ಹೇಮಾಭೇ ದ್ವಿಗುಣಾಕಾರೇ ಬಾಲಾಬಾಹೂಪಧಾನಕೇ । ಮಗ್ನೈಕಶ್ರವಣಾಪಾಙ್ಗಕಪೋಲತಲಕುನ್ತಲಮ್
ಅವರು ಹೊಳೆಯುವ ಬಂಗಾರದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು, ಇಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರ ಮೇಲೊಬ್ಬರು ಹಾಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಂತೆ, ಆ ಯುವತಿಯ ಕೈ ತಲೆಗೆ ತಾಕಿದ್ದರಿಂದ ಅವಳ ಕೂದಲು ಒಂದು ಕಿವಿ ಮತ್ತು ಒಂದು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಅವಳ ಬಗಲನ್ನು ಆವರಿಸಿತ್ತು.
ಮಿಥುನಂ ತದ್ ದದರ್ಶಾಥ ಮಿಥಃ ಪ್ರಹಸಿತಾನನಮ್ । ಅನ್ಯೋಽನ್ಯವದನಾಸಕ್ತಂ ಛನ್ನಂ ಕಲ್ಪಲತಾಂಶುಕೈಃ
ಅವನು ಆ ಜೋಡಿಯನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ನಗುತ್ತಾ, ಬಾಯಿಗೆ ಬಾಯಿ ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಇಚ್ಛೆಬಳ್ಳಿಯ ತಂತುಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ನೋಡಿದನು.
ಆಲೋಲಮಾಲ್ಯಶಯನಂ ಮದನಾತುರಮ್ ಆಕುಲಮ್ । ಅಙ್ಗರಾಗಚ್ಛಲೇನಾತ್ಮರಾಗಮ್ ಅನ್ಯೋಽನ್ಯಮ್ ಅರ್ಪಯತ್
ಹಾರವೂ ಹಾಸಿಗೆಯೂ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತವಾಗಿದ್ದವು, ಕಾಮದಿಂದ ಉಲ್ಬಣಗೊಂಡು, ಒಬ್ಬರು ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ಅಂಗರಸ ಹಚ್ಚುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನೀಡಿದರು.
ರತ್ಯುನ್ಮುಖಂ ಘನಾನನ್ದಮ್ ಉದ್ದಾಮಮದಮನ್ಮಥಮ್ । ಪರಸ್ಪರಾಹತಂ ಪುಷ್ಪೈರ್ ವಕ್ಷೋಭ್ಯಾಂ ಪೀಡಿತಸ್ತನಮ್
ಅವರು ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಉಗ್ರವಾದ ಕಾಮದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಪರಸ್ಪರ ಹೂಗಳಿಂದ ಒತ್ತಿ, ಬೊಕ್ಕಸಗಳನ್ನು ಒಬ್ಬರ ಮೇಲೆ ಒಬ್ಬರು ಒತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.
ತದ್ ಆಲೋಕ್ಯಾವಿಕಾರೇಣ ಚೇತಸಾ ಸ ತುತೋಷ ಚ । ಅಹೋ ಸುಖಂ ಸ್ಥಿತೌ ಶಿಡ್ಗಾವ್ ಇತ್ಯ್ ಆಹ ಸ ಶಿಖಿಧ್ವಜಃ
ಇದನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ವ್ಯಾಕುಲತೆ ಇಲ್ಲದೆ ನೋಡಿ, ಅವನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು, 'ಅಯ್ಯೋ, ಈ ದಂಪತಿಗಳು ಎಷ್ಟು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇದ್ದಾರೆ!' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ತಿಷ್ಠಥೋ ಽಙ್ಗ ಯಥಾಕಾಮಂ ಸುಖಂ ಶಿಡ್ಗೌ ಯಥಾಸ್ಥಿತಮ್ । ವಿಘ್ನಂ ಮಾ ಕುರುಥಃ ಪ್ರೀತಾವ್ ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತ್ವಾ ನಿರ್ಜಗಾಮ ಸಃ
'ನೀವು ಹೇಗೆ ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೀರೋ ಹಾಗೆ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇರಿ; ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಅಡಚಣೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ,' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟನು.
ತತೋ ಮುಹೂರ್ತಮಾತ್ರೇಣ ಪ್ರಪಞ್ಚಂ ಸ್ವಮ್ ಉಪೇಕ್ಷ್ಯ ಸಾ । ನಿರ್ಯಯೌ ದರ್ಶಯನ್ತೀ ಸ್ವಂ ರತಿಯುದ್ಧಾಕುಲಂ ವಪುಃ
ಅಷ್ಟೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಕೆ ತನ್ನ ಲೋಕವನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ, ಪ್ರೀತಿಯ ಹೋರಾಟದಿಂದ ಇನ್ನೂ ತೊಡೆಯಾದ ದೇಹವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾ ಹೊರಟಳು.
ಉಪವಿಷ್ಟಂ ದದರ್ಶೈನಂ ನೃಪಂ ಹೇಮಶಿಲಾತಲೇ । ಸಮಾಧಿಸಂಸ್ಥಮ್ ಏಕಾನ್ತೇ ಮನಾಗ್ವಿಕಸಿತೇಕ್ಷಣಮ್
ಅವಳು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಹಿಮ್ಮಡಿಯ ಮೇಲೆ ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಿದ್ದ ರಾಜನನ್ನು, ಸ್ವಲ್ಪ ತೆರೆದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದಳು.
ತಂ ಪ್ರದೇಶಮ್ ಉಪಾಗತ್ಯ ಲಜ್ಜಾವನಮಿತಾನನಾ । ತೂಷ್ಣೀಮ್ ಆಸಿತ್ ಕ್ಷಣಂ ಖಿನ್ನಾ ಮ್ಲಾನಾ ಮದನಿಕಾಙ್ಗನಾ
ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ, ಅಂಜಲಿಯಿಂದ ಮುಖವನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಆ ನೃತ್ಯಗಾರ್ತಿ ಮೌನವಾಗಿ ಕ್ಷಣಕಾಲ ಕುಳಿತಳು; ಅವಳಿಗೆ ದಣಿವು ಮತ್ತು ನಿರಾಸೆ ತುಂಬಿತ್ತು.
ಕ್ಷಣಾಚ್ ಛಿಖಿಧ್ವಜೋ ಧ್ಯಾನಾದ್ ವಿರತಸ್ ತಾಮ್ ಉವಾಚ ಹ । ಪ್ರಸನ್ನಮಧುರಂ ವಾಕ್ಯಮ್ ಇದಮ್ ಅಕ್ಷುಬ್ಧಯಾ ಧಿಯಾ
ಅಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ, ಶಿಖಿಧ್ವಜನು ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗಿಯೇ ಅವಳಿಗೆ ಮೃದುವಾಗಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು:
ತನ್ವಿ ಕಿಂ ಶೀಘ್ರಮ್ ಏವ ತ್ವಂ ವಿಘ್ನಿತಾನನ್ದಮ್ ಆಗತಾ । ಆನನ್ದಾಯೈವ ಭೂತಾನಿ ಯತನ್ತೇ ಯಾನಿ ಕಾನಿಚಿತ್
ಸೊಗಸಾದವಳೇ, ನಿನ್ನ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ನೀನು ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ಹೇಗೆ ಬಂದೆ? ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ಯಾವ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಯತ್ನಿಸುತ್ತವೆ.
ಭೂಯಸ್ ತೋಷಯ ತಂ ಗಚ್ಛ ಕಾನ್ತಂ ಪ್ರಣಯವೃತ್ತಿಭಿಃ । ಪರಸ್ಪರೇಪ್ಸಿತಸ್ನೇಹೋ ದುರ್ಲಭೋ ಹಿ ಜಗತ್ತ್ರಯೇ
ನೀನು ಹೋಗಿ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಿನ್ನ ಪ್ರಿಯವನನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಂತೋಷಪಡಿಸು. ಈ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪರಸ್ಪರ ಬಯಸುವ ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಾ ಅಪರೂಪ.
ಅಹಮ್ ಏತೇನ ಚಾರ್ಥೇನ ನೋದ್ವೇಗಂ ಯಾಮಿ ಮಾನಿನಿ । ಯದ್ ಯದ್ ಇಷ್ಟತಮಂ ಲೋಕೇ ತದ್ ತದ್ ದೇಯಂ ವಿಜಾನತಾ
ಈ ವಿಷಯದಿಂದ ನನಗೆ ಯಾವುದೇ ಚಿಂತೆ ಇಲ್ಲ, ಹೆಮ್ಮೆಯವಳೇ. ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೆ ಯಾವುದು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವೋ, ಅದನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಅದನ್ನು ನೀಡಬೇಕು.
ಅಹಂ ಕುಮ್ಭಶ್ ಚ ತನ್ವಙ್ಗಿ ವೀತರಾಗಾವ್ ಇಹ ಸ್ಥಿತೌ । ದುರ್ವಾಸಶ್ಶಾಪಜಾ ಬಾಲಾ ತ್ವಂ ಯದ್ ಇಚ್ಛಸಿ ತತ್ ಕುರು
ನಾನು ಮತ್ತು ಕುಂಭ, ಸೊಗಸಾದ ದೇಹವಳೇ, ಇಲ್ಲಿ ಆಸೆಪಾಶವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದೇವೆ. ದುರ್ವಾಸನ ಶಾಪದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗು ನೀನು, ನಿನ್ನ ಇಷ್ಟದಂತೆ ಮಾಡು.
ಏವಮ್ ಏಷ ಮಹಾಭಾಗ ಸ್ತ್ರೀಪುಮ್ಭಾವೋ ಹಿ ಚಞ್ಚಲಃ । ಕಾಮೋ ಹ್ಯ್ ಅಷ್ಟಗುಣಸ್ ಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ನ ಕೋಪಂ ಕರ್ತುಮ್ ಅರ್ಹಸಿ
ಹೀಗಾಗಿ, ಮಹಾಭಾಗನೆ, ಹೆಣ್ಣು ಮತ್ತು ಗಂಡಸರ ಸ್ವಭಾವ ಸದಾ ಚಂಚಲವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಆಸೆ ಎಂಟು ವಿಧವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಕೋಪಗೊಳ್ಳಬೇಡ.
ಅಬಲಾಹಮ್ ಅನೇನಾಸ್ಮಿ ಕ್ರಾನ್ತಾ ಗಹನಕಾನನೇ । ತ್ವಯಿ ಸನ್ಧ್ಯಾಜಪಪರೇ ಕಿಂ ಕರೋಮಿ ವರಾಕಿಕಾ
ನಾನು ದುರ್ಬಲಳಾಗಿ, ಈ ಅರಣ್ಯದೊಳಗೆ ಇದರಿಂದ ಸೋತುಹೋಗಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ಸಂಧ್ಯಾ ಜಪದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾಗ, ಈ ಬಡ ಹೆಂಗಸು ಏನು ಮಾಡಲಿ?
ಅಬಲಾ ವಾಕ್ಯಮಾತ್ರೇಣ ತಾವನ್ ನರನಿರೋಧನಮ್ । ಕರೋತಿ ಯಾವಚ್ ಛಿಡ್ಗೇನ ನಾಙ್ಗೇ ಸ್ವೇ ವಿನಿವೇಶಿತಾ
ದುರ್ಬಲ ಹೆಂಗಸು ಮಾತಿನಿಂದಲೇ ಗಂಡನನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿಗೆ ತಡೆಯಬಹುದು. ಆದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದರೆ ಅವಳು ಅವನ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ತಾನೇ ಹತ್ತಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.
ಸ್ತ್ರಿಯಾಸ್ ಸುನ್ದರ ಯಾತಾಯಾಃ ಪರಪುಂಸಾಙ್ಗಸಙ್ಗಮಮ್ । ಮನ್ಯುರ್ ನಿಷೇಧ ಆಕ್ರನ್ದಸ್ ಸತೀತ್ವಂ ಕಿಂ ಕರಿಷ್ಯತಿ
ಚೆನ್ನಾಗಿ, ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ಬೇರೆ ಗಂಡನ ದೇಹದ ಜೊತೆ ಸೇರಿಕೊಂಡ ಮೇಲೆ, ಕೋಪ, ತಡೆಯುವುದು ಅಥವಾ ಅಳುವುದು—ಈ ಎಲ್ಲವೂ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ ಕೊಡುತ್ತವೆ? ಅವಳ ಪತಿವ್ರತ್ಯಕ್ಕೆ ಏನು ಮಾಡಲಾಗದು.
ಅಬಲಾ ಸ್ತ್ರೀ ತಥಾ ಬಾಲಾ ಮೂಢಾಹಮ್ ಅಪರಾಧಿನೀ । ಕ್ಷನ್ತುಮ್ ಅರ್ಹಸಿ ಮಾಂ ನಾಥ ಕ್ಷಮಾವನ್ತೋ ಹಿ ಸಾಧವಃ
ನಾನು ದುರ್ಬಲವಾದ ಹೆಣ್ಣು, ಮಗು, ಅಜ್ಞಾನಿನಿ ಮತ್ತು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದವಳು. ಸ್ವಾಮಿ, ನೀನು ನನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕು; ಒಳ್ಳೆಯವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಕ್ಷಮಾಶೀಲರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.
ಮನ್ಯುರ್ ಮಮ ನ ಬಾಲೇ ಽನ್ತರ್ ವಿದ್ಯತೇ ಖ ಇವ ದ್ರುಮಃ । ಕೇವಲಂ ಸಾಧುನಿನ್ದ್ಯತ್ವಾನ್ ನೇಚ್ಛಾಮಿ ತ್ವಾಮ್ ಅಹಮ್ ವಧೂಮ್
ಮಗುವಿನ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ಕೋಪವಿಲ್ಲ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮರ ಇಲ್ಲದಂತೆ. ಒಳ್ಳೆಯವರು ಇದನ್ನು ತಪ್ಪು ಎಂದು ಹೇಳಿದ ಕಾರಣ ಮಾತ್ರ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಹೆಂಡತಿಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಸುಹೃತ್ತ್ವೇನ ವನಾನ್ತೇಷು ಪೂರ್ವವತ್ ಸಮಮ್ ಅಙ್ಗನೇ । ವೀತರಾಗತಯಾ ನಿತ್ಯಂ ತಪಸೈವ ರಮಾವಹೇ
ಹೆಂಗಸು, ಹಳೆಯದಂತೆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ವಾಸ್ತವಿಕವಾಗಿ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತೇನೆ.
ಏವಂ ಸಮತಯಾ ತತ್ರ ಸ್ಥಿತೇ ತಸ್ಮಿಞ್ ಶಿಖಿಧ್ವಜೇ । ಚೂಡಾಲಾ ಚಿನ್ತಯಾಮ್ ಆಸ ತತ್ಸತ್ಯೇನೋದಿತಾಶಯಾ
ಶಿಖಿಧ್ವಜನು ಅಲ್ಲಿ ಸಮಭಾವದಿಂದ ಇದ್ದಾಗ, ಚೂಡಾಲಾ ಅವನು ನಿಜವಾದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದಳು.
ಅಹೋ ಬತ ಪರಂ ಸಾಮ್ಯಂ ಭಗವಾನ್ ಅಯಮ್ ಆಗತಃ । ವೀತರಾಗಭಯಕ್ರೋಧೋ ಜೀವನ್ಮುಕ್ತೋ ಽವತಿಷ್ಠತಿ
ಅಯ್ಯೋ, ಎಂತಹ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸಮಭಾವ ಬಂದಿದೆ! ಈ ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿ, ಕಾಮ, ಭಯ, ಕ್ರೋಧ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತೊರೆದು, ಬದುಕಿದ್ದಾಗಲೇ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ.
ನೈನಂ ಹರನ್ತಿ ಭೋಗಾಶಾ ನ ಮಹತ್ಯೋ ಽಪಿ ಸಿದ್ಧಯಃ । ನ ಸುಖಾನಿ ನ ದುಃಖಾನಿ ನಾಪದೋ ನ ಚ ಸಮ್ಪದಃ
ಅವನನ್ನು ಭೋಗಗಳ ಆಸೆ ಹಿಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಶಕ್ತಿಗಳೂ ಆತನನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಸೌಖ್ಯ, ದುಃಖ, ಅಪಾಯ, ಐಶ್ವರ್ಯ — ಯಾವುದೂ ಅವನ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವುದಿಲ್ಲ.
ಚಿನ್ತಿತಾಸ್ ಸಕಲಾ ಏವ ಪ್ರಯಾನ್ತ್ಯ್ ಏನಮ್ ಅನಿನ್ದಿತಾಃ । ಮನ್ಯೇ ಮಹರ್ದ್ಧಯಃ ಕಾನ್ತಾ ನಾರಾಯಣಮ್ ಇವಾಪರಮ್
ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏನೇ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಬಂದರೂ ಅವು ಶಾಂತಿಯುತವಾಗಿ ಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತವೆ. ನನಗೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ, ದೊಡ್ಡ ಐಶ್ವರ್ಯಗಳು, ಎಷ್ಟು ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವನಿಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ನಾರಾಯಣನಂತಿವೆ.
ಆತ್ಮವೃತ್ತಾನ್ತಮ್ ಅಖಿಲಂ ತದ್ ಏನಂ ಸ್ಮಾರಯಾಮ್ಯ್ ಅಹಮ್ । ಕುಮ್ಭರೂಪಮ್ ಇದಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಚೂಡಾಲೈವ ಭವಾಮ್ಯ್ ಅಹಮ್
ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಅವನ ಪೂರ್ಣ ಜೀವನದ ಕಥೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಗೆ ತರುತ್ತೇನೆ, ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಈ ಕುಂಭಕಾರನ ರೂಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಚೂಡಾಲೆಯಾಗಿದ್ದೇನೆ.
ಇತಿ ಸಞ್ಚಿನ್ತ್ಯ ಚೂಡಾಲಾ ಚೂಡಾಲಾವಪುರ್ ಅಕ್ಷತಮ್ । ದರ್ಶಯಾಮ್ ಆಸ ತತ್ರಾಶು ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಮದನಿಕಾವಪುಃ
ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿ, ಚೂಡಾಲಾ ತನ್ನ ಮದನಿಕಾ ರೂಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅಕ್ಷತವಾದ ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಣವೇ ತೋರಿಸಿದಳು.
ತಸ್ಮಾನ್ ಮದನಿಕಾದೇಹಾಚ್ ಚೂಡಾಲಾ ನಿರ್ಗತೇವ ಸಾ । ಬಭಾವ್ ಇನ್ದ್ವಮಲಾ ಮುಕ್ತಾ ನಿರ್ಗತೇವ ಸಮುದ್ಗಕಾತ್
ಆಮೇಲೆ, ಮದನಿಕಾದೇಹದಿಂದ ಹೊರಬಂದಂತೆ, ಚೂಡಾಲಾ ಶುದ್ಧವಾದ ಮುತ್ತು ತನ್ನ ಗರಿಗೆಯಿಂದ ಹೊರಬರುವಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಳು.
ತಾಂ ದದರ್ಶಾನವದ್ಯಾಙ್ಗೀಂ ಪುರಃ ಪ್ರಣಯಪೇಶಲಾಮ್ । ಕಾನ್ತೋ ಮದನಿಕಾಮ್ ಏವ ಚೂಡಾಲಾಂ ದಯಿತಾಂ ಸ್ಥಿತಾಮ್
ಅವನ ಪ್ರಿಯವಾದ ಚೂಡಾಲಾ, ದೋಷರಹಿತವಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿ, ಮದನಿಕೆಯಾಗಿಯೇ ಅವನ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು.
ಸಮುದಿತಾಮ್ ಇವ ಮಾಧವಪದ್ಮಿನೀಮ್ ಉಪಗತಾಮ್ ಇವ ಭೂಮಿತಲಾಚ್ ಛ್ರಿಯಮ್ । ಪ್ರಕಟಿತಾಮ್ ಇವ ರತ್ನಸಮುದ್ಗಕಾತ್ ಪರಿದದರ್ಶ ನಿಜಾಂ ದಯಿತಾಂ ನೃಪಃ
ರಾಜನು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮೆಯನ್ನು, ವಸಂತದಲ್ಲಿ ಹೂವನ್ನೆತ್ತಿದ ಕಮಲದಂತೆ, ಭೂಮಿಗೆ ಇಳಿದ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯಂತೆ, ರತ್ನದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಹವಳದಂತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನೋಡಿದನು.