ನಕಿಞ್ಚಿತ್ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಅಪ್ಯ್ ಆತ್ಮಾ ಸತ್ಯಾಕಾರೋ ಽಪ್ಯ್ ಅಸದ್ವಪುಃ । ಆಕಾಶಾದ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಲಕ್ಷ್ಯೋ ಽಸೌ ಜಗದ್ರೂಪೋ ಽಪ್ಯ್ ಅರೂಪವಾನ್
ಆತ್ಮ ಯಾವತ್ತೂ ಏನೂ ಅಲ್ಲ, ಆದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಆಗಿದೆ; ಅದರ ಸ್ವರೂಪ ಸತ್ಯವಾದರೂ, ದೇಹವು ಅಸತ್ಯ. ಅದು ಆಕಾಶಕ್ಕಿಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ಕಾಣದಂತದ್ದು; ಜಗತ್ತಿನ ರೂಪವಾದರೂ, ರೂಪವಿಲ್ಲದದ್ದು.
ಸಾಲಮ್ಬೇ ಽಪಿ ನಿರಾಲಮ್ಬೋ ನಿರ್ವಿಕಾರೋ ವಿಕಾರಿಣಿ । ಸಾಭಾಸೇ ಽಪಿ ನಿರಾಭಾಸೋ ನಶ್ಯತ್ಯ್ ಅರ್ಥೇ ನ ನಶ್ಯತಿ
ಆತ್ಮನು ಆಧಾರವಿದ್ದರೂ ಆಧಾರವಿಲ್ಲದವನಂತೆ, ಬದಲಾವಣೆಯೊಳಗಾದರೂ ಬದಲಾಗದವನು; ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರೂ, ಕಾಣದವನಂತೆ; ವಸ್ತುವಿನಲ್ಲಿ ನಾಶವಾದರೂ, ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಗ್ರಾಹ್ಯಂ ಚ ಗ್ರಾಹಕಂ ಚೈವ ಗ್ರಹಣಂ ಚ ರಘೂದ್ವಹ । ಯತ್ರ ಸತ್ತಾಮ್ ಉಪಗತಂ ತತ್ತ್ವಂ ತತ್ರ ಸ್ಥಿರೋ ಭವ
ರಘುವಂಶದ ವಂಶಜನೇ, ಯಾವೆಡೆಗೆ ವಸ್ತು, ಗ್ರಾಹಕ ಮತ್ತು ಗ್ರಹಣ ಇವುಗಳು ನಿಜವಾದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆಯೋ, ಆ ಸತ್ಯದಲ್ಲೇ ನೀನು ದೃಢವಾಗಿ ನೆಲಸಬೇಕು.
ಮನಸೈವ ಮನಶ್ ಛಿನ್ದ್ಧಿ ಸಂಸಾರಭ್ರಮಶಾನ್ತಯೇ । ಕ್ಷಾಲಯನ್ತಿ ಮಲೇನೈವ ಮಲಂ ಕ್ಷಾಲನಕೋವಿದಾಃ
ಈ ಸಂಸಾರದ ಭ್ರಮೆ ಶಾಂತಿಯಾಗಲೆಂದು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಕಡಿದುಹಾಕು; ಹೇಗೆ ಶುದ್ಧಿಗಾರರು ಕಳೆ ಕಳೆಯಿಂದಲೇ ತೊಳೆಯುತ್ತಾರೆವೋ ಹಾಗೆ.
ಅಮನಸ್ತ್ವಂ ಪ್ರಯಾತಸ್ಯ ನ ಭೂಯಸ್ ತೇ ಭವೋ ಭವೇತ್ । ಮನನಂ ಹಿ ಭವಂ ವಿದ್ಧಿ ಸ್ವಪ್ನಾದ್ ಯತ್ ತನ್ ನ ತತ್ಕ್ಷಯಾತ್
ಮನಸ್ಸು ಮೀರಿ ಹೋದವನು ಆಗಿದರೆ, ಮತ್ತೆ ನಿನಗೆ ಜನನವಿಲ್ಲ; ಯಾಕಂದರೆ, ಚಿಂತನೆ ಎಂಬುದೇ ಭವ, ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಏನು ಹುಟ್ಟಿದರೂ ಕನಸು ಮುಗಿದಾಗ ಅದು ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಸರ್ವಂ ಚಿನ್ಮಾತ್ರಮ್ ಆತ್ಮೈವ ನಾಸ್ತ್ಯ್ ಅನ್ಯಾ ಕಲನೇತಿ ವಾ । ಬುದ್ಧ್ವಾ ನ ಜಾಯಸೇ ಭೂಯಸ್ ಸತಿ ಚಾಸತಿ ಚೇತಸಿ
ಎverything is pure consciousness, the Self alone; there is nothing else, not even conceptualization. Realizing this, you are not born again, whether the mind is present or absent.
ಸರ್ವಂ ಚಿನ್ಮಾತ್ರಮ್ ಆತ್ಮೈವ ನಾಸ್ತ್ಯ್ ಅನ್ಯದ್ ಇತಿ ಯಾ ಮತಿಃ । ತತ್ತ್ವಂ ತದ್ ವಿದ್ಧಿ ಪರಮಮ್ ಉನ್ಮನಸ್ತ್ವಮ್ ಅಜನ್ಮನೇ
ಎಲ್ಲವೂ ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯವೇ, ಆತ್ಮನೇ ಒಂದೇ ಇದೆ, ಬೇರೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ಬುದ್ಧಿಯೇ ಪರಮ ಸತ್ಯ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮೀರಿ, ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಯೇ ಅದು ಎಂದು ತಿಳಿ.
ಸತಿ ಚಿತ್ತೇ ಽಪ್ಯ್ ಅಚಿತ್ತತ್ವಂ ಯದ್ ಆತ್ಮತ್ವೈಕಭಾವನಾತ್ । ತದ್ ಅಚಿತ್ತತ್ವಮ್ ಆಕಾರೇ ಸತಿ ವಾಸತಿ ಮೋಕ್ಷದಮ್
ಮನಸ್ಸು ಇದ್ದರೂ, ಆತ್ಮನೊಂದಿಗೇ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಬಂದಾಗ, ಆ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿ ರೂಪಗಳು ಇದ್ದರೂ, ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.
ಸರ್ವಂ ಚಿದ್ ಇತಿ ಭಾವೇನ ರಾಗದ್ವೇಷದೃಶೋẖ ಕ್ಷಯೇ । ಚಿತ್ತೇ ಸತ್ಯ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಚಿತ್ತತ್ವೇ ಜಾತೇ ಭೂಯೋಭವẖ ಕುತಃ
ಎಲ್ಲವೂ ಚೈತನ್ಯವೇ ಎಂಬ ಭಾವದಿಂದ ರಾಗದ್ವೇಷದ ದೃಷ್ಟಿ ನಾಶವಾದಾಗ, ಮನಸ್ಸು ಇದ್ದರೂ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿ ಬಂದರೆ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟುವಿಕೆ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?
ಸುಖಾಶಯೈತಿ ಸಙ್ಕಲ್ಪಂ ಜೀವೋ ದುẖಖಂ ತತೋ ವ್ರಜೇತ್ । ಜೀವೋ ಹಿ ಯತತೇ ಭೂತ್ಯೈ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ನೋತ್ಯ್ ಆಪದಂ ಪರಾಮ್
ಸುಖದ ಆಶೆಯಿಂದ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿದ ಜೀವಿ ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಜೀವಿ ಸದಾ ಸಮೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಯತ್ನಿಸಿ, ಕೊನೆಗೆ ಮಹಾ ವಿಪತ್ತನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಮನೋ ವಿಚಾರಮ್ ಆರುಹ್ಯ ಮನನಾನರ್ಥಮ್ ಉಜ್ಝತಿ । ಯತ್ ಕರೋತಿ ವಿಮೂಢಾತ್ಮಾ ತೇನೈತನ್ ನಶ್ಯತಿ ಸ್ವಯಮ್
ಮನಸ್ಸು ವಿಚಾರದ ಹಾದಿಗೆ ಏರಿ, ವ್ಯರ್ಥವಾದ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಮೋಹಗೊಂಡ ಆತ್ಮನು ಏನು ಮಾಡಿದರೂ, ಅದರಿಂದಲೇ ಅವನು ತಾನೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ.
ವಿವೇಕಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಚೇತಸ್ ಸ್ವಾನ್ ಸಙ್ಕಲ್ಪಾನ್ ನಾಶಯತ್ಯ್ ಅಲಮ್ । ಪೂರ್ವಂ ಹಿ ಸ್ವಜನಾನ್ ಹನ್ತಿ ದುರ್ಜನḫ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಸಮ್ಪದಮ್
ವಿವೇಕವನ್ನು ಪಡೆದಾಗ ಮನಸ್ಸು ತನ್ನದೇ ಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ಹೇಗಂದರೆ, ದುಷ್ಟನು ಸಂಪತ್ತು ದೊರೆತಾಗ ಮೊದಲಿಗೆ ತನ್ನ ಮನೆಯವರನ್ನೇ ಹಾನಿಗೊಳಿಸುವಂತೆ.
ಸ್ವಜನಾನ್ ಏವ ದಹತಿ ದುರ್ಜನḫ ಪ್ರಥಮೋತ್ಥಿತಃ । ರೂಕ್ಷೈಶ್ ಚಟಚಟಾಸ್ಫೋಟೈರ್ ವೇಣೂನ್ ವೇಣ್ವನಲೋ ಯಥಾ
ದುಷ್ಟನು ಮೊದಲಿಗೆ ಎದ್ದಾಗ ತನ್ನ ಮನೆಯವರನ್ನೇ ಸುಡುತ್ತಾನೆ; ಅದು ಬೆಳ್ಳಿಯ ಬೆಂಕಿಯು ಬಿರುಕುಮಾತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆಳ್ಳಿಯನ್ನು ದಹಿಸುವಂತೆ.
ಪ್ರಸಾರಣಾತ್ ಪ್ರದೃಶ್ಯನ್ತೇ ಸೃಷ್ಟಯೋ ಽನ್ತರ್ಗತಾಶ್ ಚಿತಃ । ಕದರ್ಕಕಸ್ಯ ವಿವಿಧಾ ಯಥಾ ವರ್ಣಕಪಙ್ಕ್ತಯಃ
ವಿಸ್ತಾರವಾದಾಗ, ಚಿತ್ತದ ಒಳಗಿನ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ; ಚಿತ್ರಕಾರನ ಫಲಕದಲ್ಲಿ ಬಣ್ಣದ ವಿವಿಧ ಸಾಲುಗಳು ಹೇಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆಯೋ ಹಾಗೆ.
ಸಮಸ್ತಶಕ್ತಿಕಚಿತಮ್ ಏಕಾತ್ಮ ಬ್ರಹ್ಮ ಸಂವೃತಮ್ । ವಿವೃತಂ ಭಾತಿ ನಾನಾತ್ವೇ ಯಾತ್ರಾಸ್ವ್ ಇವ ಕದರ್ಕಕಮ್
ಎಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಈ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪಿ ಒಂದೇ ಆತ್ಮ, ಹೊರಗೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಚಿತ್ರಕಾರನ ಬಣ್ಣದ ತಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಹೋಲಿಕೆ ಮಾಡುವಂತೆ, ವಿವಿಧತೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ.
ಚಿನ್ಮಾತ್ರಾಲೋಕಿತಂ ಚಿತ್ತಂ ಕರೋತೀಮಾಂ ಜಗತ್ಸ್ಥಿತಿಮ್ । ನೃಪೇಕ್ಷಿತḫ ಪ್ರತೀಹಾರಸ್ ಸಾಮನ್ತರಚನಾಮ್ ಇವ
ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯದಿಂದ ಬೆಳಗಿದ ಮನಸ್ಸು ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಉಳಿಸುತ್ತದೆ; ರಾಜಮಹಲದ ಕೋಣೆಗಳನ್ನು ದ್ವಾರಪಾಲಕನು ಹೇಗೆ ಸರಿಹೊಂದಿಸುವನೋ, ಹಾಗೆಯೇ.
ಚಿದ್ರೂಷಿತಸ್ಯ ಮನಸẖ ಕರ್ಮ ಸಂಸೃತಿನಾಮಕಮ್ । ರಸಾಸಿಕ್ತಸ್ಯ ಬೀಜಸ್ಯ ಪತ್ತ್ರಪುಷ್ಪಫಲಂ ಯಥಾ
ಚೈತನ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮನಸ್ಸಿನ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಸಂಸಾರವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ರಸದಿಂದ ನೆನೆಸಿದ ಬೀಜದಿಂದ ಎಲೆ, ಹೂವು, ಹಣ್ಣುಗಳು ಹುಟ್ಟುವಂತೆ.
ಅತ್ಯುಲ್ಲಸದ್ವಿವಿಧಭಙ್ಗುರವಸ್ತುಜಾತೈಶ್ ಚಿಚ್ಚಕ್ರಚಞ್ಚಲತಯಾ ಸಮುದೇತಿ ವಿಶ್ವಮ್ । ತಸ್ಯೈವ ಸಮ್ಪ್ರತಿ ನಿವಾರಯ ಚಞ್ಚಲತ್ವಂ ಬುದ್ಧ್ವೇಹ ಸತ್ಯಮ್ ಅಥ ವಾ ಘನತಾಂ ನಯಸ್ವ
ಅತಿಯಾದ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಮತ್ತು ನಾಶವಾಗುವ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ, ಚೈತನ್ಯಚಕ್ರದ ಚಂಚಲತೆಯಿಂದ ಈ ವಿಶ್ವವು ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ. ಈಗ ಅದರ ಚಂಚಲತೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಅದನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸು; ಇಲ್ಲವಾದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಇರುವ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತು ಅದನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸು.
ಜೀವಸ್ಯ ತ್ರೀಣಿ ರೂಪಾಣಿ ಸ್ಥೂಲಸೂಕ್ಷ್ಮಪರಾಣಿ ತು । ತತ್ರಾಸ್ಯ ಯತ್ ಪರಂ ರೂಪಂ ತದ್ ಭಜ ದ್ವೇ ಽಪರೇ ತ್ಯಜ
ಜೀವನಿಗೆ ಮೂರು ರೂಪಗಳಿವೆ — ಸ್ಥೂಲ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಮತ್ತು ಪರಮ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ, ನೀನು ಪರಮ ರೂಪವನ್ನು ಆರಿಸು, ಉಳಿದ ಎರಡು ರೂಪಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು.
ಅಸ್ಯಾಸತೀ ತು ದ್ವೇ ರೂಪೇ ದ್ವಿಚನ್ದ್ರತ್ವಮ್ ಇವೋತ್ಥಿತೇ । ವಿಚಾರಾದ್ ಏವ ನಶ್ಯೇತೇ ಪರಂ ರೂಪಂ ನ ನಶ್ಯತಿ
ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು ರೂಪಗಳು ನಿಜವಲ್ಲ, ಎರಡು ಚಂದ್ರನನ್ನು ನೋಡಿದಂತೆ ಅವು ಭ್ರಮೆ. ವಿವೇಕದಿಂದ ಅವುಗಳು ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಪರಮ ರೂಪವು ಎಂದಿಗೂ ನಾಶವಾಗದು.
ಜೀವಸ್ಯ ಯದ್ ಅನಾಶಂ ತು ರೂಪಂ ರಾಘವ ತದ್ ಭವಾನ್ । ತತ್ರೈವಾಚಲವದ್ ಬದ್ಧಪದಮ್ ಆಸ್ಸ್ವ ರಮಸ್ವ ಚ
ರಾಘವ, ಜೀವನಿಗೆ ಇರುವ ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ರೂಪವೇ ನಿಜವಾದ ನೀನು. ಆ ರೂಪದಲ್ಲೇ ಪರ್ವತದಂತೆ ಅಚಲವಾಗಿ ನೆಲಸಿರು ಮತ್ತು ಆನಂದಪಡು.
ಜೀವಸ್ಯ ಯಾನಿ ಭಗವಂಸ್ ತ್ರೀಣಿ ರೂಪಾಣಿ ತಾನಿ ಮೇ । ಯಥಾವತ್ ಕಥಯಾನಾಶಂ ರೂಪಂ ವೇದ್ಮಿ ಯಥಾಸ್ಯ ತತ್
ಭಗವಂತನೇ, ಜೀವನಿಗೆ ಇರುವ ಆ ಮೂರು ರೂಪಗಳನ್ನು ನನಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ವಿವರಿಸಿ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಅವಿನಾಶಿಯಾಗಿದೆಯೋ ಅದನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿಯಲಿ.
ಪಾಣಿಪಾದಮಯೋ ಯೋ ಽಯಂ ದೇಹೋ ಭೋಗಾಯ ವಲ್ಗತಿ । ಭೋಗಾರ್ಥಮ್ ಏತಜ್ ಜೀವಸ್ಯ ರೂಪಂ ಸ್ಥೂಲಮ್ ಇಹ ಸ್ಥಿತಮ್
ಈ ಕೈಕಾಲುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ದೇಹವು ಅನುಭವಕ್ಕಾಗಿ ಚಲಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಇರುವ ಈ ದೇಹವೇ ಜೀವಿಗೆ ಅನುಭವ ಪಡೆಯಲು ಇರುವ ಸ್ಥೂಲ ರೂಪವಾಗಿದೆ.
ಸ್ವಸಙ್ಕಲ್ಪಚಿದಾಕಾರಂ ಯಾವತ್ ಸಂಸಾರಭಾವಿ ಯತ್ । ಚಿತ್ತಂ ತದ್ ವಿದ್ಧಿ ಜೀವಸ್ಯ ರೂಪಂ ರಾಮಾತಿವಾಹಿಕಮ್
ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಆಲೋಚನೆ ಮತ್ತು ಚೇತನೆಯಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡು, ಸಂಸಾರ ಇರುವವರೆಗೆ ಇರುವ ಮನಸ್ಸೇ, ರಾಮಾ, ಜೀವಿಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ರೂಪವಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿ.
ಸತಿ ಚಾಸತಿ ದೇಹೇ ಽಸ್ಮಿನ್ ಪ್ರಾಣವಾತರಥಸ್ಥಿತಮ್ । ಏತದ್ ಅಸ್ಯ ಮನೋರೂಪಂ ಜಗದ್ ಭ್ರಾಮ್ಯತ್ಯ್ ಅವಾರಿತಮ್
ಈ ದೇಹವು ಇದ್ದರೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಪ್ರಾಣ ಮತ್ತು ಉಸಿರಿನ ರಥದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಮನಸ್ಸೇ ಜೀವಿಯ ಮನೋ ರೂಪವಾಗಿದೆ; ಅದು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಿರ್ಬಂಧವಿಲ್ಲದೆ ತಿರುಗಾಡುತ್ತದೆ.
ಆಮೋದḫ ಪವನಾರೂಢḫ ಪುಷ್ಪಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಯಥಾಮ್ಬರೇ । ಭವತ್ಯ್ ಏವಂ ಶರೀರೇಷು ನಷ್ಟೇಷು ಪ್ರಾಣಗಂ ಮನಃ
ಹೂವು ಬಿಟ್ಟ ಮೇಲೆ ಅದರ ಸುಗಂಧವು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವಂತೆ, ದೇಹಗಳು ನಾಶವಾದರೂ ಪ್ರಾಣದೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಮನಸ್ಸು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ.
ಯಥಾ ರಕ್ಷಾರ್ಥಸೂತ್ರಸ್ಯ ಗ್ರನ್ಥಯೋ ವಿವಿಧಾಸ್ ಸ್ಥಿತಾಃ । ಯಥಾ ವೇಣುಲತಾಯಾಶ್ ಚ ಪರ್ವಾಣ್ಯ್ ಅಙ್ಗೇ ಸ್ಥಿತಾನಿ ವಾ
ಹೆಗ್ಗಣದ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ವಿವಿಧ ಗಂಟುಗಳನ್ನು ಹಾಕಿದಂತೆ, ಅಥವಾ ಬಿದಿರು ಬೆಳ್ಳಿಯ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಸಂಧಿಗಳು ಇರುವಂತೆ,
ಚಿತ್ತತನ್ತೌ ಸುದೀರ್ಘೇ ಽಸ್ಮಿಞ್ ಶರೀರಾಣಿ ತಥಾನಘ । ಉತ್ಪತ್ಯೋತ್ಪತ್ಯ ನಾಶೀನಿ ಸರಿದ್ರಯತರಙ್ಗವತ್
ಹೇ ಪಾಪರಹಿತನೇ, ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಈ ದೀರ್ಘವಾದ ಚಿತ್ತದ ಹಗ್ಗದಲ್ಲಿ ದೇಹಗಳು ಪುನಃ ಪುನಃ ಹುಟ್ಟಿ, ನದಿಯಲ್ಲಿನ ಅಲೆಗಳು ಹೇಗೆ ಬಂದು ಹೋದಂತೆ, ಕ್ಷಣಿಕವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.
ಆದ್ಯನ್ತರಹಿತಂ ಸತ್ಯಂ ಚಿನ್ಮಾತ್ರಂ ನಿರ್ವಿಕಲ್ಪಕಮ್ । ಯತ್ ತದ್ ವಿದ್ಧಿ ಪರಂ ರೂಪಂ ಜೀವಸ್ಯಾದ್ಯಂ ತೃತೀಯಕಮ್
ಆದಿಯೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲದ, ಭೇದವಿಲ್ಲದ ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯವೇ ನಿಜವಾದ ತತ್ತ್ವ. ಅದನ್ನೇ ಆತ್ಮನ ಪರಮ ರೂಪ, ಮೂಲ ಸ್ಥಿತಿ ಎಂದು ತಿಳಿ.
ಜಗತ್ ಪ್ರಜಾಯತೇ ತಸ್ಮಾತ್ ತಸ್ಮಿನ್ನ್ ಏವ ಪ್ರಲೀಯತೇ । ಮನಾಕ್ ಸ್ಫುರಿತ್ವಾ ತದ್ರೂಪಮ್ ಊರ್ಮಿಜಾಲಮ್ ಇವಾರ್ಣವೇ
ಈ ಚೈತನ್ಯದಿಂದಲೇ ಜಗತ್ತು ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುತ್ತದೆ; ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಿಸಿ, ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಗಳಂತೆ ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲೇ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.