ಆದಾವ್ ಏವ ಹಿ ನೋತ್ಪನ್ನಮ್ ಅದ್ಯಾಪಿ ಚ ನ ವಿದ್ಯತೇ । ದೃಶ್ಯಂ ಯಚ್ ಚಾವಭಾತೀದಂ ತದ್ ಬ್ರಹ್ಮ ಬ್ರಹ್ಮಣಿ ಸ್ಥಿತಮ್
ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಯಾರೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಲ್ಲ, ಇಂದಿಗೂ ಇದಕ್ಕೆ ನಿಜವಾದ ಅಸ್ತಿತ್ವವಿಲ್ಲ. ಕಾಣುವೆಲ್ಲವೂ ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿಯೇ ಇದೆ.
ನಾಸ್ತಿ ಭೂರ್ ಅಣುಮಾತ್ರಾಪಿ ಸರ್ಗೈರ್ ನಿರ್ವಿವರಾ ನ ಯಾ । ನ ಚ ಕ್ವಚನ ವಿದ್ಯನ್ತೇ ಸರ್ಗಾ ಬ್ರಹ್ಮಖಮ್ ಏವ ತತ್
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಣವೂ ಸೃಷ್ಟಿಗಳಿಲ್ಲದೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೇ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು ಕಂಡುಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಬ್ರಹ್ಮನ ಆಕಾಶ ಮಾತ್ರ.
ವಾರಿಣೋ ನಾಣುರ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಸ್ತಿ ಸರ್ಗೈರ್ ನಿರ್ವಿವರೋ ನ ಯಃ । ನ ಚ ಕ್ವಚನ ಸರ್ಗಾಸ್ ತೇ ಸನ್ತಿ ಬ್ರಹ್ಮಖಮ್ ಏವ ತತ್
ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಣವೂ ಸೃಷ್ಟಿಗಳಿಲ್ಲದೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೇ ಆ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ಅದು ಬ್ರಹ್ಮನ ಆಕಾಶ ಮಾತ್ರ.
ನ ತೇಜಸೋ ಽಣುರ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಸ್ತಿ ಸರ್ಗೈರ್ ನಿರ್ವಿವರೋ ನ ಯಃ । ನ ಚ ಕ್ವಚನ ವಿದ್ಯನ್ತೇ ಸರ್ಗಾ ಬ್ರಹ್ಮಖಮ್ ಏವ ತತ್
ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಣವೂ ಸೃಷ್ಟಿಗಳಿಲ್ಲದೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೇ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು ಇಲ್ಲ. ಅದು ಬ್ರಹ್ಮನ ಆಕಾಶ ಮಾತ್ರ.
ನ ವಾಯೋರ್ ಅಣುರ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಸ್ತಿ ಸರ್ಗೈರ್ ನಿರ್ವಿವರೋ ನ ಯಃ । ನ ಚ ಕ್ವಚನ ಸರ್ಗಾಸ್ ತೇ ಸನ್ತಿ ಬ್ರಹ್ಮಖಮ್ ಏವ ತತ್
ಸೃಷ್ಟಿಗಳಿಂದ ಖಾಲಿಯಾಗದಷ್ಟು ಕೂಡ ಗಾಳಿಯ ಕಣವೂ ಇಲ್ಲ; ಆ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ — ಎಲ್ಲವೂ ಬ್ರಹ್ಮನ ಅನಂತ ಆಕಾಶವೇ.
ಖಂ ನಾಣುಮಾತ್ರಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಸ್ತಿ ಸರ್ಗೈರ್ ನಿರ್ವಿವರಂ ನ ಯತ್ । ನ ಚ ಕ್ವಚನ ವಿದ್ಯನ್ತೇ ಸರ್ಗಾ ಬ್ರಹ್ಮಖಮ್ ಏವ ತತ್
ಸೃಷ್ಟಿಗಳಿಂದ ಖಾಲಿಯಾಗದಷ್ಟು ಕೂಡ ಜಾಗವೂ ಇಲ್ಲ; ಆ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ — ಎಲ್ಲವೂ ಬ್ರಹ್ಮನ ವಿಶಾಲ ಆಕಾಶವೇ.
ನ ಸಾ ಮಹಾಭೂತತಾಸ್ತಿ ಸರ್ಗೈರ್ ನಿರ್ವಿವರಾ ನ ಯಾ । ನ ಚ ಕ್ವಚನ ವಿದ್ಯನ್ತೇ ಸರ್ಗಾ ಬ್ರಹ್ಮಖಮ್ ಏವ ತೇ
ಸೃಷ್ಟಿಗಳಿಂದ ಖಾಲಿಯಾಗದಂತಹ ಮಹಾಭೂತಗಳ ಸ್ಥಿತಿಯೂ ಇಲ್ಲ; ಆ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ — ಅವುಗಳೆಲ್ಲ ಬ್ರಹ್ಮನ ಆಕಾಶವೇ.
ಪ್ರಾಣ್ಯಙ್ಗೋ ನಾಣುರ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಸ್ತಿ ಸರ್ಗೈರ್ ನಿರ್ವಿವರೋ ನ ಯಃ । ನ ಚ ಕ್ವಚನ ಸರ್ಗಾಸ್ ತೇ ಸನ್ತಿ ಬ್ರಹ್ಮಖಮ್ ಏವ ತತ್
ಸೃಷ್ಟಿಗಳಿಂದ ಖಾಲಿಯಾಗದಷ್ಟು ಕೂಡ ಜೀವಿಯ ಅಂಗದ ಕಣವೂ ಇಲ್ಲ; ಆ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ — ಎಲ್ಲವೂ ಬ್ರಹ್ಮನ ಅನಂತ ಆಕಾಶವೇ.
ಶೈಲಾನಾಂ ನಾಣುರ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಸ್ತಿ ಸ ಸರ್ಗೈರ್ ಯೋ ನ ನಿರ್ಘನಃ । ನ ಚ ಕ್ವಚನ ವಿದ್ಯನ್ತೇ ಸರ್ಗಾ ಬ್ರಹ್ಮಖಮ್ ಏವ ತತ್
ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಗಳಿಂದ ತುಂಬದ ಒಂದು ಕಣವೂ ಇಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ, ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು ಕಂಡುಬರುವುದಿಲ್ಲ — ಎಲ್ಲವೂ ಬ್ರಹ್ಮನ ಅನಂತ ಆಕಾಶವೇ.
ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ನಾಣುರ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಸ್ತಿ ಸರ್ಗೈರ್ ನಿರ್ವಿವರೋ ನ ಯಃ । ನ ಚ ಕ್ವಚನ ಸರ್ಗಾಸ್ ತೇ ಸನ್ತಿ ಬ್ರಹ್ಮಖಮ್ ಏವ ತತ್
ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಗಳಿಂದ ಖಾಲಿಯಾಗಿರುವ ಒಂದು ಕಣವೂ ಇಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ, ಆ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ — ಎಲ್ಲವೂ ಬ್ರಹ್ಮನ ಅನಂತ ಆಕಾಶವೇ.
ಸರ್ಗೇಷು ನಾಣುರ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಸ್ತಿ ನ ಬ್ರಹ್ಮಾತ್ಮೈವ ಯಸ್ ಸದಾ । ಬ್ರಹ್ಮ ಸರ್ಗಸ್ ತಥಾ ತ್ವ್ ಏಷ ವಾಚಿ ಭೇದೋ ನ ವಸ್ತುನಿ
ಸೃಷ್ಟಿಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕಣವೂ ಸದಾ ಬ್ರಹ್ಮನ ಆತ್ಮವಲ್ಲದೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮ ಎರಡೂ ಒಂದೇ — ಭಿನ್ನತೆ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ, ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ.
ಸರ್ಗ ಏವ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮೈವ ಸರ್ಗತಾ । ಮನಾಗ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಸ್ತಿ ನ ದ್ವೈತಮ್ ಅತ್ರಾಗ್ನ್ಯರ್ಕೌಷ್ಣ್ಯಯೋರ್ ಇವ
ಸೃಷ್ಟಿಯೇ ಪರಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಬ್ರಹ್ಮನೇ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿರುವನು; ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ದ್ವೈತವಿಲ್ಲ — ಬೆಂಕಿಯ ಉಷ್ಣತೆ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕಿನಂತೆ.
ಇಮೇ ಸರ್ಗಾ ಇದಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಚೇತ್ಯ್ ಏತಾ ವಾಕ್ಯದೃಷ್ಟಯಃ । ವಿದಾರ್ಯದಾರುರವವದ್ ಭಾನ್ತ್ಯ್ ಅರ್ಥಪರಿವರ್ಜಿತಾಃ
‘ಈ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು’, ‘ಇದು ಬ್ರಹ್ಮ’ ಎಂಬ ಮಾತುಗಳು, ಒಳಗೆ ಖಾಲಿ ಮರದ ಕೂಗು ಹೀಗೆಯೇ, ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದೆ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.
ದ್ವೈತಮ್ ಐಕ್ಯಂ ಚ ಯತ್ರಾಸ್ತಿ ನ ಮನಾಗ್ ಅಪಿ ತತ್ರ ತೇ । ಸರ್ಗಬ್ರಹ್ಮಾದಿಶಬ್ದಾರ್ಥಾẖ ಕಥಂ ಕಸ್ಯೇವ ಭಾನ್ತು ತೇ
ಎಲ್ಲಿ ದ್ವೈತವೂ ಇಲ್ಲ, ಏಕತ್ವವೂ ಇಲ್ಲ, ಅಲ್ಲಿ ‘ಸೃಷ್ಟಿ’, ‘ಬ್ರಹ್ಮ’ ಎಂಬ ಪದಗಳಿಗೆ ಯಾರಿಗೂ ಯಾವರ್ಥವೂ ಇರದು.
ಶಾನ್ತಮ್ ಏಕಮ್ ಅನಾದ್ಯನ್ತಮ್ ಇದಮ್ ಅಚ್ಛಮ್ ಅನಾಮಯಮ್ । ವ್ಯವಹಾರವತೋ ಽಪ್ಯ್ ಅಙ್ಗ ಜ್ಞಸ್ಯ ಮೌನಂ ಶಿಲಾಘನಮ್
ಇದು ಶಾಂತ, ಒಂದೇ ಒಂದು, ಆದಿಯೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲದ, ಪವಿತ್ರವಾದದು, ದುಃಖವಿಲ್ಲದದು. ಪ್ರಿಯನೇ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವ್ಯವಹಾರ ಮಾಡುವ ಜ್ಞಾನಿಗೂ ಈ ಮೌನವು ಶಿಲೆಯಂತಿದೆ.
ನಿರ್ವಾಣಮ್ ಏವಮ್ ಅಖಿಲಂ ನಭ ಏವ ದೃಶ್ಯಂ ತ್ವಂ ಚಾಹಮ್ ಅದ್ರಿನಿಚಯಾಶ್ ಚ ಸುರಾಸುರಾಶ್ ಚ । ತಾದೃಗ್ ಜಗತ್ ಸಮವಲೋಕಯ ಯಾದೃಗ್ ಅಙ್ಗ ಸ್ವಪ್ನೇ ಽನ್ಯಜನ್ತುಮನಸಿ ವ್ಯವಹಾರಜಾಲಮ್
ಈ ರೀತಿ ಎಲ್ಲವೂ ಮುಕ್ತಿಯೇ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವಂತೆ. ನೀನು, ನಾನು, ಪರ್ವತಗಳು, ದೇವರುಗಳು, ದಾನವರು—ಇವೆಲ್ಲವೂ, ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವ್ಯವಹಾರಗಳ ಜಾಲ ಏಳುವಂತೆ, ಇದೇ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.
ಅನನ್ತರಂ ನಭẖಕೋಶಕುಟೀಕೋಟರಕೇ ಮುನೇ । ತವ ಧ್ಯಾನಾತ್ ಪ್ರಬುದ್ಧಸ್ಯ ವೃತ್ತಂ ವರ್ಷಶತೇನ ಕಿಮ್
ಮುನಿಯೇ, ಆಕಾಶದ ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ನೀನು ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಎದ್ದ ಮೇಲೆ, ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅಲ್ಲಿ ಏನು ನಡೆಯಿತು ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತೀಯೆ?
ತತೋ ಧ್ಯಾನಾತ್ ಪ್ರಬುದ್ಧೋ ಽಹಂ ಶ್ರುತವಾಂಸ್ ತತ್ರ ನಿಸ್ಸ್ವನಮ್ । ಮೃದ್ವ್ ಅವ್ಯಕ್ತಪದಂ ಹೃದ್ಯಂ ನ ಚ ವಾದ್ಯಾನ್ ನ ಗೇಯತಃ
ನಾನು ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಎದ್ದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಶಬ್ದವಿಲ್ಲದ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿದೆನು—ಅದು ಮೃದುವಾಗಿ, ಸ್ಪಷ್ಟವಲ್ಲದಂತೆ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹಿತವಾಗಿಯೂ, ಯಾವ ವಾದ್ಯದಿಂದಲೂ ಅಥವಾ ಹಾಡಿನಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ.
ಸ್ತ್ರೀಸ್ವಭಾವಾದ್ ಇವ ಮೃದು ಮಧುರಂ ಚಾನಿನಾದಿ ಚ । ಸ್ವಲ್ಪಾಙ್ಗತ್ವಾದ್ ಅನಿರ್ಹ್ರಾದಿ ಮಯಾ ತದ್ ವಾಕ್ಯಮ್ ಊಹಿತಮ್
ಅದು ಹೆಣ್ಣಿನ ಸಹಜ ಧ್ವನಿಯಂತೆ ಮೃದುವಾಗಿಯೂ, ಮಧುರವಾಗಿಯೂ, ಆರಂಭ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗದಂತೆ ಕೇಳಿಸಿತು. ಅದು ಬಹಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರದ ಕಾರಣ, ಅದರ ಅರ್ಥವನ್ನು ನಾನು ಊಹಿಸಿದೆನು.
ಇನ್ದಿನ್ದಿರರುತಾಕಾರಂ ತನ್ತ್ರೀರಣನರಞ್ಜನಮ್ । ನ ರೋದನಂ ನ ಪಠನಂ ವಂಶಕೋಶಸಮಸ್ವನಮ್
ಅದು ಜೇನುಹುಳಗಳ ಗೂಂಜಿನಂತೆ, ತಂತಿಯ ನಾದದಂತೆ, ಆನಂದಕರವಾಗಿತ್ತು—ಅದು ಅಳಿಕೆಯೂ ಅಲ್ಲ, ಪಠಣವೂ ಅಲ್ಲ, ಬಾಸುರಿಯ ಗುಹೆಯೊಳಗಿನ ಶಬ್ದದಂತಿತ್ತು.
ತದ್ ಆಕರ್ಣ್ಯಾಶು ತತ್ರೇದಮ್ ಅಹಂ ಚಿನ್ತಿತವಾನ್ ಅಥ । ಶಬ್ದಕರ್ತ್ರೀಕ್ಷಣಾತ್ ಪಶ್ಯನ್ ದಿಶೋ ದಶ ಸವಿಸ್ಮಯಃ
ಅದು ಕೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ, ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಆಲೋಚನೆಗೆ ಬಿದ್ದೆ, ಆ ಶಬ್ದವು ಕೇಳಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ.
ವ್ಯೋಮ್ನೋ ಽಯಂ ಸಿದ್ಧಸಞ್ಚಾರಮಾರ್ಗಶೂನ್ಯಮ್ ಅನನ್ತರಮ್ । ಭಾಗೋ ಯೋಜನಲಕ್ಷಾಣಿ ಸಮತಿಕ್ರಮ್ಯ ಸಂಸ್ಥಿತಃ
ಈ ಆಕಾಶದ ಭಾಗವು ಖಾಲಿ ಮತ್ತು ಅನಂತವಾಗಿದೆ; ಇದು ಸಿದ್ಧರು ಸಂಚರಿಸುವ ನಿರ್ಬಂಧವಿಲ್ಲದ ಮಾರ್ಗ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಯೋಜನಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಹರಡಿದೆ.
ತದ್ ಇಹೇದೃಗ್ವಿಧಸ್ಯಾಸ್ಯ ಕುತಶ್ ಶಬ್ದಸ್ಯ ಸಮ್ಭವಃ । ಶಾಬ್ದಿಕಂ ನ ಚ ಪಶ್ಯಾಮಿ ಯತ್ನೇನಾಪಿ ವಿಲೋಕಯನ್
ಇಂತಹ ಶಬ್ದವು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಯಿತು? ನಾನು ಎಷ್ಟು ಜಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಹುಡುಕಿದರೂ, ಆ ಶಬ್ದದ ಮೂಲ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಅನನ್ತಮ್ ಇದಮ್ ಆಶೂನ್ಯಂ ಪುರೋ ಮೇ ನಿರ್ಮಲಂ ನಭಃ । ಇಹ ಭೂತಂ ಪ್ರಯತ್ನೇನ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯಮಾಣಂ ನ ದೃಶ್ಯತೇ
ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಇರುವ ಈ ಅನಂತ, ನಿರ್ಮಲವಾದ ಆಕಾಶ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಖಾಲಿಯಾಗಿದೆ; ನಾನು ಎಷ್ಟು ಗಮನದಿಂದ ನೋಡಿದರೂ ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ಜೀವಂತವಾಗಿರುವುದು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಯದೇತಿ ಚಿನ್ತಯಿತ್ವಾಹಂ ಭೂಯೋ ಭೂಯೋ ವಿಲೋಕಯನ್ । ಶಬ್ದೇಶ್ವರಂ ನ ಪಶ್ಯಾಮಿ ತದಾ ಚಿನ್ತಿತವಾನ್ ಇದಮ್
ಈ ರೀತಿ ಯೋಚಿಸಿ, ನಾನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಆ ಧ್ವನಿಯ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ನಾನು ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿದೆ.
ಆಕಾಶ ಏವ ಭೂತ್ವಾಹಮ್ ಆಕಾಶೇನೈಕತಾಂ ಗತಃ । ಆಕಾಶಗುಣಶಬ್ದಾರ್ಥಾನ್ ಕರೋಮ್ಯ್ ಆಕಾಶಕೋಶಕೇ
ನಾನು ಆಕಾಶವಾಗಿಬಿಟ್ಟೆ, ಆಕಾಶದೊಡನೆ ಒಂದಾಗಿದ್ದೆ. ಆಕಾಶದ ಗುಣ, ಧ್ವನಿ ಮತ್ತು ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಆಕಾಶದೊಳಗೆ ನಾನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.
ದೇಹಾಕಾಶಮ್ ಇದಂ ಸ್ಥಾಪ್ಯ ಧ್ಯಾನೇನೇಹ ಯಥಾಸ್ಥಿತಮ್ । ಚಿದಾಕಾಶವಪುರ್ ವ್ಯೋಮ್ನಾ ಯಾಮ್ಯ್ ಐಕ್ಯಂ ವಾರ್ ಇವಾಮ್ಬುನಾ
ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಈ ದೇಹರೂಪದ ಆಕಾಶವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ನಾನು ಚೈತನ್ಯ ಆಕಾಶದ ರೂಪದಿಂದ ಆಕಾಶದೊಡನೆ ನೀರಿನಂತೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗುತ್ತೇನೆ.
ಚಿನ್ತಯಿತ್ವೇತ್ಯ್ ಅಹಂ ತ್ಯಕ್ತುಂ ದೇಹಂ ಪದ್ಮಾಸನೇ ಸ್ಥಿತಃ । ಆಸಂ ಸಮಾಧಿಮ್ ಆಧಾತುಂ ಪುನರ್ ಆಮೀಲಿತೇಕ್ಷಣಃ
ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿ, ಪದ್ಮಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲು ಮತ್ತು ಸಮಾಧಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ನಾನು ಮತ್ತೆ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡೆ.
ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಬಾಹ್ಯಾನ್ ಅಪಿ ಸ್ಪರ್ಶಾನ್ ಐನ್ದ್ರಿಯಾನ್ ಆನ್ತರಾನ್ ಅಪಿ । ಚಿತ್ತಾಕಾಶೇ ಽಹಮ್ ಅಭವಂ ಸಂವಿತ್ಸ್ಪನ್ದಮಯಾತ್ಮಕಃ
ಹೊರಗಿನ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಸ್ಪರ್ಶಗಳನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ಒಳಗಿನ ಅನುಭವಗಳನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟೆ. ಆಗ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಾನು 'ನಾನು ಇದ್ದೇನೆ' ಎಂಬ ಭಾವನೆಯಲ್ಲಿ, ಅರಿವಿನ ನಡುಕೇ ನನ್ನ ಸ್ವಭಾವವಾಯಿತು.
ಕ್ರಮಾತ್ ತದ್ ಅಪಿ ಸನ್ತ್ಯಜ್ಯ ಬುದ್ಧಿತತ್ತ್ವಪದಂ ಗತಃ । ಸಮ್ಪನ್ನೋ ಽಹಂ ಚಿದಾಕಾಶೋ ಜಗಜ್ಜಾಲೈಕದರ್ಪಣಃ
ಆ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಕೂಡ ಹತ್ತಿರಹತ್ತಿರವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟೆ. ಆಗ ಬುದ್ಧಿಯ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿದೆ. ನಾನು ಅರಿವಿನ ಆಕಾಶವಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಜಾಲವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವ ಒಬ್ಬೇ ಒಂದು ಕನ್ನಡಿಯಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದೆ.