ಅಸ್ವಭಾವಾತ್ಮತಾ ಸರ್ಗಸ್ ಸ್ವಭಾವೈಕಾತ್ಮತಾ ಶಿವಃ । ಭೂಯತಾಂ ಪರಮವ್ಯೋಮ್ನಾ ಶಾಮ್ಯತಾಂ ಮೇಹ ತಾಮ್ಯತಾಮ್
ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯು ಸ್ವಭಾವವಿಲ್ಲದ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿರಲಿ; ಶುಭವು ನಿಜ ಸ್ವಭಾವದ ಏಕತೆ ಆಗಿರಲಿ; ಇವೆಲ್ಲವೂ ಪರಮಾಕಾಶದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಲಿ; ಈ ತೊಂದರೆಗಳು ಶಾಂತವಾಗಲಿ.
ನಾತ್ಮಾನಮ್ ಅವಗಚ್ಛಾಮಿ ನ ದೃಶ್ಯಂ ನ ಜಗದ್ಭ್ರಮಮ್ । ಬ್ರಹ್ಮ ಶಾನ್ತಂ ಪ್ರವಿಷ್ಟೋ ಽಸ್ಮಿ ಬ್ರಹ್ಮೈವಾಸ್ಮಿ ನಿರಾಮಯಃ
ನಾನು ನನ್ನನ್ನೂ, ಕಾಣುವದನ್ನೂ, ಜಗತ್ತಿನ ಮೋಹವನ್ನೂ ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ನಾನು ಶಾಂತ ಬ್ರಹ್ಮದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮವೇ, ಯಾವುದೇ ದುಃಖವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದೇನೆ.
ತ್ವಮ್ ಏವ ಪಶ್ಯಸಿ ತ್ವತ್ತ್ವಂ ಮತ್ತ್ವಶಬ್ದಾರ್ಥಜೃಮ್ಭಿತಮ್ । ಪಶ್ಯಾಮಿ ಶಾನ್ತಮ್ ಏವಾಹಂ ಕೇವಲಂ ಪರಮಂ ನಭಃ
ನೀನು ನಿನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತೀಯೆ, 'ನೀನು' ಮತ್ತು 'ನಾನು' ಎಂಬ ಪದಗಳ ಅರ್ಥವಾಗಿ ಅದು ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ; ನಾನು ಶಾಂತವಾದ, ಪರಮವಾದ ಆಕಾಶವನ್ನಷ್ಟೇ ನೋಡುತ್ತೇನೆ.
ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ್ ಏವ ಪರಾಕಾಶೇ ರೂಪಾಲೋಕಮನೋಮಯಾಃ । ವಿಭ್ರಮಾಸ್ ತವ ಸಞ್ಜಾತಾẖ ಕಲ್ಪಸ್ಪನ್ದಾ ಇವಾನಿಲೇ
ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲೇ, ಆ ಪರಾಕಾಶದಲ್ಲಿ, ರೂಪ, ದೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ನಿನ್ನ ಭ್ರಮೆಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ; ಅವು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪನೆಯ ತರಂಗಗಳಂತೆ.
ಬ್ರಹ್ಮಾತ್ಮಾ ವೇತ್ತಿ ನೋ ಸರ್ಗಂ ಸರ್ಗಾತ್ಮಾ ಬ್ರಹ್ಮ ವೇತ್ತಿ ನೋ । ಸುಷುಪ್ತೋ ವೇತ್ತಿ ನ ಸ್ವಪ್ನಂ ಸ್ವಪ್ನಸ್ಥೋ ನ ಸುಷುಪ್ತಕಮ್
ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿರುವ ಆತ್ಮನು ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಸೃಷ್ಟಿಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿರುವ ಆತ್ಮನು ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಗಾಢನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವವನು ಕನಸನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಕನಸಿನಲ್ಲಿರುವವನು ಗಾಢನಿದ್ರೆಯನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಪ್ರಬುದ್ಧೋ ಬ್ರಹ್ಮಜಗತೋರ್ ಜಾಗ್ರತ್ಸ್ವಪ್ನದೃಶೋರ್ ಇವ । ರೂಪಂ ಜಾನಾತಿ ವಾರೂಪಂ ಜೀವನ್ಮುಕ್ತḫ ಪ್ರಶಾನ್ತಧೀಃ
ಹಗುರಾಗಿ ಎದ್ದವನು ಜಾಗೃತಿಯನ್ನೂ ಕನಸನ್ನೂ ಹೇಗೆ ಅರಿಯುತ್ತಾನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿರುವ, ಶಾಂತಚಿತ್ತವಿರುವ ಜೀವಮುಕ್ತನು ರೂಪವನ್ನೂ ರೂಪರಹಿತವನ್ನೂ ಅರಿಯುತ್ತಾನೆ.
ಯಥಾಭೂತಮ್ ಇದಂ ಸರ್ವಂ ಪರಿಜಾನಾತಿ ಬೋಧವಾನ್ । ಸಂಶಾಮ್ಯತಿ ಚ ಶುದ್ಧಾತ್ಮಾ ಶರದೀವ ಪಯೋಧರಃ
ಯಾರು ಜಾಗೃತರಾಗಿದ್ದಾರೋ ಅವರು ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ನಿಜವಾದಂತೆ ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ; ಶುದ್ಧಾತ್ಮನು ಶರದೃತುವಿನ ಮಳೆಮೋಡ ಹೋದಂತೆ ಶಾಂತವಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಸ್ಮೃತಿಸ್ಥẖ ಕಲ್ಪನಾಸ್ಥೋ ವಾ ಯಥಾಖ್ಯಾತಶ್ ಚ ಸಙ್ಗರಃ । ಸದಸದ್ ಭ್ರಾನ್ತತಾಮಾತ್ರಂ ತಥಾಹನ್ತ್ವಜಗದ್ಭ್ರಮಃ
ಸ್ಮರಣೆಯಲ್ಲಿ ಇರಲಿ, ಕಲ್ಪನೆಗಳಲ್ಲಿ ಇರಲಿ, ಅಥವಾ ಉಪದೇಶದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತೆ ಇರಲಿ, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಅಸತ್ಯದ ಸಂಘರ್ಷವೆಲ್ಲವೂ ಕೇವಲ ಭ್ರಮೆ; ಹಾಗೆಯೇ 'ನಾನು' ಮತ್ತು ಜಗತ್ತು ಎಂಬ ಭ್ರಮೆಯೂ ಕೂಡ.
ಆತ್ಮನ್ಯ್ ಅಪಿ ನಾಸ್ತಿ ಹಿ ಯಾ ದ್ರಷ್ಟಾ ಯಸ್ಯಾ ನ ವಿದ್ಯತೇ ಕಶ್ಚಿತ್ । ನ ಚ ಶೂನ್ಯಂ ನಾಶೂನ್ಯಂ ಭ್ರಾನ್ತಿರ್ ಇಯಂ ಭಾಸತೇ ಸೇತಿ
ಆತ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ನೋಡುವವನು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ, ಯಾರಿಗೂ ಯಾವುದೂ ವಸ್ತುವಾಗಿಲ್ಲ. ಇದು ಶೂನ್ಯವೂ ಅಲ್ಲ, ಶೂನ್ಯವಲ್ಲದುದೂ ಅಲ್ಲ. ಈ ಕಾಣಿಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭ್ರಮೆಯಷ್ಟೆ.
ಅಸ್ವಭಾವಸ್ವಭಾವೋ ಽಯಂ ಸರ್ಗೋ ಽಹನ್ತಾದಿವೇದನಃ । ಸ್ವಭಾವೈಕಸ್ವಭಾವೇನ ನಿರ್ವಾಣೀಕ್ರಿಯತಾಂ ಸ್ವಯಮ್
ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯೂ, 'ನಾನು' ಎಂಬ ಭಾವನೆಯೂ ನಿಜವಾದ ಸ್ವಭಾವವಿಲ್ಲದವು. ನಿಜವಾದ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ತಾನೇ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು.
ಯತ್ರಾದಿತ್ಯೋ ಭವೇತ್ ತತ್ರ ಯಥಾಲೋಕಸ್ ತಥಾ ಭವೇತ್ । ಪರಂ ವಿಷಯವೈರಸ್ಯಂ ಯತ್ರ ತತ್ರ ಪ್ರಬುದ್ಧಧೀಃ
ಯಾವೆಡೆಗೆ ಸೂರ್ಯನಿದ್ದಾನೆ ಅಲ್ಲಿ ಬೆಳಕು ಇರುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆಯೇ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇಂದ್ರಿಯವಿಷಯಗಳ ಮೇಲಿನ ಪರಮ ವೈರಾಗ್ಯವಿದ್ದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಜಾಗೃತ ಮನಸ್ಸು ಇರುತ್ತದೆ.
ಅಕರ್ತೃಕರ್ಮಕರಣಮ್ ಅದೃಶ್ಯದ್ರಷ್ಟೃದರ್ಶನಮ್ । ಜಗದ್ ಅಗ್ರಾಹ್ಯಮ್ ಅಸ್ಫಾರಮ್ ಅಭಿತ್ತೌ ಚಿತ್ರಮ್ ಉತ್ಥಿತಮ್
ಇಲ್ಲಿ ಮಾಡುವವನು, ಕ್ರಿಯೆ, ಸಾಧನವೇ ಇಲ್ಲ. ನೋಡುವವನು, ನೋಡುವುದು, ಕಾಣುವದು ಎಲ್ಲವೂ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಜಗತ್ತು ಹಿಡಿಯಲಾಗದದು, ಅಳವಿಲ್ಲದದು, ಭಿನ್ನತೆ ಇಲ್ಲದ ಆ ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಉದಯವಾದ ಒಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯ.
ನ ಚೋತ್ಥಿತಂ ಕಿಞ್ಚನ ವಾ ಶಾನ್ತೇ ಶಾನ್ತಂ ತಥಾ ಸ್ಥಿತಮ್ । ಅನಾಮಯಂ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಸತ್ಯಮ್ ಅವ್ಯಯಮ್ ಏವ ತತ್
ಶಾಂತವಾದ ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಏನೂ ಉದಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಏನೂ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಾಗಿಯೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಎಲ್ಲ ದುಃಖಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದ, ಶಾಶ್ವತವಾದ, ನಿಜವಾದ, ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಪರಬ್ರಹ್ಮ.
ಚಿಚ್ಚಮತ್ಕಾರಮಾತ್ರಾತ್ಮಕಲ್ಪನಾರಙ್ಗರಞ್ಜನಾಃ । ಸಙ್ಖ್ಯಾತುಂ ಕೇನ ಶಕ್ಯನ್ತೇ ಖೇ ಜಗಚ್ಚಿತ್ರಪುತ್ರಿಕಾಃ
ಈ ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ ಚಿತ್ರಪಟಗಳೆಲ್ಲಾ ಕೇವಲ ಚೈತನ್ಯದ ಆಟಗಳು, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕಲ್ಪಿಸಿದ ದೃಶ್ಯಗಳು. ಇವನ್ನು ಎಣಿಸುವುದು ಯಾರು ಸಾಧ್ಯ?
ರಸಭಾವವಿಕಾರಾಢ್ಯಂ ನೃತ್ಯನ್ತ್ಯೋ ಽಭಿನಯೈರ್ ನವೈಃ । ಪರಮಾಣುಂ ಪ್ರತಿ ಪ್ರಾಯẖ ಖೇ ಸ್ಫುರನ್ತ್ಯೋ ಽಮ್ಬರಾತ್ಮಿಕಾಃ
ವಿವಿಧ ಭಾವನೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹೊಸ ಹೊಸ ನೃತ್ಯಚಲನೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಆಕಾಶಸ್ವರೂಪವಾದ ಆ ರೂಪಗಳು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಣುವಿನತ್ತ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಾ ಹರಡುತ್ತವೆ.
ಸರ್ವರ್ತುಶೇಖರಧರಾ ದಿಗ್ಬಾಹುಲತಿಕಾಕುಲಾಃ । ಪಾತಾಲಪಾದಲತಿಕಾ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಶಿರೋಧರಾಃ
ಅವು ಎಲ್ಲಾ ಋತುಗಳ ಹಾರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ದಿಕ್ಕುಗಳು ಕೈಗಳಂತೆ ಲತೆಯಾಗಿ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿವೆ; ಅವುಗಳ ಬೇರುಗಳು ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ, ತಲೆಗಳು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಿರೀಟದಂತೆ ಮೆರೆದಿವೆ.
ಚನ್ದ್ರಾರ್ಕಲೋಲನಯನಾಸ್ ತಾರೋತ್ಕರತನೂರುಹಾಃ । ಸಪ್ತಲೋಕಾಙ್ಗಲತಿಕಾḫ ಪರಿತೋ ಽಚ್ಛಾಮ್ಬರಾಮ್ಬರಾಃ
ಚಂದ್ರನ ಹಾಗು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಸಡಿಲವಾಗಿ ಚಲಿಸುವ ಕಣ್ಣುಗಳು, ನಕ್ಷತ್ರಗಳಂತೆ ಮೆರೆಸುವ ದೇಹಗಳು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹಬ್ಬಿರುವ ಏಳು ಲೋಕಗಳ ಬೆರಳುಗಳು, ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಶುದ್ಧವಾದ ಆಕಾಶದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿವೆ.
ದ್ವೀಪಾಮ್ಬುರಾಶಿವಲಯಾ ಲೋಕಾಲೋಕಾದ್ರಿಮೇಖಲಾಃ । ಭೂತಭಾವಚಲಜ್ಜೀವಾḫ ಪ್ರವಹತ್ಪ್ರಾಣಮಾರುತಾಃ
ದ್ವೀಪಗಳು ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿರುವುದು, ಲೋಕಾಲೋಕ ಪರ್ವತದಿಂದ ಬೆಲ್ಟ್ ಹಾಕಿರುವುದು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಚಲಿಸುವ ಜೀವಿಗಳು ತುಂಬಿರುವುದು, ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹರಿಯುವ ಪ್ರಾಣವಾಯುವಿನಿಂದ ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಜೀವಂತವಾಗಿವೆ.
ವನೋಪವನವಿನ್ಯಾಸಹಾರಕೇಯೂರಭೂಷಿತಾಃ । ಪುರಾಣವೇದವಚನಾẖ ಕ್ರಿಯಾಫಲವಿಲೋಚನಾಃ
ಕಾಡುಗಳು ಮತ್ತು ತೋಟಗಳ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ, ಅವುಗಳ ಮಾತುಗಳು ಪುರಾಣ ಮತ್ತು ವೇದಗಳ ವಚನಗಳಾಗಿವೆ, ಅವುಗಳ ದೃಷ್ಟಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಕರ್ಮಫಲದ ಕಡೆ ನೆಟ್ಟಿದೆ.
ತ್ರಿಜಗತ್ಪುತ್ರಿಕಾನೃತ್ತಂ ಯದ್ ಇದಂ ದೃಶ್ಯತೇ ಪುರಃ । ಬ್ರಹ್ಮವಾರಿದ್ರವತ್ವಂ ತತ್ ತದ್ ಬ್ರಹ್ಮಾನಿಲಚೋಪನಮ್
ಈ ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಪುತ್ರಿಯರ ನೃತ್ಯವು ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಬ್ರಹ್ಮನ ತಳಪಾಡಿನಂತೆ ಹರಿದು ಹೋಗುವುದು, ಅದರ ಚಲನೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ಗಾಳಿಯ ಆಟವಾಗಿದೆ.
ಅಸ್ವಭಾವಸ್ಥತೈವಾಸ್ಯ ಕಾರಣಂ ಕಾರಣಾತ್ಮಕಮ್ । ಅಸುಷುಪ್ತಸ್ಥತಾ ಸ್ವಾಪೇ ಸ್ವಪ್ನಸ್ಯೇವಾಸತೀ ಚ ಸಾ
ತಾನೇ ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿರುವುದು, ಕಾರಣವಾಗಿರುವುದೂ ಆಗಿದೆ; ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಗಾಢನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸದೆ ಇರುವುದು, ಕನಸಿನಂತೆಯೇ ಅಸತ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಅಸುಷುಪ್ತಸ್ ಸುಷುಪ್ತಸ್ಥಸ್ ಸ್ವಭಾವಂ ಭಾವಯನ್ ಭವ । ಜಾಗ್ರತ್ಯ್ ಅಪಿ ಗತವ್ಯಗ್ರಂ ಮಾಸತ್ಸ್ವಪ್ನಮ್ ಇಮಂ ಶ್ರಯ
ಓ ಜೀವಾ, ನೀನು ಗಾಢನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಜಾಗೃತನಾಗಿ, ನಿನ್ನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಮನನ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಎಚ್ಚರದಲ್ಲಿದ್ದಾಗಲೂ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಚಂಚಲಗೊಳಿಸದೆ, ಈ ಕನಸಿನಂತಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಹೋದು.
ಯಜ್ ಜಾಗ್ರತಿ ಸುಷುಪ್ತತ್ವಂ ಬೋಧಾದ್ ಅರಸಮ್ ಆಸನಮ್ । ತಂ ಸ್ವಭಾವಂ ವಿದುಸ್ ತಜ್ಜ್ಞಾ ಮುಕ್ತಿಸ್ ತತ್ಪರಿಣಾಮಿತಾ
ಜಾಗೃತಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಗಾಢನಿದ್ರೆಯ ಸ್ಥಿತಿ ಇದ್ದಾಗ, ಅಂದರೆ ಜ್ಞಾನರಸವಿಲ್ಲದ ಆಸನದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದಾಗ, ಆ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಅರಿತವರು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ತಿಳಿದವರು; ಅದು ಆ ಸ್ಥಿತಿಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿದೆ.
ಅಕರ್ತೃಕರ್ಮಕರಣಮ್ ಅದೃಶ್ಯದ್ರಷ್ಟೃದರ್ಶನಮ್ । ಅರೂಪಾಲೋಕಮನನಂ ಸ್ಥಿತಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಜಗತ್ತಯಾ
ಯಾರು ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಮಾಡುವ ಕಾರ್ಯವೋ, ಉಪಕರಣವೋ ಇಲ್ಲದ ಕ್ರಿಯೆ; ನೋಡುವವನು, ಕಾಣುವ ವಸ್ತು, ದೃಷ್ಟಿಯೂ ಇಲ್ಲದ ನೋವು; ರೂಪವೂ ಬೆಳಕೂ ಇಲ್ಲದ ಚಿಂತನೆ—ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಜಗತ್ತಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪ.
ಕಾನ್ತೇ ಕಾನ್ತಂ ಪ್ರಕಚತಿ ಪೂರ್ಣೇ ಪೂರ್ಣಂ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಮ್ । ದ್ವಿತ್ವೈಕ್ಯರಹಿತೇ ಭಾತಿ ದ್ವಿತ್ವೈಕ್ಯಪರಿವರ್ಜಿತಮ್
ಪ್ರಿಯೆ ಪ್ರಿಯನಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ, ಪೂರ್ಣವು ಪೂರ್ಣದಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದೆ; ಇಲ್ಲಿ ಎರಡುತನವೂ ಒಂದಾಗಿರುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಎರಡೂ ಒಂದೂ ಇಲ್ಲದ ಹಾಗೆ ಅದು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ.
ಸತಿ ಸತ್ಯಂ ಸ್ಥಿತಂ ಶಾನ್ತಂ ಸರ್ಗಾತ್ಮಾತ್ಮಾತ್ಮನಿ ಸ್ವಯಮ್ । ಆಕಾಶಕೋಶಸದೃಶಂ ಶಿಲಾಜಠರಸನ್ನಿಭಮ್
ಇರುವಿಕೆ ಇರುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆ, ಅದು ಶಾಂತವಾಗಿದೆ, ಸೃಷ್ಟಿಯೂ ಆತ್ಮವೂ ಆಗಿ ತಾನೇ ತಾನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ; ಅದು ಆಕಾಶದಂತೆಯೂ, ಕಲ್ಲಿನ ಒಳಭಾಗದಂತೆಯೂ ಇದೆ.
ಸುರತ್ನಜಠರಾಕಾರಂ ಘನಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಮ್ಬರೋಪಮಮ್ । ಪ್ರತಿಬಿಮ್ಬಮ್ ಇವ ಕ್ಷುಬ್ಧಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಕ್ಷುಬ್ಧಮ್ ಅಸಚ್ ಚ ಸತ್
ಮೌಲ್ಯಮಯ ರತ್ನದ ಒಳಭಾಗದಂತೆ ಘನವಾಗಿದ್ದರೂ ಅದು ಆಕಾಶದಂತಿದೆ; ಪ್ರತಿಬಿಂಬದಂತೆ ಅಶಾಂತವಾಗಿದ್ದರೂ ಅದು ಶಾಂತವಾಗಿದೆ, ಅಸತ್ಯವೂ ಸತ್ಯವೂ ಆಗಿದೆ.
ಭವಿಷ್ಯನ್ನವನಿರ್ಮಾಣಂ ಚೇತಸೀವ ಸ್ಥಿತಂ ಪುರಮ್ । ಬ್ರಹ್ಮಬೃಂಹಿತಭಾರೂಪಮ್ ಅಭೇದೀಕೃತಮಾನಸಮ್
ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸದಾ ಹೊಸದಾಗಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತಿರುವ ನಗರದಂತೆ ಅದು ನೆಲೆಸಿದೆ; ಅದರ ರೂಪ ಬ್ರಹ್ಮನಂತೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ, ಮನಸ್ಸು ಭೇದವಿಲ್ಲದಂತೆ ಆಗಿದೆ.
ಯಥಾ ಸಙ್ಕಲ್ಪನಗರಂ ಸಙ್ಕಲ್ಪಾನ್ ನೈವ ಭಿದ್ಯತೇ । ತಥಾಯಂ ಜಗದಾಭಾಸḫ ಪರಮಾರ್ಥಾನ್ ನ ಭಿದ್ಯತೇ
ಹೆಗಲಿನ ಊಹೆಯ ಊರಿನಂತೆಯೇ, ಆ ಊಹೆಗಳು ಬೇರೆ ಅಲ್ಲದೆ, ಈ ಪ್ರಪಂಚವೂ ಪರಮಾರ್ಥದಿಂದ ಬೇರೆ ಇಲ್ಲ.
ಹೇಮಪೀಠಮ್ ಇವಾನೇಕಭವಿಷ್ಯತ್ಸನ್ನಿವೇಶವತ್ । ಲಕ್ಷ್ಯಮಾಣಮ್ ಅಪಿ ಸ್ಥಾನಂ ಶಾನ್ತಮ್ ಅವ್ಯಯಮ್ ಆಸ್ಥಿತಮ್
ಹೆಮ್ಮೆಯ ಸಿಂಹಾಸನವು ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ, ಆ ಶಾಂತವಾದ, ಅಚಲವಾದ ನೆಲೆಯೂ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರೂ, ಅದು ಸದಾ ಸ್ಥಿರವಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ.