ಊರ್ಧ್ವಬಾಹುರ್ ವಿರೌಮ್ಯ್ ಏಷ ನ ಚ ಕಶ್ಚಿಚ್ ಛೃಣೋತಿ ಮೇ । ಅಸಙ್ಕಲ್ಪḫ ಪರಂ ಶ್ರೇಯಸ್ ಸ ಕಿಮ್ ಅನ್ತರ್ ನ ಭಾವ್ಯತೇ
ನಾನು ಕೈಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಆದರೆ ಯಾರೂ ನನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ; ಯಾವುದು ಇಚ್ಛೆಯಿಲ್ಲದಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಪರಮ ಹಿತವೋ, ಅದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಅರಿವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ?
ಅಹೋ ಮೋಹಸ್ಯ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ಯದ್ ಅಯಂ ಸರ್ವದುẖಖಹಾ । ಚಿನ್ತಾಮಣಿರ್ ವಿಚಾರಾಖ್ಯೋ ಹೃತ್ಸ್ಥೋ ಽಪಿ ತ್ಯಜ್ಯತೇ ಜನೈಃ
ಅಯ್ಯೋ, ಮೋಹದ ಮಹಿಮೆ ನೋಡಿ! ಎಲ್ಲ ದುಃಖವನ್ನೂ ಹಾಳುಮಾಡುವ, 'ವಿಚಾರ' ಎಂಬ ಚಿಂತಾಮಣಿ ಹೃದಯದಲ್ಲೇ ಇದ್ದರೂ, ಜನರು ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ.
ಅವೇದನಮ್ ಅಸಙ್ಕಲ್ಪಸ್ ತನ್ಮಯೇನೈವ ಭೂಯತಾಮ್ । ಏತಾವತ್ ಪರಮಂ ಶ್ರೇಯಸ್ ಸ್ವಯಮ್ ಏವಾನುಭೂಯತಾಮ್
ಯಾವುದೇ ಇಚ್ಛೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಿ ಬುದ್ಧಿಯು ಇರಲಿ; ಇದುವೇ ಪರಮವಾದ ಹಿತ, ಇದನ್ನು ತಾನೇ ಅನುಭವಿಸಬೇಕು.
ಕಿಲ ತೂಷ್ಣೀಂಸ್ಥಿತೇನೈವ ತತ್ ಪದಂ ಪ್ರಾಪ್ಯತೇ ಪರಮ್ । ಪರಮಂ ಯತ್ರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಮ್ ಅಪಿ ರಾಮ ತೃಣಾಯತೇ
ನಿಶ್ಯಬ್ದವಾಗಿಯೇ ಇದ್ದರೆ ಆ ಪರಮಪದವನ್ನು ತಲುಪಬಹುದು; ಅಲ್ಲಿ, ರಾಮಾ, ದೊಡ್ಡ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವೂ ಕೂಡ ಗಡ್ಡೆಹುಲ್ಲಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಗಮ್ಯದೇಶೈಕನಿಷ್ಠಸ್ಯ ಯಥಾ ಪಾನ್ಥಸ್ಯ ಪಾದಯೋಃ । ಸ್ಪನ್ದೋ ಽವಿದಿತಸಙ್ಕಲ್ಪಸ್ ತಥಾ ಸ್ಪನ್ದಸ್ವ ಕರ್ಮಸು
ಹೋಗಬೇಕಾದ ಸ್ಥಳವನ್ನು ನೆನೆಸದೆ, ಪಯಣಿಕನ ಕಾಲುಗಳು ಹೇಗೆ ತಾನೇ ನಡೆಯುತ್ತವೆಯೋ, ಹೀಗೆಯೇ ನೀನು ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಯೋಚನೆ ಇಲ್ಲದೆ ಮಾಡು.
ಸರ್ವಕರ್ಮಫಲಾಭೋಗಮ್ ಅಲಂ ವಿಸ್ಮೃತ್ಯ ಸುಪ್ತವತ್ । ಪ್ರವಾಹಾಪತಿತೇ ಕಾರ್ಯೇ ಸ್ಪನ್ದಸ್ವ ಗತವೇದನಮ್
ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸಗಳ ಫಲವನ್ನು ಮರೆತು, ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿರುವಂತೆ, ಸಂಭವಿಸುವ ಘಟನೆಗಳ ಹರಿವಿನಲ್ಲಿ ನೀನು ಯೋಚನೆ ಇಲ್ಲದೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡು.
ಸ್ಪನ್ದಸ್ವ ಗತಸಙ್ಕಲ್ಪಂ ಸುಖದುẖಖಾನ್ಯ್ ಅಭಾವಯನ್ । ಪ್ರವಾಹಾಪತಿತೇ ಕಾರ್ಯೇ ವೇಷ್ಟಿತೋನ್ಮುಕ್ತಶಷ್ಪವತ್
ನೀನು ಎಲ್ಲ ಆಸೆ-ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸುಖ-ದುಃಖ ಎರಡನ್ನೂ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ನದಿಯ ಹೊಳಪಿನಲ್ಲಿ ಹರಿದು ಹೋಗಿ ಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟ ಹುಲ್ಲಿನ ತುದಿಯಂತೆ ನಿರ್ಲಿಪ್ತವಾಗಿ ನಡೆಯು.
ರಸಭಾವನಮ್ ಅನ್ತಸ್ ತೇ ಮಾಲಂ ಭವತು ಕರ್ಮಸು । ದಾರುಯನ್ತ್ರಮಯಸ್ಯೇವ ಪರಾರ್ಥಮ್ ಇವ ಕುರ್ವತಃ
ನಿನ್ನೊಳಗಿನ ರುಚಿಯ ಭಾವನೆ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮಂಕಾಗಲಿ; ಮರದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಯಂತ್ರದಂತೆ, ಅದು ಇತರರಿಗಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಕೆಲಸಮಾಡುವಂತೆ ನೀನು ನಿರಾಸಕ್ತನಾಗಿ ನಡೆ.
ನೀರಸಾ ಏವ ತೇ ಸನ್ತು ಸಮಸ್ತೇನ್ದ್ರಿಯಸಂವಿದಃ । ಆಕಾರಮಾತ್ರಸಂಲಕ್ಷ್ಯಾ ಹೇಮನ್ತರ್ತೌ ಲತಾ ಇವ
ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಇಂದ್ರಿಯಾನುಭವಗಳು ರುಚಿಯಿಲ್ಲದವುಗಳಾಗಲಿ; ಅವು ಕೇವಲ ರೂಪ ಮಾತ್ರವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಲಿ, ಹಿಮಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬಳ್ಳಿಗಳು ಹೇಗಿರುತ್ತವೆಯೋ ಹಾಗೆ.
ಬೋಧಾರ್ಕಾಪೀತರಸಯಾ ಸ್ಪನ್ದಿಷಡ್ವರ್ಗಸತ್ತಯಾ । ಯನ್ತ್ರಸ್ಪನ್ದಾಭಯಾ ತಿಷ್ಠ ವಲ್ಲ್ಯೇವ ಶಿಶಿರೇ ದ್ರುಮಃ
ಜ್ಞಾನಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಂದ ಇರುವೆ, ಆರು ಪ್ರೇರಣೆಗಳು ಕೇವಲ ಯಂತ್ರದಂತೆ ಕಂಪಿಸುತ್ತಿರಲಿ; ಹಿಮಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮರದ ಮೇಲೆ ಬಳ್ಳಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಹಲ್ಲಾಡುವಂತೆ ನೀನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರು.
ವಿದಾನ್ತರರಸಾನ್ಯ್ ಏವ ಪ್ರವೃತ್ತಾನ್ಯ್ ಅಪಿ ಧಾರಯ । ಸ್ವಯತ್ನೇನೇನ್ದ್ರಿಯಾಣ್ಯ್ ಆಶು ಹೇಮನ್ತರ್ತುಸ್ ತರೂನ್ ಇವ
ನೀನು ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಜ್ಞಾನದಿಂದಲೇ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಹಿಮಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮರಗಳು ರಸವನ್ನು ತಡೆಯುವಂತೆ, ನೀನು ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ತಡೆಯಬೇಕು.
ಸರಸೇನ್ದ್ರಿಯವೃತ್ತೈಸ್ ತೈẖ ಕುರ್ವತೋ ಽಕುರ್ವತಸ್ ತಥಾ । ಸಂಸಾರಾನರ್ಥಸಾರ್ಥೋ ಽಯಂ ನ ಕದಾಚನ ಶಾಮ್ಯತಿ
ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಚುರುಕು ಚಟುವಟಿಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಮಾಡುವದಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಮಾಡದಾಗಲಿ, ಈ ಸಂಸಾರದ ದುಃಖಗಳ ಸರಣಿ ಎಂದಿಗೂ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ.
ನಿಸ್ಸಙ್ಕಲ್ಪಂ ಮರುಜ್ಜ್ವಾಲಾಯನ್ತ್ರಾಮ್ಬುಸ್ಪನ್ದವದ್ ಯದಿ । ಸ್ಪನ್ದಸೇ ತದ್ ಅನನ್ತಾಯ ಶ್ರೇಯಸೇ ಪರಿಕಲ್ಪಸೇ
ನೀನು ಯಾವ ಸಂಕಲ್ಪವೂ ಇಲ್ಲದೆ, ಗಾಳಿಯಿಂದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ಅಲೆಗಳಂತೆ ಅಥವಾ ಯಂತ್ರದ ಚಲನೆಯಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅದು ನಿಜವಾದ ಅನಂತ ಹಿತಕ್ಕೆ ನಿನ್ನನ್ನು ತಲುಪಿಸುತ್ತದೆ.
ಏತದ್ ಏವ ಪರಂ ಧೈರ್ಯಂ ಜನ್ಮಜ್ವರನಿವಾರಣಮ್ । ಯದ್ ಅವಾಸನಮ್ ಅಭ್ಯಸ್ತನಿಜಕರ್ಮಸು ಕರ್ತೃತಾ
ತಾನು ಮಾಡುವೆನೆಂಬ ಭಾವವಿಲ್ಲದೆ, ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುವುದೇ ಜನ್ಮದ ತಾಪವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯ ಧೈರ್ಯ.
ಅವಾಸನಮ್ ಅಸಙ್ಕಲ್ಪಂ ಯಥಾಪ್ರಾಪ್ತಾನುವೃತ್ತಿಮಾನ್ । ಶನೈಶ್ ಚಕ್ರಂ ಭ್ರಮಾಭೋಗ ಇವ ಸ್ಪನ್ದಸ್ವ ಕರ್ಮಸು
ನೀನು ಯಾವಾಗಲೂ ಏನನ್ನೂ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳದೆ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧಾರವಿಲ್ಲದೆ, ಎದುರಿಗೆ ಬರುವುದನ್ನು ಹೀಗೆಯೇ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾ, ಹಳೆಯ ಚಲನೆಯಿಂದ ಚಕ್ರ ಹತ್ತಿರವಾಗಿ ತಿರುಗುವಂತೆ, ನಿನ್ನ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಡೆಯು.
ಮಾ ಕರ್ಮಫಲಬುದ್ಧಿರ್ ಭೂರ್ ಮಾ ತೇ ಸಙ್ಗೋ ಽಸ್ತ್ವ್ ಅಕರ್ಮಣಿ । ಉಭಯಂ ವಾ ತ್ಯಜೈತತ್ ತ್ವಮ್ ಉಭಯಂ ವಾ ಸಮಾಶ್ರಯ
ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸದ ಫಲದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚನೆ ಇರಬಾರದು, ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದಿರುವುದರ ಮೇಲೂ ಆಸಕ್ತಿ ಇರಬಾರದು. ಇವೆರಡನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು ಅಥವಾ ಎರಡನ್ನೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸು.
ಬಹುನಾತ್ರ ಕಿಮ್ ಉಕ್ತೇನ ಸಙ್ಕ್ಷೇಪಾದ್ ಇದಮ್ ಉಚ್ಯತೇ । ಸಙ್ಕಲ್ಪನಂ ಪರೋ ಬನ್ಧಸ್ ತದಭಾವೋ ವಿಮುಕ್ತತಾ
ಇಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳುವುದಕ್ಕೆ ಏನು ಇದೆ? ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ: ಕಲ್ಪನೆ ಎಂಬುದು ದೊಡ್ಡ ಬಂಧನ; ಅದಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅದೇ ಮುಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ.
ನೇಹ ಕಾರ್ಯಂ ನ ಚಾಕಾರ್ಯಮ್ ಅಸ್ತಿ ಕಿಞ್ಚನ ಕುತ್ರಚಿತ್ । ಸರ್ವಂ ಶಿವಮ್ ಅನಾದ್ಯನ್ತಮ್ ಅನನ್ತಂ ಪ್ರಾಗ್ವದ್ ಆಸ್ಯತಾಮ್
ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಯಾವ ಕೆಲಸವೂ ಇಲ್ಲ, ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದಿರುವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಎಲ್ಲವೂ ಆದಿ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ, ಶುಭವಾದ, ಅನಂತವಾದದ್ದು ಹಳೆಯದಂತೆ ಇರಲಿ.
ಪಶ್ಯನ್ ಕರ್ಮಣ್ಯ್ ಅಕರ್ಮತ್ವಮ್ ಅಕರ್ಮಣಿ ಚ ಕರ್ಮತಾಮ್ । ಯಥಾಭೂತಾರ್ಥವಿದ್ರೂಪಶ್ ಶಾನ್ತಮ್ ಆಸ್ಸ್ವ ಯಥಾಸುಖಮ್
ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಅಕರ್ಮವನ್ನೂ, ಅಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಕರ್ಮವನ್ನೂ ನೋಡುವವನಾಗಿ, ವಾಸ್ತವಿಕವಾದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನಂತೆ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುದು, ನಿನಗೆ ಹಿತವಾಗಿರುವಂತೆ ನೆಲೆಸಿರು.
ಅವೇದನಂ ವಿದುರ್ ಯೋಗಂ ಶಾನ್ತಮ್ ಆಸಿತಮ್ ಅಕ್ಷಯಮ್ । ಯೋಗಸ್ಥẖ ಕುರು ಕರ್ಮಾಣಿ ನೀರಸೋ ಮಾಥ ವಾ ಕುರು
ಯೋಗವನ್ನು ನೋವು ಇಲ್ಲದ, ಶಾಂತವಾದ, ಕ್ಷಯವಾಗದ ಸ್ಥಿತಿಯೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ, ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದೆ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡು, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಏನನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಡ.
ಅವೇದನಂ ವಿದುರ್ ಯೋಗಂ ಚಿತ್ತಕ್ಷಯಮ್ ಅಕೃತ್ರಿಮಮ್ । ಅತ್ಯನ್ತಂ ತನ್ಮಯೋ ಭೂತ್ವಾ ತಥಾ ತಿಷ್ಠ ಯಥಾಸಿ ಭೋಃ
ಯೋಗವೆಂದರೆ ನೋವು ಇಲ್ಲದ, ಮನಸ್ಸು ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ಶಾಂತವಾಗುವ ಸ್ಥಿತಿ ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಲೀನನಾಗಿ, ಹೇಗಿದ್ದೀಯೋ ಹಾಗೆಯೇ ಇರುವೆ.
ಸಮೇ ಶಾನ್ತೇ ಶಿವೇ ಸೂಕ್ಷ್ಮೇ ದ್ವೈತೈಕ್ಯಪರಿವರ್ಜಿತೇ । ತತೇ ಽನನ್ತೇ ಪದೇ ಶುದ್ಧೇ ಕಿಂ ಕೇನ ಕಿಲ ವಿದ್ಯತೇ
ಒಂದೇ ರೀತಿಯ, ಶಾಂತವಾದ, ಶುಭಕರವಾದ, ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ, ದ್ವಂದ್ವವೂ ಏಕತ್ವವೂ ಇಲ್ಲದ ಆ ಅನಂತ, ಶುದ್ಧವಾದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಏನು, ಯಾರಿಂದ, ನಿಜವಾಗಿ ಇದೆ?
ಮೋದೇತು ತ್ವಯಿ ಸಙ್ಕಲ್ಪೋ ಮರುಭೂಮಾವ್ ಇವಾಙ್ಕುರಃ । ಇಚ್ಛಾ ಮೋದೇತು ಭವತೋ ಲತಿಕೇವೋಪಲೋದರೇ
ನಿನ್ನೊಳಗೆ ಸಂಕಲ್ಪವು ಬಯಲಿನಲ್ಲಿ ಮೊಗ್ಗಿನಂತೆ ಹುಟ್ಟಲಿ; ನಿನ್ನ ಆಸೆ ಕಲ್ಲಿನೊಳಗಿನ ಬೆಳ್ಳಂತ ಹಸಿರು ತೊಗಲು ಹತ್ತಿರವಾಗಿ ಬೆಳೆದು ಬರುವುದು ಹೀಗೆಯೇ ಆಗಲಿ.
ಅವೇದನಸ್ಯ ಶಾನ್ತಸ್ಯ ಜೀವತೋ ವಾಪ್ಯ್ ಅಜೀವತಃ । ನೇಹ ಕಶ್ಚಿತ್ ಕೃತೇನಾರ್ಥೋ ನಾಕೃತೇನಾಪಿ ಕಶ್ಚನ
ಯಾರು ನೋವು ಇಲ್ಲದೆ ಶಾಂತವಾಗಿ ಇದ್ದಾರೋ, ಅವರು ಜೀವಂತರಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಇರದಿರಲಿ, ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕಾರ್ಯದಿಂದಲೂ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ, ಕಾರ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ.
ನ ಕರ್ಮಾಕರ್ಮ ಶಾನ್ತೇ ಽನ್ತಶ್ ಶಾಶ್ವತಾಭೇದರೂಪಿಣಿ । ನ ಕರ್ಮಣ್ಯ್ ಅಪಿ ಕರ್ಮಾಣಿ ನ ಕರ್ತರ್ಯ್ ಅಪಿ ಕರ್ತೃತಾ
ಶಾಂತವಾದ, ಶಾಶ್ವತವಾದ, ಒಂದೇ ರೂಪದ ಆತ್ಮನಲ್ಲಿಯೇ ಕಾರ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ, ಕಾರ್ಯವಿಲ್ಲದಿರುವುದೂ ಇಲ್ಲ; ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಕಾರ್ಯಗಳಿಲ್ಲ, ಮಾಡುವವನಲ್ಲಿಯೂ ಮಾಡುವಿಕೆಯ ಭಾವವಿಲ್ಲ.
ಅಹಂ ಮಮೇತಿ ಸಂವಿದನ್ ನ ದುẖಖತೋ ವಿಮುಚ್ಯಸೇ । ಅಸಂವಿದನ್ ವಿಮುಚ್ಯಸೇ ಯದ್ ಈಪ್ಸಿತಂ ತದ್ ಆಹರ
ನಾನು, ನನ್ನದು ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಇರುವವರೆಗೆ ನೀನು ದುಃಖದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಆ ಭಾವನೆಗಳು ಹೋಗಿಹೋದಾಗ ನೀನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತೀಯೆ—ಆಗ ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದುದನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು.
ಅಹಂ ಮಮೇತಿ ನಾಸ್ತ್ಯ್ ಅಲಂ ಯದ್ ಅಸ್ತಿ ತಚ್ ಛಿವಂ ಪರಮ್ । ಪರಾತ್ ಪರಂ ತ್ವ್ ಇದಂ ಶಿವಮ್ ಅಶಬ್ದಮ್ ಅರ್ಥವರ್ಜಿತಮ್
ನಾನು, ನನ್ನದು ಎಂಬ ಭಾವ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಸಾಕು; ಇರುವುದೆಲ್ಲಾ ಪರಮ ಮಂಗಳವೇ. ಈ ಮಂಗಳವು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಿದ್ದು, ಶಬ್ದವಿಲ್ಲದೆ, ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದೆ ಇರುವದು.
ಯದ್ ದೃಶ್ಯತೇ ಜಗದ್ ಇದಂ ಖಲು ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಏತದ್ ಧೇಮ್ನೋ ಽಙ್ಗದತ್ವಮ್ ಇವ ಭಾತಿ ನ ವಿದ್ಯಮಾನಮ್ । ಅರ್ಥಕ್ಷಯಂ ವಿದುರ್ ಅವೇದನಮ್ ಏವ ಪಶ್ಚಾತ್ ಸತ್ಯಂ ತದ್ ಏವ ಪರಮಾರ್ಥಮ್ ಅಥಾವಶಿಷ್ಟಮ್
ಈ ಜಗತ್ತು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವದಾದರೂ, ಅದು ನಿಜವಾಗಿ ಏನೂ ಅಲ್ಲ; ಅದು ಬಂಗಾರದ ಆಭರಣದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ನಿಜವಾಗಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅರ್ಥವೇ ಇಲ್ಲದಾಗ, ಉಳಿಯುವುದು ಕೇವಲ ಜ್ಞಾನರಹಿತತೆ; ಅದೇ ಪರಮ ಸತ್ಯ, ಉಳಿದಿರುವುದು ಕೂಡ ಅದೇ.
ಅದ್ವೈತೈಕ್ಯಂ ವಿಮನನಂ ಶಾನ್ತಮ್ ಆತ್ಮನ್ಯ್ ಅವಸ್ಥಿತಮ್ । ಯಥಾ ಪುಸ್ತಮಯಂ ಸೈನ್ಯಂ ತಥಾ ಶಿವಮಯಂ ಜಗತ್
ಅದ್ವೈತ ಏಕತೆ, ಶಾಂತವಾದ ಚಿಂತನೆ, ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವುದು—ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಸೇನೆಯಂತೆ, ಈ ಜಗತ್ತು ಕೂಡ ಮಂಗಳದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ.
ಮನೋಽಹಙ್ಕಾರಬುದ್ಧ್ಯಾದಿ ಚೈವಮ್ ಏವ ಚ ತನ್ಮಯಮ್ । ಕಾಲಾಕಾರಕ್ರಿಯಾಶಬ್ದಶಕ್ತಿಸನ್ದರ್ಭಸಂಯುತಮ್
ಮನಸ್ಸು, ಅಹಂಕಾರ, ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಇತರವುಗಳೂ ಕೂಡ ಅದರಿಂದಲೇ ರೂಪುಗೊಂಡಿವೆ; ಕಾಲ, ರೂಪ, ಕ್ರಿಯೆ, ಶಬ್ದ, ಶಕ್ತಿ, ರಚನೆ ಮತ್ತು ಸಂಯೋಜನೆಯೂ ಕೂಡ ಅದರಲ್ಲಿ ಸೇರಿವೆ.