ಏವಮ್ ಆತ್ಮಾನಮ್ ಆಲೋಕ್ಯ ಜರಾಶೋಕಭಯಾಪಹಮ್ । ಸಮ್ಭೃಷ್ಟಬೀಜವಜ್ ಜನ್ತುರ್ ನ ಭೂಯಃ ಪರಿರೋಹತಿ
ಈ ರೀತಿ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ, ದುಃಖ, ಭಯಗಳನ್ನು ತೊಡೆಯುವ ಆತ್ಮವನ್ನು ಕಂಡು, ಜೀವಿ ಹುರಿದ ಬೀಜದಂತೆ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ.
ಸಕಲಜನ್ತುಷು ಜನ್ತುಪದಪ್ರದಂ ವಿದಿತಮ್ ಆದ್ಯಮ್ ಉಪಾಸ್ಯ ಯತವ್ರತ । ತ್ವಮ್ ಅಜಮ್ ಆತ್ಮಮಯಂ ಪರಮಂ ಪದಂ ಭವಸಿ ಕಿಂ ಪರಿಮಜ್ಜಸಿ ದೃಷ್ಟಿಷು
ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಜೀವ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕೊಡುವವನಾಗಿ, ಮೊದಲನೆಯವನಾಗಿ, ವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವರಿಂದ ಆರಾಧಿಸಲ್ಪಡುವವನಾಗಿ ನೀನು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದೀಯೆ. ನೀನು ಜನನರಹಿತನು, ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪನು, ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನು; ಹಾಗಿದ್ದರೂ ದೃಶ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಅಲೆಯುತ್ತೀಯೆ?
ತತಂ ಚಿದ್ರೂಪಮ್ ಏವೈಕಂ ಸರ್ವಸತ್ತಾನ್ತರಸ್ಥಿತಮ್ । ಸ್ವಾನುಭೂತಿಮಯಂ ಶುದ್ಧಂ ದೇವಂ ರುದ್ರೇಶ್ವರಾ ವಿದುಃ
ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳೊಳಗೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ, ಸ್ವಾನುಭವದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ, ಶುದ್ಧವಾದ ಆ ಚೈತನ್ಯವನ್ನು, ದೇವರು, ರುದ್ರ ಮತ್ತು ಈಶ್ವರರು ದೈವಿಕವೆಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಬೀಜಂ ಸಮಸ್ತಬೀಜಾನಾಂ ಸಾರಂ ಸಂಸಾರಸಂಸೃತೇಃ । ಕರ್ಮಣಾಂ ಪರಮಂ ಕರ್ಮ ಚಿದ್ಧಾತುಂ ವಿದ್ಧಿ ನಿರ್ಮಲಮ್
ಎಲ್ಲ ಬೀಜಗಳಿಗೂ ಮೂಲವಾಗಿರುವ, ಸಂಸಾರದ ಸಾರವನ್ನೂ, ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳಿಗೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವನ್ನೂ, ಶುದ್ಧವಾದ ಆ ಚೈತನ್ಯವೇ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಆಧಾರವೆಂದು ತಿಳಿ.
ಕಾರಣಂ ಕಾರಣೌಘಾನಾಮ್ ಅಕಾರಣಮ್ ಅನಾಬಿಲಮ್ । ಭಾವನಂ ಭಾವನಾಂಶಾನಾಮ್ ಅಭಾವ್ಯಮ್ ಅಭವಾತ್ಮಕಂ
ಎಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳಿಗೂ ಕಾರಣವಾಗಿರುವ, ಆದರೆ ತಾನೇ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದ, ಯಾವುದೇ ಮಲಿನತೆ ಇಲ್ಲದ, ಎಲ್ಲ ಕಲ್ಪನೆಗಳಿಗೂ ಮೂಲವಾದ, ಆದರೆ ತಾನೇ ಕಲ್ಪನೆಗೆ ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಮತ್ತು ಅಸ್ತಿತ್ವವಿಲ್ಲದಂತದ್ದು.
ಚೇತನಂ ಚೇತನೌಘಾನಾಂ ಚೇತನಾತ್ಮನಿ ಚೇತಿತಮ್ । ಅಚೇತ್ಯಚೇತನಂ ಚೇತ್ಯಂ ಪರಮಂ ಭೂರಿಭಾಸನಮ್
ಎಲ್ಲ ಚೇತನಗಳಿಗೂ ಚೇತನವಾಗಿರುವ, ಸ್ವಚೇತನದಲ್ಲಿ ಅರಿವಾಗಿ ಇರುವ, ತಿಳಿಯಬಹುದೂ ಆಗಿರುವ, ತಿಳಿಯಲಾಗದಂತೆಯೂ ಇರುವ, ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಪರಮವಾದದ್ದು.
ಆಲೋಕಾಲೋಕಮ್ ಅಮಲಮ್ ಅನಾಲೋಕ್ಯಮ್ ಅಲೋಕಜಮ್ । ಅಬೀಜಂ ಜೀವಬೀಜೌಘಂ ಚಿದ್ಘನಂ ವಿಮಲಂ ವಿದುಃ
ಅದು ಪ್ರಕಾಶವೂ ಅಪ್ರಕಾಶವೂ ಆಗಿದೆ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಶುದ್ಧವೂ, ಕಾಣಲಾಗದಂತೆಯೂ ಇದೆ, ಬೆಳಕು ಮತ್ತು ಕತ್ತಲೆಯ ಮೂಲವೂ ಆಗಿದೆ, ಯಾವ ಬೀಜವೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮೂಲ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ, ಅದು ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ, ದೋಷವಿಲ್ಲದದ್ದು ಎಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ.
ಅಸತ್ಯಂ ಸನ್ಮಯಂ ಶಾನ್ತಂ ಸತ್ಯಾಸತ್ಯವಿವರ್ಜಿತಮ್ । ಮಹಾಸತ್ತಾದಿಸನ್ತಾನಂ ಚಿನ್ಮಾತ್ರಂ ವಿದ್ಧಿ ನೇತರತ್
ಅದು ನಿಜವಲ್ಲದಂತಿದ್ದರೂ ನಿಜದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ, ಶಾಂತವಾಗಿದೆ, ನಿಜವೂ ಅಲ್ಲ, ಅಸತ್ಯವೂ ಅಲ್ಲ, ಮಹಾಸತ್ತೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಎಲ್ಲವೂ ಅದರಲ್ಲೇ ಹರಿದು ಬರುತ್ತವೆ, ಅದು ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯ ಮಾತ್ರ — ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿಯು.
ಸ್ವಯಂ ಭವತಿ ರಾಗಾತ್ಮಾ ರಞ್ಜಕೋ ರಞ್ಜನಂ ರಜಃ । ಸ್ವಯಮ್ ಆಕಾಶಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಆಶು ಕುಡ್ಯಂ ಭವತಿ ಮಣ್ಡಿತಮ್
ಅದು ತಾನೇ ಆಸಕ್ತಿಯ ಸ್ವರೂಪವಾಗುತ್ತದೆ, ಬಣ್ಣಿಸುವವನೂ, ಬಣ್ಣವೂ, ಬಣ್ಣದ ಸ್ವರೂಪವೂ ಆಗುತ್ತದೆ; ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಅದು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶವಾಗಬಹುದು ಅಥವಾ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಗೋಡೆಯಾಗಬಹುದು.
ಅಸ್ಮಿಂಶ್ ಚಿತ್ತೇಜಸಿ ಸ್ಫಾರೇ ಜಗನ್ಮರುಮರೀಚಯಃ । ಸ್ಫುರಿತಾಃ ಪ್ರಸ್ಫುರಿಷ್ಯನ್ತಿ ಪ್ರಸ್ಫುರನ್ತಿ ಚ ಕೋಟಿಶಃ
ಈ ವಿಶಾಲವಾದ ಚೈತನ್ಯ ಪ್ರಕಾಶದಲ್ಲಿ, ಜಗತ್ತುಗಳು ಮರಳುಮೃಗ ತೋರುವಂತೆ ಲಕ್ಷಾಂತರವಾಗಿ ಉದಯಿಸುತ್ತವೆ, ಉದಯಿಸುತ್ತಿವೆ, ಮತ್ತು ಮುಂದೆಯೂ ಉದಯಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ.
ಸ್ವಸತ್ತಾಮಾತ್ರಸಮ್ಪನ್ನಮ್ ಇದಮ್ ಅಸ್ಮಿನ್ ಸ್ವತೇಜಸಿ । ನ ಕಿಞ್ಚಿದ್ ಅಪಿ ಸಮ್ಪನ್ನಮ್ ಅನ್ಯದ್ ಔಷ್ಣ್ಯಾದ್ ಇವಾನಲೇ
ಈದು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಹೇಗೆಂದರೆ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಸಿ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲ.
ಗರ್ಭೀಕೃತಮಹಾಮೇರುಂ ಪರಮಾಣುಮ್ ಅಮುಂ ವಿದುಃ
ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಈ ಅತಿ ಸಣ್ಣ ಅಣುವಲ್ಲೇ ಮಹಾ ಮೇರುಪರ್ವತವನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.
ಗರ್ಭೀಕೃತಮಹಾಕಲ್ಪೋ ನಿಮೇಷೋ ಽಯಮ್ ಉದಾಹೃತಃ । ಆಕ್ರಾನ್ತಕಲ್ಪೇನಾನೇನ ನ ಸನ್ತ್ಯಕ್ತಾ ನಿಮೇಷತಾ
ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮಹಾಕಲ್ಪವನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೂ, ಮಹಾಕಲ್ಪವು ಇದನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡರೂ, ಇದರ ಕ್ಷಣತ್ವ ಕಳೆದುಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.
ವಾಲಾಗ್ರಕಾದ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಣುನಾ ವ್ಯಾಪ್ತಾನೇನಾಖಿಲಾ ಮಹೀ । ಸಪ್ತಾಬ್ಧಿವಲಯಾಪ್ಯ್ ಉರ್ವೀ ನಾಸ್ಯಾನ್ತಮ್ ಅಧಿಗಚ್ಛತಿ
ಕೂದಲಿನ ತುದಿಗಿಂತಲೂ ಸಣ್ಣ ಅಣುವಿನಿಂದಲೂ ಇದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆವರಿಸಿದೆ. ಏನಂದರೆ, ಏಳು ಸಮುದ್ರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಭೂಮಿಯೂ ಇದರ ಅಂಚನ್ನು ತಲುಪಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಅಕುರ್ವನ್ನ್ ಏವ ಸಂಸಾರರಚನಾಂ ಕರ್ತೃತಾಂ ಗತಃ । ಕುರ್ವನ್ನ್ ಏವ ಮಹಾಕರ್ಮ ನ ಕರೋತ್ಯ್ ಏವ ಕಿಞ್ಚನ
ಯಾವುದನ್ನೂ ಮಾಡದೆ ಇದ್ದರೂ, ಅವನು ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಮಹಾ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ನಿಜವಾಗಿ ಏನನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ.
ದ್ರವ್ಯಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಏವ ನಿರ್ದ್ರವ್ಯೋ ನಿರ್ದ್ರವ್ಯೋ ಽಪಿ ಹಿ ದ್ರವ್ಯವತ್ । ಅಕಾಯೋ ಽಪಿ ಮಹಾಕಾಯೋ ಮಹಾಕಾಯೋ ಽಪ್ಯ್ ಅಕಾಯವಾನ್
ಅವನು ವಸ್ತುವಾಗಿದ್ದರೂ ವಸ್ತುವಿಲ್ಲದವನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ವಸ್ತುವಿಲ್ಲದವನಾಗಿದ್ದರೂ ವಸ್ತುವಿನಂತಿದ್ದಾನೆ; ಅವನು ದೇಹವಿಲ್ಲದವನಾಗಿದ್ದರೂ ಮಹಾ ದೇಹವನ್ನೊಳಗೊಂಡವನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಮಹಾ ದೇಹವಿದ್ದರೂ ದೇಹವಿಲ್ಲದವನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
ಅದ್ಯಾಪ್ಯ್ ಏಷ ಸದಾ ಪ್ರಾತಃ ಪ್ರಾತರ್ ಅಪ್ಯ್ ಅದ್ಯತಾಂ ಗತಃ । ನ ಚಾಯಮ್ ಅದ್ಯ ನ ಪ್ರಾತಸ್ ತ್ವ್ ಅದ್ಯ ಪ್ರಾತಶ್ ಚ ವಾ ಸದಾ
ಈಗಲೂ ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಇವತ್ತು ಮತ್ತು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಇದ್ದವನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಆದರೆ ಅವನು ಇವತ್ತು ಮತ್ತು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮೀರಿ ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ; ಅವನು ಇವತ್ತು ಅಲ್ಲ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಅಲ್ಲ, ಯಾವಾಗಲೂ ಇವತ್ತು ಮತ್ತು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಕೂಡ ಅಲ್ಲ.
ಹುಣ್ಡುಭಿಲ್ಲಿಘಲೇ ಮತ್ತಶುಲುಪಿಣ್ಠಿಲಿಸಾಲಘೇ । ವೇಲ್ಲಿಘಿಲ್ಲಿಸಲಾವೋಲಲಾಸಗುಗ್ಗುಲುಸುಸ್ಸುನೀ
ಹುಂಡುಭಿಲ್ಲಿಘಲೆ ಮತ್ತಶುಲುಪಿಂಠಿಲಿಸಾಲಘೆ, ವೆಲ್ಲಿಘಿಲ್ಲಿಸಲಾವೊಲಲಾಸಗುಗ್ಗುಲುಸುಸ್ಸುನೀ.
ಇತ್ಯಾದ್ಯ್ ಅನರ್ಥಕಂ ವಾಕ್ಯಂ ತಥಾ ಸತ್ಯಂ ಸ ಏವ ಚ । ನ ತದ್ ಅಸ್ತಿ ನ ಯತ್ ಸ ಸ್ಯಾನ್ ನ ತದ್ ಅಸ್ತಿ ನ ಯತ್ ತ್ವ್ ಅಸೌ
ಇಂತಹ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಮಾತುಗಳು, ಆದರೂ ಸತ್ಯವೇ ಆಗಿವೆ. ಅವನು ಹಾಗೆಯೇ ಇದ್ದಾನೆ. ಅವನಲ್ಲದೆ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಅವನೇ ಎಲ್ಲವೂ.
ಯಸ್ಮೈ ಸರ್ವಂ ಯತಸ್ ಸರ್ವಂ ಯಸ್ ಸರ್ವಂ ಸರ್ವತಶ್ ಚ ಯಃ । ಯಶ್ ಚ ಸರ್ವಮಯೋ ನಿತ್ಯಂ ತಸ್ಮೈ ಸರ್ವಾತ್ಮನೇ ನಮಃ
ಎಲ್ಲವೂ ಯಾರಿಗೆ ಸೇರಿದೆ, ಎಲ್ಲವೂ ಯಾರಿಂದ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲವೂ ಅವನೇ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವನು, ಯಾವನು ಸದಾ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ—ಆ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಪತ್ತ್ರಾನ್ತರಾಲಗಹನೇನ ವಿಲಾಸವತ್ಯಾ ಹೇಲಾವಿಲೋಲಘನಗರ್ಜಿತಯಾ ಮಲೇನ । ಮಲ್ಲೇನ ಮಲ್ಲಪದಮಾಲಿತಮಾಲವಾನಾಂ ಲಕ್ಷ್ಮೀಲತಾವಿವಲಿತಾ ವಲಿತೇವ ಪುಷ್ಟಿಃ
ಎಲೆಗಳ ನಡುವೆ ಅಡಗಿರುವ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಹಸಿವಿನ ಆಟದಂತೆ, ಗಾಳಿಯ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಗರ್ಜನೆಯೊಡನೆ ಅಲೆಯುವಂತೆ, ಕುಸ್ತಿಪಟುಗಳ ಧೂಳಿನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕುಸ್ತಿಪಟುಗಳ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ, ಐಶ್ವರ್ಯವೆಂಬ ಬೆಳ್ಳಿಯ ತೊಡೆಯೊಡನೆ ಬೆರೆತು ನಿಂತಿರುವ ಪೋಷಣೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಇತ್ಯಾದಿಕಾಪಿ ಶಬ್ದಾನಾಮ್ ಅರ್ಥಶ್ರೀಸ್ ಸತ್ಯರೂಪಿಣೀ । ತಸ್ಮಿನ್ ಸರ್ವೇಶ್ವರೇ ಸರ್ವಸತ್ತಾಮಣಿಸಮುದ್ಗಕೇ
ಹೀಗೆ, ಶಬ್ದಗಳ ಅರ್ಥಗಳ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆ, ಸತ್ಯಸ್ವರೂಪವಾಗಿರುವುದು, ಆ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯನಾದ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಮಣಿಕಟ್ಟೆಯಾದ ಅವನಲ್ಲೇ ಇದೆ.
ಕಾ ನಾಮ ವಿಮಲಾ ಭಾಸಸ್ ತಸ್ಮಿನ್ ಪರಮಚಿನ್ಮಣೌ । ನ ಕಚನ್ತಿ ವಿಚಿನ್ವನ್ತಿ ವಿಚಿತ್ರಾಣಿ ಜಗನ್ತಿ ಯಾಃ
ಆ ಪರಮ ಚೈತನ್ಯಮಣಿಯಲ್ಲಿ, ಯಾವ ಶುದ್ಧ ಪ್ರಕಾಶಕಿರಣಗಳು ಇವೆ, ಅವುಗಳು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಲೋಕಗಳ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಹುಡುಕುವುದಿಲ್ಲ, ಅವು ಯಾವುವು ಎಂಬುದು?
ಏಷಾ ಬೀಜಕಣಾನ್ತಸ್ಸ್ಥಾ ಚಿತ್ಸತ್ತಾ ಸ್ವವಪುರ್ಮಯಮ್ । ಬುದ್ಧ್ವಾ ಮೃತ್ಕಾಲವಾರ್ಯಾದಿ ಕರೋತ್ಯ್ ಅಙ್ಕುರಚೋದನಮ್
ಈ ಚೈತನ್ಯಸ್ವರೂಪವು ಬೀಜದ ಅಣುವಿನೊಳಗೆ ನೆಲೆಸಿದ್ದು, ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನೇ ತಾಳಿಕೊಂಡು, ಮಣ್ಣು, ಕಾಲ, ನೀರು ಮತ್ತು ಇತರವುಗಳನ್ನು ಅರಿತು, ಮೊಳಕೆಯ ಹುಟ್ಟುವ ಪ್ರೇರಣೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಫೇನಾವರ್ತವಿವರ್ತಾನ್ತರ್ವರ್ತಿನೀ ರಸರೂಪಿಣೀ । ಕಚಿತೇನ್ದ್ರಿಯಸಮ್ಬನ್ಧೇ ಕರೋತಿ ಸ್ಪನ್ದಮ್ ಅಮ್ಭಸಾಮ್
ಫೇನ ಮತ್ತು ಚಕ್ರಗಳ ಒಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಈ ರಸರೂಪವು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಸಂಪರ್ಕವಾದಾಗ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕಂಪನವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಏಷಾ ಕುಸುಮಗುಚ್ಛೇಷು ಗನ್ಧರೂಪೇಣ ಸಂಸ್ಥಿತಾ । ಕಚನ್ತೀ ಘ್ರಾಣರನ್ಧ್ರೇಷು ಕರೋತಿ ಪರಿಫುಲ್ಲನಮ್
ಹೂಗುಚ್ಛಗಳಲ್ಲಿ ಸುಗಂಧರೂಪದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಈ ಚೈತನ್ಯವು, ಮೂಗಿನ ರಂಧ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಹೂವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಳಿದ ಅನುಭವವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಶಿಲಾಙ್ಗಸ್ಥಾ ಶಿಲಾಙ್ಗತ್ವಂ ನಯನ್ತೀ ಸತ್ಯತಾಪದಮ್ । ಸರ್ಗಾಧಾರದಶಾಂ ಧತ್ತೇ ಗಿರೀನ್ದ್ರಸ್ಥಿತಿಲೀಲಯಾ
ಕಲ್ಲಿನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ ಅದು, ಕಲ್ಲಿನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತಲುಪಿಸಿ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆಧಾರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತು, ಪರ್ವತಾಧಿಪತಿಯನ್ನೂ ಆಟದಂತೆ ಹಿಡಿದು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತದೆ.
ಪವನಸ್ಪನ್ದಕೋಶಾತ್ಮರೂಪಿಣೀ ಚ ತ್ವಗಿನ್ದ್ರಿಯಮ್ । ಸಂಸಾಧಯತ್ಯ್ ಆತ್ಮಸುತಂ ಪಿತೇವಾತ್ಮಪರಾಜಯಾತ್
ಗಾಳಿಯ ಚಲನೆಯ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಅಂಶದ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡು, ಅದು ಸ್ಪರ್ಶೇಂದ್ರಿಯವನ್ನು, ತಂದೆಯು ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ತನ್ನಿಂದಲೇ ಬೆಳೆಸಿದಂತೆ, ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ.
ಅಶೇಷಸಾರಸಮ್ಪಿಣ್ಡಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಆತ್ಮಾನಂ ಖಸಿದ್ಧಯೇ । ಭಾವಯಿತ್ವಾ ನಕಿಞ್ಚಿತ್ತ್ವಮ್ ಇವ ಖತ್ವಂ ಕರೋತ್ಯ್ ಅಲಮ್
ಎಲ್ಲಾ ಸಾರಗಳ ಸಮೂಹವಾದ ತನ್ನನ್ನು ಆಕಾಶದ ಅರಿವಿಗಾಗಿ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಅದು ತನ್ನನ್ನು ಆಕಾಶದಂತೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಖಾಲಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡುಬಿಡುತ್ತದೆ.
ಸ್ವಸತ್ತಾಪ್ರತಿಬಿಮ್ಬಾಭಮ್ ಆಕಾಶಮಕುರೋದರೇ । ಧತ್ತೇ ಕಲ್ಪನಿಮೇಷಾಙ್ಕಂ ಕಾಲಾಖ್ಯಮ್ ಅಮಲಂ ವಪುಃ
ತನ್ನ ಸತ್ತೆಯ ಪ್ರತಿಬಿಂಬದಂತೆ ಆಕಾಶದ ಒಳಗಡೆ, ಅದು ಕಲ್ಪನೆಯ ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿನ ಗುರುತು ಹೊಂದಿದ, ಕಾಲವೆಂಬ ಶುದ್ಧ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳುತ್ತದೆ.