ಅನಾತ್ಮನ್ಯ್ ಆತ್ಮತಾಮ್ ಅಸ್ಮಿನ್ ದೇಹಾದೌ ದೃಶ್ಯಜಾಲಕೇ । ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಸತ್ತ್ವಮ್ ಉಪಾರೂಢೋ ಗೂಢಸ್ ತಿಷ್ಠ ಯಥಾಸುಖಮ್
ಈ ದೇಹ ಮತ್ತು ಇತರ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಆತ್ಮತ್ವವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳುವ ಬಲೆಯಂತಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು, ನೀನು ಶಾಂತಿಗೆ ಏರಿ, ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಗದಂತೆ ಸುಖವಾಗಿ ಇರಬಹುದು.
ಕುಚಕೋಟರಸಂಸುಪ್ತಂ ವಿಸ್ಮೃತ್ಯ ಜನನೀ ಸುತಮ್ । ಯಥಾ ರೋದಿತಿ ಪುತ್ರಾರ್ಥಂ ತಥಾತ್ಮಾರ್ಥಮ್ ಅಯಂ ಜನಃ
ತಾಯಿಯೊಬ್ಬಳು ತನ್ನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಮಗು ಮಲಗಿರುವುದನ್ನು ಮರೆತು, ಮಗನಿಗಾಗಿ ಅಳುತ್ತಾಳೆ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಜನರು ತಮ್ಮ ಆತ್ಮಕ್ಕಾಗಿ ದುಃಖಪಡುತ್ತಾರೆ.
ಅಜರಾಮರಮ್ ಆತ್ಮಾನಮ್ ಅಬುದ್ಧ್ವಾ ಪರಿರೋದಿತಿ । ಹಾ ಹತೋ ಽಹಮ್ ಅನಾಥೋ ಽಹಂ ನಷ್ಟೋ ಽಸ್ಮೀತಿ ಜನೋ ಮುಧಾ
ಆತ್ಮವು ವಯಸ್ಸಾಗದದು, ಸಾಯದದು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯದೆ, ಜನರು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ 'ಅಯ್ಯೋ, ನಾನು ನಾಶವಾಯಿತು, ನಾನು ಅನಾಥ, ನಾನು ಕಳೆದುಹೋದೆ' ಎಂದು ಅಳುತ್ತಾರೆ.
ದೇಶಕಾಲಕ್ರಿಯಾಭೇದೇ ದೇಹಸ್ಥೇ ಮರಣಾಭಿಧೇ । ಲೋಕೋ ಽನುಶೋಚತ್ಯ್ ಆತ್ಮಾನಮ್ ಅಹೋ ನು ಖಲು ಮೂಢತಾ
ಸ್ಥಳ, ಕಾಲ, ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿರುವ ದೇಹವನ್ನು 'ಮರಣ' ಎಂದು ಕರೆಯುವಾಗ, ಜನರು ಆತ್ಮಕ್ಕಾಗಿ ದುಃಖಪಡುತ್ತಾರೆ—ಇದು ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಮೂರ್ಖತನ!
ದೇಶಕಾಲಕ್ರಿಯಾಭೇದಂ ಯದಿ ದೇಹೋ ಽನುಧಾವತಿ । ತದ್ ಅನಾದೇರ್ ಅನಾಶಸ್ಯ ಕಿಮ್ ಅಸ್ಯಾಗತಮ್ ಆತ್ಮನಃ
ಈ ದೇಹವು ಸ್ಥಳ, ಕಾಲ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯೆಗಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರೂ, ಆದಿ ಇಲ್ಲದ ಮತ್ತು ನಾಶವಾಗದ ಆತ್ಮನಿಗೆ ಏನು ಬಂದು ಸೇರಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು?
ಅನ್ಯದ್ ಭುಕ್ತಂ ವಾನ್ತಮ್ ಅನ್ಯದ್ ಇದಂ ತದ್ ಯಜ್ ಜನವ್ರಜೈಃ । ದೇಹಸ್ಯ ನಾಶಿನೋ ನಾಶೇ ಆತ್ಮನಾಶೋ ಽನುಶೋಚ್ಯತೇ
ಒಂದು ವಸ್ತು ತಿನ್ನಲ್ಪಟ್ಟು ಉಗುಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಜನಸಮೂಹದಲ್ಲಿ ಬೆರೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ; ನಾಶವಾಗುವ ದೇಹವು ನಾಶವಾದಾಗ, ಆತ್ಮನ ನಾಶವನ್ನು ಯಾಕೆ ದುಃಖಿಸುತ್ತಾರೆ?
ದೇಹಾತ್ಮನೋರ್ ಮಹೀಪಾಲ ಸವಿಕಾರಾವಿಕಾರಯೋಃ । ಸುವರ್ಣಭಸ್ಮೋಪಮಯೋಸ್ ಸಮ್ಬನ್ಧẖ ಕ ಇವೈತಯೋಃ
ಓ ರಾಜನೇ, ಬದಲಾಗುವ ದೇಹ ಮತ್ತು ಬದಲಾಗದ ಆತ್ಮ—ಇವುಗಳ ನಡುವೆ, ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಅದರ ಬೂದಿಯಂತೆ, ಯಾವ ಸಂಬಂಧವಿದೆ?
ನಾನಾಕಾರವಿಕಾರಾಖ್ಯೈಸ್ ಸ್ವವಿಲಾಸೈರ್ ಅನನ್ಯಗೈಃ । ಲೀಲಯೈವ ಸ್ವಮ್ ಆತ್ಮಾನಮ್ ಆತ್ಮಾಯಂ ಗೋಪಯನ್ ಸ್ಥಿತಃ
ಅನೇಕ ರೂಪಗಳು ಮತ್ತು ಬದಲಾವಣೆಗಳ ಮೂಲಕ, ತನ್ನದೇ ಆಟದಂತೆ, ಬೇರೆ ಯಾವುದರಿಂದಲೂ ಉಂಟಾಗದೆ, ಆತ್ಮನು ತಾನೇ ತನ್ನನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ತನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಸಿದೆ.
ಸರ್ಗನಿರ್ಮಾಣಸಂಹಾರೈರ್ ಮಿಥẖ ಕಾರಣತಾಂ ಗತೈಃ । ಅಕಾರಣಸ್ವಭಾವೇನ ವಿತ್ ಸ್ಫುರತ್ಯ್ ಆತ್ಮನಾತ್ಮನಿ
ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಲಯ ಇವು ಪರಸ್ಪರ ಕಾರಣಗಳಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಾ, ಯಾವ ಕಾರಣವೂ ಇಲ್ಲದ ಸ್ವಭಾವವಿರುವ ಆತ್ಮನು ತನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಕ್ರೀಡತ್ಯ್ ಆತ್ಮಾ ಶಿಶುರ್ ಇವ ಸಙ್ಕಲ್ಪೈರ್ ಲೀಲಯೋಮ್ಭಿತೈಃ । ತೃಣೈರ್ ಮಣಿಮ್ ಇವಾತ್ಮಾನಂ ಸ್ವಚ್ಛಮ್ ಆಚ್ಛಾದ್ಯ ಚಞ್ಚಲೈಃ
ಆತ್ಮನು ಆಟವಾಡುತ್ತಿರುವ ಮಗುವಿನಂತೆ, ಸ್ವಚ್ಛವಾದ ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಚಂಚಲವಾದ ಕಲ್ಪನೆಗಳ ಹುಮ್ಮಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹುಲ್ಲು ರತ್ನವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದಂತೆ ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಆಲೋಚನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಕ್ರೀಡೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಸ್ಪನ್ದಪ್ರಭಾಂ ಚಿದಾದಿತ್ಯḫ ಪ್ರಸಾರ್ಯಾಲೋಕಕಾರಿಣೀಮ್ । ಜಗದ್ದಿನಾನಿ ರಚಯನ್ ನ ಕದಾಚನ ಖಿದ್ಯತೇ
ಚೇತನೆಯ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಹರಡುತ್ತಾ, ಜ್ಞಾನಸೂರ್ಯನು ಲೋಕದ ದಿನಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಎಂದಿಗೂ ದಣಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಸ್ಪನ್ದಮಾತ್ರಾತ್ಮಚಿದ್ಧಾತೋರ್ ದೇಹ ಏವ ಜಗತ್ಕ್ರಮಃ । ಸನ್ನಿವೇಶೋ ಽಪ್ಯ್ ಅಭಿನ್ನಾತ್ಮಾ ಪದಾರ್ಥಸ್ಯೇವ ಸಂಸ್ಥಿತಃ
ಚೇತನೆಯ ಕಂಪನೆಯಿಂದಲೇ ದೇಹ ಮತ್ತು ಜಗತ್ತಿನ ಕ್ರಮ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಅವುಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೂ ಕೂಡ ವಸ್ತುವಿನ ಸ್ಥಿತಿಯಂತೆ ಅವಿಭಕ್ತ ಆತ್ಮನಲ್ಲಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ.
ಸ್ಪನ್ದಮಾತ್ರಾತ್ ಸ್ವಭಾವೇನ ಚಿತ್ ಕರೋತಿ ಜಗತ್ಕ್ರಿಯಾಮ್ । ಸಂಹರತ್ಯ್ ಅಪರಿಸ್ಪನ್ದಾದ್ ವಾರ್ ವೀಚಿರಚನಾಮ್ ಇವ
ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಚೇತನವು ಕೇವಲ ಚಲನೆಯ ಮೂಲಕ ಜಗತ್ತಿನ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತದೆ; ಚಲನೆ ಇಲ್ಲದಾಗ ಅದನ್ನು ಹಿಂಪಡೆಯುತ್ತದೆ, ಹಗುರಾಗಿ ಹೊಳೆಯುವ ಅಲೆ ತನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವಂತೆಯೇ.
ಪದಾರ್ಥಾನ್ ಅವಿಭಾಗೇನ ಪಶ್ಯನ್ ಬುದ್ಧ್ಯಾದಿವರ್ಜಿತಃ । ಚಿನ್ಮಾತ್ರಬಾಲೋ ರಮತೇ ಸರ್ಗಕ್ರೀಡನಕೈಸ್ ಸ್ವಯಮ್
ಬುದ್ಧಿ ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸದೆ ನೋಡುವ ಶುದ್ಧ ಚೇತನದ ಬಾಲಕನು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ತಾನೇ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಬಾಲẖ ಕ್ರೀಡನಕೇ ಜಾತರತಿಶ್ ಶೋಚತಿ ತತ್ಕ್ಷಯೇ । ಸ್ವರೂಪೇ ವಿಸ್ಮೃತೇ ಯದ್ವತ್ ತದ್ವದ್ ಆತ್ಮೇಹ ಸಂಸೃತೌ
ಬಾಲಕನು ತನ್ನ ಆಟಿಕೆ ನಾಶವಾದಾಗ, ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಮರೆತು ದುಃಖಿಸುವಂತೆ, ಆತ್ಮವೂ ಇಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ಮರೆತು ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ದುಃಖಿಸುತ್ತದೆ.
ನಿಸ್ಸ್ಪನ್ದಾಸ್ಪನ್ದಸಂವಿತ್ತೇಸ್ ಸ್ವಯಂ ಸಾ ಸ್ಮರಣೇನ ಚಿತ್ । ವಿತ್ತ್ವಮ್ ಅಸ್ಯಾ ವಿದುಸ್ ಸ್ಪನ್ದಂ ಯದಿ ವೇದ್ಯೋನ್ಮುಖಂ ಚ ತತ್
ಚಲನೆ ಮತ್ತು ಚಲನೆಯಿಲ್ಲದ ಅರಿವಿನಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ನೆನಪಿನಿಂದಲೇ ಚೇತನವು ತನ್ನ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಚಲನೆಯನ್ನು ಅರಿತರೆ ಅದನ್ನು ತಿಳಿವಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಅಸ್ಪನ್ದಾ ಸ್ಪನ್ದವಿದ್ಭ್ರಾನ್ತ್ಯಾ ಚಿದ್ ವಿಸ್ಮೃತ್ಯೈವ ಶೋಚತಿ । ಝಗಿತ್ಯ್ ಅಸ್ಪನ್ದನಾಮಾನಂ ಮೋಕ್ಷಮ್ ಏತ್ಯೋಪಶಾಮ್ಯತಿ
ಚೇತನ ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಮರೆಯುವುದರಿಂದ, ಚಲನೆಯ ಭ್ರಮೆಯಿಂದ ದುಃಖಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ತಕ್ಷಣವೇ ಚಲನೆ ಇಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಮುಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಶಾಂತವಾಗುತ್ತದೆ.
ನಿಜಮ್ ಅಸ್ಪನ್ದನಂ ತುರ್ಯಂ ಜಾಗ್ರತ್ಸ್ವಪ್ನಸುಷುಪ್ತಕೈಃ । ಆಚ್ಛಾದ್ಯ ಶೋಚತಿ ಮುಧಾ ತದ್ ಅಕೃತ್ವಾ ನ ಶೋಚತಿ
ತಾನು ಚಲನೆ ಇಲ್ಲದ ನಾಲ್ಕನೇ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಜಾಗ್ರತ, ಸ್ವಪ್ನ, ಸುಷುಪ್ತಿ ಸ್ಥಿತಿಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ದುಃಖಿಸುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಮಾಡದೆ ಇದ್ದರೆ, ಅದು ದುಃಖಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಜಗಜ್ಜಾಲಾಯ ಚಿತ್ಸ್ಪನ್ದಾ ಮನೋಬುದ್ಧೀನ್ದ್ರಿಯಾದಯಃ । ಸಮುದ್ಯನ್ತಿ ಜಲಸ್ಪನ್ದಾ ಇವೋರ್ಮ್ಯೋಘಕಣಾದಯಃ
ಈ ಲೋಕವೆಂಬ ಜಾಲಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಮುಂತಾದ ಚೇತನದ ಚಲನಗಳು ನೀರಿನ ಚಲನದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಅಲೆಗಳು, ತರಂಗಗಳು, ಹನಿಗಳು ಹೀಗೆಯೇ ಉದಯಿಸುತ್ತವೆ.
ಸಙ್ಕಲ್ಪನಂ ಹಿ ಚಿತ್ಸ್ಪನ್ದೋ ಽಸ್ಪನ್ದೋ ಽಸಙ್ಕಲ್ಪನಂ ಸ್ಮೃತಮ್ । ಬ್ರಹ್ಮಾಸಙ್ಕಲ್ಪನಂ ವಿದ್ಧಿ ನಕಿಞ್ಚಿದ್ ಇವ ಯಚ್ ಚ ತತ್
ಯಾವಾಗಲೂ ಕಲ್ಪನೆ ಮಾಡುವುದು ಚೇತನದ ಚಲನ; ಚಲನೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು ಅಕಲ್ಪನೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂದರೆ ಅಕಲ್ಪನೆ, ಏನೂ ಇಲ್ಲದಂತಿರುವುದು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.
ಯಥಾ ವಾರಿ ಪರಿಸ್ಪನ್ದಾನ್ ನಾನಾಕಾರಂ ವಿಲೋಕ್ಯತೇ । ತದದ್ವಿತೀಯಮ್ ಏವೈವಂ ಚಿದ್ಬ್ರಹ್ಮ ಪರಿಬೃಂಹಿತಮ್
ಹಾಗೆ ನೀರು ಮೇಲೆ ಹಲವಾರು ಅಲೆಗಳು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ, ಅದೇ ರೀತಿ ಅಡ್ವಿತೀಯವಾದ ಚೈತನ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮವೂ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
ಚಿತೋ ಽಸ್ಪನ್ದಸ್ ತ್ವ್ ಅಸಙ್ಕಲ್ಪಸ್ ತತ್ ತುರ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮ ತದ್ ಭವೇತ್ । ತಂ ಮೋಕ್ಷಮ್ ಆಹುಸ್ ತಸ್ಮಿಂಸ್ ತ್ವಂ ನೃಪ ಬದ್ಧಪದೋ ಭವ
ಚೈತನ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ಚಲನೆ ಯಾವುದೇ ಕಲ್ಪನೆ ಇಲ್ಲದೆ ಇರುವುದೇ ನಾಲ್ಕನೇ ಸ್ಥಿತಿ, ಅದು ಬ್ರಹ್ಮ. ಅದನ್ನೇ ಮುಕ್ತಿಯೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ರಾಜನೇ, ನೀನು ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರು.
ಸಙ್ಕಲ್ಪೇನ ವಿಹೀನಶ್ ಚೇತ್ ಸ್ಪನ್ದ ಏವ ಚಿತೇರ್ ನೃಪ । ಸಾ ತದ್ ಅಸ್ಪನ್ದನಾ ಚಿತ್ ಸ್ಯಾತ್ ಸಙ್ಕಲ್ಪಸ್ ಸ್ಪನ್ದ ಉಚ್ಯತೇ
ರಾಜನೇ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಇಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರೆ, ಚೈತನ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಚಲನೆ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಅದೇ ಚೈತನ್ಯದ ಅಚಲ ಸ್ಥಿತಿ. ಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನೇ ಚಲನೆ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಸಂಸ್ಥಾಪ್ಯ ಸಙ್ಕಲ್ಪವಿಕಲ್ಪಮುಕ್ತಂ ಚಿತ್ತತ್ತ್ವಮ್ ಆತ್ಮನ್ಯ್ ಉಪಶಾನ್ತಶಙ್ಕಃ । ಸ್ಪನ್ದೇ ಽಪ್ಯ್ ಅಪಸ್ಪನ್ದಚಿದೀಶ್ವರಾತ್ಮಾ ಸ್ವಸ್ಥಸ್ ಸುಖೀ ರಾಜ್ಯಮ್ ಇದಂ ಪ್ರಶಾಧಿ
ಮನಸ್ಸಿನ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಕಲ್ಪನೆಗಳಿಲ್ಲದಂತೆ ನಿನ್ನೊಳಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಸಂಶಯಗಳನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸಿ, ಚಲನೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಅಚಲ ಚೈತನ್ಯಸ್ವರೂಪನಾಗಿ, ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ, ಈ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸುಖವಾಗಿ ಆಡಿಸಿ.
ಸರ್ಗಾತ್ಮಭಿರ್ ವಿಭುಸ್ ಸ್ಪನ್ದಕ್ರೀಡಿತೈರ್ ಬಾಲವನ್ ನಿಜಾಮ್ । ಸತ್ತಾಂ ಮೋಹಯತೀವಾನ್ತಸ್ ಸಾವಧಾನೋ ಭವಾತ್ರ ಭೋಃ
ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ಪರಮಾತ್ಮನು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸ್ಪಂದನಗಳ ಆಟದಿಂದ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಮೋಹಗೊಳಿಸುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ ಜಾಗರೂಕರಾಗಿ ಗಮನಿಸು ಸ್ನೇಹಿತನೆ.
ಸಙ್ಕಲ್ಪ್ಯಾತ್ಮಾ ಸ್ವಯಂ ದ್ವೈತಂ ಚಿರಂ ಶೋಚತಿ ಯೋನಿಷು । ಸ್ವಯಮ್ ಅದ್ವೈತಸಙ್ಕಲ್ಪಾತ್ ಕಾಲೇನಾಯಾತಿ ನಿರ್ವೃತಿಮ್
ಆ ಆತ್ಮನು ತನ್ನ ಕಲ್ಪನೆಯಿಂದ ದ್ವೈತದ ಗರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಬಹುಕಾಲ ದುಃಖಿಸುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಅದ್ವೈತ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ.
ಸ್ವಯಮ್ ಅಸ್ಯ ತಥಾ ಶಕ್ತಿರ್ ಉದೇತ್ಯ್ ಆಬಧ್ಯತೇ ಯಥಾ । ಸ್ವಯಮ್ ಅಸ್ಯ ತಥಾ ಶಕ್ತಿರ್ ಉದೇತ್ಯ್ ಆಮುಚ್ಯತೇ ಯಥಾ
ಅದಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯೇ ಉದಯಿಸಿ, ಅದು ಹೇಗೆ ಬಂಧಿಸುತ್ತದೆವೋ ಹಾಗೆಯೇ ಬಂಧಿಸುತ್ತದೆ; ಅದೇ ಶಕ್ತಿಯೇ ಮತ್ತೆ ಉದಯಿಸಿ, ಅದು ಹೇಗೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತದೆಯೋ ಹಾಗೆಯೇ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ನ ಲಭ್ಯತೇ ಪ್ರವಚನೈರ್ ನ ಧಿಯಾ ನ ತಪಶ್ಶ್ರುತೈಃ । ಯದೋದಯೇಚ್ಛಾಮ್ ಆಯಾತಿ ತದ್ ಆತ್ಮಾತ್ಮಾನಮ್ ಈಕ್ಷತೇ
ಈ ಆತ್ಮನು ಉಪನ್ಯಾಸಗಳಿಂದಲೂ, ಬುದ್ಧಿಯಿಂದಲೂ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ, ಅಧ್ಯಯನದಿಂದಲೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅದರ ಉದಯದ ಇಚ್ಛೆ ಬಂದಾಗ, ಆತ್ಮನು ತನ್ನನ್ನೇ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಅಹೋ ನು ಚಿತ್ರಾ ಮಾಯೇಯಂ ಬತ ವಿಷ್ವಗ್ ವಿಮೋಹಿನೀ । ಸರ್ವಾಙ್ಗಪ್ರೋತಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಆತ್ಮಾ ಯದ್ ಆತ್ಮಾನಂ ನ ಪಶ್ಯತಿ
ಅಯ್ಯೋ, ಈ ಮಾಯೆ ಎಷ್ಟು ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿದೆ! ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮೋಹಗೊಳಿಸುವಂತಿದೆ. ಆತ್ಮವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಅದು ತಾನೇ ತನ್ನನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸರ್ವಗಮ್ ಆತ್ಮಾನಮ್ ಅನನ್ತಮ್ ಅವನೀಶ್ವರ । ನಿವರ್ತತೇ ಶರೀರಾಸ್ಥಾ ತತೋ ದುẖಖೈರ್ ನ ಲಿಪ್ಯತೇ
ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿರುವ ಅನಂತ ಆತ್ಮವನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ನೋಡಿದಾಗ, ಭೂಮಿಯ ಅಧಿಪತೇ, ಅವನು ದೇಹದ ಬಂಧನದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿದು, ದುಃಖಗಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ.