ರುದ್ರಸ್ ತ್ವ್ ಅನುತ್ತರಜ್ಞಾನವಿಲಾಸೈಕತಯಾ ತಯಾ । ಸ್ವಮ್ ಅಶೇಷಮ್ ಉದನ್ತಂ ತಮ್ ಅಪಶ್ಯತ್ ಪ್ರಾಕ್ತನಂ ಧಿಯಾ
ಅನುಪಮ ಜ್ಞಾನರಸದಲ್ಲಿ ಏಕಮಯನಾದ ರುದ್ರನು, ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ತನ್ನ ಪೂರ್ವಜೀವನವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೋಡಿದನು.
ನಿರಾವರಣವಿಜ್ಞಾನವಪುಸ್ ಸ ಭಗವಾನ್ ಹರಃ । ಉವಾಚ ಸ್ವಯಮ್ ಏಕಾನ್ತೇ ಸ್ವಸ್ವಪ್ನಶತವಿಸ್ಮಿತಃ
ಆ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಹರನು, ತನ್ನ ನೂರಾರು ಕನಸುಗಳಿಂದ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾಗಿ, ಒಂಟಿಯಾಗಿ ತನ್ನಲ್ಲೇ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಅಹೋ ನು ಚಿತ್ರಾ ಮಾಯೇಯಂ ಬತ ವಿಶ್ವವಿಮೋಹಿನೀ । ಅಸತ್ಯ್ ಏವಾಪಿ ಸದ್ರೂಪಾ ಸುರೂಢಾ ಮರುವಾರಿವತ್
ಅಯ್ಯೋ, ಈ ಮಾಯೆ ಎಷ್ಟು ವಿಚಿತ್ರ! ಇಡೀ ಜಗತ್ತನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುವವಳು. ಸತ್ಯವಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸತ್ಯದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾಳೆ; ಮರಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮೃಗಮರೀಚಿಕೆಯಂತೆ ಬಲವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾಳೆ.
ಇದಮ್ಪ್ರಥಮಮ್ ಆಕ್ರಾನ್ತಚೇತ್ಯೋ ಽಹಂ ಚಿತ್ತತಾಂ ಗತಃ । ಪೂರ್ವಸಮ್ಪನ್ನಸರ್ಗಸ್ಥಗಗನಾದಿವಿಭಾವನಾತ್
ಮೊದಲಿಗೆ ಈ ಮಾಯೆಯು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ನಾನು ಶುದ್ಧ ಚಿತ್ತಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದೆ. ಆಗ ಹಿಂದಿನ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಆಕಾಶಾದಿ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ನಾನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನೋಡಿದೆ.
ಯದೃಚ್ಛಾಸ್ಥಿತಜೀವತ್ವೋ ಭೂತತನ್ಮಾತ್ರರಞ್ಜಿತಃ । ಕಸ್ಮಿಂಶ್ಚಿದ್ ಅಭವಂ ಸರ್ಗೇ ಭಿಕ್ಷುರ್ ಅಕ್ಷುಭಿತೋ ಽಭಿತಃ
ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಾಗಿ ಜೀವಿಸುವುದು, ಭೂತಗಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಗುಣಗಳಿಂದ ಬಣ್ಣಗೊಂಡು, ಯಾವೊ ಒಂದು ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಭಿಕ್ಷುಕನಾಗಿ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ಅಶಾಂತಿಯಾಗದೆ ಇದ್ದೆ.
ತೇನಾಲಯನಿಬದ್ಧೇನ ಬಹಿಸ್ ಸ್ವೈರವಿಹಾರಿತಾ । ಲೀಲಾವಿಲುಲಿತಾಕಾರಾ ಯದಾ ರಮ್ಯೇತಿ ಭಾವಿತಾ
ಆ ಮನೆಗೆ ಬದ್ಧನಾದ ನಂತರ, ಹೊರಗೆ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ರೂಪವು ಆಟವಾಡಿದಂತೆ ತೋರಿ, ಅದನ್ನು ಸುಂದರವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದೆ.
ಸರ್ವಭಾವೋಪಮರ್ದೇನ ತದಭ್ಯಾಸವಶಾತ್ ತದಾ । ತಾಮ್ ಏವ ಸೋ ಽನ್ವಭೂದ್ ಭಿಕ್ಷುಸ್ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾನ್ಯಂ ಮನನೋದಯಮ್
ಎಲ್ಲ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ, ಆ ಭಿಕ್ಷುಕು ಬೇರೆ ಯೋಚನೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅದೇ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದನು.
ಚಮತ್ಕೃತಿಶ್ ಚೇತಸಿ ಯಾ ರೂಢಾ ಸೈವ ವಿಜೃಮ್ಭತೇ । ವಲ್ಲೀ ತ್ಯಜತಿ ನೈದಾಘೀ ಪೀತಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಮ್ಬು ಮಾಧವಮ್
ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಜ್ಞಾಪಿತವಾದ ಅದ್ಭುತವೇ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತದೆ; ಬೇಸಿಗೆಯ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಹತ್ತಿ, ವಸಂತದ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದರೂ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಸ ಭಿಕ್ಷುರ್ ಜೀವಟೋ ಭೂತ್ವಾ ಜನ್ತುರ್ ಜರಢವಾಸನಃ । ತೇಷು ದೇಶೇಷು ಬಭ್ರಾಮ ರನ್ಧ್ರೇಷ್ವ್ ಇವ ಪಿಪೀಲಕಃ
ಆ ಭಿಕ್ಷು ಜೀವಂತನಾಗಿ, ಹಳೆಯ ಮನೋಭಾವಗಳಿರುವ ಜೀವಿಯಾಗಿ, ಆ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಕೀಟವಂತೆ ರಂಧ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹಾವುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದನು.
ಆತ್ಮನಿ ದ್ವಿಜಭಕ್ತತ್ವಾತ್ ಸೋ ಽಪಶ್ಯದ್ ದ್ವಿಜತಾಮ್ ಅಥ । ಭಾವೋ ಭಾವವಿಪರ್ಯಾಸೇ ಬಲವಾನ್ ಏವ ವರ್ಧತೇ
ಅವನೊಳಗಿನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮೇಲಿನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕಂಡನು; ಮನಸ್ಸಿನ ಗುಣಗಳು ಬದಲಾಗಿದಾಗ, ಅವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಲವಾಗುತ್ತವೆ.
ಸಾಮನ್ತತಾಮ್ ಅವಾಪಾಸೌ ವಿಪ್ರಸ್ ಸತತಚಿನ್ತಿತಾಮ್ । ಸಾತತ್ಯೇನ ರಸಃ ಪೀತಃ ಫಲತಾಮ್ ಏತಿ ಪಾದಪೇ
ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಯಾವಾಗಲೂ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರಾಜಸ್ಥಾನವನ್ನು ಅವನು ಪಡೆದನು; ಮರವು ನಿರಂತರವಾಗಿ ರಸವನ್ನು ಕುಡಿಯುವಂತೆ, ಅದು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಹಣ್ಣು ಕೊಡುತ್ತದೆ.
ರಾಜ್ಯಾರ್ಥಧರ್ಮಕಾರ್ಯಾಣಾಂ ಕರ್ತೃತ್ವಾತ್ ಸೋ ಽಭವನ್ ನೃಪಃ । ಸ ಕಾಮುಕತಯಾ ರಾಜಾ ಸುರಸ್ತ್ರೀತ್ವಮ್ ಅವಾಪ ಹ
ರಾಜ್ಯ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಕರ್ತವ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದುದರಿಂದ ಅವನು ರಾಜನಾದನು; ಆ ರಾಜನು ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ದೇವಸ್ತ್ರೀಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದನು.
ಲೋಲಲೋಚನಲೋಭೇನ ಸಾ ಮೃಗೀ ರಸಶಾಲಿನೀ । ಬಭೂವ ವಾಸನಾಮೋಹಸ್ ತ್ವ್ ಅಹೋ ದುಃಖಾಯ ಜನ್ತುಷು
ಅವಳ ಅಶಾಂತ ಕಣ್ಣುಗಳ ಲೋಭದಿಂದ, ಆ ಹೆಣ್ಣು ಜಿಂಕೆ ರಸಪೂರ್ಣಳಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದಳು. ವಾಸನೆಗಳ ಮೋಹವು ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ದುಃಖವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ನಿಜ.
ಮೃಗೀ ಸತತಚಿತ್ತಸ್ಥಾ ಬಭೂವ ವಿಪಿನೇ ಲತಾ । ಅವಶ್ಯಮ್ಭಾವಿ ಲವನಂ ಲತಿಕಾನುಬಭೂವ ಹ
ಆ ಜಿಂಕೆ ಸದಾ ಒಂದೇ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಳು, ನಂತರ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ ಹಸುರಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದಳು. ಆ ಹಸುರಿಗೆ ಲವಣದ ರುಚಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದು ತಪ್ಪದಂತಾಗಿತ್ತು.
ಅನ್ತಸ್ಸಞ್ಜ್ಞಾಚಿರಾಭ್ಯಸ್ತಂ ಭ್ರಮರತ್ವಮ್ ಅಥಾತ್ಮನಿ । ಸಾಪಶ್ಯದ್ ಭಾವಮರ್ದೇನ ಸದಾತದ್ಭಾವಭಾವಿತಾ
ಒಳಗೆ ಬಹುಕಾಲ ಮಿಡಿದಿದ್ದ ಮಧುಮಕ್ಕಳ ಭಾವನೆಗೆ ಅವಳು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ, ಆ ಭಾವನೆಗೆ ಬಲವಾಗಿ ಸದಾ ಅದರಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ನೆನೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು.
ಸ ವಾರಣಖುರಕ್ಷೋದಮ್ ಅನುಭೂಯಾಥ ಭಾವಿತಮ್ । ಭೂಯೋ ಭೂಯಃ ಪ್ರಬಭ್ರಾಮ ಮಹಾಸಂಸೃತಿವಿಭ್ರಮಾನ್
ಆಕೆ ಏನೆಂದರೆ, ಆನೆಗಾಲಿನ ಒತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನುಜುಳುವ ಅನುಭವವನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಆ ಭಾವದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮಹಾ ಸಂಸಾರದ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಸಂಸಾರಶತಪರ್ಯನ್ತೇ ರುದ್ರಸ್ ಸೋ ಽಯಮ್ ಅಹಂ ಸ್ಥಿತಃ । ಅಸ್ಮಿನ್ ಸಂಸಾರಸಂರಮ್ಭೇ ಸ್ವಮನೋಮಾತ್ರಸಮ್ಭೃತೇ
ನೂರಾರು ಜನ್ಮಚಕ್ರಗಳ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ನಾನು ರುದ್ರನು, ಈ ಸಂಸಾರದ ಗೊಂದಲದ ಮಧ್ಯೆ, ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಮನಸ್ಸಿನ ಬಲದಿಂದಲೇ ಉಳಿದಿದ್ದೇನೆ.
ಏವಂ ಸಂಶಾನ್ತರೂಪಾಸು ಸಂಸಾರಾರಣ್ಯಭೂಮಿಷು । ಬಹ್ವೀಷ್ವ್ ಅಹಮ್ ಅಭಿಭ್ರಾನ್ತಸ್ ತ್ವ್ ಅಶೂನ್ಯಾಸ್ವ್ ಇವ ಭೂರಿಶಃ
ಹೀಗೆ, ಈ ಸಂಸಾರದ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಅನೇಕ ಭೂಮಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ನಾನು ತುಂಬಾ ತಿರುಗಾಡಿದ್ದೇನೆ, ಅವು ಖಾಲಿಯವೆಯೆಂದಲ್ಲ, ತುಂಬಾ ಜನರಿರುವಂತೆ ಕಂಡಿವೆ.
ಕಸ್ಮಿಂಶ್ಚಿದ್ ಅಭವಂ ಸರ್ಗೇ ತ್ವ್ ಅಹಂ ಜೀವಟನಾಮಕಃ । ಕಸ್ಮಿಂಶ್ಚಿದ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠಃ ಕಸ್ಮಿಂಶ್ಚಿದ್ ವಸುಧಾಧಿಪಃ
ಯಾವುದೋ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಜೀವಟ ಎಂಬ ಜೀವಿಯಾಗಿದ್ದೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿದ್ದೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಭೂಮಿಯ ರಾಜನಾಗಿದ್ದೆ.
ಹಂಸಃ ಪದ್ಮವನೇ ಭೂತ್ವಾ ವಿನ್ಧ್ಯಕಚ್ಛೇ ಚ ವಾರಣಃ । ಹರಿಣೋ ಹೇಹಯಾದ್ರೌ ಚ ದಶಾಮ್ ಅಹಮ್ ಇಮಾಂ ಗತಃ
ಒಂದು ಬಾರಿ ನಾನು ಕಮಲದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಹಂಸನಾಗಿದ್ದೆ, ವಿಂಧ್ಯ ಪರ್ವತದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಆನೆಯಾಗಿದ್ದೆ, ಹೇಹಯರ ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಜಿಂಕೆಯಾಗಿದ್ದೆ—ಹೀಗೆ ನಾನು ಈ ಎಲ್ಲ ಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇನೆ.
ಅತ್ರ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಾಣಿ ಚತುರ್ಯುಗಶತಾನಿ ಚ । ಸಮತೀತಾನ್ಯ್ ಅನನ್ತಾನಿ ದಿನರ್ತುರಚಿತಾನಿ ಚ
ಇಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳು, ನೂರಾರು ಚತುರ್ಯುಗಗಳು, ಅನೇಕ ದಿನಗಳು ಮತ್ತು ಋತುಗಳು ಕಳೆದಿವೆ.
ಮಮ ಪ್ರಥಮಮ್ ಏವ ಪ್ರಾಕ್ಸ್ಫುರಿತಸ್ಯ ಪರಾತ್ ಪದಾತ್ । ಸತ್ತ್ವಜಾತಿತಯಾ ರೂಢೋ ಭಿಕ್ಷುತ್ವೇ ಯೋ ಜ್ಞತಾಕ್ರಮಃ
ನಾನು ಪರಮಾತ್ಮನಿಂದ ಮೊದಲಬಾರಿಗೆ ಉದಯವಾಗುವ ಮೊದಲು, ಸತ್ತ್ವಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ ಭಿಕ್ಷುಕನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪಡೆದ ಶಿಸ್ತು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು.
ಭೂಯೋ ಭೂಯೋ ಽಪ್ಯ್ ಅತಿಕ್ರಮ್ಯ ಗತಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಹಂಸತಾಮ್ । ಸ ಏವ ಪ್ರಾಕ್ತನೋ ಽಭ್ಯಾಸಃ ಫಲಿತಸ್ ಸಙ್ಗಮೋದಯಾತ್
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅನೇಕ ಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಬ್ರಹ್ಮಹಂಸ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿದರೂ, ಹಿಂದಿನ ಅಭ್ಯಾಸವೇ ಸಹವಾಸದಿಂದ ಫಲ ನೀಡಿದೆ.
ದೃಢಾಭ್ಯಾಸೋ ಯ ಏವಾಸ್ಯ ಜೀವಸ್ಯೋದೇತ್ಯ್ ಅವಿಘ್ನತಃ । ಯೋನ್ಯನ್ತರಶತೇನಾಪಿ ತಮ್ ಏವೈಷೋ ಽನುಧಾವತಿ
ಈ ಜೀವಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ದೃಢವಾದ ಅಭ್ಯಾಸವು ಅಡ್ಡಿಯಿಲ್ಲದೆ ಉದಯವಾಗುತ್ತದೋ, ನೂರಾರು ಜನ್ಮಗಳಾದರೂ ಅವನು ಅದನ್ನೇ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಕಾಕತಾಲೀಯಯೋಗೇನ ಕದಾಚಿತ್ ಸಾಧುಸಙ್ಗಮಾತ್ । ಅಶುಭೋ ವಾಸನಾಭ್ಯಾಸೋ ಜೀವಸ್ಯ ವಿನಿವರ್ತತೇ
ಯಾವಾಗಲೋ ಒಮ್ಮೆ, ಒಬ್ಬನು ಸಜ್ಜನರ ಸಂಗದಿಂದ, ದುಷ್ಟವಾದ ಹವ್ಯಾಸಗಳು ಆತನಿಂದ ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ.
ಸಙ್ಗತ್ಯಾದಿಕಮ್ ಏವೈಷ ಕೇವಲಂ ಸ್ವೋದಯಂ ಪ್ರತಿ । ಪ್ರಾಕ್ತನೋ ವಾಸನಾಭ್ಯಾಸೋ ಹೇತುಂ ಲಘುಮ್ ಅಪೇಕ್ಷತೇ
ಈ ಸಂಗಾದಿ ಎಲ್ಲವೂ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಫಲವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಹಳೆಯ ಹವ್ಯಾಸಗಳಿಗೆ ಅಲ್ಪ ಕಾರಣವೇ ಸಾಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಯದ್ ಯದ್ ಅಭ್ಯಸ್ಯತೇ ಽಜಸ್ರಮ್ ಅನ್ಯದೇಹಾನ್ತರೇ ಽಪಿ ಚ । ಜಾಗ್ರತ್ಸ್ವಪ್ನೇಷ್ವ್ ಅಸದ್ ಅಪಿ ತತ್ ಸದ್ ಇತ್ಯ್ ಅನುಭೂಯತೇ
ಯಾವುದನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೋ, ಅದು ಬೇರೆ ದೇಹದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಜಾಗ್ರತ ಅಥವಾ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ, ನಿಜವಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸಹ ನಿಜವೆಂದು ಅನುಭವವಾಗುತ್ತದೆ.
ತತ್ ತದ್ ಅರ್ಥಕ್ರಿಯಾಕಾರಿ ದುಃಖಾಯ ಚ ಸುಖಾಯ ಚ । ಉದೇತಿ ಭಾವನಾ ತಸ್ಮಾದ್ ಭಾವನಾಭಾವನಂ ಜಯಃ
ಆ ಭಾವನೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ, ಅದು ದುಃಖಕ್ಕೂ ಸೌಖ್ಯಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಭಾವನೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೇ ಜಯವಾಗಿದೆ.
ಭಾವನೈವ ಸ್ವಮ್ ಆತ್ಮಾನಂ ದೇಹೋ ಽಯಮ್ ಇತಿ ಪಶ್ಯತಿ । ಸ್ವಸತ್ತಾಮಾತ್ರವಿಸ್ತಾರಂ ತಂ ಗುಲ್ಮತ್ವಮ್ ಇವಾಙ್ಕುರಃ
ಭಾವನೆ ಮಾತ್ರವೇ ತನ್ನನ್ನು ಈ ದೇಹವೆಂದು ನೋಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇದು ತನ್ನ ಸತ್ತೆಯೇ ಹಬ್ಬಿಕೊಂಡಂತದ್ದು, ಹೂವು ಬೆಳೆದು ಕೊಂಬೆಯಾದಂತೆ.
ಭಾವನಾ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯಮಾಣೈಷಾ ನ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಅಪಿ ಶಿಷ್ಯತೇ । ನೈವ ವಿದ್ಯತ ಏವೇತಿ ತದ್ಭ್ರಮೇಣಾಲಮ್ ಅಸ್ತು ನಃ
ಈ ಭಾವನೆ ಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿದರೆ ಏನೂ ಉಳಿಯದು; ಅದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಇಲ್ಲದದ್ದೇ — ಈ ಮೋಹವನ್ನು ಬಿಡೋಣ.