ಮಹಾರಾಜೋ ಮಹಾರಾಜ್ಞೀಂ ಭೂಷಯಿತ್ವೇದಮ್ ಆಹ ತಾಮ್ । ರಾಜಸೇ ಮೃಗಶಾವಾಕ್ಷಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀರ್ ಇವ ನವೋತ್ಥಿತಾ
ಮಹಾರಾಜನು ರಾಣಿಯನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ಹೀಗೆಂದನು: 'ಮೃಗದ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವೆ, ನೀನು ಈಗ ಉದಯವಾದ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ.'
ಶಕ್ರೇಣ ಸಹ ಯಚ್ ಛಚ್ಯಾ ಯಲ್ ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾ ಹರಿಣಾ ಸಹ । ಯದ್ ಗೌರ್ಯಾಶ್ ಶಮ್ಭುನಾ ಸಾರ್ಧಂ ತತ್ ತೇ ಭವತು ಮಙ್ಗಲಮ್
ಇಂದ್ರನ ಜೊತೆ ಶಚಿಗೆ ಇರುವ ಶುಭ, ಹರಿಯೊಂದಿಗೆ ಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ಇರುವ ಶುಭ, ಶಂಕರನ ಜೊತೆ ಗೌರಿಗೆ ಇರುವ ಶುಭ, ಆ ಶುಭ ನಿನಗೆ ಸದಾ ಇರಲಿ.
ಪದ್ಮಕನ್ದಾಙ್ಕುರರದಾ ಲೋಲನೀಲೋತ್ಪಲೇಕ್ಷಣಾ । ಆಮೋದಸುಭಗಾಕಾರಾ ತ್ವಂ ಸ್ಥಿತಾ ಪದ್ಮಿನೀಸಮಾ
ನೀಲಿ ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಕಮಲದ ದಂಡದಂತೆ ಕೈಗಳು, ಸುಗಂಧದಿಂದ ಮನಮೋಹಕವಾದ ರೂಪದಿಂದ, ನೀನು ಕಮಲದ ಹುಡುಗಿಯಂತಿದ್ದೀಯೆ.
ಸುರಕ್ತಪಲ್ಲವಕರಾ ಸ್ತಬಕಸ್ತನಧಾರಿಣೀ । ತ್ವಮ್ ಏವ ಫಲದಾ ಮನ್ಯೇ ಕಾಮಕಲ್ಪತರೋರ್ ಲತಾ
ಗಾಢವಾದ ಕೆಂಪು ಮೊಗ್ಗಿನಂತೆ ಕೈಗಳು, ಗುಚ್ಛದಂತೆ ಎದೆ, ಇಚ್ಛೆಯ ವೃಕ್ಷದ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುವ ಲತೆಯೆಂದರೆ ಅದೇ ನೀನೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಹಿಮಶೀತಾವದಾತಾಙ್ಗೀ ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾಪ್ರಸರಹಾಸಿನೀ । ಪೂರ್ಣೇನ್ದುಶ್ರೀರ್ ಇವೋದ್ಯುಕ್ತಾ ದೃಷ್ಟೈವಾಹ್ಲಾದಯಸ್ಯ್ ಅಲಮ್
ಅವಳ ಅಂಗಗಳು ಹಿಮದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದು, ಚಂದ್ರನ ಬೆಳಕಿನಂತೆ ಮುದ್ದಾಗಿ ನಗುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನ ಶೋಭೆಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿದ ಕಣ್ಮರೆಗೂ ಹರ್ಷ ತುಂಬುತ್ತದೆ.
ತದ್ ಉತ್ತಿಷ್ಠ ವರಾರೋಹೇ ವೇದೀಂ ವೈವಾಹಿಕೀಂ ಸ್ವಯಮ್ । ರತ್ನಪುಷ್ಪಲತಾಜಾಲೈ ರಚಯಾವೋ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್
ಆದರೆ, ಸುಂದರಿ, ನೀನು ಎದ್ದು ಬಾ. ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ಸೇರಿ, ರತ್ನಗಳು ಮತ್ತು ಹೂವಿನ ಹಾರಗಳಿಂದ ವಿವಾಹ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸೋಣ.
ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತ್ವಾ ದಮ್ಪತೀ ಕಾನ್ತೌ ರಚಯಾಮ್ ಆಸತುಸ್ ತದಾ । ವೇದೀಮ್ ಆತ್ಮವಿವಾಹಾಯ ಮಹೇನ್ದ್ರಮಣಿಕನ್ದರೇ
ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿ, ಆ ಪ್ರೀತಿಯ ದಂಪತಿಗಳು ಮಹೇಂದ್ರನ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ವಿವಾಹಕ್ಕಾಗಿ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲು ಶುರುಮಾಡಿದರು.
ಮುಕ್ತಾಜಾಲೈಸ್ ಸಝಾಙ್ಕಾರೈಃ ಪುಷ್ಪೋತ್ತಂಸೈಸ್ ಸಷಟ್ಪದೈಃ । ರತ್ನಮಾಲ್ಯೈಸ್ ಸಟಾಙ್ಕಾರೈರ್ ವೈಜಯನ್ತೀಪಟೈಶ್ ಚಲೈಃ
ಮುತ್ತಿನ ಹಾರಗಳು, ಹೊಳೆಯುವ ಆಭರಣಗಳು, ಹೂವಿನ ಗುಚ್ಛಗಳಲ್ಲಿ ಗೂಡು ಕಟ್ಟಿದ ಜೇನುಹುಳಗಳು, ರತ್ನಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಹಾರಗಳು, ಮೆರುಗುಳ್ಳ ಅಲಂಕಾರಗಳು ಮತ್ತು ಹಾರಾಡುವ ವೈಜಯಂತಿ ಬಟ್ಟೆಗಳಿಂದ,
ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಲತಾಸೂತ್ರೈಃ ಕಲ್ಪಸ್ತಬಕಮಣ್ಡಲೈಃ । ಕಲ್ಪಪಾದಪಪಟ್ಟೈಶ್ ಚ ಕಲ್ಪದ್ರುಮಫಲೋತ್ಕರೈಃ
ಆಶಾಪೂರಕ ವೃಕ್ಷಗಳ ತಂತಿಗಳಿಂದ, ಅವುಗಳ ತೊಗಲುಗಳ ವಲಯಗಳಿಂದ, ಹಾಳುಗಳ ಪಟ್ಟಿಗಳಿಂದ, ಮತ್ತು ಆ ವೃಕ್ಷಗಳ ಹಣ್ಣುಗಳ ಗುಡ್ಡಗಳಿಂದ,
ದೇವದಾರುಲತಾಜಾಲೈಃ ಕಾಣ್ಡಪ್ರತಿಸರಾಙ್ಕಿತೈಃ । ಮುಕ್ತಾಕುಸುಮಲಾಜಾನಾಂ ಪ್ರಕರೈಸ್ ತಾರಕೋಪಮೈಃ
ದೇವದಾರು ಬೆಲ್ಲಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ, ಅವುಗಳ ಕಾಂಡಗಳ ಮೇಲೆ ಗುರುತುಗಳಿದ್ದವು, ಮುತ್ತಿನ ಹೂಮಾಲೆಗಳ ರಾಶಿಗಳಿಂದ, ಅವು ನಕ್ಷತ್ರಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು,
ಚತುರ್ದಿಕ್ಕಂ ಚತುರ್ಭಿಶ್ ಚ ನಾರಿಕೇಲಮಹಾಫಲೈಃ । ಪೂರ್ಣಕುಮ್ಭತಯಾ ಗಾಙ್ಗವಾರಿಪೂರೈಃ ಪ್ರಕಲ್ಪಿತೈಃ
ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ನಾಲ್ಕು ದೊಡ್ಡ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿಗಳನ್ನು, ಪೂರ್ಣ ಕುಂಭಗಳಂತೆ, ಗಂಗೆಯ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿಸಿ, ಅಲಂಕರಿಸಿದರು,
ಜ್ವಲಯಾಮ್ ಆಸತುಸ್ ತಸ್ಯಾಂ ಮಧ್ಯೇ ಚನ್ದನದಾರುಭಿಃ । ಜ್ವಲನಂ ಜ್ವಲಿತಜ್ವಾಲಂ ದಕ್ಷಿಣಸ್ಥಪ್ರದಕ್ಷಿಣಮ್
ಅದರ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಚಂದನದ ಮರದಿಂದ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಹಚ್ಚಿದರು; ಅದು ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತಿತ್ತು, ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಅದರ ಸುತ್ತ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿದರು.
ಪೂರ್ವಾಭಿಮುಖಮ್ ಅಗ್ನೇಸ್ ತಾವ್ ಅಗ್ರೇ ಪಲ್ಲವವಿಷ್ಟರೇ । ನಿಯೋಜ್ಯ ದಮ್ಪತೀ ಕಾನ್ತೌ ತಯೋರ್ ವಿವಿಶತುಸ್ ಸ್ವಯಮ್
ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಯ ಮುಂದೆ, ಹಸಿರು ಎಲೆಗಳ ಮೆತ್ತಿನ ಮೇಲೆ ಆ dampati ಇಬ್ಬರೂ ಕುಳಿತುಕೊಂಡರು ಮತ್ತು ಸ್ವತಃ ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.
ಸ ಹುತ್ವಾ ತಿಲಲಾಜಾದಿ ಪಾವಕಾಯ ಶಿಖಿಧ್ವಜಃ । ಉತ್ಥಾಯೋತ್ಥಾಪ್ಯ ಕಾನ್ತಾಂ ಚ ಪಾಣಿಭ್ಯಾಂ ಸ್ವಯಮ್ ಆದದೇ
ಶಿಖಿಧ್ವಜನು ಎಳ್ಳು, ಅಕ್ಕಿ ಹಾಗೂ ಇತರ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಬೆಂಕಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಎದ್ದು, ತನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮೆಯನ್ನು ಕೈಗಳಿಂದ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಅವಳನ್ನು ತನ್ನ ಬಳಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.
ಅನ್ಯೋಽನ್ಯಂ ಶೋಭಮಾನೌ ತಾವ್ ಅನ್ಯಾವ್ ಇವ ನವೌ ಶಿವೌ । ಚಕ್ರತುರ್ ದಮ್ಪತೀ ತಸ್ಯ ಪಾವಕಸ್ಯ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಮ್
ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಹೊಸದಾಗಿ ಮದುವೆಯಾದ ದಂಪತಿಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾಗಿದ್ದು, ಪಾವಕದ ಸುತ್ತ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಹಾಕಿದರು.
ಸ್ವದಾಯಂ ಜ್ಞಾನಸರ್ವಸ್ವಂ ಹೃದಯಂ ಪ್ರೇಮ ಚಾಚಲಮ್ । ದದತುಸ್ ತೌ ಮಿಥೋ ಮಾನ್ಯೌ ಸ್ಮಿತಕಾನ್ತಮುಖಶ್ರಿಯೌ
ಆ ಗೌರವಾನ್ವಿತ ದಂಪತಿಗಳು, ನಗುವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸುಂದರ ಮುಖಗಳೊಂದಿಗೆ, ಪರಸ್ಪರ ತಮ್ಮ ಹೃದಯವನ್ನೂ, ಅಚಲವಾದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನೂ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ನೀಡಿದರು.
ಪ್ರದಕ್ಷಿಣತ್ರಯಂ ಕೃತ್ವಾ ಲಾಜಾನ್ ಸನ್ತ್ಯಜ್ಯ ವಹ್ನಯೇ । ಮದ್ಭಾರ್ಯಾಮ್ ಅಮ್ಬರಾದ್ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕರೌ ತತ್ಯಜತುಃ ಕ್ರಮಾತ್
ಮೂರು ಸುತ್ತು ಹಾಕಿ, ಅಕ್ಕಿ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಬೆಂಕಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಆಕಾಶದಿಂದ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರು ಹತ್ತಿರ ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಕೈಗಳನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬಿಡಿದರು.
ಸ್ಮಯಮಾನಮುಖೌ ಕಾನ್ತೌ ಚನ್ದ್ರಾವ್ ಇವ ನವೋದಿತೌ । ಪೂರ್ವೋಪರಚಿತೇ ಪುಷ್ಪತಲ್ಪೇ ವಿವಿಶತುರ್ ನವೇ
ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಗುವು ಹೊತ್ತ, ಎರಡು ಹೊಸ ಚಂದ್ರರು ಹತ್ತಿರ ಬಂದಂತೆ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಆ ದಂಪತಿಗಳು, ಹೊಸದಾಗಿ ಹೂವಿನಿಂದ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿದರು.
ಏತಸ್ಮಿನ್ನ್ ಅನ್ತರೇ ಚನ್ದ್ರಶ್ ಚತುರ್ಭಾಗಂ ನಭಸ್ತಲಾತ್ । ಶನೈರ್ ಆಕ್ರಮಯಾಮ್ ಆಸ ಶೋಭಾಂ ದ್ರಷ್ಟುಮ್ ಇವೈತಯೋಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅವರ ಚರಿತೆಯನ್ನು ನೋಡುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಚಂದ್ರನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಆಕಾಶದ ನಾಲ್ಕನೇ ಭಾಗವನ್ನು ಏರಿ ಬೆಳಗಲು ಶುರುಮಾಡಿದನು.
ತಸ್ಮಿನ್ ಸಾನೌ ಲತಾಚ್ಛಿದ್ರೈರ್ ದ್ರಷ್ಟುಂ ದೃಷ್ಟೀರ್ ಇವಾಭಿತಃ । ಲೋಲೈಸ್ ಸಞ್ಚಾರಯಾಮ್ ಆಸ ಕರಾನ್ ಇನ್ದುರ್ ವರಾಙ್ಗನೇ
ಆ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ, ಸುಂದರಳನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ನೋಡಲು ಚಂದ್ರನು ಲತೆಯ ಚಿಲುಮೆಗಳಿಂದ ತನ್ನ ಕಂಪಿಸುವ ಕಿರಣಗಳನ್ನು ಕೈಗಳಂತೆ ಹರಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ತೈಸ್ ತೈಸ್ ತತ್ರ ಕಥಾಲಾಪೈರ್ ಇನ್ದಾವ್ ಅಭ್ಯುದಿತೇ ತಥಾ । ತಾವ್ ಆಸಾಂ ಚಕ್ರತುಃ ಕಾನ್ತೌ ದಮ್ಪತೀ ತು ಮುಹೂರ್ತಕಮ್
ಅಲ್ಲಿ, ಚಂದಿರನು ಉದಯವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಇಬ್ಬರು ಪ್ರಿಯರು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ, ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕಳೆಯಿದರು.
ಅಥೋತ್ಥಾಯ ಜ್ವಲದ್ರತ್ನದೀಪಾಂ ಕಾಞ್ಚನಕನ್ದರಾಮ್ । ಸ್ವಯಂ ಪೂರ್ವೋಪರಚಿತಾಂ ಗುಪ್ತಾಂ ವಿವಿಶತುಃ ಪ್ರಿಯೌ
ನಂತರ, ಇಬ್ಬರೂ ಎದ್ದು, ತಮ್ಮದೇ ಆಗಿ ಮೊದಲು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ, ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದ, ಹೊಳೆಯುವ ರತ್ನದ ದೀಪಗಳಿಂದ ಬೆಳಗಿದ ಬಂಗಾರದ ಗುಹೆಗೆ ಒಳಗೆ ಹೋದರು.
ನವಂ ದದೃಶತುಸ್ ತತ್ರ ತಲ್ಪಂ ಕುಸುಮಕಲ್ಪಿತಮ್ । ಪರಿತೋ ವ್ಯಾಪ್ತಮ್ ಉತ್ಫುಲ್ಲೈರ್ ಹೇಮಪಙ್ಕಜರಾಶಿಭಿಃ
ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಹೂಗಳಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ಹೊಸ ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು ನೋಡಿದರು. ಅದು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹಬ್ಬಿದ, ಹಸಿರು ಹೊಳೆಯುವ ಹೂವಿನ ಕಮಲಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿತ್ತು.
ಮನ್ದಾರಾದಿಭಿರ್ ಅನ್ಯೈಶ್ ಚ ಪುಷ್ಪೈರ್ ಮ್ಲಾನಿವಿವರ್ಜಿತೈಃ । ಉಚ್ಚಕೈಃ ಪುಂಪ್ರಮಾಣೇನ ನಿರ್ಮಿತಂ ಕುಸುಮೈಸ್ ಸಮೈಃ
ಆ ಹಾಸಿಗೆಯು ಮಂದಾರ ಮತ್ತು ಇನ್ನಿತರ ಹೂಗಳಿಂದ, ಯಾವ ಹೂವೂ ಒಣಗದಂತೆ, ಸಮಾನ ಗಾತ್ರದ ಹೂಗಳಿಂದ, ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಎತ್ತಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿತ್ತು.
ದೀರ್ಘೇನ್ದುಬಿಮ್ಬಪ್ರತಿಮಂ ತುಷಾರಸ್ಥಲಶೀತಲಮ್ । ಕ್ಷೀರೋದಜಲಧಾರಾಭಂ ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾಸಮ್ಪಿಣ್ಡಪಾಣ್ಡುರಮ್
ಆ ಆಕಾರವು ದೀರ್ಘವಾದ ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನ ಚಕ್ರದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು, ಹಿಮದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮೈದಾನದಂತೆ ತಂಪಾಗಿತ್ತು, ಚಂದ್ರಕಾಂತಿಯ ಗುಡ್ಡ ಅಥವಾ ಪಾರಿಜಾತದ ಹಾಲಿನ ಹೊಳೆಯಂತೆ ಶುಭ್ರವಾಗಿತ್ತು.
ಪ್ರತಿಬಿಮ್ಬಮ್ ಅನನ್ತಸ್ಯ ರತ್ನಭಿತ್ತಾವ್ ಇವ ಸ್ಥಿತಮ್ । ಸುಗನ್ಧಮ್ ಉನ್ನತಂ ಕಾನ್ತಂ ವಿಶರಾರುತಯೋಜ್ಝಿತಮ್
ಅದು ಅನಂತದ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವು ರತ್ನದ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಸಿರುವಂತೆ ತೋರಿಸಿತು; ಸುಗಂಧದಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು, ಎತ್ತರವಾಗಿತ್ತು, ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿತ್ತು, ಯಾವ ದೋಷವೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಶುದ್ಧವಾಗಿತ್ತು.
ಮಿಥುನಂ ಪುಷ್ಪರಾಶೌ ತತ್ ಪಪಾತ ಧವಲಾಮಲೇ । ತಸ್ಮಿನ್ ಸಮಸಮಾಭೋಗೇ ಕ್ಷೀರೋದೇ ಮನ್ದರೋ ಯಥಾ
ಆ ದಂಪತಿಗಳು ಆ ಶುಭ್ರವಾದ, ನಿಷ್ಕಳಂಕ ಹೂವಿನ ರಾಶಿಯ ಮೇಲೆ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮಲಗಿದರು; ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಹಾಲಿನ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮಂದರ ಪರ್ವತವು ನೆಲೆಸಿರುವಂತೆ ಇದ್ದರು.
ತೈಸ್ ತೈಸ್ ತತಃ ಪ್ರಣತಿಪೇಶಲವಾಗ್ವಿಲಾಸೈಸ್ ತತ್ಕಾಲಕಾರ್ಯಸುಭಗೈಃ ಪ್ರಣಯೋಪಚಾರೈಃ । ಸತ್ಕಾನ್ತಯೋರ್ ನವನವೇನ ತಯೋಸ್ ಸುಖೇನ ದೀರ್ಘಾ ಮುಹೂರ್ತ ಇವ ಸಾ ರಜನೀ ಜಗಾಮ
ಅವರು ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಮೃದುವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ, ಸುಂದರವಾದ ಚಲನೆಗಳಿಂದ, ಸಮಯೋಚಿತ ಪ್ರೀತಿಯ ಹಬ್ಬಗಳಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾ, ಆ ರಾತ್ರಿ ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ಹೊಸ ಹೊಸ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾ, ಒಂದು ದೀರ್ಘ ಕ್ಷಣದಂತೆ ಸಾಗಿತು.
ಅಥ ಸೂರ್ಯಾಂಶುರಙ್ಗೇಣ ರಞ್ಜಿತೇ ಭುವನೋದರೇ । ಶಿಖಿಧ್ವಜಾಙ್ಗನಾ ಭೂಯೋ ಮದನೀ ಕುಮ್ಭತಾಂ ಯಯೌ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಲೋಕದೊಳಗೆ ಬೆಳಕು ಹರಡಿದಾಗ, ಶಿಖಿಧ್ವಜೆಯ ಹೆಂಗಸು ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ ಮದುಮಯಳಾಗಿ ಹಬ್ಬಿಕೊಂಡಳು.
ಏವಂ ಮಹೇನ್ದ್ರದರ್ಯಾಂ ತಾವ್ ಉಭೌ ಕುಮ್ಭಶಿಖಿಧ್ವಜೌ । ಸ್ವಯಂ ವಿವಾಹಿತಾವ್ ಇಷ್ಟೌ ಸಮ್ಪನ್ನೌ ನವದಮ್ಪತೀ
ಹೀಗೆ, ಆ ಮಹಾ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಕುಂಭ ಮತ್ತು ಶಿಖಿಧ್ವಜ ಇಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ವಿವಾಹವಾದರು; ಹೊಸದಾಗಿ ಮದುವೆಯಾದ ದಂಪತಿಯಾಗಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸಿದರು.