ಅವಯವಾನ್ ಅವಯವೀ ಯಥಾ ವೇತ್ತಿ ನಿಜಾತ್ಮನಿ । ಅನನ್ಯಾನ್ ಆತ್ಮನಸ್ ಸರ್ಗಾಂಸ್ ತಥೈತಾನ್ ಬುದ್ಧವಾನ್ ಅಹಮ್
ಯಾವುದೋ ಒಂದು ದೇಹ ತನ್ನ ಅಂಗಗಳನ್ನು ತನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಹೇಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೋ, ನಾನು ಕೂಡ ಈ ಸೃಷ್ಟಿಗಳನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಬೇರೆ ಅಲ್ಲವೆಂದು ತಿಳಿದುಕೊಂಡೆನು.
ಅದ್ಯಾಪಿ ತಾನ್ ಅಹಂ ದೇಹೇ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ಶೈಲೇ ಜಲೇ ಸ್ಥಲೇ । ತಥೈವ ಸರ್ಗಾನ್ ಪಶ್ಯಾಮಿ ರಾಮ ಬೋಧೈಕತಾಂ ಗತಃ
ಇಂದಿಗೂ ನಾನು ದೇಹದಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ, ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇದೇ ರೀತಿ ಸೃಷ್ಟಿಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ ರಾಮಾ, ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಅರಿವಿನ ಏಕತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೇನೆ.
ಪುರೋ ಽಸ್ಮಾಕಮ್ ಇದಮ್ ಯತ್ ಖಂ ಗೃಹಸ್ಯಾನ್ತರ್ ಬಹಿಸ್ ತಥಾ । ಪೂರ್ಣಮ್ ಏತಜ್ ಜಗದ್ವೃನ್ದೈರ್ ವೇತ್ತಿ ಬೋಧೈಕತಾಂ ಗತಃ
ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಇರುವ ಆಕಾಶ, ಮನೆಗೆ ಒಳಗಾಗಲಿ ಹೊರಗಾಗಲಿ, ಅನೇಕ ಲೋಕಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಏಕತೆ ಪಡೆದವನು ಅರಿಯುತ್ತಾನೆ.
ಯಥಾಮ್ಭೋ ರಸತಾಂ ವೇತ್ತಿ ಶೈತ್ಯಂ ವೇತ್ತಿ ಯಥಾ ಹಿಮಮ್ । ಸ್ಪನ್ದಂ ವೇತ್ತಿ ಯಥಾ ವಾಯುಸ್ ತಥೈತದ್ ವೇತ್ತಿ ಶುದ್ಧಧೀಃ
ಹಾಗೆ ನೀರು ತನ್ನ ರುಚಿಯನ್ನು, ಹಿಮ ತನ್ನ ಚಳಿಯನ್ನು, ಗಾಳಿ ತನ್ನ ಚಲನವಲನವನ್ನು ತಿಳಿಯುವಂತೆ, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸು ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ.
ಯೋ ಯೋ ರಾಮ ವಿವೇಕಾತ್ಮಾ ಶುದ್ಧಬೋಧೈಕತಾಂ ಗತಃ । ಸ ಸ ಏವಮ್ಮಯೈಕಾತ್ಮಾ ವೇತ್ತಿ ಸ್ವಾತ್ಮಾನಮ್ ಈದೃಶಮ್
ರಾಮಾ, ಯಾರು ಯುಕ್ತಿವಂತನಾಗಿ ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಏಕತೆ ಹೊಂದಿದ್ದಾನೋ, ಅವನೇ ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಇಂತಹ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅರಿಯುತ್ತಾನೆ.
ಅಸ್ಯಾಂ ದೃಷ್ಟೌ ಪರಿಣತೇ ವೇತ್ತೃವೇದನವೇದ್ಯಧೀಃ । ನ ಕಾಚಿದ್ ಅಸ್ತ್ಯ್ ಅಭ್ಯುದಿತಾ ವಿಜ್ಞಾನೈಕಾತ್ಮತಾ ಯತಃ
ಈ ದೃಷ್ಟಿ ಪಕ್ವವಾದಾಗ, ಅರಿಯುವವನು, ಅರಿವು ಮತ್ತು ಅರಿಯಲ್ಪಡುವುದು ಎಂಬ ಮನಸ್ಸು ಏನೂ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಏಕತೆ ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತದೆ.
ದಿವ್ಯಾ ದೃಗ್ ಅದ್ರಿಸಂಸ್ಥಸ್ಯ ಯಥಾ ಯೋಜನಕೋಟಿಗಾನ್ । ಭಾವಾನ್ ವೇತ್ತಿ ಬಹಿಶ್ ಚಾನ್ತರ್ ಏವಂ ತದ್ ಬುದ್ಧವಾನ್ ಅಹಮ್
ಹೆಚ್ಚು ಎತ್ತರದ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡವನು ದೇವದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಹೊರಗಿನ ಮತ್ತು ಒಳಗಿನ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಯೋಜನ ದೂರದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಂತೆ, ನಾನು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದವನು, ಆ ರೀತಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತೇನೆ.
ಯಥಾ ಭೂಮಣ್ಡಲಂ ಭಾವಾನ್ ನಿಧಿಧಾತುರಸಾದಿಕಾನ್ । ವೇತ್ತ್ಯ್ ಏವಂ ತನ್ ಮಯಾ ಬುದ್ಧಮ್ ಅನನ್ಯದ್ ದೃಶ್ಯಮ್ ಆತ್ಮನಃ
ಭೂಮಿಯು ತನ್ನೊಳಗಿನ ಧನ, ರತ್ನ, ಧಾತುಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ, ನಾನು ಕೂಡ ಆತ್ಮದಿಂದ ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಅರಿತಿದ್ದೇನೆ.
ಬ್ರಹ್ಮನ್ನ್ ಅನುಭವತ್ಯ್ ಏವಂ ತ್ವಯಿ ತಾಮರಸೇಕ್ಷಣಾ । ಸಾ ಕಿಂ ಕೃತವತೀ ಬ್ರೂಹಿ ಕಾನ್ತಾರ್ಯಾಪಾಠಪಾಠಿನೀ
ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಆಕೆ ನಿನ್ನೊಳಗೆ ಹೀಗೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಆ ಪ್ರಿಯ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ಓದುತ್ತಿರುವವಳು ಏನು ಸಾಧಿಸಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು ಹೇಳು.
ತಾಮ್ ಏವಾರ್ಯಾಂ ಪಠನ್ತೀ ಸಾ ತಥೈವಾನುನಯಾನ್ವಿತಾ । ಮತ್ಸಮೀಪೇ ನಭೋದೇಹಾ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ದೇವೀವ ಸಂಸ್ಥಿತಾ
ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾ, ಅದೇ ಭಾವದಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಆಕೆ ಆಕಾಶದಂತೆ ದೇಹವನ್ನು ಹೊಂದಿ, ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ದೇವತೆಯಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದಳು.
ಯಥಾಹಮ್ ಆಕಾಶವಪುಸ್ ತಥೈವಾಸೌ ಖರೂಪಿಣೀ । ತೇನ ದೃಷ್ಟಾ ನ ಸಾ ಪೂರ್ವದೇಹೇನ ಲಲನಾ ಮಯಾ
ಹೇಗೋ ನಾನು ಆಕಾಶದ ರೂಪವಂತಿದ್ದೇನೆ, ಅವಳು ಕೂಡ ಆಕಾಶದ ರೂಪವಳೇ. ಆ ಕಾರಣದಿಂದ, ಆ ಹೆಂಗಸನ್ನು ನಾನು ಅವಳ ಹಳೆಯ ದೇಹದಿಂದ ನೋಡಲಿಲ್ಲ.
ಅಹಮ್ ಆಕಾಶರೂಪಾತ್ಮಾ ಸಾ ಖಮಾತ್ರಶರೀರಿಣೀ । ಜಗಜ್ಜಾಲಂ ಖಮಾತ್ರಂ ತದ್ ಇತಿ ತತ್ರ ತದಾ ಸ್ಥಿತಮ್
ನಾನು ಆಕಾಶಸ್ವರೂಪನು, ಅವಳು ಇಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಆಕಾಶದ ದೇಹವಳೇ. ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಜಾಲವೂ ಇಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಆಕಾಶವೇ. ಆಗ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲವೂ ಹೀಗೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿತ್ತು.
ಶರೀರಸ್ಥಾನಕರಣಪ್ರಯತ್ನಪ್ರಾಣಸಮ್ಭವೈಃ । ಯದ್ ಉದೇತಿ ವಚೋ ವರ್ಣೈಸ್ ತತ್ ಕುತಸ್ ತಾದೃಶಾಕೃತೇಃ
ದೇಹ, ಸ್ಥಾನ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಪ್ರಯತ್ನ ಮತ್ತು ಉಸಿರಿನಿಂದ ಉದಯವಾಗುವ ಮಾತು, ಇಂತಹ ರೂಪಕ್ಕೆ ಅದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?
ರೂಪಾಲೋಕಮನಸ್ಕಾರಾẖ ಕುತೋ ವ್ಯೋಮಾತ್ಮನಾಮ್ ಇತಿ । ಬ್ರೂಹಿ ಮೇ ಭಗವಂಸ್ ತತ್ರ ತಥಾವೃತ್ತಸ್ಯ ನಿಶ್ಚಯಮ್
ರೂಪಗಳು, ದೃಷ್ಟಿಗಳು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ಕಲ್ಪನೆಗಳು, ಆಕಾಶಸ್ವರೂಪಿಗಳಿಗೆ ಅವು ಹೇಗೆ ಇರಬಹುದು? ಭಗವಂತನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಹೀಗಾದ ಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳು.
ರೂಪಾಲೋಕಮನಸ್ಕಾರಾಶ್ ಶಬ್ದಪಾಠವಚಾಂಸಿ ಚ । ಯಥಾ ಸ್ವಪ್ನೇ ನಭಸ್ಯ್ ಏವ ಸನ್ತಿ ತತ್ರ ತಥಾಮ್ಬರೇ
ಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ರೂಪಗಳು, ನೋಡುವಿಕೆಗಳು, ಮನಸ್ಸಿನ ಕಲ್ಪನೆಗಳು, ಪದಗಳ ಪಠಣ ಮತ್ತು ಮಾತುಗಳು ಇದ್ದಂತೆ, ಅವುಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಂತೆಯೇ ಇರುತ್ತವೆ.
ರೂಪಾಲೋಕಮನಸ್ಕಾರೈಸ್ ಸ್ವಪ್ನೇ ಚಿನ್ನಭ ಏವ ತೇ । ಯಥೋದೇತಿ ತಥಾ ತತ್ರ ತದ್ ದೃಶ್ಯಂ ಖಾತ್ಮಕಂ ಸ್ಥಿತಮ್
ಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿ ರೂಪಗಳು, ನೋಡುವಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಚೇತನದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿಯೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಅವು ಹೇಗೆ ಉದಯವಾಗುತ್ತವೆಯೋ, ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣುವದು ಕೂಡ ಆಕಾಶದ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ.
ನ ಕೇವಲಂ ತು ತದ್ ದೃಶ್ಯಂ ಯಾವತ್ ತ್ವದ್ವಿಷಯೇ ವಯಮ್ । ಜಗಚ್ ಚೇದಂ ಖಮ್ ಏವಾಚ್ಛಂ ಯಥಾ ತನ್ ನಸ್ ತಥಾಖಿಲಮ್
ಅಲ್ಲಿಯ ದೃಷ್ಯವಸ್ತುವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ನಿನ್ನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಾವು ನೋಡುತ್ತಿರುವ ಈ ಜಗತ್ತು ಕೂಡ ಶುದ್ಧ ಆಕಾಶವೇ. ಅದು ಹೇಗಿದೆಯೋ, ಇದೂ ಹಾಗೆಯೇ ಇದೆ.
ಪರಮಾರ್ಥಮಹಾಧಾತುರ್ ವೇದ್ಯನಿರ್ಮುಕ್ತಚಿದ್ವಪುಃ । ಏವಂ ನಾಮ ಸ್ವಯಂ ಭಾತಿ ಸ್ವಭಾವಸ್ಯೈಷ ನಿಶ್ಚಯಃ
ಪರಮಾರ್ಥದ ಮಹಾ ತತ್ತ್ವವು, ತಿಳಿಯಬಹುದಾದವುಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದ ಚೇತನಸ್ವರೂಪವಾಗಿದೆ. ಅದು ಸ್ವತಃ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ; ಇದುವೇ ಅದರ ಸ್ವಭಾವದ ನಿಶ್ಚಯ.
ಶರೀರಸ್ಥಾನಕರಣಸತ್ತಾಯಾಂ ಕಾ ತವ ಪ್ರಮಾ । ಯಥೈವ ತೇಷಾಂ ದೇಹಾದಿ ತಥಾಸ್ಮಾಕಮ್ ಇದಂ ಸ್ಥಿತಮ್
ನಿನಗೆ ದೇಹ, ಸ್ಥಳ, ಸಾಧನಗಳಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಖಚಿತತೆ ಇದೆ? ಅವುಗಳೆಲ್ಲಾ ನಿನಗೆ ಹೇಗೆ ಇದೆ ಎಂಬುದೇ ನಮಗೂ ಇದೇ ರೀತಿ ಇದೆ.
ಯಥೈವ ತತ್ ತಥೈವೇದಂ ಯಥೈವೇದಂ ತಥೈವ ತತ್ । ಅಸತ್ ಸತ್ತಾಮ್ ಇವ ಗತಂ ಸಚ್ ಚಾಸದ್ ಇವ ಚ ಸ್ಥಿತಮ್
ಅದು ಹೇಗಿದೆಯೋ, ಇದೂ ಹಾಗೆ ಇದೆ; ಇದೇ ಹೇಗಿದೆಯೋ, ಅದೂ ಹಾಗೆ ಇದೆ. ಅಸತ್ಯವು ಸತ್ಯವಾಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಸತ್ಯವು ಅಸತ್ಯವಾಗಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ.
ಯಥಾ ಸ್ವಪ್ನೇ ಧರಾಬ್ಧ್ಯದ್ರಿಪ್ರಜಾವ್ಯವಹೃತಿರ್ ನಭಃ । ತದಾದ್ಯ ಚಾಹಂ ತ್ವಂ ಸಾ ಚ ತದ್ ಇದಂ ಚ ತಥಾ ನಭಃ
ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ, ಸಮುದ್ರ, ಪರ್ವತ, ಜೀವಿಗಳ ವ್ಯವಹಾರಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವಂತೆ, ನಾನು, ನೀನು, ಆಕೆ ಮತ್ತು ಇದೂ ಕೂಡ ಆಕಾಶದಂತೆಯೇ ಇದ್ದೇವೆ.
ಯಥಾ ಸ್ವಪ್ನೇ ನೃಭಿರ್ ಯುದ್ಧಕೋಲಾಹಲಗಮಾಗಮಾಃ । ಅಸನ್ತೋ ಽಪ್ಯ್ ಅನುಭೂಯನ್ತೇ ಸಂಸಾರನಿಕರಾಸ್ ತಥಾ
ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಜನರ ಬರುವುದು, ಹೋಗುವುದು, ಯುದ್ಧದ ಗದ್ದಲ ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಿಜವಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅನುಭವವಾಗುವಂತೆ, ಸಂಸಾರದ ಅನೇಕ ಘಟನೆಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತವೆ.
ವಕ್ಷಿ ಚೇತ್ ಸ್ವಪ್ನದೃಶ್ಯಾ ಶ್ರೀẖ ಕಸ್ಮಾತ್ ತದ್ ಅಸಮಞ್ಜಸಮ್ । ಅವಾಚ್ಯಮ್ ಏತದ್ ಧೇತುರ್ ಹಿ ನಾನ್ಯೋ ಽಸ್ತ್ಯ್ ಅನುಭವಸ್ಥಿತೇಃ
ನೀನು ಕೇಳಿದರೆ, 'ಏಕೆ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ದೃಶ್ಯಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ?' ಎಂದು, ಅದಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಉತ್ತರವೇ ಇಲ್ಲ. ಇದರ ಕಾರಣವನ್ನು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಅನುಭವವಾಗುವುದು ಬೇರೆ ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ.
ಕಥಮ್ ಆಲಕ್ಷ್ಯತೇ ಸ್ವಪ್ನ ಇತಿ ಪ್ರಷ್ಟುḫ ಪ್ರಕಥ್ಯತೇ । ಯಥೈನಂ ಪಶ್ಯಸೀತ್ಯ್ ಏವ ಹೇತುರ್ ಅತ್ರಾಸ್ತಿ ನೇತರಃ
ನೀನು ಕೇಳಿದರೆ, 'ಕನಸು ಹೇಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ?' ಎಂದು, ಉತ್ತರ ಏನೆಂದರೆ — ನೀನು ಹೀಗೆ ನೋಡುತ್ತೀಯೆಂಬುದೇ ಕಾರಣ; ಇದಕ್ಕೆ ಬೇರೆ ಕಾರಣವೇ ಇಲ್ಲ.
ಸ್ವಪ್ನಜನ್ತುರ್ ಇವ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ಭಾತಿ ಪ್ರಥಮಸರ್ಗತಃ । ಪ್ರಭೃತ್ಯ್ ಏವ ವಿರಾಡಾತ್ಮಾ ಖೇ ಖಮ್ ಏವ ಪರಾಪರೇ
ಆದಿಕಾಲದಿಂದಲೂ, ಆ ವಿಶ್ವಪುರುಷನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕನಸಿನ ಪ್ರಾಣಿಯಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮೇಲೂ ಕೆಳವೂ ಎಲ್ಲವೂ ಆಕಾಶವೇ ಆಗಿದೆ.
ಸ್ವಪ್ನಶಬ್ದೇನ ಬೋಧಾರ್ಥಂ ತವ ವ್ಯವಹರಾಮ್ಯ್ ಅಹಮ್ । ದೃಶ್ಯಂ ತ್ವ್ ಇದಂ ನ ಸನ್ ನಾಸನ್ ನ ಸ್ವಪ್ನೋ ಬ್ರಹ್ಮ ಕೇವಲಮ್
ನಿನ್ನಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಲೆಂದು ನಾನು 'ಕನಸು' ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ಆದರೆ ಈ ಕಾಣುವ ಜಗತ್ತು ನಿಜವೂ ಅಲ್ಲ, ಅಸತ್ತೂ ಅಲ್ಲ, ಕನಸೂ ಅಲ್ಲ — ಇದು ಬ್ರಹ್ಮನೇ ಮಾತ್ರ.
ಅಥ ರಾಘವ ಸಾ ಕಾನ್ತಾ ಮಯಾ ಕಾನ್ತಾನುಷಙ್ಗಿಣೀ । ಸಂವಿದಂ ತನ್ಮಯೀಂ ಕೃತ್ವಾ ಪೃಷ್ಟೇದಂ ದೃಷ್ಟರೂಪಿಣೀ
ಆ ರಾಘವ, ಆ ಪ್ರಿಯೆಯು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿ ಹೊಂದಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನೊಡನೆ ಒಂದಾಗಿ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದಳು.
ವ್ಯವಹಾರೋ ಯಥೋದೇತಿ ಸ್ವಪ್ನೇ ಸ್ವಪ್ನಜನೈಸ್ ಸಹ । ತಥಾ ತದಾ ತಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ವ್ಯವಹಾರೋ ಮಮೋದಿತಃ
ಹಾಗೆ, ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಕನಸು ಕಾಣುವವರೊಡನೆ ಹೇಗೆ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಯುತ್ತದೋ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಜೊತೆಗೆ ನನ್ನ ಮಾತುಕತೆ ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ ನಡೆಯಿತು.
ಯಥೈವ ಸ್ವಪ್ನಸಙ್ಕಾಶೋ ವ್ಯವಹಾರẖ ಖಮ್ ಏವ ಸಃ । ತಥೈವ ತ್ವಮ್ ಇಮಂ ವಿದ್ಧಿ ಮಮಾತ್ಮಾನಂ ಜಗಚ್ ಚ ಖಮ್
ಕನಸಿನಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ವ್ಯವಹಾರಗಳು ಹೇಗೆ ಖಾಲಿ ಆಕಾಶದಂತಿರುತ್ತವೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನ ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ಈ ಜಗತ್ತು ಕೂಡ ಆಕಾಶದಂತೆಯೇ ಎಂದು ನೀನು ತಿಳಿ.
ಯಥಾ ಸ್ವಪ್ನೇ ಜಗದ್ರೂಪಂ ಖಮ್ ಏವೈವಮ್ ಇದಂ ಜಗತ್ । ಜಾಗ್ರದಾಖ್ಯೋ ಮಹಾಸ್ವಪ್ನಸ್ ಸರ್ಗಾದೌ ವಿಯದುದ್ಭವಃ
ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತು ಕಾಣಿಸುವುದು ಹೇಗೆ ಕೇವಲ ಆಕಾಶದಂತೆ ಇರುತ್ತದೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಈ ಜಾಗ್ರತ ಜಗತ್ತು ಕೂಡ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕನಸು; ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಇದು ಆಕಾಶದಿಂದಲೇ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ.