ಪಯೋಧರಪಟಚ್ಛನ್ನಂ ವಿದ್ಯುದ್ವಲಯಭೂಷಿತಮ್ । ಅಭಿಸಾರಿಕಯಾ ತುಲ್ಯಂ ಧಾರಾಧೌತಾಙ್ಗಸಞ್ಚಯಮ್
ಅವನು ಮಳೆಮೇಘಗಳ ಹೊದಿಕೆಯಲ್ಲಿ, ಮಿಂಚಿನ ವಲಯದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಮಳೆಯ ಹರಿವಿನಿಂದ ಅವನ ಅಂಗಗಳು ತೊಳೆದಂತಾಗಿ, ಪ್ರಿಯತಮನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಹೋಗುವ ಹೆಂಗಸಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.
ಸ್ಥಿತಂ ಸುಮೇಘಚ್ಛಾಯಾಯಾಂ ಶ್ಯಾಮಾಯಾಂ ವಸುಧಾತಲೇ । ವೇಗೇನಾಭಿಸರನ್ತಂ ತಂ ತಪೋಲಕ್ಷ್ಮೀಮ್ ಇವ ಪ್ರಿಯಾಮ್
ಸುಂದರ ಮೇಘಗಳ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ, ಕಪ್ಪಾದ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತು, ಅವನು ತಪಸ್ಸಿನ ಮಹಿಮೆಯೇ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯೆಗೆ ಧಾವಿಸುವಂತೆ ವೇಗವಾಗಿ ಮುಂದೆ ಬರುವನು.
ತಸ್ಯ ಕೃತ್ವಾ ನಮಸ್ಕಾರಮ್ ಉಕ್ತಂ ಚ ವಹತಾ ಮಯಾ । ಮುನೇ ನೀಲಾಬ್ದವಸ್ತ್ರಸ್ ತ್ವಮ್ ಅಭಿಸಾರಿಕಯಾ ಸಮಃ
ನಾನು ಅವನಿಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ, "ಓ ಮುನಿಯೇ, ನೀನು ನೀಲಿ ಸಮುದ್ರದ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದವನಂತೆ, ಪ್ರಿಯನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಹೋಗುವ ಹೆಂಗಸಿನಂತಿದ್ದೀಯೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ.
ಇತ್ಯ್ ಆಕರ್ಣ್ಯ ಚುಕೋಪಾಸೌ ಮಯಿ ಮಾನದ ಮಾನಹಾ । ವಿಸ್ಫಾರ್ಯ ರಕ್ತೇ ನಯನೇ ಪ್ರಾಹ ಗಮ್ಭೀರನಿಸ್ಸ್ವನಮ್
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ನನಗೆ ಕೋಪಗೊಂಡನು; ಅವನು ತನ್ನ ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿ, ಆಳವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಪೌತ್ರೋ ಽಸ್ಮಿ ಪದ್ಮಜಸ್ಯೇತಿ ಗರ್ವಿತಸ್ ತ್ವಂ ಕಿಮ್ ಈದೃಶಃ । ಭವ್ಯಾ ಹಿ ನತಿಮ್ ಆಯಾನ್ತಿ ಗುಣೈರ್ ವೃಕ್ಷಾಃ ಫಲೈರ್ ಇವ
"ನೀನು ಹಸುವಿನ ಹೂವಿನಿಂದ ಜನಿಸಿದವನ ಮೊಮ್ಮಗನೆಂದು ಗರ್ವಪಡುತ್ತೀಯಲ್ಲ, ಆದರೆ ಏಕೆ ಇಂತಹ ವರ್ತನೆ? ಮಹಾತ್ಮರು ಸದಾ ಗುಣಗಳಿಂದ ವಿನಮ್ರರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಮರಗಳು ವಂಶಿಯಾಗುವಂತೆ."
ವೇಶ್ಯಾಭಿಸಾರಿಕಾರೂಪೋ ಭವಾನ್ ಇತ್ಯ್ ಅಶುಭಂ ವಚಃ । ಮಯಿ ವಕ್ಷಿ ದುರಾಚಾರ ಮೂಢ ದೇವಕುಮಾರಕ
"ನೀನು ವೇಶ್ಯೆಯಂತೆ ಪ್ರಿಯನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಹೋಗುವವನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತೀಯೆಂದು ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಇಂತಹ ಅಶುಭವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೀಯಲ್ಲ, ನೀನು ದುಷ್ಚರಿತ್ರೆಯುಳ್ಳ, ಮೂಢ ದೇವಕುಮಾರ!"
ಸ್ತನಕೇಶವತೀ ಕಾನ್ತಾ ಹಾವಭಾವವಿಕಾರಿಣೀ । ಗಚ್ಛಾನೇನ ದುರುಕ್ತೇನ ರಾತ್ರೌ ವೇಶ್ಯಾ ಭವಿಷ್ಯಸಿ
ಮುದ್ದಾದ ಸ್ತನಗಳು ಮತ್ತು ಕೂದಲಿರುವೆ, ನಿನ್ನ ನಡವಳಿಕೆ ಮತ್ತು ಮನೋಭಾವಗಳಲ್ಲಿ ಆಕರ್ಷಣೆ ಇದೆ. ಆದರೆ ನೀನು ಇಂತಹ ಕಠಿಣ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡುತ್ತಾ ಹೋದರೆ, ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನೀನು ವೇಶ್ಯೆಯಾಗಿಬಿಡುತ್ತೀಯೆ.
ಇತಿ ಶ್ರುತ್ವಾಶುಭಂ ವಾಕ್ಯಮ್ ಉಜ್ಝಿತಂ ಜರ್ಜರದ್ವಿಜಾತ್ । ವಿಮೃಷ್ಯಾಮಿ ಮನಾಗ್ ಯಾವತ್ ತಾವದ್ ಅನ್ತರ್ಹಿತೋ ಮುನಿಃ
ಆ ಬಯಂಕರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆ ವಯಸ್ಸಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದುದನ್ನು ಕೇಳಿ, ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆಗಲೇ ಆ ಮುನಿಸ್ವಾಮಿ ಅchanಾಗಿಯೇ ಅಡಗಿಹೋದರು.
ಇತ್ಯ್ ಉದ್ವಿಗ್ನಮನಾಸ್ ಸಾಧೋ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಽಸ್ಮಿ ನಭಸ್ತಲಾತ್ । ಏತತ್ ತೇ ಕಥಿತಂ ಸರ್ವಂ ಸಮ್ಪನ್ನೋ ಽಸ್ಮಿ ನಿಶಾಙ್ಗನಾ
ಹೀಗೆ ಮನಸ್ಸು ಕಳವಳಗೊಂಡು, ಮಹಾನೀಯೆ, ನಾನು ಆಕಾಶದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ನಾನು ನಿಶಾರಾತ್ರಿ ಮಹಿಳೆಯಾಗಿದ್ದೇನೆ.
ಅತಿವಾಹ್ಯಂ ದಿನಾನ್ತೇಷು ಸ್ತ್ರೀತ್ವಮ್ ಏತನ್ ಮಯಾ ಕಥಮ್ । ಯೋನಿಸ್ತನವತಾ ರಾತ್ರೌ ವಕ್ತವ್ಯಂ ಕಿಂ ಮಯಾ ಪಿತುಃ
ಇಷ್ಟು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಈ ಹೆಣ್ಣುತನವನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡು, ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹೆಣ್ಣಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ತಂದೆಗೆ ನಾನು ಏನು ಹೇಳಲಿ?
ಸಂಸೃತೌ ಭವಿತವ್ಯಾನಾಮ್ ಅಹೋ ನು ವಿಷಮಾ ಗತಿಃ । ಅಹಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಅನ್ಯವದ್ ದೈವಾದ್ ಯೂನಾಮ್ ಆಮಿಷತಾಂ ಗತಃ
ಈ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಮರಣಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಗುವವರ ಸ್ಥಿತಿ ಎಷ್ಟು ಕಠಿಣವೋ! ನಾನು ಕೂಡ, ಇತರರಂತೆ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಯುವಕರ ಆಸೆಯ ವಸ್ತುವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.
ಕಷ್ಟಂ ಮದಪಹಾರೇಣ ಕಲಹೋ ಜಾಯತೇ ಽಧುನಾ । ದಿವಿ ದೇವಕುಮಾರಾಣಾಂ ಕಾಮಾಕುಲಧಿಯಾಮ್ ಇಹ
ಈಗ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ನಿಯಂತ್ರಣ ಹೋದುದರಿಂದ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ದೇವಕುಮಾರರು, ಕಾಮದಿಂದ ಅಲೆಯುತ್ತಿರುವ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಪರಸ್ಪರ ಜಗಳವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಗುರುದೇವದ್ವಿಜಾತೀನಾಂ ಲಜ್ಜಾಪರವಶಾತ್ಮನಾ । ಕಥಮ್ ಅಗ್ರೇ ಮಯಾ ಸಮ್ಯಕ್ ಸ್ಥಾತವ್ಯಂ ಯಾಮಿನೀಸ್ತ್ರಿಯಾ
ಗುರುಗಳು ಮತ್ತು ಹಿರಿಯ ದ್ವಿಜರು ಎದುರು ನಾನೀಗ ಹೇಗೆ, ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಸರಿಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲಿ? ನಾನು ರಾತ್ರಿ ಮಹಿಳೆಯಾಗಿ ಅವರ ಮುಂದೆ ಹೇಗೆ ನಿಲ್ಲಲಿ?
ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತ್ವಾ ಕ್ಷಣಮ್ ಏಕಂ ಸ ತೂಷ್ಣೀಂ ಸ್ಥಿತ್ವಾ ಮುನೇಸ್ ಸುತಃ । ಧೈರ್ಯಮ್ ಆಲಮ್ಬ್ಯ ಕುಮ್ಭೋ ಽತ್ರ ಪುನರ್ ಆಹ ರಘೂದ್ವಹ
ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಮೌನವಾಗಿದ್ದ ಮುನಿಯ ಮಗನು, ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಕೂಡಿಕೊಂಡು, ಮತ್ತೆ ರಘುವಂಶಜನಿಗೆ ಕುಂಭನು ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಕಿಮ್ ಅಜ್ಞ ಇವ ಶೋಚಾಮಿ ಕಿಂ ಮಮ ಕ್ಷತಮ್ ಆತ್ಮನಃ । ಯಥಾಗತಮ್ ಅಯಂ ದೇಹೋ ಮತ್ತೋ ಽನ್ಯೋ ಽನುಭವಿಷ್ಯತಿ
ನಾನು ಅಜ್ಞಾನಿಯಂತೆ ಯಾಕೆ ದುಃಖಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ? ನನಗೆ ಯಾವ ಹಾನಿಯಾಗಿದೆ? ಈ ದೇಹವು ಹೇಗೆ ಬಂದಿತೋ, ಹೀಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ; ಇದನ್ನು ನಾನು ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಬೇರೆ ಯಾರೋ ಅನುಭವಿಸುವರು.
ಪರಿದೇವನಯಾ ಕೋ ಽರ್ಥೋ ದೇವಪುತ್ರ ತವೈತಯಾ । ಯದ್ ಆಯಾತಿ ತದ್ ಆಯಾತು ದೇಹಸ್ಯಾತ್ಮಾ ನ ಲಿಪ್ಯತೇ
ದೇವಪುತ್ರನೇ, ಈ ರೀತಿ ಅಳುವುದರಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ದೇಹಕ್ಕೆ ಏನು ಬಂದರೂ ಬರಲಿ; ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಏನೂ ಅಂಟುವುದಿಲ್ಲ.
ಕಾನಿಚಿದ್ ಯಾನಿ ದುಃಖಾನಿ ಸುಖಾನಿ ವಿಹಿತಾನಿ ವಾ । ತಾನಿ ಸರ್ವಾಣಿ ದೇಹಸ್ಯ ದೇಹಿನೋ ನ ತು ಕಾನಿಚಿತ್
ಯಾವುದೇ ದುಃಖಗಳು ಅಥವಾ ಸುಖಗಳು ನಿಗದಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವು ಎಲ್ಲವೂ ದೇಹಕ್ಕೆ ಸೇರಿವೆ; ದೇಹದಲ್ಲಿರುವ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಯಾವುದು ಸೇರಿಲ್ಲ.
ಯದಿ ತ್ವಮ್ ಅಪಿ ಕಾರ್ಯಾಣಾಮ್ ಅಖೇದಾರ್ಹೋ ಽಪಿ ಖಿದ್ಯಸಿ । ತದ್ ಅನ್ಯೇಷಾಮ್ ಉಪಾಯಸ್ ಸ್ಯಾತ್ ಕ ಇವಾಗಮಭೂಷಣ
ನೀನು ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ದಣಿವುದಕ್ಕೇ ಯೋಗ್ಯನಲ್ಲದವನಾದರೂ, ನೀನು ದುಃಖಪಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇತರರಿಗೆ ಯಾವ ಉಪಾಯ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ, ಜ್ಞಾನಿಗಳ ಅಲಂಕಾರನೇ?
ಖೇದೇ ಽಖೇದೋಚಿತಂ ವಾಚ್ಯಮ್ ಇತಿ ಕಿಂ ಚ ತ್ವಮ್ ಉಕ್ತವಾನ್ । ಇದಾನೀಂ ಸಮತಾಮ್ ಏತ್ಯ ತಿಷ್ಠಾಖಿನ್ನೋ ಯಥಾಸ್ಥಿತಃ
ನೀನು ದುಃಖದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಹೇಳಬೇಕಾದ ಮಾತನ್ನೂ, ದುಃಖವಿಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಹೇಳಬೇಕಾದ ಮಾತನ್ನೂ ಹೇಳಿದೆ. ಈಗ ಸಮಭಾವವನ್ನು ಪಡೆದು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ವ್ಯಾಕುಲತೆ ಇಲ್ಲದೆ ಇದ್ದ ಹಾಗೆ ಇರಿ.
ತಾವ್ ಏವಮಾದಿಭಿರ್ ವಾಕ್ಯೈರ್ ಅನ್ಯೋಽನ್ಯಾಶ್ವಾಸನಂ ಸ್ವಯಮ್ । ಕೃತ್ವಾ ಸ್ಥಿತೌ ವನೇ ಸ್ನಿಗ್ಧೌ ಸುಹೃದೌ ಖೇದಿನೌ ಮಿಥಃ
ಹೀಗೆ, ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಸಾಂತ್ವನ ಹೇಳಿಕೊಂಡರು. ಆ ಇಬ್ಬರು ಪ್ರೀತಿಯ ಸ್ನೇಹಿತರು, ದಣಿದರೂ ಕೂಡ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಉಳಿದರು.
ಅಥಾರ್ಕಸ್ ತಸ್ಯ ಕುಮ್ಭಸ್ಯ ಸ್ತ್ರೀತ್ವಮ್ ಉತ್ಪಾದಯನ್ನ್ ಇವ । ಜಗಾಮಾಸ್ತಂ ಜಗದ್ದೀಪೋ ದೀಪಸ್ ಸ್ನೇಹಕ್ಷಯಾದ್ ಇವ
ಆಮೇಲೆ, ಆ ಕುಂಭದಲ್ಲಿ ಹೆಂಗಸಿನ ಸ್ವಭಾವ ಮೂಡಿಸಿದಂತೆ, ಜಗತ್ತಿಗೆ ಬೆಳಕು ನೀಡುವ ಸೂರ್ಯನು, ಎಣ್ಣೆ ಮುಗಿದ ದೀಪ ಹೋದಂತೆ, ಅಸ್ತಮಿಸಿದನು.
ವ್ಯವಹಾರಭರೈಸ್ ಸಾರ್ಧಂ ಪದ್ಮಾಸ್ ಸಙ್ಕೋಚಮ್ ಆಯಯುಃ । ಮಾರ್ಗಾಶ್ ಚ ಪಥಿಕೈಸ್ ಸಾರ್ಧಂ ಪಾನ್ಥಸ್ತ್ರೀಹೃದಯಾನಿ ಚ
ದಿನಚರ್ಯೆಯ ಭಾರದಿಂದ ಕಮಲಗಳು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡವು; ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುವವರು ಮತ್ತು ಅವರ ಹೆಂಡತಿಯರ ಮನಸ್ಸುಗಳೂ ಕೂಡ ಹದಗೆಟ್ಟವು.
ದಾಶವದ್ ವಿಹಗಾನ್ ಸರ್ವಾನ್ ಕುರ್ವದ್ ಏಕತ್ರ ಪುಞ್ಜಿತಾನ್ । ತಾರಕಾರತ್ನಜಾಲಾಢ್ಯಂ ಭುವನಂ ಶ್ಯಾಮತಾಂ ಯಯೌ
ಎಲ್ಲಾ ಹಕ್ಕಿಗಳನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುವ ಬಲೆಯಂತೆ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಈ ಲೋಕವು ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ತುಂಬಿತು.
ಖಂ ಹಸನ್ನ್ ಇವ ತಾರಾಢ್ಯಂ ವಿಕಾಸಂ ಕುಮುದಾಕರಃ । ಯಯಾವ್ ಉನ್ನಾದಚಕ್ರಾಹ್ವಂ ಭ್ರಮದ್ಭ್ರಮರಪೇಟಕಃ
ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಆಕಾಶವು ನಗುವಂತೆ ಕಾಣಿತು; ಚಂದ್ರನು ಪುಷ್ಪಿತ ಕಮಲದ ಕೆರೆಯ ಸುತ್ತ ಹಾರುವ ಜೇನುಗೂಡಿನಂತೆ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಸುಹೃದೌ ತಾವ್ ಅಥೋತ್ಥಾಯ ಸನ್ಧ್ಯಾಮ್ ಉದ್ಯನ್ನಿಶಾಕರಾಮ್ । ವನ್ದಯಿತ್ವಾ ತಥಾ ಕೃತ್ವಾ ಜಪ್ಯಂ ಗುಲ್ಮಾನ್ತರೇ ಸ್ಥಿತೌ
ಆ ಇಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹಿತರು ಎದ್ದು, ಚಂದ್ರನು ಉದಯವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಸಂಜೆ ಸಮಯವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಜಪಮಾಡಿ, ಗುಡ್ಡದೊಳಗಿನ ಗಿಡಗಳ ಮಧ್ಯೆ ನಿಂತರು.
ತತಃ ಕುಮ್ಭಶ್ ಶನೈಸ್ ತತ್ರ ಸ್ತ್ರೈಣಮ್ ಅಭ್ಯಾಹರನ್ ವಪುಃ । ಶಿಖಿಧ್ವಜಂ ಪುರಸ್ಸಂಸ್ಥಂ ಪ್ರೋವಾಚ ಗಲದಕ್ಷರಮ್
ಆಮೇಲೆ ಕುಂಭನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣಿನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಶಿಖಿಧ್ವಜನಿಗೆ ಮಾತು ತೊಡಗಿದನು; ಅವನ ಮಾತುಗಳು ತುಟಿಯಿಂದ ಜಾರುತ್ತಿದ್ದವು.
ಪತಾಮೀವ ಸ್ಫುರಾಮೀವ ದ್ರವಾಮೀವಾಙ್ಗಯಷ್ಟಿಭಿಃ । ಲಜ್ಜಯೇವ ಚ ಹೇ ರಾಜನ್ ಮನ್ಯೇ ಸ್ತ್ರೀತ್ವಂ ವ್ರಜಾಮ್ಯ್ ಅಹಮ್
ಓ ರಾಜನೇ, ನಾನು ಬಿದ್ದಂತೆ, ನಡುಗುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಕರಗುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಮತ್ತು ಲಜ್ಜೆಪಡುವಂತೆ ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ; ನಾನು ಹೆಂಗಸಾಗುತ್ತಿರುವೆನೆಂದು ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಪಶ್ಯೇಮೇ ಪರಿವರ್ಧನ್ತೇ ರಾಜನ್ ಮಮ ಶಿರೋರುಹಾಃ । ಪ್ರಸ್ಫುರತ್ತಾರಕಾಮಾಲಾ ದಿನಾನ್ತೇ ತಿಮಿರಾ ಇವ
ನೋಡು ರಾಜನೇ, ನನ್ನ ಕೂದಲು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ; ಅದು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಹಾರಿನಂತೆ, ಸಂಜೆ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹಬ್ಬುವ ಕತ್ತಲಿನಂತೆ ಹರಡುತ್ತಿದೆ.
ಪಶ್ಯೇಮೌ ಮಮ ಜಾಯೇತೇ ಪ್ರೋನ್ಮುಖಾವ್ ಉರಸಿ ಸ್ತನೌ । ಕೋರಕಾವ್ ಇವ ಪದ್ಮಿನ್ಯಾ ವಸನ್ತೇ ಗಗನೋನ್ಮುಖೌ
ನೋಡು, ನನ್ನ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ಸ್ತನಗಳು ಮೊಳಕೆಯಂತೆ ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಬೆಳೆದಿವೆ; ಅವು ವಸಂತದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದತ್ತ ಮುಖಮಾಡುವ ತಾವರೆ ಮೊಗ್ಗಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿವೆ.
ಆಗುಲ್ಫಮ್ ಏವ ಲಮ್ಬಾನಿ ಸಮ್ಪದ್ಯನ್ತೇ ಽಮ್ಬರಾಣಿ ಮೇ । ದೇಹಾದ್ ಏವ ಸಖೇ ಪಶ್ಯ ಸ್ತ್ರಿಯಾ ಇವ ಶನೈಶ್ ಶನೈಃ
ನೋಡು ಸ್ನೇಹಿತನೇ, ಈಗ ನನ್ನ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಕಾಲುಮೂಳೆಗೆ ಮಾತ್ರ ತಲುಪುತ್ತಿವೆ; ನನ್ನದೇ ದೇಹದಿಂದ ನಾನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೆಂಗಸಿನಂತೆ ಆಗುತ್ತಿರುವೆನು.