ಸರ್ವತ್ರ ವಿಗತಸ್ನೇಹೋ ಯಸ್ ಸಾಕ್ಷಿವದ್ ಅವಸ್ಥಿತಃ । ನಿರಿಚ್ಛಂ ವರ್ತತೇ ಕಾರ್ಯೇ ಮಹಾಕರ್ತಾ ಸ ಉಚ್ಯತೇ
ಯಾರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದು, ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಬಯಕೆ ಇಲ್ಲದೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಅವನನ್ನು ಮಹಾನ್ ಕರ್ತಾ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಉದ್ವೇಗಾನನ್ದರಹಿತಸ್ ಸಮಯಾ ಸ್ವಚ್ಛಯೇಚ್ಛಯಾ । ನ ಶೋಚತೇ ಯೋ ನೋದೇತಿ ಮಹಾಕರ್ತಾ ಸ ಉಚ್ಯತೇ
ಯಾರು ಚಿಂತೆ ಅಥವಾ ಆನಂದದಿಂದ ದೂರವಿದ್ದು, ಸಮಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಚ್ಛ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕಾರ್ಯಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ದುಃಖಪಡದೆ, ಹರ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವನನ್ನು ಮಹಾನ್ ಕರ್ತಾ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಯಃ ಕಾರ್ಯಕಾಲೇ ಮತಿಮಾನ್ ಅಸಂಸಕ್ತಮನಾ ಮುನಿಃ । ಕಾರ್ಯಾನುರೂಪವೃತ್ತಿಸ್ಥೋ ಮಹಾಕರ್ತಾ ಸ ಉಚ್ಯತೇ
ಯಾರು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗಿ, ಮನಸ್ಸು ಏನಿಗೂ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳದೆ, ಆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೋ, ಅವನನ್ನು ಮಹಾನ್ ಕಾರ್ಯಕর্তಾ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಸ್ವಭಾವೇನೈವ ಯಸ್ಯಾನ್ತಸ್ ಸಮತಾಂ ನ ಜಹಾತಿ ಧೀಃ । ಶುಭಾಶುಭಂ ಹ್ಯ್ ಆಚರತೋ ಮಹಾಕರ್ತಾ ಸ ಉಚ್ಯತೇ
ಯಾರ ಬುದ್ಧಿ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಒಳಗೆ ಸದಾ ಸಮಭಾವವನ್ನು ಬಿಡದೆ, ಶುಭ ಅಥವಾ ಅಶುಭ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೂ ಸಮಾನವಾಗಿರುತ್ತದೆಯೋ, ಅವನನ್ನು ಮಹಾನ್ ಕಾರ್ಯಕর্তಾ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಜನ್ಮಸ್ಥಿತಿವಿನಾಶೇಷು ಸೋದಯಾಸ್ತಮಯೇಷ್ವ್ ಅಲಮ್ । ಸಮಮ್ ಏವ ಮನೋ ಯಸ್ಯ ಮಹಾಕರ್ತಾ ಸ ಉಚ್ಯತೇ
ಹುಟ್ಟು, ಜೀವನ, ನಾಶ, ಏರಿಕೆ ಮತ್ತು ಇಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರ ಮನಸ್ಸು ಯಾವಾಗಲೂ ಸಮಾನವಾಗಿರುತ್ತದೆಯೋ, ಅವನನ್ನು ಮಹಾನ್ ಕಾರ್ಯಕর্তಾ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ನ ಕಿಞ್ಚನ ದ್ವೇಷ್ಟಿ ಚ ಯೋ ನ ಕಿಂ ಚ ಸ್ತೌತಿ ಯಸ್ ಸ್ವಯಮ್ । ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಚ ಪ್ರಕೃತಂ ಸರ್ವಂ ಮಹಾಭೋಕ್ತಾ ಸ ಉಚ್ಯತೇ
ಯಾರು ಯಾವುದನ್ನೂ ದ್ವೇಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಯಾವುದನ್ನೂ ಸ್ವತಃ ಹೊಗಳುವುದಿಲ್ಲ, ಎದುರಿಗೆ ಬರುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವನನ್ನು ಮಹಾನ್ ಭೋಕ್ತಾ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ನಾದತ್ತೇ ಽಪ್ಯ್ ಆದದಾನಸ್ ಸನ್ ನಾಚರತ್ಯ್ ಆಚರನ್ನ್ ಅಪಿ । ಭುಞ್ಜಾನೋ ಽಪಿ ನ ಯೋ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಮಹಾಭೋಕ್ತಾ ಸ ಉಚ್ಯತೇ
ಯಾರು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗಲೂ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ, ಮಾಡುವಾಗಲೂ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ತಿನ್ನುವಾಗಲೂ ತಿನ್ನುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಭಾವನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾರೋ, ಅವನನ್ನೇ ಮಹಾ ಭೋಕ್ತ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಸಾಕ್ಷಿವತ್ ಸಕಲಂ ಲೋಕವ್ಯವಹಾರಮ್ ಅಖಿನ್ನಧೀಃ । ಯಃ ಪಶ್ಯತ್ಯ್ ಅಪಯಾತೇಚ್ಛಂ ಮಹಾಭೋಕ್ತಾ ಸ ಉಚ್ಯತೇ
ಯಾರು ಮನಸ್ಸು ಚಿಂತೆಗೊಳಗಾಗದೆ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕದ ವ್ಯವಹಾರಗಳನ್ನು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾ, ಆಸೆ ಇಲ್ಲದೆ ಇರುತ್ತಾರೋ, ಅವನನ್ನೇ ಮಹಾ ಭೋಕ್ತ ಎಂದು ಹೆಸರಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಸುಖೈರ್ ದುಃಖೈಃ ಕ್ರಿಯಾಯೋಗೈರ್ ಭಾವಾಭಾವೈರ್ ಭ್ರಮಪ್ರದೈಃ । ಯಸ್ಯ ನೋತ್ಕ್ರಾಮತಿ ಮತಿರ್ ಮಹಾಭೋಕ್ತಾ ಸ ಉಚ್ಯತೇ
ಯಾರ ಮನಸ್ಸು ಸುಖ, ದುಃಖ, ಕ್ರಿಯೆಗಳು, ಸಂಯೋಗ, ಇರುವಿಕೆ, ಇಲ್ಲದಿಕೆ, ಅಥವಾ ಭ್ರಮೆಗಳಿಂದ ಕೂಡ ಕದಲುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವನನ್ನೇ ಮಹಾ ಭೋಕ್ತ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಜರಾಮರಣಮ್ ಆಪಚ್ ಚ ರಾಜ್ಯಂ ದಾರಿದ್ರ್ಯಮ್ ಏವ ಚ । ರಮ್ಯಮ್ ಏವೇತಿ ಯೋ ವೇತ್ತಿ ಮಹಾಭೋಕ್ತಾ ಸ ಉಚ್ಯತೇ
ಯಾರು ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ, ಮರಣ, ರಾಜ್ಯ, ದಾರಿದ್ರ್ಯ, ಅಥವಾ ಸುಖ ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ಎಂದು ತಿಳಿದಿರುತ್ತಾರೋ, ಅವನನ್ನೇ ಮಹಾ ಭೋಕ್ತ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಮಹಾನ್ತಿ ಸುಖದುಃಖಾನಿ ಯಃ ಪಯಾಂಸೀವ ಸಾಗರಃ । ಸಮಸ್ ಸಮುಪಗೃಹ್ಣಾತಿ ಮಹಾಭೋಕ್ತಾ ಸ ಉಚ್ಯತೇ
ಯಾರು ಮಹತ್ತರವಾದ ಸುಖ ದುಃಖಗಳನ್ನು ಸಮುದ್ರವು ನದಿಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೋ ಹೀಗೆಯೇ ಸಮಭಾವದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವನು ನಿಜವಾದ ಮಹಾಭೋಗಿಯೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
ಅಹಿಂಸಾ ಸಮತಾ ತುಷ್ಟಿಶ್ ಚನ್ದ್ರಬಿಮ್ಬಾದ್ ಇವಾಂಶವಃ । ನಾಪಯಾನ್ತ್ಯ್ ಅನಿಶಂ ಯಸ್ಮಾನ್ ಮಹಾಭೋಕ್ತಾ ಸ ಉಚ್ಯತೇ
ಯಾರಿಂದ ಅಹಿಂಸೆ, ಸಮತೆ ಮತ್ತು ತೃಪ್ತಿ ಎಂದಿಗೂ ದೂರವಾಗದೆ, ಚಂದ್ರನಿಂದ ಕಿರಣಗಳು ಬಿಡದೆ ಇರುವಂತಿರುತ್ತವೆಯೋ, ಅವನು ಮಹಾಭೋಗಿಯೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಕಟ್ವ್ ಅಮ್ಬ್ಲಂ ಲವಣಂ ತಿಕ್ತಮ್ ಅಮೃಷ್ಟಂ ಮೃಷ್ಟಮ್ ಉತ್ತಮಮ್ । ಅಧಮಂ ಯೋ ಽತ್ತಿ ಸಾಮ್ಯೇನ ಮಹಾಭೋಕ್ತಾ ಸ ಉಚ್ಯತೇ
ಯಾರು ಕಹಿ, ಹುಳಿ, ಉಪ್ಪು, ಕಹಿ, ಶುದ್ಧವಲ್ಲದ, ಶುದ್ಧವಾದ, ಉತ್ತಮ, ಕೆಟ್ಟ ಅನ್ನವನ್ನು ಸಮಭಾವದಿಂದ ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವನು ಮಹಾಭೋಗಿಯೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
ಸರಸಂ ನೀರಸಂ ಚೈವ ಸುರತಂ ವಿರತಂ ತಥಾ । ಯಃ ಪಶ್ಯತಿ ಸಮಸ್ ಸೋಮ್ಯೋ ಮಹಾಭೋಕ್ತಾ ಸ ಉಚ್ಯತೇ
ಯಾರು ರಸಯುಕ್ತ ಮತ್ತು ರಹಿತ, ಸುಖಕರ ಮತ್ತು ವಿರಕ್ತ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಸಮದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾರೋ, ಅವನು ಮಹಾಭೋಗಿಯೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಕ್ಷಾರೇ ಖಣ್ಡಪ್ರಕಾರೇ ಚ ಶುಭೇ ವಾಪ್ಯ್ ಅಶುಭೇ ತಥಾ । ಸಮತಾ ಸುಸ್ಥಿತಾ ಯಸ್ಯ ಮಹಾಭೋಕ್ತಾ ಸ ಉಚ್ಯತೇ
ಯಾರ ಮನಸ್ಸು ಸಿಹಿ ಅಥವಾ ಕಹಿ, ಶುಭ ಅಥವಾ ಅಶುಭ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲಿ ಸಮಭಾವದಿಂದ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೋ, ಅವನನ್ನು ಮಹಾ ಭೋಗಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಇದಂ ಭೋಜ್ಯಮ್ ಅಭೋಜ್ಯಂ ಚೇತ್ಯ್ ಏವಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ವಿಕಲ್ಪಿತಮ್ । ಗತಾಭಿಲಾಷಂ ಯೋ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಮಹಾಭೋಕ್ತಾ ಸ ಉಚ್ಯತೇ
‘ಇದು ಭೋಜ್ಯ, ಇದು ಭೋಜ್ಯವಲ್ಲ’ ಎಂಬ ಭೇದವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಆಸೆ ಇಲ್ಲದೆ ಏನು ಬಂದರೂ ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನನ್ನು ಮಹಾ ಭೋಗಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಆಪದಂ ಸಮ್ಪದಂ ಮೋಹಮ್ ಆನನ್ದಮ್ ಅವರಂ ವರಮ್ । ಯೋ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಸಮಯಾ ಬುದ್ಧ್ಯಾ ಮಹಾಭೋಕ್ತಾ ಸ ಉಚ್ಯತೇ
ದುಃಖ, ಸುಖ, ಮೋಹ, ಆನಂದ, ಕೆಳಮಟ್ಟ, ಮೇಲ್ಮಟ್ಟ—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಮಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಅನುಭವಿಸುವವನನ್ನು ಮಹಾ ಭೋಗಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಧರ್ಮಾಧರ್ಮೌ ಸುಖಂ ದುಃಖಂ ಚಿನ್ತಾ ಮರಣಜನ್ಮನೀ । ಧಿಯಾ ಯೇನೇತಿ ಸನ್ತ್ಯಕ್ತಂ ಮಹಾತ್ಯಾಗೀ ಸ ಉಚ್ಯತೇ
ಧರ್ಮ, ಅಧರ್ಮ, ಸುಖ, ದುಃಖ, ಚಿಂತೆ, ಮರಣ, ಜನ್ಮ—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವೇಕದಿಂದ ತ್ಯಜಿಸಿದವನನ್ನು ಮಹಾ ತ್ಯಾಗಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಸರ್ವೇಚ್ಛಾಸ್ ಸಕಲಾಶ್ ಶಙ್ಕಾಸ್ ಸರ್ವೇಹಾಸ್ ಸರ್ವನಿಶ್ಚಯಾಃ । ಧಿಯಾ ಯೇನ ಪರಿತ್ಯಕ್ತಾ ಮಹಾತ್ಯಾಗೀ ಸ ಉಚ್ಯತೇ
ಯಾರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳು, ಎಲ್ಲ ಸಂಶಯಗಳು, ಎಲ್ಲ ಸಂತೋಷಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ನಿಶ್ಚಯಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ, ಅವನನ್ನು ಮಹಾತ್ಯಾಗಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ದೇಹಸ್ಯ ಮನಸೋ ಬುದ್ಧೇರ್ ಇನ್ದ್ರಿಯಾಣಾಂ ಜಗತ್ಸ್ಥಿತೇಃ । ನೂನಂ ಯೇನೋಜ್ಝಿತಾ ಸತ್ತಾ ಮಹಾತ್ಯಾಗೀ ಸ ಉಚ್ಯತೇ
ಯಾರಿಂದ ದೇಹ, ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಮತ್ತು ಜಗತ್ತಿನ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಭಾವನೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ಅವನನ್ನು ಮಹಾತ್ಯಾಗಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ನ ಮೇ ದೇಹೋ ನ ಜನ್ಮಾಪಿ ಯುಕ್ತಾಯುಕ್ತೇ ನ ಕರ್ಮಣಾ । ಇತಿ ನಿಶ್ಚಯವಾನ್ ಯೋ ಽನ್ತರ್ ಮಹಾತ್ಯಾಗೀ ಸ ಉಚ್ಯತೇ
ನನಗೆ ದೇಹವಿಲ್ಲ, ಜನ್ಮವೂ ಇಲ್ಲ; ನಾನು ಕರ್ಮದಿಂದ ಬಂಧನದಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ಮುಕ್ತನಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಒಳಗೆ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದವನು ಮಹಾತ್ಯಾಗಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
ಯೇನ ಧರ್ಮಮ್ ಅಧರ್ಮಂ ಚ ಮನೋಮನನಮ್ ಈಹಿತಂ । ಸರ್ವಮ್ ಅನ್ತಃ ಪರಿತ್ಯಕ್ತಂ ಮಹಾತ್ಯಾಗೀ ಸ ಉಚ್ಯತೇ
ಯಾರಿಂದ ಧರ್ಮ, ಅಧರ್ಮ, ಮನಸ್ಸಿನ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳು ಒಳಗೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ, ಅವನನ್ನು ಮಹಾತ್ಯಾಗಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಮನೋ ಧ್ಯಾನಂ ತಪಸ್ತೇಜಸ್ ತ್ವತ್ತಾಮತ್ತೇ ಶುಭಾಶುಭೇ । ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಯೋ ಽವಸ್ಥಿತಸ್ ಸ್ವಸ್ಥೋ ಮಹಾತ್ಯಾಗೀ ಸ ಉಚ್ಯತೇ
ಯಾರು ಮನಸ್ಸನ್ನು, ಧ್ಯಾನವನ್ನು, ತಪಸ್ಸನ್ನು, ತೇಜಸ್ಸನ್ನು, ಹಿತ-ಅಹಿತಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ತನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ, ಅವನು ಮಹಾತ್ಯಾಗಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಸ್ವಮನೋಮನನಂ ಮಾನ್ಯೋ ನಾಭಿವಾಞ್ಛತಿ ನೋಜ್ಝತಿ । ಯೋ ಽವಾಸನಸ್ ಸರ್ವಮ್ ಇದಂ ಮಹಾತ್ಯಾಗೀ ಸ ಉಚ್ಯತೇ
ಯಾರು ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಬೇಡವೆಂದೂ, ಬೇಕೆಂದೂ ಬಯಸದೆ, ಎಲ್ಲ ಆಸಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಿರ್ಲಿಪ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಅವನು ಮಹಾತ್ಯಾಗಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಯಾವತೀ ದೃಶ್ಯಕಲನಾ ಸಕಲೇಯಂ ವಿಲೋಕ್ಯತೇ । ಸಾ ಯೇನ ಸುಷ್ಠು ಸನ್ತ್ಯಕ್ತಾ ಮಹಾತ್ಯಾಗೀ ಸ ಉಚ್ಯತೇ
ಯಾವನು ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮತ್ತು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ, ಅವನು ಮಹಾತ್ಯಾಗಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಯೋ ಽಕಾಮಕಾಮೀ ನಿರ್ದ್ವನ್ದ್ವಸ್ ಸುಖದುಃಖೇಷ್ವ್ ಅಲೋಲಧೀಃ । ಧೀರಸ್ ಸ್ವಸ್ಥೋ ಮೃದುರ್ ದಾನ್ತೋ ಮಹಾತ್ಯಾಗೀ ಸ ಉಚ್ಯತೇ
ಯಾರು ಇಚ್ಛೆಗಳ ಮಧ್ಯೆಯೂ ನಿರಾಶಯರಾಗಿದ್ದು, ದ್ವಂದ್ವಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿದ್ದು, ಸುಖ-ದುಃಖಗಳಲ್ಲಿ ಚಲನೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಸ್ಥಿರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಮೃದು ಸ್ವಭಾವದಿಂದ, ಸಂಯಮದಿಂದ ಇರುವನು, ಅವನು ಮಹಾತ್ಯಾಗಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಕುರ್ವನ್ನ್ ಅಪಿ ಚ ಕಾರ್ಯಾಣಿ ಸುಷುಪ್ತಸಮವೃತ್ತಿತಾಮ್ । ನ ಸನ್ತ್ಯಜತಿ ಯಃ ಪೂರ್ಣೋ ಮಹಾತ್ಯಾಗೀ ಸ ಉಚ್ಯತೇ
ಯಾರು ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ ಕೂಡ, ಆಳನಿದ್ರೆಯಂತೆಯೇ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡದೆ ಇರುತ್ತಾರೋ, ಅವನನ್ನೇ ಮಹಾತ್ಯಾಗಿಯೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತಂ ದೇವದೇವೇನ ಭೃಙ್ಗೀಶಾಯ ಪುರಾನಘ । ಏತಾಂ ದೃಷ್ಟಿಮ್ ಅವಷ್ಟಭ್ಯ ತಿಷ್ಠ ರಾಮ ಯಥಾಸ್ಥಿತಃ
ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ದೇವರು ಭೃಂಗಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದನು, ಪಾಪರಹಿತನಾದ ರಾಮಾ, ಈ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ನೀನು ಹೇಗಿದ್ದೀಯೋ ಹಾಗೆಯೇ ಇರಲು.
ಶ್ರೀಮತ್ಕಪಾಲಶಕಲಾವಲಿಮಧ್ಯಬದ್ಧಖಣ್ಡೇನ್ದುಮಣ್ಡಿತಜಟಾಶಿರಸಾ ಹರೇಣ । ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತಮ್ ಉಜ್ಜ್ವಲಮಣೀನ್ದ್ರಶಿಲೈಕಶೃಙ್ಗೇ ಮೇರೌ ಜ್ವಲಜ್ಜ್ವಲನರೂಪಿಣಿ ರಾಮಭದ್ರ
ಪವಿತ್ರ ಕಪಾಲಗಳ ಸರಣಿಯಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಡ್ಡವಾಗಿ ಬೆಳಗುತ್ತಿರುವ ಚಂದ್ರನನ್ನು ಜಟೆಯಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿದ ಹರಿಯು, ಮೆರುವಿನ ಮಣಿಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ, ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ, ರಾಮಭದ್ರ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದನು.
ಏತಾಂ ದೃಶಂ ಸಮವಲಮ್ಬ್ಯ ವಿಲಾಸಕಾನ್ತಕಾರ್ಯಂ ಕುರು ಕ್ರಮಗತಂ ಸಮಯೈವ ಬುದ್ಧ್ಯಾ । ನಿತ್ಯೋದಿತೋ ಽಸಿ ವಿಮಲೋ ಽಸಿ ನಿರಾಮಯೋ ಽಸಿ ಶಙ್ಕಾಂ ಪರಿತ್ಯಜ ಸುಖೀ ಭವ ಯೋ ಽಸಿ ಸೋ ಽಸಿ
ಈ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಸುಂದರವಾದ ಹಾಗೂ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿವೇಕದಿಂದ ಮಾಡು. ನೀನು ಯಾವಾಗಲೂ ಜಾಗೃತನಾಗಿದ್ದೀಯ, ಶುದ್ಧನಾಗಿದ್ದೀಯ, ನೋವುಗಳಿಲ್ಲದವನಾಗಿದ್ದೀಯ, ಸಂಶಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸಂತೋಷವಾಗಿರು; ನೀನು ನೀನೇ.