ಹಾರ್ದಾನ್ಧಕಾರಮಾರ್ತಾಣ್ಡ ಸಂಶಯಾಬ್ದಾನಿಲಪ್ರಭೋ । ಜಗತಾಂ ಭೂತಜಾತಸ್ಯ ಜಾತಸ್ಯಾಥ ಭವಿಷ್ಯತಃ
ಹೃದಯದ ಅಂಧಕಾರವನ್ನೂ ಸಂಶಯಗಳ ಮೋಡಗಳನ್ನೂ ಹಬ್ಬುವ ಗಾಳಿಯೆ, ಈ ಮಾತು ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ—ಹುಟ್ಟಿದವರಿಗೂ, ಇನ್ನೂ ಹುಟ್ಟಬೇಕಾದವರಿಗೂ—ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ.
ಕಿಂ ಕಥಂ ಕಾರಣಾಯಾತಂ ಕಿಂ ಕಥಂ ಚಾಪ್ಯ್ ಅಕಾರಣಮ್ । ಜಾತಂ ವಾ ಜಾಯತೇ ವಾಪಿ ಕಥಂ ವಾಪಿ ಜನಿಷ್ಯತೇ
ಏನು, ಹೇಗೆ, ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ ಏನಾದರೂ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ? ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಹೇಗೆ ಏನಾದರೂ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ? ಅದು ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ, ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಮುಂದೆಯೂ ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟಬಹುದು?
ದಿಕ್ಕಾಲಾದ್ಯನವಚ್ಛಿನ್ನಂ ವ್ಯೋಮ್ನ್ಯ್ ಅವ್ಯೋಮ್ನಿ ಚ ಸಂಸ್ಥಿತಮ್ । ಚಿದ್ವ್ಯೋಮಾನುಭವಪ್ರಾಪ್ಯಮ್ ಆಮೋದḫ ಪವನೇ ಯಥಾ
ದಿಕ್ಕು, ಕಾಲ ಇತ್ಯಾದಿ ಯಾವ ಮಿತಿಯೂ ಇಲ್ಲದೆ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿಯೂ ಆಕಾಶದಾಚೆಯೂ ನೆಲೆಸಿರುವ ಚೈತನ್ಯವನ್ನು, ಅರಿವಿನ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಬಹುದು. ಅದು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವಂತೆಯೇ.
ಖ ಇವಾರ್ಕೋ ಽಮ್ಬುದವ್ಯಾಪ್ತೋ ವಟಬೀಜ ಇವಾಙ್ಕುರಃ । ವಾಯೌ ಸ್ಪನ್ದ ಇವಾಲಕ್ಷ್ಯಂ ವ್ಯೋಮ್ನ್ಯ್ ಅವ್ಯೋಮ್ನಿ ಚ ಚೇತನಮ್
ಸೂರ್ಯನು ಆಕಾಶವನ್ನೆಲ್ಲಾ ತುಂಬಿರುವಂತೆ, ವಟವೃಕ್ಷದ ಬೀಜದಲ್ಲಿ ಮೊಳೆಯಿರುವಂತೆ, ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣದ ಕಂಪನ ಇರುವಂತೆ, ಚೈತನ್ಯವೂ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿಯೂ ಆಕಾಶದಾಚೆಯೂ ನೆಲೆಸಿದೆ.
ತತ್ ಕ್ವಚಿನ್ ನಿತ್ಯಮ್ ಅಚಲಂ ಶಾನ್ತಂ ಸಮಸಮಸ್ಥಿತಿ । ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಪಾರಾಮ್ಬರವದ್ ಅನನ್ತಮ್ ಅವಿಕಾರಿ ಚ
ಅದು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ, ಅಚಲವಾಗಿ, ಶಾಂತವಾಗಿ, ಸಮಭಾವದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ; ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಪಾರಮ್ಯವಂತೆ, ಅದನ್ನು ಅಳವಡಿಸಲಾಗದು, ಅದು ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದೇ ರೀತಿ ಇರುತ್ತದೆ.
ಕ್ವಚಿತ್ ಸ್ವಭಾವಜಾತ್ ಸ್ಪನ್ದಾತ್ ಸ್ಫುರತ್ಯ್ ಅಗ್ನಿರ್ ಇವ ತ್ವಿಷಾ । ಭೂತತನ್ಮಾತ್ರಭಾವೇನ ಜಗತ್ತಾಂ ಸಮುಪೇಯುಷಾ
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅದರ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಚಲನೆಯಿಂದ, ಅದು ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ; ಸೂಕ್ಷ್ಮಭೂತಗಳ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡು, ಈ ಜಗತ್ತಾಗಿ ಪ್ರಪಂಚದ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ.
ಕ್ವಚಿತ್ ಪ್ರಾಕ್ಸ್ಪನ್ದಸಮ್ಪನ್ನಭೂತತನ್ಮಾತ್ರರಞ್ಜನಾತ್ । ಭೂತತ್ವಂ ಸಮುಪಾದತ್ತೇ ಹೇಮಾಙ್ಗದದಶಾಮ್ ಇವ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ಹಿಂದಿನ ಚಲನೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸೂಕ್ಷ್ಮಭೂತಗಳಿಂದ ಅದು ಬಣ್ಣಗೊಂಡು, ಸ್ಥೂಲಭೂತಗಳ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತದೆ; ಇದು ಚಿನ್ನವನ್ನು ಆಭರಣವಾಗಿ ರೂಪಿಸುವಂತೆ.
ಯಥಾ ಸತ್ತ್ವಮ್ ಉಪೇಕ್ಷ್ಯ ಸ್ವಂ ಶನೈರ್ ವಿಪ್ರೋ ದುರೀಹಯಾ । ಅಙ್ಗೀಕರೋತಿ ಶೂದ್ರತ್ವಂ ತಥಾ ಜಾಡ್ಯಂ ಚಿದೀಶ್ವರಃ
ಹಾಗೆಯೇ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ, ತಪ್ಪು ಮನೋಭಾವದಿಂದ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಶೂದ್ರನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವಂತೆ, ಚೈತನ್ಯಸ್ವರೂಪನು ಕೂಡ ಜಡತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
ಭೂತಾನಿ ದ್ವಿವಿಧಾನ್ಯ್ ಏವಂ ಪ್ರತಿಸರ್ಗಂ ಸ್ಫುರನ್ತಿ ಹಿ । ಅದ್ಯಚಿತ್ಸ್ಪನ್ದಜಾತಾನಿ ಚಿರಚಿತ್ಸ್ಪನ್ದಜಾನಿ ಚ
ಈ ಪ್ರಪಂಚದ ಅಂಶಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎರಡು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ: ಇತ್ತೀಚಿನ ಚೇತನ ಸ್ಪಂದನದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವುಗಳು ಮತ್ತು ಬಹಳ ಹಿಂದಿನ ಚೇತನ ಸ್ಪಂದನದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವುಗಳು.
ತತ್ರ ಯೇ ಚಿತ್ಸ್ವಭಾವೋತ್ಥಸ್ಪನ್ದಜಾಸ್ ತೇ ಹಿ ಜೀವಕಾಃ । ನಿಷ್ಕಾರಣಂ ಸಮುತ್ಪನ್ನಾ ರುಚಯಸ್ ಸನ್ಮಣೇರ್ ಇವ
ಅವುಗಳಲ್ಲಿ, ಚೇತನ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಸ್ಪಂದನದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರು ಜೀವಿಗಳು; ಅವುಗಳು ಯಾವ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ, ಶುದ್ಧ ಮಣಿಯಿಂದ ಹೊರಡುವ ಕಿರಣಗಳಂತೆ, ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.
ಸಕಾರಣತ್ವಮ್ ಅಧುನಾ ಗನ್ತವ್ಯಂ ತೈಸ್ ಸ್ವಕರ್ಮಭಿಃ । ದಶಾಸು ಬನ್ಧಮೋಕ್ಷಾಸು ನಾಶೇ ಜನ್ಮನಿ ಕರ್ಮಣಿ
ಈ ಜೀವಿಗಳು ಈಗ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಬೇಕು—ಬಂಧನ, ಮುಕ್ತಿಯ ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲೂ, ನಾಶ, ಹುಟ್ಟು ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ.
ಈಶ್ವರಾತ್ ಸಮುಪಾಗತ್ಯ ಭುಕ್ತಜನ್ಮಾನ್ತರಾಸ್ ತು ಯೇ । ಜಾತಾ ಜನ್ಮನಿ ತೇಷಾಂ ಹಿ ಪ್ರಾಕ್ತನಂ ಕರ್ಮಕಾರಣಮ್
ಆದರೆ, ಪರಮಾತ್ಮನಿಂದ ಬಂದು, ಹಿಂದೆ ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದವರು ಇದ್ದರೆ, ಅವರ ಇಂದಿನ ಹುಟ್ಟಿಗೆ ಹಳೆಯ ಕರ್ಮವೇ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.
ಅಧುನೈವ ಹಿ ಸಮ್ಪನ್ನಾ ಯೇ ಜೀವಾ ಬ್ರಹ್ಮಣḫ ಪದಾತ್ । ತೇ ಹ್ಯ್ ಅಕಾರಣಜನ್ಮಾನೋ ಭವಿಷ್ಯಜ್ಜನ್ಮಕಾರಣಮ್
ಈಗ ಬ್ರಹ್ಮನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದ ಜೀವಿಗಳು ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಹುಟ್ಟಿದವರು; ಅವರು ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಕಾರ್ಯಕಾರಣಭಾವೋ ಽಯಮ್ ಈದೃಶೋ ಜೀವಕರ್ಮಣೋಃ । ಜೀವೋ ಽಕಾರಣಜḫ ಪುಣ್ಯೋ ಧನ್ಯẖ ಕಾರಣಜಸ್ ಸ್ಮೃತಃ
ಜೀವಿಗಳ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಕಾರಣ ಮತ್ತು ಫಲದ ಸ್ವಭಾವ ಇದೇ: ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಹುಟ್ಟಿದವನು ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ ಮತ್ತು ಧನ್ಯನು ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಕಾರಣದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನು ಹಾಗೆಯೇ ನೆನಪಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಕೇಚಿತ್ ಪುಣ್ಯಾḫ ಪ್ರಜಾಯನ್ತೇ ಕೇಚಿದ್ ಧನ್ಯಾಶ್ ಚ ಜೀವಕಾಃ । ಪುಣ್ಯಾ ಧನ್ಯತ್ವಮ್ ಆಯಾನ್ತಿ ನ ಧನ್ಯಾ ಯಾನ್ತಿ ಪುಣ್ಯತಾಮ್
ಕೆಲವರು ಪುಣ್ಯಾತ್ಮರಾಗಿಯೇ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ, ಕೆಲವರು ಧನ್ಯರಾಗಿರುವ ಜೀವಿಗಳು; ಪುಣ್ಯಾತ್ಮರು ಧನ್ಯತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಧನ್ಯರು ಪುಣ್ಯತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಧನ್ಯಾḫ ಪುಣ್ಯತ್ವಮ್ ಅಗತಾ ಏವ ಕೇಚಿದ್ ವಿಮೋಕ್ಷಣಾಃ । ಧನ್ಯತ್ವಾನ್ ಮೋಕ್ಷಿಣẖ ಕೇಚಿದ್ ಧನ್ಯತ್ವಾದ್ ಅಪಿ ನೇತರೇ
ಕೆಲವರು ಧನ್ಯರಾಗಿದ್ದರೂ ಪುಣ್ಯತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯದೆ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಕೆಲವರು ಧನ್ಯತ್ವದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಧನ್ಯತ್ವದಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದು ಮುಕ್ತರಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ವೀರುತ್ತೃಣಲತಾಗುಲ್ಮಯೌಕಕೀಟಖಗಾದಯಃ । ಸುರಾಸುರನರಾಹೀನ್ದ್ರಪಿಶಾಚಾಶೀವಿಷಾದಯಃ
ಹುಲ್ಲು, ಸಸ್ಯ, ಬೆಳೆ, ಗಿಡಗಳು, ಹುಳುಗಳು, ಕೀಟಗಳು, ಹಕ್ಕಿಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ಮಾನವರು, ಹಾವುಗಳು, ಪಿಶಾಚಿಗಳು, ವಿಷಜಂತುಗಳು—
ಕೇಚಿದ್ ಧನ್ಯಾẖ ಕೇಚಿತ್ ಪುಣ್ಯಾẖ ಕೇಚಿದ್ ಧಾಸ್ಯನ್ತಿ ಪುಣ್ಯತಾಮ್ । ಪುಣ್ಯತ್ವಾನ್ ಮೋಕ್ಷಿಣẖ ಕೇಚಿದ್ ಧನ್ಯತ್ವಾದ್ ವಾ ತತೋ ಽಪಿ ನೋ
ಕೆಲವರು ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳು, ಕೆಲವರು ಪುಣ್ಯವಂತರು, ಕೆಲವರು ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ; ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಕೆಲವರು ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ಕೆಲವರು ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಕೆಲವರಿಗೆ ಇವುಗಳಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತಿ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಯಥಾ ರತ್ನಸ್ಯ ಕಚನಂ ಸ್ಪನ್ದನಂ ಪವನಸ್ಯ ಚ । ಯಥೌಷ್ಣ್ಯಮ್ ಅನಲಾದೇಶ್ ಚ ಚಿನ್ಮಾತ್ರಸ್ಯ ತಥಾ ಜಗತ್
ಹೆಮ್ಮೆಯ ಹೊಳಪು ರತ್ನಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಸೇರಿದೆ, ಚಲನೆ ಗಾಳಿಗೆ ಹೇಗೆ ಸೇರಿದೆ, ಉಷ್ಣತೆ ಬೆಂಕಿಗೆ ಹೇಗೆ ಸೇರಿದೆ, ಹೀಗೆಯೇ ಈ ಜಗತ್ತು ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿದೆ.
ಅಸಮ್ಯಗ್ದರ್ಶನೋತ್ಪನ್ನಂ ಪುಂಸ್ತ್ವಂ ಸ್ಥಾಣೌ ಯಥೋದಿತಮ್ । ಕ್ಷೀಯತೇ ಸಮ್ಯಗಾಲೋಕಾದ್ ದ್ವಿತ್ವಮ್ ಏವ ತಥಾತ್ಮನಿ
ಸರಿಯಾದ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯಿಂದ, ಕಂಬದಲ್ಲಿ ಪುರುಷತ್ವವು ಹೇಗೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೋ, ಹೀಗೆಯೇ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಇರುವ ದ್ವೈತವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
ಚಿನ್ಮಾತ್ರಸ್ಯಾತಿಶುದ್ಧಸ್ಯ ನಿಸ್ಸಙ್ಕಲ್ಪೋದಿತಾತ್ಮನಃ । ಅನನ್ತಸ್ಯ ಪ್ರಕಾಶಸ್ಯ ಸರ್ವಗತ್ವಾದ್ ರಘೂದ್ವಹ
ರಘುವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ಶುದ್ಧವಾದ ಚೈತನ್ಯವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪವಿತ್ರವಾಗಿದೆ, ಯಾವ ಕಲ್ಪನೆಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲ, ಅದು ಪ್ರಕಾಶಮಯವಾಗಿದೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಅದು ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ.
ಖಾದ್ ಏವ ಜಾಯತೇ ಕಶ್ಚಿತ್ ಕಶ್ಚಿದ್ ವ್ಯೋಮ್ನ್ಯ್ ಏವ ಲೀಯತೇ । ಜೀವಸ್ ಸಙ್ಕಲ್ಪಮಾತ್ರಾತ್ಮಾ ಮಧಾವ್ ಇವ ಜರದ್ಘನಃ
ಹಗುರವಾದ ವಸಂತದಲ್ಲಿ ಹಿಮವು ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟಿ ಕರಗುತ್ತದೋ, ಹಾಗೆಯೇ, ಆ ಜೀವರು ಕೇವಲ ಕಲ್ಪನೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲೇ ಲೀನವಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಆತ್ಮಾನಂ ಸಮ್ಯಗ್ ಆಲೋಕ್ಯ ಯẖ ಖ ಏವ ವಿಲೀಯತೇ । ನ ಸ ಸನ್ದೃಶ್ಯತೇ ಭೂಯೋ ಹಿಮಂ ತಾಪದ್ರುತಂ ಯಥಾ
ಯಾರು ತಮ್ಮ ಆತ್ಮವನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಅರಿತು, ಆಕಾಶದಲ್ಲೇ ಲೀನರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ—ಹಗುರವಾದ ಹಿಮವು ಬಿಸಿಲಿನಿಂದ ಕರಗಿದಂತೆ.
ಯಸ್ ತ್ವ್ ಅಪಶ್ಯನ್ ಸ್ವಮ್ ಆತ್ಮಾನಂ ಸಸ್ಪನ್ದẖ ಕಲನಾತ್ಮಭಿಃ । ಕರ್ಮಭಿಸ್ ಸ ಸ್ಫುರತ್ಯ್ ಉಚ್ಚೈರ್ ವಿಲೀನೋ ಜಾಯತೇ ಪುನಃ
ಆದರೆ ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಕಾಣದೆ, ಕಲ್ಪನೆಗಳಲ್ಲಿಯೇ ತೊಡಗಿರುವವನು, ತನ್ನ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಮತ್ತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ—even ಲೀನವಾದ ಬಳಿಕವೂ, ಹಳೆಯದಂತೆ.
ಯಸ್ ಸಙ್ಕಲ್ಪಪರಿಸ್ಪನ್ದೈಸ್ ಸ್ಥೌಲ್ಯಮ್ ಏತಿ ಜಡಾತ್ಮಕಃ । ಪ್ರಾವೃಷೀವ ಪಯೋವಾಹẖ ಕ್ಷೀಣಕ್ಷೀಣೋ ಽಪ್ಯ್ ಉದೇತ್ಯ್ ಅಸೌ
ಯಾರು ಮನಸ್ಸಿನ ಅಲೆಮೇಳದಿಂದ ದಪ್ಪವಾಗಿಯೂ ಜಡವಾಗಿಯೂ ಆಗುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಮಳೆಯ ಕಾಲದ ಮೋಡದಂತೆ ಎಷ್ಟೇ ಕ್ಷೀಣರಾದರೂ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಎದ್ದು ಬರುತ್ತಾರೆ.
ಆತ್ಮತ್ವಾಂಶಾನ್ವಿತಮ್ ಅಪಿ ಚಿತ್ಸಙ್ಕಲ್ಪಂ ರಘೂದ್ವಹ । ದೂರೀಕುರು ಮಹಾಸಿದ್ಧ್ಯೈ ವಿಷಸಿಕ್ತಮ್ ಇವಾಶನಮ್
ರಘುವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆತ್ಮಭಾವ ಹೊಂದಿದ ಆ ಚಿತ್ತದ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನೂ ಮಹಾಸಿದ್ಧಿಗೆ ದೂರವಿಟ್ಟು ಬಿಡು, ವಿಷ ಮಿಶ್ರಿತ ಆಹಾರವನ್ನು ಬದಿಗಿಡುವಂತೆ.
ನಿರ್ವಿಕಲ್ಪಮ್ ಅನಾದ್ಯನ್ತಮ್ ಉದಾಸೀನಮ್ ಅವಸ್ಥಿತಮ್ । ಸರ್ವಾತ್ಮೈಕಂ ಸಮುದಿತಂ ಚಿದ್ವ್ಯೋಮ ಭವ ಭೂತಯೇ
ಯಾವುದೇ ಸಂಕಲ್ಪವಿಲ್ಲದೆ, ಆರಂಭವೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲದೆ, ನಿರ್ಲಿಪ್ತವಾಗಿಯೂ ಸ್ಥಿರವಾಗಿಯೂ, ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದಾಗಿ, ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪವಾಗಿ ಉದಯವಾಗಿರುವ ಆ ಚೈತನ್ಯಾಕಾಶವಾಗು, ನಿಜವಾದ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕಾಗಿ.
ಅಕಾರಣಮ್ ಉಪಾಯಾನ್ತಿ ಸರ್ವೇ ಜೀವಾḫ ಪರಾತ್ ಪದಾತ್ । ಪಶ್ಚಾತ್ ಕಾರಣತಾಂ ಯಾನ್ತಿ ಬನ್ಧಮೋಕ್ಷದಶಾಸ್ವ್ ಇಹ
ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಪರಮಪದವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾರೆ; ನಂತರ ಇಲ್ಲಿ ಬಂಧನ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಯ ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಾರಣವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.
ಸಙ್ಕಲ್ಪಿತ್ವಂ ಹಿ ಬನ್ಧಸ್ಯ ಕಾರನಂ ತತ್ ಪರಿತ್ಯಜ । ಮೋಕ್ಷಸ್ ತು ನಿಸ್ಸಙ್ಕಲ್ಪತ್ವಂ ತದಭ್ಯಾಸಂ ಧಿಯಾ ಕುರು
ಕಲ್ಪನೆ ಎಂಬುದು ಬಂಧನದ ಮೂಲ ಕಾರಣ. ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡು. ಮುಕ್ತಿಯೆಂದರೆ ಕಲ್ಪನೆ ಇಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿ. ಇದನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡು.
ಅಕಾರಣಂ ತ್ವ್ ಅಕರಣಾತ್ ಸರ್ವಕಾರಣಕಾರಣಾತ್ । ಯಾವನ್ ನಿಮೇಷಮ್ ಅವ್ಯಕ್ತಾಜ್ ಜೀವಸ್ ಸಮ್ಪದ್ಯತೇ ಶಿವಾತ್
ಯಾವುದೇ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದ, ಎಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳಿಗೂ ಮೂಲವಾದ, ಕ್ರಿಯೆ ಇಲ್ಲದ ಅವ್ಯಕ್ತದಿಂದ, ಶಿವನಿಂದ, ಜೀವನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ.