ಮುಹೂರ್ತೇ ಸುಚಿರಂ ಕಾಲಮ್ ಅಶರೀರಶ್ ಶರೀರಕಮ್ । ಚಿನೋತಿ ಪಶ್ಯತ್ಯ್ ಅಭ್ಯೇತಿ ಜೀವಸ್ ಸ್ವಪ್ನಂ ಭವಾನ್ ಇವ
ಒಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ, ದೇಹವಿಲ್ಲದ ಜೀವಿ ದೇಹವನ್ನು ರೂಪಿಸಿ, ಅದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ — ಹಗುರವಾಗಿ ಕನಸಿಗೆ ಹೋದಂತೆ.
ಅಶ್ರೇಷ್ಠಯಾ ವಾಸನಯಾ ದುಷ್ಟಾತ್ಮಫಲವಾನ್ ಅಹಮ್ । ದುẖಖವಾನ್ ಅಧಮೋ ಜಾತ ಇತಿ ಪಶ್ಯತಿ ಜೀವಕಃ
ಕೆಳಮಟ್ಟದ ವಾಸನೆಗಳು ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನ ಫಲದಿಂದ, ಜೀವಿ ತನ್ನನ್ನು ದುಃಖಭರಿತನೂ, ಹೀನನೂ ಎಂದು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ.
ಪ್ರಧಾನಯಾ ವಾಸನಯಾ ಪ್ರಧಾನಫಲವಾನ್ ಅಹಮ್ । ಜಾತḫ ಪ್ರಧಾನ ಏವೇತಿ ಚಿನೋತ್ಯ್ ಆತ್ಮಾನಮ್ ಆತ್ಮನಾ
ಮುಖ್ಯವಾದ ವಾಸನೆಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಮುಖ್ಯ ಫಲದಿಂದ, ಆತನು ತನ್ನನ್ನು ಮಹತ್ವಪೂರ್ಣ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ತಾನೇ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
ಜೀವ ಏವಮ್ ಅದೇಹೋ ಽಪಿ ಸದೇಹತ್ವಮ್ ಉಪಾಗತಃ । ದೇಶಕಾಲಕ್ರಮಪ್ರೌಢಂ ಪರಲೋಕಂ ಪ್ರಪಶ್ಯತಿ
ಈ ರೀತಿ, ದೇಹವಿಲ್ಲದ ಜೀವಿಯೂ ದೇಹವನ್ನು ಹೊಂದಿದವನಾಗಿ, ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಕಾಲದ ಕ್ರಮದಿಂದ ಪಕ್ವವಾದ ಪರಲೋಕವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ.
ಅಯಂ ಸ ಪರಲೋಕೋ ಮೇ ಧರ್ಮರಾಜನರಾ ಇಮೇ । ಅಯಂ ನೀತೋ ಽಸ್ಮಿ ನೇಯೋ ಽಯಂ ಮಮೇದಂ ತತ್ತ್ವಮ್ ಈಹಿತಮ್
ಈ ಪರಲೋಕವೇ ನನಗೆ, ಇವರು ಧರ್ಮದ ರಾಜರು, ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ತಂದಿದ್ದಾರೆ, ಅವನನ್ನು ಕೂಡ ತರುವವರು, ಇದು ನನ್ನದು, ನಾನು ಹುಡುಕಿದ ಸತ್ಯವೇ ಇದಾಗಿದೆ.
ಪರಲೋಕಭುವಸ್ ತ್ವ್ ಏತಾಸ್ ಸತ್ಯಂ ವಚ್ಮಿ ಪುರಾಕೃತಮ್ । ಪೃಷ್ಟೋ ಽಸ್ಮ್ಯ್ ಅಯಂ ಧರ್ಮಭೃತಾ ಚ್ಛಾಯೇಯಂ ಮಮ ಸಾಕ್ಷಿಣೀ
ಈ ಪರಲೋಕದ ಲೋಕಗಳೇ ಇವು, ನಾನು ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದದನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ನನಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವರು ಈಕೆ ನನ್ನ ನೆರಳು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ.
ಸುಕೃತಂ ದುಷ್ಕೃತಂ ಚೇದಂ ಕರ್ಮ ಮೇ ಪುರತಸ್ ಸ್ಥಿತಮ್ । ಅಯಂ ನೀತೋ ಽಸ್ಮಿ ಗಚ್ಛಾಮಿ ಸ್ವರ್ಗಂ ನರಕಮ್ ಏವ ವಾ
ನಾನು ಮಾಡಿದ ಒಳ್ಳೆಯದು ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟದು ನನ್ನ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿವೆ, ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ತಂದಿದ್ದಾರೆ, ನಾನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೋ ನರಕಕ್ಕೋ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.
ಏವಮ್ಪ್ರತ್ಯಯವಾಞ್ ಜೀವೋ ದೀರ್ಘಂ ಸಂಸೃತಿವಿಭ್ರಮಮ್ । ಸಮ್ಪಶ್ಯತಿ ಕ್ಷಣೇನೈವ ಸಂವತ್ಸರಶತೇನ ಚ
ಈ ರೀತಿ ನಂಬಿಕೆಯಿರುವ ಜೀವಿ, ಈ ದೀರ್ಘ ಸಂಸಾರದ ಗೊಂದಲವನ್ನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅಥವಾ ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಾದರೂ ನೋಡುತ್ತಾನೆ.
ಏಷ ದುẖಖಮಹಾಷಣ್ಡೋ ವಾಸನಾಬೀಜಕೋಟರಾತ್ । ಅಹಮ್ ಇತ್ಯ್ ಆತ್ಮನೋ ವ್ಯಕ್ತಂ ದುರ್ಜಾತಾದ್ ಉಪಜಾಯತೇ
ಈ ದುಃಖದ ದೊಡ್ಡ ಕಾಡು, ಮನಸ್ಸಿನ ಹಳೆಯ ವಾಸನೆಗಳ ಬೀಜದಿಂದ, 'ನಾನು' ಎಂಬ ಭಾವನೆಯಾಗಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಇದು ಕೆಟ್ಟ ಮೂಲದಿಂದ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ.
ನಿಯೋಜಿತೋ ಽಸ್ಮ್ಯ್ ಅಯಂ ದುẖಖೇ ಸುಖೇ ವಾ ಯೋಜಿತೋ ಽಸ್ಮ್ಯ್ ಅಯಮ್ । ಅಯಂ ಮೇ ವತ್ಸರೋ ಯಾತ ಇದಂ ವರ್ಷಶತಂ ಗತಮ್
ನಾನು ಈ ದುಃಖಕ್ಕೆ ನೇಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ, ಅಥವಾ ಈ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ; ಈ ವರ್ಷ ನನಗೆ ಹೋದಂತಾಗಿದೆ, ಈ ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಕೂಡ ಹೋದವು.
ಏತತ್ ತದ್ ದುಷ್ಕೃತಂ ಭುಕ್ತಮ್ ಏತಾಸ್ ತಾಸ್ ಸ್ವರ್ಗಸಮ್ಪದಃ । ಯೋನ್ಯನ್ತರೇಷು ತಿಷ್ಠನ್ ಹಿ ಸ್ಥಿತೋ ಽಸ್ಮ್ಯ್ ಅಹಮ್ ಇಹ ದ್ರುಮಃ
ಇದು ಆ ಕೆಟ್ಟ ಕೆಲಸದ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇನೆ, ಇವು ಆ ಸ್ವರ್ಗದ ಸೌಖ್ಯಗಳು; ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಗರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದು, ಈಗ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಮರವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದೇನೆ.
ಸ್ಥಿತಾಸ್ಮೀಯಮ್ ಅಹಂ ವಲ್ಲೀ ಸಮ್ಪನ್ನೋ ಽಸ್ಮೀಹ ಷಣ್ಡಕಃ । ಗರ್ದಭೋ ಽಯಮ್ ಅಹಂ ಜಾತಶ್ ಶುಕೋ ಽಯಮ್ ಅಹಮ್ ಆಸ್ಥಿತಃ
ಈಗ ನಾನು ಈ ಬಳ್ಳಿಯಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದೇನೆ; ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಈ ಗಂಡುತನವಿಲ್ಲದ ಪ್ರಾಣಿಯಾಗಿ ಪರಿಪೂರ್ಣನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನಾನು ಈ ಕತ್ತೆಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ; ನಾನು ಈ ಗಿಳಿಯಾಗಿ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದ್ದೇನೆ.
ಮರ್ಕಟೋ ಽಸ್ಮೀಹ ಸಮ್ಪನ್ನಸ್ ಸಮ್ಪನ್ನೋ ಽಸ್ಮೀಹ ತಿತ್ತಿರಿಃ । ಋಕ್ಷೋ ಽಸ್ಮೀಹ ವಟೋ ಽಸ್ಮೀಹ ಮತ್ಸ್ಯೋ ಽಸ್ಮೀಹಾಥ ಕಚ್ಛಪಃ
ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಕೋತಿ, ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಪಾರಿವಾಳ, ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಕರಡಿ, ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಆಲದ ಮರ, ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಮೀನು, ಮತ್ತೆ ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಆಮೆ.
ಇಹ ವರ್ಷಶತಂ ತಿರ್ಯಗ್ ಇಹ ವರ್ಷಶತಂ ತೃಣಮ್ । ಪ್ರಾಪ್ನೋಮಿ ಮಾನುಷೀಂ ಜಾತಿಂ ನರೋ ಭೂಯೋ ಭವಾಮ್ಯ್ ಅಹಮ್
ಇಲ್ಲಿ ನೂರು ವರ್ಷ ನಾನು ಪ್ರಾಣಿ, ಇಲ್ಲಿ ನೂರು ವರ್ಷ ನಾನು ಹುಲ್ಲಿನ ತುದಿ; ನಂತರ ನನಗೆ ಮಾನವನ ಹುಟ್ಟು ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತೆ ನಾನು ಮನುಷ್ಯನಾಗುತ್ತೇನೆ.
ಪಿಣ್ಡದಾನಾದಿಭಿರ್ ಬನ್ಧುಕೃತ್ಯೈಸ್ ಸತ್ಪುತ್ರಚೇಷ್ಟಿತೈಃ । ಕ್ಷೀಣದುಷ್ಕೃತಸಮ್ಪನ್ನೋ ಭವಾಮಿ ಪುರುಷೋ ಽಧುನಾ
ಬಂಧುಗಳು ಅನ್ನದಾನ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಒಳ್ಳೆಯ ಮಗನ ಸತ್ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನ ಪಾಪಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತವೆ, ಆಗ ನಾನು ಈಗ ಮನುಷ್ಯನಾಗುತ್ತೇನೆ.
ಅಯಮ್ ಅಸ್ಯಾಸ್ ಸ್ತ್ರಿಯಾ ಗರ್ಭೇ ಮಾತುರ್ ಅಸ್ಮಿ ನಿಯೋಜಿತಃ । ಗರ್ಭಮಾಸಾಷ್ಟಕೇ ಕ್ಷೀಣೇ ಪಿತುರ್ ಜಾತೋ ಽಸ್ಮ್ಯ್ ಅಯಂ ಗೃಹೇ
ಈ ಹೆಂಗಸಿನ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ತಾಯಿ ಇರಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಎಂಟು ತಿಂಗಳ ಗರ್ಭಾವಧಿ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ, ನಾನು ತಂದೆಯ ಮನೆಗೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತೇನೆ.
ಸ್ಥಿತೋ ಽಸ್ಮ್ಯ್ ಅಯಮ್ ಅಹಂ ಬಾಲḫ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಽಸ್ಮಿ ನವಯೌವನಮ್ । ಅಯಂ ಜರಾಮ್ ಅಹಮ್ ಇತಶ್ ಚಿರಾದ್ ಅಯಮ್ ಅಹಂ ಮೃತಃ
ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಮಗು, ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಯೌವನವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದೇನೆ, ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ವೃದ್ಧನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಸತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಇತ್ಯಾದ್ಯ್ ಅನುಭವಞ್ ಜೀವೋ ನಿಜವಿಭ್ರಮಜರ್ಜರಃ । ಉಹ್ಯತೇ ವಾಸನಾವಾತ್ಯಾಪರಾವರ್ತೈḫ ಪುನḫ ಪುನಃ
ಈ ರೀತಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಅನೇಕ ಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾ, ತನ್ನದೇ ಭ್ರಮೆಯಿಂದ ಕುಗ್ಗಿದ ಆತ್ಮ, ಹಿಂತಿರುಗದ ವಾಸನೆಗಳ ಬಿರುಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
ವಾಸನಾಬಿಲಕಲ್ಲೋಲೈರ್ ವಿವಿಧಾವರ್ತವೃತ್ತಿಭಿಃ । ಜೀವತೃಣ್ಯಾಸ್ ಸ್ಫುರನ್ತೀಮಾಸ್ ಸಂಸಾರೈಕಮಹಾರ್ಣವೇ
ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ವಾಸನೆಗಳ ಅಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಹರಿವಿನಲ್ಲಿ, ಜೀವವು ಒಂದು ಹುಲ್ಲಿನ ತುದಿಯಂತೆ, ಈ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಂಸಾರದ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ನಡುಗುತ್ತದೆ.
ಜೀವẖ ಕ್ವಚಿತ್ ಸುಷುಪ್ತಸ್ಥẖ ಕ್ವಚಿತ್ ಸ್ಥಾವರತಾಜಡಃ । ಕ್ವಚಿದ್ ವ್ಯಾಧಿಪರಿಮ್ಲಾನẖ ಕ್ವಚಿದ್ ಆಧಿಭಿರ್ ಆತುರಃ
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಆತ್ಮವು ಗಾಢನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಗಿಡದಂತೆಯೇ ಜಡವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ರೋಗದಿಂದ ಕುಗ್ಗಿರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮನಸ್ಸಿನ ದುಃಖಗಳಿಂದ ಬಳಲುತ್ತದೆ.
ಸುಖೀ ದುẖಖೀ ಭವೋ ಽಭಾವೋ ನರೋ ನಾಗೋ ಽಮರೋ ಽಸುರಃ । ಬಕẖ ಕಾಕಶ್ ಶುಕಶ್ ಶಙ್ಖಸ್ ತಿತ್ತಿರಿರ್ ಹರಿಣೋ ವೃಷಃ
ಯಾರು ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ, ಯಾರು ದುಃಖದಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ, ಇರುವವರು, ಇಲ್ಲದವರು, ಮಾನವರು, ಹಾವುಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ದೈತ್ಯರು, ಬಕ, ಕಾಗೆ, ಗಿಳಿ, ಶಂಖ, ಟಿಟ್ಟಿರಿ ಪಕ್ಷಿ, ಜಿಂಕೆ, ಎತ್ತು—
ಭವತ್ಯ್ ಅಭವ್ಯತಾಮ್ ಏತ್ಯ ದುẖಖಾದ್ ದುẖಖಂ ಭಯಾದ್ ಭಯಮ್ । ಪತನ್ನ್ ಆಪಾತರಮ್ಯೇಷು ರಮತೇ ಭೋಗಭಸ್ಮಸು
ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯೋಗ್ಯನಾಗಿದ್ದವನು ಅನಂತರ ಅಯೋಗ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ; ದುಃಖದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ದುಃಖಕ್ಕೆ, ಭಯದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಭಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾ, ಕ್ಷಣಿಕವಾದ ಭೋಗಗಳಲ್ಲಿ, ಅವು ನಾಶವಾಗುವುದನ್ನು ಅರಿಯದೆ, ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಅಶರೀರೋ ನಿರಾಕಾರಸ್ ಸಙ್ಕಲ್ಪಾತ್ಮಾಮ್ಬರಾಸ್ಪದಃ । ಪಿಶಾಚೋ ಽಸ್ಮೀತಿ ಸಂವಿತ್ತ್ಯಾ ಕ್ವಚಿದ್ ಧತ್ತೇ ಪಿಶಾಚತಾಮ್
ದೇಹವಿಲ್ಲದೆ, ರೂಪವಿಲ್ಲದೆ, ಮನಸ್ಸಿನ ಕಲ್ಪನೆಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಇರುವವನು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ 'ನಾನು ಪಿಶಾಚಿ' ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಪಿಶಾಚಿಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಾಳುತ್ತಾನೆ.
ಯದ್ ಯತ್ ಸರ್ಗೇ ಯಥಾ ರೂಢಂ ತತ್ ತಥಾ ತು ನಿಷೇವತೇ । ಜೀವಂ ಸರ್ವಾತ್ಮಕಂ ತಜ್ಜ್ಞಮ್ ಅತಜ್ಜ್ಞಮ್ ಅಪಿ ವಾನಘ
ಯಾವ ರೂಪವು ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆಯೋ, ಜೀವವು ಅದನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಜೀವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವನು ಆಗಿರಬಹುದು, ತಿಳಿಯದವನು ಆಗಿರಬಹುದು, ಅಥವಾ ಇನ್ನಾವುದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿರಬಹುದು, ಪಾಪವಿಲ್ಲದವನೆ.
ಯಕ್ಷರಕ್ಷḫಪಿಶಾಚಾದಿಭಾವನಾಭ್ರಮಭೇದತಃ । ಜನ್ಮನಾಮ್ ಅತ್ರ ಸಙ್ಖ್ಯಾಂ ನ ಕರ್ತುಂ ಮಮ ಸಮಾರ್ಥತಾ
ಯಕ್ಷ, ರಾಕ್ಷಸ, ಭೂತ ಇತ್ಯಾದಿಯಾಗಿ ಕಲ್ಪನೆ ಮಾಡುವ ಭ್ರಮೆಯಿಂದ, ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಎಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವು ಅನೇಕವಾಗಿ, ಅಸಂಖ್ಯವಾಗಿವೆ.
ಪದಾರ್ಥಭಾವನಾಮಾತ್ರಾದ್ ಅತಿದುẖಖಪರಮ್ಪರಾಃ । ಅಹನ್ತಾತ್ಮನ ಉದ್ಯನ್ತಿ ಸತ್ಯಾಸತ್ಯಘನಭ್ರಮಾಃ
ಪದಾರ್ಥಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕಲ್ಪನೆ ಮಾಡುವುದರಿಂದಲೇ, ನಾನು ಎಂಬ ಅಹಂ ಭಾವದಿಂದ, ನಿಜವೂ ಅಲ್ಲ, ಸುಳ್ಳೂ ಅಲ್ಲದ ಗಾಢ ಭ್ರಮೆಗಳ ಮೂಲಕ, ತುಂಬಾ ದುಃಖದ ಸರಣಿಗಳು ಉದಯವಾಗುತ್ತವೆ.
ಏವಂ ಖ ಏವ ಜಾಯನ್ತೇ ಖರೂಪಾಸ್ ಸಂಸೃತಿಭ್ರಮಾಃ । ನ ದೇಶಕಾಲಾವರಣಂ ಕುರ್ವನ್ತ್ಯ್ ಏತೇ ಮನಾಗ್ ಅಪಿ
ಈ ರೀತಿ, ಈ ಸಂಸಾರದ ಭ್ರಮೆಗಳು ಖಾಲಿನಲ್ಲಿ, ಖರೂಪದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ; ಇವು ಯಾವಾಗಲೂ ದೇಶ ಅಥವಾ ಕಾಲದ ಯಾವ ಮಿತಿಯನ್ನೂ ಹಾಕುವುದಿಲ್ಲ.
ಅನಾರತಂ ಸರ್ಗಪರಮ್ಪರಾಣಾಮ್ ಅರೂಪಿಣೀನಾಮ್ ಅಥ ರೂಪಿಣೀನಾಮ್ । ಜಲದ್ರವಾನುಕ್ರಮಸಂಸ್ಥಿತಾನಾಂ ಕ್ರಾನ್ತೋ ಽಸ್ಮಿ ಖೇ ಖಾತ್ಮತಯೋದಿತಾನಾಮ್
ರೂಪವಿಲ್ಲದವುಗಳೂ ರೂಪವಿರುವವುಗಳೂ ಆಗಿರುವ ಅನೇಕ ಸೃಷ್ಟಿಗಳ ಸರಣಿಗಳನ್ನು, ನೀರಿನ ಹರಿವಿನಂತೆ ಖಾಲಿನಲ್ಲಿ ಉದಯವಾದವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ನಾನು ದಾಟಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.
ಯೋಗಭೂಮಿಕಯೋತ್ಕ್ರಾನ್ತಜೀವಿತಸ್ಯ ಶರೀರಿಣಃ । ಭೂಮಿಕಾಂಶಾನುಸಾರೇಣ ಕ್ಷೀಯತೇ ಪೂರ್ವದುಷ್ಕೃತಮ್
ಯೋಗದ ಹಂತಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಜೀವ ಹೊರಟವನಿಗೆ, ಅವನು ಎಷ್ಟು ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದನೋ ಆ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಹಿಂದಿನ ಕೆಟ್ಟ ಕರ್ಮಗಳ ಫಲಗಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತವೆ.
ಪುರಾಭೂವಮ್ ಅಹಂ ಜನ್ತುರ್ ಮೃತೋ ಽಹಂ ತತ್ರ ಬನ್ಧುಷು । ಚಿರೇಣೇಹಾಹಮ್ ಉತ್ಪನ್ನ ಇತಿ ಪಶ್ಯತ್ಯ್ ಅಸೌ ತತಃ
ಅವನು ಹೀಗೆ ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ: 'ಹಿಂದೆ ನಾನು ಜೀವಿಯಾಗಿದ್ದೆ, ಆ ಬಂಧುಗಳ ನಡುವೆ ಸತ್ತೆ, ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ ಈಗ ಇಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು.