ಅಸಮ್ಬದ್ಧಪ್ರಲಾಪಾಸಿ ಬಾಲಾಸಿ ವರವರ್ಣಿನಿ । ರಮಸೇ ವಾಕ್ಯಲೀಲಾಭೀ ರಮಸ್ವಾವನಿಪಾತ್ಮಜೇ
ಓ ಸುಂದರಿ, ನೀನು ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ; ನಿನ್ನಿಗೆ ಮಾತಿನ ಆಟದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವಿದೆ. ಹಾಗಾದರೆ ಭೂಮಿಪುತ್ರನಲ್ಲಿಯೂ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕಂಡು ಕೊಳ್ಳು.
ಕಿಞ್ಚಿತ್ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ನಕಿಞ್ಚಿದ್ ಯೋ ಗತಃ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಸಂಸ್ಥಿತಮ್ । ತ್ಯಕ್ತಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಸದ್ರೂಪಸ್ ಸ ಕಥಂ ಕಿಲ ಶೋಭತೇ
ಯಾರಾದರೂ ಯಾವುದನ್ನಾದರೂ ಬಿಟ್ಟು, ಏನೂ ಇಲ್ಲದಂತಾಗಿಬಿಟ್ಟು, ಸ್ಪಷ್ಟವಾದುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟವನಾದರೆ, ಅವನು ಹೇಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ?
ಭೋಗೈರ್ ಅಭುಕ್ತೈಸ್ ತುಷ್ಟೋ ಽಹಮ್ ಇತಿ ಭೋಗಾಞ್ ಜಹಾತಿ ಯಃ । ರುಷೇವಾಶನಪಾನಾದ್ಯಾನ್ ಸ ಕಥಂ ಕಿಲ ಶೋಭತೇ
ಯಾರು ಅನುಭವಿಸದ ಭೋಗಗಳಲ್ಲಿಯೇ ತೃಪ್ತನಾಗಿ, ಆನಂದಗಳನ್ನು ತೊರೆದು ಬಿಡುತ್ತಾನೋ, ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಪಾನಾದಿಗಳನ್ನು ಕೋಪದಿಂದ ದೂರವಿಡುವವನಂತೆ, ಅವನು ಹೇಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ?
ವಾಹನಾಶನಶಯ್ಯಾದಿ ಸರ್ವಂ ಸನ್ತ್ಯಜ್ಯ ಧೀರಧೀಃ । ಯಸ್ ತಿಷ್ಠತ್ಯ್ ಆತ್ಮನೈವೈಕಸ್ ಸ ಕಥಂ ಕಿಲ ಶೋಭತೇ
ಯಾರ ಮನಸ್ಸು ದೃಢವಾಗಿದ್ದು, ವಾಹನ, ಆಹಾರ, ಹಾಸಿಗೆ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ತಾನೇ ಒಬ್ಬನೇ ಉಳಿಯುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಹೇಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ?
ಸ್ವಯಂ ನಕಿಞ್ಚಿದ್ ಏವಾಹಂ ಜಗದೀಶೋ ಽಸ್ಮಿ ಚೇತಿ ಚ । ನಿಶ್ಚಯೋ ಯಸ್ಯ ದುರ್ಬುದ್ಧೇಸ್ ಸ ಕಥಂ ಕಿಲ ಶೋಭತೇ
ಯಾರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ 'ನಾನು ಏನೂ ಅಲ್ಲ, ಆದರೂ ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನು' ಎಂಬ ನಿಶ್ಚಯವಿದೆಯೋ, ಆ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯವನು ಹೇಗೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾನೆ?
ಆತ್ಮನ್ಯ್ ಏವಾತ್ಮನೈಕಾನ್ತೇ ತ್ಯಕ್ತಸರ್ವಸಮಾಗಮಃ । ಯಸ್ ಸ್ಥಿತಶ್ ಶ್ವಭ್ರತರುವತ್ ಸ ಕಥಂ ಕಿಲ ಶೋಭತೇ
ಯಾರು ಎಲ್ಲರ ಸಂಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸ್ವಂತ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿರುವರೋ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಗುಂಡಿಯಂತೆ ಇದ್ದು ಹೇಗೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾನೆ?
ನಾಹಂ ದೇಹೋ ಽನ್ಯದ್ ಏವಾಹಂ ನಕಿಞ್ಚಿತ್ ಸರ್ವಮ್ ಏವ ಹಿ । ಏವಂ ಪ್ರಲಾಪೋ ಯಸ್ಯಾಸ್ತಿ ಸ ಕಥಂ ಕಿಲ ಶೋಭತೇ
ಯಾರು 'ನಾನು ದೇಹವಲ್ಲ, ಬೇರೆ ಏನೋ, ಏನೂ ಅಲ್ಲ, ಎಲ್ಲವೂ ನಾನು' ಎಂದು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಮಾತು ಹೀಗೆ ಇದ್ದಾಗ ಅವರು ಹೇಗೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾರೆ?
ಯತ್ ಪಶ್ಯಾಮಿ ನ ಪಶ್ಯಾಮಿ ತತ್ ಪಶ್ಯಾಮ್ಯ್ ಅನ್ಯದ್ ಏವ ಯತ್ । ಪ್ರಲಾಪ ಇತ್ಯ್ ಅಸನ್ ಯಸ್ಯ ಸ ಕಥಂ ಕಿಲ ಶೋಭತೇ
ಯಾರು 'ನಾನು ನೋಡುವುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲ, ನಾನು ನೋಡುವುದು ಬೇರೆ ಏನೋ' ಎಂದು ಸುಳ್ಳು ಮಾತಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಹೇಗೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾರೆ?
ತಸ್ಮಾನ್ ಮುಗ್ಧಾಸಿ ಬಾಲಾಸಿ ಚಪಲಾಸಿ ವಿಲಾಸಿನಿ । ನಾನಾಲಾಪವಿಲಾಸೇನ ಕ್ರೀಡಸಿ ಕ್ರೀಡ ಸುನ್ದರಿ
ಆದುದರಿಂದ ನೀನು ಮಗುತನದವರಂತೆ ನಿರಪರಾಧಿಯಾಗಿಯೂ, ಚಂಚಲವಾಗಿಯೂ, ಆಟವಾಡುವವನಾಗಿಯೂ ಇದ್ದೀಯೆ. ನೀನು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಮಾತುಕತೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಆಟಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು, ಸುಂದರಿಯೇ, ಹೀಗೆ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತ ಇದ್ದೀಯೆ.
ಪ್ರವಿಹಸ್ಯಾಟ್ಟಹಾಸೇನ ಶಿಖಿಧ್ವಜ ಇತಿ ಪ್ರಿಯಾಮ್ । ಮಧ್ಯಾಹ್ನೇ ಸ್ನಾತುಮ್ ಉತ್ಥಾಯ ನಿರ್ಜಗಾಮಾಙ್ಗನಾಗೃಹಾತ್
ಅವಳ ಪ್ರಿಯತಮನ ಹೆಸರನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ದೊಡ್ಡ ನಗೆಯೊಂದಿಗೆ 'ಶಿಖಿಧ್ವಜ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಅವಳು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲು ಎದ್ದು, ಮಹಿಳೆಯರ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟಳು.
ಕಷ್ಟಂ ನಾತ್ಮನಿ ವಿಶ್ರಾನ್ತೋ ಮದ್ವಚಾಂಸಿ ನ ಬುದ್ಧವಾನ್ । ರಾಜೇತಿ ಖಿನ್ನಾ ಚೂಡಾಲಾ ಸ್ವವ್ಯಾಪಾರಪರಾಭವತ್
ಅಯ್ಯೋ, ಅವನು ತನ್ನೊಳಗೆ ನೆಮ್ಮದಿ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ, ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇದರಿಂದ ಚೂಡಾಲಾ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದುಃಖಪಟ್ಟು, ತನ್ನ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಳು.
ತದಾ ತಥಾಙ್ಗ ತತ್ರಾಥ ತಾದೃಶಾಶಯಯೋಸ್ ತಯೋಃ । ತಾಭಿಃ ಪಾರ್ಥಿವಲೀಲಾಭಿರ್ ದಿವಸಸ್ ಸ ಜಗಾಮ ಹ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಅವರಿಬ್ಬರ ಮನಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ಹೀಗೇ ಉದ್ದೇಶಗಳಿದ್ದು, ಆ ರಾಜಮನೆತನದ ಆಟಗಳಿಂದ ದಿನಗಳು ಹೀಗೆ ಸಾಗಿದವು.
ಕ್ರಮೇಣ ಮಾಸಾ ಋತವೋ ರಾಮ ಸಂವತ್ಸರಾಸ್ ತಥಾ । ಅತೀತಾ ಬಹವಸ್ ತತ್ರ ದಮ್ಪತ್ಯೋಸ್ ಸ್ನಿಗ್ಧಯೋಸ್ ತಯೋಃ
ಅಲ್ಲಿ ಆ ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಿರುವ dampatyarige, ರಾಮಾ, ತಿಂಗಳುಗಳು, ಋತುಗಳು, ವರ್ಷಗಳು ಹೀಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹೋದವು.
ಏಕದಾ ನಿತ್ಯತೃಪ್ತಾಯಾ ನಿರಿಚ್ಛಾಯಾ ಅಪಿ ಸ್ವಯಮ್ । ಚೂಡಾಲಾಯಾ ಬಭೂವೇಚ್ಛಾ ಲೀಲಯಾ ಖಗಮಾಗಮೇ
ಒಂದು ದಿನ, ಚೂಡಾಳೆಗೆ ಯಾವ ಆಸೆಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ಸದಾ ತೃಪ್ತಳಾಗಿದ್ದರೂ, ಮನರಂಜನೆಗಾಗಿ ಹಾರುವ ಕಲೆ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಹುಟ್ಟಿತು.
ಖಗಮಾಗಮಸಿದ್ಧ್ಯರ್ಥಮ್ ಅಥ ಸಾ ನೃಪಕನ್ಯಕಾ । ಸರ್ವಭೋಗಾನ್ ಅನಾದೃತ್ಯ ಸಮಾಗಮ್ಯ ಚ ನಿರ್ಜನಮ್
ಆ ಹಾರುವ ಕಲೆ ಸಾಧಿಸಲು, ಆ ರಾಜಕುಮಾರ್ತಿ ಎಲ್ಲ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ, ಒಂದು ಏಕಾಂತ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದಳು.
ಏಕೈವೈಕಾನ್ತನಿರತಾ ಸ್ವಾಸನಾವಸ್ಥಿತಾಙ್ಗಕಾ । ಊರ್ಧ್ವಗಪ್ರಾಣಪವನಚಿರಾಭ್ಯಾಸಂ ಚಕಾರ ಹ
ಅವಳು ಒಬ್ಬಳೇ, ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಉಸಿರನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತುವ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಬಹುಕಾಲ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಯದ್ ಇದಂ ದೃಶ್ಯತೇ ಕಿಞ್ಚಿಜ್ ಜಗತ್ ಸಸ್ಥಾಸ್ನುಜಙ್ಗಮಮ್ । ಸ್ಪನ್ದಸ್ಯ ತತ್ ಕ್ರಿಯಾನಾಮ್ನಃ ಫಲಮ್ ಇತ್ಯ್ ಅನುಭೂಯತೇ
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವ ಎಲ್ಲವೂ—ಸ್ಥಿರವಾದವುಗಳೂ ಚಲಿಸುವ ಜೀವಿಗಳೂ ಸೇರಿ—ಅವುಗಳೆಲ್ಲಾ 'ಸ್ಪಂದನೆ' ಎನ್ನುವ ಕ್ರಿಯೆಯ ಫಲವಾಗಿ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತವೆ.
ಕಸ್ಯ ಸ್ಪನ್ದವಿಲಾಸಸ್ಯ ಘನಾಭ್ಯಾಸಸ್ಯ ಮೇ ವದ । ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಖಗಮನಾದ್ಯ್ ಏತತ್ ಫಲಂ ಯತ್ನೈಕಶಾಲಿನಃ
ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ಈ ಸ್ಪಂದನೆಯ ಆಟ, ಈ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಪುನರಾವೃತ್ತಿ ಯಾರದು? ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರುವುದು ಮುಂತಾದ ಏಕಾಗ್ರ ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ಫಲ ಯಾರಿಗೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳು.
ಆತ್ಮಜ್ಞೋ ವಾಪ್ಯ್ ಅನಾತ್ಮಜ್ಞಸ್ ಸಿದ್ಧ್ಯರ್ಥಂ ಲೀಲಯಾ ತಥಾ । ಕಥಂ ಸಂಸಾಧಯತ್ಯ್ ಏತದ್ ಯಥಾವದ್ ವದ ಮೇ ವಿಭೋ
ಆತ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವನಾಗಿರಲಿ, ತಿಳಿಯದವನಾಗಿರಲಿ, ಸಾಧನೆಗಾಗಿ ಅಥವಾ ಕ್ರೀಡೆಯಾಗಿ ಇರಲಿ—ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ? ಮಹಾನೇ, ನನಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳು.
ತ್ರಿವಿಧಂ ಸಮ್ಭವತ್ಯ್ ಅಙ್ಗ ಸಾಧ್ಯಂ ವಸ್ತ್ವ್ ಇಹ ಸರ್ವತಃ । ಉಪಾದೇಯಂ ಚ ಹೇಯಂ ಚ ತಥೋಪೇಕ್ಷ್ಯಂ ಚ ರಾಘವ
ರಾಘವ, ಇಲ್ಲಿ ಸಾಧಿಸಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮೂರು ವಿಧಗಳಿವೆ: ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕಾದುದು, ತ್ಯಜಿಸಬೇಕಾದುದು ಮತ್ತು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಬೇಕಾದುದು.
ಆತ್ಮಭೂತಂ ಪ್ರಯತ್ನೇನ ಹ್ಯ್ ಉಪಾದೇಯಂ ತು ಸಾಧ್ಯತೇ । ಹೇಯಂ ಸನ್ತ್ಯಜ್ಯತೇ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಹ್ಯ್ ಉಪೇಕ್ಷ್ಯಂ ಮಧ್ಯಮ್ ಏತಯೋಃ
ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪವಾದುದನ್ನು ಶ್ರಮಪಟ್ಟು ಪಡೆಯಬೇಕು. ತ್ಯಜಿಸಬೇಕಾದುದನ್ನು ತಿಳಿದು ಬಿಡಬೇಕು. ಈ ಎರಡರ ನಡುವೆ ಇರುವುದನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡಬೇಕು.
ಯದ್ ಯದ್ ಆಹ್ಲಾದನಕರಮ್ ಆದೇಯಂ ತದ್ ಅಸನ್ಮತೇಃ । ತದ್ವಿರುದ್ಧಮ್ ಅನಾದೇಯಮ್ ಉಪೇಕ್ಷ್ಯಂ ಮಧ್ಯಮಂ ವಿದುಃ
ಯಾವುದು ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಸರಿ ತಿಳಿದವರು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅದರ ವಿರುದ್ಧವಾದುದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬಾರದು. ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.
ಸನ್ಮತೇರ್ ವಿದುಷೋ ಜ್ಞಸ್ಯ ಸರ್ವಮ್ ಆತ್ಮಮಯಂ ಯದಾ । ತ್ರಯ ಏವ ತದಾ ಪಕ್ಷಾಸ್ ಸಮ್ಭವನ್ತಿ ನ ಕೇಚನ
ಯಾರು ಸರಿ ತಿಳಿದವರಾಗಿದ್ದಾರೋ, ಜ್ಞಾನಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಆತ್ಮಮಯವಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದಾಗ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಈ ಮೂರು ಆಯ್ಕೆಗಳಷ್ಟೇ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ, ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ.
ಕೇವಲಂ ಸರ್ವಮ್ ಏವೇದಂ ಕದಾಚಿಲ್ ಲೀಲಯಾ ನ ವಾ । ಉಪೇಕ್ಷ್ಯಮ್ ಅಕ್ಷಿನಿಕ್ಷಿಪ್ತಮ್ ಆಲೋಕಯತಿ ವಾ ನ ವಾ
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇವಲ ಆಟದಂತೆ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡಬಹುದು, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ. ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾ ಇರಬಹುದು, ನೋಡದೆ ಇರಬಹುದು.
ಜ್ಞಸ್ಯೋಪೇಕ್ಷ್ಯಾತ್ಮಕಂ ರಾಮ ಮೂಢಸ್ಯಾದೇಯತಾಂ ಗತಮ್ । ಹೇಯಂ ಸ್ಫಾರವಿರಾಗಸ್ಯ ಶೃಣು ಸಿದ್ಧಿಕ್ರಮಂ ಕಥಮ್
ರಾಮಾ, ಜ್ಞಾನಿಯು ಎಲ್ಲದರಿಂದ ನಿರ್ಲಿಪ್ತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ, ಮೂಢನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವವನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಗಾಢ ವೈರಾಗ್ಯವಿರುವವನಿಗೆ ಬಿಟ್ಟುಹಾಕಬೇಕಾದುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಈಗ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳು, ಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆಯಬಹುದು ಎಂಬ ಕ್ರಮವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
ದೇಶಕಾಲಕ್ರಿಯಾದ್ರವ್ಯಸಾಧನಾಸ್ ಸರ್ವಸಿದ್ಧಯಃ । ಜೀವಮ್ ಆಹ್ಲಾದಯನ್ತೀಹ ವಸನ್ತ ಇವ ಭೂತಲಮ್
ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳ, ಕಾಲ, ಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಎಲ್ಲ ಸಾಧನೆಗಳು ಜೀವಿಗೆ ವಸಂತ ಋತು ಭೂಮಿಗೆ ಹೇಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆಯೋ ಹಾಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ.
ಮಧ್ಯೇ ಚತುರ್ಣಾಮ್ ಏತೇಷಾಂ ಕ್ರಿಯಾ ಪ್ರಥಮಕಲ್ಪಿಕೀ । ಸಿದ್ಧ್ಯಾದಿಸಾಧನೇ ಸಾಧೋಸ್ ತನ್ಮಯಾಸ್ ತೇ ಯತಃ ಕ್ರಮಾಃ
ಈ ನಾಲ್ಕರಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಯೆಯೇ ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಸಿದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಫಲಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅದರಲ್ಲೇ ಮನಸ್ಸು ತೊಡಗಿಸಬೇಕು.
ಗುಲಿಕಾಞ್ಜನಖಡ್ಗಾದಿಕ್ರಿಯಾಕ್ರಮನಿರೂಪಣಮ್ । ತತ್ರಾಸ್ತಾಂ ತಾವದ್ ಏಷೋ ಽತ್ರ ವಿಸ್ತಾರಃ ಪ್ರಕೃತಾರ್ಥಹಾ
ಗುಳಿಕೆ, ಅಂಜನ, ಖಡ್ಗ ಮತ್ತು ಇತರ ವಸ್ತುಗಳ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ವಿವರವಾದ ಕ್ರಮವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ, ಅದು ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯದಿಂದ ದೂರ ಸಾಗಿಸುತ್ತದೆ.
ರತ್ನೌಷಧಿತಪೋಮನ್ತ್ರಕ್ರಿಯಾಕ್ರಮನಿರೂಪಣಮ್ । ತತ್ರಾಸ್ತಾಂ ತಾವದ್ ಏಷೋ ಽತ್ರ ವಿಸ್ತಾರಃ ಪ್ರಕೃತಾರ್ಥಹಾ
ಮಣಿಗಳು, ಔಷಧಿಗಳು, ಉರಿಯುವಿಕೆ, ಮಂತ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಮಾಡುವ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ವಿವರವಾದ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡೋಣ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವು ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯದಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬೇರೆಡೆಗೆ ತರುತ್ತವೆ.
ಶ್ರೀಶೈಲೇ ಸಿದ್ಧದೇಶೇ ಚ ಮೇರ್ವಾದೌ ವಾ ನಿವಾಸತಃ । ಸಿದ್ಧಿರ್ ಇತ್ಯ್ ಅಪಿ ವಿಸ್ತಾರಃ ಕ್ರಿಯೋತ್ಥಾ ಪ್ರಕೃತಾರ್ಥಹಾ
ಶ್ರೀಶೈಲ, ಸಿದ್ಧದೇಶ ಅಥವಾ ಮೇರುವು ಮುಂತಾದ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದರಿಂದ ಸಿದ್ಧಿ ದೊರಕುತ್ತದೆ ಎಂಬ ವಿವರವೂ ಕೂಡ, ವಿಧಿಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟುವದು ಮತ್ತು ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯದಿಂದ ದೂರ ಹೋಗುತ್ತದೆ.