ಅವಾಚ್ಯಮ್ ಅನಭಿವ್ಯಕ್ತಮ್ ಅತೀನ್ದ್ರಿಯಮ್ ಅನಾಮಕಮ್ । ಸರ್ವಭೂತಾತ್ಮಕಂ ಶೂನ್ಯಂ ಸದ್ ಅಸಚ್ ಚ ಪರಂ ಪದಮ್
ಅದು ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗದು, ವ್ಯಕ್ತವಾಗದು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಅತೀತ, ಹೆಸರಿಲ್ಲದೆ ಇದೆ. ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮೂಲಭಾವ, ಖಾಲಿ, ಇರುವುದೂ ಅಲ್ಲ, ಇಲ್ಲದೂ ಅಲ್ಲ, ಪರಮ ಸ್ಥಿತಿ.
ತನ್ ನ ವಾಯುರ್ ನ ಚಾಕಾಶಂ ನ ಬುದ್ಧ್ಯಾದಿ ನ ಶೂನ್ಯಕಮ್ । ನ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಅಥ ಸರ್ವಾತ್ಮ ಕಿಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಅನ್ಯತ್ ಪರಂ ನಭಃ
ಅದು ಗಾಳಿ ಅಲ್ಲ, ಆಕಾಶವೂ ಅಲ್ಲ, ಬುದ್ಧಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಖಾಲಿತನವೂ ಅಲ್ಲ; ಅದು ಏನೂ ಅಲ್ಲದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮ. ಅದು ಬೇರೆ, ಪರಮ ಆಕಾಶ.
ತದ್ವಿದಾ ತತ್ಪದಸ್ಥೇನ ತನ್ ಮುಕ್ತೇನಾನುಭೂಯತೇ । ಅನ್ಯೈẖ ಕೇವಲಮ್ ಆಮ್ನಾತೈರ್ ಆಗಮೈರ್ ಏವ ವರ್ಣ್ಯತೇ
ಅದನ್ನು ಅರಿತವರು, ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವರು, ಮುಕ್ತರಾದವರು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇತರರಿಗೆ ಅದು ಗ್ರಂಥಗಳು ಮತ್ತು ಪರಂಪರೆಯ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ನ ಕಾಲೋ ನ ತಮೋ ನಾತ್ಮಾ ನ ಸನ್ ನಾಸನ್ ನ ದೇಶದಿಕ್ । ನ ಮಧ್ಯಮ್ ಏತಯೋರ್ ನಾನ್ತೋ ನ ಬೋಧೋ ನಾಪ್ಯ್ ಅಬೋಧಿತಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಕಾಲವಿಲ್ಲ, ಕತ್ತಲಿಲ್ಲ, ಆತ್ಮವಿಲ್ಲ, ಇರುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಇಲ್ಲದೂ ಇಲ್ಲ, ದಿಕ್ಕು ಅಥವಾ ಸ್ಥಳವಿಲ್ಲ; ಮಧ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ, ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ, ಅರಿವೂ ಇಲ್ಲ, ಅರಿಯದಿರುವುದೂ ಇಲ್ಲ.
ಕಿಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಏತದ್ ಅತ್ಯಚ್ಛಂ ಚ ಬುಧ್ಯತೇ ಬೋಧಪಾರಗೈಃ । ಶಾನ್ತಸಂಸಾರವಿಸರೈḫ ಪರಾಂ ಭೂಮಿಮ್ ಉಪಾಗತೈಃ
ಇದು ಒಂದು ತುಂಬಾ ಪಾರದರ್ಶಕವಾದ ವಿಷಯ, ಜಗತ್ತಿನ ವಿಷದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ಅರಿವಿನ ಪಾರವನ್ನು ತಲುಪಿದವರು, ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದವರು ಮಾತ್ರ ಇದನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ.
ಪ್ರತಿಷಿದ್ಧಾ ಮಯೈತೇ ತು ಯೇ ಽರ್ಥಾಸ್ ಸರ್ವೇ ಽತ್ರ ತೇ ಸ್ಥಿತಾಃ । ಅಸ್ಮದ್ಬುದ್ಧ್ಯಾಪರಿಚ್ಛೇದ್ಯಾಸ್ ಸೋಮ್ಯಾಮ್ಬೋಧೇರ್ ಇವೋರ್ಮಯಃ
ನಾನು ನಿರಾಕರಿಸಿದ ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಇದ್ದೇ ಇವೆ; ಆದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಹಿಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಮೃದುವಾದ ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಗಳಂತಿವೆ.
ಯಥಾಸ್ಥಿತಂ ಸ್ಥಿತಾಸ್ ಸರ್ವೇ ಭಾವಾಸ್ ತತ್ರ ತಥಾ ಯಥಾ । ಅನುತ್ಕೀರ್ಣಾ ಮಹಾಸ್ತಮ್ಭೇ ವಿವಿಧಾಸ್ ಸಾಲಭಞ್ಜಿಕಾಃ
ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಸ್ಥಿತಿಗಳು ತಮ್ಮದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಗೆ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತವೆ, ದೊಡ್ಡ ಕಂಬದ ಮೇಲೆ ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಶಿಲ್ಪಗಳು ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಂತಿರುವಂತೆ.
ಏವಂ ತತ್ರ ಸ್ಥಿತಾಸ್ ಸರ್ವೇ ಭಾವಾಸ್ ತತ್ರ ನ ಚ ಸ್ಥಿತಾಃ । ಅಸರ್ವಾತ್ಮೈವ ಸರ್ವಾತ್ಮ ತದ್ ಏತದ್ ಅತದ್ ಏವ ಚ
ಹಾಗೆ ಎಲ್ಲ ಸ್ಥಿತಿಗಳು ಅಲ್ಲಿವೆ, ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿಲ್ಲವೂ; ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಂತಿರುವುದು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿಲ್ಲದಂತೆಯೂ ಇದೆ, ಇದು ಇದೂ ಹೌದು, ಅಲ್ಲವೂ ಹೌದು.
ಪದಂ ಯಥೈತತ್ ಸರ್ವಾತ್ಮ ಸರ್ವಾರ್ಥಪರಿವರ್ಜಿತಮ್ । ಯಥಾವತ್ ತತ್ ಪ್ರಪಶ್ಯನ್ತಿ ತತ್ರೈಕಪರಿಣಾಮಿನಃ
ಹೆಚ್ಚು ತಿಳಿದುಕೊಂಡವರು, ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮವಾಗಿರುವ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿರುವ ಈ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು, ನಿಜವಾಗಿ ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಲೀನರಾದವರು ಮಾತ್ರ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
ಸರ್ವಾರ್ಥಾಸ್ತಮಯೇ ಜಾತೇ ಸರ್ವಾರ್ಥರಹಿತಂ ಪದಮ್ । ಸರ್ವಾರ್ಥಪರಿಪೂರ್ಣಂ ಚ ತದ್ ಆದ್ಯಂ ಪರಿದೃಶ್ಯತೇ
ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳು ಅಸ್ತಮಿಸಿದಾಗ, ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿರುವ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಆ ಮೂಲ ಸ್ಥಿತಿಯೇ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
ತವ ತಾವನ್ ಮಹಾಬುದ್ಧೇ ಸರ್ವಾರ್ಥೋಪಶಮಾತ್ಮಕಮ್ । ನ ಸಮ್ಯಗ್ಜ್ಞಾನಮ್ ಉತ್ಪನ್ನಂ ಸಂಶಯೋ ಽತ್ರ ನಿದರ್ಶನಮ್
ಮಹಾಮನಸ್ಸುಳ್ಳವನೇ, ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳ ಶಾಂತಿಯಾಗಿರುವ ಜ್ಞಾನ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಉದಯಿಸದವರೆಗೆ, ಸಂಶಯವೇ ಇದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ.
ಯḫ ಪ್ರಬುದ್ಧೋ ನಿರಾಭಾಸಂ ಪರಮ್ ಆಭಾಸಮ್ ಆಗತಃ । ಸ್ವಸ್ಥಾನ್ತẖಕರಣಶ್ ಶಾನ್ತಸ್ ತಂ ಸ್ವಭಾವಂ ಸ ಪಶ್ಯತಿ
ಯಾರು ಜಾಗೃತರಾಗಿದ್ದು, ಯಾವ ರೂಪವೂ ಇಲ್ಲದ ಪರಮ ರೂಪವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದಾರೆ, ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗಿದ್ದು, ಸ್ವಸ್ಥವಾಗಿದೆ—ಅವರು ಅದನ್ನೇ ತಮ್ಮ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾರೆ.
ಅಯಂ ತ್ವಮ್ ಅಹಮ್ ಇತ್ಯಾದಿಸ್ ತ್ರಿಕಾಲಗಜಗದ್ಭ್ರಮಃ । ತತ್ರಾಸ್ತಿ ಹೇಮಪಿಣ್ಡೇ ಽನ್ತರ್ ಇವ ರೂಪಕಜಾಲಕಮ್
ನಾನು, ನೀನು, ಅವನು ಇತ್ಯಾದಿ ಭ್ರಮೆಗಳು, ಮೂರು ಕಾಲಗಳೂ ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಬಗ್ಗೆ ಉಂಟಾಗುವ ಸಂಶಯಗಳು, ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬಂಗಾರದ ಗಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ರೂಪಗಳ ಜಾಲವಿರುವಂತೆ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿವೆ.
ಹೇಮಪಿಣ್ಡಾದ್ ಯಥಾ ಭಾಣ್ಡಜಾಲಂ ನಾನುಪಲಭ್ಯತೇ । ತಥಾ ನ ಲಭ್ಯತೇ ಭಿನ್ನಂ ಪರಮಾರ್ಥಘನಾಜ್ ಜಗತ್
ಹೆಮ್ಮೆಯ ಗಟ್ಟೆಯಿಂದ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಪಾತ್ರಗಳ ಗುಚ್ಛವನ್ನು ಕಾಣಲಾಗದಂತೆ, ಪರಮಾರ್ಥದ ಘನದಿಂದ ಬೇರೆ ಆಗಿ ಜಗತ್ತನ್ನೂ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಸರ್ವದೈವಾಪಿ ಭಿನ್ನಾತ್ಮಾ ಸ್ವಾಙ್ಗಭೂತೋಪಲಮ್ಭದೃಕ್ । ಸಜಗಚ್ ಚಾಜಗಚ್ ಚೈತದ್ ಧೇಮೇವಾಙ್ಗದರೂಪಕಮ್
ಯಾವಾಗಲೂ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿದ್ದರೂ, ತನ್ನ ಅಂಗಗಳೆಂದೇ ಜಗತ್ತನ್ನು ಕಾಣುವ ಪ್ರಪಂಚದ ದ್ರಷ್ಟಾ, ರೂಪಗಳೆಲ್ಲ ಹೆಮ್ಮೆಯೊಳಗಿನ ಆಭರಣಗಳಂತೆ ಇರುತ್ತದೆ.
ರಿಕ್ತಂ ದೇಶಾದಿಶಬ್ದಾರ್ಥೈರ್ ದೇಶಕಾಲಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕಮ್ । ಯಥಾಸ್ಥಿತಮ್ ಇದಂ ತತ್ರ ಸರ್ವಮ್ ಅಸ್ತಿ ನ ಚಾಸ್ತಿ ಚ
ಖಾಲಿ ಸ್ಥಳ, ಕಾಲ, ಕ್ರಿಯೆ ಎಂಬ ಪದಗಳ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದೆ, ಅವುಗಳ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿಯೇ ಇರುವ ಈ ಎಲ್ಲವೂ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದೆ, ಮತ್ತು ಇಲ್ಲದಂತೆಯೂ ಇದೆ.
ಯಥೋರ್ಮ್ಯಾದಿ ಸಮೇ ತೋಯೇ ಚಿತ್ರಂ ಚಿತ್ರಕೃದೀಹಿತೇ । ಭಾಣ್ಡವೃನ್ದಮ್ ಅಯḫಪಿಣ್ಡೇ ತಥೇದಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಿ ಸ್ಥಿತಮ್
ಹಾಗೆಯೇ, ಒಂದು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕಲಾವಿದನು ತರಂಗಗಳು ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಆಕಾರಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸುವಂತೆ, ಅಥವಾ ತಾಮ್ರದ ಗುಡ್ಡಿನಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಪಾತ್ರೆಗಳು ಕಾಣಿಸುವಂತೆ, ಈ ಜಗತ್ತು ಕೂಡ ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆ.
ಯಥೈತದ್ ಅತ್ರ ನೋ ಭಿನ್ನಂ ನಾಭಿನ್ನಂ ನಾಸ್ತಿ ಚಾಸ್ತಿ ಚ । ನಿತ್ಯಂ ತನ್ಮಯಮ್ ಏವಾಚ್ಛಂ ಶಾನ್ತೇ ಶಾನ್ತಮ್ ಇದಂ ತಥಾ
ಇಲ್ಲಿ ಇದು ಬೇರೆ ಅಲ್ಲ, ಬೇರೆ ಅಲ್ಲದಂತೆಯೂ ಅಲ್ಲ, ಇಲ್ಲದಂತೆಯೂ ಅಲ್ಲ, ಇದ್ದಂತೆಯೂ ಅಲ್ಲ. ಸದಾ ಅದು ಶುದ್ಧವಾಗಿಯೇ ಇದೆ, ಆ ತತ್ತ್ವದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ, ಶಾಂತಿಯಲ್ಲಿ ಶಾಂತವಾಗಿದೆ.
ಅನಿಖಾತೈವ ಭಾತೀಯಂ ತ್ರಿಜಗತ್ಸಾಲಭಞ್ಜಿಕಾ । ಸುರಸಸ್ಯೈವ ದೃಶ್ಯತ್ವಮ್ ಇತಾ ಬ್ರಹ್ಮಣಿ ದಾರುಣಿ
ಈ ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ಮರದ ಮೇಲೆ ಕೆತ್ತಿದ ಪ್ರತಿಮೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಅವು ನಿಜವಾಗಿ ಕೆತ್ತಲಾಗಿಲ್ಲ. ಅದು ಕೇವಲ ಸುಂದರವಾದ ರೂಪದ ಭಾಸ, ಭಯಂಕರವಾದ ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವುದು.
ನಿಖಾತಾ ದೃಶ್ಯತಾಂ ಯಾನ್ತಿ ಸ್ತಮ್ಭಸ್ಥಾಸ್ ಸಾಲಭಞ್ಜಿಕಾಃ । ಅಖಾತಾ ಏವ ಭಾನ್ತ್ಯ್ ಅತ್ರ ತ್ರಿಜಗತ್ಸಾಲಭಞ್ಜಿಕಾಃ
ಮರದಲ್ಲಿ ಕೆತ್ತಿದ ಪ್ರತಿಮೆಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಪ್ರತಿಮೆಗಳು ಕೆತ್ತದೆ ಇದ್ದರೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿವೆ.
ಅಸ್ಮಿನ್ನ್ ಅಕ್ಷೋಭ್ಯ ಏವಾನ್ತಸ್ ತರಙ್ಗಾಸ್ ಸೃಷ್ಟಿದೃಷ್ಟಯಃ । ಸರಸ್ಯ್ ಅತಿರಸೇ ಭಾನ್ತಿ ಚಿದ್ಘನಾಮೃತವೃಷ್ಟಯಃ
ಈ ಅಚಲವಾದ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಅಲೆಗಳು ಉದಯವಾಗುತ್ತವೆ; ಪರಮ ತತ್ವದ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಚೈತನ್ಯ ಅಮೃತದ ಮಳೆಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆ.
ಅವಿಭಾಗೇ ವಿಭಾಗಸ್ಥಾ ಅಕ್ಷೋಭೇ ಕ್ಷುಭಿತಾ ಇವ । ಅವಿಭಾತಾ ವಿಭಾನ್ತೀವ ಚಿದ್ಘನೇ ಸೃಷ್ಟಿವೃಷ್ಟಯಃ
ಅಖಂಡವಾದುದರಲ್ಲಿ ವಿಭಜನೆಗಳಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ; ಅಚಲವಾದುದರಲ್ಲಿ ಚಲನೆಯಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ; ಚೈತನ್ಯಮಯದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮಳೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆಯಾದರೂ, ನಿಜವಾಗಿ ಅದು ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಪರಮಾಣೌ ಪರಮಾಣಾವ್ ಅತ್ರ ಸಂಸಾರಮಣ್ಡಲಮ್ । ವಿಭಾತಿ ಭಾಸುರಾರಮ್ಭೈರ್ ಅಪಿ ಭಾತಿ ನ ಕಿಞ್ಚನ
ಅಣುವಿನೊಳಗೆ ಸಂಸಾರದ ವಲಯವು ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ; ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಆರಂಭಗಳು ಇದ್ದರೂ, ನಿಜವಾಗಿ ಏನೂ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಆಕಾಶಕಾಲಪವನಾದಿಪದಾರ್ಥಜಾತಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಙ್ಗಮ್ ಅಙ್ಗರಹಿತಸ್ಯ ತದ್ ಅಪ್ಯ್ ಅನಙ್ಗಮ್ । ಸರ್ವಾತ್ಮಕಂ ಸಕಲಭಾವವಿಕಾರಶೂನ್ಯಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಏತದ್ ಆಹುರ್ ಅಜರಂ ಪರಮಾತ್ಮತತ್ತ್ವಮ್
ಆಕಾಶ, ಕಾಲ, ಗಾಳಿ ಮುಂತಾದ ಎಲ್ಲಾ ಪದಾರ್ಥಗಳೂ ಅಂಗಗಳೆಂದು ಕಾಣಿಸಿದರೂ, ಅವುಗಳಿಗೂ ಅಂಗಗಳಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮವಾಗಿರುವ, ಎಲ್ಲ ಬದಲಾವಣೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದ ಇದನ್ನು, ಅವರು ಜರೆಯಾಗದ ಪರಮಾತ್ಮತತ್ವವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಯಥಾಚೇತ್ಯೇ ಚೇತನತಾ ಯಥಾಕಾಲೇ ಚ ಕಾಲತಾ । ಯಥಾ ಚ ವ್ಯೋಮತಾವ್ಯೋಮ್ನ್ಯ್ ಅಜಡೇ ಚ ಜಡತಾ ಯಥಾ
ಹೆಗೊತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ಅರಿವು ಹೇಗಿರುತ್ತದೋ, ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕಾಲದ ಸ್ವಭಾವ ಹೇಗಿರುತ್ತದೋ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶತ್ವ ಹೇಗಿರುತ್ತದೋ, ಜಡವಲ್ಲದದಲ್ಲಿಯೂ ಜಡತನ ಹೇಗಿರುತ್ತದೋ,
ಯಥಾವಾಯೌ ಚ ವಾಯುತ್ವಮ್ ಅಭೂತಾದೌ ಚ ಭೂತತಾ । ಯಥಾಸ್ಪನ್ದಾತ್ಮನಿ ಸ್ಪನ್ದೋ ಯಥಾಮೂರ್ತೇ ಚ ಮೂರ್ತತಾ
ಹಾಗೆ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಗಾಳಿತನ, ಮೂಲಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಭೂತತ್ವ, ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಚಲಿಸುವದಲ್ಲಿಯೂ ಚಲನ, ರೂಪವಿಲ್ಲದದಲ್ಲಿಯೂ ರೂಪವು ಹೇಗಿರುತ್ತದೋ,
ಯಥಾಭಿನ್ನೇ ಚ ಭಿನ್ನತ್ವಂ ಯಥಾನನ್ತೇ ಚ ಸಾನ್ತತಾ । ಯಥಾದೃಶ್ಯೇ ಚ ದೃಶ್ಯತ್ವಂ ಯಥಾಸರ್ಗೇಷು ಸರ್ಗತಾ
ಹಾಗೆ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಡದದಲ್ಲಿಯೂ ವಿಭಜನೆ, ಅನಂತದಲ್ಲಿಯೂ ಮಿತಿ, ಕಾಣದದಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣಿಕೆ, ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗದದಲ್ಲಿಯೂ ಸೃಷ್ಟಿ ಹೇಗಿರುತ್ತದೋ,
ಏತತ್ ಕ್ರಮೇಣ ಹೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ವದ ಮೇ ವದತಾಂ ವರ । ಆದಿತḫ ಪರಿಪಾಟ್ಯೈವ ಬೋಧ್ಯನ್ತೇ ಹ್ಯ್ ಅಲ್ಪಬೋಧಿನಃ
ಓ ಬ್ರಹ್ಮಣೇ, ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನೀನು, ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ನನಗೆ ವಿವರಿಸು. ಯಾಕೆಂದರೆ ಕಡಿಮೆ ಅರಿವಿರುವವರು ಇದನ್ನು ಮೊದಲಿನಿಂದ ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಹೇಳಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ತದ್ ಅನನ್ತಂ ಮಹಾಕಾಶಂ ಮಹಾಚಿದ್ಘನಮ್ ಉಚ್ಯತೇ । ಅವೇದ್ಯವಿದ್ರಸಮಯಂ ಶಾನ್ತಮ್ ಏಕಂ ಸಮಸ್ಥಿತಿ
ಆ ಅನಂತವಾದ ಮಹಾ ಆಕಾಶ, ಮಹಾ ಚೈತನ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿರುವುದು, ಯಾವುದು ಗ್ರಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದದು, ಯಾವ ವಸ್ತುವಿನ ರೂಪವೂ ಇಲ್ಲದದು, ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಾಂತವಾದದು, ಒಂದೇ ಒಂದು ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣ್ವೀಶ್ವರಾದ್ಯನ್ತೇ ಮಹಾಪ್ರಲಯನಾಮನಿ । ಶಬ್ದಾರ್ಥೇ ರೂಢಿಮ್ ಆಪನ್ನೇ ಯಚ್ ಛುದ್ಧಮ್ ಅವಶಿಷ್ಯತೇ
ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಈಶ್ವರ ಮತ್ತು ಇತರ ಹೆಸರುಗಳು ಮಹಾ ಪ್ರಳಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಅರ್ಥವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ, ಉಳಿಯುವದು ಶುದ್ಧವಾದದು ಮಾತ್ರ.