮಮ ನೀರಸಾಃ
ಒಮ್ಮೆ ತೊಗಲು ಹೂಗಳು, ನೀಲೋತ್ಪಲಗಳು ಮತ್ತು ಮೃದು ಕಮಲಗಳಿಂದ ನಯವಾಗಿದ್ದ ಸರೋವರಗಳು, ಈಗ ಬಕಗಳು ಮತ್ತು ಹಂಸಗಳು ಇದ್ದರೂ ನನಗೆ ಸ್ವಾದವಿಲ್ಲದಂತಾಗಿವೆ.
ಅಹಂ ಪುಷ್ಕರಮನ್ದಾರಕುಮುದೋತ್ಕರಮಾಲಿತಾ । ಭೃಶಂ ದಾಹಮ್ ಅವಾಪ್ನೋಮಿ ಕಣ್ಟಕೇಷ್ವ್ ಇವ ದೋಲಿತಾ
ನಾನು ಕಮಲ, ಮಂದಾರ ಮತ್ತು ಜಲಕಮಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಕಂಟಕಗಳ ನಡುವೆ ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟವರಂತೆ ಭಾರೀ ದಹನವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಕುಮುದೋತ್ಪಲಕಲ್ಹಾರಕದಲೀತಲ್ಪಪಾಲಯಃ । ಮದಙ್ಗಸಙ್ಗಮಾದ್ ಗ್ರೀಷ್ಮಮರ್ಮರಾ ಯಾನ್ತಿ ಭಸ್ಮತಾಮ್
ಕುಮುದ, ನೀಲೋತ್ಪಲ, ಕಲ್ಹಾರ ಹೂಗಳ ಹಾಸಿಗೆಗಳು ಮತ್ತು ಬಾಳೆ ಎಲೆಗಳ ತೊಟ್ಟಿಲುಗಳು, ನನ್ನ ದೇಹದ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಬರುವ ಉಷ್ಣದಿಂದ ಬೂದಿಯಾಗುತ್ತಿವೆ.
ಯತ್ ಕಾನ್ತಮ್ ಉದಿತಂ ಸ್ವಾದು ವಿಚಿತ್ರಂ ಚಿತ್ತಹಾರಿ ವಾ । ತದ್ ಆಲೋಕ್ಯ ಭವಾಮ್ಯ್ ಅನ್ತರ್ಬಾಷ್ಪಪೂರ್ಣಾಯತೇಕ್ಷಣಾ
ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವ ಸುಂದರವಾದುದು, ಆನಂದಕರವಾದುದು, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾದುದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಒಳಗೇ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.
ವ್ಯಸನಾನಲಸನ್ತಪ್ತಾḫ ಪತನ್ತೋ ಬಾಷ್ಪಬಿನ್ದವಃ । ಛಮಚ್ಛಮಿತಿ ಮಜ್ಜನ್ತಿ ಕಮಲೋತ್ಪಲಪಙ್ಕ್ತಿಷು
ದುಃಖದ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟಿರುವ ನನ್ನ ಕಣ್ಣೀರಿನ ಹನಿಗಳು, ಮೃದು ಧ್ವನಿಯೊಂದಿಗೆ ಕಮಲ ಮತ್ತು ನೀಲೋತ್ಪಲ ಹೂಗಳ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ಹೋದಂತೆ ಅಲ್ಲಿ ಕರಗುತ್ತವೆ.
ಕದಲೀಕನ್ದಲೀಸ್ಕನ್ಧದೋಲಾನ್ದೋಲನಲೀಲಯಾ । ಲಲಿತೋದ್ಯಾನಷಣ್ಡೇಷು ಮುಖಮ್ ಆಚ್ಛಾದ್ಯ ರೋದಿಮಿ
ಆಕರ್ಷಕವಾದ ತೋಟಗಳಲ್ಲಿ, ಬಾಳೆಹಣ್ಣು ಮರದ ಕೊಂಬೆ ಮತ್ತು ಕಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಮೃದುವಾಗಿ ಆಡುವಾಗ, ನಾನು ನನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಅಳುತ್ತೇನೆ.
ತುಷಾರನಿಕರಾಕೀರ್ಣಂ ಕದಲೀದಲಮಣ್ಡಪಮ್ । ಪಶ್ಯಾಮ್ಯ್ ಊಷ್ಮಾಣಮ್ ಉಜ್ಝನ್ತಂ ಖದಿರಾಙ್ಗಾರಭೀಷಣಮ್
ಹಿಮದ ಗುಡ್ಡಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿರುವ ಬಾಳೆ ಎಲೆಗಳ ಮಂದಿರವನ್ನು ನಾನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ; ಅದು ಖದಿರ ಮರದ ಕೆಂಡದಂತೆ ಭಯಾನಕವಾದ ಉಷ್ಣತೆಯನ್ನು ಹೊರಹಾಕುತ್ತಿದೆ.
ನಲಿನೀನಾಲದೋಲಾಸು ಸಾರಸೀಂ ಸಾರಸಾಶ್ರಿತಾಮ್ । ದೀನಾನನಾ ವಿಲೋಕ್ಯಾನ್ತರ್ ನಿನ್ದಾಮಿ ನಿಜಯೌವನಮ್
ಹಸಿರು ಕಮಲದ ದೋಣಿಗಳ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಸಿರುವ ನೀರಿನ ಹಕ್ಕಿಗಳ ದುಃಖಭರಿತ ಮುಖಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ನನ್ನ ಯೌವನವನ್ನು ನಾನು ಒಳಗೊಳಗೆ ದೂಷಿಸುತ್ತೇನೆ.
ರಮ್ಯೇ ರೋದಿಮಿ ಮಧ್ಯಸ್ಥೇ ಪದಾರ್ಥೇ ಯಾಮಿ ಸೋಮ್ಯತಾಮ್ । ಹೃಷ್ಯಾಮ್ಯ್ ಅಶೋಭನೇ ದೀನಾ ನ ಜಾನೇ ಕಿಮ್ ಅಹಂ ಸ್ಥಿತಾ
ಸುಂದರವಾದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಳುತ್ತೇನೆ; ಎಲ್ಲದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಶಾಂತವಾಗುತ್ತೇನೆ; ಆಕರ್ಷಣೆಯಿಲ್ಲದ ಸಂಗತಿಗಳಲ್ಲೂ ಸಂತೋಷ ಪಡುತ್ತೇನೆ, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದುಃಖಿಸುತ್ತೇನೆ—ನಾನು ಯಾವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದೇನೆ ಎಂಬುದೇ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.
ದೃಷ್ಟಾನಿ ಕುನ್ದಮನ್ದಾರಕುಮುದಾನಿ ಹಿಮಾನಿ ಚ । ಮಯಾ ಕಾಮಾಗ್ನಿದಗ್ಧಾನಾಂ ಭಸ್ಮಾನೀವ ದಿಶḫ ಪ್ರತಿ
ಕುಂದ, ಮಂದಾರ, ಕಮಲ, ಹಿಮವನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ; ಆದರೆ ಕಾಮದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ದಗ್ದನಾದ ನನಗೆ ಅವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಬೂದಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ.
ಆನೀಲಪಲ್ಲವಮೃಣಾಲಲತೋತ್ಪಲಾನಾಂ ಕಲ್ಹಾರಕುನ್ದಕದಲೀದಲಮಾಲತೀನಾಮ್ । ಶಯ್ಯಾ ಮಮಾಙ್ಗವಲನೇನ ವಿಶೋಷಯನ್ತ್ಯಾ ವ್ಯರ್ಥಂ ಗತಾನಿ ನವಯೌವನವಾಸರಾಣಿ
ನೀಲಿ ಕಮಲ, ಹಸಿರು ಹುಲ್ಲು, ಕೆಂಪು ಕಮಲ, ನೀರಿನ ಹೂ, ಕುಂದ, ಬಾಳೆ ಎಲೆ, ಮಾಲತೀ ಹೂಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಹಾಸಿಗೆಗಳು ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಒಣಗಿಹೋಗಿವೆ; ನನ್ನ ಯೌವನದ ದಿನಗಳು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಹೋದವು.
ಅಥ ಕಾಲೇನ ಮಹತಾ ಸೋ ಽನುರಾಗೋ ವಿರಾಗತಾಮ್ । ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಮಮ ಶರಚ್ಛಾನ್ತೌ ವಿರಸḫ ಪಲ್ಲವೋ ಯಥಾ
ಅನೇಕ ಕಾಲ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ಆ ಆಳವಾದ ಆಸಕ್ತಿ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಶಾಂತವಾದ ಶರದೃತುವಿನ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಒಣಗಿ ಹೋದ ಮೊಗ್ಗಿನಂತೆ ನಿರಾಸಕ್ತಿಯಾಗಿ ಬದಲಾಯಿತು.
ವೃದ್ಧ ಏಕಾನ್ತರಸಿಕೋ ನೀರಸಸ್ ಸ್ನೇಹವರ್ಜಿತಃ । ಭರ್ತಾಜಿಹ್ಮಮತಿರ್ ಮೌನೀ ಕಿಮ್ ಅನ್ಯಜ್ ಜೀವಿತೇನ ಮೇ
ಈಗ ನಾನು ವಯಸ್ಸಾದವಳಾಗಿ, ಎಲ್ಲರಿಂದ ದೂರವಿದ್ದು, ಜೀವನದಲ್ಲಿ ರುಚಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಸ್ನೇಹವಿಲ್ಲದೆ, ಗಂಡನ ಮನಸ್ಸು ವಕ್ರವಾಗಿ, ಮಾತಿಲ್ಲದೆ ಇರುವಾಗ, ನನಗೆ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಇನ್ನೇನು ಉದ್ದೇಶ ಇದೆ?
ವರಂ ವೈಧವ್ಯಮ್ ಆ ಬಾಲ್ಯಾದ್ ವರಂ ಮರಣಮ್ ಏವ ವಾ । ವರಂ ವ್ಯಾಧಿರ್ ಅಥಾಪದ್ ವಾ ನಾಹೃದ್ಯಪ್ರಕೃತಿḫ ಪತಿಃ
ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ವಿಧವೆ ಆಗಿರುವುದು ಉತ್ತಮ, ಇಲ್ಲವೇ ಸಾವು ಕೂಡ ಉತ್ತಮ; ಕಾಯಿಲೆ ಅಥವಾ ಅಪಾಯವೂ ಒಳ್ಳೆಯದು, ಆದರೆ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಇಲ್ಲದ ಗಂಡನಿಗಿಂತ ಅವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಮೇಲು.
ಏತಾವಜ್ ಜನ್ಮಸಾಫಲ್ಯಂ ಸೌಭಾಗ್ಯಮ್ ಅವಿಖಣ್ಡಿತಮ್ । ರಸಿಕḫ ಪೇಶಲಾಚಾರೋ ಯನ್ ನಾರ್ಯಾಸ್ ತರುಣḫ ಪತಿಃ
ಹೆಣ್ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿನ ಸಾರ್ಥಕತೆ ಮತ್ತು ನಿಷ್ಕಳಂಕ ಭಾಗ್ಯವೆಂದರೆ, ಸಂವೇದನೆ ಇರುವ, ಸೌಮ್ಯವಾದ ವರ್ತನೆಯ ಯುವ ಗಂಡನನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದೇ.
ಹತಾ ನೀರಸನಾಥಾ ಸ್ತ್ರೀ ಹತಾಸಂಸ್ಕಾರಿಣೀ ಚ ಧೀಃ । ಹತಾ ದುರ್ಜನಭುಕ್ತಾ ಶ್ರೀರ್ ಹತಾ ವೇಶ್ಯಾ ಹೃತಾ ಹ್ರಿಯಾ
ಗಂಡನು ತೊರೆದ ಹೆಂಗಸು ನಾಶವಾಗುತ್ತಾಳೆ; ವಿವೇಕವಿಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸು ಹಾಳಾಗುತ್ತದೆ; ದುಷ್ಟರು ಉಪಭೋಗಿಸಿದ ಐಶ್ವರ್ಯ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ಲಜ್ಜೆಯನ್ನು ವೇಶ್ಯೆ ಕಸಿದುಕೊಂಡರೆ ಅದು ಹಾಳಾಗುತ್ತದೆ.
ಸಾ ಸ್ತ್ರೀ ಯಾನುಗತಾ ಭರ್ತ್ರಾ ಸಾ ಶ್ರೀರ್ ಯಾನುಗತಾ ಸತಾ । ಸಾ ತುರ್ಯಾ ಮದನೋದಾರಾ ಸಾ ಧೀರ್ ಯಾ ಸಮದೃಷ್ಟಿತಾ
ಗಂಡನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವಳೇ ನಿಜವಾದ ಹೆಂಡತಿ; ಸಜ್ಜನರ ಜೊತೆಗೆ ಇರುವ ಐಶ್ವರ್ಯವೇ ನಿಜವಾದ ಐಶ್ವರ್ಯ; ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಆನಂದವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಆನಂದ; ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ನೋಡುವ ಮನಸ್ಸೇ ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನ.
ನಾಧಯೋ ವ್ಯಾಧಯೋ ನೈವ ನಾಪದೋ ನ ದುರೀತಯಃ । ಕುರ್ವನ್ತಿ ಮನಸೋ ಬಾಧಾಂ ದಮ್ಪತ್ಯೋರ್ ಅನುರಕ್ತಯೋಃ
ಒಬ್ಬರ ಮೇಲೆ ಒಬ್ಬರು ಪ್ರೀತಿ ಹೊಂದಿರುವ ದಂಪತಿಗಳ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಡತನವೂ, ರೋಗವೂ, ಅಪಾಯವೂ, ದುಃಖವೂ ಯಾವತ್ತೂ ತೊಂದರೆ ಕೊಡಲಾರವು.
ಉತ್ಫುಲ್ಲಾẖ ಕುಸುಮಸ್ಥಲ್ಯೋ ನನ್ದನೋದ್ಯಾನಭೂಮಯಃ । ಧನ್ವಾಯನ್ತೇ ಕುನಾಥಾನಾಂ ವಿನಾಥಾನಾಂ ಚ ಯೋಷಿತಾಮ್
ನಂದನವನದ ಹೂವಿನ ತೋಟಗಳು ತುಂಬಾ ಅರಳಿದ್ದರೂ, ಒಳ್ಳೆಯ ಗಂಡನಿಲ್ಲದ ಅಥವಾ ಗಂಡನು ಬಿಟ್ಟ ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಅವು ಬಯಲಾಗುತ್ತವೆ.