ಅಹನ್ತ್ವಬೀಜಾದ್ ಅಣುತೋ ಜಾಯತೇ ಽಸೌ ಜಗದ್ದ್ರುಮಃ । ತಸ್ಯೇನ್ದ್ರಿಯರಸಾಢ್ಯಾನಿ ಮೂಲಾನಿ ಭುವನಾನಿ ಚ
'ನಾನು' ಎಂಬ ಭಾವನೆಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಬೀಜದಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತೆಂಬ ವೃಕ್ಷವು ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಅದರ ಬೇರುಗಳು, ಇಂದ್ರಿಯರಸದಿಂದ ತುಂಬಿರುವವು, ಭುವನಗಳೇ ಆಗಿವೆ.
ತಾರಕಾ ಬಾಲಕಲಿಕಾ ಋಕ್ಷೌಘẖ ಕೋರಕೋತ್ಕರಃ । ವಾಸರಾ ಗುಚ್ಛವಿಸರಾḫ ಪೂರ್ಣಚನ್ದ್ರಾḫ ಫಲಾಲಯಃ
ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಆ ಮರದ ಮೊಗ್ಗುಗಳು, ತಾರಾಗುಚ್ಛಗಳು ಅದರ ಹೂಗುಚ್ಛಗಳು, ಹಗಲುಗಳು ಅದರ ಹರಡುವ ಕೊಂಬೆಗಳು, ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರಗಳು ಅದರ ಹಣ್ಣುಗಳ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿವೆ.
ಸ್ವರ್ಗಾದಯೋ ಬೃಹದ್ವರ್ಗಾ ಮಹಾವಿಟಪಕೋಟರಾಃ । ಮೇರುಮನ್ದರಸಹ್ಯಾದ್ಯಾ ಗಿರಯḫ ಪತ್ತ್ರರಾಜಯಃ
ಸ್ವರ್ಗಾದಿಗಳು ದೊಡ್ಡ ಗುಂಪುಗಳಂತೆ, ದೊಡ್ಡ ಕೊಂಬೆಗಳ ಒಳಗೆ ಇರುವ ಬೃಹತ್ ರಂಧ್ರಗಳಂತೆ ಇವೆ. ಮೆರು, ಮಂದರ, ಸಹ್ಯ ಮತ್ತು ಇತರ ಪರ್ವತಗಳು ಆ ಮರದ ಪ್ರಮುಖ ಎಲೆಗಳಂತಿವೆ.
ಸಪ್ತಾಬ್ಧಯೋ ಽಙ್ಗ ಸ್ರುತಯḫ ಪಾತಾಲಂ ಮೂಲಕೋಟರಮ್ । ಅಗಾನಿ ಘುಣವೃನ್ದಾನಿ ಪರ್ವಾಣಿ ಪುರಪಙ್ಕ್ತಯಃ
ಓ ಪ್ರಿಯನೇ, ಏಳು ಸಾಗರಗಳು ಆ ಮರದ ಹರಿದು ಹರಿಯುವ ರಸಗಳಂತೆ; ಪಾತಾಳವು ಅದರ ಬೇರುಗಳ ಒಳಗಿನ ಬೃಹತ್ ರಂಧ್ರದಂತೆ; ಮನೆಗಳು ಮರವನ್ನು ತಿನ್ನುವ ಹುಳಗಳ ಗುಂಪಿನಂತೆ; ಸಂಧಿಗಳು ನಗರಗಳ ಸಾಲಿನಂತೆ.
ಅಜ್ಞಾನಮ್ ಉತ್ಪತ್ತಿಮಹೀ ವಿಹಗಾ ಭೂತಕೋಟಯಃ । ಉಪಲಮ್ಭೋ ಬೃಹತ್ಸ್ತಮ್ಭೋ ದಾವೋ ನಿರ್ವಾಣನಿರ್ವೃತಿಃ
ಅಜ್ಞಾನವೇ ಆ ಮರದ ಮೂಲಭೂತ ಭೂಮಿಯಂತೆ; ಹಕ್ಕಿಗಳು ಅನೇಕ ಜೀವಿಗಳಂತೆ; ಗ್ರಹಿಕೆ ದೊಡ್ಡ ಕಾಂಡದಂತೆ; ಕಾಡುಗಿನಿಯು ಮೋಕ್ಷದ ಆನಂದದಂತೆ.
ರೂಪಾಲೋಕಮನಸ್ಕಾರಾ ವಿವಿಧಾಮೋದವೃತ್ತಯಃ । ವನಂ ವಿಪುಲಮ್ ಆಕಾಶಂ ಶುಕ್ಲಾ ಜಲಮುಚಸ್ ತ್ವಚಃ
ರೂಪಗಳು, ಬೆಳಕುಗಳು, ಮನಸ್ಸಿನ ತೀರ್ಮಾನಗಳು ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಆನಂದದ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು—all ಮರದ ವಿವಿಧ ಭಾಗಗಳಂತೆ; ಆ ಕಾಡು ವಿಶಾಲವಾದ ಆಕಾಶದಂತೆ; ಮೇಘಗಳು ನೀರು ಸುರಿಸುವ ತೋಳಿನಂತೆ.
ವಿಚಿತ್ರಶಾಖಾ ಋತವ ಉಪಶಾಖಾ ದಿಶೋ ದಶ । ಸಂವಿದ್ ರಸಮಹಾಪೂರೋ ವಾತಸ್ಪನ್ದೋ ವಿವರ್ತನಃ
ವಿವಿಧ ಶಾಖೆಗಳು ಋತುಗಳು, ಅವುಗಳ ಉಪಶಾಖೆಗಳು ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳು; ಚೇತನವೇ ರಸದ ಮಹಾಪೂರ, ಗಾಳಿಯ ಚಲನೆಯೇ ಪರಿವರ್ತನೆ.
ಚನ್ದ್ರಾರ್ಕರುಚಯೋ ಲೋಲಾ ಮಜ್ಜನೋನ್ಮಜ್ಜನೋನ್ಮುಖಾಃ । ರಮ್ಯಾẖ ಕುಸುಮಮಞ್ಜರ್ಯಸ್ ತಿಮಿರಭ್ರಮರಭ್ರಮಾಃ
ಚಂದ್ರನೂ ಸೂರ್ಯನೂ ಕಿರಣಗಳು ಚಂಚಲವಾಗಿವೆ, ಅವು ಸದಾ ಏಳುತ್ತಾ ಇಳಿಯುತ್ತಾ ಇರುತ್ತವೆ; ಸುಂದರ ಹೂಗುಚ್ಛಗಳು, ಕತ್ತಲೆ ಮತ್ತು ಜೇನುಹುಳಗಳ ಸಂಚಾರವೇ ಆಗಿವೆ.
ಪಾತಾಲಮ್ ಆಶಾಗಣಮ್ ಅನ್ತರಿಕ್ಷಮ್ ಆಪೂರ್ಯ ತಿಷ್ಠತ್ಯ್ ಅಸದ್ ಏವ ಸದ್ವತ್ । ತಸ್ಯಾನಹನ್ತಾಗ್ನಿಹತೇ ಽಹಮರ್ಥಬೀಜೇ ಪುನರ್ ನಾಸ್ತಿ ಸತೋ ಽಪಿ ರೋಹಃ
ಪಾತಾಳ, ದಿಕ್ಕುಗಳ ಗುಂಪು, ಆಕಾಶ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅಸತ್ಯವೇ ಸತ್ಯವಾಗಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದೆ; ಅಹಂಕಾರದ ಬೀಜವನ್ನು ಕರ್ತೃತ್ವವಿಲ್ಲದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟಾಗ, ಸತ್ಯವಾದದ್ದೂ ಮತ್ತೆ ಮೊಳೆದು ಬರುವುದಿಲ್ಲ.
ವಿದ್ಯಾಧರ ಧರಾಧಾರ ಗಿರಿಕನ್ದರಮನ್ದಿರ । ದಿಗನ್ತರಾಮ್ಬರಾಚಾರ ಚಾರಸಞ್ಚಾರಚಞ್ಚುರ
ವಿದ್ಯಾಧರರು ಭೂಮಿಗೆ ಆಧಾರ, ಪರ್ವತಗಳ ಗುಹೆಗಳು ಅವರ ನಿವಾಸ; ಅವರು ದೂರದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರ ಚಲನೆ ಚುರುಕು ಮತ್ತು ಆನಂದಕರ.
ಈದೃಶೋ ಯೋ ಜಗದ್ವೃಕ್ಷೋ ಜಾಯತೇ ಽಹನ್ತ್ವಬೀಜತಃ । ಬೀಜೇ ಜ್ಞಾನಾಗ್ನಿನಾ ದಗ್ಧೇ ನೈವ ಕಿಞ್ಚನ ಜಾಯತೇ
ಈ ಲೋಕವೆಂಬ ಮರವು ಅಹಂಕಾರ ಎಂಬ ಬೀಜದಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಆ ಬೀಜವನ್ನು ಜ್ಞಾನವೆಂಬ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟರೆ, ಏನೂ ಉಳಿಯದು.
ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯಮಾಣಂ ಚ ತನ್ ನಾಸ್ತಿ ಕಿಲಾಹನ್ತ್ವಂ ಕದಾಚನ । ಏತಾವದ್ ಏವ ತಜ್ಜ್ಞಾನಮ್ ಅನೇನೈವ ಪ್ರದಹ್ಯತೇ
ನೋಡಿದಾಗ ಅಹಂಕಾರ ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಇಲ್ಲದೆಯೇ ಇದೆ ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ. ಇದೇ ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನ, ಇದರಿಂದ ಅಹಂಕಾರ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
ಅಹನ್ತ್ವಭಾವಾಚ್ ಚಾಹನ್ತ್ವಮ್ ಅಸ್ತಿ ಸಂಸಾರಬೀಜಕಮ್ । ನಾಹನ್ತ್ವಭಾವಾನ್ ನಾಹನ್ತ್ವಮ್ ಅಸ್ತೀತಿ ಜ್ಞಾನಮ್ ಉತ್ತಮಮ್
ಅಹಂಕಾರ ಇದ್ದರೆ ಅದರಿಂದಲೇ ಲೋಕದ ಬೀಜವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅಹಂಕಾರ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅದು ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಜ್ಞಾನ.
ಸರ್ಗಾದಾವ್ ಏವ ಸರ್ಗಸ್ಯ ಕಿಲಾಸ್ಯಾಭಾವಯೋಗತಃ । ಕುತೋ ಽಹನ್ತ್ವಂ ಕುತಸ್ ತ್ವನ್ತ್ವಂ ಕುತೋ ದ್ವೈತೈಕ್ಯವಿಭ್ರಮಃ
ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯು ನಿಜವಾಗಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ, ಅಹಂಕಾರ ಎಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತದೆ? ನೀನು ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಎಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತದೆ? ಎರಡು ಮತ್ತು ಒಂದೆಂಬ ಗೊಂದಲ ಎಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ?
ಸಮಾಕರ್ಣ್ಯ ಗುರೋರ್ ವಾಕ್ಯಂ ಯತನ್ತೇ ಯೇ ಪ್ರಯತ್ನತಃ । ಸಙ್ಕಲ್ಪತ್ಯಾಗಮ್ ಆಮೂಲಂ ಪದಪ್ರಾಪ್ತೌ ಜಯನ್ತಿ ತೇ
ಗುರುವಿನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೇಳಿ, ಯಾರು ಶ್ರಮಪಟ್ಟು ತಮ್ಮ ಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ಮೂಲದಿಂದಲೇ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಪರಮ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ.
ರನ್ಧನಾಜ್ ಜಯಮ್ ಆಪ್ನೋತಿ ಸ್ವಶಾಸ್ತ್ರೇ ಸೂಪಕೃಚ್ ಛ್ರುತೇ । ವಿವೇಕೀ ಸ್ವವಿವೇಕೇ ಚ ಯತನಾದ್ ಏವ ನಾನ್ಯಥಾ
ಹೆಚ್ಚು ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿ ನೋಡಿದವನು ಅಡುಗೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಟವ ಪಡೆಯುವಂತೆ, ವಿವೇಕಿಯು ತನ್ನ ವಿವೇಕದಲ್ಲಿ ಶ್ರಮಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ವಿವೇಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಬೇರೆ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಅಲ್ಲ.
ಚಿಚ್ಚಮತ್ಕಾರಮಾತ್ರಾತ್ಮ ಜಗದ್ ವಿದ್ಧೀಹ ನೇತರತ್ । ನಾಶಾಸು ನ ಬಹಿರ್ ನಾನ್ತರ್ ಏತತ್ ಕ್ವಚನ ವಿದ್ಯತೇ
ಈ ಲೋಕವೆಂಬುದು ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಅದ್ಭುತ ಮಾತ್ರವೆಂದು ತಿಳಿ; ಇದು ನಾಶವಾಗುವಾಗಲೂ ಇಲ್ಲ, ಹೊರಗಾಗಲಿ ಒಳಗಾಗಲಿ, ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ.
ಸಙ್ಕಲ್ಪೋನ್ಮೇಷಮಾತ್ರೇಣ ಜಗಚ್ಚಿತ್ರಂ ವಿಲೋಕ್ಯತೇ । ತದನುನ್ಮೇಷವಿಲಯಿ ಚಿತ್ರಕೃಚ್ಚಿತ್ತಚಿತ್ರವತ್
ಕಲ್ಪನೆ ಉದಯವಾದಾಗಲೇ ಈ ವಿಭಿನ್ನ ಲೋಕವು ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ; ಆ ಕಲ್ಪನೆ ಶಾಂತವಾದಾಗ, ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ರಚಿಸುವ ಮನಸ್ಸಿನಂತೆ, ಚಿತ್ರಕಾರನೂ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಮಣ್ಡಪೋ ಽಸ್ತಿ ಮಹಾಸ್ತಮ್ಭೋ ಮುಕ್ತಾಮಣಿವಿನಿರ್ಮಿತಃ । ಬಹುಯೋಜನಲಕ್ಷಾಣಿ ಕಾನ್ತಕಾಞ್ಚನಚಿತ್ರಿತಃ
ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಶಾಲವಾದ ಮಂದಿರವಿದೆ, ಅದನ್ನು ದೊಡ್ಡ ಕಂಬವೊಂದು ಹಿಡಿದಿದೆ. ಆ ಮಂದಿರವನ್ನು ಮುತ್ತುಗಳು ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಹೊಳೆಯುವ ಚಿನ್ನದ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ, ಅನೇಕ ಯೋಜನೆಗಳಷ್ಟು ದೂರವರೆಗೆ ಹರಡಿದೆ.
ಮಣಿಸ್ತಮ್ಭಸಹಸ್ರೇಣ ವೃತೋ ಽಙ್ಗ ಪ್ರೋತಮೇರುಣಾ । ಇನ್ದ್ರಾಯುಧಸಹಸ್ರಾಢ್ಯಕಲ್ಪಸನ್ಧ್ಯಾಭ್ರಸುನ್ದರಃ
ಆ ಮಂದಿರದ ಸುತ್ತಲೂ ಸಾವಿರಾರು ರತ್ನದ ಕಂಬಗಳಿವೆ. ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೇರುಪರ್ವತದಂತೆ ದೊಡ್ಡ ಕಂಬವಿದೆ. ಅದು ಯುಗಸಂಧ್ಯೆಯ ಮೋಡಗಳು ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ಇಂದ್ರಧನುಷ್ಕಳಂತೆ ಚೆಲುವಾಗಿಯೂ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿಯೂ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಸ್ತ್ರೀಬಾಲಪುರುಷಾದೀನಾಂ ವಾಸ್ತವ್ಯಾನಾಮ್ ಇತಸ್ ತತಃ । ಕ್ರೀಡಾರ್ಥಂ ಸ್ಥಾಪಿತಾ ಯತ್ರ ನಾನಾರಚನಯಾನ್ತರೇ
ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಮಹಿಳೆಯರು, ಮಕ್ಕಳು, ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಇತರರ ಮನರಂಜನೆಗಾಗಿ色色ವಾದ ಆಟಿಕೆಗಳನ್ನು ವಿವಿಧ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲಂಕರಿಸಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
ಭೂತಬೀಜಪರಾಪೂರ್ಣತಮೋಽರಿಷು ಸಘುಙ್ಘುಮಾಃ । ತಮḫಪ್ರಕಾಶಚಿತ್ರಾಢ್ಯಾ ಲೋಕಾನ್ತರಸಮುದ್ಗಕಾಃ
ಆ ಆಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಪಂಚಭೂತಗಳ ಬೀಜಗಳಿಂದ ತುಂಬಿವೆ, ಕೆಲವು ಮೃದುವಾಗಿ ಹೂಂಹೂಂ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತವೆ, ಕೆಲವು ಗಾಢವಾದ ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ಕೂಡಿವೆ, ಕೆಲವು ಬೆಳಕು ಮತ್ತು ನೆರಳಿನ ಅಲಂಕಾರದಿಂದ ಕೂಡಿವೆ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಬೇರೆ ಲೋಕಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿವೆ.
ಆಮೋದಸುಭಗಾ ಲೋಲಜಲದಾವಲಿಪಲ್ಲವಾಃ । ಲೀಲಾಪದ್ಮಾẖ ಕರೇ ಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ವಿಲೋಲಾẖ ಕಲ್ಪಪಾದಪಾಃ
ಸುಗಂಧದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸುಂದರವಾದ ಆಕಾಶಮೇಘಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಮತ್ತು ಹೂವಿನ ಕೊಂಬೆಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ. ಮಹಿಳೆಯರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಆಟದ ಕಮಲ ಹೂಗಳು ಮತ್ತು ನಡುನಡುತಿರುವ ಕಾಮನೆ ಮರಗಳು ಇವೆ.
ಬಾಲನಿಶ್ಶ್ವಾಸಚಲಿತಾẖ ಕನ್ದುಕಾನಿ ಕುಲಾಚಲಾಃ । ಸನ್ಧ್ಯಾಮ್ಬುದಾẖ ಕರ್ಣಪೂರಾಶ್ ಚಾಮರಾಶ್ ಶರದಮ್ಬುದಾಃ
ಮಕ್ಕಳ ಮೃದುವಾದ ಉಸಿರಿನಿಂದ ಚಲಿಸುವ ಚೆಂಡುಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು ಆಟದ ವಸ್ತುಗಳಾಗಿ, ಸಾಯಂಕಾಲದ ಮೋಡಗಳು ಕಿವಿಯ ಆಭರಣಗಳಾಗಿ, ಚಾಮರಗಳು ಮತ್ತು ಶರದೃತುವಿನ ಮೋಡಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಇವೆ.
ಕಲ್ಪಾನ್ತಕಾಲಜಲದಾಸ್ ತಾಲವೃನ್ತಪದಂ ಗತಾಃ । ಭೂತಲಂ ದ್ಯೂತಫಲಕಂ ವಿತಾನಂ ತಾರಕಾಮ್ಬರಮ್
ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಭಾರಿಯಾದ ಮೋಡಗಳು ಈಗ ತಾಳೆ ಎಲೆಗಳ ವಾಳೆಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಭೂಮಿ ಆಟದ ಫಲಕವಾಗಿದೆ, ಆಕಾಶವು ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪರದೆಯಾಗಿದೆ.
ಭೂತಸಾರಪರಾವರ್ತೇ ದ್ಯೂತೇ ಽಕ್ಷಾಶ್ ಶಶಿಭಾನವಃ । ವ್ಯೋಮಾಜಿರೇ ಜಗದ್ಗ್ರಾಮಪಣೇ ಗೃಹನಿವಾಸಿನಾಮ್
ಈ ಮಹಾ ಆಟದಲ್ಲಿ ಚದುರಂಗದ ಹಡಗುಗಳು ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯ, ಆಟದ ಮೈದಾನವು ಆಕಾಶ, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಊರುಗಳು ಮತ್ತು ಮನೆಗಳು ಆಟದ ಫಲಕದ ಚೌಕಗಳು.
ತಥೈವಾಯಂ ಜಗದ್ರೂಪಸ್ ಸಙ್ಕಲ್ಪಸ್ ಸನ್ ಸಮುತ್ಥಿತಃ । ಚಿಚ್ಚಮತ್ಕಾರಮಾತ್ರಾತ್ಮಾ ಚಿತ್ರಕೃಚ್ಚಿತ್ತಚಿತ್ರವತ್
ಹಾಗೆಯೇ ಈ ಜಗತ್ತು ಕೂಡ ಮನಸ್ಸಿನ ಕಲ್ಪನೆಯಿಂದ ಉದಯವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯದ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದಲೇ ರೂಪುಗೊಂಡಿದೆ. ಇದು ಮನಸ್ಸು ಬಿಡಿಸಿದ ಚಿತ್ರವಂತೆ, ಮನಸ್ಸಿನ ಕಲ್ಪನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತದೆ.
ಅಸತ್ಯಮ್ ಏವ ಸ್ಫುರತಿ ತಥಾ ಸತ್ಯಂ ವಿಲೀಯತೇ । ವಿಲೀಯತೇ ನ ಸ್ಫುರತಿ ಸರ್ವಮ್ ಅಸ್ತಿ ನ ಚಾಸ್ತಿ ಚ
ಅಸತ್ಯವೂ ಇದ್ದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಸತ್ಯವೂ ಅಳಿದುಹೋಗಿದಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ; ಅದು ಅಳಿದುಹೋಗುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ—ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ ಮತ್ತು ಇಲ್ಲವೂ ಆಗಿದೆ.
ಅಸಮುತ್ಥಿತ ಏವಾಯಂ ಕುತೋ ಽಪೀವ ಸಮುತ್ಥಿತಃ । ಹೇಮ್ನೀವ ಕಟಕಾದಿತ್ವಂ ಸಂಸಾರೋದಾರಕೋಟರಃ
ಇದು ನಿಜವಾಗಿ ಉದಯವಾಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಎಲ್ಲೋಂದಿಂದ ಉದಯವಾದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ—ಹಬ್ಬು ಬಂಗಾರದೊಳಗಿಂದ ಮೂಡುವಂತೆ, ಈ ಸಂಸಾರದ ವಿಶಾಲವಾದ ಖಾಲಿತನವೂ ಹಾಗೆಯೇ.
ಚಿಚ್ಚಮತ್ಕಾರ ಏವಾಯಮ್ ಅಚಿತ್ಕಚನಸಙ್ಕ್ಷಯಃ । ಅತ್ಯನ್ತಮ್ ಏವ ಸ್ವಾಯತ್ತೋ ಯಥೇಚ್ಛಸಿ ತಥಾ ಕುರು
ಇದು ಚೈತನ್ಯದ ಆಶ್ಚರ್ಯವಲ್ಲದೆ ಮತ್ತೇನೂ ಅಲ್ಲ, ಜಡವಾದ ಆವರಣಗಳು ಕರಗುತ್ತಿರುವುದು. ಇದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದೆ—ನೀನು ಹೇಗೆ ಬಯಸುತ್ತೀಯೋ ಹಾಗೆ ಮಾಡು.