ಅಹನ್ತೋಲ್ಲೇಖತಸ್ ಸತ್ತಾ ಭ್ರಮಭಾರವಿಕಾರಿಣೀ । ತದಭಾವಾತ್ ಸ್ವಭಾವೈಕನಿಷ್ಠತಾ ಶಮಶಾಲಿನೀ
ನಾನು ಎಂಬ ಭಾವದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಅಸ್ತಿತ್ವವು ಭ್ರಮೆಯ ಭಾರದಿಂದ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ಇಲ್ಲದಾಗ, ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿರುವ ಶಾಂತತೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
ಹೇಮ್ನẖ ಕಟಕಶಬ್ದಾರ್ಥೋ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತೋ ಯಥಾಸ್ತಿ ನೋ । ವ್ಯತಿರಿಕ್ತಾ ತಥಾಸತ್ಯಾ ನಾಹನ್ತಾಸ್ತಿ ಶಮಾತ್ಮನಃ
ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನಿಂದ ಬೇರೆ ಕಟಕ ಎಂಬ ಪದಕ್ಕೆ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದಂತೆ, ಅಸತ್ಯದಿಂದ ಬೇರೆ ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವ ಹೊಂದಿದವನಿಗೆ 'ನಾನು' ಎಂಬ ಭಾವವೇ ಇರದು.
ನಿರ್ವಾಣೋ ನಿರ್ಮನಾ ಮೌನೀ ಕರ್ತಾಕರ್ತಾ ಚ ಶೀತಲಃ । ಜ್ಞ ಏಕಶ್ ಶಾನ್ತ ಏವಾಸ್ತೇ ಶೂನ್ಯ ಏವಾಭಿಪೂರಿತಃ
ಜ್ಞಾನಿ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದೆ, ಮೌನವಾಗಿ, ಮಾಡುವವನೂ ಅಲ್ಲ, ಮಾಡದವನೂ ಅಲ್ಲ, ಶಾಂತವಾಗಿ, ಒಬ್ಬನೇ ಇದ್ದು, ಖಾಲಿತನದಿಂದ ತುಂಬಿರುವಂತೆ ನೆಲೆಸುತ್ತಾನೆ.
ನಿರ್ವಾಸನಂ ಸ್ಪನ್ದಮಾನೋ ಯನ್ತ್ರಪುತ್ರಕಗಾತ್ರವತ್ । ಸ ಯಥಾಸ್ಥಿತಮ್ ಏವಾಸ್ತೇ ಜ್ಞಸ್ ಸಂವ್ಯವಹರನ್ನ್ ಅಪಿ
ಯಂತ್ರದ ಗೊಂಬೆಯ ಅಂಗಗಳು ಹೇಗೆ ಚಲಿಸುವವೆಯೋ, ಹೀಗೆಯೇ ಆಸೆ-ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳಿಲ್ಲದೆ ಚಲಿಸುವ ಜ್ಞಾನಿ, ವ್ಯವಹಾರ ಮಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದರೂ, ಹೇಗಿದ್ದಾನೋ ಹಾಗೆಯೇ ನೆಲೆಸುತ್ತಾನೆ.
ಯಥಾ ಮಞ್ಚಕಸಂಸ್ಥಸ್ಯ ಸ್ಪನ್ದತೇ ನೈವ ವಾ ಶಿಶೋಃ । ಅಙ್ಗಾಲಿರ್ ಅನುಸನ್ಧಾನಂ ವಿನೈವಂ ವಿದಿತಾತ್ಮನಃ
ಹಾಸಿಗೆ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿರುವ ಮಗು ತನ್ನ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶವಿಲ್ಲದೆ ಚಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ, ಆತ್ಮವನ್ನು ಅರಿತವನು ಕೂಡ ಯಾವ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೂ ಆಸಕ್ತಿ ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ನಿಸ್ಸಮ್ಬೋಧೈಕಬೋಧಸ್ಯ ನಿರಾಶೇಹೈಷಣಾಶಿಷಃ । ಶಾನ್ತಾಹನ್ತ್ವಾತ್ಮರೂಪತ್ವಾದ್ ಅನುಸನ್ಧಾನಿತಾ ಕುತಃ
ಯಾವನಿಗೆ ಜ್ಞಾನ ಒಂದೇ ಉಳಿದಿದೆ, ಆಶೆ, ಬಯಕೆ, ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲ, ಆತ್ಮ ಶಾಂತವಾಗಿದ್ದು ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲ—ಅವನಿಗೆ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವ ಆಸಕ್ತಿ ಹೇಗೆ ಬರುತ್ತದೆ?
ಅದ್ರಷ್ಟುರ್ ಅಪದೃಶ್ಯಸ್ಯ ದೃಗ್ರೂಪಸ್ಯಾಪರೂಪಿಣಃ । ಕುತẖ ಕಿಲಾನುಸನ್ಧಾನಮ್ ಅನಪೇಕ್ಷಸ್ಯ ಪಶ್ಯತಃ
ಯಾರು ನೋಡುವವನಲ್ಲ, ರೂಪವಿಲ್ಲದ ನೋಡುವ ಸ್ವರೂಪನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ನಿರ್ಲಿಪ್ತನಾಗಿ ಕೇವಲ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ—ಅವನಿಗೆ ಯಾವ ವಿಚಾರವೂ, ಪರಿಶೋಧನೆಯೂ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?
ಅಪೇಕ್ಷೈವ ಘನೋ ಬನ್ಧೋ ಹ್ಯ್ ಅನಪೇಕ್ಷೈವ ಮುಕ್ತತಾ । ಸರ್ವಶಬ್ದಾನ್ವಿತಾ ತಸ್ಯಾಂ ವಿಶ್ರಾನ್ತೇನ ಕಿಮ್ ಈಕ್ಷ್ಯತೇ
ನಿರೀಕ್ಷೆಯೇ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಬಂಧನ; ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೇ ಮುಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ. ಎಲ್ಲ ಪದಗಳಿಂದ ಸೂಚಿಸಲಾದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದವನಿಗೆ ಇನ್ನೇನು ನೋಡಬೇಕಿದೆ?
ಪಾರ್ಥಿವತ್ವೇ ಶರೀರೇ ಽಸ್ಮಿನ್ ಸ್ವಸ್ವಪ್ನಾದ್ರಾವ್ ಇವಾಸತಿ । ಭ್ರಮಮಾತ್ರಾತ್ಮನಿ ಕುತẖ ಕ್ವ ಕಸ್ಯ ಕಿಮ್ ಅಪೇಕ್ಷಣಮ್
ಈ ದೇಹ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವಾಗ, ಹಗುರವಾದ ಕನಸಿನಂತೆ, ಅಹಂಕಾರವೆಂಬ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲದೆ, ಇಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೆ, ಯಾವಾಗ, ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಏನನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಬೇಕು?
ಉಪಶಾನ್ತಸಮಸ್ತೇಹಂ ವಿಗತಾಖಿಲಕೌತುಕಮ್ । ನಿರಸ್ತವೇದನಂ ಜ್ಞೇನ ವಿದಾ ಕೇವಲಮ್ ಆಸ್ಯತೇ
ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳು ಶಾಂತವಾಗಿದ್ದು, ಎಲ್ಲ ಕುತೂಹಲಗಳು ಮಾಯವಾಗಿದ್ದು, ನೋವುಗಳು ದೂರವಾದಾಗ, ಜ್ಞಾನಿಯು ಸುಮ್ಮನೆ ನೆಲೆಸುತ್ತಾನೆ.
ಮಙ್ಕಿನೇತಿ ಶ್ರುತವತಾ ತತೋ ಮೋಹೋ ಮಹಾನ್ ಅಪಿ । ಅಶೇಷೇಣ ಪರಿತ್ಯಕ್ತಸ್ ತತ್ರ ವೈ ತ್ವಗ್ ಇವಾಹಿನಾ
‘ಮಂಕಿನ’ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೂ, ದೊಡ್ಡ ಮೋಹವು ಕೂಡ, ಹಾವು ತನ್ನ ಚರ್ಮವನ್ನು ಬಿಟ್ಟಂತೆ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿಹೋಗುತ್ತದೆ.
ಪ್ರವಾಹಾಪತಿತಂ ಕಾರ್ಯಂ ಕುರ್ವತಾಪಾಸ್ತವಾಸನಮ್ । ತೇನ ವರ್ಷಶತಸ್ಯಾನ್ತೇ ಸ್ಥಿತಮ್ ಅದ್ರೌ ಸಮಾಧಿನಾ
ಜೀವನದ ಹರಿವಿನಲ್ಲಿ ಬರುವ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ದುಃಖವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಆತನು ಶತಮಾನ ಕಾಲ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದನು.
ತತ್ರಾದ್ಯ ಯಾವತ್ ಪಾಷಾಣಸಮಧರ್ಮಾ ಸ ತಿಷ್ಠತಿ । ಶಾನ್ತಾನ್ತẖಕರಣೋ ಯೋಗೀ ಬೋಧ್ಯಮಾನḫ ಪ್ರಬುಧ್ಯತೇ
ಅಲ್ಲಿ ಆ ಯೋಗಿ ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಕಲ್ಲಿನಂತೆಯೇ ನಿಶ್ಚಲವಾಗಿ ಇರುತ್ತಾನೆ. ಅವನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅವನು ಎಚ್ಚರವಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಏತೇನ ರಾಘವ ವಿವೇಕಪದೇನ ಶಾನ್ತಿಮ್ ಆಸಾದಯೋದಯವತಾ ಮನಸಾ ವಿಹರ್ತುಮ್ । ಮಾ ದೀನತಾಂ ವ್ರಜತು ರಾಗಮಯೀ ಮತಿಸ್ ತೇ ಕ್ಷೀಣಾ ಕ್ಷಣಾದ್ ಅಸಲಿಲೇವ ಶರದ್ಘನಾಲೀ
ರಾಮಾ, ವಿವೇಕದ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಬೆಳಗಿನ ಬೆಳಕಿನಂತೆ ಏಳುತ್ತಾ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಮನಸ್ಸು ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ದುಃಖಪಡಬಾರದು; ಅದು ಒಣ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಶರದ್ಕಾಲದ ಮೋಡಗಳಂತೆ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಳೆಯುತ್ತದೆ.
ನಿರ್ವಾಣೋ ಭವ ಶಾನ್ತಾತ್ಮಾ ಯಥಾಪ್ರಪ್ತಾನುವೃತ್ತಿಮಾನ್ । ಸನ್ನ್ ಏವಾಸತ್ಸಮಸ್ ಸೋಮ್ಯಸ್ ಸ್ಫಟಿಕಾದ್ ಇವ ನಿರ್ಮಿತಃ
ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಎದುರಾದುದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಬದುಕು. ನೀನು ಇದ್ದಂತೆಯೂ ಇಲ್ಲದಂತೆಯೂ ಇದ್ದು, ಸ್ಫಟಿಕದಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡವನಂತೆ ಮೃದುಸ್ವಭಾವಿಯಾಗಿರು.
ಏಕಸ್ಮಿನ್ನ್ ಏವ ಸರ್ವಸ್ಮಿನ್ ಸಂಸ್ಥಿತೇ ವಿತತಾತ್ಮನಿ । ನೈಕಸ್ಮಿನ್ ನ ಚ ಸರ್ವಸ್ಮಿನ್ ನಾನಾತಾ ಕಲನಾẖ ಕುತಃ
ಒಬ್ಬನಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಆ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಆತ್ಮ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದಾಗ, ಒಂದರಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಬೇರೆಬೇರೆತನವೇ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಭೇದಭಾವ ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಗಬಹುದು?
ಆದ್ಯನ್ತರಹಿತಂ ಸರ್ವಂ ವ್ಯೋಮ ಚಿತ್ತತ್ತ್ವನಿರ್ಭರಮ್ । ಶರೀರೋತ್ಪತ್ತಿನಾಶೇಷು ಕಾ ಚಿತ್ತತ್ತ್ವಸ್ಯ ಖಣ್ಡನಾ
ಎಲ್ಲವೂ ಆದಿಯೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ, ಆಕಾಶದಂತೆ, ಚಿತ್ತದ ತತ್ತ್ವದ ಮೇಲೆ ಆಧಾರವಾಗಿವೆ. ದೇಹ ಹುಟ್ಟಿದಾಗ ಅಥವಾ ನಾಶವಾದಾಗ, ಚಿತ್ತದ ತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಯಾವ ವಿಭಜನೆಯೂ ಸಾಧ್ಯವೇ?
ಸ್ಫುರನ್ತಿ ಹಿ ಜಗತ್ಕ್ರೀಡಾಶ್ ಚಿಚ್ಚಮತ್ಕಾರಚಾಪಲಾತ್ । ಅಚಾಪಲಾತ್ ಪ್ರಲೀಯನ್ತೇ ತರಙ್ಗಾ ಇವ ವಾರಿಣಿ
ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಆಟವೆಲ್ಲವೂ ಚಿತ್ತದ ಆಶ್ಚರ್ಯಮಯ ಚಪಲತೆಯಿಂದ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ; ಚಪಲತೆ ಇಲ್ಲದಾಗ, ಅದು ನೀರಿನಲ್ಲಿನ ಅಲೆಗಳು ಶಾಂತವಾಗುವಂತೆ, ಶಾಂತವಾಗುತ್ತದೆ.
ಯಥಾ ಶುಭ್ರಾಮ್ಬುದೇ ವಸ್ತ್ರಶಙ್ಕಾ ನ ಫಲಭಾಗಿನೀ । ದೇಹೋ ಽಯಮ್ ಅಹಮ್ ಇತ್ಯ್ ಏಷಾ ತಥಾ ಶಙ್ಕಾ ನ ವಾಸ್ತವೀ
ಹುಡುಗುವ ಮೋಡದಲ್ಲಿ ಬಟ್ಟೆಯ ಅನುಮಾನ ಹೇಗೆ ಫಲವತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಹೀಗೆಯೇ 'ಈ ದೇಹವೇ ನಾನು' ಎಂಬ ಭಾವನೆಯೂ ನಿಜವಲ್ಲ.
ಮಾವಸ್ತುನಿ ನಿಮಗ್ನಸ್ ತ್ವಂ ಭವ ಭೂರಿಭಯಪ್ರದೇ । ವಸ್ತ್ವ್ ಅನನ್ತಸುಖಾಯಾದ್ಯಂ ಭವ್ಯ ಭಾವಯ ಭೂತಯೇ
ನಿಜವಲ್ಲದ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಮುಳುಗಬೇಡ, ಅದು ಬಹಳ ಭಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ನಿಜವಾದದು, ಅನಂತವಾದ ಸುಖದ ಮೂಲವಾದುದನ್ನು ಮನನ ಮಾಡು, ನಿನ್ನ ಒಳಗಿನ ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ.
ಚಿದ್ವ್ಯೋಮಾನನ್ತ ಏವಾಸ್ಮಿ ನೇಯತ್ತಾಸ್ತಿ ಮಮಾತ್ಮನಃ । ಇತ್ಯ್ ಏವಂ ಪರಮಂ ವಸ್ತು ವಸ್ತುತಸ್ ಸ್ತುತ್ಯಮ್ ಅಸ್ತು ತೇ
ನಾನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅನಂತವಾದ ಚೈತನ್ಯ ಆಕಾಶವೇ; ನನ್ನ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಅಳತೆ ಇಲ್ಲ. ಈ ರೀತಿ, ನಿಜಕ್ಕೂ ಸ್ತುತಿಗೆ ಅರ್ಹವಾದ ಪರಮ ಸತ್ಯವನ್ನು ನೀನು ಸ್ತುತಿಸಲಿ.
ಏವಂನಿಶ್ಚಯವಾನ್ ರಾಮ ತ್ವಮ್ ಏವಾಸಿ ನಿರಞ್ಜನಃ । ಧ್ಯಾತಾ ಧ್ಯೇಯಂ ತಥಾ ಧ್ಯಾನಂ ಸತ್ಯಂ ವಾಪಿ ನ ಕಿಞ್ಚನ
ಈ ರೀತಿ ದೃಢ ನಂಬಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ, ರಾಮಾ, ನೀನು ಖಂಡಿತ ನಿರಂಜನನೇ. ಇಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುವವನೂ ಇಲ್ಲ, ಧ್ಯೇಯವೂ ಇಲ್ಲ, ಧ್ಯಾನವೂ ಇಲ್ಲ, ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ಯಾವ ಸತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ.
ದ್ರಷ್ಟಾ ದೃಶ್ಯಂ ದರ್ಶನಂ ಚ ಚಿತ ಏತಾ ವಿಭೂತಯಃ । ಅತಸ್ ತತ್ ಸಂವಿದೋ ನಾನ್ಯದ್ ಅಧ್ಯೇಯಂ ಧ್ಯೇಯಮ್ ಅಸ್ತಿ ವಾ
ನೋಡುವವನು, ನೋಡುವುದು, ನೋಡುವ ಕ್ರಿಯೆ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಚಿತ್ತದ ಶಕ್ತಿಗಳೇ. ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾವುದನ್ನೂ ತಿಳಿಯಲು ಅಥವಾ ಧ್ಯಾನಿಸಲು ಇಲ್ಲ.
ಉದ್ಯತಿ ಪ್ರತಿಪಚ್ಚನ್ದ್ರೇ ವಹತಿ ಪ್ರಲಯಾನಿಲೇ । ಆತ್ಮತತ್ತ್ವಂ ಸಮಂ ಸೋಮ್ಯಂ ನ ಕ್ಷುಭ್ಯತಿ ನ ಶಾಮ್ಯತಿ
ಹಬ್ಬುವ ಚಂದ್ರನು ಏಳುತ್ತಾ ಕುಗ್ಗುತ್ತಾ ಇದ್ದರೂ, ಪ್ರಳಯದ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿದರೂ, ಆತ್ಮತತ್ವ ಸದಾ ಸಮವಾಗಿಯೇ, ಶಾಂತವಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ; ಅದು ಕದಡುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಾಂತವಾಗುವುದೂ ಇಲ್ಲ.
ಯಥಾ ನೌಯಾಯಿನಸ್ ಸ್ಥಾಣುತರುಶೈಲಾದಿಚೋಪನಮ್ । ಯಥಾ ಶುಕ್ತೌ ರಜತಧೀಸ್ ತಥಾ ದೇಹಾದಿ ಚೇತಸಃ
ಹೆಗ್ಗಣ ಹೋದಾಗ, ಹತ್ತಿರದ ಮರಗಳು, ಬೆಟ್ಟಗಳು, ಇವುಗಳು ಚಲಿಸುತ್ತಿವೆ ಎಂದು ನಮಗೆ ತೋರುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಶಂಖದಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ಳಿ ಇದೆ ಎಂದು ಭ್ರಮೆ ಆಗುವುದುಂಟು. ಇದೇ ರೀತಿ, ದೇಹ ಮತ್ತು ಇತರ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸು ಕಲ್ಪಿಸುತ್ತದೆ.
ಯಥಾ ದೇಹಾದಿ ಚಿತ್ತಸ್ಯ ತಥಾ ದೇಹಸ್ಯ ಚಿತ್ತಕಮ್ । ತಥೈವ ಜೀವḫ ಪರಮೇ ದ್ವೈತಮ್ ಐಕ್ಯಮ್ ಅತẖ ಕುತಃ
ಹೆಗೆ ದೇಹ ಮತ್ತು ಇತರವುಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆಯೋ, ಹಾಗೆ ಮನಸ್ಸೂ ದೇಹದಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಇದೇ ರೀತಿ, ಜೀವ ಮತ್ತು ಪರಮಾತ್ಮ ಇಬ್ಬರೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಅಲ್ಲ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ಏಕತೆ ಅಥವಾ ವಿಭೇದ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ಇಲ್ಲ.
ಸರ್ವಮ್ ಏವಮ್ ಇದಂ ಶಾನ್ತಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಬೃಂಹಿತವೇದನಮ್ । ನ ಕಿಞ್ಚಿಜ್ ಜಗದಾದ್ಯ್ ಅಸ್ತಿ ಭ್ರಾನ್ತಿರ್ ಅನ್ಯಾ ನ ವಿದ್ಯತೇ
ಈ ಎಲ್ಲವೂ ಶಾಂತವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಬ್ರಹ್ಮನ ವಿಶಾಲ ಜ್ಞಾನ. ಜಗತ್ತು ಅಥವಾ ಅದರ ಮೂಲವೆಂಬುದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಬೇರೆ ಯಾವ ಭ್ರಮೆಯೂ ಇಲ್ಲ.
ನ ವಿದ್ಯತೇ ಯಥಾ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ವನಂ ಸ್ನೇಹಶ್ ಚ ಸೈಕತೇ । ವಿದ್ಯುಚ್ ಛಶಾಙ್ಕಬಿಮ್ಬೇ ವಾ ತಥಾ ದೇಹಾದಿ ಚೇತಸಿ
ಹಗೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕಾಡು ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಮರಳಿನಲ್ಲಿ ತೇವವಿಲ್ಲ, ಚಂದ್ರನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ, ಅದೇ ರೀತಿ ದೇಹ ಮತ್ತು ಇತರವುಗಳು ಚಿತ್ತದಲ್ಲಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.
ಅವಿದ್ಯಮಾನೇ ಏವಾಸ್ಮಿನ್ ಮಾ ಬಿಭೀಹಿ ಜಗದ್ಭ್ರಮೇ । ಏತದ್ ಏವ ಪರಂ ಸತ್ಯಂ ವಿದ್ಧಿ ಸತ್ಯವಿದಾಂ ವರ
ಈ ಲೋಕದ ಭ್ರಮೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರೂ, ನೀನು ಭಯಪಡಬೇಡ. ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನೀನು, ಇದನ್ನೇ ಪರಮ ಸತ್ಯವೆಂದು ತಿಳಿ.
ಜಗದ್ ಅಸ್ತಿ ನ ಮೇ ವೇತಿ ಯಾಸೀದ್ ಭ್ರಾನ್ತಿಸ್ ತವಾದ್ಯ ಸಾ । ಶಾನ್ತಾ ಮದುಪದೇಶೇನ ಕಿಮ್ ಅನ್ಯದ್ ಬನ್ಧಕಾರಣಮ್
ಈ ಲೋಕ ನನ್ನದು, ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬ ಭ್ರಮೆ ಇಂದು ನಿನಗೆ ಇದ್ದಿತು. ನನ್ನ ಉಪದೇಶದಿಂದ ಅದು ಶಾಂತವಾಗಿದೆ. ಬಂಧನಕ್ಕೆ ಇನ್ನೇನು ಕಾರಣ ಉಳಿದಿದೆ?