ನಿತ್ಯಮ್ ಏವ ಶರೀರಸ್ಥಮ್ ಇದಂ ಧ್ಯಾಯೇತ್ ಪರಂ ಶಿವಮ್ । ಸರ್ವಪ್ರತ್ಯಯಕರ್ತಾರಂ ಸ್ವಯಮ್ ಆತ್ಮಾನಮ್ ಆತ್ಮನಾ
ಯಾವಾಗಲೂ ದೇಹದೊಳಗೆ ಇರುವ ಪರಮ ಮಂಗಳವನ್ನು, ಎಲ್ಲ ಅನುಭವಗಳಿಗೂ ಕಾರಣವಾಗಿರುವ ಆತ್ಮನನ್ನು, ತಾನೇ ತನಗೆ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಬೇಕು.
ಶಯಾನಮ್ ಉತ್ಥಿತಂ ಚೈವ ವ್ರಜನ್ತಮ್ ಅಥ ವಾ ಸ್ಥಿತಮ್ । ಸ್ಪೃಶನ್ತಮ್ ಅಭಿತಸ್ ಸ್ಪರ್ಶಾಂಸ್ ತ್ಯಜನ್ತಮ್ ಅಥ ವಾಭಿತಃ
ಮನುಷ್ಯನು ಹಾಸಿರಲಿ, ಎದ್ದಿರಲಿ, ನಡೆಯುತ್ತಿರಲಿ ಅಥವಾ ನಿಂತಿರಲಿ, ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಸ್ಪರ್ಶಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರಲಿ ಅಥವಾ ಅವುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿರಲಿ, ಯಾವಾಗಲೂ ಜಾಗರೂಕನಾಗಿರಬೇಕು.
ಭುಞ್ಜಾನಂ ಸನ್ತ್ಯಜನ್ತಂ ಚ ಭೋಗಾನ್ ಆಭೋಗಪೀವರಾನ್ । ಬಾಹ್ಯಾರ್ಥಗಣಕರ್ತಾರಂ ಸರ್ವಕಾರ್ಯಸ್ವರೂಪದಮ್
ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರಲಿ ಅಥವಾ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಿರಲಿ, ಹೊರಗಿನ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿರಲಿ ಅಥವಾ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳ ರೂಪವಾಗಿರಲಿ, ಆತ್ಮನೇ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಕರ್ತೃ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.
ದೇಹಲಿಙ್ಗೇಶ್ವರಾನ್ತಸ್ಸ್ಥಂ ತ್ಯಕ್ತಲಿಙ್ಗಾನ್ತರಾದಿಕಃ । ಯಥಾಪ್ರಾಪ್ತಾರ್ಥಸಂವಿತ್ತ್ಯಾ ಬೋಧಲಿಙ್ಗಂ ಪ್ರಪೂಜಯೇತ್
ದೇಹದೊಳಗಿನ ಸ್ವಾಮಿಯನ್ನು ಅರಿತು, ಇತರ ಒಳಗಿನ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಯಾವುದು ದೊರೆತಿದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಅರಿವಿನಿಂದ, ಜ್ಞಾನರೂಪವಾದ ಗುರುತಿಗೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು.
ಪ್ರವಾಹಾಪತಿತಾರ್ಥಸ್ ತು ಸಮ್ಬೋಧಸ್ನಾನಶುದ್ಧಿಮಾನ್ । ನಿತ್ಯಾವಬೋಧಾರ್ಹಣಯಾ ಬೋಧಲಿಙ್ಗಂ ಪ್ರಪೂಜಯೇತ್
ವಿಷಯಗಳ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಹರಿದು ಹೋದ ಮನಸ್ಸು, ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನದಿಂದ ಶುದ್ಧಿಯಾದವನು, ಸದಾ ಜಾಗೃತಿಯಿಂದ ಚೇತನದ ಸಂಕೇತವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.
ಆದಿತ್ಯಭಾವನಾಭೋಗಭಾವಿತಾಮ್ಬರಭಾಸ್ಕರಮ್ । ಶಶಾಙ್ಕಭಾವನಾಭೋಗಭಾವಿತೇನ್ದುಂ ಸದೋದಿತಮ್
ಸೂರ್ಯಧ್ಯಾನದ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಸೂರ್ಯನನ್ನು, ಚಂದ್ರಧ್ಯಾನದ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಸದಾ ಉದಯವಾಗಿರುವ ಚಂದ್ರನನ್ನು ಅವನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.
ಪ್ರತಿಭಾತಪದಾರ್ಥೌಘನಿತ್ಯಾವಗತಸಂವಿದಮ್ । ದ್ವಾರೈರ್ ವಹನ್ತಂ ಶಾರೀರೈರ್ ಮುಖೇ ಪ್ರಾಣಸ್ವರೂಪಿಣಮ್
ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶವಾಗುವ ಅನೇಕ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಯಾವ ಚೇತನ ಸದಾ ಅರಿಯುತ್ತದೋ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಮೂಲಕ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಉಸಿರಾಗಿ ಹರಿಯುವ ಪ್ರಾಣರೂಪವಾದ ಅದನ್ನು ಅವನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.
ರಸೀಕೃತರಸಂ ಪ್ರಾಣಸ್ವಾನ್ತೋದಾತ್ತತುರಙ್ಗಮಮ್ । ಪ್ರಾಣಾಪಾನರಥಾರೂಢಂ ಗೂಢಮ್ ಅನ್ತರ್ಗುಹಾಶಯಮ್
ರಸವನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುವ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಉನ್ನತವಾದ ಕುದುರೆಯಂತೆ ಸಂಚರಿಸುವ, ಉಸಿರು ಮತ್ತು ಉಚ್ಚ್ವಾಸದ ರಥದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವ, ಒಳಗಿನ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅವನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.
ಜ್ಞಾತಾರಂ ಜ್ಞೇಯದೃಷ್ಟೀನಾಂ ಕರ್ತಾರಂ ಸರ್ವಕರ್ಮಣಾಮ್ । ಭೋಕ್ತಾರಂ ಸರ್ವಭೋಜ್ಯಾನಾಂ ಸ್ಮರ್ತಾರಂ ಸರ್ವಸಂವಿದಾಮ್
ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಅರಿಯುವವನನ್ನು, ಎಲ್ಲಾ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವನನ್ನು, ಎಲ್ಲ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವವನನ್ನು, ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನಗಳನ್ನು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಡುವವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.
ಸಮ್ಯಕ್ಸಂವಿದಿತಾಙ್ಗೌಘಂ ಭವಭಾವನಭಾವಿತಮ್ । ಆಭಾಸಭಾಸನಂ ಭೂರಿ ಸರ್ವಗಂ ಚಿನ್ತಯೇಚ್ ಛಿವಮ್
ಎಲ್ಲ ಅಂಗಗಳು ಜ್ಞಾನದಿಂದ ತುಂಬಿರುವಂತೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದಿರುವವನನ್ನು, ಭಾವನೆಗಳಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡಿರುವವನನ್ನು, ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುವವನನ್ನು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.
ನಿಷ್ಕಲಂ ಸಕಲಂ ಚೈವ ದೇಹಸ್ಥಂ ವ್ಯೋಮಚಾರಿಣಮ್ । ಅರಞ್ಜಿತಂ ರಞ್ಜಿತಂ ಚ ನಿತ್ಯಮ್ ಅಙ್ಗಾಙ್ಗಸಂವಿದಾ
ಭಾಗಗಳಿಲ್ಲದವನಾಗಿಯೂ ಭಾಗಗಳಿರುವವನಾಗಿಯೂ, ದೇಹದಲ್ಲಿ ಇರುವವನಾಗಿಯೂ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವನಾಗಿಯೂ, ವರ್ಣವಿಲ್ಲದವನಾಗಿಯೂ ವರ್ಣವಿರುವವನಾಗಿಯೂ, ಯಾವಾಗಲೂ ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಇರುವವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.
ಮನೋಮನನಶಕ್ತಿಸ್ಥಂ ಪ್ರಾಣಾಪಾನಾನ್ತರೋದಿತಮ್ । ಹೃತ್ಕಣ್ಠತಾಲುಮಧ್ಯಸ್ಥಂ ಭ್ರೂನಾಸಾಪುಟಪೀಠಗಮ್
ಮನಸ್ಸಿನ ಚಿಂತನೆ ಮತ್ತು ಪರಾಮರ್ಶೆಯ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವವನನ್ನು, ಉಸಿರಾಟದ ಒಳಗೆಹಾಕುವ ಮತ್ತು ಹೊರಹಾಕುವ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವವನನ್ನು, ಹೃದಯ, ಕಂಠ ಮತ್ತು ತಾಲುವಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರುವವನನ್ನು, ಭ್ರೂಮಧ್ಯ ಮತ್ತು ಮೂಗಿನ ರಂಧ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.
ಷಟ್ತ್ರಿಂಶತ್ಪದಕೋಟಿಸ್ಥಮ್ ಉನ್ಮನಾನ್ತದಶಾತಿಗಮ್ । ಕುರ್ವನ್ತಮ್ ಅನ್ತಶ್ ಶಬ್ದಾದೀಂಶ್ ಚೋದಯನ್ತಂ ಮನಃಖಗಮ್
ಮೂವತ್ತಾರು ಪದಾರ್ಥಗಳ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವುದು, ಮನಸ್ಸಿನ ಹತ್ತು ಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿ, ಒಳಗಿನ ಶಬ್ದಾದಿ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಉದಯಗೊಳಿಸಿ, ಮನಸ್ಸಿನ ಹಕ್ಕಿಯನ್ನು ಚಲಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ವಿಕಲ್ಪಿನ್ಯ್ ಅವಿಕಲ್ಪೇ ಚ ತ್ರಿವಿಧೇ ವಾಕ್ಪಥೇ ಸ್ಥಿತಮ್ । ತಿಲೇ ತೈಲಮ್ ಇವಾಙ್ಗೇಷು ಸರ್ವೇಷ್ವ್ ಏವಾನ್ತರ್ ಆಶ್ರಿತಮ್
ಕಲ್ಪನೆ, ಅಕಲ್ಪನೆ ಮತ್ತು ಮಿಶ್ರವಾದ ಮಾತಿನ ಮೂರು ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವದು, ಎಲ್ಲ ಅಂಗಗಳೊಳಗೂ ಎಳ್ಳಿನೊಳಗಿನ ಎಣ್ಣೆಯಂತೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿ, ಎಲ್ಲರೊಳಗೂ ನೆಲೆಸಿದೆ.
ಕಲಾಕಲಙ್ಕರಹಿತಂ ಕಲಿತಂ ಕಲನಾಗಣೈಃ । ಏಕದೇಶೇ ಸ್ವಹೃತ್ಪದ್ಮೇ ಸರ್ವದೇಹೇ ಚ ಸಂಸ್ಥಿತಮ್
ಕಾಲ ಅಥವಾ ಕಲೆಯ ಮಸುಕಿಲ್ಲದೆ, ಅನೇಕ ರೂಪಾಂತರಗಳೊಂದಿಗೆ, ಒಂದು ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ—ಸ್ವಂತ ಹೃದಯದ ಕಮಲದಲ್ಲಿ—ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣ ದೇಹದಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ.
ಚಿನ್ಮಾತ್ರಮ್ ಅಮಲಾಭಾಸಂ ಕಲಾಕಲನಕಲ್ಪನಮ್ । ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷದೃಶ್ಯಂ ಸರ್ವತ್ರ ಸ್ವಾನುಭೂತಿಮಯಾತ್ಮಕಮ್
ಮಾತ್ರ ಚೈತನ್ಯ, ಮಲಿನತೆ ಇಲ್ಲದ ಪ್ರಕಾಶ, ಎಲ್ಲ ಕಲ್ಪನೆಗಳ ಆಧಾರ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವದು, ಸ್ವಾನುಭವದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಸ್ವರೂಪ.
ಪ್ರತ್ಯಕ್ಚೇತನಮ್ ಆತ್ಮೀಯಮ್ ಆತ್ಮತ್ವೇನ ಪುರಸ್ಸ್ಥಿತಮ್ । ಪದಾರ್ಥತಾಮ್ ಉಪೇತ್ಯಾಶು ಕ್ಷಣಾದ್ ದ್ವಿತ್ವಮ್ ಇವಾಗತಮ್
ನನ್ನೊಳಗಿನ ಜ್ಞಾನವೇ ನನ್ನ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದೆ. ಅದು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ವಸ್ತುವಿನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು, ಎರಡು ಎಂದು ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ.
ಸಹಸ್ತಪಾದಾವಯವಸ್ ಸಕೇಶನಖದನ್ತಕಃ । ಸ್ವದೇಹೋ ಽಹಂ ಚಿದಾಭಾಸೋ ದೇವೋ ಽಯಮ್ ಇತಿ ಭಾವಯೇತ್
ಹಸ್ತ, ಕಾಲು, ಅಂಗಗಳು, ಕೂದಲು, ನಖ, ಹಲ್ಲುಗಳಿರುವ ಈ ದೇಹವೇ ನನ್ನದು; ಈ ಚೈತನ್ಯಪ್ರತಿಬಿಂಬವೇ ನಾನು; ಈ ದೇವರೂ ನಾನು ಎಂಬಂತೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭಾವಿಸಬೇಕು.
ವಿಚಿತ್ರಾಶ್ ಶಕ್ತಯೋ ಬಹ್ವ್ಯೋ ನಾನಾಚಾರಾ ಮನೋದೃಶಾಮ್ । ಉಪಾಸತೇ ಮಾಂ ಮಾನಸ್ಯಃ ಪತ್ನ್ಯೋ ವರಮ್ ಇವೋತ್ತಮಮ್
ಅನೇಕ ವಿಧವಾದ, ವಿಭಿನ್ನ ಸ್ವಭಾವದ ಶಕ್ತಿಗಳು, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಕಾಣುವ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ಮನಸ್ಸಿನ ಒಡೆಯನಾದ ನನ್ನನ್ನು ಹೆಂಡಿರಂತೆ ಪೂಜಿಸುತ್ತವೆ.
ಮನೋ ಮೇ ದ್ವಾರಪಾಲೋ ಽಯಮ್ ನಿವೇದಿತಜಗತ್ತ್ರಯಃ । ಚಿನ್ತೇಯಂ ಮೇ ಪ್ರತೀಹಾರೀ ಪುರಸ್ಸ್ಥಾ ಶುದ್ಧರೂಪಿಣೀ
ಈ ಮನಸ್ಸೇ ನನ್ನ ಬಾಗಿಲಿನ ಕಾಯುವವನು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದವನು ಎಂದು ನಾನು ಯೋಚಿಸಬೇಕು. ನನ್ನ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿರುವ ಈ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವೇ ಶುದ್ಧರೂಪದ ಬಾಗಿಲು ಕಾಯುವವಳಾಗಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಬೇಕು.
ಶಕ್ತಿರ್ ಮಮಾಙ್ಗಗಾ ಬುದ್ಧಿಃ ಕ್ರಿಯಾ ಚೈವಾಪರಾಙ್ಗಗಾ । ಜ್ಞಾನಾನಿ ಚ ವಿಚಿತ್ರಾಣಿ ಭೂಷಣಾನ್ಯ್ ಅಙ್ಗಗಾನಿ ಮೇ
ನನ್ನ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ, ಬುದ್ಧಿ ನನ್ನೊಳಗೆ ನೆಲೆಸಿದೆ, ಕ್ರಿಯೆ ನನ್ನ ಮತ್ತೊಂದು ಭಾಗವಾಗಿದೆ.色色ವಾದ ಜ್ಞಾನಗಳು ನನ್ನ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುವ ಆಭರಣಗಳಾಗಿವೆ.
ಕರ್ಮೇನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ದ್ವಾರಾಣಿ ಬುದ್ಧೀನ್ದ್ರಿಯಗಣೋ ಽಙ್ಗನಾಃ । ಅಯಂ ಸೋ ಽಹಮ್ ಅನನ್ತಾತ್ಮಾ ವ್ಯವಚ್ಛೇದೋಜ್ಝಿತಶ್ ಚಿತಿ
ಕರ್ಮೇಂದ್ರಿಯಗಳು ನನ್ನ ದ್ವಾರಗಳು, ಬುದ್ಧೀಂದ್ರಿಯಗಳ ಗುಂಪು ನನ್ನ ಸೇವಕರಂತೆ ಇರುತ್ತದೆ. ನಾನು ಅನಂತ ಆತ್ಮ, ಎಲ್ಲ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಇರುವ ಚೈತನ್ಯ.
ತಿಷ್ಠಾಮಿ ಭರಿತೈಕಾತ್ಮಾ ಪೂರ್ಣಸ್ ಸರ್ವಾವಪೂರಕಃ । ಇತಿ ದೇವೀಮ್ ಉಪಾಶ್ರಿತ್ಯ ಸ್ವಚ್ಛಾಮ್ ಆತ್ಮಚಮತ್ಕೃತಿಮ್
ನಾನು ಒಂದೇ ಆತ್ಮದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿರುವವನಾಗಿ ಇರುತ್ತೇನೆ. ಹೀಗೆಯೇ, ಸ್ವಚ್ಛವಾದ ಆತ್ಮದ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತೇನೆ.
ದೇವವತ್ ಪರಿಪೂರ್ಣೋ ಽನ್ತರ್ ಅದೀನಾತ್ಮಾ ಚ ತಿಷ್ಠತಿ । ನಾಸ್ತಮ್ ಏತಿ ನ ಚೋದೇತಿ ನ ತುಷ್ಯತಿ ನ ತಪ್ಯತೇ
ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಒಳಗೆ ಪೂರ್ಣತೆ ಮತ್ತು ಕ್ಷಯವಿಲ್ಲದ ಆತ್ಮದಿಂದ ಇರುತ್ತಾನೆ. ಅವನು neither ಅಸ್ತಮಿಸುವವನಲ್ಲ, nor ಉದಯಿಸುವವನಲ್ಲ, ಸಂತೋಷವಾಗುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ದುಃಖಪಡುವುದೂ ಇಲ್ಲ.
ನ ತೃಪ್ತಿಂ ನ ಕ್ಷುಧಂ ಯಾತಿ ನಾಭಿವಾಞ್ಛತಿ ನೋಜ್ಝತಿ । ಸಮಸ್ ಸಮಸಮಾಚಾರಸ್ ಸಮಾಭಾಸಸ್ ಸಮಾಕೃತಿಃ
ಅವನಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಇಲ್ಲ, ಹಸಿವು ಇಲ್ಲ, ಆಸೆ ಇಲ್ಲ, ದ್ವೇಷವೂ ಇಲ್ಲ; ಅವನು ಎಲ್ಲರೊಡನೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ಅವನ ರೂಪವೂ ಒಂದೇ ರೀತಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
ಸೋಮ್ಯತಾಮ್ ಅಲಮ್ ಆಯಾತಸ್ ಸಮನ್ತಾತ್ ಸುನ್ದರಾಶಯಃ । ಆದೇಹಮ್ ಏಕ ಏವಾಸಾವ್ ಅವ್ಯುಚ್ಛಿನ್ನಮಹಾಮತಿಃ
ಅವನಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಮೃದುತೆ ಇದೆ, ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಅವನು ಸುಂದರ ಮನಸ್ಸಿನವನು; ಅವನಲ್ಲಿರುವ ಚಿಂತನೆಗಳು ಸದಾ ಶುಭವಾಗಿವೆ. ಈ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಅವನೇ ಇದ್ದಾನೆ, ಅವನ ಮಹಾ ಬುದ್ಧಿ ಯಾವತ್ತೂ ಕಡಿತವಾಗದು.
ದೇವಾರ್ಚನಂ ಕರೋತ್ಯ್ ಏವಂ ದೀರ್ಘದೀರ್ಘಮ್ ಅಹರ್ನಿಶಮ್ । ಚಿತ್ತತ್ತ್ವಾವಲಿತೋ ದೇಹೋ ದೇವೋ ಽಸ್ಯ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಃ
ಅವನು ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಎಷ್ಟು ದಿನವಾದರೂ ನಿರಂತರವಾಗಿ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನಿಗೆ ಚೈತನ್ಯ ತತ್ವದಿಂದ ತುಂಬಿದ ದೇಹವೇ ದೇವತೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಯಥಾಪ್ರಾಪ್ತೇನ ಸರ್ವೇಣ ತಮ್ ಅರ್ಚಯತಿ ವಸ್ತುನಾ । ಸಮಯಾಮಲಯಾ ಬುದ್ಧ್ಯಾ ಚಿನ್ಮಾತ್ರಂ ದೇಹತತ್ಪರಮ್
ಯಾವುದೇ ದೊರಕಿದ ವಸ್ತುವಿನಿಂದ ಅವನು ಆ ಪರಮಾರ್ಥವನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೆ; ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಶುದ್ಧವಾದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ದೇಹದಲ್ಲಿರುವ ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯವನ್ನೇ ಪರಮ ತತ್ವವೆಂದು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಯಥಾಪ್ರಾಪ್ತಕ್ರಮೋತ್ಥೇನ ಸರ್ವಾರ್ಥೇನ ಸಮರ್ಚಯೇತ್ । ಮನಾಗ್ ಅಪಿ ನ ಕರ್ತವ್ಯೋ ಯತ್ನೋ ಽತ್ರಾಪೂರ್ವವಸ್ತುನಿ
ಯಾವುದು ಸಹಜವಾಗಿ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ನಮ್ಮೆದುರಿಗೆ ಬರುತ್ತದೋ ಅದನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು; ಇಲ್ಲಿ ಹೊಸದಾಗಿ ಏನನ್ನೂ ತರುವದಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಬಾರದು.
ಪ್ರಾತರ್ ಧರ್ಮೇಹಯಾ ನಿತ್ಯಂ ತತೋ ಽರ್ಥಕ್ರಿಯಯಾನಘ । ಕಾಮಸಂವೇದನೇನಾಥ ಪೂಜಯೇಚ್ ಚೇತನಂ ವಿಭುಮ್
ಪ್ರತಿ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಧರ್ಮದ ಆಸೆಯಿಂದ, ನಂತರ ಲೋಕದ ಕೆಲಸಗಳಿಂದ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಇಚ್ಛೆಯ ಅರಿವಿನಿಂದ, ಚೇತನವಾದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.