ಅಸ್ಮಿನ್ನ್ ಅಕ್ಷೋಭ್ಯ ಏವಾನ್ತಸ್ ತರಙ್ಗಾಸ್ ಸೃಷ್ಟಿದೃಷ್ಟಯಃ । ಸರಸ್ಯ್ ಅತಿರಸೇ ಭಾನ್ತಿ ಚಿದ್ಘನಾಮೃತವೃಷ್ಟಯಃ
ಈ ಅಚಲವಾದ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಅಲೆಗಳು ಉದಯವಾಗುತ್ತವೆ; ಪರಮ ತತ್ವದ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಚೈತನ್ಯ ಅಮೃತದ ಮಳೆಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆ.
ಅವಿಭಾಗೇ ವಿಭಾಗಸ್ಥಾ ಅಕ್ಷೋಭೇ ಕ್ಷುಭಿತಾ ಇವ । ಅವಿಭಾತಾ ವಿಭಾನ್ತೀವ ಚಿದ್ಘನೇ ಸೃಷ್ಟಿವೃಷ್ಟಯಃ
ಅಖಂಡವಾದುದರಲ್ಲಿ ವಿಭಜನೆಗಳಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ; ಅಚಲವಾದುದರಲ್ಲಿ ಚಲನೆಯಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ; ಚೈತನ್ಯಮಯದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮಳೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆಯಾದರೂ, ನಿಜವಾಗಿ ಅದು ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಪರಮಾಣೌ ಪರಮಾಣಾವ್ ಅತ್ರ ಸಂಸಾರಮಣ್ಡಲಮ್ । ವಿಭಾತಿ ಭಾಸುರಾರಮ್ಭೈರ್ ಅಪಿ ಭಾತಿ ನ ಕಿಞ್ಚನ
ಅಣುವಿನೊಳಗೆ ಸಂಸಾರದ ವಲಯವು ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ; ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಆರಂಭಗಳು ಇದ್ದರೂ, ನಿಜವಾಗಿ ಏನೂ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಆಕಾಶಕಾಲಪವನಾದಿಪದಾರ್ಥಜಾತಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಙ್ಗಮ್ ಅಙ್ಗರಹಿತಸ್ಯ ತದ್ ಅಪ್ಯ್ ಅನಙ್ಗಮ್ । ಸರ್ವಾತ್ಮಕಂ ಸಕಲಭಾವವಿಕಾರಶೂನ್ಯಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಏತದ್ ಆಹುರ್ ಅಜರಂ ಪರಮಾತ್ಮತತ್ತ್ವಮ್
ಆಕಾಶ, ಕಾಲ, ಗಾಳಿ ಮುಂತಾದ ಎಲ್ಲಾ ಪದಾರ್ಥಗಳೂ ಅಂಗಗಳೆಂದು ಕಾಣಿಸಿದರೂ, ಅವುಗಳಿಗೂ ಅಂಗಗಳಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮವಾಗಿರುವ, ಎಲ್ಲ ಬದಲಾವಣೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದ ಇದನ್ನು, ಅವರು ಜರೆಯಾಗದ ಪರಮಾತ್ಮತತ್ವವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಯಥಾಚೇತ್ಯೇ ಚೇತನತಾ ಯಥಾಕಾಲೇ ಚ ಕಾಲತಾ । ಯಥಾ ಚ ವ್ಯೋಮತಾವ್ಯೋಮ್ನ್ಯ್ ಅಜಡೇ ಚ ಜಡತಾ ಯಥಾ
ಹೆಗೊತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ಅರಿವು ಹೇಗಿರುತ್ತದೋ, ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕಾಲದ ಸ್ವಭಾವ ಹೇಗಿರುತ್ತದೋ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶತ್ವ ಹೇಗಿರುತ್ತದೋ, ಜಡವಲ್ಲದದಲ್ಲಿಯೂ ಜಡತನ ಹೇಗಿರುತ್ತದೋ,
ಯಥಾವಾಯೌ ಚ ವಾಯುತ್ವಮ್ ಅಭೂತಾದೌ ಚ ಭೂತತಾ । ಯಥಾಸ್ಪನ್ದಾತ್ಮನಿ ಸ್ಪನ್ದೋ ಯಥಾಮೂರ್ತೇ ಚ ಮೂರ್ತತಾ
ಹಾಗೆ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಗಾಳಿತನ, ಮೂಲಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಭೂತತ್ವ, ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಚಲಿಸುವದಲ್ಲಿಯೂ ಚಲನ, ರೂಪವಿಲ್ಲದದಲ್ಲಿಯೂ ರೂಪವು ಹೇಗಿರುತ್ತದೋ,
ಯಥಾಭಿನ್ನೇ ಚ ಭಿನ್ನತ್ವಂ ಯಥಾನನ್ತೇ ಚ ಸಾನ್ತತಾ । ಯಥಾದೃಶ್ಯೇ ಚ ದೃಶ್ಯತ್ವಂ ಯಥಾಸರ್ಗೇಷು ಸರ್ಗತಾ
ಹಾಗೆ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಡದದಲ್ಲಿಯೂ ವಿಭಜನೆ, ಅನಂತದಲ್ಲಿಯೂ ಮಿತಿ, ಕಾಣದದಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣಿಕೆ, ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗದದಲ್ಲಿಯೂ ಸೃಷ್ಟಿ ಹೇಗಿರುತ್ತದೋ,
ಏತತ್ ಕ್ರಮೇಣ ಹೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ವದ ಮೇ ವದತಾಂ ವರ । ಆದಿತḫ ಪರಿಪಾಟ್ಯೈವ ಬೋಧ್ಯನ್ತೇ ಹ್ಯ್ ಅಲ್ಪಬೋಧಿನಃ
ಓ ಬ್ರಹ್ಮಣೇ, ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನೀನು, ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ನನಗೆ ವಿವರಿಸು. ಯಾಕೆಂದರೆ ಕಡಿಮೆ ಅರಿವಿರುವವರು ಇದನ್ನು ಮೊದಲಿನಿಂದ ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಹೇಳಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ತದ್ ಅನನ್ತಂ ಮಹಾಕಾಶಂ ಮಹಾಚಿದ್ಘನಮ್ ಉಚ್ಯತೇ । ಅವೇದ್ಯವಿದ್ರಸಮಯಂ ಶಾನ್ತಮ್ ಏಕಂ ಸಮಸ್ಥಿತಿ
ಆ ಅನಂತವಾದ ಮಹಾ ಆಕಾಶ, ಮಹಾ ಚೈತನ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿರುವುದು, ಯಾವುದು ಗ್ರಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದದು, ಯಾವ ವಸ್ತುವಿನ ರೂಪವೂ ಇಲ್ಲದದು, ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಾಂತವಾದದು, ಒಂದೇ ಒಂದು ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣ್ವೀಶ್ವರಾದ್ಯನ್ತೇ ಮಹಾಪ್ರಲಯನಾಮನಿ । ಶಬ್ದಾರ್ಥೇ ರೂಢಿಮ್ ಆಪನ್ನೇ ಯಚ್ ಛುದ್ಧಮ್ ಅವಶಿಷ್ಯತೇ
ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಈಶ್ವರ ಮತ್ತು ಇತರ ಹೆಸರುಗಳು ಮಹಾ ಪ್ರಳಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಅರ್ಥವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ, ಉಳಿಯುವದು ಶುದ್ಧವಾದದು ಮಾತ್ರ.
ಸರ್ಗಸ್ಯ ಕಾರಣಂ ತತ್ರ ನ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಉಪಪದ್ಯತೇ । ಮಲಮ್ ಆಕಾರಬೀಜಾದಿ ಮಾಯಾಮೋಹಭ್ರಮಾದಿಕಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣವೆಂದು ಯಾವುದನ್ನೂ ತೋರಿಸಬಹುದಿಲ್ಲ—ಅಶುದ್ಧಿ, ರೂಪದ ಬೀಜ, ಮಾಯೆ, ಮೋಹ, ಅಥವಾ ತಪ್ಪು ಯಾವುದು ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸೇರುವುದಿಲ್ಲ.
ಕೇವಲಂ ಶಾನ್ತಮ್ ಅತ್ಯಚ್ಛಮ್ ಆದ್ಯನ್ತಪರಿವರ್ಜಿತಮ್ । ತದ್ ವಿದ್ಯತೇ ಯತ್ರ ಕಿಲ ಖಮ್ ಅಪಿ ಸ್ಥೂಲಮ್ ಅಶ್ಮವತ್
ಅಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಅತ್ಯಂತ ಶಾಂತವಾದದು, ತುಂಬಾ ಪಾರದರ್ಶಕವಾದದು, ಆರಂಭ ಅಂತ್ಯಗಳಿಲ್ಲದದು ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಆಕಾಶವೂ ಸಹ, ಕಲ್ಲಿನಂತೆ ಸ್ಥೂಲವಾಗಿ ಇದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.
ನ ಚ ನಾಸ್ತೀತಿ ತದ್ ವಕ್ತುಂ ಶಕ್ಯತೇ ವಿದ್ವಪುರ್ ಯತಃ । ನ ಚೈವಾಸ್ತೀತಿ ತದ್ ವಕ್ತುಂ ಯುಕ್ತಂ ಶಾನ್ತಮ್ ಅಲಂ ಯತಃ
ಅದು ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ, ಯಾಕಂದರೆ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅದನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಅದು ಇದೆ ಎಂದು ಹೇಳುವುದೂ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಾಂತವಾಗಿದೆ, ಎಲ್ಲ ಹೇಳಿಕೆಗಳಿಗೂ ಮೀರಿ ಇದೆ.
ನಿಮೇಷಯೋಜನಶತಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾಯಾಮ್ ಆತ್ಮಸಂವಿದಿ । ಮಧ್ಯೇ ತಸ್ಯಾಂ ತು ಯದ್ ರೂಪಂ ರೂಪಂ ತಸ್ಯ ಪದಸ್ಯ ತತ್
ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಕ್ಷಣದ ನೂರು ಯೋಜನೆ ದೂರ ಸಾಗಿದಾಗ, ಆ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾವ ರೂಪ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೋ, ಅದೇ ಆ ಸ್ಥಿತಿಯ ಸ್ವರೂಪ.
ತಸ್ಮಿನ್ ಪದೇ ಜಗದ್ರೂಪಂ ಯದ್ ಇದಂ ದೃಶ್ಯತೇ ಸ್ಫುರತ್ । ಸಕಾರಣಮ್ ಇವಾಕಾರಕರಾಲಮ್ ಇವ ಭೇದವತ್
ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಜಗತ್ತಿನ ರೂಪವೆಂದು ಕಾಣಿಸುವುದು, ಪ್ರಕಾಶವಾಗುವದು, ಕಾರಣವಿರುವಂತೆ, ರೂಪವಿರುವಂತೆ, ಭಯಂಕರ ವೈವಿಧ್ಯವಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ತತ್ ಸರ್ವಂ ಕಾರಣಾಭಾವಾನ್ ನ ಜಾತಂ ನ ಚ ವಿದ್ಯತೇ । ನಾಕಾರಯುಕ್ತಂ ನ ಜಗನ್ ನ ಚ ದ್ವೈತೈಕ್ಯಸಂಯುತಮ್
ಆ ಎಲ್ಲವೂ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದ ಕಾರಣದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲ, ನಿಜಕ್ಕೂ ಇಲ್ಲ. ಜಗತ್ತು ರೂಪವನ್ನೂ ಹೊಂದಿಲ್ಲ, ಅದು ದ್ವೈತ ಅಥವಾ ಅಡ್ವೈತದ ಜೊತೆಗೆ ಕೂಡಿಲ್ಲ.
ಯದ್ ಅಕಾರಣಕಂ ತಸ್ಯ ಸತ್ತಾ ನೇಹೋಪಪದ್ಯತೇ । ಸ್ವಯಂ ನಿತ್ಯಾನುಭೂತೇ ಽರ್ಥೇ ಕೋ ಽತ್ರಾಪಹ್ನವಶಕ್ತಿಮಾನ್
ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅದು ಇಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಯಾವುದು ಸದಾ ತಾನೇ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತದೋ, ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ತಳ್ಳಿಹಾಕಲು ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ.
ನ ಚ ಶಾನ್ತಮ್ ಅನಾದ್ಯನ್ತಂ ಜಗತẖ ಕಾರಣಂ ಭವೇತ್ । ಬ್ರಹ್ಮಾಮೂರ್ತಂ ಸುಮೂರ್ತಸ್ಯ ದೃಶ್ಯಸ್ಯಾಬ್ರಹ್ಮರೂಪಿಣಃ
ಶಾಂತವಾದದ್ದು, ಆರಂಭವೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲದದ್ದು, ಈ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಬ್ರಹ್ಮನ ಸ್ವರೂಪವು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ, ರೂಪವಿರುವ, ಬ್ರಹ್ಮವಲ್ಲದ ವಸ್ತುವಿನಂತೆ ಇರದು.
ತಸ್ಮಾತ್ ತತ್ರ ಜಗದ್ರೂಪಂ ಯದ್ ಆಭಾನಂ ತದ್ ಏವ ತತ್ । ಸ್ವಯಮ್ ಏವ ತದ್ ಆಭಾತಿ ಚಿದಾಕಾಶಂ ಚಿತಿ ಸ್ಥಿತಮ್
ಆದ್ದರಿಂದ, ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವ ರೂಪ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೋ, ಅದೇ ಸತ್ಯ. ಅದು ತಾನೇ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ, ಅದು ಚೈತನ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿದೆ.
ಜಗಚ್ ಚಿದ್ ಬ್ರಹ್ಮ ಭಾವಾಶ್ ಚ ತಥಾಭಾವೋ ಭ್ರಮಾದಿ ಚ । ಸರ್ವಮ್ ಏಕಮ್ ಅಜಂ ಶಾನ್ತಮ್ ಅದ್ವೈತೈಕ್ಯಮ್ ಅನಾಮಯಮ್
ಜಗತ್ತು, ಚೈತನ್ಯ, ಬ್ರಹ್ಮ, ಎಲ್ಲ ಭಾವಗಳು, ಕಾಣಿಕೆ, ಭ್ರಮೆ ಇವು ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ, ಜನನವಿಲ್ಲದ, ಶಾಂತವಾದ, ಅಡ್ವೈತವಾದ, ದುಃಖವಿಲ್ಲದ ಒಂದೇ ತತ್ವ.
ಪೂರ್ಣಾತ್ ಪೂರ್ಣಂ ಪ್ರಸರತಿ ಪೂರ್ಣೇ ಪೂರ್ಣಂ ವಿರಾಜತೇ । ಪೂರ್ಣಮ್ ಏವೋದಿತಂ ಪೂರ್ಣಾತ್ ಪೂರ್ಣೇ ಪೂರ್ಣಂ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಮ್
ಪೂರ್ಣದಿಂದಲೇ ಪೂರ್ಣವು ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ; ಪೂರ್ಣದಲ್ಲೇ ಪೂರ್ಣವು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ. ಪೂರ್ಣದಿಂದ ಹೊರಡುವುದು ಪೂರ್ಣವೇ; ಪೂರ್ಣದಲ್ಲೇ ಪೂರ್ಣವು ನೆಲೆಸಿದೆ.
ಶಾನ್ತಂ ಸಮಂ ಸಮುದಯಾಸ್ತಮಯೈರ್ ವಿಹೀನಮ್ ಆಕಾರಮುಕ್ತಮ್ ಅಜಮ್ ಅಮ್ಬರಮ್ ಅಚ್ಛಮ್ ಏವ । ಸರ್ವಂ ಸದಾ ಸದಸದ್ ಏವ ತಥೋದಿತಾತ್ಮ ನಿರ್ವಾಣಮ್ ಆದ್ಯಮ್ ಇದಮ್ ಉತ್ತಮಬೋಧರೂಪಮ್
ಶಾಂತವಾದುದು, ಸಮವಾದುದು, ಉದಯವೂ ಅಸ್ತಮಯವೂ ಇಲ್ಲದದು, ರೂಪವಿಲ್ಲದದು, ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲದದು, ಆಕಾಶದಂತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದುದು—ಇದು ಎಲ್ಲವೂ, ಯಾವಾಗಲೂ, ಇರುವುದೂ ಇಲ್ಲದುದೂ ಆಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಆತ್ಮವೇ ಮುಕ್ತಿಯು, ಆದಿಯು, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಜ್ಞಾನರೂಪವಾಗಿದೆ.
ಜಗನ್ನಾಮ ನಭಸ್ ಸ್ವಚ್ಛಂ ಸದ್ ಬ್ರಹ್ಮ ನಭಸಿ ಸ್ಥಿತಮ್ । ನಭೋ ನಭಸಿ ಭಾತೀದಂ ಜಗಚ್ಛಬ್ದಾರ್ಥ ಇತ್ಯ್ ಅಜಮ್
ಈ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಆಕಾಶ ಎಂಬ ಹೆಸರಿದೆ; ಅದು ಶುದ್ಧವಾದುದು, ಸತ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮ ಆ ಆಕಾಶದಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದೆ. ಆಕಾಶವೇ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ—ಇದು 'ಜಗತ್ತು' ಎಂಬ ಶಬ್ದದ ಅರ್ಥ, ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲದದು.
ತ್ವಮ್ ಅಹಂ ಜಗದ್ ಇತ್ಯಾದಿಶಬ್ದಾರ್ಥೈರ್ ಬ್ರಹ್ಮ ಬ್ರಹ್ಮಣಿ । ಶಾನ್ತಂ ಸಮಸಮಾಭಾಸಂ ಸ್ಥಿತಮ್ ಅಸ್ಥಿತಮ್ ಏವ ಸತ್
ನೀನು, ನಾನು, ಜಗತ್ತು ಎಂಬ ಶಬ್ದಗಳ ಅರ್ಥಗಳೆಲ್ಲ ಬ್ರಹ್ಮದಲ್ಲೇ ಬ್ರಹ್ಮವಾಗಿ ಇರುತ್ತವೆ; ಶಾಂತವಾಗಿಯೂ, ಸಮವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು, ನೆಲೆಸಿದಂತೆಯೂ ನೆಲೆಸದೆ ಇರುವಂತೆಯೂ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಇರುತ್ತದೆ.
ಸಮುದ್ರಗಿರಿಮೇಘೋರ್ವೀವಿಸ್ಫೋಟಮಯಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಜಮ್ । ಕಾಷ್ಠಮೌನವದ್ ಏವೇದಂ ಜಗದ್ ಬ್ರಹ್ಮಾವತಿಷ್ಠತೇ
ಸಮುದ್ರ, ಪರ್ವತ, ಮೋಡ, ಭೂಮಿ ಇವೆಲ್ಲವು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರೂ, ಇವು ಯಾವುದು ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಮರದ ಮೌನದಂತೆ, ಈ ಜಗತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಸಿದೆ.
ದ್ರಷ್ಟಾದ್ರಷ್ಟೈವ ದೃಶ್ಯಸ್ಯಾಭಾವಾತ್ ಸ್ವಾತ್ಮನಿ ಸಂಸ್ಥಿತಃ । ಕರ್ತಾಕರ್ತೈವ ಕರ್ತವ್ಯಾಭಾವತẖ ಕರಣಾದ್ ಋತೇ
ಕಾಣುವವನಿಗೆ ಕಾಣುವದು ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ತನ್ನೊಳಗೇ ನೆಲೆಸಿರುವನು. ಮಾಡುವವನಿಗೆ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸವೇ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ಕೇವಲ ಮಾಡುವವನಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತಾನೆ.
ನ ಜ್ಞತ್ವಂ ನ ಚ ಕರ್ತೃತ್ವಂ ನ ಜಡತ್ವಂ ನ ಭೋಕ್ತೃತಾ । ನ ಶೂನ್ಯತಾ ನ ಚಾರ್ಥತ್ವಮ್ ಇಹ ನಾಪಿ ನಞರ್ಥತಾ
ಇಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯುವಿಕೆ ಇಲ್ಲ, ಮಾಡುವಿಕೆ ಇಲ್ಲ, ಜಡತೆ ಇಲ್ಲ, ಅನುಭವಿಸುವಿಕೆ ಇಲ್ಲ; ಶೂನ್ಯತೆ ಇಲ್ಲ, ಉದ್ದೇಶವೂ ಇಲ್ಲ, ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದಿಕೆಯೂ ಇಲ್ಲ.
ಶಿಲಾಜಠರವತ್ ಸತ್ಯಂ ಘನಮ್ ಏಕಮ್ ಅಜಂ ತತಮ್ । ಸರ್ವಂ ಶಾನ್ತಮ್ ಅನಾದ್ಯನ್ತಮ್ ಏಕಂ ವಿಧಿನಿಷೇಧಯೋಃ
ಕಲ್ಲಿನ ಒಳಭಾಗದಂತೆ, ಇದು ಸತ್ಯ, ಘನ, ಒಂದೇ, ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲದದು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿರುವದು; ಎಲ್ಲವೂ ಶಾಂತ, ಆದಿಯೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲದದು, ಒಂದೇ, ವಿಧಿ ಮತ್ತು ನಿಷೇಧಕ್ಕೂ ಅತೀತ.
ಮರಣಂ ಜೀವಿತಂ ಸತ್ಯಮ್ ಅಸತ್ಯಮ್ ಅಶುಭಂ ಶುಭಮ್ । ಸರ್ವಮ್ ಏಕಮ್ ಅಜಂ ವ್ಯೋಮ ವೀಚಿಜಾಲಂ ಜಲಂ ಯಥಾ
ಮರಣವೂ, ಬದುಕೂ, ಸತ್ಯವೂ, ಅಸತ್ಯವೂ, ಶುಭವೂ, ಅಶುಭವೂ — ಇವೆಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ, ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲದ ಆಕಾಶದಂತಿವೆ. ಹೇಗೋ ಅಲೆಗಳ ಜಾಲವೆಲ್ಲವೂ ನೀರೇ ಆಗಿರುವಂತೆ.
ವಿದ್ಭಾಗ ಏವ ದೃಶ್ಯತ್ವಂ ದ್ರಷ್ಟೃತ್ವಂ ಚೈವ ಗಚ್ಛತಿ । ಏತಚ್ ಚ ಕಲ್ಪನಂ ಸ್ವಪ್ನಪುರಾದಿಷ್ವ್ ಅನುಭೂಯತೇ
ಭೇದದಿಂದಲೇ ನೋಡುವವನು ಮತ್ತು ನೋಡುವುದೆಂಬ ಭಾವನೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ; ಇದು ಕಲ್ಪನೆ ಮಾತ್ರ, ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸುವುದಂತೆಯೇ.