ನಾಹಮ್ ಅಸ್ಮಿ ನ ಚಾನ್ಯೋ ಽಸ್ತಿ ಸರ್ವಂ ವಾಸ್ತೀತಿನಿಶ್ಚಯಃ । ಪ್ರಕೃತವ್ಯವಹಾರಸ್ ತ್ವಂ ಶಿಲಾಮೌನಮಯೋ ಭವ
ನಾನು ಇಲ್ಲ, ಇನ್ನು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ, ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ ಎಂಬ ನಿಶ್ಚಯವೇ ಸಹಜವಾದ ನಡೆ. ನೀನು ಕಲ್ಲಿನ ಮೌನದಂತೆ ಶಾಂತನಾಗಿರು.
ಆಕಾಶಕೋಶವಿಶದಾಕೃತಿರ್ ಏವ ತಿಷ್ಠ ನಿರ್ದೇಹವಚ್ ಚಿರಮ್ ಅಪಹ್ನುತಸರ್ವಭಾವಃ । ಅದ್ಯಾದಿತಶ್ ಚ ಕಿಲ ಚಿನ್ಮಯಮ್ ಏವ ಸರ್ವಂ ನೋ ದೃಶ್ಯಮ್ ಅಸ್ತಿ ಶಿವಮ್ ಏವಮ್ ಅಶೇಷಮ್ ಇತ್ಥಮ್
ಆಕಾಶದಂತೆ ನಿಷ್ಕಳಂಕವಾದ ರೂಪದಿಂದ, ದೇಹವಿಲ್ಲದಂತೆ, ಎಲ್ಲ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ದೀರ್ಘಕಾಲ ಇರು. ಆದಿ ಕಾಲದಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲವೂ ಚೈತನ್ಯವೇ; ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ, ಎಲ್ಲವೂ ಪವಿತ್ರವೇ.
ಅಹೋ ನು ವಿತತೋದಾರಾ ವಿಪುಲಾ ವಿಮಲಾಚಲಾ । ಭವತಾ ಭಗವನ್ ಭೂತ್ಯೈ ಭೂಯೋ ದೃಷ್ಟಿರ್ ಉದಾಹೃತಾ
ಅಯ್ಯೋ, ಭಗವಂತನೇ, ನೀನು ಪುನಃ ನಮ್ಮ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ತೋರಿಸಿದ ದೃಷ್ಟಿ ಎಷ್ಟು ವಿಶಾಲವೂ, ಉದಾತ್ತವೂ, ವಿಸ್ತಾರವಾದುದೂ, ಶುದ್ಧವಾದುದೂ ಇದೆ ಎಂಬುದು ಆಶ್ಚರ್ಯವೇ.
ಸರ್ವಥಾ ಸರ್ವದಾ ಸಾರ್ವಂ ಸರ್ವಂ ಸರ್ವತ್ರ ಸರ್ವದಮ್ । ಸದ್ ಇತ್ಯ್ ಏವ ಸ್ಥಿತಂ ಸತ್ಯಂ ಸಮಂ ಸಮನುಭೂತಿತಃ
ಯಾವಾಗಲೂ, ಎಲ್ಲೆಡೆ, ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಾದರೂ, ಎಲ್ಲವೂ ಸದಾ ಇದ್ದೇ ಇದೆ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಅನುಭವವಾಗುವ ಸತ್ಯವೆಂದರೆ 'ಇರುವುದು' ಮಾತ್ರ.
ಅಯಮ್ ಅಸ್ತಿ ಮಮ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಸಂಶಯಸ್ ತಂ ನಿವಾರಯ । ಕಿಮ್ ಇದಂ ಭಗವನ್ ನಾಮ ಪಾಷಾಣಾಖ್ಯಾನಮ್ ಉಚ್ಯತೇ
ಬ್ರಹ್ಮಣೇ, ನನಗೆ ಒಂದು ಸಂಶಯ ಇದೆ, ಅದನ್ನು ನೀನು ದೂರಮಾಡು: ಭಗವಂತನೇ, ಈ 'ಕಲ್ಲಿನ ಉದಾಹರಣೆ' ಎಂದರೆ ಏನು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ?
ಸರ್ವತ್ರ ಸರ್ವದಾ ಸರ್ವಮ್ ಅಸ್ತೀತಿ ಪ್ರತಿಪಾದನೇ । ಪಾಷಾಣಾಖ್ಯಾನದೃಷ್ಟಾನ್ತೋ ಮಯಾಯಂ ತವ ಕಥ್ಯತೇ
ಎಲ್ಲೆಡೆ, ಯಾವಾಗಲೂ, ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ ಎಂಬ ಉಪದೇಶವನ್ನು ವಿವರಿಸಲು, ಈ 'ಕಲ್ಲಿನ ಉದಾಹರಣೆ'ಯನ್ನು ನಿನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಲೆಂದು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
ನೀರನ್ಧ್ರೈಕಘನಾಙ್ಗಸ್ಯ ಪಾಷಾಣಸ್ಯಾಪಿ ಕೋಟರೇ । ಸನ್ತಿ ಸರ್ಗಸಹಸ್ರಾಣಿ ಕಥಯೇತಿ ಪ್ರದರ್ಶ್ಯತೇ
ಒಂದೇ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಕಲ್ಲಿನ ಒಳಗೇ ಸಹ ಸಾವಿರಾರು ಸೃಷ್ಟಿಗಳು ಇವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ತೋರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಭೂತಾಕಾಶೇ ಮಹತ್ಯ್ ಅಸ್ಮಿನ್ ಸ್ವಂ ಶೂನ್ಯತ್ವಮ್ ಅನುಜ್ಝತಿ । ಸನ್ತಿ ಸರ್ಗಸಹಸ್ರಾಣಿ ಕಥಯೇತಿ ಪ್ರದರ್ಶ್ಯತೇ
ಈ ವಿಶಾಲವಾದ ಭೌತಾಕಾಶದಲ್ಲಿಯೂ ಅದರ ಸ್ವಂತ ಖಾಲಿತನವನ್ನು ಬಿಡದೆ ಸಾವಿರಾರು ಸೃಷ್ಟಿಗಳು ಇವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ತೋರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಕುಡ್ಯಾದೌ ಸನ್ತಿ ಸರ್ಗೌಘಾ ಇತಿ ಚೇತ್ ಕಥ್ಯತೇ ಮುನೇ । ತತ್ ಖೇ ವಿಭಾನ್ತಿ ಸರ್ಗೌಘಾ ಇತಿ ಕಿಂ ನ ಪ್ರದರ್ಶ್ಯತೇ
ಒಂದು ಗೋಡೆಯಲ್ಲೋ ಬೇರೆಡೆಲ್ಲೋ ಸೃಷ್ಟಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ, ಮಹರ್ಷೇ, ಆಕಾಶದಲ್ಲೂ ಸೃಷ್ಟಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಕಾಣಿಸಬಾರದೆಂದು ಏಕೆ?
ಏತತ್ ತೇ ವರ್ಣಿತಂ ರಾಮ ಮುಖ್ಯಮ್ ಏವ ಮಯಾಖಿಲಮ್ । ಯೋ ಽಯಮ್ ಆಲಕ್ಷ್ಯತೇ ಸರ್ಗಸ್ ಸರ್ಗ ಏವ ಖಮ್ ಆಸ್ಥಿತಮ್
ರಾಮಾ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದು ಇದೇ: ನಾವು ಕಾಣುವ ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯೇ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದೆ.
ಆದಾವ್ ಏವ ಹಿ ನೋತ್ಪನ್ನಮ್ ಅದ್ಯಾಪಿ ಚ ನ ವಿದ್ಯತೇ । ದೃಶ್ಯಂ ಯಚ್ ಚಾವಭಾತೀದಂ ತದ್ ಬ್ರಹ್ಮ ಬ್ರಹ್ಮಣಿ ಸ್ಥಿತಮ್
ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಯಾರೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಲ್ಲ, ಇಂದಿಗೂ ಇದಕ್ಕೆ ನಿಜವಾದ ಅಸ್ತಿತ್ವವಿಲ್ಲ. ಕಾಣುವೆಲ್ಲವೂ ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿಯೇ ಇದೆ.
ನಾಸ್ತಿ ಭೂರ್ ಅಣುಮಾತ್ರಾಪಿ ಸರ್ಗೈರ್ ನಿರ್ವಿವರಾ ನ ಯಾ । ನ ಚ ಕ್ವಚನ ವಿದ್ಯನ್ತೇ ಸರ್ಗಾ ಬ್ರಹ್ಮಖಮ್ ಏವ ತತ್
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಣವೂ ಸೃಷ್ಟಿಗಳಿಲ್ಲದೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೇ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು ಕಂಡುಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಬ್ರಹ್ಮನ ಆಕಾಶ ಮಾತ್ರ.
ವಾರಿಣೋ ನಾಣುರ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಸ್ತಿ ಸರ್ಗೈರ್ ನಿರ್ವಿವರೋ ನ ಯಃ । ನ ಚ ಕ್ವಚನ ಸರ್ಗಾಸ್ ತೇ ಸನ್ತಿ ಬ್ರಹ್ಮಖಮ್ ಏವ ತತ್
ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಣವೂ ಸೃಷ್ಟಿಗಳಿಲ್ಲದೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೇ ಆ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ಅದು ಬ್ರಹ್ಮನ ಆಕಾಶ ಮಾತ್ರ.
ನ ತೇಜಸೋ ಽಣುರ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಸ್ತಿ ಸರ್ಗೈರ್ ನಿರ್ವಿವರೋ ನ ಯಃ । ನ ಚ ಕ್ವಚನ ವಿದ್ಯನ್ತೇ ಸರ್ಗಾ ಬ್ರಹ್ಮಖಮ್ ಏವ ತತ್
ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಣವೂ ಸೃಷ್ಟಿಗಳಿಲ್ಲದೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೇ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು ಇಲ್ಲ. ಅದು ಬ್ರಹ್ಮನ ಆಕಾಶ ಮಾತ್ರ.
ನ ವಾಯೋರ್ ಅಣುರ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಸ್ತಿ ಸರ್ಗೈರ್ ನಿರ್ವಿವರೋ ನ ಯಃ । ನ ಚ ಕ್ವಚನ ಸರ್ಗಾಸ್ ತೇ ಸನ್ತಿ ಬ್ರಹ್ಮಖಮ್ ಏವ ತತ್
ಸೃಷ್ಟಿಗಳಿಂದ ಖಾಲಿಯಾಗದಷ್ಟು ಕೂಡ ಗಾಳಿಯ ಕಣವೂ ಇಲ್ಲ; ಆ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ — ಎಲ್ಲವೂ ಬ್ರಹ್ಮನ ಅನಂತ ಆಕಾಶವೇ.
ಖಂ ನಾಣುಮಾತ್ರಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಸ್ತಿ ಸರ್ಗೈರ್ ನಿರ್ವಿವರಂ ನ ಯತ್ । ನ ಚ ಕ್ವಚನ ವಿದ್ಯನ್ತೇ ಸರ್ಗಾ ಬ್ರಹ್ಮಖಮ್ ಏವ ತತ್
ಸೃಷ್ಟಿಗಳಿಂದ ಖಾಲಿಯಾಗದಷ್ಟು ಕೂಡ ಜಾಗವೂ ಇಲ್ಲ; ಆ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ — ಎಲ್ಲವೂ ಬ್ರಹ್ಮನ ವಿಶಾಲ ಆಕಾಶವೇ.
ನ ಸಾ ಮಹಾಭೂತತಾಸ್ತಿ ಸರ್ಗೈರ್ ನಿರ್ವಿವರಾ ನ ಯಾ । ನ ಚ ಕ್ವಚನ ವಿದ್ಯನ್ತೇ ಸರ್ಗಾ ಬ್ರಹ್ಮಖಮ್ ಏವ ತೇ
ಸೃಷ್ಟಿಗಳಿಂದ ಖಾಲಿಯಾಗದಂತಹ ಮಹಾಭೂತಗಳ ಸ್ಥಿತಿಯೂ ಇಲ್ಲ; ಆ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ — ಅವುಗಳೆಲ್ಲ ಬ್ರಹ್ಮನ ಆಕಾಶವೇ.
ಪ್ರಾಣ್ಯಙ್ಗೋ ನಾಣುರ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಸ್ತಿ ಸರ್ಗೈರ್ ನಿರ್ವಿವರೋ ನ ಯಃ । ನ ಚ ಕ್ವಚನ ಸರ್ಗಾಸ್ ತೇ ಸನ್ತಿ ಬ್ರಹ್ಮಖಮ್ ಏವ ತತ್
ಸೃಷ್ಟಿಗಳಿಂದ ಖಾಲಿಯಾಗದಷ್ಟು ಕೂಡ ಜೀವಿಯ ಅಂಗದ ಕಣವೂ ಇಲ್ಲ; ಆ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ — ಎಲ್ಲವೂ ಬ್ರಹ್ಮನ ಅನಂತ ಆಕಾಶವೇ.
ಶೈಲಾನಾಂ ನಾಣುರ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಸ್ತಿ ಸ ಸರ್ಗೈರ್ ಯೋ ನ ನಿರ್ಘನಃ । ನ ಚ ಕ್ವಚನ ವಿದ್ಯನ್ತೇ ಸರ್ಗಾ ಬ್ರಹ್ಮಖಮ್ ಏವ ತತ್
ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಗಳಿಂದ ತುಂಬದ ಒಂದು ಕಣವೂ ಇಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ, ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು ಕಂಡುಬರುವುದಿಲ್ಲ — ಎಲ್ಲವೂ ಬ್ರಹ್ಮನ ಅನಂತ ಆಕಾಶವೇ.
ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ನಾಣುರ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಸ್ತಿ ಸರ್ಗೈರ್ ನಿರ್ವಿವರೋ ನ ಯಃ । ನ ಚ ಕ್ವಚನ ಸರ್ಗಾಸ್ ತೇ ಸನ್ತಿ ಬ್ರಹ್ಮಖಮ್ ಏವ ತತ್
ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಗಳಿಂದ ಖಾಲಿಯಾಗಿರುವ ಒಂದು ಕಣವೂ ಇಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ, ಆ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ — ಎಲ್ಲವೂ ಬ್ರಹ್ಮನ ಅನಂತ ಆಕಾಶವೇ.
ಸರ್ಗೇಷು ನಾಣುರ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಸ್ತಿ ನ ಬ್ರಹ್ಮಾತ್ಮೈವ ಯಸ್ ಸದಾ । ಬ್ರಹ್ಮ ಸರ್ಗಸ್ ತಥಾ ತ್ವ್ ಏಷ ವಾಚಿ ಭೇದೋ ನ ವಸ್ತುನಿ
ಸೃಷ್ಟಿಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕಣವೂ ಸದಾ ಬ್ರಹ್ಮನ ಆತ್ಮವಲ್ಲದೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮ ಎರಡೂ ಒಂದೇ — ಭಿನ್ನತೆ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ, ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ.
ಸರ್ಗ ಏವ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮೈವ ಸರ್ಗತಾ । ಮನಾಗ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಸ್ತಿ ನ ದ್ವೈತಮ್ ಅತ್ರಾಗ್ನ್ಯರ್ಕೌಷ್ಣ್ಯಯೋರ್ ಇವ
ಸೃಷ್ಟಿಯೇ ಪರಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಬ್ರಹ್ಮನೇ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿರುವನು; ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ದ್ವೈತವಿಲ್ಲ — ಬೆಂಕಿಯ ಉಷ್ಣತೆ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕಿನಂತೆ.
ಇಮೇ ಸರ್ಗಾ ಇದಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಚೇತ್ಯ್ ಏತಾ ವಾಕ್ಯದೃಷ್ಟಯಃ । ವಿದಾರ್ಯದಾರುರವವದ್ ಭಾನ್ತ್ಯ್ ಅರ್ಥಪರಿವರ್ಜಿತಾಃ
‘ಈ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು’, ‘ಇದು ಬ್ರಹ್ಮ’ ಎಂಬ ಮಾತುಗಳು, ಒಳಗೆ ಖಾಲಿ ಮರದ ಕೂಗು ಹೀಗೆಯೇ, ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದೆ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.
ದ್ವೈತಮ್ ಐಕ್ಯಂ ಚ ಯತ್ರಾಸ್ತಿ ನ ಮನಾಗ್ ಅಪಿ ತತ್ರ ತೇ । ಸರ್ಗಬ್ರಹ್ಮಾದಿಶಬ್ದಾರ್ಥಾẖ ಕಥಂ ಕಸ್ಯೇವ ಭಾನ್ತು ತೇ
ಎಲ್ಲಿ ದ್ವೈತವೂ ಇಲ್ಲ, ಏಕತ್ವವೂ ಇಲ್ಲ, ಅಲ್ಲಿ ‘ಸೃಷ್ಟಿ’, ‘ಬ್ರಹ್ಮ’ ಎಂಬ ಪದಗಳಿಗೆ ಯಾರಿಗೂ ಯಾವರ್ಥವೂ ಇರದು.
ಶಾನ್ತಮ್ ಏಕಮ್ ಅನಾದ್ಯನ್ತಮ್ ಇದಮ್ ಅಚ್ಛಮ್ ಅನಾಮಯಮ್ । ವ್ಯವಹಾರವತೋ ಽಪ್ಯ್ ಅಙ್ಗ ಜ್ಞಸ್ಯ ಮೌನಂ ಶಿಲಾಘನಮ್
ಇದು ಶಾಂತ, ಒಂದೇ ಒಂದು, ಆದಿಯೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲದ, ಪವಿತ್ರವಾದದು, ದುಃಖವಿಲ್ಲದದು. ಪ್ರಿಯನೇ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವ್ಯವಹಾರ ಮಾಡುವ ಜ್ಞಾನಿಗೂ ಈ ಮೌನವು ಶಿಲೆಯಂತಿದೆ.
ನಿರ್ವಾಣಮ್ ಏವಮ್ ಅಖಿಲಂ ನಭ ಏವ ದೃಶ್ಯಂ ತ್ವಂ ಚಾಹಮ್ ಅದ್ರಿನಿಚಯಾಶ್ ಚ ಸುರಾಸುರಾಶ್ ಚ । ತಾದೃಗ್ ಜಗತ್ ಸಮವಲೋಕಯ ಯಾದೃಗ್ ಅಙ್ಗ ಸ್ವಪ್ನೇ ಽನ್ಯಜನ್ತುಮನಸಿ ವ್ಯವಹಾರಜಾಲಮ್
ಈ ರೀತಿ ಎಲ್ಲವೂ ಮುಕ್ತಿಯೇ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವಂತೆ. ನೀನು, ನಾನು, ಪರ್ವತಗಳು, ದೇವರುಗಳು, ದಾನವರು—ಇವೆಲ್ಲವೂ, ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವ್ಯವಹಾರಗಳ ಜಾಲ ಏಳುವಂತೆ, ಇದೇ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.
ಅನನ್ತರಂ ನಭẖಕೋಶಕುಟೀಕೋಟರಕೇ ಮುನೇ । ತವ ಧ್ಯಾನಾತ್ ಪ್ರಬುದ್ಧಸ್ಯ ವೃತ್ತಂ ವರ್ಷಶತೇನ ಕಿಮ್
ಮುನಿಯೇ, ಆಕಾಶದ ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ನೀನು ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಎದ್ದ ಮೇಲೆ, ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅಲ್ಲಿ ಏನು ನಡೆಯಿತು ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತೀಯೆ?
ತತೋ ಧ್ಯಾನಾತ್ ಪ್ರಬುದ್ಧೋ ಽಹಂ ಶ್ರುತವಾಂಸ್ ತತ್ರ ನಿಸ್ಸ್ವನಮ್ । ಮೃದ್ವ್ ಅವ್ಯಕ್ತಪದಂ ಹೃದ್ಯಂ ನ ಚ ವಾದ್ಯಾನ್ ನ ಗೇಯತಃ
ನಾನು ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಎದ್ದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಶಬ್ದವಿಲ್ಲದ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿದೆನು—ಅದು ಮೃದುವಾಗಿ, ಸ್ಪಷ್ಟವಲ್ಲದಂತೆ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹಿತವಾಗಿಯೂ, ಯಾವ ವಾದ್ಯದಿಂದಲೂ ಅಥವಾ ಹಾಡಿನಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ.
ಸ್ತ್ರೀಸ್ವಭಾವಾದ್ ಇವ ಮೃದು ಮಧುರಂ ಚಾನಿನಾದಿ ಚ । ಸ್ವಲ್ಪಾಙ್ಗತ್ವಾದ್ ಅನಿರ್ಹ್ರಾದಿ ಮಯಾ ತದ್ ವಾಕ್ಯಮ್ ಊಹಿತಮ್
ಅದು ಹೆಣ್ಣಿನ ಸಹಜ ಧ್ವನಿಯಂತೆ ಮೃದುವಾಗಿಯೂ, ಮಧುರವಾಗಿಯೂ, ಆರಂಭ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗದಂತೆ ಕೇಳಿಸಿತು. ಅದು ಬಹಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರದ ಕಾರಣ, ಅದರ ಅರ್ಥವನ್ನು ನಾನು ಊಹಿಸಿದೆನು.
ಇನ್ದಿನ್ದಿರರುತಾಕಾರಂ ತನ್ತ್ರೀರಣನರಞ್ಜನಮ್ । ನ ರೋದನಂ ನ ಪಠನಂ ವಂಶಕೋಶಸಮಸ್ವನಮ್
ಅದು ಜೇನುಹುಳಗಳ ಗೂಂಜಿನಂತೆ, ತಂತಿಯ ನಾದದಂತೆ, ಆನಂದಕರವಾಗಿತ್ತು—ಅದು ಅಳಿಕೆಯೂ ಅಲ್ಲ, ಪಠಣವೂ ಅಲ್ಲ, ಬಾಸುರಿಯ ಗುಹೆಯೊಳಗಿನ ಶಬ್ದದಂತಿತ್ತು.