ಬ್ರಹ್ಮಣಿ ತ್ವ್ ಆತ್ಮನಾತ್ಮೈವ ಸ್ಥಿತಃ ಕಚತಿ ಬಿಮ್ಬತಿ । ದ್ವೈತೀಭವತ್ಯ್ ಅದೇಹೋ ಽಪಿ ಚಿನ್ಮಯತ್ವಾತ್ ಸ್ವಭಾವತಃ
ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿ ಆತ್ಮನೇ ಉಳಿದು, ಪ್ರಕಾಶವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ, ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ. ದೇಹವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಅದು ಎರಡು ಎಂದು ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
ಯದ್ ಯಥೈವಾತ್ಮಕಚನಂ ಚೇತಿತಂ ಕಚತಾತ್ಮನಾ । ಅಸತ್ಯಮ್ ಅಪಿ ತನ್ ನೇಹ ವ್ಯಭಿಚಾರಿ ಕದಾಚನ
ಯಾವುದೇ ವಸ್ತುವನ್ನು ಆತ್ಮನ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಏನು ತರಹ ಕಾಣಿಸಿದರೂ, ಅದು ನಿಜವಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಕೂಡ, ಇಲ್ಲಿ ಆ ರೂಪವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಹೇಮತ್ವಕಟಕತ್ವೇ ದ್ವೇ ಸತ್ಯಾಸತ್ಯಸ್ವರೂಪಿಣೀ । ಹೇಮ್ನಿ ಭಾಣ್ಡಮತೌ ಯದ್ವಚ್ ಚಿತ್ತ್ವಾಚಿತ್ತ್ವೇ ತಥಾತ್ಮನಿ
ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದ ಕಂಗಣ ಎರಡೂ ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿಜವೂ ಅನಿಜವೂ ಆಗಿವೆ. ಚಿನ್ನದಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರೆ ಎಂದು ಕಲ್ಪಿಸುವಂತೆ, ಆತ್ಮನಲ್ಲಿ ಚೈತನ್ಯ ಮತ್ತು ಅಚೈತನ್ಯವೂ ಕಲ್ಪನೆ ಮಾತ್ರ.
ಸರ್ವಗತ್ವಾಚ್ ಚಿತೇಶ್ ಚಿತ್ತ್ವಂ ನಿತ್ಯಂ ಮನಸಿ ವಿದ್ಯತೇ । ಹೇಮತ್ವಂ ಕಟಕಸ್ಯೇವ ಜಡತಾ ಚ ಸ್ಥಿತಾನ್ಯದಾ
ಚೈತನ್ಯ ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಇರುವುದರಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚೈತನ್ಯ ಸದಾ ಇರುತ್ತದೆ. ಚಿನ್ನದ ಕಂಗಣದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನತ್ವ ಇರುವಂತೆ, ಬೇರೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜಡತ್ವವೂ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.
ಚಿತ್ತ್ವಜಾಡ್ಯಾತ್ಮಕಂ ಚಿತ್ತಂ ದೃಢಂ ಭಾವಯತಿ ಸ್ವಯಮ್ । ಯದಾ ಯಥೈವ ಯದ್ಭಾವಂ ತದಾ ಭವತಿ ತತ್ ತಥಾ
ಮನಸ್ಸು ಚೈತನ್ಯವೂ ಜಡವೂ ಆಗಿದೆ. ಅದು ಯಾವ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೋ, ಯಾವಾಗ, ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಯಾವ ಭಾವನೆಗೆ ಮನಸ್ಸು ಒತ್ತುಕೊಡುತ್ತದೋ, ಆಗ ಅದು ಅದೇ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ.
ಕಾಲೇ ಕಾಲೇ ಚಿತಾ ಜೀವಸ್ ತ್ವ್ ಅನ್ಯೋ ಽನ್ಯೋ ಭವತಿ ಸ್ವಯಮ್ । ಭಾವಿತಾಕಾರವಾನ್ ಅನ್ತರ್ ವಾಸನಾಕಣಿಕೋದಯಾತ್
ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ, ಆ ಚೈತನ್ಯವೇ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಜೀವಿಗಳಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಒಳಗಿರುವ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಿಂದ ಯಾವ ರೂಪವನ್ನು ಮನಸ್ಸು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೋ, ಅದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅದು ಹೊರಬರುತ್ತದೆ.
ಸ್ವಪ್ನೇ ದೃಷ್ಟೋ ಯಥಾ ಗ್ರಾಮೋ ಯಾತಿ ಸತ್ಯಾತ್ಮತಾಂ ಕ್ಷಣಮ್ । ದೇಹಾದ್ ದೇಹಂ ತಥಾ ಯಾತಿ ಜೀವೋ ಽಯಂ ಪ್ರತಿಭಾತ್ಮಕಮ್
ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ ಊರು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ನಿಜವಾದಂತೆ ಕಾಣಿಸುವಂತೆ, ಈ ಜೀವವೂ ದೇಹದಿಂದ ದೇಹಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾ, ಕೇವಲ ಪ್ರತ್ಯಯದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಪ್ರತಿಭಾಸೋ ಯಥಾ ಸ್ವಪ್ನೇ ನರಃ ಕುಡ್ಯಂ ಪಟಂ ಭವೇತ್ । ಭವತ್ಯ್ ಅಸತ್ಯಮ್ ಏವೈವಂ ದೇಹಾದ್ ದೇಹಾನ್ತರಂ ಸ ನಃ
ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಗೋಡೆ ಅಥವಾ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ಅವು ನಿಜವಾಗಿರದೆ ಕೇವಲ ಕಾಣಿಕೆ ಮಾತ್ರವಾಗಿರುವಂತೆ, ನಮ್ಮ ದೇಹದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ದೇಹಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದೂ ನಿಜವಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಭ್ರಮೆಯೇ.
ಅಸತ್ಯಮ್ ಏವ ಮ್ರಿಯತೇ ತ್ವ್ ಅಸತ್ಯಂ ಜಾಯತೇ ಪುನಃ । ಜೀವಸ್ ಸ್ವಪ್ರತಿಭಾಸೇನ ಸ್ವಪ್ನವತ್ ಸ್ವಾನ್ಯರೂಪವತ್
ಅಸತ್ಯವೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಅಸತ್ಯವೇ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಜೀವನು ತನ್ನದೇ ರೂಪದಿಂದ, ಕನಸಿನಂತೆಯೇ, ಸ್ವಂತ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾರಾದರೂ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳುತ್ತಾನೆ.
ಕಾಲೇನೈತಾವತಾ ರೂಪಮ್ ಇದಂ ತ್ಯಾಜ್ಯಂ ಮಯೇತ್ಯ್ ಅಸೌ । ಪ್ರಾಕೃತಂ ನಿಶ್ಚಯಂ ರೂಢಂ ಭವತ್ಯ್ ಅನುಭವತ್ ಸ್ವತಃ
ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ, 'ಇದು ನನ್ನದು' ಎಂಬ ಭಾವನೆಯೊಂದಿಗೆ ಈ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಅನುಭವದಿಂದಲೇ ಈ ನಿಶ್ಚಯವು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ 자리ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ವಸ್ತು ದೃಷ್ಟಮ್ ಅದೃಷ್ಟಂ ಚ ಸ್ವಪ್ನೇ ಸಮನುಭೂಯತೇ । ಜೀವಸ್ವಪ್ನಂ ಜಗದ್ರೂಪಂ ವಿದ್ಧಿ ವೇದ್ಯವಿದಾಂ ವರ
ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ ಮತ್ತು ನೋಡದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸಬಹುದು. ಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಜೀವನ ಕನಸಿನಂತೆಂದು ತಿಳಿ.
ಅಜಾಗ್ರದ್ದ್ರಷ್ಟೃದೃಶ್ಯೋ ಯಸ್ ಸೋ ಽಭಿಧಾನಾದಿನಾ ವಿನಾ । ನ ಸ್ವಪ್ನೋ ಭಿದ್ಯತೇ ಸ್ವಸ್ಮಾದ್ ಅಚ್ಛಾತ್ ಸಂವಿತ್ತಿಮಾತ್ರಕಾತ್
ಯಾವುದು ಜಾಗೃತಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಹೆಸರು ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಲ್ಲದೆ, ನೋಡುವವನೂ ನೋಡುವದೂ ಆಗಿರುವದೋ, ಅದು ಕನಸಿನಿಂದ ಬೇರ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನ ಮಾತ್ರ, ಪಾರದರ್ಶಕವಾಗಿಯೂ, ವಿಭಜನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಇರುತ್ತದೆ.
ಅನ್ಯಪೂರ್ವಾಭಿಧಬೃಹತ್ಸ್ವಪ್ನಂ ಪಶ್ಯತಿ ನಾ ಯಥಾ । ಅಪ್ರಾಗ್ದೃಷ್ಟಂ ತಥೈಷಾ ಸ್ವಂ ಚೇತನಂ ಚಿತ್ ಪ್ರಪಶ್ಯತಿ
ಹೆಗಲಾದರೂ, ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಹಿಂದೆ ಕೇಳದದ್ದನ್ನೋ, ನೋಡದದ್ದನ್ನೋ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ, ಈ ಚೇತನವೂ ಹಿಂದೆ ಅನುಭವಿಸಿದದ್ದನ್ನೇ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಪ್ರಾಕ್ಕೃತಾ ವಾಸನಾದ್ಯಾಶು ಪೌರುಷೇಣೈವ ಜೀಯತೇ । ಹ್ಯಃಕುಕರ್ಮಾದ್ಯ ಯತ್ನೇನ ಪ್ರಯಾತಿ ಹಿ ಸುಕರ್ಮತಾಮ್
ಹಿಂದೆ ಬಂದಿರುವ ಮನಸ್ಸಿನ ಹಳೆಯ ಅಭ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ದೃಢವಾದ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಬೇಗನೆ ಜಯಿಸಬಹುದು. ನಿನ್ನೆ ಮಾಡಿದ ಕೆಟ್ಟ ಕೆಲಸವನ್ನೂ ಶ್ರಮದಿಂದ ಇಂದಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಿ ಮಾಡಬಹುದು.
ಮೋಕ್ಷಾದ್ ಋತೇ ನ ಶಾಮ್ಯನ್ತಿ ಜೀವಾನಾಂ ಚಕ್ಷುರಾದಯಃ । ಉನ್ಮಜ್ಜನ್ತಿ ನಿಮಜ್ಜನ್ತಿ ಕೇವಲಂ ದೇಶಕಾಲತಃ
ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ತಲುಪದೆ ಜೀವಿಗಳ ದೃಷ್ಟಿ ಮುಂತಾದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಎಂದಿಗೂ ನಿಶ್ಚಲವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅವು ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಕಾಲದ ಪ್ರಕಾರ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಉದಯಿಸಿ ಅಡಗುತ್ತಾ ಇರುತ್ತವೆ.
ಚಿತ್ತ್ವಸ್ಯ ಕಲನಾತ್ ತಸ್ಯ ದೇಹೋ ಽಗ್ರ ಇವ ತಿಷ್ಠತಿ । ಪಞ್ಚಾತ್ಮಾ ಭಾವಿತೋ ಽಸತ್ಯೋ ಮಹಾಯಕ್ಷಶ್ ಶಿಶೋರ್ ಇವ
ಮನಸ್ಸಿನ ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದ ಅದರ ದೇಹವು ನಿಜವಾಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಐದು ಅಂಶಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಈ ದೇಹವು ಕಲ್ಪಿತವಾದದು, ನಿಜವಲ್ಲ, ಅದು ಮಗುವಿಗೆ ಭಯಂಕರ ರಾಕ್ಷಸನಂತೆ ಕಾಣುವುದು.
ಮನೋ ಬುದ್ಧಿರ್ ಅಹಙ್ಕಾರಸ್ ತಥಾ ತನ್ಮಾತ್ರಪಞ್ಚಕಮ್ । ಇತಿ ಪುರ್ಯಷ್ಟಕಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ದೇಹೋ ಽಸಾವ್ ಆತಿವಾಹಿಕಃ
ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿ, ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಐದು ಸೂಕ್ಷ್ಮಭೂತಗಳು—ಇವುಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಎಂಟು ಭಾಗಗಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮದೇಹ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಇದನ್ನೇ 'ವಾಹಕದೇಹ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಅಮೂರ್ತ ಏವ ಚಿತ್ತಾತ್ಮಾ ಖತ್ವಮ್ ಅಸ್ಯಾತಿಪೀನತಾ । ವಾತತಾಸ್ಯ ಮಹಾಗುಲ್ಫೋ ದೇಹತಾಸ್ಯ ಸುಮೇರುತಾ
ಚೇತನೆಯ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ರೂಪವಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅದರ ವಿಶಾಲತೆ ಆಕಾಶದಂತಿದೆ; ಅದರ ಚಲನೆ ಗಾಳಿಯಂತಿದೆ, ದೇಹವೇ ಅದರ ದೊಡ್ಡ ಕಾಲುಗುರು, ಅದರ ಭಾರವು ಸುತ್ತಲೂ ಇರುವ ಮಹಾಮೇರುಗಿರಿಗಿಂತಲೂ ದೊಡ್ಡದು.
ದ್ವಿರವಸ್ಥಃ ಕ್ರಮೇಣೈಷ ನಿರವಸ್ಥಸ್ ತು ಮುಕ್ತಿಭಾಕ್ । ಸುಷುಪ್ತತೈಕಾವಸ್ಥಾಸ್ಯ ಜಡಾ ಕ್ರೋಡೀಕೃತೋದಯಾ
ಈ ಸೂಕ್ಷ್ಮದೇಹಕ್ಕೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಎರಡು ಸ್ಥಿತಿಗಳು ಇವೆ, ಆದರೆ ಮುಕ್ತನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಸ್ಥಿತಿಯೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ; ಗಾಢನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಅದು ಒಂದೇ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳು ಒಳಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಜಡವಾಗಿರುತ್ತವೆ.
ಸ್ವಪ್ನತಾಸ್ಯೇತರಾವಸ್ಥಾ ದೇಹಪ್ರತ್ಯಯಶಾಲಿನೀ । ಆಮೋಕ್ಷಂ ಭ್ರಮತೀಹಾಯಮ್ ಇತಿ ಸ್ಥಾವರಜಙ್ಗಮೈಃ
ಇದರ ಇತರ ಸ್ಥಿತಿಗಳು ಕನಸಿನಂತಿವೆ, ದೇಹದೊಡನೆ ತಾನೇ ಒಂದೆಂದು ಭಾವಿಸುವ ಸ್ವಭಾವವುಳ್ಳವು; ಮುಕ್ತಿಯವರೆಗೆ ಇದು ಸ್ಥಾವರ-ಜಂಗಮಗಳ ನಡುವೆ ಇಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.
ಕದಾಚಿದ್ ಧಿ ಸುಷುಪ್ತಸ್ಥಃ ಕದಾಚಿತ್ ಸ್ವಪ್ನಸಂಸ್ಥಿತಃ । ಆತಿವಾಹಿಕದೇಹೋ ಽಯಂ ಸರ್ವಸ್ಯೈವಾವತಿಷ್ಠತೇ
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಆಳನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿರುವಾಗಲೂ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕನಸಿನ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವಾಗಲೂ, ಈ ಸೂಕ್ಷ್ಮದೇಹವು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಲ್ಲಿಯೂ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.
ಯದಾ ಸುಷುಪ್ತಭಾವಸ್ಥೋ ಭಾವಿದುಃಖಪ್ರಬೋಧನಃ । ತದಾಕಾಶೋಪಲಸಮಸ್ ತಿಷ್ಠತ್ಯ್ ಅನುದಿತಾಕೃತಿಃ
ಯಾವಾಗ ಆಳನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿರುವವನು ಮುಂದಿನ ದುಃಖದಿಂದ ಎಚ್ಚರವಾಗಬೇಕಾದವನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಆಗ ಅವನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ಕಲ್ಲಿನಂತೆ, ಹೊರಗೆ ಕಾಣದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾನೆ.
ಸ್ಥಾವರಾದ್ಯಾಸ್ವ್ ಅವಸ್ಥಾಸು ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷದಶಾಸು ಚ । ಭವತ್ಯ್ ಏಷ ಸುಷುಪ್ತಸ್ಥೋ ಘನಮೋಹಶ್ ಶಿಲಾಘನಃ
ಸ್ಥಾವರಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷದ ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಈವನು ಆಳನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಮೋಹದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಲ್ಲಿನ ಗುಡ್ಡೆಯಂತೆ ಇರುತ್ತಾನೆ.
ಸುಷುಪ್ತತಾಸ್ಯ ಜಡತಾ ಸ್ವಪ್ನೋ ಽಸ್ಯೇಯಂ ತು ಸಂಸೃತಿಃ । ಯಃ ಪ್ರಬೋಧೋ ಽಸ್ಯ ಸಾ ಮುಕ್ತಿಸ್ ತಜ್ ಜಾಗ್ರತ್ ಸಾ ಚ ತುರ್ಯತಾ
ಅವನ ಆಳನಿದ್ರೆ ಅಜ್ಞಾನ; ಅವನ ಕನಸು ಈ ಸಂಸಾರ; ಅವನಿಗೆ ಎಚ್ಚರವಾದರೆ ಅದು ಮುಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ; ಎಚ್ಚರವೇ ನಾಲ್ಕನೇ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿದೆ.
ಜೀವಪ್ರಬೋಧೋ ಮುಕ್ತಿರ್ ಹಿ ಸಾ ಚೇಹ ದ್ವಿವಿಧೋಚ್ಯತೇ । ಏಕಾ ಜೀವನ್ಮುಕ್ತತೇತಿ ದ್ವಿತೀಯಾದೇಹಮುಕ್ತತಾ
ಜೀವನಿಗೆ ಜಾಗೃತಿ ಬಂದಾಗಲೇ ಅದು ಮುಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ. ಈ ಮುಕ್ತಿ ಇಲ್ಲಿ ಎರಡು ವಿಧವಾಗಿದೆ — ಒಂದು ಜೀವಂತವಾಗಿರುವಾಗಲೇ ಮುಕ್ತಿ, ಇನ್ನೊಂದು ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟ ನಂತರದ ಮುಕ್ತಿ.
ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿರ್ ಹಿ ತುರ್ಯತ್ವಂ ತುರ್ಯಾತೀತಂ ಪರಂ ತತಃ । ಮುಕ್ತಿರ್ ಜೀವಪ್ರಬೋಧೋ ಹಿ ಸ ಚ ಬುದ್ಧಿಪ್ರಯತ್ನತಃ
ಜೀವಂತವಾಗಿರುವಾಗಲೇ ಮುಕ್ತಿಯಾಗುವುದು ಅದು ನಾಲ್ಕನೇ ಸ್ಥಿತಿ, ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೇಲು ತುರ್ಯಾತೀತ ಸ್ಥಿತಿ ಇದೆ. ಮುಕ್ತಿ ಎಂದರೆ ಜೀವಿಗೆ ಜಾಗೃತಿ ಬರುವದು, ಅದು ಬುದ್ಧಿಯ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಸಾಧ್ಯ.
ಜ್ಞಾನಪ್ರಮಾಣೋ ಜೀವೋ ಽನ್ತರ್ ಯಜ್ ಜಾನಾತಿ ಹಿ ತನ್ಮಯಃ । ಜಾನಾತು ಜ್ಞಪ್ತಿಮ್ ಏವಾತೋ ಭವತ್ಯ್ ಆಶು ಸ ತನ್ಮಯಃ
ಜ್ಞಾನವೇ ಜೀವಿಗೆ ಅಳತೆ. ಅದು ಯಾವುದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆಯೋ, ಅದೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ತಿಳಿಯಲಿ, ಆಗ ಅದು ಬೇಗನೇ ಅದೇ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ.
ಪಶ್ಯತೀಮಮ್ ಅಯಂ ಜೀವಸ್ ಸುದೀರ್ಘಂ ಸ್ವಪ್ನವಿಭ್ರಮಮ್ । ಮಿಥ್ಯೋದಿತಂ ಸ್ವಹೃದಯೇ ಸ್ವಚ್ಛ ಏವ ಶಿಲೀಕೃತೇ
ಈ ಜೀವನು ತನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸುಮ್ಮನಾಗಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿರುವ, ಬಹಳ ದೀರ್ಘವಾದ ಕನಸಿನ ಗೊಂದಲವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಇರುತ್ತದೆ, ಅದು ನಿಜವಲ್ಲದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಜೀವಾಣೋರ್ ಅನ್ತರ್ ಅಸ್ತ್ಯ್ ಅಸ್ಯ ನ ಕಿಞ್ಚಿಚ್ ಚಿತ್ಕಲಾಂ ವಿನಾ । ತಾಮ್ ಏವಾನ್ಯತಯಾ ಪಶ್ಯನ್ ಮುಧೈವ ಪರಿಶೋಚತಿ
ಈ ಜೀವಕಣದೊಳಗೆ ಚೈತನ್ಯದ ಕಿರಣವನ್ನಷ್ಟೇ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಅದನ್ನೂ ಬೇರೆದೆಂದು ನೋಡಿ, ನಿರರ್ಥಕವಾಗಿ ದುಃಖಪಡುತ್ತಾನೆ.
ಜೀವಾಣೋರ್ ಅನ್ತರ್ ಅಸ್ತ್ಯ್ ಅಸ್ಯ ನ ಕಿಞ್ಚಿತ್ ಪರಮಾದ್ ಋತೇ । ಯತ್ರ ತತ್ರ ಜಗದ್ ದೃಷ್ಟಮ್ ಅಹೋ ಮಾಯಾವಿಜೃಮ್ಭಿತಮ್
ಈ ಜೀವಕಣದೊಳಗೆ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಇನ್ನೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಜಗತ್ತನ್ನು ನೋಡಿದರೂ, ಅದು ಮಾಯೆಯ ಆಟವೇ.