ನಿಜಸಙ್ಕಲ್ಪಮಾತ್ರಾತ್ಮಾ ನಿಜಾಸಙ್ಕಲ್ಪನಾತ್ ಕ್ಷಯೀ । ದ್ವೈತಾದ್ವೈತವಿಕಾರೋ ಽಯಂ ಸಙ್ಕಲ್ಪನಗರಂ ಯಥಾ
ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಕಲ್ಪನೆಗಳೇ ನಮ್ಮ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿವೆ. ಅವುಗಳು ನಿಲ್ಲಿಸಿದಾಗ, ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವವೂ ಅಳಿದುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಈ ದ್ವೈತ ಮತ್ತು ಅದ್ವೈತದ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಕಲ್ಪನೆಯ ನಗರದಂತೆಯೇ ಖಾಲಿ.
ಶೂನ್ಯತ್ವಾಕಾಶಯೋರ್ ಭೇದೋ ಯಾದೃಶೋ ಽವಗತಸ್ ತ್ವಯಾ । ಭೇದಂ ನಿರಾತ್ಮಕಂ ವಿದ್ಧಿ ತಾದೃಶಂ ಬ್ರಹ್ಮಸರ್ಗಯೋಃ
ನೀನು ಖಾಲಿತನ ಮತ್ತು ಆಕಾಶದ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಹೇಗೆ ಅರಿತೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಯ ನಡುವಿನ ಭೇದವೂ ನಿಜವಾದ ಅಸ್ತಿತ್ವವಿಲ್ಲದಂತೆಯೇ ಎಂದು ತಿಳಿ.
ಮಹಾಚಿದ್ರೂಪಿಣೀ ಶಾನ್ತಾ ಯಾ ಸತ್ತಾ ಬ್ರಹ್ಮಣḫ ಪರಾ । ಖತಾ ಸೇಯಮ್ ಅಹಂ ತ್ವಂ ಚ ಮಾ ನರೋ ಽಸ್ಮೀತ್ಯ್ ಅಧೋ ವ್ರಜ
ಯಾವುದು ಶಾಂತವಾಗಿಯೂ, ಮಹಾ ಚೈತನ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪರಬ್ರಹ್ಮನ ಸತ್ತೆಯೋ, ಅದೇ ಈ ಆಕಾಶದಂತಿರುವ ತತ್ವ. ನಾನು, ನೀನು, ಅವನು, ಮಾನವನು ಎಂಬ ಭಾವನೆಗಳು ಕೆಳಮಟ್ಟದ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಮಾತ್ರ.
ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ್ ಅಸ್ಮಿಞ್ ಜಗದ್ರೂಪೇ ನ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಅಪಿ ಜಾಯತೇ । ಜಾತಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಥ ನಷ್ಟಂ ಚ ನ ನಶ್ಯತ್ಯ್ ಅಮ್ಬುವೀಚಿವತ್
ಈ ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿ, ಇದು ಜಗತ್ತಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿದರೂ, ಏನೂ ನಿಜವಾಗಿ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ. ಹುಟ್ಟಿದಂತಾಗಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ನಾಶವಾದರೂ, ಅದು ನಿಜವಾಗಿ ಅಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಅಲೆಗಳು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಅಳಿಯುವುದಿಲ್ಲವೋ ಹಾಗೆ.
ಪದಾರ್ಥಂ ಬ್ರಹ್ಮರೂಪೇಣ ಬ್ರಹ್ಮೈವಾತ್ಮನಿ ತಿಷ್ಠತಿ । ಅವಯವೀವಾವಯವೇ ಖೇ ಖಂ ವಾರೀವ ವಾರಿಣಿ
ಯಾವುದೇ ವಸ್ತುವು ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ತನ್ನಲ್ಲೇ ಬ್ರಹ್ಮನಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಇದು ಹೇಗಂದರೆ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶವೇ ಇರುವಂತೆ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನೀರೇ ಇರುವಂತೆ, ಭಾಗವು ಸಮಗ್ರದಲ್ಲಿರುವಂತೆಯೇ.
ನಿಮೇಷಾರ್ಧಾರ್ಧಭಾಗೇನ ದೇಶಾದ್ ದೇಶಾನ್ತರಸ್ಥಿತೌ । ಯದ್ ರೂಪಂ ಸಂವಿದೋ ಮಧ್ಯೇ ಸ ಸ್ವಭಾವ ಉಪಾಸ್ಯತಾಮ್
ಒಂದು ಸ್ಥಳದಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಾಗ, ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಷ್ಟು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಜ್ಞಾನರೂಪವು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೋ, ಅದೇ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.
ಸಙ್ಕ್ಷುಬ್ಧಮ್ ಅಕ್ಷುಬ್ಧಮ್ ಇತಿ ದ್ವಿರೂಪಂ ಸಂವಿತ್ಸ್ವರೂಪಂ ಪ್ರವದನ್ತಿ ಸನ್ತಃ । ಶ್ರೇಯḫ ಪರಂ ಯೇನ ಸಮೀಹಸೇ ತ್ವಂ ತದೇಕನಿಷ್ಠೋ ಭವ ಮಾಮತಿರ್ ಭೂಃ
ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಎರಡು ರೀತಿಯದು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—ಒಂದು ಚಂಚಲವಾದುದು, ಮತ್ತೊಂದು ಸ್ಥಿರವಾದುದು. ನೀನು ಯಾವುದು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಆಶಿಸುತ್ತೀಯೋ, ಅದರಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರು; ಮನಸ್ಸು ಬೇರೆಡೆಗೆ ಹೋಗದಿರಲಿ.
ದೇಶಾದ್ ದೇಶಾನ್ತರಂ ದೂರಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾಯಾಸ್ ಸಂವಿದẖ ಕ್ಷಣಾತ್ । ಯದ್ ರೂಪಮ್ ಅಮಲಂ ಮಧ್ಯೇ ತದ್ ರೂಪಂ ಪರಮಾತ್ಮನಃ
ಒಂದು ಸ್ಥಳದಿಂದ ದೂರದ ಇನ್ನೊಂದು ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನವು ತಲುಪಿದಾಗ, ಆ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವ ಶುದ್ಧ ಸ್ವರೂಪವೇ ಪರಮಾತ್ಮನ ನಿಜವಾದ ಸ್ವರೂಪ.
ಗಚ್ಛಞ್ ಶೃಣ್ವನ್ ಸ್ಪೃಶಞ್ ಜಿಘ್ರನ್ನ್ ಉನ್ಮಿಷನ್ ನಿಮಿಷನ್ ಹಸನ್ । ನೂನಂ ನಿರಾಮಯತ್ವಾಯ ನಿತ್ಯಮ್ ಏತನ್ಮಯೋ ಭವ
ನೀನು ನಡೆಯುತ್ತಾ, ಕೇಳುತ್ತಾ, ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಾ, ವಾಸನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಕಣ್ಣು ತೆರೆದು ಮುಚ್ಚುತ್ತಾ, ನಗುತ್ತಾ ಯಾವಾಗಲೂ ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರು. ಇದರಿಂದ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಎಲ್ಲ ಬಾಧೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯಾಗಬಹುದು.
ತತ ಏವ ನಿರಾಭಾಸಾತ್ ಸತ್ಯಾನ್ ನಿರ್ವಾಸನೈಷಣಾತ್ । ಯಥಾಸ್ಥಿತಂ ಯಥಾಚಾರಂ ಮಾ ಚಲಾಮರಶೈಲವತ್
ಆದ್ದರಿಂದ, ಯಾವ ರೂಪವೂ ಕಾಣಿಸದಿದ್ದಾಗ ಮತ್ತು ಯಾವ ವಾಸನೆಯೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ, ನೀನು ಹೇಗಿದ್ದೀಯೋ ಹಾಗೆ, ಹೇಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯೋ ಹಾಗೆ, ಅಮರ ಪರ್ವತದಂತೆ ಅಚಲವಾಗಿ ಇರು.
ಏತದ್ ರೂಪಮ್ ಅವಿದ್ಯಾಯಾḫ ಪ್ರೇಕ್ಷಿತಾ ಯನ್ ನ ಲಭ್ಯತೇ । ಪ್ರೇಕ್ಷಿತಾ ಲಭ್ಯತೇ ಚೇತ್ ಸಾ ತದ್ ವಿದ್ಯೈವ ಪರಾ ಭವೇತ್
ಅಜ್ಞಾನವೆಂಬ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಅದು ಸಿಗದೆ ಹೋದರೆ, ನೋಡಿದಾಗ ಅದು ಸಿಕ್ಕರೆ, ಅದೇ ಪರಮ ಜ್ಞಾನವಾಗುತ್ತದೆ.
ಅವಿದ್ಯಾಸಮ್ಭವಾಚ್ ಚೇತ್ಯಚಿತ್ತ್ವೇ ಽಸಮ್ಭವತẖ ಕ್ವಚಿತ್ । ಚೇತ್ಯತೇ ಕಥಮ್ ಏವಾತಶ್ ಶಾನ್ತಿರ್ ಏವ ಬಲೋದಿತಾ
ಅಜ್ಞಾನ ಉಂಟಾಗದಿದ್ದರೆ, ಮನಸ್ಸೂ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ ಗ್ರಹಿಸುವುದೇ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಆದ್ದರಿಂದ ಶಾಂತಿಯೇ ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿಯೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಸತ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಜಗಚ್ ಚೈಕಂ ಸ್ಥಿತಮ್ ಏಕಮ್ ಅನೇಕವತ್ । ಸರ್ವಂ ಚಾಸರ್ವವದ್ ಭಾತಿ ಶುದ್ಧಂ ಚಾಶುದ್ಧವತ್ ತತಮ್
ಸತ್ಯವಾದ ಬ್ರಹ್ಮವೂ, ಈ ಜಗತ್ತೂ ಒಂದೇ ಆಗಿವೆ. ಒಂದೇ ಆಗಿದ್ದರೂ ಅನೇಕವಾಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ ಎಂದು ತೋರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅದು ಶುದ್ಧವಾದರೂ, ಅಶುದ್ಧವಾಗಿರುವಂತೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿದೆ.
ಅಶೂನ್ಯಂ ಶೂನ್ಯಮ್ ಇವ ಚ ಶೂನ್ಯಂ ಚಾಶೂನ್ಯವತ್ ಸ್ಫುಟಮ್ । ಸ್ಫಾರಮ್ ಅಸ್ಫಾರಮ್ ಇವ ತದ್ ಅಸ್ಫಾರಂ ಸ್ಫಾರಸನ್ನಿಭಮ್
ಅದು ಖಾಲಿಯಾಗಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಖಾಲಿಯಾಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಖಾಲಿಯಾಗಿದೆ, ಆದರೆ ಖಾಲಿಯಲ್ಲದಂತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರುತ್ತದೆ. ತುಂಬಿದೆ, ಆದರೆ ತುಂಬಿಲ್ಲದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ; ತುಂಬಿಲ್ಲದದು ಕೂಡ ತುಂಬಿದಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ.
ಅವಿಕಾರಂ ವಿಕಾರೀವ ಸಮಂ ಶಾನ್ತಮ್ ಅಶಾನ್ತವತ್ । ಸದ್ ಏವಾಸದ್ ಇವಾದೃಶ್ಯಂ ತದ್ ಏವಾತದ್ ಇವೋದಿತಮ್
ಅದು ಬದಲಾಗದದ್ದಾಗಿದ್ದರೂ ಬದಲಾಗುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಸಮವಾಗಿಯೂ ಶಾಂತವಾಗಿಯೂ ಇದ್ದರೂ ಅಶಾಂತವಾಗಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ. ನಿಜವಾಗಿಯೇ ಇದೆ, ಆದರೆ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಕಾಣದಿದ್ದರೂ ಕಾಣುತ್ತಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ.
ಅವಿಭಾಗಂ ವಿಭಾಗೀವ ನಿರ್ಜಾಡ್ಯಂ ಜಡವದ್ ಗತಮ್ । ಅಚೇತ್ಯಂ ಚೇತ್ಯಭಾವೀವ ನಿರಂಶಂ ಸಾಂಶಶೋಭನಮ್
ಅದು ವಿಭಜನೆಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ವಿಭಜಿತವಾಗಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ. ಜಡತೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಜಡದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಗ್ರಹಿಸಲು ಆಗದಿದ್ದರೂ ಗ್ರಹ್ಯವಾಗಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ. ಭಾಗವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಭಾಗಗಳಿರುವಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ.
ಅನಹಂ ಸಾಹಮ್ ಇವ ತದ್ ಅನಾಶಮ್ ಅಪಿ ನಾಶವತ್ । ಅಕಲಙ್ಕಂ ಕಲಙ್ಕೀವ ನಿರ್ವೇದ್ಯಂ ವೇದ್ಯವಾಹಿ ತತ್
ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅದು ಅಹಂಕಾರವಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ; ನಾಶವಾಗದಿದ್ದರೂ ಅದು ನಾಶವಾಗುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ; ಮಸುಕಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅದು ಮಸುಕಾದಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ; ಎಲ್ಲ ಅರಿವಿಗೂ ಮೀರಿ ಇದ್ದರೂ ಅದು ತಿಳಿಯಬಹುದಾದುದನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
ಆಲೋಕಿ ಧ್ವಾನ್ತಘನವನ್ ನವವಚ್ ಚ ಪುರಾತನಮ್ । ಪರಮಾಣೋರ್ ಅಪಿ ತನು ಗರ್ಭೀಕೃತಜಗದ್ಗಣಮ್
ಅದು ದಟ್ಟವಾದ ಅಂಧಕಾರದ ಕಾಡನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುವಂತೆ, ಹೊಸದೂ ಹಳೆಯದೂ ಆಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ; ಪರಮಾಣುವಿಗಿಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದರೂ, ಅನೇಕ ಲೋಕಗಳನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಹೊಂದಿರುವಂತೆ ಇದೆ.
ಸರ್ವಾತ್ಮಕಮ್ ಅಪಿ ವ್ಯಕ್ತಂ ದೃಷ್ಟಂ ಕೃಚ್ಛ್ರೇಣ ಭೂಯಸಾ । ಅಜಾಲಮ್ ಅಪಿ ಜಾಲಾಢ್ಯಂ ದಾಶೇಶವದ್ ಅನೇಕಧಾ
ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಇರುವುದಾಗಿ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಇದ್ದರೂ, ಅದನ್ನು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಕಾಣಬಹುದು; ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದರೂ, ಅದು ಅನೇಕ ಸರ್ಪದ ಕುಂಡಲಗಳಂತೆ ಮಾಯೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ.
ನಿರ್ಮಾಯಮ್ ಅಪಿ ಮಾಯಾಂಶುಮಣ್ಡಲಾಮಲಭಾಸ್ಕರಮ್ । ಬ್ರಹ್ಮ ವಿದ್ಧಿ ವಿದಾಂ ನಾಥಮ್ ಅಪಾಮ್ ಇವ ಮಹೋದಧಿಮ್
ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದರೂ ಅದು ಮಸುಕಿಲ್ಲದ ಸೂರ್ಯನ ವಲಯದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ; ಜ್ಞಾನಿಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ನೀರುಗಳಿಗೆ ಮಹಾಸಾಗರ ಹೇಗೋ ಹಾಗೆ ತಿಳಿ.
ಜಗದ್ರತ್ನಮಹಾಕೋಶಂ ತುಲಾಯಾಂ ತೂಲಕಾಲ್ ಲಘು । ಮಾಯಾಮರೀಚಿಶಶಿನಮ್ ಅಪಿ ನೇಕ್ಷಣಗೋಚರಮ್
ಈ ಲೋಕದ ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳ ಭಂಡಾರವೂ ಕಾಲದ ತೂಕದಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿಯ ತುಂಡಿನಷ್ಟು ಹಗುರವಾಗಿದೆ; ಮಾಯೆಯ ಮೃಗಮರೀಚಿಕೆಯ ಚಂದ್ರನಂತೆ, ಅದು ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಕಾಣಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ.
ಅನನ್ತಮ್ ಅಪಿ ನಿಷ್ಪಾರಂ ನ ಚ ಕ್ವಚಿದ್ ಅಪಿ ಸ್ಥಿತಮ್ । ಆಕಾಶೇ ವನವಿನ್ಯಾಸನಗನಿರ್ಮಾಣತತ್ಪರಮ್
ಅದು ಅನಂತವಾದರೂ, ಅದಕ್ಕೆ ಯಾವೆಡೆಗೂ ಗಡಿ ಇಲ್ಲ, ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ಥಿರವಾಗಿಲ್ಲ; ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕಾಡುಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸುವುದಕ್ಕೂ ನಿರಂತರ ತೊಡಗಿದೆ.
ಅಣೀಯಸಾಮ್ ಅಣೀಯಸ್ ತತ್ ಸ್ಥವಿಷ್ಠಂ ಚ ಸ್ಥವೀಯಸಾಮ್ । ಗರೀಯಸಾಂ ಗರಿಷ್ಠಂ ಚ ಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಚ ಶ್ರೇಯಸಾಮ್ ಅಪಿ
ಅದು ಅತಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ದೊಡ್ಡದರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡದು; ಭಾರವಾದವುಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಭಾರಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದವುಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ.
ಅಕರ್ತೃಕರ್ಮಕರಣಮ್ ಅಕಾರಣಮ್ ಅಕಾರಕಮ್ । ಅನ್ತಶ್ಶೂನ್ಯತಯೈವೈತಚ್ ಚಿರಾಯ ಪರಿಪೂರಿತಮ್
ಅದಕ್ಕೆ ಮಾಡುವವನು ಇಲ್ಲ, ಕಾರ್ಯವಿಲ್ಲ, ಸಾಧನವಿಲ್ಲ; ಕಾರಣವೂ ಪರಿಣಾಮವೂ ಇಲ್ಲ; ಒಳಗೆ ಖಾಲಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತುಂಬಿದೆ.
ಜಗತ್ಸಮುದ್ಗಕಮ್ ಅಪಿ ನಿತ್ಯಂ ಶೂನ್ಯಮ್ ಅರಣ್ಯವತ್ । ಅನನ್ತಶೈಲಕಠಿನಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಆಕಾಶಲವಾನ್ ಮೃದು
ಈ ಲೋಕವು ಹೊರಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರೂ ಸದಾ ಖಾಲಿಯಾಗಿಯೇ ಇದೆ, ಅರಣ್ಯದಂತಿದೆ; ಅನಂತ ಪರ್ವತಗಳಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಆಕಾಶದ ತುಣುಕಿನಷ್ಟು ಮೃದುವಾಗಿದೆ.
ಪ್ರತ್ಯೇಕಂ ಪ್ರತ್ಯಹಂ ಪ್ರಾಯḫ ಪುರಾಣಂ ಪೇಲವಂ ನವಮ್ । ಆಲೋಕಮ್ ಅನ್ಧಕಾರಾಭಂ ತಮಸ್ ತ್ವ್ ಆಲೋಕಮ್ ಆತತಮ್
ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವೂ, ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಇದು ಹಳೆಯದೂ ಬಲಹೀನವೂ, ಹೊಸದೂ ಹಳೆಯದೂ ಆಗಿದೆ; ಬೆಳಕು ಕತ್ತಲೆಯಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ, ಕತ್ತಲೆ ಬೆಳಕಿನಂತೆ ಹರಡುತ್ತದೆ.
ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಮ್ ಅಪಿ ದುರ್ಲಕ್ಷ್ಯಂ ಪರೋಕ್ಷಮ್ ಅಪಿ ಚಾಗ್ರಗಮ್ । ಚಿದ್ರೂಪಮ್ ಏವ ಚ ಜಡಂ ಜಡಮ್ ಏವ ಚಿದಾತ್ಮಕಮ್
ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿದರೂ ಗ್ರಹಿಸಲು ಕಷ್ಟ, ಅಡಗಿದರೂ ತಿಳಿಯದಂತಿಲ್ಲ; ಚೈತನ್ಯವೇ ಜಡವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಜಡವೂ ಚೈತನ್ಯಸ್ವರೂಪವಾಗಿದೆ.
ಅಹಮ್ ಏವಾನಹಮ್ಭಾವಮ್ ಅನಹಂ ಚಾಹಮ್ ಏವ ಚ । ಅನ್ಯದ್ ಏವ ತದ್ ಏವಾಹಮ್ ಅಹಮ್ ಏವಾನ್ಯದ್ ಏವ ತತ್
ನಾನು ಅಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಯೇ ನಾನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಅಲ್ಲದದೇ ನಾನೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ; ಅದು ಬೇರೆ ಇದ್ದರೂ ನಾನೇ ಅದು, ನಾನೇ ಇದ್ದರೂ ಅದು ಬೇರೆ.
ಅಸ್ಯ ಪೂರ್ಣಾರ್ಣವಸ್ಯಾನ್ತರ್ ಇಮೇ ತ್ರಿಭುವನೋರ್ಮಯಃ । ಸ್ಫುರನ್ತ ಇವ ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಸ್ವಭಾವದ್ರವತಾತ್ಮಕಾಃ
ಈ ಪೂರ್ಣ ಸಮುದ್ರದೊಳಗೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಅಲೆಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿವೆ ಎಂದು ಕಾಣಬಹುದು, ಆದರೆ ಅವು ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಹರಿದು ಬರುವ ಮತ್ತು ಸದಾ ಬದಲಾಗುವ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ.
ಬಿಭರ್ತಿ ಸರ್ಗಮ್ ಅಙ್ಗಸ್ಥಂ ತುಷಾರಮ್ ಇವ ಶುಕ್ಲತಾಮ್ । ಭಾತಿ ಸರ್ಗಸ್ ತ್ವ್ ಅನೇನೈವ ತುಷಾರೇಣೇವ ಶುಕ್ಲತಾ
ಇದು ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ತಾಳುತ್ತದೆ, ಹೇಗೆ ಹಿಮ ತನ್ನ ಬಿಳಿತನವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆಯೋ ಹಾಗೆ; ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಯೂ ಈ ಬಿಳಿತದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ, ಹಿಮದಲ್ಲಿ ಬಿಳಿತ ಹೊಳೆಯುವಂತೆ.