ಪ್ರೇಕ್ಷೇ ತಾವತ್ ಸ್ವಮ್ ಆತ್ಮಾನಂ ಕಿಮ್ ಇದಂ ಸ್ಯಾಮ್ ಇತಿ ಸ್ವಯಮ್ । ಕಸ್ಯಾಯಂ ಜಾಗತೋ ಮೋಹಃ ಕಥಮ್ ಅಭ್ಯುತ್ಥಿತಃ ಕ್ವ ವಾ
ನಾನು ಯಾರು? ಈ ಜಾಗೃತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಮೋಹವು ಯಾರದು? ಇದು ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟಿತು, ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ಆಕೆ ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಗಮನದಿಂದ ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
ದೇಹಸ್ ತಾವಜ್ ಜಡೋ ಮೂಕೋ ನಾಹಮ್ ಇತ್ಯ್ ಏವ ನಿಶ್ಚಯಃ । ಆಬಾಲಮ್ ಏತತ್ ಸಂಸಿದ್ಧಂ ಮೃತೌ ಚೈವಾನುಭೂಯತೇ
ಈ ದೇಹವು ಜಡ ಮತ್ತು ಮಾತಾಡದಂತದ್ದು—ನಾನು ಇದಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟ. ಇದು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ, ಸಾಯುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ.
ಕರ್ಮೇನ್ದ್ರಿಯಗಣಶ್ ಚಾಸ್ಯ ನ ಭಿನ್ನೋ ಽವಯವಾತ್ಮಕಃ । ಅವಯವಾವಯವಿನೋರ್ ಅಭೇದಾಜ್ ಜಡ ಏವ ಚ
ಈ ದೇಹದ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಅಂಗಗಳೂ, ಅವುಗಳ ಗುಂಪೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಅಲ್ಲ; ಅಂಗ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಭೇದವೇ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರಿಂದ, ಅವು ಕೂಡ ಜಡವೇ ಆಗಿವೆ.
ಬುದ್ಧೀನ್ದ್ರಿಯಗಣೋ ಽಪ್ಯ್ ಏವಂ ಜಡ ಏವೇತಿ ದೃಶ್ಯತೇ । ಪ್ರೇರ್ಯತೇ ಮನಸಾ ಯಸ್ಮಾದ್ ಯಷ್ಟ್ಯೇವ ಭುವಿ ಲೋಷ್ಟಕಃ
ಹಾಗೆಯೇ, ಬುದ್ಧೀಂದ್ರಿಯಗಳ ಗುಂಪೂ ಕೂಡ ಜಡವೇ ಎಂದು ಕಾಣಬಹುದು; ಅವು ಮನಸ್ಸಿನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಕೆಲಸಮಾಡುತ್ತವೆ, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕಡ್ಡಿಯಿಂದ ತಳ್ಳಲ್ಪಡುವ ಮಣ್ಣಿನ ತುಂಡಿನಂತೆ.
ಮನಶ್ ಚೈವ ಜಡಂ ಮನ್ಯೇ ಸಙ್ಕಲ್ಪಾತ್ಮಕಶಕ್ತಿಮತ್ । ಕ್ಷೇಪಣೈರ್ ಇವ ಪಾಷಾಣಃ ಪ್ರೇರ್ಯತೇ ಬುದ್ಧಿನಿಶ್ಚಯೈಃ
ಮನಸ್ಸೂ ಸಹ ಸಂಕಲ್ಪಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳದಾದರೂ, ನಾನು ಅದನ್ನು ಜಡವೇ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅದು ಬುದ್ಧಿಯ ನಿರ್ಧಾರಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾಗುತ್ತದೆ, ತಳ್ಳುವವನಿಂದ ಎಸೆಯಲ್ಪಡುವ ಕಲ್ಲಿನಂತೆ.
ಬುದ್ಧಿರ್ ನಿಶ್ಚಯರೂಪೈವಂ ಜಡಾಸತ್ಯೇತಿ ನಿಶ್ಚಯಃ । ಖಾತೇನೇವ ಸರಿತ್ ಸ್ವೈರಮ್ ಅಹಙ್ಕಾರೇಣ ವಾಹ್ಯತೇ
ನಿರ್ಧಾರರೂಪವಾದ ಬುದ್ಧಿಯೂ ಸಹ ಖಚಿತವಾಗಿ ಜಡ ಮತ್ತು ಅಸತ್ಯವೇ ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಿತ; ಅದು ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಸ್ವಂತವಾಗಿ ಹರಿಯುವ ನದಿಯನ್ನು ಕಾಲುವೆ ತೋರಿಸುವಂತೆ ಎಳೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
ಅಹಙ್ಕಾರೋ ಽಪಿ ನಿಸ್ಸಾರೋ ಜಡ ಏವಂ ಶವಾತ್ಮಕಃ । ಜೀವೇನ ಜನ್ಯತೇ ಯಕ್ಷೋ ಬಾಲೇನೇವ ಭ್ರಮಾತ್ಮಕಃ
ಅಹಂಕಾರವೂ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ, ಜಡವಾದ, ಶವದಂತಿದೆ; ಅದು ಜೀವಿಯಲ್ಲಿ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಭ್ರಮೆಯಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
ಜೀವಶ್ ಚ ಕಲನಾಕಾರೋ ವಾತಾತ್ಮಾ ಹೃದಯೇ ಸ್ಥಿತಃ । ಶುಕ್ರಸಾರೋ ಽನ್ತರ್ ಅನ್ಯೇನ ಕೇನಾಪಿ ಪರಿಜೀವತಿ
ಜೀವನು ಕಲ್ಪನೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದು, ಗಾಳಿಯಂತಿದೆ ಮತ್ತು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿರುತ್ತದೆ; ವೀರ್ಯದಿಂದ ಪೋಷಿತನಾಗಿ, ಇನ್ನೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಒಳಗೆ ಜೀವಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಆಮ್ ಅಹೋ ಜ್ಞಾತಮ್ ಏತೇನ ಚೇತ್ಯೋಲ್ಲೇಖಕಲಙ್ಕಿನಾ । ಜೀವೋ ಜೀವತಿ ಜೀವೇನ ಚಿದ್ರೂಪೇಣಾತ್ಮರೂಪಿಣಾ
ಓಹ್, ಇದರಿಂದ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ: ಈ ವಸ್ತುಭಾವದ ಕಲಂಕವಿರುವ ಜ್ಞಾನದಿಂದ, ಜೀವನು ಆತ್ಮರೂಪವಾದ ಚೈತನ್ಯದಿಂದಲೇ ಜೀವಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಚೇತ್ಯಭ್ರಮವತಾ ಜೀವಶ್ ಚಿದ್ರೂಪೇಣೈವ ಜೀವತಿ । ಆಮೋದಃ ಪವನೇನೇವ ಖಾತೇನೇವ ಸರಿದ್ರಯಃ
ವಸ್ತುಭ್ರಮೆಯಿಂದ ಮೋಹಗೊಂಡ ಜೀವನು ಚೈತನ್ಯದಿಂದಲೇ ಜೀವಿಸುತ್ತಾನೆ—ಹಾಗೆ ಸುಗಂಧವು ಗಾಳಿಯಿಂದ ಹರಡುವುದು, ನದಿ ತೋಡಿದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಹರಿಯುವುದು.
ಅಸತ್ಯಜಡಚೇತ್ಯಾಂಶಶ್ರಯಣಾಚ್ ಚಿದ್ವಪುರ್ ಜಡಮ್ । ಮಹಾಜಡಗತೋ ಹ್ಯ್ ಅಗ್ನಿರ್ ಅಪಿ ರೂಪಂ ಸ್ವಮ್ ಉಜ್ಝತಿ
ಸತ್ಯವಲ್ಲದ, ಜಡವಾದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸು ಆಧಾರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಅದು ಕೂಡ ಜಡವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಹೇಗೆಂದರೆ, ದೊಡ್ಡ ಜಡಪಿಂಡದೊಳಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹೋದಾಗ, ಅದು ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವಂತೆ.
ಸದ್ ವಾಸದ್ ವಾ ಯದ್ ಆಭಾಸಿ ಚಿತ್ ಸಮಾಚಾಮತಿ ಸ್ವತಃ । ಸ್ವಂ ರೂಪಮ್ ಅಲಮ್ ಉತ್ಸೃಜ್ಯ ತದ್ ಏವ ಭವತಿ ಕ್ಷಣಾತ್
ಯಾವುದೇ ವಸ್ತು, ಅದು ಸತ್ಯವಾದರೂ ಅಥವಾ ಅಸತ್ಯವಾದರೂ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅದು ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅದನ್ನೇ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ.
ಏವಂ ಚಿದ್ರೂಪಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಏತಚ್ ಚೇತ್ಯೋನ್ಮುಖತಯಾ ಸ್ವಯಮ್ । ಜಡಂ ಶೂನ್ಯಮ್ ಅಸಙ್ಕಲ್ಪಂ ಚೇತತ್ಯ್ ಅನ್ಯಪ್ರಬೋಧಿತಮ್
ಇದೇ ರೀತಿ, ಮನಸ್ಸು ಕೂಡ ವಸ್ತುಗಳ ಕಡೆಗೆ ಹೋದಾಗ, ಅದು ಜಡವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ, ಖಾಲಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ಇಚ್ಛೆಯಿಲ್ಲದಂತಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಯಾವುದೋ ಕಾರಣದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಜಾಗೃತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.
ಇತಿ ಸಞ್ಚಿನ್ತ್ಯ ಚೂಡಾಲಾ ಕೇನೈಷಾ ಚಿತ್ ಪ್ರಚೇತತೇ । ಇತಿ ಸಞ್ಚಿನ್ತಯಾಮ್ ಆಸ ಚಿರಾಚ್ ಚೇತ್ಥಂ ವ್ಯಬುಧ್ಯತ
ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿ, ಚೂಡಾಲಾ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಯಾರು ಜಾಗೃತಿ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಆಲೋಚಿಸಿದರು. ಬಹುಕಾಲ ಯೋಚಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಕೊನೆಗೆ ಅವಳು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಳು.
ಅಹೋ ನು ಚಿರಕಾಲೇನ ಜ್ಞಾತಂ ಜ್ಞೇಯಮ್ ಅನಾಮಯಮ್ । ಯದ್ ವೈ ಚಿಚ್ಚಮಿತಂ ಕೃತ್ವಾ ನ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ದೂಯತೇ ಪುನಃ
ಅಯ್ಯೋ, ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರವೇ ಆ ದುಃಖರಹಿತವಾದ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದದ್ದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾಯಿತು. ಏಕೆಂದರೆ, ಒಮ್ಮೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಅರಿವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅಳೆಯಿದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಯಾವುದೂ ಕಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಏತೇ ಹಿ ಚಿದ್ವಿಲಾಸಾನ್ತಾ ಮನೋಬುದ್ಧೀನ್ದ್ರಿಯಾದಯಃ । ಅಸನ್ತಸ್ ಸನ್ತ ಏವಾಹೋ ದ್ವಿತೀಯೇನ್ದುವದ್ ಆಸ್ಥಿತಾಃ
ಈ ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಮತ್ತು ಇತರವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಅರಿವಿನ ಆಟದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಅವು ನಿಜವಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಎರಡನೇ ಚಂದ್ರನಂತೆ ನಿಜವಾಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.
ಮಹಾಚಿದ್ ಏಕೈವಾಸ್ತೀಹ ಮಹಾಸತ್ತೇತಿ ಯೋಚ್ಯತೇ । ನಿಷ್ಕಲಙ್ಕಾ ಸಮಾ ಶುದ್ಧಾ ನಿರಹಙ್ಕಾರರೂಪಿಣೀ
ಇಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಮಹತ್ತರವಾದ ಅರಿವು ಇದೆ, ಅದನ್ನೇ ಮಹಾಸತ್ತೆ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅದು ದೋಷರಹಿತ, ಸಮಾನ, ಶುದ್ಧ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿದೆ.
ಶುದ್ಧಸಂವೇದನಾಕಾರಾ ಶಿವಂ ಚಿನ್ಮಾತ್ರಮ್ ಅಚ್ಯುತಾ । ಸಕೃದ್ವಿಭಾತಾ ವಿಮಲಾ ನಿತ್ಯೋದಯವತೀ ಸ್ಥಿತಾ
ಅದು ಶುದ್ಧವಾದ ಅರಿವಿನ ರೂಪ, ಶುಭಕರ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರಿವಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಎಂದಿಗೂ ನಾಶವಾಗದು. ಒಮ್ಮೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದರೆ, ಸದಾ ನಿರ್ಮಲವಾಗಿ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ಉದಯಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.
ಸದ್ಬ್ರಹ್ಮಪರಮಾತ್ಮಾದಿನಾಮಭಿರ್ ಯಾಭಿಧೀಯತೇ । ಚೇತ್ಯಚೇತನಚಿತ್ತಾದಿ ನಾಸ್ಯಾ ಭಿನ್ನಂ ನ ಸಾ ತತಃ
ಸತ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮಾತ್ಮ ಮತ್ತು ಇತರ ಹೆಸರುಗಳಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವದು ಯಾವುದೋ, ಮನಸ್ಸು, ಚೇತನ, ಚಿತ್ತ ಇವು ಅದರಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟವಲ್ಲ, ಅವುಗಳೂ ಅದೇ ಆಗಿವೆ.
ತಯೈಷಾ ಚೇತ್ಯತೇ ಚಿಚ್ಛ್ರೀಸ್ ಸೈಷಾದ್ಯಾ ಚಿದ್ ಇತಿ ಸ್ಮೃತಾ । ಅಚೇತ್ಯಂ ಯದ್ ಇದಂ ಚಿತ್ತ್ವಂ ತತ್ ತಸ್ಯಾ ರೂಪಮ್ ಅಕ್ಷತಮ್
ಅದರಿಂದ ಈ ಚೇತನೆಯನ್ನು ನಾವು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತೇವೆ; ಇದನ್ನು ಚೇತನದೇವಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಗ್ರಹಿಸಲಾಗದ ಚಿತ್ತವೇ ಅದರ अखಂಡ ರೂಪವಾಗಿದೆ.
ಮನೋಬುದ್ಧೀನ್ದ್ರಿಯಾದ್ಯರ್ಥರೂಪೈಸ್ ಸೈವಂ ವಿಜೃಮ್ಭತೇ । ತರಙ್ಗಕಣಕಲ್ಲೋಲವಲನೈರ್ ಅಮ್ಬ್ವ್ ಇವಾತ್ಮನಿ
ಅದು ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಮತ್ತು ವಿಷಯಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ತಾನೇ ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತದೆ; ಹೇಗೆ ನೀರು ತನ್ನೊಳಗೆ ಅಲೆ, ಹನಿ, ಹೊಳೆಗಳಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆವೋ ಹಾಗೆ.
ಜಗದ್ಭೂತಪದಾರ್ಥಾನಾಂ ಸತ್ತಾ ಸ್ಫುರತಿ ಸಾನ್ತರೇ । ಯದ್ ಇದಂ ತತ್ ಪರಂ ರೂಪಂ ತಸ್ಯಾಃ ಖಲು ಮಹಾಚಿತೇಃ
ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಭೂತಗಳು ಮತ್ತು ವಸ್ತುಗಳಿರುವಿಕೆ ಅದರೊಳಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ; ಇದು ಯಾವುದೋ, ಅದೇ ಮಹಾಚಿತ್ತದ ಪರಮ ರೂಪವಾಗಿದೆ.
ಶುದ್ಧಸಂವಿನ್ಮಹಾಸಿಂಹೀ ಸೇಯಂ ಸಮಸಮೋದಿತಾ । ಅನನ್ಯಯೈವಾನ್ಯಯೇವ ಜಗಜ್ಜೃಮ್ಭಿಕಯಾ ಸ್ಥಿತಾ
ಪರಿಶುದ್ಧವಾದ ಚೇತನೆಯೆಂಬ ಮಹಾಸಿಂಹಿ, ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶವಾಗಿದ್ದು, ತನ್ನಿಂದಲೇ ತನ್ನನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿಕೊಂಡು ನೆಲೆಸಿದೆ.
ಸತ್ತಾ ತದ್ವ್ಯತಿರೇಕೇಣ ನಾನ್ಯಾ ಸಮ್ಭವತೀಹ ಹಿ । ವಿಚಿತ್ರಹೇಮಭಾಣ್ಡಾನಾಂ ನನು ಹೇಮೇತರಾ ಯಥಾ
ಅದರ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಇಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವವೇ ಇಲ್ಲ — ವಿವಿಧ ಬಂಗಾರದ ಆಭರಣಗಳಿಗೆ ಬಂಗಾರವೇ ಮೂಲವಾಗಿರುವಂತೆ.
ಸಾ ಯಥೋದೇತಿ ತದ್ರೂಪಮ್ ಆತ್ಮಾನಂ ಚೇತತಿ ಸ್ವಯಮ್ । ಸ್ವಚಿತ್ತ್ವೇನ ದ್ರವತ್ವೇನ ತರಙ್ಗಾದಿತ್ವಮ್ ಅಮ್ಬ್ವ್ ಇವ
ಅವಳು ಹೇಗೆ ಉದಯವಾಗುತ್ತಾಳೋ, ಹಾಗೆಯೇ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅಲೆಗಳು ಮೂಡುವಂತೆ, ತಾನೇ ತನ್ನನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.
ಮಹಾಚಿತೋ ಜಗಚ್ ಚಿತ್ತ್ವಾದ್ ಉದೇತೀವಾನುದಯ್ಯ್ ಅಪಿ । ತದಾತ್ಮೈವ ಯಥಾವರ್ತೋ ರೂಪವಾಞ್ ಜಲಧೌ ದ್ರವಾತ್
ಮಹಾಚಿತ್ತದಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತು ಚೇತನೆಯಿಂದ ಉದಯವಾಗುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ನಿಜವಾಗಿ ಉದಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ಅದೇ ಸ್ವರೂಪದಿಂದ, ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ನೀರಿನಿಂದ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವ ಚಕ್ರವಾತದಂತೆ.
ಏವಂ ಚಿನ್ಮಾತ್ರಮ್ ಏವಾಹಮ್ ಅನಹಮ್ಭಾವಮ್ ಆತತಮ್ । ನ ತಸ್ಯ ಜನ್ಮಮರಣೇ ನ ಚ ಸ್ತಸ್ ಸದಸದ್ಗತೀ
ಈ ರೀತಿ, ನಾನು ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯವೇ ಆಗಿದ್ದೇನೆ, 'ನಾನು' ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಇಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಹುಟ್ಟು ಅಥವಾ ಸಾವು ಎಂಬುದೇ ಇಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೇ ಇರುವಿಕೆ ಅಥವಾ ಇರದಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಗಳೂ ಇಲ್ಲ.
ನ ನಾಶಸ್ ಸಮ್ಭವತ್ಯ್ ಅಸ್ಯ ಚಿನ್ಮಾತ್ರನಭಸಃ ಕ್ವಚಿತ್ । ಅಚ್ಛೇದ್ಯೋ ಽಯಮ್ ಅದಾಹ್ಯೋ ಽಯಂ ಚಿದಾತ್ಮಾ ನಿತ್ಯನಿರ್ಮಲಃ
ಈ ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯದ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಯಾವಾಗಲೂ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಚೈತನ್ಯಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಯಾರೂ ಮುರಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಸುಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಅದು ಶಾಶ್ವತವೂ, ಸದಾ ನಿರ್ಮಲವೂ ಆಗಿದೆ.
ಅಹೋ ನು ಚಿರಕಾಲೇನ ಶಾನ್ತಾಸ್ಮಿ ಪರಿನಿರ್ವೃತಾ । ನಿರ್ವಾಸಿತಮತಿರ್ ಮುಕ್ತಮ್ ಆಸೇ ನಿರ್ಮನ್ದರಾಬ್ಧಿವತ್
ಅಯ್ಯೋ, ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ ನಾನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಾಂತಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಎಲ್ಲ ಆಲೋಚನೆಗಳು ದೂರವಾದ್ದರಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಸ್ಥಿರವಾದ ಸಮುದ್ರದಂತೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಅಸದಾಭಾಸಮ್ ಅತ್ಯಚ್ಛಮ್ ಅನನ್ತಮ್ ಅಜಮ್ ಅಚ್ಯುತಮ್ । ಆತ್ಮಾಕಾಶಮ್ ಅನಾಯಾಸಮ್ ಅವಲಮ್ಬ್ಯ ರಮೇ ಚಿರಮ್
ಅಸತ್ಯದಂತೆ ಕಾಣುವ, ತುಂಬಾ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ, ಅನಂತವಾದ, ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲದ, ಎಂದೂ ಬದಲಾಗದ ಆತ್ಮಾಕಾಶವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಆಧರಿಸಿ, ನಾನು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಸಂತೋಷದಿಂದಿರುವೆನು.