ಸರ್ಗೇಷು ನಾಣುರ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಸ್ತಿ ನ ಬ್ರಹ್ಮಾತ್ಮೈವ ಯಸ್ ಸದಾ । ಬ್ರಹ್ಮ ಸರ್ಗಸ್ ತಥಾ ತ್ವ್ ಏಷ ವಾಚಿ ಭೇದೋ ನ ವಸ್ತುನಿ
ಸೃಷ್ಟಿಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕಣವೂ ಸದಾ ಬ್ರಹ್ಮನ ಆತ್ಮವಲ್ಲದೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮ ಎರಡೂ ಒಂದೇ — ಭಿನ್ನತೆ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ, ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ.
ಸರ್ಗ ಏವ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮೈವ ಸರ್ಗತಾ । ಮನಾಗ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಸ್ತಿ ನ ದ್ವೈತಮ್ ಅತ್ರಾಗ್ನ್ಯರ್ಕೌಷ್ಣ್ಯಯೋರ್ ಇವ
ಸೃಷ್ಟಿಯೇ ಪರಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಬ್ರಹ್ಮನೇ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿರುವನು; ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ದ್ವೈತವಿಲ್ಲ — ಬೆಂಕಿಯ ಉಷ್ಣತೆ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕಿನಂತೆ.
ಇಮೇ ಸರ್ಗಾ ಇದಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಚೇತ್ಯ್ ಏತಾ ವಾಕ್ಯದೃಷ್ಟಯಃ । ವಿದಾರ್ಯದಾರುರವವದ್ ಭಾನ್ತ್ಯ್ ಅರ್ಥಪರಿವರ್ಜಿತಾಃ
‘ಈ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು’, ‘ಇದು ಬ್ರಹ್ಮ’ ಎಂಬ ಮಾತುಗಳು, ಒಳಗೆ ಖಾಲಿ ಮರದ ಕೂಗು ಹೀಗೆಯೇ, ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದೆ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.
ದ್ವೈತಮ್ ಐಕ್ಯಂ ಚ ಯತ್ರಾಸ್ತಿ ನ ಮನಾಗ್ ಅಪಿ ತತ್ರ ತೇ । ಸರ್ಗಬ್ರಹ್ಮಾದಿಶಬ್ದಾರ್ಥಾẖ ಕಥಂ ಕಸ್ಯೇವ ಭಾನ್ತು ತೇ
ಎಲ್ಲಿ ದ್ವೈತವೂ ಇಲ್ಲ, ಏಕತ್ವವೂ ಇಲ್ಲ, ಅಲ್ಲಿ ‘ಸೃಷ್ಟಿ’, ‘ಬ್ರಹ್ಮ’ ಎಂಬ ಪದಗಳಿಗೆ ಯಾರಿಗೂ ಯಾವರ್ಥವೂ ಇರದು.
ಶಾನ್ತಮ್ ಏಕಮ್ ಅನಾದ್ಯನ್ತಮ್ ಇದಮ್ ಅಚ್ಛಮ್ ಅನಾಮಯಮ್ । ವ್ಯವಹಾರವತೋ ಽಪ್ಯ್ ಅಙ್ಗ ಜ್ಞಸ್ಯ ಮೌನಂ ಶಿಲಾಘನಮ್
ಇದು ಶಾಂತ, ಒಂದೇ ಒಂದು, ಆದಿಯೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲದ, ಪವಿತ್ರವಾದದು, ದುಃಖವಿಲ್ಲದದು. ಪ್ರಿಯನೇ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವ್ಯವಹಾರ ಮಾಡುವ ಜ್ಞಾನಿಗೂ ಈ ಮೌನವು ಶಿಲೆಯಂತಿದೆ.
ನಿರ್ವಾಣಮ್ ಏವಮ್ ಅಖಿಲಂ ನಭ ಏವ ದೃಶ್ಯಂ ತ್ವಂ ಚಾಹಮ್ ಅದ್ರಿನಿಚಯಾಶ್ ಚ ಸುರಾಸುರಾಶ್ ಚ । ತಾದೃಗ್ ಜಗತ್ ಸಮವಲೋಕಯ ಯಾದೃಗ್ ಅಙ್ಗ ಸ್ವಪ್ನೇ ಽನ್ಯಜನ್ತುಮನಸಿ ವ್ಯವಹಾರಜಾಲಮ್
ಈ ರೀತಿ ಎಲ್ಲವೂ ಮುಕ್ತಿಯೇ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವಂತೆ. ನೀನು, ನಾನು, ಪರ್ವತಗಳು, ದೇವರುಗಳು, ದಾನವರು—ಇವೆಲ್ಲವೂ, ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವ್ಯವಹಾರಗಳ ಜಾಲ ಏಳುವಂತೆ, ಇದೇ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.
ಅನನ್ತರಂ ನಭẖಕೋಶಕುಟೀಕೋಟರಕೇ ಮುನೇ । ತವ ಧ್ಯಾನಾತ್ ಪ್ರಬುದ್ಧಸ್ಯ ವೃತ್ತಂ ವರ್ಷಶತೇನ ಕಿಮ್
ಮುನಿಯೇ, ಆಕಾಶದ ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ನೀನು ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಎದ್ದ ಮೇಲೆ, ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅಲ್ಲಿ ಏನು ನಡೆಯಿತು ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತೀಯೆ?
ತತೋ ಧ್ಯಾನಾತ್ ಪ್ರಬುದ್ಧೋ ಽಹಂ ಶ್ರುತವಾಂಸ್ ತತ್ರ ನಿಸ್ಸ್ವನಮ್ । ಮೃದ್ವ್ ಅವ್ಯಕ್ತಪದಂ ಹೃದ್ಯಂ ನ ಚ ವಾದ್ಯಾನ್ ನ ಗೇಯತಃ
ನಾನು ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಎದ್ದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಶಬ್ದವಿಲ್ಲದ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿದೆನು—ಅದು ಮೃದುವಾಗಿ, ಸ್ಪಷ್ಟವಲ್ಲದಂತೆ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹಿತವಾಗಿಯೂ, ಯಾವ ವಾದ್ಯದಿಂದಲೂ ಅಥವಾ ಹಾಡಿನಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ.
ಸ್ತ್ರೀಸ್ವಭಾವಾದ್ ಇವ ಮೃದು ಮಧುರಂ ಚಾನಿನಾದಿ ಚ । ಸ್ವಲ್ಪಾಙ್ಗತ್ವಾದ್ ಅನಿರ್ಹ್ರಾದಿ ಮಯಾ ತದ್ ವಾಕ್ಯಮ್ ಊಹಿತಮ್
ಅದು ಹೆಣ್ಣಿನ ಸಹಜ ಧ್ವನಿಯಂತೆ ಮೃದುವಾಗಿಯೂ, ಮಧುರವಾಗಿಯೂ, ಆರಂಭ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗದಂತೆ ಕೇಳಿಸಿತು. ಅದು ಬಹಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರದ ಕಾರಣ, ಅದರ ಅರ್ಥವನ್ನು ನಾನು ಊಹಿಸಿದೆನು.
ಇನ್ದಿನ್ದಿರರುತಾಕಾರಂ ತನ್ತ್ರೀರಣನರಞ್ಜನಮ್ । ನ ರೋದನಂ ನ ಪಠನಂ ವಂಶಕೋಶಸಮಸ್ವನಮ್
ಅದು ಜೇನುಹುಳಗಳ ಗೂಂಜಿನಂತೆ, ತಂತಿಯ ನಾದದಂತೆ, ಆನಂದಕರವಾಗಿತ್ತು—ಅದು ಅಳಿಕೆಯೂ ಅಲ್ಲ, ಪಠಣವೂ ಅಲ್ಲ, ಬಾಸುರಿಯ ಗುಹೆಯೊಳಗಿನ ಶಬ್ದದಂತಿತ್ತು.
ತದ್ ಆಕರ್ಣ್ಯಾಶು ತತ್ರೇದಮ್ ಅಹಂ ಚಿನ್ತಿತವಾನ್ ಅಥ । ಶಬ್ದಕರ್ತ್ರೀಕ್ಷಣಾತ್ ಪಶ್ಯನ್ ದಿಶೋ ದಶ ಸವಿಸ್ಮಯಃ
ಅದು ಕೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ, ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಆಲೋಚನೆಗೆ ಬಿದ್ದೆ, ಆ ಶಬ್ದವು ಕೇಳಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ.
ವ್ಯೋಮ್ನೋ ಽಯಂ ಸಿದ್ಧಸಞ್ಚಾರಮಾರ್ಗಶೂನ್ಯಮ್ ಅನನ್ತರಮ್ । ಭಾಗೋ ಯೋಜನಲಕ್ಷಾಣಿ ಸಮತಿಕ್ರಮ್ಯ ಸಂಸ್ಥಿತಃ
ಈ ಆಕಾಶದ ಭಾಗವು ಖಾಲಿ ಮತ್ತು ಅನಂತವಾಗಿದೆ; ಇದು ಸಿದ್ಧರು ಸಂಚರಿಸುವ ನಿರ್ಬಂಧವಿಲ್ಲದ ಮಾರ್ಗ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಯೋಜನಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಹರಡಿದೆ.
ತದ್ ಇಹೇದೃಗ್ವಿಧಸ್ಯಾಸ್ಯ ಕುತಶ್ ಶಬ್ದಸ್ಯ ಸಮ್ಭವಃ । ಶಾಬ್ದಿಕಂ ನ ಚ ಪಶ್ಯಾಮಿ ಯತ್ನೇನಾಪಿ ವಿಲೋಕಯನ್
ಇಂತಹ ಶಬ್ದವು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಯಿತು? ನಾನು ಎಷ್ಟು ಜಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಹುಡುಕಿದರೂ, ಆ ಶಬ್ದದ ಮೂಲ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಅನನ್ತಮ್ ಇದಮ್ ಆಶೂನ್ಯಂ ಪುರೋ ಮೇ ನಿರ್ಮಲಂ ನಭಃ । ಇಹ ಭೂತಂ ಪ್ರಯತ್ನೇನ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯಮಾಣಂ ನ ದೃಶ್ಯತೇ
ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಇರುವ ಈ ಅನಂತ, ನಿರ್ಮಲವಾದ ಆಕಾಶ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಖಾಲಿಯಾಗಿದೆ; ನಾನು ಎಷ್ಟು ಗಮನದಿಂದ ನೋಡಿದರೂ ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ಜೀವಂತವಾಗಿರುವುದು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಯದೇತಿ ಚಿನ್ತಯಿತ್ವಾಹಂ ಭೂಯೋ ಭೂಯೋ ವಿಲೋಕಯನ್ । ಶಬ್ದೇಶ್ವರಂ ನ ಪಶ್ಯಾಮಿ ತದಾ ಚಿನ್ತಿತವಾನ್ ಇದಮ್
ಈ ರೀತಿ ಯೋಚಿಸಿ, ನಾನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಆ ಧ್ವನಿಯ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ನಾನು ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿದೆ.
ಆಕಾಶ ಏವ ಭೂತ್ವಾಹಮ್ ಆಕಾಶೇನೈಕತಾಂ ಗತಃ । ಆಕಾಶಗುಣಶಬ್ದಾರ್ಥಾನ್ ಕರೋಮ್ಯ್ ಆಕಾಶಕೋಶಕೇ
ನಾನು ಆಕಾಶವಾಗಿಬಿಟ್ಟೆ, ಆಕಾಶದೊಡನೆ ಒಂದಾಗಿದ್ದೆ. ಆಕಾಶದ ಗುಣ, ಧ್ವನಿ ಮತ್ತು ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಆಕಾಶದೊಳಗೆ ನಾನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.
ದೇಹಾಕಾಶಮ್ ಇದಂ ಸ್ಥಾಪ್ಯ ಧ್ಯಾನೇನೇಹ ಯಥಾಸ್ಥಿತಮ್ । ಚಿದಾಕಾಶವಪುರ್ ವ್ಯೋಮ್ನಾ ಯಾಮ್ಯ್ ಐಕ್ಯಂ ವಾರ್ ಇವಾಮ್ಬುನಾ
ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಈ ದೇಹರೂಪದ ಆಕಾಶವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ನಾನು ಚೈತನ್ಯ ಆಕಾಶದ ರೂಪದಿಂದ ಆಕಾಶದೊಡನೆ ನೀರಿನಂತೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗುತ್ತೇನೆ.
ಚಿನ್ತಯಿತ್ವೇತ್ಯ್ ಅಹಂ ತ್ಯಕ್ತುಂ ದೇಹಂ ಪದ್ಮಾಸನೇ ಸ್ಥಿತಃ । ಆಸಂ ಸಮಾಧಿಮ್ ಆಧಾತುಂ ಪುನರ್ ಆಮೀಲಿತೇಕ್ಷಣಃ
ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿ, ಪದ್ಮಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲು ಮತ್ತು ಸಮಾಧಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ನಾನು ಮತ್ತೆ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡೆ.
ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಬಾಹ್ಯಾನ್ ಅಪಿ ಸ್ಪರ್ಶಾನ್ ಐನ್ದ್ರಿಯಾನ್ ಆನ್ತರಾನ್ ಅಪಿ । ಚಿತ್ತಾಕಾಶೇ ಽಹಮ್ ಅಭವಂ ಸಂವಿತ್ಸ್ಪನ್ದಮಯಾತ್ಮಕಃ
ಹೊರಗಿನ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಸ್ಪರ್ಶಗಳನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ಒಳಗಿನ ಅನುಭವಗಳನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟೆ. ಆಗ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಾನು 'ನಾನು ಇದ್ದೇನೆ' ಎಂಬ ಭಾವನೆಯಲ್ಲಿ, ಅರಿವಿನ ನಡುಕೇ ನನ್ನ ಸ್ವಭಾವವಾಯಿತು.
ಕ್ರಮಾತ್ ತದ್ ಅಪಿ ಸನ್ತ್ಯಜ್ಯ ಬುದ್ಧಿತತ್ತ್ವಪದಂ ಗತಃ । ಸಮ್ಪನ್ನೋ ಽಹಂ ಚಿದಾಕಾಶೋ ಜಗಜ್ಜಾಲೈಕದರ್ಪಣಃ
ಆ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಕೂಡ ಹತ್ತಿರಹತ್ತಿರವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟೆ. ಆಗ ಬುದ್ಧಿಯ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿದೆ. ನಾನು ಅರಿವಿನ ಆಕಾಶವಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಜಾಲವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವ ಒಬ್ಬೇ ಒಂದು ಕನ್ನಡಿಯಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದೆ.
ತತಸ್ ತೇನ ಸ್ವಭಾವೇನ ಭೂತವ್ಯೋಮೈಕತಾಮ್ ಅಹಮ್ । ಸಮ್ಪ್ರಯಾತೋ ಽಮ್ಬುನೇವಾಮ್ಬು ಸೌರಭಂ ಸೌರಭೇಣ ವಾ
ಆ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ, ನಾನು ಮೂಲ ಆಕಾಶದೊಂದಿಗೇ ಒಂದಾಗಿ ಬೆರೆತುಹೋದೆ. ಹೇಗೆ ನೀರು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಸುಗಂಧವು ಮತ್ತೊಂದು ಸುಗಂಧದಲ್ಲಿ ಬೆರೆಯುತ್ತದೋ ಹಾಗೆ.
ಸಮ್ಪನ್ನೋ ಽಥ ಮಹಾಕಾಶೋ ವ್ಯಾಪ್ಯ್ ಅನನ್ತೋ ಽಥ ಸರ್ವಗಃ । ಅನಾಕಾರೋ ಽಪ್ಯ್ ಅನಾಧಾರಸ್ ಸರ್ವಾರ್ಥಾಧಾರತಾಂ ಗತಃ
ನಂತರ ನಾನು ಮಹಾ ಆಕಾಶವಾಗಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿಕೊಂಡು, ಅನಂತನಾಗಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವನಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದೆ. ರೂಪವಿಲ್ಲದವನಾದರೂ, ಆಧಾರವಿಲ್ಲದವನಾದರೂ, ಎಲ್ಲದರ ಆಧಾರವಾಗಿದ್ದೇನೆ.
ಯಾವತ್ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವೃನ್ದಾನಿ ಸಂಸಾರಾಣಾಂ ಶತಾನಿ ಚ । ತತ್ರ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಲಕ್ಷಾಣಿ ಪಶ್ಯಾಮ್ಯ್ ಅಗಣಿತಾನ್ಯ್ ಅಪಿ
ಎಷ್ಟು ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿದ್ದರೂ, ಎಷ್ಟು ಶತಾರು ಸಂಸಾರಗಳಿದ್ದರೂ, ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಅನೇಕ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳನ್ನು, ಎಣಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ಅನೇಕ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ.
ಪರಸ್ಪರಮ್ ಅದೃಷ್ಟಾನಿ ಮಿಥẖ ಖಾನ್ಯ್ ಅಮಲಾನಿ ಚ । ನಾನಾಚಾರವಿಚಾರಾಣಿ ಶೂನ್ಯಾನ್ಯ್ ಏವ ಪರಸ್ಪರಮ್
ಅವು ಒಂದನ್ನೊಂದು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ, ಪರಸ್ಪರ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿವೆ, ಶುದ್ಧವಾಗಿವೆ, ಮತ್ತು ಒಂದರ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು, ಆಲೋಚನೆಗಳು ಮತ್ತೊಂದಕ್ಕೆ ಖಾಲಿಯಂತಿವೆ, ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಶೂನ್ಯವಾಗಿವೆ.
ಸ್ವಪ್ನರೂಪಾಣಿ ಸುಪ್ತಾನಾಂ ತುಲ್ಯಕಾಲಂ ನೃಣಾಮ್ ಇವ । ಮಹಾರಮ್ಭಾಣ್ಯ್ ಅದೃಷ್ಟಾನಿ ಶೂನ್ಯಾನಿ ಚ ಪರಸ್ಪರಮ್
ಹಾಗೆ, ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವವರಿಗೆ ಕನಸುಗಳ ರೂಪಗಳು ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬೇರೆಯವರಿಗಿಂತ ಬೇರೆಯಾಗಿರುವಂತೆ, ಈ ಮಹಾ ಪ್ರಪಂಚಗಳೂ ಪರಸ್ಪರ ಕಾಣದಂತಿವೆ, ಶೂನ್ಯವಾಗಿವೆ.
ಜಾಯಮಾನಾನಿ ನಶ್ಯನ್ತಿ ವರ್ಧಮಾನಾನಿ ಭೂರಿಶಃ । ವರ್ತಮಾನಾನ್ಯ್ ಅತೀತಾನಿ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಚ ಸರ್ವಶಃ
ಅವು ಯಾವಾಗಲೂ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾ ನಾಶವಾಗುತ್ತಿವೆ, ಅನೇಕವು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿವೆ; ಇರುವವು, ಹೋದವು, ಬರುವವು ಎಲ್ಲವೂ ಹೀಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ.
ಅನೇಕಚಿತ್ತಜಾತಾನಿ ಮಹಾಭಿತ್ತೀನಿ ಖಾನಿ ಚ । ಮನಸ್ಯ್ ಏವೋಗ್ರರಾಜ್ಯಾನಿ ಕೃತಾನಿ ವಿವಿಧೈರ್ ಜನೈಃ
ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಜನರು ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ರೀತಿಯ ಜಗತ್ತುಗಳನ್ನು, ದೊಡ್ಡ ಗೋಡೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಆಳವಾದ ಗುಂಡಿಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಳವಾದ ಆಳ್ವಿಕೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗಿವೆ.
ನಿರಾವರಣರೂಪಾಣಿ ತಥೈಕಾವರಣಾನಿ ಚ । ಪಞ್ಚಾವರಣರೂಪಾಣಿ ಷಡೇಕಾವರಣಾನಿ ಚ
ಕೆಲವು ಜಗತ್ತುಗಳಿಗೆ ಯಾವ ಆವರಣವೂ ಇಲ್ಲ, ಕೆಲವು ಒಂದೇ ಆವರಣದಿಂದ ಕೂಡಿವೆ, ಕೆಲವು ಐದು ಆವರಣಗಳಿವೆ, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ಆರು ಆವರಣಗಳಿವೆ.
ದಶಾವರಣಚಿತ್ರಾಣಿ ಷೋಡಶಾವರಣಾನಿ ಚ । ಚತುರ್ವಿಂಶತ್ಯಾವೃತೀನಿ ಷಟ್ತ್ರಿಂಶತ್ಯಾವೃತೀನಿ ಚ
ಕೆಲವು ಜಗತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಆವರಣಗಳಿವೆ, ಕೆಲವು ಹದಿನಾರು ಆವರಣಗಳಿವೆ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಆವರಣಗಳಿವೆ, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ಮೂವತ್ತಾರು ಆವರಣಗಳಿವೆ.
ಶೂನ್ಯಾನಿ ಭೂತಪೂರ್ಣಾನಿ ಪಞ್ಚಭೂತಮಯಾನಿ ಚ । ಏಕಪೃಥ್ವ್ಯಾದಿಭೂತಾನಿ ಚತುಷ್ಪೃಥ್ವ್ಯಾದಿಕಾನಿ ಚ
ಕೆಲವು ಜಗತ್ತುಗಳು ಖಾಲಿಯಾಗಿವೆ, ಕೆಲವು ಪಂಚಭೂತಗಳಿಂದ ತುಂಬಿವೆ, ಕೆಲವು ಐದು ಭೂತಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿವೆ, ಕೆಲವು ಒಂದೇ ಭೂತದಿಂದ ಕೂಡಿವೆ, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ನಾಲ್ಕು ಭೂತಗಳಿಂದ ಕೂಡಿವೆ.