ಜಗದ್ರತ್ನಮಹಾಕೋಶಂ ತುಲಾಯಾಂ ತೂಲಕಾಲ್ ಲಘು । ಮಾಯಾಮರೀಚಿಶಶಿನಮ್ ಅಪಿ ನೇಕ್ಷಣಗೋಚರಮ್
ಈ ಲೋಕದ ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳ ಭಂಡಾರವೂ ಕಾಲದ ತೂಕದಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿಯ ತುಂಡಿನಷ್ಟು ಹಗುರವಾಗಿದೆ; ಮಾಯೆಯ ಮೃಗಮರೀಚಿಕೆಯ ಚಂದ್ರನಂತೆ, ಅದು ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಕಾಣಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ.
ಅನನ್ತಮ್ ಅಪಿ ನಿಷ್ಪಾರಂ ನ ಚ ಕ್ವಚಿದ್ ಅಪಿ ಸ್ಥಿತಮ್ । ಆಕಾಶೇ ವನವಿನ್ಯಾಸನಗನಿರ್ಮಾಣತತ್ಪರಮ್
ಅದು ಅನಂತವಾದರೂ, ಅದಕ್ಕೆ ಯಾವೆಡೆಗೂ ಗಡಿ ಇಲ್ಲ, ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ಥಿರವಾಗಿಲ್ಲ; ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕಾಡುಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸುವುದಕ್ಕೂ ನಿರಂತರ ತೊಡಗಿದೆ.
ಅಣೀಯಸಾಮ್ ಅಣೀಯಸ್ ತತ್ ಸ್ಥವಿಷ್ಠಂ ಚ ಸ್ಥವೀಯಸಾಮ್ । ಗರೀಯಸಾಂ ಗರಿಷ್ಠಂ ಚ ಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಚ ಶ್ರೇಯಸಾಮ್ ಅಪಿ
ಅದು ಅತಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ದೊಡ್ಡದರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡದು; ಭಾರವಾದವುಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಭಾರಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದವುಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ.
ಅಕರ್ತೃಕರ್ಮಕರಣಮ್ ಅಕಾರಣಮ್ ಅಕಾರಕಮ್ । ಅನ್ತಶ್ಶೂನ್ಯತಯೈವೈತಚ್ ಚಿರಾಯ ಪರಿಪೂರಿತಮ್
ಅದಕ್ಕೆ ಮಾಡುವವನು ಇಲ್ಲ, ಕಾರ್ಯವಿಲ್ಲ, ಸಾಧನವಿಲ್ಲ; ಕಾರಣವೂ ಪರಿಣಾಮವೂ ಇಲ್ಲ; ಒಳಗೆ ಖಾಲಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತುಂಬಿದೆ.
ಜಗತ್ಸಮುದ್ಗಕಮ್ ಅಪಿ ನಿತ್ಯಂ ಶೂನ್ಯಮ್ ಅರಣ್ಯವತ್ । ಅನನ್ತಶೈಲಕಠಿನಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಆಕಾಶಲವಾನ್ ಮೃದು
ಈ ಲೋಕವು ಹೊರಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರೂ ಸದಾ ಖಾಲಿಯಾಗಿಯೇ ಇದೆ, ಅರಣ್ಯದಂತಿದೆ; ಅನಂತ ಪರ್ವತಗಳಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಆಕಾಶದ ತುಣುಕಿನಷ್ಟು ಮೃದುವಾಗಿದೆ.
ಪ್ರತ್ಯೇಕಂ ಪ್ರತ್ಯಹಂ ಪ್ರಾಯḫ ಪುರಾಣಂ ಪೇಲವಂ ನವಮ್ । ಆಲೋಕಮ್ ಅನ್ಧಕಾರಾಭಂ ತಮಸ್ ತ್ವ್ ಆಲೋಕಮ್ ಆತತಮ್
ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವೂ, ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಇದು ಹಳೆಯದೂ ಬಲಹೀನವೂ, ಹೊಸದೂ ಹಳೆಯದೂ ಆಗಿದೆ; ಬೆಳಕು ಕತ್ತಲೆಯಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ, ಕತ್ತಲೆ ಬೆಳಕಿನಂತೆ ಹರಡುತ್ತದೆ.
ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಮ್ ಅಪಿ ದುರ್ಲಕ್ಷ್ಯಂ ಪರೋಕ್ಷಮ್ ಅಪಿ ಚಾಗ್ರಗಮ್ । ಚಿದ್ರೂಪಮ್ ಏವ ಚ ಜಡಂ ಜಡಮ್ ಏವ ಚಿದಾತ್ಮಕಮ್
ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿದರೂ ಗ್ರಹಿಸಲು ಕಷ್ಟ, ಅಡಗಿದರೂ ತಿಳಿಯದಂತಿಲ್ಲ; ಚೈತನ್ಯವೇ ಜಡವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಜಡವೂ ಚೈತನ್ಯಸ್ವರೂಪವಾಗಿದೆ.
ಅಹಮ್ ಏವಾನಹಮ್ಭಾವಮ್ ಅನಹಂ ಚಾಹಮ್ ಏವ ಚ । ಅನ್ಯದ್ ಏವ ತದ್ ಏವಾಹಮ್ ಅಹಮ್ ಏವಾನ್ಯದ್ ಏವ ತತ್
ನಾನು ಅಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಯೇ ನಾನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಅಲ್ಲದದೇ ನಾನೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ; ಅದು ಬೇರೆ ಇದ್ದರೂ ನಾನೇ ಅದು, ನಾನೇ ಇದ್ದರೂ ಅದು ಬೇರೆ.
ಅಸ್ಯ ಪೂರ್ಣಾರ್ಣವಸ್ಯಾನ್ತರ್ ಇಮೇ ತ್ರಿಭುವನೋರ್ಮಯಃ । ಸ್ಫುರನ್ತ ಇವ ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಸ್ವಭಾವದ್ರವತಾತ್ಮಕಾಃ
ಈ ಪೂರ್ಣ ಸಮುದ್ರದೊಳಗೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಅಲೆಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿವೆ ಎಂದು ಕಾಣಬಹುದು, ಆದರೆ ಅವು ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಹರಿದು ಬರುವ ಮತ್ತು ಸದಾ ಬದಲಾಗುವ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ.
ಬಿಭರ್ತಿ ಸರ್ಗಮ್ ಅಙ್ಗಸ್ಥಂ ತುಷಾರಮ್ ಇವ ಶುಕ್ಲತಾಮ್ । ಭಾತಿ ಸರ್ಗಸ್ ತ್ವ್ ಅನೇನೈವ ತುಷಾರೇಣೇವ ಶುಕ್ಲತಾ
ಇದು ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ತಾಳುತ್ತದೆ, ಹೇಗೆ ಹಿಮ ತನ್ನ ಬಿಳಿತನವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆಯೋ ಹಾಗೆ; ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಯೂ ಈ ಬಿಳಿತದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ, ಹಿಮದಲ್ಲಿ ಬಿಳಿತ ಹೊಳೆಯುವಂತೆ.
ಅದೇಶಕಾಲಾವಯವೋ ಽಪ್ಯ್ ಏಷ ದೇವೋ ದಿವಾನಿಶಮ್ । ಅಸಜ್ ಜಗತ್ ತನೋತೀವ ಯಥಾ ವಾರಿ ತರಙ್ಗಕಮ್
ಸ್ಥಳ, ಕಾಲ, ಭಾಗಗಳಿಲ್ಲದೆ ಇರುವ ಈ ದೇವರು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಎಲ್ಲ ಕಾಲದಲ್ಲೂ, ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇಲ್ಲದ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಹೇಗೆ ನೀರು ಅಲೆಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವದೋ ಹಾಗೆ.
ಏತಸ್ಮಿನ್ ವಿಕಸನ್ತ್ಯ್ ಏತಾ ವಿಪುಲಾಕಾಶಕಾನನೇ । ಜಗಜ್ಜರಢಮಞ್ಜರ್ಯḫ ಪ್ರಸರತ್ಪತ್ತ್ರಪಞ್ಚಕಾಃ
ಈ ವಿಶಾಲ ಆಕಾಶದಂತಹ ಕಾನನದಲ್ಲಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಹಳೆಯ ಕೊಂಬೆಗಳು ಐದು ಹಬ್ಬುತ್ತಿರುವ ಎಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಹರಡಿವೆ.
ಏಷ ಸ್ವಪ್ರತಿಬಿಮ್ಬಸ್ಯ ಸ್ವಯಮಾಲೋಕನೇಚ್ಛಯಾ । ಅತ್ಯನ್ತನಿರ್ಮಲಾಕಾರಸ್ ಸ್ವಯಂ ಮಕುರತಾಂ ಗತಃ
ಈ ಶುದ್ಧವಾದ ಸ್ವರೂಪವು ತನ್ನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ತಾನೇ ಅತಿ ನಿರ್ಮಲವಾದ ಕನ್ನಡಿಯಂತೆ ಆಗಿದೆ.
ವ್ಯೋಮವೃಕ್ಷಫಲಸ್ಯಾಸ್ಯ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚ್ಛರ್ದ್ಧಯ ಉಜ್ಜ್ವಲಾಃ । ಸರ್ಗೋಪಲಮ್ಭಸುಸ್ವಾದ್ವ್ಯಶ್ ಚಮತ್ಕುರ್ವನ್ತಿ ಸಂವಿದಿ
ಈ ಆಕಾಶವೃಕ್ಷದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಹಣ್ಣುಗಳು, ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ, ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವ ಆನಂದವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಿಹಿಯಾಗಿ ಉಣಬಡಿಸುತ್ತವೆ.
ಅನ್ತಸ್ತ್ವೇನ ಬಹಿಷ್ಟ್ವೇನ ನಾನಾನಾನಾತಯಾತ್ಮನಿ । ಏಷ ಸೋ ಽನ್ತರ್ ಬಹಿರ್ ಭಾತಿ ಭಾವಾಭಾವವಿಭಾವಯಾ
ಒಂದೇ ಆದ ಇದು ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಇರುವುದರಿಂದ ಮತ್ತು ತನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಅನೇಕ ವೈವಿಧ್ಯದಿಂದ, ಭಾವವೂ ಅಭಾವವೂ ಆಗಿರುವ ಮೂಲಕ ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಏತದ್ರೂಪಾ ಪದಾರ್ಥಶ್ರೀರ್ ಏತಸ್ಮಿನ್ನ್ ಏತದಿಚ್ಛಯಾ । ಚಮತ್ಕರೋತ್ಯ್ ಏತದರ್ಥಂ ಜಿಹ್ವೇವ ಸ್ವಾಸ್ಯಕೋಟರೇ
ವಸ್ತುಗಳ ವೈಭವವು ಇದೇ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದು, ಇದರಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಪಡುವುದು, ಬಾಯಿಯೊಳಗಿನ ನಾಲಿಗೆ ರುಚಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವಂತೆ.
ಅಸ್ಯಾಮ್ಭಸೋ ದ್ರವತ್ವಂ ಯತ್ ತದ್ ಇದಂ ಜಗದ್ ಉಚ್ಯತೇ । ಸಂವಿತ್ಸ್ವಾದೂಪಲಮ್ಭಾಙ್ಗಂ ಭುವನಾವರ್ತವೃತ್ತಿಮತ್
ಈ ನೀರಿನ ಹರಿದು ಹೋಗುವ ಸ್ವಭಾವವೇ ಈ ಜಗತ್ತು ಎಂಬುದು. ಇದು ಚೇತನೆಯ ಸಿಹಿಯಾದ ಅನುಭವದ ಒಂದು ಭಾಗ, ಲೋಕಗಳ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುತ್ತಾ ಇದೆ.
ಶಾಮ್ಯತ್ಯ್ ಅತ್ರ ಪದಾರ್ಥಶ್ರೀಸ್ ಸರ್ವಾ ಯಾಮೇವ ಭಾಸ್ವತಿ । ಏತಸ್ಮಾದ್ ಏವ ಚೋದೇತಿ ಸ್ವಾಲೋಕ ಇವ ತೇಜಸಃ
ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳ ಐಶ್ವರ್ಯವೂ, ರಾತ್ರಿ ಬರುವಂತೆ, ಶಾಂತವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಮೂಲದಿಂದ, ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಬೆಳಕು ಹೊರಡುವಂತೆ, ಅದರ ಸ್ವಂತ ಬೆಳಕು ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ.
ಇದಮ್ ಏಷ ಜಗತ್ ಸರ್ವಂ ಶುಕ್ಲತ್ವಂ ತುಹಿನಂ ಯಥಾ । ಅತ ಏತಾḫ ಪ್ರವರ್ತನ್ತೇ ವಿದ ಇನ್ದೋರ್ ಇವಾಂಶವಃ
ಈ ಜಗತ್ತು ಎಲ್ಲವೂ ಹಿಮದಂತೆ ಬಿಳಿಯಾಗಿದೆ. ಇದರಿಂದಲೇ, ಚಂದ್ರನ ಕಿರಣಗಳು ಹರಡುವಂತೆ, ಇವುಗಳು ಹೊರಬರುತ್ತವೆ.
ಏತಸ್ಮಾದ್ ಅಙ್ಗತೋ ರಙ್ಗಾಜ್ ಜಗಚ್ ಚಿತ್ರಮ್ ಇದಂ ಸ್ಥಿತಮ್ । ವಿದ್ಧ್ಯ್ ಅಭಾವವಿಕಾರಾದಿ ಶಾನ್ತಮ್ ಏತನ್ಮಯಂ ತತಮ್
ಈ ಭಾಗದಿಂದ, ಅದರ ಸ್ವಂತ ಬಣ್ಣದಿಂದ, ಈ ವಿಚಿತ್ರ ಜಗತ್ತು ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಅಸ್ತಿತ್ವವಿಲ್ಲದಂತೆಯೂ ಬದಲಾವಣೆಗಳೆಲ್ಲವೂ ಶಾಂತವಾಗಿವೆ, ಇದು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿ.
ಅಸ್ಮಾದ್ ವರತರೋರ್ ಏತಾಸ್ ಸ್ವಾರೂಢಾದ್ ಗಗನಾಙ್ಗನೇ । ದೃಶ್ಯಶಾಖಾḫ ಪ್ರವರ್ತನ್ತೇ ಜಗಜ್ಜಾಲಗುಲುಚ್ಛಕಾಃ
ಈ ಮಹಾ ಮರದಿಂದ, ಆಕಾಶದ ವಿಶಾಲತೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕೊಂಬೆಗಳು ಹರಡಿವೆ, ಅವುಗಳಿಂದಲೇ ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಜಾಲದ ದಟ್ಟ ಗುಂಪುಗಳು ರೂಪಗೊಂಡಿವೆ.
ವ್ಯಯೋದಯವತೀ ನೂನಮ್ ಅತ್ರ ದೃಶ್ಯತರಙ್ಗಿಣೀ । ನಾನಾತಾನನ್ತಕುಸುಮಾ ವಹತ್ಯ್ ಅವಿಚಲಾಚಲೇ
ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣಸಿಗುವ ನದಿ, ಏರುಪೇರುಗಳ ಅಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅನೇಕ ಅನಂತ ಹೂಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು, ಅಚಲ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಅಚಲವಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತಿದೆ.
ಅಸ್ಮಿನ್ ವ್ಯೋಮಾತ್ಮಕೇ ರಙ್ಗೇ ಭುವನಾಭಿನಯಭ್ರಮೈಃ । ನೃತ್ಯತ್ಯ್ ಅವಿರತಾರಮ್ಭಂ ಚಾರೈರ್ ನಿಯತಿನರ್ತಕೀ
ಈ ಆಕಾಶಸ್ವರೂಪವಾದ ರಂಗಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಲೋಕಗಳ ನಾಟಕದ ಹಾವಭಾವಗಳಿಂದ, ವಿಧಿಯ ನೃತ್ಯಗಾತೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೊಸ ಆರಂಭಗಳನ್ನು ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.
ಜಗತ್ಕ್ರೀಡೋ ಮಹಾಕಲ್ಪಕಲ್ಪೋನ್ಮೇಷನಿಮೇಷಣಃ । ವಿದಾನೇನಾದ್ಯತೇ ಭೂಯೋ ಜನ್ಯತೇ ಕಾಲಬಾಲಕಃ
ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಆಟವು, ಮಹಾಕಲ್ಪಗಳ ಉದಯಾಸ್ತಮಯದೊಂದಿಗೆ, ವಿಲಯದಿಂದ ಮರೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಕಾಲದ ಮಗನಿಂದ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಉದ್ಯತ್ಸ್ವ್ ಅಪಿ ಜಗತ್ಸ್ವ್ ಏಷ ಶಾನ್ತಮ್ ಏವಾವತಿಷ್ಠತೇ । ಅನಿಚ್ಛ ಏವ ಮಕುರḫ ಪ್ರತಿಬಿಮ್ಬಗತೇಷ್ವ್ ಇವ
ಯಾವಾಗಲೂ ಅನೇಕ ಲೋಕಗಳು ಉದಯವಾಗುತ್ತಾ ಇದ್ದರೂ, ಇದು ಶಾಂತವಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ, ಕನ್ನಡಿಯೊಳಗೆ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರೂ, ಕನ್ನಡಿ ಯಾವ ಆಸೆ ಇಲ್ಲದೆ ಶಾಂತವಾಗಿರುವಂತೆ.
ಭೂತಾನಾಂ ವರ್ತಮಾನಾನಾಂ ಸರ್ಗಾಣಾಂ ಸ ಭವಿಷ್ಯತಾಮ್ । ಏಷೋ ಽಕಾರಣಕಂ ಬೀಜಮ್ ಅಗಾನಾಮ್ ಇವ ಕಾನನಮ್
ಈದು, ಈಗಿರುವ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ಸೃಷ್ಟಿಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದ ಬೀಜವಾಗಿದೆ. ಇನ್ನೂ ಹುಟ್ಟದ ಮರಗಳಿಗೆ ಕಾಡು ಹೇಗೋ, ಹೀಗೇ ಇದು ಎಲ್ಲದರ ಮೂಲವಾಗಿದೆ.
ಅಸ್ಯೋನ್ಮೇಷೋ ಜಗಲ್ಲಕ್ಷ್ಮೀರ್ ನಿಮೇಷḫ ಪ್ರಲಯಾಗಮಃ । ಅನುನ್ಮೇಷನಿಮೇಷೋ ಽಸಾವ್ ಆತ್ಮನ್ಯ್ ಏವಾವತಿಷ್ಠತೇ
ಇದನ್ನು ತೆರೆದು ನೋಡಿದಾಗ ಜಗತ್ತಿನ ಐಶ್ವರ್ಯ, ಮುಚ್ಚಿದಾಗ ಲಯವಾಗುವುದು. ಈ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ತೆರೆದು ಮುಚ್ಚುವುದು ಇದರೊಳಗೇ ನೆಲೆಸಿದೆ.
ಉದ್ಯನ್ತ್ಯ್ ಅಮೂನಿ ಸುಬಹೂನಿ ಮಹಾಮಹಾಂಸಿ ಸರ್ಗಾಗಮಪ್ರಲಯಜನ್ಮದಶಾಜಗನ್ತಿ । ಸರ್ವಾಣಿ ತಾನ್ಯ್ ಅಯಮ್ ಅಪಾರಖರೂಪ ಏವ ಪ್ರಸ್ಪನ್ದನಾನಿ ಮರುದ್ ಏವ ಯಥಾಸ್ಸ್ವ ಶಾನ್ತಮ್
ಅನೇಕ ಮಹಾ ಲೋಕಗಳು ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯದ ಅವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿ ಉದಯಿಸುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಇವು ಎಲ್ಲವೂ ಈ ಅಪಾರವಾದ, ದಾಟಲಾಗದ ತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ಅಲೆಯಷ್ಟೆ; ಅದು ತಾನೇ ಶಾಂತವಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ, ಗಾಳಿ ನಿಂತಿರುವಂತೆ.
ಚಮತ್ಕುರ್ವನ್ತ್ಯ್ ಅಥಾತ್ರಾರ್ಥಾ ಆವರ್ತಾ ಇವ ವಾರಿಣಿ । ಏತಚ್ ಚ ಭಾವಾಸ್ ಸಕಲಾ ಯಥಾ ವಾರಿ ತರಙ್ಗಕಾಃ
ಇಲ್ಲಿ ಈ ಅರ್ಥಗಳು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವ ಸುತ್ತುಗಳಂತೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ; ಈ ಎಲ್ಲ ಭಾವನೆಗಳು ನೀರಿನ ಮೇಲಿನ ಅಲೆಗಳಂತಿವೆ.
ಸರ್ವಸ್ಯೈವಾಸ್ಯ ವಿಶ್ವಸ್ಯ ನಿರ್ಜ್ಞೇಯಜ್ಞಾನರೂಪಿಣೀ । ಪರಮಾಕಾಶತಾ ರೂಪಂ ಕಿಂ ಪರೋಪಶಮಶ್ರಮಃ
ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಶ್ವವೇ ತಿಳಿಯಲಾಗದ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದೆ; ಇದರ ಸ್ವರೂಪವೇ ಪರಮಾಕಾಶ. ಇದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂದೆ ಏನು ಪ್ರಯತ್ನವೋ, ಏನು ಶಾಂತಿಯೋ ಬೇಕು?