ನೀಹಾರಸದೃಶಂ ದೂರಾದ್ ದೃಶ್ಯಮಾನಬೃಹದ್ವಪುಃ । ನಕಿಞ್ಚಿನ್ ನಿಪುಣಾಲೋಕೇ ಜ್ಞḫ ಪಶ್ಯತಿ ಜಗತ್ತ್ರಯಮ್
ಜ್ಞಾನಿಗೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ದೂರದಿಂದ ಮುಸುಕಿನಂತೆ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಿ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಗಮನಿಸಿದಾಗ, ಏನೂ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಅವನು ನೋಡುವನು.
ಶರದಭ್ರಸಮಂ ಸ್ಫಾರಮ್ ಆಮೃಷ್ಟಂ ಸನ್ ನಕಿಞ್ಚನ । ನಕಾರ್ಯಕಾರಿ ಶೂನ್ಯಾತ್ಮ ಜ್ಞḫ ಪಶ್ಯತಿ ಜಗತ್ತ್ರಯಮ್
ಜ್ಞಾನಿಗೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ಶರದೃತುವಿನ ಮೋಡಗಳಂತೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಾಗ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಏನೂ ಇಲ್ಲ, ಯಾವುದೂ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ, ಎಲ್ಲವೂ ಖಾಲಿಯಾಗಿಯೇ ಇದೆ ಎಂದು ಅವನು ನೋಡುವನು.
ಪರಾಮರ್ಶಾಸಹಾನೇಕರಾಗನಿರ್ಮಿತಮಣ್ಡಲಮ್ । ಬರ್ಹಿಬರ್ಹಸಮಾಕಾರಂ ಜ್ಞḫ ಪಶ್ಯತಿ ಜಗತ್ತ್ರಯಮ್
ಅನೇಕ ಆಸಕ್ತಿಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ, ಹಿಡಿಯಲಾಗದ ವಲಯವಾಗಿ, ನವಿಲಿನ ಬೊಕ್ಕಸದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಜ್ಞಾನಿ ನೋಡುವನು.
ಅವಿದ್ಯಮಾನಂ ಭ್ರಮದಂ ಪ್ರೇಕ್ಷಿತಂ ಪ್ರಶಮಂ ಗತಮ್ । ತ್ರಸ್ತಬಾಲಕಯಕ್ಷಾಭಂ ಜ್ಞḫ ಪಶ್ಯತಿ ಜಗತ್ತ್ರಯಮ್
ಜ್ಞಾನಿಗೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ಇಲ್ಲದಂತೆಯೇ, ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಮರುಳುಗೊಳಿಸುವಂತೆಯೇ, ನೋಡಿದರೂ ಈಗ ಶಾಂತವಾಗಿರುವಂತೆಯೇ, ಭಯಪಟ್ಟು ನೊಡುವ ಮಗುವಿಗೆ ಯಕ್ಷನು ಕಾಣಿಸುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ.
ವಿಸ್ತೀರ್ಣಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಅನಾಕ್ರಾನ್ತದೇಶಂ ಪಶ್ಯತಿ ಸರ್ಗಕಮ್ । ಆಖ್ಯಾಯಿಕಾರಮ್ಭಮ್ ಇವ ಚತುರ್ಥೀಂ ಭೂಮಿಕಾಮ್ ಇತಃ
ಸೃಷ್ಟಿಯು ಬಹಳ ವಿಶಾಲವಾಗಿದ್ದರೂ, ಯಾರೂ ನಿಜವಾಗಿ ಅದನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿಲ್ಲವೆಂಬಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಕಥೆಯ ನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಂತೆ, ಆದರೆ ಅದು ಇನ್ನೂ ನಿಜವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿಲ್ಲವೆಂಬಂತೆ ಅವನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ.
ಅಸ್ಪೃಷ್ಟದೇಶಕಾಲಾಂಶಮ್ ಅಸತ್ಯಮ್ ಇವ ಸತ್ಯವತ್ । ಮಹಾರವಂ ಮೌನಮಯಂ ಮಹಾರಮ್ಭಮ್ ಅಪಕ್ರಿಯಮ್
ಅದು ಸ್ಥಳ, ಕಾಲ ಅಥವಾ ಭಾಗಗಳಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲ್ಪಡದೆ, ಅಸತ್ಯವಿದ್ದರೂ ಸತ್ಯವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ದೊಡ್ಡ ಗರ್ಜನೆಯು ಮೌನದಿಂದ ತುಂಬಿರುವಂತೆ, ಮಹತ್ತರವಾದ ಕಾರ್ಯವು ಫಲವಿಲ್ಲದೆ ಇರುವಂತೆ ಅವನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ.
ಸ್ಥೂಲಂ ಕರ್ಮೇನ್ದ್ರಿಯಾಲಭ್ಯಂ ಜಗತ್ ಪಶ್ಯತ್ಯ್ ಅಸದ್ವಪುಃ । ಸಙ್ಕಲ್ಪಸೈನ್ಯಸಙ್ಕಾಶಂ ಚತುರ್ಥೀಂ ಭೂಮಿಕಾಮ್ ಇತಃ
ಈ ಲೋಕವು ಸ್ಥೂಲವಾಗಿಯೂ, ಕ್ರಿಯೆಗಾಗಿ ಅಂಗಗಳಿಂದ ಗ್ರಹಿಸಬಹುದಾದರೂ, ಅದರ ರೂಪವು ನಿಜವಲ್ಲ. ಅದು ಕಲ್ಪನೆಗಳ ಸೇನೆಯಂತೆ, ಮತ್ತೆ ನಾಲ್ಕನೇ ಸ್ಥಿತಿಯಂತೆ ಅವನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ.
ಚಿತ್ತಭಿತ್ತಿಗತಂ ಭಾವಿ ಚಿತ್ರತನ್ತ್ರಮ್ ಇವ ಸ್ಥಿತಮ್ । ಪಶ್ಯತ್ಯ್ ಅಸರ್ಗಕಂ ಸರ್ವಂ ಚತುರ್ಥೀಂ ಭೂಮಿಕಾಮ್ ಇತಃ
ಮನಸ್ಸಿನ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿಡಿಸಿದ ಅದ್ಭುತ ಚಿತ್ರವನ್ನಂತೆ, ಸೃಷ್ಟಿಯೆಂದರೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲವೂ ಕೇವಲ ಕಲ್ಪನೆಯಷ್ಟೆ. ಇದು ನಾಲ್ಕನೇ ಸ್ಥಿತಿಯಂತೆ ಅವನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ.
ಇನ್ದ್ರಜಾಲಜಲಾದರ್ಶಪ್ರತಿಬಿಮ್ಬಮ್ ಇವಾಸ್ಥಿತಮ್ । ಸರ್ಗಂ ಸದಾನುಭವತಿ ಚತುರ್ಥೀಂ ಭೂಮಿಕಾಮ್ ಇತಃ
ಅವನು ಸದಾ ನಾಲ್ಕನೇ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ, ಈ ಲೋಕವು ಮಾಯೆಯಿಂದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಪ್ರತಿಬಿಂಬದಂತೆ ಅವನಿಗೆ ತೋರುತ್ತದೆ.
ದ್ರವ್ಯಭಾವಕ್ರಿಯೇಹಾನಾಮ್ ಅಜ್ಞತ್ವಾನ್ ಮೂಕತಾಂ ಗತಃ । ದುರ್ದೇಶಮ್ ಇವ ವಿಕ್ರೀತೋ ಜ್ಞḫ ಪಶ್ಯತಿ ಜಗತ್ತ್ರಯಮ್
ಪದಾರ್ಥ, ಅಸ್ತಿತ್ವ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅವನು ಮೌನವಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾನೆ; ಅನ್ಯ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಾರಾಟವಾದವನಂತೆ, ಜ್ಞಾನಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ.
ಅತ್ಯನ್ತಾಪೂರ್ವಸಂಸ್ಥಾನಂ ದೇಶಾನ್ತರಮ್ ಇವಾಲ್ಪಧೀಃ । ಅಶೂನ್ಯಂ ಶೂನ್ಯಮ್ ಏವಾತಿ ಜ್ಞḫ ಪಶ್ಯತಿ ಜಗತ್ತ್ರಯಮ್
ಅಲ್ಪ ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವನು, ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಎಂದೂ ಕಾಣದ ಸ್ಥಳವನ್ನೇ ನೋಡಿದಂತೆ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಖಾಲಿಯಾಗಿಯೂ ಖಾಲಿಯಲ್ಲದಂತೆ ಜ್ಞಾನಿ ನೋಡುತ್ತಾನೆ.
ಅನೂಢಮ್ ಉಹ್ಯಮಾನಾತ್ಮ ಸ್ಥಿರಂ ಚಲಮ್ ಅಸಚ್ ಚ ಸತ್ । ಸರಿದ್ಬಿಮ್ಬಸ್ಥಪುರವಜ್ ಜ್ಞḫ ಪಶ್ಯತಿ ಜಗತ್ತ್ರಯಮ್
ಅನುಭವಿಸದ, ಸ್ವಯಂ ಸಾಗುತ್ತಿರುವ, ಸ್ಥಿರವೂ ಅಸ್ಥಿರವೂ, ಅಸತ್ತೂ ಸತ್ತೂ ಇರುವ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು, ನದಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವಾಗಿರುವ ಊರಿನಂತೆ ಜ್ಞಾನಿ ನೋಡುತ್ತಾನೆ.
ಪ್ರತಿಬಿಮ್ಬಿತಮ್ ಅಮ್ಭೋಧಾವ್ ಇವ ನಿರ್ಮಜ್ಜದ್ ಏವ ವಾ । ಚಲಿತೇ ಶಫರಸ್ಪನ್ದಾಜ್ ಜ್ಞḫ ಪಶ್ಯತಿ ಜಗತ್ತ್ರಯಮ್
ಜ್ಞಾನಿ ಈ ಮೂವರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವಾಗಿ, ಅಥವಾ ಮೀನುಕೈಯ ಚಲನೆಯಂತೆ ಅಲೆಯಾಡುತ್ತಾ ಮುಳುಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ನೋಡುತ್ತಾನೆ.
ಜಾತ್ಯನ್ಧರೂಪಾನುಭವಮ್ ಇವ ನಾಸನ್ ನ ಸನ್ಮಯಮ್ । ಅನ್ಧಪ್ರಾಗ್ದೃಷ್ಟರೂಪಾಭಂ ಜ್ಞḫ ಪಶ್ಯತಿ ಜಗತ್ತ್ರಯಮ್
ಜ್ಞಾನಿಗೆ ಈ ಮೂವರು ಲೋಕಗಳು ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಕುರುಡನ ಅನುಭವದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ—ಅವು ಇಲ್ಲದಂತೆಯೂ, ಇರುವಂತೆಯೂ ಅಲ್ಲ, ಹಳೆಯದಾಗಿ ಕುರುಡನು ಕಂಡ ರೂಪದಂತೆ ಮಾತ್ರ.
ಮಸೃಣೈಕಮಹಾಭಿತ್ತೌ ಸಙ್ಕಲ್ಪೋಲ್ಲಿಖಿತಾತ್ಮಕಮ್ । ಚಿತ್ರಸೈನ್ಯಮ್ ಇವಾಭಾತಿ ಜಗಜ್ ಜ್ಞಂ ಪ್ರತ್ಯ್ ಅರೋಧಕಮ್
ಒಂದು ಸೊಗಸಾದ ದೊಡ್ಡ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಕಲ್ಪನೆಯಿಂದ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಸ್ವರೂಪದಂತೆ, ಜಗತ್ತು ಜ್ಞಾನಿಗೆ ಚಿತ್ರಿಸಿದ ಸೇನೆಯಂತೆ ಎದುರಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
ಆಕಾಶಭಿತ್ತಿಲಿಖಿತಮ್ ಅಲಬ್ಧಮ್ ಅಪಿ ವಾಯುನಾ । ಚಿತ್ತಚಿತ್ರಕೃತಶ್ ಚಿತ್ರಂ ಜ್ಞḫ ಪಶ್ಯತಿ ಜಗತ್ತ್ರಯಮ್
ಆಕಾಶದ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಬರೆದ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಗಾಳಿ ತಲುಪಲಾಗದಂತೆ, ಮನಸ್ಸು ಬಿಡಿಸಿದ ಚಿತ್ರವಾಗಿ ಜ್ಞಾನಿಗೆ ಈ ಮೂವರು ಲೋಕಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.
ದೃಶ್ಯೇ ಪತತ್ಯ್ ಅದೃಶ್ಯೇ ಽಪಿ ಪರಯತ್ನಾವಬೋಧಿತಃ । ಬಹಿರ್ ದ್ರಷ್ಟೈವ ನಾನ್ತರ್ ಜ್ಞೋ ಹೃದಯೇನಾಪರಾಜಿತಃ
ಕಾಣುವದನ್ನು ನೋಡುವವನು, ಕಾಣದದನ್ನು ಕೂಡ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಅರಿಯುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಹೊರಗೆ ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾನೆ, ಒಳಗೆ ಏನು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಯದು, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಯಾರೂ ಜಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ವಿಚ್ಛಿನ್ನಶರದಭ್ರಾಂಶವಿಲಯಂ ಪ್ರವಿಲೀಯತೇ । ಸತ್ತಾವಶೇಷ ಏವಾಸ್ತೇ ಪಞ್ಚಮೀಂ ಭೂಮಿಕಾಮ್ ಇತಃ
ಚದುರಿದ ಶರದೃತುವಿನ ಮೋಡಗಳು ಹೇಗೆ ಕರಗಿಹೋಗುತ್ತವೆಯೋ, ಹೀಗೆಯೇ ಎಲ್ಲವೂ ಲೀನವಾದ ಮೇಲೆ ಶುದ್ಧ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ—ಇದು ಐದನೇ ಹಂತ.
ಸಮಸ್ತಶಬ್ದಶಬ್ದಾರ್ಥಭಾವನಾಭಾವನಾತ್ಮಕಮ್ । ಬೀಜಾಙ್ಕುರಸಮುತ್ಸೇಧಸತ್ತಾಸುಷಮಮ್ ಆಸ್ಯತಾಮ್
ಎಲ್ಲ ಶಬ್ದಗಳು, ಅವುಗಳ ಅರ್ಥಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚನೆ ಅಥವಾ ಯೋಚನೆಯ ಕೊರತೆ—allವು ಕರಗಿಹೋಗುವಂತೆ, ಬೀಜದಿಂದ ಮೊಳಕೆ ಬರುವಂತೆ, ಅತಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲಿ.
ಅನಹನ್ತಾದಿಮನನಂ ಸಮಂ ಸರ್ವಗತಂ ಸ್ಥಿರಮ್ । ಅವೇದ್ಯವೇದನಂ ಪುಷ್ಪವಿಕಾಸಸಮಮ್ ಆಸ್ಯತಾಮ್
ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಇತರ ಯೋಚನೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಮವಾಗಿ ಹರಡುವ, ಸ್ಥಿರವಾದ ಧ್ಯಾನವಾಗಿರಲಿ; ಅರಿವಿಲ್ಲದ ಅರಿವು ಹೂವು ಹಾರುವಂತೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲಿ.
ಅದ್ವೈತೈಕ್ಯಂ ಸಮಂ ಶಾನ್ತಂ ವಿಜ್ಞಾನೈಕಘನಂ ಪರಮ್ । ಆಕಾಶಕೋಶವಿಶದಂ ಜ್ಞḫ ಪಶ್ಯನ್ ನ ವಿನಶ್ಯತಿ
ಯಾರು ಅದ್ವೈತವಾದ ಏಕತೆಯನ್ನು, ಸಮಾನವಾದ ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸನ್ನು, ಶುದ್ಧವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು, ಆಕಾಶದಂತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದುದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಎಂದಿಗೂ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಭೇದಬುದ್ಧ್ಯಾ ಪುರಾತ್ತಾನಾಂ ಸಮ್ಪ್ರತ್ಯ್ ಅದ್ವಯಭಾವನಮ್ । ಸ್ಥಿರೀಕುರ್ವನ್ ಪದಾರ್ಥಾನಾಂ ಸಮಮ್ ಆಸ್ತೇ ಸುಷುಪ್ತವತ್
ಹಿಂದೆ ಬೇರೆಯಾದೆಂಬ ಭಾವನೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದವನು, ಈಗ ಅದ್ವೈತದ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳ ನಡುವೆ ಸಮಭಾವದಿಂದ, ಗಾಢನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿರುವವನಂತೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.
ಸುಷುಪ್ತಘನವಿಜ್ಞಾನಭಾಸುರಾವರಣಕ್ಷಯಃ । ನಾಸ್ತಮ್ ಏತಿ ನ ಚೋದೇತಿ ನ ತಿಷ್ಠತಿ ನ ಗಚ್ಛತಿ
ಗಾಢನಿದ್ರೆಯಂತೆ ಇರುವ ಜ್ಞಾನಪ್ರಕಾಶದ ಆವರಣವು ದೂರವಾದಾಗ, ಅದು neither ಅಸ್ತಮಿಸದು, neither ಉದಯಿಸದು, ಅಲ್ಲದೆ ಅದು ನಿಲ್ಲದು ಅಥವಾ ಹೋಗದು.
ಗಲಿತದ್ವೈತನಿರ್ಭಾಸಮ್ ಉದಿತೋ ಽನ್ತḫ ಪ್ರಬೋಧವಾನ್ । ಸುಷುಪ್ತಘನಮ್ ಏವಾಸ್ತೇ ಪಞ್ಚಮೀಂ ಭೂಮಿಕಾಮ್ ಇತಃ
ಎಲ್ಲಾ ದ್ವೈತ ಭಾವನೆಗಳು ಕರಗಿ, ಒಳಗಿನ ಜಾಗೃತಿ ಉದಯವಾದಾಗ, ಗಾಢನಿದ್ರೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೇ ಅವನು ಇರುತ್ತಾನೆ—ಇದು ಐದನೇ ಹಂತ.
ಅಹನ್ತ್ವಂ ಚೇತಮಾನಸ್ಯ ನ ಕದಾಚನ ಶಾಮ್ಯತಿ । ಹೃತ್ಪದ್ಮಕೋಶಭ್ರಮರೀ ಸಂಸೃತ್ಯಾಖ್ಯಾವಿಷೂಚಿಕಾ
ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿರುವ 'ನಾನು' ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಎಂದಿಗೂ ಶಾಂತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ಹೃದಯದ ಕಮಲದ ಸುತ್ತ ಹಾರಾಡುವ ಜೇನುಹುಳಿಯಂತೆ, ಜನ್ಮಮರಣಗಳ ಸುತ್ತಾಟದ ಜ್ವರವಾಗಿದೆ.
ಅಮನೋಬುದ್ಧ್ಯಹಙ್ಕಾರಮ್ ಆವರ್ತಾದಿ ಯಥಾ ಪಯಃ । ಸಂವೇತ್ತಿ ದೇಶಕಾಲಾದಿ ತಥಾ ಬ್ರಹ್ಮ ಜಗತ್ತ್ರಯಮ್
ಹಾಗೆ ನೀರು ಸುತ್ತು, ಅಲೆಗಳು ಇತ್ಯಾದಿ ರೂಪಗಳನ್ನು ತಾಳುವುದು ಮತ್ತು ಸ್ಥಳ, ಕಾಲವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವುದು, ಅದೇ ರೀತಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಅರಿಯುತ್ತಾನೆ.
ಅಹನ್ತ್ವಂ ಚೇತಮಾನಸ್ಯ ನ ಕದಾಚನ ಶಾಮ್ಯತಿ । ಅಹನ್ತ್ವತಿಲತೈಲಶ್ರೀಸ್ ಸಂಸಾರೋಗ್ರವಿಷೂಚಿಕಾ
ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿರುವ 'ನಾನು' ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಎಂದಿಗೂ ಶಾಂತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; 'ನಾನು' ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಎಂಬ ಎಣ್ಣೆಯೇ ಸಂಸಾರದ ಭಾರೀ ಜ್ವರದ ಸಂಪತ್ತಾಗಿದೆ.
ಅಹನ್ತ್ವಮುಕುಲಸ್ಯಾನ್ತರ್ ಯತ್ ಸ್ವಂ ಸಂಸಾರಸೌರಭಮ್ । ತದ್ ಅಸ್ಯ ಸವಿಕಾಸಸ್ಯ ಬಹಿರ್ ದೃಶ್ಯತಯಾ ಸ್ಥಿತಮ್
'ನಾನು' ಎಂಬ ಮೊಗುವಿನ ಒಳಗಿನ ಸಂಸಾರದ ಸುಗಂಧವೇ, ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಳಿದಾಗ ಹೊರಗೆ ಕಾಣುವಂತೆ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.
ನ ಯಥಾ ಪದ್ಮಸೌಗನ್ಧ್ಯೇ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತೇ ಕದಾಚನ । ಅಹನ್ತ್ವದೃಶ್ಯೇ ನ ತಥಾ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತೇ ಕದಾಚನ
ಹೆಸರುಹೋಗುಳದ ಸುವಾಸನೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಅದರಿಂದ ಬೇರ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲ, ಅದೇ ರೀತಿ 'ನಾನು' ಎಂಬ ಭಾವವೂ ಅದರಲ್ಲಿಯೇ ಸದಾ ಇರುತ್ತದೆ.
ಅಹನ್ತ್ವಂ ಸ್ವಸ್ವರೂಪಸ್ಯ ದ್ರಷ್ಟೃದೃಶ್ಯಮಯಾತ್ಮನೀ । ಅನ್ತರ್ ಬಹಿರ್ ಇತಿ ಸ್ವೈರಂ ಕೃತವನ್ ನಾಮ ನಾಮನೀ
'ನಾನು' ಎಂಬ ಭಾವ ನಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿಯೇ ಇದೆ, ಅದು ನೋಡುವವನೂ ನೋಡುವದೂ ಸೇರಿಕೊಂಡಂತಿದೆ; ಅದು ತಾನೇ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಒಳಗಿನದು, ಹೊರಗಿನದು ಎಂದು ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದೆ.