ಚತುರ್ದಶದಶೈಕಾದಿವಿಧಭೂತಗಣಾನಿ ಚ । ಪುನಸ್ ತಾನ್ಯ್ ಏವ ತಾನ್ಯ್ ಅನ್ತರ್ ಅನ್ಯಾನ್ಯ್ ಅನ್ಯಾನ್ಯ್ ಅಥೋ ಬಹಿಃ
ನಾಲ್ಕು, ಹತ್ತು, ಒಂದು ಇತ್ಯಾದಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಒಳಗಡೆ ಒಂದೇ ರೀತಿ ಇರುತ್ತವೆ, ಹೊರಗಡೆ ಬೇರೆ ರೀತಿ, ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ಇನ್ನೊಂದು ರೀತಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.
ನರಕಸ್ವರ್ಗಪಾತಾಲಬನ್ಧುಮಿತ್ರಮಯಾನ್ಯ್ ಅಪಿ । ಮಹಾರಮ್ಭಮಯಾನ್ಯ್ ಏವ ಶೂನ್ಯಾನಿ ಪರಮಾರ್ಥತಃ
ನರಕ, ಸ್ವರ್ಗ, ಪಾತಾಳ, ಬಂಧು, ಮಿತ್ರ ಇವುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವುಗಳು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ತೋರುತ್ತಾದರೂ, ಪರಮಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅವು ಖಾಲಿಯಾಗಿವೆ.
ಕ್ಷೀರಾಮ್ಬುಧೇರ್ ಜಲಾನೀವ ಸ್ನೇಹಸಾರಾಣಿ ಸರ್ವತಃ । ತರಙ್ಗಭಙ್ಗುರಾಣ್ಯ್ ಅನ್ತರ್ ಬಹಿಶ್ ಚಾವೃತ್ತಿಮನ್ತಿ ಚ
ಹಾಲಿನ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ಹನಿ ಹನಿಗಳಂತೆ, ಇವುಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಾರು ತುಂಬಿದವು. ಈ ಅಲೆಗಳು ಒಳಗಿಂತ ಹೊರಗಿಂತಲೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಮುರಿದುಹೋಗುವಂತಿವೆ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬರುತ್ತಾ ಹೋಗುವ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ.
ಆಭಾಸಮಾತ್ರರೂಪಾಣಿ ತೇಜಾಂಸ್ಯ್ ಆತ್ಮವಿವಸ್ವತಃ । ಜಾತಾನೀವ ಸ್ವತಸ್ ತಾನಿ ಸ್ಪನ್ದನಾನಿ ನಭಸ್ವತಃ
ಇವುಗಳು ಕೇವಲ ಕಾಣಿಕೆಯಷ್ಟೆ, ಆತ್ಮರೂಪಿಯಾದ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕಿನಂತೆ. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕಂಪನಗಳು ತಾನೇ ಹುಟ್ಟಿದಂತೆ ಕಾಣಿಸುವಂತೆ, ಇವುಗಳು ಕೂಡ ತಾನೇ ಹುಟ್ಟಿದವು ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಕೊಡುತ್ತವೆ.
ವೃಕ್ಷರೂಪಾಣಿ ಪತ್ತ್ರಾಣಾಂ ಬುದ್ಧ್ಯಹಙ್ಕಾರಚೇತಸಾಮ್ । ಅಸತಾಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಸನ್ತ್ಯ್ ಏವ ಸ್ವಪ್ನೋ ಽನ್ಯಸ್ಥೋ ನೃಣಾಮ್ ಇವ
ಬುದ್ಧಿ, ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು ಎಲೆಗಳಿಗೆ ಮರದಂತೆ ಇದ್ದರೂ, ಅವುಗಳು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಕೂಡ, ಇವೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತದೆ. ಇದು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಬೇರೆಡೆ ಇರುವ ಕನಸಿನಂತೆ.
ಪುರಾಣವೇದಸಿದ್ಧಾನ್ತಕಲ್ಪನಾತಲ್ಪಪಾಲಿಷು । ಘನನಿದ್ರಾಣಿ ಸುಪ್ತಾನಿ ಬಿಭ್ರನ್ತಿ ಶವತಾಮ್ ಇವ
ಹಳೆಯ ಮತ್ತು ವೇದಗಳ ತತ್ವಗಳ ಕಲ್ಪನೆಗಳ ಸಣ್ಣ ಕುಂಡಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಇವುಗಳು ಆಳವಾದ ನಿದ್ರೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿವೆ, ಇದು ಶವಗಳಿಗೆ ಇರುವ ನಿದ್ರೆಯಂತೆ.
ಪರಮಾರ್ಥಮಹಾರಣ್ಯೇ ಚಿದ್ಗನ್ಧರ್ವಕೃತಾಣಿ ಖೇ । ಸೂರ್ಯದೀಪಕದೀಪ್ತೀನಿ ಗೃಹಾಣಿ ಗಹನಾನ್ಯ್ ಅತಿ
ಪರಮಾರ್ಥದ ಮಹಾ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ ಗಂಧರ್ವರು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಅದ್ಭುತ ಮನೆಗಳು ಇದ್ದವು. ಅವು ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕು ಮತ್ತು ದೀಪಗಳ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಬಹಳ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದ್ದವು, ತುಂಬಾ ಆಳವಾದವು ಮತ್ತು ಗಟ್ಟಿಯಾದವು.
ಪ್ರಜಾಯಮಾನಾನಿ ನಭಸ್ಯ್ ಅನನ್ತೇ ವಿಶೀರ್ಯಮಾಣಾನಿ ಚ ನಿರ್ನಿಮಿತ್ತಮ್ । ತದಾ ತ್ವ್ ಅಹಂ ತೈಮಿರಿಕಾಕ್ಷದೃಷ್ಟಕೇಶೋಣ್ಡುಕಾನೀವ ಜಗನ್ತ್ಯ್ ಅಪಶ್ಯಮ್
ಆ ಮನೆಗಳು ಆಕಾಶದ ಅನಂತವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ಕರಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಆಗ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ತುಂಬಿದಂತೆ, ನಾನು ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಕೇವಲ ಕೂದಲಿನ ಗುಂಡಿಗಳಂತೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ.
ತತೋ ಽಹಮ್ ಅಭಿತೋ ಭ್ರಾನ್ತಸ್ ತಾದೃಶḫ ಪ್ರವಿಚಾರಯನ್ । ಬಹುಕಾಲಮ್ ಅಸಂರುದ್ಧಸಂವಿದಾಕಾಶತಾಂ ಗತಃ
ನಂತರ ನಾನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅಲೆಯುತ್ತಾ, ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ, ಬಹುಕಾಲ ಅನಿಯಮಿತವಾದ, ಆಕಾಶದಂತೆ ವಿಶಾಲವಾದ ಚೇತನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿದೆ.
ಶಬ್ದಂ ಪಶ್ಚಾತ್ ತಮ್ ಅಶ್ರೌಷಮ್ ಅಹಂ ವೀಣಾಸ್ವನೋಪಮಮ್ । ಕ್ರಮಾತ್ ಸ್ಫುಟಪದಂ ಜಾತಂ ತತ ಆರ್ಯಾತ್ವಮ್ ಆಗತಮ್
ಆಮೇಲೆ ನಾನು ವೀಣೆಯ ನಾದದಂತೆ ಒಂದು ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದೆ. ಅದು ಕ್ರಮೇಣ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಪದಗಳಾಗಿ ಬದಲಾಯಿತು. ಅದರಿಂದ ಮಹತ್ವ ಹಾಗೂ ಗೌರವವು ಉಂಟಾಯಿತು.
ಶಬ್ದದೇಶಪತದ್ದೃಷ್ಟಿರ್ ದೃಷ್ಟವಾನ್ ವನಿತಾಮ್ ಅಹಮ್ । ಪಾರ್ಶ್ವೇ ಕನಕನಿಷ್ಷ್ಯನ್ದಪ್ರಭಯಾ ಭಾಸಿತಾಮ್ಬರಾಮ್
ಆ ಶಬ್ದದ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ನೋಡಿದಾಗ, ಅವಳ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವ ಬಂಗಾರದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಅವಳ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ನಾನು ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸನ್ನು ನೋಡಿದೆ.
ಆಲೋಲಮಾಲ್ಯವಸನಾಮ್ ಅಲಕಾಕುಲಲೋಚನಾಮ್ । ಲೋಲಧಮ್ಮಿಲ್ಲವಲನಾಮ್ ಅನ್ಯಾಂ ಶ್ರಿಯಮ್ ಇವಾಗತಾಮ್
ಅವಳು ತೂಗಾಡುವ ಹಾರ ಮತ್ತು ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಳು, ಅವಳ ಕೂದಲು ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತವಾಗಿ ಕಣ್ಣುಗಳು ಚಂಚಲವಾಗಿದ್ದವು, ಅವಳ ಜಡೆಗಳು ತೂಗಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವಳು ಹೊಸದಾಗಿ ಬಂದ ಶ್ರೀದೇವಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಕಾನ್ತಕಾಞ್ಚನಗೌರಾಙ್ಗೀಮ್ ಅಙ್ಗಸ್ಥನವಯೌವನಾಮ್ । ವನದೇವೀಮ್ ಇವಾಮೋದಿಸರ್ವಾವಯವಸುನ್ದರೀಮ್
ಅವಳ ಅಂಗಗಳು ಮೆರುಗಾದ ಬಂಗಾರದ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದು, ಅವಳ ದೇಹ ಯುವವಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ತುಂಬಿ ತುಳಕುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳು ಎಲ್ಲ ಭಾಗದಲ್ಲೂ ಸುಂದರಳಾಗಿದ್ದಳು, ಹರ್ಷವನ್ನು ಹರಡುವ ಅರಣ್ಯದೇವಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಸಾ ಪೂರ್ಣಚನ್ದ್ರವದನಾ ಪುಷ್ಪಪ್ರಕರಹಾಸಿನೀ । ಯೌವನೋದ್ದಾಮವದನಾ ಪಕ್ಷ್ಮಲೇಕ್ಷಣಶಾಲಿನೀ
ಅವಳ ಮುಖವು ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರದಂತೆ ಉಜ್ವಲವಾಗಿತ್ತು, ಅವಳು ಹೂಗಳ ಗುಚ್ಛದಂತೆ ನಗುತ್ತಿದ್ದಳು, ಅವಳ ಮುಖ ಯುವಜನಿತ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು, ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ದೀರ್ಘವಾದ ಕಪಾಳಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು.
ಆಕಾಶಕೋಶಸದನಾ ಶಶಾಙ್ಕಕರಸುನ್ದರೀ । ಮುಕ್ತಾಕಲಾಪರಚನಾ ಕಾನ್ತಾ ಮದನುಸಾರಿಣೀ
ಆಕಾಶವೇ ಮನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವಳು, ಚಂದ್ರನ ಕಿರಣಗಳಂತಿರುವ ಸೌಂದರ್ಯವಳ್ಳಳು, ಮುತ್ತಿನ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು, ನನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮೆ ನನ್ನ ಹಿಂದೆ ಬಂದು ನಿಂತಳು.
ಸ್ವರೇಣ ಮಧುರೇಣೇಮಾಮ್ ಆರ್ಯಾಮ್ ಆರ್ಯವಿಲಾಸಿನೀ । ಪಪಾಠಾಕಠಿನಂ ವಾಮಾ ಮತ್ಪಾರ್ಶ್ವೇ ಮೃದುಹಾಸಿನೀ
ಮಧುರವಾದ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ, ಈ ಶಿಷ್ಟ ಮತ್ತು ಸುಂದರಿ, ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಮೃದುವಾಗಿ ನಗುತ್ತಾ, ಸ್ವಲ್ಪ ಗಂಭೀರತೆಯೊಂದಿಗೆ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಓದಿ ಹೇಳಿದಳು.
ಅಸದುದಿತರಿಕ್ತಚೇತನಸಂಸೃತಿಮೃಗಸರಿತಿ ಮುಹ್ಯಮಾನಾನಾಮ್ । ಅವಲಮ್ಬನತಟವಿಟಪಿನಮ್ ಅಭಿನೌಮಿ ಭವನ್ತಮ್ ಏವ ಮುನೇ
ಮಹರ್ಷೇ, ಈ ನಕಲಿ ಮತ್ತು ಖಾಲಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತಿರುವವರನ್ನು ಸಂಸಾರದ ನದಿಯಲ್ಲಿ ತೋಲಾಡುತ್ತಿರುವವರಿಗೆ ಆಶ್ರಯವಾಗಿರುವ ಮರವಾದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮಾತ್ರ ನಾನು ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಇತ್ಯ್ ಆಕರ್ಣ್ಯಾಹಮ್ ಆಲೋಕ್ಯ ತಾಂ ಚಾರುವಚನಸ್ವನಾಮ್ । ಲಲನೇಯಂ ಕಿಮ್ ಅನಯೇತ್ಯ್ ಅನಾದೃತ್ಯೈವ ತಾಂ ಗತಃ
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವಳ ಸೌಂದರ್ಯಮಯವಾದ ಮಾತು ಮತ್ತು ಧ್ವನಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, 'ಈ ಮಹಿಳೆ ಯಾರು?' ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ, ಅವಳನ್ನು ಗಮನಿಸದೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟೆನು.
ತತೋ ಜಗದ್ವೃನ್ದಮಯೀಂ ಮಾಯಾಂ ಸಮ್ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ವಿಸ್ಮಿತಃ । ಅನಾದೃತ್ಯೈವ ತಾಂ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ವಿಹರ್ತುಮ್ ಅಹಮ್ ಉದ್ಯತಃ
ನಂತರ ಜಗತ್ತಿನ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳ ಮಾಯೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ನಾನು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾದೆ. ಆ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸದೆ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ.
ತತಸ್ ತಾಂ ತತ್ಕೃತಾಂ ಚಿನ್ತಾಮ್ ಅಲಮ್ ಉತ್ಸೃಜ್ಯ ಖೇ ಸ್ಥಿತಾಮ್ । ಜಗನ್ಮಾಯಾಂ ಕಲಯಿತುಂ ವ್ಯೋಮಾತ್ಮಾಹಂ ಪ್ರವೃತ್ತವಾನ್
ಆಮೇಲೆ ಆಕೆ ಉಂಟುಮಾಡಿದ ಆ ಚಿಂತೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟು, ಅದು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿದ್ದರೂ, ನಾನು ಸ್ವತಃ ಆಕಾಶಸ್ವರೂಪನಾಗಿ ಜಗತ್ತಿನ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಆಲೋಚಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆ.
ಯಾವತ್ ತಾನಿ ತಥೋಗ್ರಾಣಿ ಜಗನ್ತಿ ಸಕಲಾನಿ ಖಮ್ । ಶೂನ್ಯಮ್ ಏವ ಯಥಾ ಸ್ವಪ್ನೇ ಸಙ್ಕಲ್ಪಕಥನೇ ತಥಾ
ಆ ಭಯಾನಕವಾದ ಜಗತ್ತುಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ, ಅವು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಕಲ್ಪನೆಯ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಖಾಲಿಯಾಗಿರುತ್ತವೆಯೋ ಹಾಗೆಯೇ ಶೂನ್ಯವಾಗಿದ್ದವು.
ನ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ನ ಶೃಣ್ವನ್ತಿ ಕದಾಚಿತ್ ಕಾನಿಚಿತ್ ಕ್ವಚಿತ್ । ತಾನಿ ಕಲ್ಪಮಹಾಕಲ್ಪಜಾತಾನ್ ಏಕತ್ರ ತಾನ್ ಮಿಥಃ
ಅವು ಯಾವಾಗಲೂ, ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಏನನ್ನೂ ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ, ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ; ಆ ಜಗತ್ತುಗಳು ಕಲ್ಪನೆ ಮತ್ತು ಮಹಾಕಲ್ಪನೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಇರುತ್ತವೆ.
ಪ್ರಮತ್ತಪುಷ್ಕರಾವರ್ತಾನ್ ಉನ್ಮತ್ತೋತ್ಪಾತಮಾರುತಾನ್ । ಸ್ಫುಟಿತಾದ್ರೀನ್ದ್ರಡಾಕ್ಕಾರಘಟ್ಟಿತಬ್ರಹ್ಮಮಣ್ಡಪಾನ್
ಅಲಕ್ಷ್ಯವಾಗಿ ತೇಲುವ ಕಮಲಗಳ ಚಕ್ರಗಳು, ಭಯಾನಕವಾದ ವಿಪತ್ತಿನ ಗಾಳಿಗಳು, ಪರ್ವತ ಶಿಖರಗಳು ಒಡೆದಂತೆ ಬೃಹ್ಮದ ಮಂಟಪಗಳು ಧ್ವಂಸಗೊಂಡಿದ್ದವು.
ಜ್ವಲತ್ಕಲ್ಪಾಗ್ನಿವಿಸ್ಫೋಟಸ್ಫುಟದೈಡಬಿಡಾಸ್ಪದಾನ್ । ಪ್ರತಪದ್ದ್ವಾದಶಾಕಾರಕಟುಮಾರ್ತಾಣ್ಡಮಣ್ಡಲಾನ್
ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ಸುಡುವ ಅಗ್ನಿಯ ಸ್ಫೋಟದಿಂದ ದೇವತೆಗಳ ನಿವಾಸಗಳು ಒಡೆದುಹೋದವು, ಹದಿನಾಲ್ಕು ಭಯಾನಕ ಸೂರ್ಯರ ವಲಯಗಳು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತಿದ್ದವು.
ಲುಠತ್ಸುರಪುರವ್ರಾತವಿತತಾಕ್ರನ್ದಘರ್ಘರಾನ್ । ರಣನ್ಮೇರ್ವಾದಿಕಟಕಶ್ರೇಣೀನಿಗರಣೋದ್ಭಟಾನ್
ಅಲೆಮಾಡಿದ ದೇವಪುರಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳ ಆಕ್ರಂದನ ಮತ್ತು ಘರ್ಜನೆ, ಮೆರುಪರ್ವತದಂತಹ ಕೋಟೆಗಳ ಸಾಲುಗಳು ನುಂಗಲ್ಪಡುವ ಭಯಾನಕ ದೃಶ್ಯಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಕಲ್ಪಾಗ್ನಿಜ್ವಲನೋಲ್ಲಾಸಪಟತ್ಪಟಪಟಾರವಾನ್ । ಆತ್ಮಭ್ರಂಶಬೃಹತ್ಕ್ಷೋಭಕ್ಷುಬ್ಧಾಮ್ಬರಮಹಾರ್ಣವಾನ್
ಕಲ್ಪಾಂತ್ಯದ ಅಗ್ನಿಯ ಜ್ವಾಲೆಗಳ ಗರ್ಜನೆ, ಆತ್ಮಭ್ರಾಂತಿಯ ಮಹಾ ಆಘಾತದಿಂದ ಆಕಾಶ ಸಾಗರ ಭಾರವಾಗಿ ಅಲೆಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು.
ದೇವಾಸುರನರಾಗಾರಘರ್ಘರಾಕ್ರನ್ದಕರ್ಕಶಾನ್ । ಸಪ್ತಾರ್ಣವಮಹಾಪೂರಪೂರಿತಾರ್ಕೇನ್ದುಮನ್ದಿರಾನ್
ದೇವತೆಗಳು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಮನುಷ್ಯರ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ಗರ್ಜನೆಗಳು ಮತ್ತು ಗಲಾಟೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಏಳು ಮಹಾಸಾಗರಗಳೆಲ್ಲಾ ತುಂಬಿ, ಸೂರ್ಯನೂ ಚಂದ್ರನೂ ಇರುವ ಮಂದಿರಗಳು ಕೂಡ ತುಂಬಿವೆ.
ನ ವಿಚೇತನ್ತಿ ಕಲ್ಪಾನ್ತಾನ್ ಸರ್ವಾಣ್ಯ್ ಏವ ಪರಸ್ಪರಮ್ । ಏಕಮನ್ದಿರಸಂಸುಪ್ತಾಸ್ ಸ್ವಪ್ನೇ ರಣರಯಾನ್ ಇವ
ಆದರೂ, ಕಾಲಚಕ್ರದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಯಾವದನ್ನೂ ಗಮನಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವವರಂತೆ, ಯುದ್ಧದ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಧರು ಹೇಗಿರುತ್ತಾರೆವೋ ಹಾಗೆ.
ತತ್ರ ರುದ್ರಸಹಸ್ರಾಣಿ ಬ್ರಹ್ಮಕೋಟಿಶತಾನಿ ಚ । ದೃಷ್ಟಾನಿ ವಿಷ್ಣುಲಕ್ಷಾಣಿ ಕಲ್ಪವೃನ್ದಾನ್ಯ್ ಅಲಂ ಮಯಾ
ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಸಾವಿರಾರು ರುದ್ರರನ್ನು, ಕೋಟ್ಯಂತರ ಬ್ರಹ್ಮರನ್ನು, ಅನೇಕ ವಿಷ್ಣುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಕಾಲಚಕ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ.
ತತ್ರ ಕ್ವಚಿದ್ ಅನಾದಿತ್ಯೇ ನಿರಹೋರಾತ್ರಭೂತಲೇ । ಅಕಲ್ಪಯುಗವರ್ಷಾನ್ತೇ ಜಗದ್ವ್ಯೂಹೈẖ ಕ್ಷಯೋದಯಃ
ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಡೆದು, ಸೂರ್ಯನೂ ಇಲ್ಲದ, ಹಗಲಿರಲು ಇಲ್ಲದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ಎಣಿಸಲಾಗದ ಯುಗಗಳ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಜಗತ್ತುಗಳ ಉದಯವೂ ನಾಶವೂ ಆಗುತ್ತವೆ.