ಭವದ್ವಿತೀರ್ಣಯಾ ಯೋಗಯುಕ್ತ್ಯಾ ವಿಶ್ರಾನ್ತವಾನ್ ಅಹಮ್ । ಯಥಾ ಸಾಧೋ ತಥಾ ಮನ್ಯೇ ಸ್ವರ್ಗೇ ವಿಶ್ರಮಣಂ ಕುತಃ
ನೀನು ಕಲಿಸಿದ ಯೋಗದ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ನಾನು ನಿಜವಾದ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ. ಮಹಾನुभಾವನೇ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲೇನು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
ತಾಮ್ ಏವ ಸ್ವಸ್ಥಿತಿಂ ಸ್ವಚ್ಛಾಮ್ ಅವಲಮ್ಬ್ಯ ಪ್ರಕಾಶಿನೀಮ್ । ವಿಹರೇಹ ಯಥಾಕಾಮಂ ಸ್ವರ್ಗೇ ಭೂಮಿತಲೇ ಽಥ ವಾ
ನಿನ್ನ ಸ್ವಚ್ಛವಾದ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಆಧಾರವಿಟ್ಟು, ನೀನು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಇಲ್ಲಿ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಾಗಲಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಾಗಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ವಾಸಿಸು.
ಪರೇ ಪದೇ ಮಹಾನನ್ದೇ ಕಚ್ಚಿದ್ ವಿಶ್ರಾನ್ತವಾನ್ ಅಸಿ । ಇದಂ ಭೇದಮಯಂ ದುಃಖಂ ಕಚ್ಚಿತ್ ಸನ್ತ್ಯಕ್ತವಾನ್ ಅಸಿ
ಆ ಪರಮ ಆನಂದದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ನಿಜವಾದ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ದೊರೆತಿದೆಯೆ? ಈ ಭೇದದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ದುಃಖವನ್ನು ನೀನು ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದೀಯೆ?
ಕಚ್ಚಿದ್ ಆಪಾತರಮ್ಯೇಭ್ಯಸ್ ಸಙ್ಕಲ್ಪೇಭ್ಯೋ ರತಿರ್ ಭೃಶಮ್ । ನಿರ್ಮೂಲತಾಂ ಗತಾ ರಾಜನ್ನ್ ಓಘತೀರಲತೇವ ತೇ
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಮೊದಲಿಗೆ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಆ ಕಲ್ಪನೆಗಳ ಮೇಲಿನ ಆಸಕ್ತಿ ನಿನಗಿನ್ನೂ ಉಳಿದಿದೆಯೆ, ಅಥವಾ ನದಿಯ ದಂಡೆಯಲ್ಲಿರುವ ಬಳ್ಳಿಯಂತೆ ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆಯೆ?
ಹೇಯಾದೇಯದಶಾತೀತಂ ಶಾನ್ತಂ ಸಮಸಮಸ್ಥಿತಿ । ಯಥಾಪ್ರಾಪ್ತೇಷ್ವ್ ಅನುದ್ವೇಗಿ ಕಚ್ಚಿತ್ ತವ ಮನಸ್ ಸ್ಥಿತಮ್
ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಈಗ ಸ್ವೀಕಾರ ಅಥವಾ ತ್ಯಾಗದ ಪಾರವಾಗಿ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಾಂತವಾಗಿಯೂ ಸಮಭಾವದಿಂದ ಎಲ್ಲದನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಾ, ಎದುರಾಗುವ ಯಾವ ಸಂಗತಿಗೂ ಚಲನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ ಎನ್ನುವದು ಸತ್ಯವೇ?
ತ್ವತ್ಪ್ರಸಾದೇನ ಭಗವನ್ ದೃಷ್ಟಾ ದೃಶ್ಯಾತಿಗಾ ಗತಿಃ । ಪ್ರಾಪ್ತಸ್ ಸಂಸಾರಸೀಮಾನ್ತೋ ಲಬ್ಧೋ ಲಬ್ಧವ್ಯನಿಶ್ಚಯಃ
ನೀನು ಕರುಣಿಸಿದುದರಿಂದ, ಭಗವಂತಾ, ನಾನು ಕಾಣುವದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಪಾರಾಗುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕಂಡೆನು; ಸಂಸಾರದ ಗಡಿ ತಲುಪಿದೆ, ಏನು ಸಾಧಿಸಬೇಕೆಂಬ ನಿಶ್ಚಯವೂ ದೊರೆತಿದೆ.
ಚಿರಾಯಾತಿಚಿರೇಣೈವ ವಿಶ್ರಾನ್ತಾಸ್ ಸ್ಮೋ ನಿರಾಮಯಾಃ । ಲಬ್ಧಂ ಲಬ್ಧವ್ಯಮ್ ಅಖಿಲಂ ತೃಪ್ತಾಸ್ ಸ್ಮಶ್ ಚಿರಮ್ ಅಕ್ಷತಾಃ
ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ, ನಾವು ಕೊನೆಗೂ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದು, ಎಲ್ಲ ದುಃಖಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿದ್ದೇವೆ; ಸಾಧಿಸಬೇಕಾದದ್ದು ಎಲ್ಲವೂ ಸಿಕ್ಕಿದೆ, ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ತೃಪ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ, ಯಾವ ಹಾನಿಯೂ ಆಗಿಲ್ಲ.
ನೋಪದೇಷ್ಟವ್ಯಮ್ ಅಸ್ಮಾಕಂ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಅಪ್ಯ್ ಉಪಯುಜ್ಯತೇ । ಸರ್ವತ್ರೈವಾತಿತೃಪ್ತಾಸ್ ಸ್ಮಸ್ ಸಂಸ್ಥಿತಾಸ್ ಸ್ಮೋ ಗತಜ್ವರಮ್
ನಮಗೆ ಈಗ ಯಾವ ಉಪದೇಶವೂ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ, ಯಾವುದೂ ಉಪಯೋಗವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಾವು ತುಂಬಾ ತೃಪ್ತರಾಗಿದ್ದೇವೆ, ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದೇವೆ, ಯಾವ ತೊಂದರೆಯೂ ಇಲ್ಲ.
ಜ್ಞಾತಮ್ ಅಜ್ಞಾತಮ್ ಅಪ್ರಾಪ್ತಂ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಂ ತ್ಯಕ್ತಮ್ ಆಶ್ರಿತಮ್ । ತ್ವತ್ತ್ವಂ ಪರತ್ವಂ ಮತ್ತ್ವಂ ಮೇ ಖಸ್ಯೇವಾಸ್ತಿ ನ ಕಿಞ್ಚನ
ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವುದು, ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಿರುವುದು, ಸಿಗದಿರುವುದು, ಸಿಕ್ಕಿರುವುದು, ಬಿಟ್ಟಿರುವುದು, ಹಿಡಿದಿರುವುದು, ನಿನ್ನದು, ಪರದದು, ನನ್ನದು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಏನೂ ಉಳಿಯದಂತೆ, ನನಗೆ ಏನೂ ಉಳಿದಿಲ್ಲ.
ನಿಸ್ಸಂಸೃತಿರ್ ವಿಗತಮೋಹಭಯಾಭಿರಾಮೋ ನಿತ್ಯೋದಿತಸ್ ಸಮಸಮಾಶಯಸರ್ವಸೋಮ್ಯಃ । ಸರ್ವಾತ್ಮಕಸ್ ಸಕಲಸಙ್ಕಲನಾವಿಮುಕ್ತ ಆಕಾಶಕೋಶವಿಶದಶ್ ಶಮಮ್ ಆಸ್ಥಿತೋ ಽಸ್ಮಿ
ನಾನು ಸಂಸಾರದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಮೋಹ, ಭಯ, ಆಸೆಗಳಿಲ್ಲದೆ ಆನಂದವಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಸದಾ ಜಾಗೃತನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಭಾವನೆ ಹೊಂದಿದ್ದೇನೆ, ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದೇ ಸ್ವರೂಪನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಎಲ್ಲ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಆಕಾಶದಂತೆ ಸ್ಪಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಶಾಂತಿಯಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದ್ದೇನೆ.
ಇತ್ಯ್ ಅಧ್ಯಾತ್ಮವಿಚಿತ್ರಾಭಿಃ ಕಥಾಭಿಸ್ ತೌ ಪರಸ್ಪರಮ್ । ಆಸತಾಂ ವೇದ್ಯವೇತ್ತಾರೌ ಮುಹೂರ್ತತ್ರಿತಯಂ ವನೇ
ಹೀಗೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮದ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುತ್ತಾ, ಆ ಇಬ್ಬರೂ—ಅರಿವುದಾರನೂ ಅರಿವಾದುದೂ—ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಕ್ಷಣ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕುಳಿತಿದ್ದರು.
ತತ ಉತ್ಥಾಯ ಕಸ್ಮಿಂಶ್ಚಿತ್ ಸ್ನಾತೌ ಸರಸಸಾರಸೇ । ಸರೋವರೇ ವನೇ ಚೈವ ವಿಹೃತೌ ನನ್ದನೋಪಮೇ
ಅನಂತರ, ಅವರು ಎದ್ದು, ಅರಣ್ಯದ ಹೂವಿನ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗದಂತಿರುವ ಸುಂದರವಾದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡಿದರು.
ತೇನಾಚಾರೇಣ ತಾಭಿಶ್ ಚ ಕಥಾಭಿಸ್ ತೌ ವನೇಚರೌ । ನೀತವನ್ತೌ ದಿನಾನ್ಯ್ ಅಷ್ಟೌ ತಾಸು ಕಾನನವೀಥಿಷು
ಅಂತಹ ನಡೆ ಮತ್ತು ಆ ಮಾತುಕತೆಗಳಿಂದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಾ, ಆ ಕಾನನದ ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಎಂಟು ದಿನಗಳನ್ನು ಕಳೆಯಿದರು.
ಅಥ ಕುಮ್ಭ ಉವಾಚಾನ್ಯದ್ ವನಂ ಯಾವೋ ಗಿರಾವ್ ಇತಿ । ತದ್ ಓಂ ಇತಿ ನೃಪೋ ಮತ್ವಾ ತಾವ್ ಉಭೌ ಪ್ರವಿಚೇರತುಃ
ಆಗ ಕುಂಭನು, 'ನಾವು ಇನ್ನೊಂದು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ, ಆ ಪರ್ವತದತ್ತ ಹೋಗೋಣ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ರಾಜನು 'ಓಂ' ಎಂದು ಒಪ್ಪಿ, ಇಬ್ಬರೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲು ಹೊರಟರು.
ವನಾನ್ಯ್ ಅನೇಕರೂಪಾಣಿ ಜಙ್ಗಲಾನಿ ತಟಾನಿ ಚ । ಸರಾಂಸಿ ಗುಲ್ಮಜಾಲಾನಿ ಶೃಙ್ಗಾಣಿ ಗಹನಾನಿ ಚ
ಅವರು色色ವಾದ ಅರಣ್ಯಗಳು, ಕಾಡುಗಳು, ನದಿಯ ತೀರಗಳು, ಸರೋವರಗಳು, ಗುಡ್ಡಗಳ ಗುಡ್ಡಗಳು, ಗಿಡಗಂಟಿಗಳ ಗುಡ್ಡಗಳು ಮತ್ತು ದಟ್ಟವಾದ ಪರ್ವತ ಶೃಂಗಗಳನ್ನು ದಾಟಿದರು.
ನದೀರ್ ದೇಶಾಂಸ್ ತಥಾ ಗ್ರಾಮಾನ್ ನಗರಾಣಿ ಪುರಾಣಿ ಚ । ಮರೂನ್ ಘೋರಾನ್ ಗಿರೀನ್ ಕುಞ್ಜಾಂಸ್ ತೀರ್ಥಾನ್ಯ್ ಆಯತನಾನಿ ಚ
ಅವರು ನದಿಗಳು, ನೆಲಗಳು, ಹಳ್ಳಿಗಳು, ಹಳೆಯ ನಗರಗಳು, ಭಯಾನಕ ಮರಳುಗಾಡುಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು, ಕಾಡುಗಳು, ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥಗಳು ಮತ್ತು ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ದಾಟಿದರು.
ಸಮಮ್ ಏವ ಸಮಸ್ನೇಹೌ ಸಮವೇಷೌ ಸ್ಥಿತಾವ್ ಉಭೌ । ಸಮಸತ್ತೌ ಸಮೋತ್ಸಾಹೌ ಸಸ್ನತುಸ್ ತಸ್ಥತುಸ್ ತಥಾ
ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರಂತೆ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಮಾನರಾಗಿದ್ದರು; ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಉತ್ಸಾಹದಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದೇ ಇದ್ದರು. ಅವರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಇದ್ದರು.
ಆನರ್ಚತುಃ ಪಿತೄನ್ ದೇವಾನ್ ಬುಭುಜಾತೇ ಚ ರಾಘವ । ಸಮಂ ತಲ್ಪೇ ಚ ಶಿಶ್ಯಾತೇ ಸಮಬುದ್ಧೀ ಬಭೂವತುಃ
ಅವರು ಪಿತೃಗಳನ್ನೂ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಿದರು, ರಾಘವ, ಒಟ್ಟಿಗೆ ಊಟಮಾಡಿದರು; ಒಂದೇ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದರು ಮತ್ತು ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಕೂಡ ಒಂದಾಗಿ ಹೋಯಿತು.
ತಮಾಲವನಷಣ್ಡೇಷು ಮನ್ದಾರಗಹನೇಷು ಚ । ದಮ್ಪತೀ ಸ್ನಿಗ್ಧಹೃದಯೌ ಸುಹೃದೌ ತೌ ವಿರೇಜತುಃ
ತಮಾಳವನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮಂದಾರಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಆ dampati ಇಬ್ಬರೂ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರು; ಅವರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದರು.
ಇದಂ ಗ್ರಾಹ್ಯಮ್ ಇದಂ ನೇತಿ ವಿಕಲ್ಪಕಲನಾ ಮನಃ । ನ ಜಹಾರ ತಯೋ ರಾಮ ವಾತ್ಯೇವ ವಿಬುಧಾಚಲಮ್
ಈದು ಬೇಕು, ಇದು ಬೇಡ ಎಂಬ ಭೇದಭಾವದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮನಸ್ಸು, ರಾಮಾ, ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನು ಕಾಡಲಿಲ್ಲ; ಹೇಗೆ ಬಿರುಗಾಳಿ ಪರ್ವತವನ್ನು ತೊಡಲಾರದು, ಹೀಗೆಯೇ.
ವಿಚೇರತುಸ್ ತೌ ಸುಹೃದೌ ಕ್ವಚಿದ್ ಧೂಲಿವಿಧೂಸರೌ । ಕ್ವಚಿಚ್ ಚನ್ದನದಿಗ್ಧಾಙ್ಗೌ ಕ್ವಚಿದ್ ಭಸ್ಮಾನುರಞ್ಜಿತೌ
ಆ ಇಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹಿತರು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅವರ ದೇಹಕ್ಕೆ ಧೂಳು ಹತ್ತಿರುತ್ತಿತ್ತು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಚಂದನವನ್ನು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದರು, ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಭಸ್ಮವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದರು.
ಕ್ವಚಿದ್ ದಿವ್ಯಾಮ್ಬರಧರೌ ಚೀರಾಮ್ಬರಧರೌ ಕ್ವಚಿತ್ । ಕ್ವಚಿತ್ ಪಲ್ಲವಸಞ್ಛನ್ನೌ ಕ್ವಚಿತ್ ಕುಸುಮಮಣ್ಡಿತೌ
ಕೆಲಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ದಿವ್ಯವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬಗ್ಗೆಯ ಬಟ್ಟೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದರು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಎಲೆಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದರು, ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಹೂಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದರು.
ದಿನೈಃ ಕತಿಪಯೈರ್ ಏವ ಗತಚಿತ್ತತಯಾ ತಯಾ । ಸತ್ತ್ವೋದಾತ್ತತಯಾ ಚೈವ ರಾಜಾ ಕುಮ್ಭವದ್ ಆಬಭೌ
ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಎಲ್ಲಿಂದಲೂ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತು ಸ್ವಭಾವ ಶುದ್ಧವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಆ ರಾಜನು ಕುಂಭದಂತೆ ಶಾಂತನಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.
ಅಥ ತಂ ಸುರಗರ್ಭಾಭಂ ಚೂಡಾಲಾ ಸಾ ಶಿಖಿಧ್ವಜಮ್ । ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಶೋಭಾಮ್ ಉಪಗತಂ ಚಿನ್ತಯಾಮ್ ಆಸ ಮಾನಿನೀ
ಆಗ ಚೂಡಾಲಾ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ, ದೇವತೆಗಳ ಮಗನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮತ್ತು ಸುಂದರನಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಶಿಖಿಧ್ವಜನನ್ನು ನೋಡಿ ಆಲೋಚನೆಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.
ಅಯಂ ಪತಿರ್ ಅನಿನ್ದ್ಯಾತ್ಮಾ ತಥೇಮಾ ವನಭೂಮಯಃ । ಇಯಂ ಸ್ಥಿತಿರ್ ಅನಾಯಾಸಾ ಯೋ ನ ಕಾಮೀ ಸ ವಞ್ಚಿತಃ
ನನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ ಯಾವ ದೋಷವೂ ಇಲ್ಲ, ಈ ಕಾಡಿನ ನೆಲವೂ ಶುದ್ಧವೇ. ಇಲ್ಲಿ ಇರುವ ಜೀವನ ಸುಲಭವಾಗಿದೆ—ಯಾರಿಗಾದರೂ ಆಸೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಅವನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಮೋಸಹೋಗಿದ್ದಾನೆ.
ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಧಿಯಾಂ ಭೋಗೇ ಯಥಾಪ್ರಾಪ್ತಮ್ ಅತಿಷ್ಠತಾಮ್ । ಏಕಗ್ರಹಾತ್ಮಿಕಾ ತುಚ್ಛಾ ಮೂಢತೈವೋದಿತಾ ಭವೇತ್
ಯಾರು ಬದುಕಿದ್ದಾಗಲೇ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಬರುವ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ಸಹಜ. ಇಂತಹವರಿಗೆ ಒಂದು ಕಡೆ ಮಾತ್ರ ಮನಸ್ಸು ಇಡುವುದು ಅಲ್ಪವಾಗಿಯೂ, ಮೂರ್ಖತನದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಬರುತ್ತದೆ.
ನಿಜಃ ಪತಿರ್ ಅನಿನ್ದ್ಯಾತ್ಮಾ ನಿರಾಧಿತ್ವಂ ನವಂ ವಯಃ । ಗೃಹಾಣಿ ಪುಷ್ಪಜಾಲಾನಿ ಸಾ ಹತಾ ಯಾ ನ ಕಾಮಿನೀ
ಯಾರ ಗಂಡನು ನಿರ್ದೋಷಿ, ಅಸಕ್ತನೂ, ಹಸಿರು ವಯಸ್ಸಿನವನೂ ಆಗಿದ್ದರೂ, ಹೂವಿನ ಹಾರಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸದವಳಾದರೆ, ಆಕೆಗೆ ಕಾಮವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಆಕೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಹಾಳಾದವಳು.
ವನಪುಷ್ಪಲತಾಗೇಹೇ ಸ್ವಾಯತ್ತೇ ಭರ್ತರಿ ಪ್ರಿಯೇ । ರಮತೇ ಯಾ ನ ನಿರ್ದುಃಖಾ ಸಾ ಹತೈವ ದುರಙ್ಗನಾ
ಕಾಡಿನ ಹೂವಿನ ಬಳ್ಳಿಗಳ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರಿಯ ಗಂಡನು ತನ್ನ ವಶದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ದುಃಖವಿಲ್ಲದೆ ಆಕೆಗೆ ಆನಂದವಾಗದಿದ್ದರೆ, ಆಕೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ದುರ್ಬಾಗ್ಯವತಿ.
ವಶ್ಯಂ ವಿವಾಹಿತಂ ಕಾನ್ತಂ ಪತಿಮ್ ಆಸಾದ್ಯ ನಿರ್ಜನೇ । ಸ್ತ್ರೀ ಸತೀ ಯಾ ನ ರಮತೇ ತಾಂ ಧಿಗ್ ಅಸ್ತು ದುರಙ್ಗನಾಮ್
ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು, ತನ್ನಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ವಿವಾಹವಾದ ಗಂಡನು ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ ಇದ್ದಾಗಲೂ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷಪಡದೆ ಇದ್ದರೆ, ಆಕೆಯನ್ನು ನಾಚಿಕೆ ಪಡುವಂತದ್ದು. ಇಂಥವಳನ್ನು ದುಷ್ಟ ಹೆಂಗಸು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಸಮುಜ್ಝತಾ ಯಥಾಪ್ರಾಪ್ತಮ್ ಅಪಿ ವೇದ್ಯವಿದಾ ಸತಾ । ಅನಿನ್ದ್ಯಂ ಸ್ವಮ್ ಉದಾರಾರ್ಥಂ ಕಿಂ ತಜ್ಜ್ಞೇನ ಕೃತಂ ಭವೇತ್
ಒಬ್ಬ ಜ್ಞಾನಿ ಮತ್ತು ಪಾಂಡಿತ್ಯವಂತನು ದೋಷವಿಲ್ಲದ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮವಾದದ್ದನ್ನು ಪಡೆದರೂ, ಅದನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬಳಸದೆ ಇದ್ದರೆ ಅದರಿಂದ ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನ?