ಅಯಂ ಸ ರಾಜಾ ಲಕ್ಷ್ಮೀವಾನ್ ಯೋ ಮಮಾಪಿ ಪ್ರಿಯಃ ಪತಿಃ । ಹೃದಿ ಮೋಹಘುಣಕ್ಷುಣ್ಣಾಮ್ ಇಮಾಮ್ ಅದ್ಯಾಗತೋ ದಶಾಮ್
ಈತನೇ ಆ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ರಾಜನು, ನನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಭರ್ತೆಯೂ ಹೌದು. ಈಗ ಅವನು ಮೋಹದ ಹುಳಿನಿಂದ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.
ತದ್ ಅವಶ್ಯಮ್ ಇಹೈವಾದ್ಯ ನಾಥಂ ವಿದಿತವೇದ್ಯತಾಮ್ । ನಯಾಮ್ಯ್ ಏನಂ ನ ಸನ್ದೇಹೋ ಭೋಗಮೋಕ್ಷಶ್ರಿಯಂ ತಥಾ
ಆದ್ದರಿಂದ, ಇಂದು ಇಲ್ಲಿಯೇ ನನ್ನ ಭರ್ತಿಯನ್ನು ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ತಲುಪಿಸಲೇಬೇಕು. ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ, ಭೋಗ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಯ ಭಾಗ್ಯಗಳ ಸಹಿತ.
ಇದಂ ರೂಪಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ರೂಪೇಣಾನ್ಯೇನ ಕೇನಚಿತ್ । ಸಕಾಶಮ್ ಅಸ್ಯ ಗಚ್ಛಾಮಿ ಬೋಧಂ ದಾತುಮ್ ಅನುತ್ತಮಮ್
ಈ ರೂಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಬೇರೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಅವನಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ.
ಬಾಲೇಯಂ ಮಮ ಕಾನ್ತೇತಿ ಮದುಕ್ತಂ ನ ಕರೋತ್ಯ್ ಅಯಮ್ । ತಸ್ಮಾತ್ ತಾಪಸರೂಪೇಣ ಬೋಧಯಾಮಿ ಪತಿಂ ಕ್ಷಣಾತ್
ಈ ಮಗು ನನನ್ನು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯೆಯೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ತಪಸ್ವಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ ಬೋಧನೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
ಭರ್ತಾ ಕಷಾಯಪಾಕೇನ ಪರಿಪಕ್ವಮತಿಸ್ ಸ್ಥಿತಃ । ಚೇತಸ್ಯ್ ಅಸ್ಯಾದ್ಯ ವಿಮಲೇ ಸ್ವಂ ತತ್ತ್ವಂ ಪ್ರತಿಬಿಮ್ಬತಿ
ನನ್ನ ಗಂಡನು ಮನಸ್ಸಿನ ಶುದ್ಧಿಯಿಂದ ಪಾಕವಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಇವತ್ತಿನಂದು ಅವನ ಪವಿತ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅವನ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ.
ಇತಿ ಸಞ್ಚಿನ್ತ್ಯ ಚೂಡಾಲಾ ಬಭೂವ ದ್ವಿಜದಾರಕಃ । ಈಷದ್ಧ್ಯಾನಾದ್ ಗತಾನ್ಯತ್ವಂ ಕ್ಷಣಾದ್ ಅಮ್ಬುತರಙ್ಗವತ್
ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿ, ಚೂಡಾಳಾ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಬಾಲಕರ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದಳು; ಸ್ವಲ್ಪ ಧ್ಯಾನದಿಂದಲೇ, ನೀರಿನ ಅಲೆ ಹೀಗೇ ಬದಲಾಗುವಂತೆ, ಅವಳು ಬೇರೆ ರೂಪವನ್ನು ಹೊತ್ತಳು.
ಪಪಾತ ವಿಪಿನೇ ತಸ್ಮಿನ್ ದ್ವಿಜಪುತ್ರಕರೂಪಿಣೀ । ಭರ್ತುರ್ ಅಭ್ಯಾಜಗಾಮಾಗ್ರಂ ಮನ್ದಸ್ಮಿತಲಸನ್ಮುಖೀ
ಆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಬಾಲಕನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅವಳು ತನ್ನ ಗಂಡನ ಬಳಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು, ಮೃದುವಾಗಿ ನಗುತ್ತಿರುವ ಮುಖದಿಂದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದಳು.
ದದರ್ಶ ದ್ವಿಜಪುತ್ರಂ ತಂ ಪುರೋ ಯಾತಂ ಶಿಖಿಧ್ವಜಃ । ವನಾನ್ತರಾದ್ ಉಪಗತಂ ತಪೋಮೂರ್ತಿಮ್ ಇವಾಸ್ಥಿತಮ್
ಅರಣ್ಯದ ಒಳಗಿನಿಂದ ಬಂದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಬಾಲಕನು ತನ್ನ ಮುಂದೆಯೇ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ಶಿಖಿಧ್ವಜನು ನೋಡಿ, ಅವನು ತಪಸ್ಸಿನ ರೂಪವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.
ದ್ರವತ್ಕನಕಗೌರಾಙ್ಗಂ ಮುಕ್ತಾಹಾರವಿಭೂಷಿತಮ್ । ಶುಕ್ಲಯಜ್ಞೋಪವೀತಾಙ್ಗಂ ಶುಕ್ಲಾಮ್ಬರಯುಗಾವೃತಮ್
ಅವನ ದೇಹವು ಕರಗಿದ ಚಿನ್ನದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು, ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ಮುತ್ತಿನ ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದ, ಬಿಳಿ ಯಜ್ಞೋಪವೀತ ಮತ್ತು ಎರಡು ಬಿಳಿ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹೊದಿಕೊಂಡಿದ್ದನು.
ಕಮಣ್ಡಲುಧರಂ ಕಾನ್ತಂ ಶಾನ್ತಂ ದಾನ್ತಮ್ ಅನಾಮಯಮ್ । ವ್ಯಾಪ್ತಪ್ರಕೋಷ್ಠಂ ದ್ವಿಗುಣೇನಾಕ್ಷಸೂತ್ರೇಣ ಚಾರುಣಾ
ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಮಂಡಲು ಹಿಡಿದಿದ್ದ, ಸುಂದರನಾಗಿದ್ದ, ಶಾಂತ ಮತ್ತು ನಿಯಮಿತನಾಗಿದ್ದ, ಯಾವುದೇ ವ್ಯಾಧಿಯಿಲ್ಲದವನಾಗಿದ್ದ, ಅವನ ಕೈಗಳ ಮೇಲೆ ಸುಂದರವಾದ ಎರಡು ಸರಿಗಳ ಜಪಮಾಲೆ ಹೊದಿಕೊಂಡಿದ್ದನು.
ಭೂಮಾವ್ ಅಲಗ್ನಚರಣಂ ಕಿಷ್ಕುಮಾತ್ರೋಪರಿ ಸ್ಥಿತಮ್ । ಕುನ್ತಲವ್ಯಾಪ್ತಮೂರ್ಧಾನಂ ಸಾಲಿಮಾಲಮ್ ಇವಾಮ್ಬುಜಮ್
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಲುಗಳು ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಮಸುಕಾಗದೆ, ಚಿಕ್ಕ ಹುಲ್ಲಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲ ಮೇಲೆ ನಿಂತು, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕೂದಲು ಹಾರವಾಗಿ ಹರಡಿರುವಂತೆ, ಅಕ್ಕಿ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಕಮಲದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.
ಭಾಸಯನ್ತಂ ಪ್ರದೇಶಂ ತಂ ಶಾರೀರೈರ್ ದೀಪ್ತಿಮಣ್ಡಲೈಃ । ಕುಣ್ಡಲಾಭೂಷಿತಮುಖಂ ನವಮ್ ಅರ್ಕಮ್ ಇವೋದಿತಮ್
ಅವನ ದೇಹದಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ ಪ್ರಕಾಶವೃತ್ತಗಳಿಂದ ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಕಿವಿಯಲ್ಲಿನ ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಮುಖವು ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದ್ದು, ಹೊಸದಾಗಿ ಉದಯವಾಗುತ್ತಿರುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ದೀಪಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಶಿಖಾಸಮ್ಪ್ರೋತಮನ್ದಾರಂ ಶೃಙ್ಗಸ್ಥೇನ್ದುಮ್ ಇವಾಚಲಮ್ । ಕಾನ್ತೋಪಶಾನ್ತವಪುಷಮ್ ಊರ್ಜಿತಂ ವಿಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಮ್
ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಮಂದಾರ ಹೂಗಳಿಂದ ಜಡಿಸಿದ ಜಟೆಯುಳ್ಳವನಾಗಿ, ಶೃಂಗದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನಿರುವ ಪರ್ವತದಂತೆ, ಆಕರ್ಷಕ ಮತ್ತು ಶಾಂತ ಸ್ವರೂಪದಿಂದ, ಬಲಿಷ್ಠನಾಗಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.
ಹಿಮಾಭಭಸ್ಮತಿಲಕಭೂಷಿತಾಲಿಕಸುನ್ದರಮ್ । ಮೇರುಂ ಹೇಮತಟಾಲೀನಪೂರ್ಣೇನ್ದುಮ್ ಇವ ಚಞ್ಚಲಮ್
ಹಿಮದಂತೆ ಬಿಳಿ ಬೂದಿ ಮತ್ತು ಚಂದನದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಸುಂದರ ನಿಲುವು, ಬಂಗಾರದ ತುದಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಮೆರುಪರ್ವತದಂತೆ, ಪೂರ್ತಿ ಬೆಳಗುತ್ತಿರುವ ಚಂದ್ರನಂತೆ, ಸ್ವಲ್ಪ ಚಲಿಸುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.
ತಮ್ ಆಲೋಕ್ಯ ದ್ವಿಜಸುತಂ ಸಮುತ್ತಸ್ಥೌ ಶಿಖಿಧ್ವಜಃ । ದೇವಪುತ್ರಾಗಮಧಿಯಾ ಸಮ್ಪರಿತ್ಯಕ್ತಪಾದುಕಃ
ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಕುಮಾರನನ್ನು ನೋಡಿ, ಶಿಖಿಧ್ವಜನು ದೇವತೆ ಬಂದಂತೆಯೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ತನ್ನ ಪಾದರಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು ಎದ್ದು ನಿಂತನು.
ದೇವಪುತ್ರ ನಮಸ್ಕಾರ ಇದಮ್ ಆಸನಮ್ ಆಸ್ಯತಾಮ್ । ಇತ್ಯ್ ಅಸ್ಯ ದರ್ಶಯಾಮ್ ಆಸ ಪಾಣಿನಾ ಪತ್ತ್ರವಿಷ್ಟರಮ್
"ದೇವಪುತ್ರನೇ, ನಮಸ್ಕಾರ. ಇಲ್ಲಿ ಆಸನವಿದೆ—ದಯವಿಟ್ಟು ಕೂತುಕೊಳ್ಳಿ," ಎಂದು ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಹಾಸಿದ ಸ್ಥಳವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.
ದದೌ ಚ ದ್ವಿಜಪುತ್ರಸ್ಯ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿಂ ಕರೋದರೇ । ಚನ್ದ್ರಃ ಕುಮುದಷಣ್ಡಸ್ಯ ಪ್ರಾಲೇಯಮ್ ಇವ ಪಲ್ಲವೇ
ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಕುಮಾರನಿಗೆ ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹೂವಿನ ಮಳೆ ಹಾಕಿ ಕೊಟ್ಟನು, ಅದು ಚಂದ್ರನು ಕಮಲವನಕ್ಕೆ ಚಳಿಗಾಲದ ತಂಪು ನೀಡಿದಂತೆ ಆಗಿತು.
ಹೇ ರಾಜರ್ಷೇ ನಮಸ್ ತುಭ್ಯಮ್ ಇತಿ ದ್ವಿಜಸುತೋ ವದನ್ । ಗೃಹೀತ್ವಾ ಕುಸುಮಾನ್ಯ್ ಅಸ್ಮಾದ್ ವಿವೇಶ ದಲವಿಷ್ಟರೇ
ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಕುಮಾರನು, "ರಾಜರ್ಷಿಯೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ," ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಹೂವುಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಎಲೆ ಹಾಸಿದ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕೂತನು.
ದೇವಪುತ್ರ ಮಹಾಭಾಗ ಕುತ ಆಗಮನಂ ಕೃತಮ್ । ದಿವಸಸ್ ಸಫಲೋ ಽಯಂ ಮೇ ಯತ್ ತ್ವಾಮ್ ಅದ್ಯಾಸ್ಮಿ ದೃಷ್ಟವಾನ್
ದೇವಪುತ್ರ ಮಹಾಭಾಗ, ನೀನು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದೆ? ಇಂದು ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದುದರಿಂದ ನನ್ನ ದಿನ ಸಾರ್ಥಕವಾಗಿದೆ.
ಇದಮ್ ಅರ್ಘ್ಯಮ್ ಇದಂ ಪಾದ್ಯಂ ಪುಷ್ಪಾನೀಮಾನಿ ಮಾನದ । ಇಮಾಃ ಪ್ರಗ್ರಥಿತಾ ಮಾಲಾ ಗೃಹ್ಯನ್ತಾಂ ಭದ್ರಮ್ ಅಸ್ತು ತೇ
ಇಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಪಾದಪೂಜೆಗಾಗಿ ನೀರು, ಅರ್ಘ್ಯ, ಹೂವುಗಳು ಇವೆ; ಮಾನ್ಯನೇ, ಈ ಜಡಿತ ಹಾರಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು. ನಿನಗೆ ಸದಾ ಶುಭವಾಗಲಿ.
ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತ್ವಾ ಪಾದ್ಯಮ್ ಅರ್ಘ್ಯಂ ಚ ಮಾಲಾಃ ಪುಷ್ಪಾಣಿ ಚಾನಘ । ಶಿಖಿಧ್ವಜಸ್ ತದಿಷ್ಟಾಯೈ ದದೌ ದೇವ್ಯೈ ಯಥಾಖಿಲಮ್
ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿ, ಪಾಪವಿಲ್ಲದ ಶಿಖಿಧ್ವಜನು ಆ ದೇವಿಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗಲೆಂದು ಪಾದಪೂಜೆ, ಅರ್ಘ್ಯ, ಹಾರಗಳು ಮತ್ತು ಹೂವುಗಳನ್ನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಅರ್ಪಿಸಿದನು.
ಸುಬಹೂನಿ ಪರಿಭ್ರಾನ್ತೋ ಭೂತಲಾಯತನಾನ್ಯ್ ಅಹಮ್ । ತ್ವತ್ತಃ ಪೂಜಾ ಯಥಾ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಮಯೇಯಂ ನ ತಥಾನ್ಯತಃ
ನಾನು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಅನೇಕ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಆದರೆ ನಿನ್ನಿಂದ ನನಗೆ ದೊರೆತ ಪೂಜೆ, ಬೇರೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.
ಪೇಶಲೇನಾನುರೂಪೇಣ ಪ್ರಶ್ರಯೇಣಾಮುನಾನಘ । ಮನ್ಯೇ ಽಹಂ ನೂನಮ್ ಅತ್ಯನ್ತಚಿರಜೀವೀ ಭವಿಷ್ಯಸಿ
ನೀನು ಈ ಮೃದು, ಯೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಗೌರವಪೂರ್ಣ ಆತಿಥ್ಯವನ್ನು ತೋರಿರುವುದರಿಂದ, ಪಾಪವಿಲ್ಲದವನೇ, ನನಗೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ ನೀನು ಬಹುಕಾಲ ಬಾಳುವೆ ಎಂಬುದು.
ಶಾನ್ತೇನ ಮನಸೋದಾರಮ್ ಆರಾದ್ ಉನ್ಮುಕ್ತಕಲ್ಪನಮ್ । ನಿರ್ವಾಣಾರ್ಹಂ ತಪಸ್ ಸಾಧೋ ಕಚ್ಚಿತ್ ಸಮ್ಭೃತವಾನ್ ಅಸಿ
ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಉದಾರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಕಲ್ಪನೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಮಹಾತ್ಮನೇ, ನೀನು ಮುಕ್ತಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದ್ದೀಯೆ ಎಂದು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛೆ.
ಅಸಿಧಾರಾಸಮಂ ಸೋಮ್ಯ ಶಾನ್ತಂ ವ್ರತಮ್ ಇದಂ ತವ । ಸ್ಫೀತಂ ಯದ್ ರಾಜ್ಯಮ್ ಉತ್ಸೃಜ್ಯ ಮಹಾವನನಿಷೇವಣಮ್
ಸೌಮ್ಯನೇ, ನಿನ್ನ ಶಾಂತ ವ್ರತವು ಕತ್ತಿಯ ಧಾರೆ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುವಂತಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ಸಮೃದ್ಧ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮಹಾವನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲು ಬಂದಿದ್ದೀಯಲ್ಲ.
ಜಾನಾಸಿ ಭಗವನ್ ಸರ್ವಂ ದೇವಸ್ ತ್ವಂ ಕೋ ಽತ್ರ ವಿಸ್ಮಯಃ । ಶ್ರಿಯೈವ ಲೋಕೋತ್ತರಯಾ ಜ್ಞಾಯಸೇ ಚಿಹ್ನಭೂತಯಾ
ಭವ್ಯನೇ, ನೀನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವನು, ದೇವತೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇನು? ಇಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಕ್ಕೆ ಏನು ಕಾರಣ? ಲೋಕದ ಮೀರಿದ ಆ ಕಿರಣದಿಂದಲೇ ನೀನು ಗುರುತಾಗುತ್ತೀಯಲ್ಲ.
ಏತಾನ್ಯ್ ಅಙ್ಗಾನಿ ತೇ ಚನ್ದ್ರಾದ್ ಘಟಿತಾನೀತಿ ಮೇ ಮತಿಃ । ಅನ್ಯಥಾ ಕಿಂ ಸಮಾಲೋಕಾದ್ ಅಮೃತೇನೇವ ಸಿಞ್ಚಸಿ
ನಿನ್ನ ಅಂಗಗಳು ಚಂದ್ರನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿವೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ, ನೀನು ಕೇವಲ ನೋಟದಿಂದ ನನಗೆ ಅಮೃತದಂತೆ ಮಧುರತೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿರುವೆ ಎಂದು ಹೇಗೆ ಹೇಳಬಹುದು?
ಅಸ್ತಿ ಮೇ ದಯಿತಾ ಕಾನ್ತಾ ಪಾತಿ ಮೇ ರಾಜ್ಯಮ್ ಅದ್ಯ ತತ್ । ತವೇವ ತಸ್ಯಾ ದೃಷ್ಟಾನಿ ತಾನ್ಯ್ ಅಙ್ಗಾನ್ಯ್ ಅದ್ಯ ಸುನ್ದರ
ನನಗೆ ಒಂದು ಪ್ರಿಯವಾದ ಹೆಂಡತಿಯಿದ್ದಾಳೆ, ಇವತ್ತು ಆಕೆ ನನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಆದರೆ ಸುಂದರಿ, ಇವತ್ತು ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಆಕೆಯಂತೆಯೇ ಅವೆಲ್ಲ ಅಂಗಗಳನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಉಪಶಾನ್ತಂ ಚ ಕಾನ್ತಂ ಚ ವಪುರ್ ಆಪಾದಮಸ್ತಕಮ್ । ಶೃಙ್ಗಂ ಶುಭ್ರಾಮ್ಬುದೇನೇವ ಪುಷ್ಪೇಣಾಚ್ಛಾದಯಾಮುನಾ
ನಿನ್ನ ದೇಹವು ತಲೆಮೂಡಿನಿಂದ ಕಾಲಿನವರೆಗೂ ಶಾಂತವೂ ಸುಂದರವೂ ಆಗಿದೆ. ಈ ಹೂವನ್ನು ನಿನಗೆ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು, ಹೀಗೆಯೇ ಬಿಳಿ ಮೋಡವು ಬೆಟ್ಟದ ಶಿಖರವನ್ನು ಆವರಿಸುವಂತೆ.
ನಿಷ್ಕಲಙ್ಕೇನ್ದುಸಙ್ಕಾಶಮ್ ಅಙ್ಗಮ್ ಆದಿತ್ಯತೇಜಸಾ । ಮನ್ಯೇ ತೇ ಮ್ಲಾನಿಮ್ ಆಯಾತಿ ಸುಮನಃಪತ್ತ್ರಪೇಲವಮ್
ಕಳಂಕವಿಲ್ಲದ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ನಿನ್ನ ಅಂಗವು, ಸೂರ್ಯನ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಮುಂದೆ ಹೂವಿನ ನازೂಕಾದ ಹಾಳೆಯಂತೆ ಮಂಕಾಗುತ್ತಿರುವುದಾಗಿ ನನಗೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ.