ಏತದ್ ರೂಪಮ್ ಅವಿದ್ಯಾಯಾḫ ಪ್ರೇಕ್ಷಿತಾ ಯನ್ ನ ಲಭ್ಯತೇ । ಪ್ರೇಕ್ಷಿತಾ ಲಭ್ಯತೇ ಚೇತ್ ಸಾ ತದ್ ವಿದ್ಯೈವ ಪರಾ ಭವೇತ್
ಅಜ್ಞಾನವೆಂಬ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಅದು ಸಿಗದೆ ಹೋದರೆ, ನೋಡಿದಾಗ ಅದು ಸಿಕ್ಕರೆ, ಅದೇ ಪರಮ ಜ್ಞಾನವಾಗುತ್ತದೆ.
ಅವಿದ್ಯಾಸಮ್ಭವಾಚ್ ಚೇತ್ಯಚಿತ್ತ್ವೇ ಽಸಮ್ಭವತẖ ಕ್ವಚಿತ್ । ಚೇತ್ಯತೇ ಕಥಮ್ ಏವಾತಶ್ ಶಾನ್ತಿರ್ ಏವ ಬಲೋದಿತಾ
ಅಜ್ಞಾನ ಉಂಟಾಗದಿದ್ದರೆ, ಮನಸ್ಸೂ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ ಗ್ರಹಿಸುವುದೇ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಆದ್ದರಿಂದ ಶಾಂತಿಯೇ ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿಯೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಸತ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಜಗಚ್ ಚೈಕಂ ಸ್ಥಿತಮ್ ಏಕಮ್ ಅನೇಕವತ್ । ಸರ್ವಂ ಚಾಸರ್ವವದ್ ಭಾತಿ ಶುದ್ಧಂ ಚಾಶುದ್ಧವತ್ ತತಮ್
ಸತ್ಯವಾದ ಬ್ರಹ್ಮವೂ, ಈ ಜಗತ್ತೂ ಒಂದೇ ಆಗಿವೆ. ಒಂದೇ ಆಗಿದ್ದರೂ ಅನೇಕವಾಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ ಎಂದು ತೋರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅದು ಶುದ್ಧವಾದರೂ, ಅಶುದ್ಧವಾಗಿರುವಂತೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿದೆ.
ಅಶೂನ್ಯಂ ಶೂನ್ಯಮ್ ಇವ ಚ ಶೂನ್ಯಂ ಚಾಶೂನ್ಯವತ್ ಸ್ಫುಟಮ್ । ಸ್ಫಾರಮ್ ಅಸ್ಫಾರಮ್ ಇವ ತದ್ ಅಸ್ಫಾರಂ ಸ್ಫಾರಸನ್ನಿಭಮ್
ಅದು ಖಾಲಿಯಾಗಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಖಾಲಿಯಾಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಖಾಲಿಯಾಗಿದೆ, ಆದರೆ ಖಾಲಿಯಲ್ಲದಂತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರುತ್ತದೆ. ತುಂಬಿದೆ, ಆದರೆ ತುಂಬಿಲ್ಲದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ; ತುಂಬಿಲ್ಲದದು ಕೂಡ ತುಂಬಿದಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ.
ಅವಿಕಾರಂ ವಿಕಾರೀವ ಸಮಂ ಶಾನ್ತಮ್ ಅಶಾನ್ತವತ್ । ಸದ್ ಏವಾಸದ್ ಇವಾದೃಶ್ಯಂ ತದ್ ಏವಾತದ್ ಇವೋದಿತಮ್
ಅದು ಬದಲಾಗದದ್ದಾಗಿದ್ದರೂ ಬದಲಾಗುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಸಮವಾಗಿಯೂ ಶಾಂತವಾಗಿಯೂ ಇದ್ದರೂ ಅಶಾಂತವಾಗಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ. ನಿಜವಾಗಿಯೇ ಇದೆ, ಆದರೆ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಕಾಣದಿದ್ದರೂ ಕಾಣುತ್ತಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ.
ಅವಿಭಾಗಂ ವಿಭಾಗೀವ ನಿರ್ಜಾಡ್ಯಂ ಜಡವದ್ ಗತಮ್ । ಅಚೇತ್ಯಂ ಚೇತ್ಯಭಾವೀವ ನಿರಂಶಂ ಸಾಂಶಶೋಭನಮ್
ಅದು ವಿಭಜನೆಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ವಿಭಜಿತವಾಗಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ. ಜಡತೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಜಡದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಗ್ರಹಿಸಲು ಆಗದಿದ್ದರೂ ಗ್ರಹ್ಯವಾಗಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ. ಭಾಗವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಭಾಗಗಳಿರುವಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ.
ಅನಹಂ ಸಾಹಮ್ ಇವ ತದ್ ಅನಾಶಮ್ ಅಪಿ ನಾಶವತ್ । ಅಕಲಙ್ಕಂ ಕಲಙ್ಕೀವ ನಿರ್ವೇದ್ಯಂ ವೇದ್ಯವಾಹಿ ತತ್
ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅದು ಅಹಂಕಾರವಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ; ನಾಶವಾಗದಿದ್ದರೂ ಅದು ನಾಶವಾಗುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ; ಮಸುಕಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅದು ಮಸುಕಾದಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ; ಎಲ್ಲ ಅರಿವಿಗೂ ಮೀರಿ ಇದ್ದರೂ ಅದು ತಿಳಿಯಬಹುದಾದುದನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
ಆಲೋಕಿ ಧ್ವಾನ್ತಘನವನ್ ನವವಚ್ ಚ ಪುರಾತನಮ್ । ಪರಮಾಣೋರ್ ಅಪಿ ತನು ಗರ್ಭೀಕೃತಜಗದ್ಗಣಮ್
ಅದು ದಟ್ಟವಾದ ಅಂಧಕಾರದ ಕಾಡನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುವಂತೆ, ಹೊಸದೂ ಹಳೆಯದೂ ಆಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ; ಪರಮಾಣುವಿಗಿಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದರೂ, ಅನೇಕ ಲೋಕಗಳನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಹೊಂದಿರುವಂತೆ ಇದೆ.
ಸರ್ವಾತ್ಮಕಮ್ ಅಪಿ ವ್ಯಕ್ತಂ ದೃಷ್ಟಂ ಕೃಚ್ಛ್ರೇಣ ಭೂಯಸಾ । ಅಜಾಲಮ್ ಅಪಿ ಜಾಲಾಢ್ಯಂ ದಾಶೇಶವದ್ ಅನೇಕಧಾ
ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಇರುವುದಾಗಿ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಇದ್ದರೂ, ಅದನ್ನು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಕಾಣಬಹುದು; ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದರೂ, ಅದು ಅನೇಕ ಸರ್ಪದ ಕುಂಡಲಗಳಂತೆ ಮಾಯೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ.
ನಿರ್ಮಾಯಮ್ ಅಪಿ ಮಾಯಾಂಶುಮಣ್ಡಲಾಮಲಭಾಸ್ಕರಮ್ । ಬ್ರಹ್ಮ ವಿದ್ಧಿ ವಿದಾಂ ನಾಥಮ್ ಅಪಾಮ್ ಇವ ಮಹೋದಧಿಮ್
ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದರೂ ಅದು ಮಸುಕಿಲ್ಲದ ಸೂರ್ಯನ ವಲಯದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ; ಜ್ಞಾನಿಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ನೀರುಗಳಿಗೆ ಮಹಾಸಾಗರ ಹೇಗೋ ಹಾಗೆ ತಿಳಿ.
ಜಗದ್ರತ್ನಮಹಾಕೋಶಂ ತುಲಾಯಾಂ ತೂಲಕಾಲ್ ಲಘು । ಮಾಯಾಮರೀಚಿಶಶಿನಮ್ ಅಪಿ ನೇಕ್ಷಣಗೋಚರಮ್
ಈ ಲೋಕದ ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳ ಭಂಡಾರವೂ ಕಾಲದ ತೂಕದಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿಯ ತುಂಡಿನಷ್ಟು ಹಗುರವಾಗಿದೆ; ಮಾಯೆಯ ಮೃಗಮರೀಚಿಕೆಯ ಚಂದ್ರನಂತೆ, ಅದು ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಕಾಣಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ.
ಅನನ್ತಮ್ ಅಪಿ ನಿಷ್ಪಾರಂ ನ ಚ ಕ್ವಚಿದ್ ಅಪಿ ಸ್ಥಿತಮ್ । ಆಕಾಶೇ ವನವಿನ್ಯಾಸನಗನಿರ್ಮಾಣತತ್ಪರಮ್
ಅದು ಅನಂತವಾದರೂ, ಅದಕ್ಕೆ ಯಾವೆಡೆಗೂ ಗಡಿ ಇಲ್ಲ, ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ಥಿರವಾಗಿಲ್ಲ; ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕಾಡುಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸುವುದಕ್ಕೂ ನಿರಂತರ ತೊಡಗಿದೆ.
ಅಣೀಯಸಾಮ್ ಅಣೀಯಸ್ ತತ್ ಸ್ಥವಿಷ್ಠಂ ಚ ಸ್ಥವೀಯಸಾಮ್ । ಗರೀಯಸಾಂ ಗರಿಷ್ಠಂ ಚ ಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಚ ಶ್ರೇಯಸಾಮ್ ಅಪಿ
ಅದು ಅತಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ದೊಡ್ಡದರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡದು; ಭಾರವಾದವುಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಭಾರಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದವುಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ.
ಅಕರ್ತೃಕರ್ಮಕರಣಮ್ ಅಕಾರಣಮ್ ಅಕಾರಕಮ್ । ಅನ್ತಶ್ಶೂನ್ಯತಯೈವೈತಚ್ ಚಿರಾಯ ಪರಿಪೂರಿತಮ್
ಅದಕ್ಕೆ ಮಾಡುವವನು ಇಲ್ಲ, ಕಾರ್ಯವಿಲ್ಲ, ಸಾಧನವಿಲ್ಲ; ಕಾರಣವೂ ಪರಿಣಾಮವೂ ಇಲ್ಲ; ಒಳಗೆ ಖಾಲಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತುಂಬಿದೆ.
ಜಗತ್ಸಮುದ್ಗಕಮ್ ಅಪಿ ನಿತ್ಯಂ ಶೂನ್ಯಮ್ ಅರಣ್ಯವತ್ । ಅನನ್ತಶೈಲಕಠಿನಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಆಕಾಶಲವಾನ್ ಮೃದು
ಈ ಲೋಕವು ಹೊರಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರೂ ಸದಾ ಖಾಲಿಯಾಗಿಯೇ ಇದೆ, ಅರಣ್ಯದಂತಿದೆ; ಅನಂತ ಪರ್ವತಗಳಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಆಕಾಶದ ತುಣುಕಿನಷ್ಟು ಮೃದುವಾಗಿದೆ.
ಪ್ರತ್ಯೇಕಂ ಪ್ರತ್ಯಹಂ ಪ್ರಾಯḫ ಪುರಾಣಂ ಪೇಲವಂ ನವಮ್ । ಆಲೋಕಮ್ ಅನ್ಧಕಾರಾಭಂ ತಮಸ್ ತ್ವ್ ಆಲೋಕಮ್ ಆತತಮ್
ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವೂ, ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಇದು ಹಳೆಯದೂ ಬಲಹೀನವೂ, ಹೊಸದೂ ಹಳೆಯದೂ ಆಗಿದೆ; ಬೆಳಕು ಕತ್ತಲೆಯಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ, ಕತ್ತಲೆ ಬೆಳಕಿನಂತೆ ಹರಡುತ್ತದೆ.
ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಮ್ ಅಪಿ ದುರ್ಲಕ್ಷ್ಯಂ ಪರೋಕ್ಷಮ್ ಅಪಿ ಚಾಗ್ರಗಮ್ । ಚಿದ್ರೂಪಮ್ ಏವ ಚ ಜಡಂ ಜಡಮ್ ಏವ ಚಿದಾತ್ಮಕಮ್
ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿದರೂ ಗ್ರಹಿಸಲು ಕಷ್ಟ, ಅಡಗಿದರೂ ತಿಳಿಯದಂತಿಲ್ಲ; ಚೈತನ್ಯವೇ ಜಡವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಜಡವೂ ಚೈತನ್ಯಸ್ವರೂಪವಾಗಿದೆ.
ಅಹಮ್ ಏವಾನಹಮ್ಭಾವಮ್ ಅನಹಂ ಚಾಹಮ್ ಏವ ಚ । ಅನ್ಯದ್ ಏವ ತದ್ ಏವಾಹಮ್ ಅಹಮ್ ಏವಾನ್ಯದ್ ಏವ ತತ್
ನಾನು ಅಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಯೇ ನಾನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಅಲ್ಲದದೇ ನಾನೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ; ಅದು ಬೇರೆ ಇದ್ದರೂ ನಾನೇ ಅದು, ನಾನೇ ಇದ್ದರೂ ಅದು ಬೇರೆ.
ಅಸ್ಯ ಪೂರ್ಣಾರ್ಣವಸ್ಯಾನ್ತರ್ ಇಮೇ ತ್ರಿಭುವನೋರ್ಮಯಃ । ಸ್ಫುರನ್ತ ಇವ ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಸ್ವಭಾವದ್ರವತಾತ್ಮಕಾಃ
ಈ ಪೂರ್ಣ ಸಮುದ್ರದೊಳಗೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಅಲೆಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿವೆ ಎಂದು ಕಾಣಬಹುದು, ಆದರೆ ಅವು ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಹರಿದು ಬರುವ ಮತ್ತು ಸದಾ ಬದಲಾಗುವ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ.
ಬಿಭರ್ತಿ ಸರ್ಗಮ್ ಅಙ್ಗಸ್ಥಂ ತುಷಾರಮ್ ಇವ ಶುಕ್ಲತಾಮ್ । ಭಾತಿ ಸರ್ಗಸ್ ತ್ವ್ ಅನೇನೈವ ತುಷಾರೇಣೇವ ಶುಕ್ಲತಾ
ಇದು ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ತಾಳುತ್ತದೆ, ಹೇಗೆ ಹಿಮ ತನ್ನ ಬಿಳಿತನವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆಯೋ ಹಾಗೆ; ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಯೂ ಈ ಬಿಳಿತದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ, ಹಿಮದಲ್ಲಿ ಬಿಳಿತ ಹೊಳೆಯುವಂತೆ.
ಅದೇಶಕಾಲಾವಯವೋ ಽಪ್ಯ್ ಏಷ ದೇವೋ ದಿವಾನಿಶಮ್ । ಅಸಜ್ ಜಗತ್ ತನೋತೀವ ಯಥಾ ವಾರಿ ತರಙ್ಗಕಮ್
ಸ್ಥಳ, ಕಾಲ, ಭಾಗಗಳಿಲ್ಲದೆ ಇರುವ ಈ ದೇವರು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಎಲ್ಲ ಕಾಲದಲ್ಲೂ, ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇಲ್ಲದ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಹೇಗೆ ನೀರು ಅಲೆಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವದೋ ಹಾಗೆ.
ಏತಸ್ಮಿನ್ ವಿಕಸನ್ತ್ಯ್ ಏತಾ ವಿಪುಲಾಕಾಶಕಾನನೇ । ಜಗಜ್ಜರಢಮಞ್ಜರ್ಯḫ ಪ್ರಸರತ್ಪತ್ತ್ರಪಞ್ಚಕಾಃ
ಈ ವಿಶಾಲ ಆಕಾಶದಂತಹ ಕಾನನದಲ್ಲಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಹಳೆಯ ಕೊಂಬೆಗಳು ಐದು ಹಬ್ಬುತ್ತಿರುವ ಎಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಹರಡಿವೆ.
ಏಷ ಸ್ವಪ್ರತಿಬಿಮ್ಬಸ್ಯ ಸ್ವಯಮಾಲೋಕನೇಚ್ಛಯಾ । ಅತ್ಯನ್ತನಿರ್ಮಲಾಕಾರಸ್ ಸ್ವಯಂ ಮಕುರತಾಂ ಗತಃ
ಈ ಶುದ್ಧವಾದ ಸ್ವರೂಪವು ತನ್ನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ತಾನೇ ಅತಿ ನಿರ್ಮಲವಾದ ಕನ್ನಡಿಯಂತೆ ಆಗಿದೆ.
ವ್ಯೋಮವೃಕ್ಷಫಲಸ್ಯಾಸ್ಯ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚ್ಛರ್ದ್ಧಯ ಉಜ್ಜ್ವಲಾಃ । ಸರ್ಗೋಪಲಮ್ಭಸುಸ್ವಾದ್ವ್ಯಶ್ ಚಮತ್ಕುರ್ವನ್ತಿ ಸಂವಿದಿ
ಈ ಆಕಾಶವೃಕ್ಷದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಹಣ್ಣುಗಳು, ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ, ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವ ಆನಂದವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಿಹಿಯಾಗಿ ಉಣಬಡಿಸುತ್ತವೆ.
ಅನ್ತಸ್ತ್ವೇನ ಬಹಿಷ್ಟ್ವೇನ ನಾನಾನಾನಾತಯಾತ್ಮನಿ । ಏಷ ಸೋ ಽನ್ತರ್ ಬಹಿರ್ ಭಾತಿ ಭಾವಾಭಾವವಿಭಾವಯಾ
ಒಂದೇ ಆದ ಇದು ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಇರುವುದರಿಂದ ಮತ್ತು ತನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಅನೇಕ ವೈವಿಧ್ಯದಿಂದ, ಭಾವವೂ ಅಭಾವವೂ ಆಗಿರುವ ಮೂಲಕ ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಏತದ್ರೂಪಾ ಪದಾರ್ಥಶ್ರೀರ್ ಏತಸ್ಮಿನ್ನ್ ಏತದಿಚ್ಛಯಾ । ಚಮತ್ಕರೋತ್ಯ್ ಏತದರ್ಥಂ ಜಿಹ್ವೇವ ಸ್ವಾಸ್ಯಕೋಟರೇ
ವಸ್ತುಗಳ ವೈಭವವು ಇದೇ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದು, ಇದರಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಪಡುವುದು, ಬಾಯಿಯೊಳಗಿನ ನಾಲಿಗೆ ರುಚಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವಂತೆ.
ಅಸ್ಯಾಮ್ಭಸೋ ದ್ರವತ್ವಂ ಯತ್ ತದ್ ಇದಂ ಜಗದ್ ಉಚ್ಯತೇ । ಸಂವಿತ್ಸ್ವಾದೂಪಲಮ್ಭಾಙ್ಗಂ ಭುವನಾವರ್ತವೃತ್ತಿಮತ್
ಈ ನೀರಿನ ಹರಿದು ಹೋಗುವ ಸ್ವಭಾವವೇ ಈ ಜಗತ್ತು ಎಂಬುದು. ಇದು ಚೇತನೆಯ ಸಿಹಿಯಾದ ಅನುಭವದ ಒಂದು ಭಾಗ, ಲೋಕಗಳ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುತ್ತಾ ಇದೆ.
ಶಾಮ್ಯತ್ಯ್ ಅತ್ರ ಪದಾರ್ಥಶ್ರೀಸ್ ಸರ್ವಾ ಯಾಮೇವ ಭಾಸ್ವತಿ । ಏತಸ್ಮಾದ್ ಏವ ಚೋದೇತಿ ಸ್ವಾಲೋಕ ಇವ ತೇಜಸಃ
ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳ ಐಶ್ವರ್ಯವೂ, ರಾತ್ರಿ ಬರುವಂತೆ, ಶಾಂತವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಮೂಲದಿಂದ, ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಬೆಳಕು ಹೊರಡುವಂತೆ, ಅದರ ಸ್ವಂತ ಬೆಳಕು ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ.
ಇದಮ್ ಏಷ ಜಗತ್ ಸರ್ವಂ ಶುಕ್ಲತ್ವಂ ತುಹಿನಂ ಯಥಾ । ಅತ ಏತಾḫ ಪ್ರವರ್ತನ್ತೇ ವಿದ ಇನ್ದೋರ್ ಇವಾಂಶವಃ
ಈ ಜಗತ್ತು ಎಲ್ಲವೂ ಹಿಮದಂತೆ ಬಿಳಿಯಾಗಿದೆ. ಇದರಿಂದಲೇ, ಚಂದ್ರನ ಕಿರಣಗಳು ಹರಡುವಂತೆ, ಇವುಗಳು ಹೊರಬರುತ್ತವೆ.
ಏತಸ್ಮಾದ್ ಅಙ್ಗತೋ ರಙ್ಗಾಜ್ ಜಗಚ್ ಚಿತ್ರಮ್ ಇದಂ ಸ್ಥಿತಮ್ । ವಿದ್ಧ್ಯ್ ಅಭಾವವಿಕಾರಾದಿ ಶಾನ್ತಮ್ ಏತನ್ಮಯಂ ತತಮ್
ಈ ಭಾಗದಿಂದ, ಅದರ ಸ್ವಂತ ಬಣ್ಣದಿಂದ, ಈ ವಿಚಿತ್ರ ಜಗತ್ತು ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಅಸ್ತಿತ್ವವಿಲ್ಲದಂತೆಯೂ ಬದಲಾವಣೆಗಳೆಲ್ಲವೂ ಶಾಂತವಾಗಿವೆ, ಇದು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿ.