ಯಥಾಹಮ್ ಆಕಾಶವಪುಸ್ ತಥೈವಾಸೌ ಖರೂಪಿಣೀ । ತೇನ ದೃಷ್ಟಾ ನ ಸಾ ಪೂರ್ವದೇಹೇನ ಲಲನಾ ಮಯಾ
ಹೇಗೋ ನಾನು ಆಕಾಶದ ರೂಪವಂತಿದ್ದೇನೆ, ಅವಳು ಕೂಡ ಆಕಾಶದ ರೂಪವಳೇ. ಆ ಕಾರಣದಿಂದ, ಆ ಹೆಂಗಸನ್ನು ನಾನು ಅವಳ ಹಳೆಯ ದೇಹದಿಂದ ನೋಡಲಿಲ್ಲ.
ಅಹಮ್ ಆಕಾಶರೂಪಾತ್ಮಾ ಸಾ ಖಮಾತ್ರಶರೀರಿಣೀ । ಜಗಜ್ಜಾಲಂ ಖಮಾತ್ರಂ ತದ್ ಇತಿ ತತ್ರ ತದಾ ಸ್ಥಿತಮ್
ನಾನು ಆಕಾಶಸ್ವರೂಪನು, ಅವಳು ಇಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಆಕಾಶದ ದೇಹವಳೇ. ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಜಾಲವೂ ಇಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಆಕಾಶವೇ. ಆಗ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲವೂ ಹೀಗೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿತ್ತು.
ಶರೀರಸ್ಥಾನಕರಣಪ್ರಯತ್ನಪ್ರಾಣಸಮ್ಭವೈಃ । ಯದ್ ಉದೇತಿ ವಚೋ ವರ್ಣೈಸ್ ತತ್ ಕುತಸ್ ತಾದೃಶಾಕೃತೇಃ
ದೇಹ, ಸ್ಥಾನ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಪ್ರಯತ್ನ ಮತ್ತು ಉಸಿರಿನಿಂದ ಉದಯವಾಗುವ ಮಾತು, ಇಂತಹ ರೂಪಕ್ಕೆ ಅದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?
ರೂಪಾಲೋಕಮನಸ್ಕಾರಾẖ ಕುತೋ ವ್ಯೋಮಾತ್ಮನಾಮ್ ಇತಿ । ಬ್ರೂಹಿ ಮೇ ಭಗವಂಸ್ ತತ್ರ ತಥಾವೃತ್ತಸ್ಯ ನಿಶ್ಚಯಮ್
ರೂಪಗಳು, ದೃಷ್ಟಿಗಳು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ಕಲ್ಪನೆಗಳು, ಆಕಾಶಸ್ವರೂಪಿಗಳಿಗೆ ಅವು ಹೇಗೆ ಇರಬಹುದು? ಭಗವಂತನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಹೀಗಾದ ಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳು.
ರೂಪಾಲೋಕಮನಸ್ಕಾರಾಶ್ ಶಬ್ದಪಾಠವಚಾಂಸಿ ಚ । ಯಥಾ ಸ್ವಪ್ನೇ ನಭಸ್ಯ್ ಏವ ಸನ್ತಿ ತತ್ರ ತಥಾಮ್ಬರೇ
ಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ರೂಪಗಳು, ನೋಡುವಿಕೆಗಳು, ಮನಸ್ಸಿನ ಕಲ್ಪನೆಗಳು, ಪದಗಳ ಪಠಣ ಮತ್ತು ಮಾತುಗಳು ಇದ್ದಂತೆ, ಅವುಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಂತೆಯೇ ಇರುತ್ತವೆ.
ರೂಪಾಲೋಕಮನಸ್ಕಾರೈಸ್ ಸ್ವಪ್ನೇ ಚಿನ್ನಭ ಏವ ತೇ । ಯಥೋದೇತಿ ತಥಾ ತತ್ರ ತದ್ ದೃಶ್ಯಂ ಖಾತ್ಮಕಂ ಸ್ಥಿತಮ್
ಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿ ರೂಪಗಳು, ನೋಡುವಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಚೇತನದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿಯೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಅವು ಹೇಗೆ ಉದಯವಾಗುತ್ತವೆಯೋ, ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣುವದು ಕೂಡ ಆಕಾಶದ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ.
ನ ಕೇವಲಂ ತು ತದ್ ದೃಶ್ಯಂ ಯಾವತ್ ತ್ವದ್ವಿಷಯೇ ವಯಮ್ । ಜಗಚ್ ಚೇದಂ ಖಮ್ ಏವಾಚ್ಛಂ ಯಥಾ ತನ್ ನಸ್ ತಥಾಖಿಲಮ್
ಅಲ್ಲಿಯ ದೃಷ್ಯವಸ್ತುವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ನಿನ್ನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಾವು ನೋಡುತ್ತಿರುವ ಈ ಜಗತ್ತು ಕೂಡ ಶುದ್ಧ ಆಕಾಶವೇ. ಅದು ಹೇಗಿದೆಯೋ, ಇದೂ ಹಾಗೆಯೇ ಇದೆ.
ಪರಮಾರ್ಥಮಹಾಧಾತುರ್ ವೇದ್ಯನಿರ್ಮುಕ್ತಚಿದ್ವಪುಃ । ಏವಂ ನಾಮ ಸ್ವಯಂ ಭಾತಿ ಸ್ವಭಾವಸ್ಯೈಷ ನಿಶ್ಚಯಃ
ಪರಮಾರ್ಥದ ಮಹಾ ತತ್ತ್ವವು, ತಿಳಿಯಬಹುದಾದವುಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದ ಚೇತನಸ್ವರೂಪವಾಗಿದೆ. ಅದು ಸ್ವತಃ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ; ಇದುವೇ ಅದರ ಸ್ವಭಾವದ ನಿಶ್ಚಯ.
ಶರೀರಸ್ಥಾನಕರಣಸತ್ತಾಯಾಂ ಕಾ ತವ ಪ್ರಮಾ । ಯಥೈವ ತೇಷಾಂ ದೇಹಾದಿ ತಥಾಸ್ಮಾಕಮ್ ಇದಂ ಸ್ಥಿತಮ್
ನಿನಗೆ ದೇಹ, ಸ್ಥಳ, ಸಾಧನಗಳಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಖಚಿತತೆ ಇದೆ? ಅವುಗಳೆಲ್ಲಾ ನಿನಗೆ ಹೇಗೆ ಇದೆ ಎಂಬುದೇ ನಮಗೂ ಇದೇ ರೀತಿ ಇದೆ.
ಯಥೈವ ತತ್ ತಥೈವೇದಂ ಯಥೈವೇದಂ ತಥೈವ ತತ್ । ಅಸತ್ ಸತ್ತಾಮ್ ಇವ ಗತಂ ಸಚ್ ಚಾಸದ್ ಇವ ಚ ಸ್ಥಿತಮ್
ಅದು ಹೇಗಿದೆಯೋ, ಇದೂ ಹಾಗೆ ಇದೆ; ಇದೇ ಹೇಗಿದೆಯೋ, ಅದೂ ಹಾಗೆ ಇದೆ. ಅಸತ್ಯವು ಸತ್ಯವಾಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಸತ್ಯವು ಅಸತ್ಯವಾಗಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ.
ಯಥಾ ಸ್ವಪ್ನೇ ಧರಾಬ್ಧ್ಯದ್ರಿಪ್ರಜಾವ್ಯವಹೃತಿರ್ ನಭಃ । ತದಾದ್ಯ ಚಾಹಂ ತ್ವಂ ಸಾ ಚ ತದ್ ಇದಂ ಚ ತಥಾ ನಭಃ
ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ, ಸಮುದ್ರ, ಪರ್ವತ, ಜೀವಿಗಳ ವ್ಯವಹಾರಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವಂತೆ, ನಾನು, ನೀನು, ಆಕೆ ಮತ್ತು ಇದೂ ಕೂಡ ಆಕಾಶದಂತೆಯೇ ಇದ್ದೇವೆ.
ಯಥಾ ಸ್ವಪ್ನೇ ನೃಭಿರ್ ಯುದ್ಧಕೋಲಾಹಲಗಮಾಗಮಾಃ । ಅಸನ್ತೋ ಽಪ್ಯ್ ಅನುಭೂಯನ್ತೇ ಸಂಸಾರನಿಕರಾಸ್ ತಥಾ
ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಜನರ ಬರುವುದು, ಹೋಗುವುದು, ಯುದ್ಧದ ಗದ್ದಲ ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಿಜವಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅನುಭವವಾಗುವಂತೆ, ಸಂಸಾರದ ಅನೇಕ ಘಟನೆಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತವೆ.
ವಕ್ಷಿ ಚೇತ್ ಸ್ವಪ್ನದೃಶ್ಯಾ ಶ್ರೀẖ ಕಸ್ಮಾತ್ ತದ್ ಅಸಮಞ್ಜಸಮ್ । ಅವಾಚ್ಯಮ್ ಏತದ್ ಧೇತುರ್ ಹಿ ನಾನ್ಯೋ ಽಸ್ತ್ಯ್ ಅನುಭವಸ್ಥಿತೇಃ
ನೀನು ಕೇಳಿದರೆ, 'ಏಕೆ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ದೃಶ್ಯಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ?' ಎಂದು, ಅದಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಉತ್ತರವೇ ಇಲ್ಲ. ಇದರ ಕಾರಣವನ್ನು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಅನುಭವವಾಗುವುದು ಬೇರೆ ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ.
ಕಥಮ್ ಆಲಕ್ಷ್ಯತೇ ಸ್ವಪ್ನ ಇತಿ ಪ್ರಷ್ಟುḫ ಪ್ರಕಥ್ಯತೇ । ಯಥೈನಂ ಪಶ್ಯಸೀತ್ಯ್ ಏವ ಹೇತುರ್ ಅತ್ರಾಸ್ತಿ ನೇತರಃ
ನೀನು ಕೇಳಿದರೆ, 'ಕನಸು ಹೇಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ?' ಎಂದು, ಉತ್ತರ ಏನೆಂದರೆ — ನೀನು ಹೀಗೆ ನೋಡುತ್ತೀಯೆಂಬುದೇ ಕಾರಣ; ಇದಕ್ಕೆ ಬೇರೆ ಕಾರಣವೇ ಇಲ್ಲ.
ಸ್ವಪ್ನಜನ್ತುರ್ ಇವ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ಭಾತಿ ಪ್ರಥಮಸರ್ಗತಃ । ಪ್ರಭೃತ್ಯ್ ಏವ ವಿರಾಡಾತ್ಮಾ ಖೇ ಖಮ್ ಏವ ಪರಾಪರೇ
ಆದಿಕಾಲದಿಂದಲೂ, ಆ ವಿಶ್ವಪುರುಷನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕನಸಿನ ಪ್ರಾಣಿಯಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮೇಲೂ ಕೆಳವೂ ಎಲ್ಲವೂ ಆಕಾಶವೇ ಆಗಿದೆ.
ಸ್ವಪ್ನಶಬ್ದೇನ ಬೋಧಾರ್ಥಂ ತವ ವ್ಯವಹರಾಮ್ಯ್ ಅಹಮ್ । ದೃಶ್ಯಂ ತ್ವ್ ಇದಂ ನ ಸನ್ ನಾಸನ್ ನ ಸ್ವಪ್ನೋ ಬ್ರಹ್ಮ ಕೇವಲಮ್
ನಿನ್ನಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಲೆಂದು ನಾನು 'ಕನಸು' ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ಆದರೆ ಈ ಕಾಣುವ ಜಗತ್ತು ನಿಜವೂ ಅಲ್ಲ, ಅಸತ್ತೂ ಅಲ್ಲ, ಕನಸೂ ಅಲ್ಲ — ಇದು ಬ್ರಹ್ಮನೇ ಮಾತ್ರ.
ಅಥ ರಾಘವ ಸಾ ಕಾನ್ತಾ ಮಯಾ ಕಾನ್ತಾನುಷಙ್ಗಿಣೀ । ಸಂವಿದಂ ತನ್ಮಯೀಂ ಕೃತ್ವಾ ಪೃಷ್ಟೇದಂ ದೃಷ್ಟರೂಪಿಣೀ
ಆ ರಾಘವ, ಆ ಪ್ರಿಯೆಯು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿ ಹೊಂದಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನೊಡನೆ ಒಂದಾಗಿ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದಳು.
ವ್ಯವಹಾರೋ ಯಥೋದೇತಿ ಸ್ವಪ್ನೇ ಸ್ವಪ್ನಜನೈಸ್ ಸಹ । ತಥಾ ತದಾ ತಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ವ್ಯವಹಾರೋ ಮಮೋದಿತಃ
ಹಾಗೆ, ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಕನಸು ಕಾಣುವವರೊಡನೆ ಹೇಗೆ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಯುತ್ತದೋ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಜೊತೆಗೆ ನನ್ನ ಮಾತುಕತೆ ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ ನಡೆಯಿತು.
ಯಥೈವ ಸ್ವಪ್ನಸಙ್ಕಾಶೋ ವ್ಯವಹಾರẖ ಖಮ್ ಏವ ಸಃ । ತಥೈವ ತ್ವಮ್ ಇಮಂ ವಿದ್ಧಿ ಮಮಾತ್ಮಾನಂ ಜಗಚ್ ಚ ಖಮ್
ಕನಸಿನಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ವ್ಯವಹಾರಗಳು ಹೇಗೆ ಖಾಲಿ ಆಕಾಶದಂತಿರುತ್ತವೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನ ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ಈ ಜಗತ್ತು ಕೂಡ ಆಕಾಶದಂತೆಯೇ ಎಂದು ನೀನು ತಿಳಿ.
ಯಥಾ ಸ್ವಪ್ನೇ ಜಗದ್ರೂಪಂ ಖಮ್ ಏವೈವಮ್ ಇದಂ ಜಗತ್ । ಜಾಗ್ರದಾಖ್ಯೋ ಮಹಾಸ್ವಪ್ನಸ್ ಸರ್ಗಾದೌ ವಿಯದುದ್ಭವಃ
ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತು ಕಾಣಿಸುವುದು ಹೇಗೆ ಕೇವಲ ಆಕಾಶದಂತೆ ಇರುತ್ತದೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಈ ಜಾಗ್ರತ ಜಗತ್ತು ಕೂಡ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕನಸು; ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಇದು ಆಕಾಶದಿಂದಲೇ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ.
ಸ್ವಪ್ನೋ ಽಯಂ ಜಗದಾಭೋಗೋ ನಕಿಞ್ಚಿದ್ ವಾ ಖಮ್ ಏವ ವಾ । ನಿರ್ಮಲಂ ಜ್ಞಪ್ತಿತಾಮಾತ್ರಮ್ ಇತ್ಯ್ ಅಸನ್ಮಾತ್ರಖಂ ಸ್ಥಿತಮ್
ಈ ಲೋಕದ ಅನುಭವವು ಕನಸು ಹೌದು, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲದಂತೆಯೂ ಇರಬಹುದು, ಅಥವಾ ಕೇವಲ ಆಕಾಶದಂತೆಯೂ ಇರಬಹುದು. ಇದು ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನ ಮಾತ್ರ, ಅಸ್ತಿತ್ವವಿಲ್ಲದ ಖಾಲಿ ಆಕಾಶದಂತೆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದೆ.
ಸ್ವಪ್ನಸ್ಯ ವಿದ್ಯತೇ ದ್ರಷ್ಟಾ ಸಾಕಾರೋ ಯುಷ್ಮದಾದಿಕಃ । ದ್ರಷ್ಟಾ ತು ಸರ್ಗಸ್ವಪ್ನಸ್ಯ ಚಿದ್ವ್ಯೋಮೈವಾಮಲಂ ಸ್ವತಃ
ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ನೋಡುವವನು ರೂಪವಂತಾಗಿರುತ್ತಾನೆ, ನೀನು ಮತ್ತು ಇತರರು ಹೀಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕನಸನ್ನು ನೋಡುವವನು ಸ್ವತಃ ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯ ಆಕಾಶ, ಯಾವ ದೋಷವೂ ಇಲ್ಲದದು.
ಯಥಾ ದ್ರಷ್ಟಾಮಲಂ ವ್ಯೋಮ ದೃಶ್ಯಂ ತದ್ದೃಗ್ಗತಂ ತಥಾ । ಸ್ವಪ್ನರೂಪಂ ಕಚತ್ಯ್ ಉಚ್ಚೈರ್ ಜಗತ್ ತೇನಾಮಲಂ ನಭಃ
ಹೆಗೆಯಂತೆ ನೋಡುವವನು ಶುದ್ಧ ಆಕಾಶವಾಗಿದ್ದರೆ, ನೋಡಲ್ಪಡುವುದು ಆ ನೋಡುವುದರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಕನಸಿನಂತೆ ಕಾಣುವ ಈ ಲೋಕವೂ ಆ ಶುದ್ಧ ಆಕಾಶದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ.
ಚಿದ್ವ್ಯೋಮ್ನೋ ಽನಾಕೃತೇಸ್ ಸ್ವಪ್ನೋ ಹೃದಿ ಸ್ಫುರತಿ ಯಸ್ ಸ್ವತಃ । ಸರ್ಗಸ್ ತಸ್ಯ ಕುತಸ್ ತೇನ ಸಾಕೃತಿತ್ವಂ ಕಥಂ ಭವೇತ್
ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ರೂಪವಿಲ್ಲದ ಚೈತನ್ಯ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕನಸು ಸ್ವತಃ ಉದಯವಾಗುವಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿ ಎಲ್ಲಿ ಇದೆ? ಅದಕ್ಕೆ ಯಾವ ರೂಪವೂ ಹೇಗೆ ಇರಬಹುದು?
ಸಾಕಾರಸ್ಯೈವ ಯತ್ ಸ್ವಪ್ನಜಗತ್ ತದ್ ವ್ಯೋಮ ಕೇವಲಮ್ । ನಿರಾಕಾರಸ್ಯ ಚಿದ್ವ್ಯೋಮ್ನಸ್ ಸರ್ಗಸ್ವಪ್ನẖ ಕಥಂ ನ ಖಮ್
ರೂಪವಂತನ ಕನಸಿನ ಲೋಕವೆಂದರೆ ಅದು ಕೇವಲ ಆಕಾಶವೇ ಆಗಿದೆ. ಹಾಗಾದರೆ, ರೂಪವಿಲ್ಲದ ಚೈತನ್ಯ ಆಕಾಶದ ಸೃಷ್ಟಿ ಕನಸು ಕೂಡ ಏಕೆ ಕೇವಲ ಆಕಾಶವಾಗಿರಬಾರದು?
ನಿರುಪಾದಾನಸಮ್ಭಾರಮ್ ಅಭಿತ್ತಾವ್ ಏವ ಚಿನ್ನಭಃ । ಪಶ್ಯತ್ಯ್ ಅಕೃತಮ್ ಏವೇಮಂ ಜಗತ್ಸ್ವಪ್ನಂ ಕೃತಂ ಯಥಾ
ಯಾವುದೇ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ, ಚೈತನ್ಯ ಆಕಾಶವು ತನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಈ ಉಂಟಾಗದ ಕನಸು ಲೋಕವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಯಾದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಮೃದ್ವ್ಯಾ ಚಿದಾಕಾಶಮೃದಾ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇನ ಖೇ । ಕೃತೋ ಽಪಿ ನ ಕೃತಸ್ ಸರ್ಗಮಣ್ಡಪೋ ಽಕ್ಷಗವಾಕ್ಷಕಃ
ಚೈತನ್ಯ ಆಕಾಶದ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಯು ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮಂದಿರವನ್ನು ಕಿಟಕಿ ಬಾಗಿಲುಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿರ್ಮಿಸಿದನೆಂದರೂ, ಅದು ನಿಜವಾಗಿ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ.
ನೋ ಕರ್ತೃತಾ ನ ಚ ಜಗನ್ತಿ ನ ಭೋಕ್ತೃತಾಸ್ತಿ ನಾಸ್ತೀತಿ ನಾಸ್ತಿ ನ ಚ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಅತೋ ಬುಧಸ್ ಸನ್ । ಪಾಷಾಣಮೌನಮ್ ಅವಲಮ್ಬ್ಯ ಯಥಾಪ್ರವಾಹಮ್ ಆಚಾರಮ್ ಆಚರ ಶರೀರಮ್ ಇಹಾಸ್ತು ಮಾ ವಾ
ಇಲ್ಲಿ ಮಾಡುವವನೂ ಇಲ್ಲ, ಲೋಕಗಳೂ ಇಲ್ಲ, ಅನುಭವಿಸುವವನೂ ಇಲ್ಲ, ಏನು ಇದೆ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲವೆಂಬುದೂ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿಯೇ, ಕಲ್ಲಿನ ಮೌನವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಜೀವನ ಹೇಗೆ ಹರಿಯುತ್ತದೆಯೋ ಹಾಗೆ ನಡೆ. ದೇಹ ಇಲ್ಲಿರಲಿ ಅಥವಾ ಇರದಿರಲಿ.
ತವ ಸ್ತ್ರಿಯಾ ಖರೂಪೇಣ ದೇಹೇನಾಭೂತ್ ತಯಾ ಕಥಾ । ಕಥಮ್ ಉಚ್ಚಾರಿತಾಸ್ ತತ್ರ ವರ್ಣಾẖ ಕಚಟತಾದಯಃ
ನಿನ್ನ ಕಥೆಯನ್ನು ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದ, ಕತ್ತೆಯ ಹೋಲಿಕೆಯ ದೇಹದಿಂದ ಹೇಳಲಾಯಿತು. ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ 'ಕ', 'ಚ', 'ಟ' ಇತ್ಯಾದಿ ಧ್ವನಿಗಳು ಹೇಗೆ ಉಚ್ಚರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು?
ಅಥ ಚೇತ್ ಸ್ವಪ್ನವದ್ ವಕ್ಷಿ ತತ್ ಪೃಚ್ಛಾಮಿ ತದ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಹಮ್ । ಪ್ರೋಚ್ಚರನ್ತಿ ಕುತಸ್ ಸ್ವಪ್ನೇ ವರ್ಣಾ ಯರಲವಾದಯಃ
ನೀನು ಅದು ಕನಸಿನಂತಿತ್ತು ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ, ನಾನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ: ಕನಸಿನಲ್ಲಿ 'ಯ', 'ರ', 'ಲ' ಮತ್ತು ಇತರ ಧ್ವನಿಗಳು ಎಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ?