ಶುದ್ಧಾ ನಿರಂಶಾ ಸತ್ಯೈಕಾ ಸತ್ತಾ ಚೇತ್ಯೇವಮಾದಿಭಿಃ । ವಿಮುಕ್ತಾ ನಾಮಶಬ್ದಾರ್ಥೈಸ್ ಸರ್ವೈಸ್ ಸರ್ವಾತ್ಮಿಕಾಪಿ ಖಮ್
ಜ್ಞಾನವು ಶುದ್ಧ, ಭಾಗವಿಲ್ಲದ, ಸತ್ಯ ಒಂದೇ ಆದರೂ, ಅಸ್ತಿತ್ವ, ಚೇತನ ಇತ್ಯಾದಿ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಎಲ್ಲ ಹೆಸರುಗಳಿಗೂ ಅರ್ಥಗಳಿಗೂ ಮೀರಿ, ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವಂತೆ, ಆಕಾಶದಂತಿದೆ.
ಸರ್ವಂ ನಿರುಪಮಂ ಶಾನ್ತಂ ಮನಸೋ ಽನ್ತೇ ತ್ರಿಮಾರ್ಗಗಮ್ । ಬ್ರಹ್ಮೇದಂ ಬೃಂಹಿತಂ ಬ್ರಾಹ್ಮ್ಯಾ ಶಕ್ತ್ಯಾಕಾಶನಿಕಾಶಯಾ
ಎಲ್ಲವೂ ಹೋಲಿಕೆಯಿಲ್ಲದ, ಶಾಂತವಾದದು, ಮನಸ್ಸಿನ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುವದು; ಇದು ಬ್ರಹ್ಮ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ವಿಸ್ತರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವದು, ಚೇತನ ಶಕ್ತಿಯ ಆಕಾಶದಂತೆ ಕಾಣಿಸುವದು.
ಮನಸಾ ಮನಸಿ ಚ್ಛಿನ್ನೇ ಸರ್ವಾಕ್ಷಪ್ರಸವಾತ್ಮನಿ । ದ್ವಿತೀಯೇ ಽಥ ತೃತೀಯೇ ವಾ ಪದೇ ಕಿಮ್ ಅವಶಿಷ್ಯತೇ
ಮನಸ್ಸು ತನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಕರಗಿಹೋಗಿ, ಎಲ್ಲ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮೂಲವಾದ ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಲೀನವಾದಾಗ, ಎರಡನೇ ಅಥವಾ ಮೂರನೇ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವುದು ಏನು?
ಯಾವತ್ ಕಿಲಾತ್ಮನಸ್ ಸತ್ತಾ ಮಹಾಸತ್ತೈವ ತಾವತೀ । ಸಮಸ್ತಾಸ್ತಮಯೇ ಜಾತೇ ಸತ್ತಾ ಕೇವ ಕುತಶ್ ಚ ಕಾ
ಆತ್ಮನ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಇರುವವರೆಗೆ, ಆ ಮಹಾ ಅಸ್ತಿತ್ವವೂ ಇರುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲವೂ ಶಾಂತಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಾಗ, ಅಸ್ತಿತ್ವವೇನು ಉಳಿಯುತ್ತದೆ? ಅದು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ?
ಮನಸಾ ಮನಸಿ ಚ್ಛಿನ್ನೇ ಸ್ವೇನ್ದ್ರಿಯಾವಯವಾತ್ಮನಿ । ವಿಚಾರೇಣ ಸಮಾಧಾನಾತ್ ಪ್ರಯೋಗೇಣ ಜಯೇನ ವಾ
ಮನಸ್ಸು ತನ್ನದೇ ಇಂದ್ರಿಯ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಕರಗಿಹೋಗಿ, ವಿಚಾರದ ಮೂಲಕವಾಗಲಿ, ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುವುದರಿಂದಾಗಲಿ, ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದಾಗಲಿ, ಗೆಲುವಿನಿಂದಾಗಲಿ, ಅದು ಕರಗಿಹೋದಾಗ,
ದ್ವೈತೈಕ್ಯಕಲನಾಭೇದೇ ಗಲಿತೇ ಕಲಿತಾತ್ಮನಿ । ಸತ್ಯಾಲೋಕೇ ಜಗಜ್ಜಾಲೇ ಪ್ರೋಚ್ಛೂನೇ ವಿಲಯಂ ಗತೇ
ದ್ವೈತ ಮತ್ತು ಏಕತೆಯ ಭಾವನೆಗಳು ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಕರಗಿಹೋಗಿ, ಸತ್ಯದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನ ಜಾಲವು ಚದುರಿ ಕರಗಿಹೋದಾಗ,
ಶಿಷ್ಯತೇ ಶೀರ್ಣಸಂಸಾರಕಲನಾಕಲನಾತ್ಮಿಕಾ । ಭೃಷ್ಟಬೀಜೋಪಮಾ ಸತ್ತಾ ಜೀವಸ್ಯ ಚಿತಿನಾಮಿಕಾ
ಸಂಸಾರದ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕರಗಿದ ನಂತರ ಉಳಿಯುವದು, ಹುರಿದ ಬೀಜದಂತೆ ಇರುವ ಜೀವಿಯ ಚೇತನ ಎಂಬ ಸತ್ತೆ.
ಪಶ್ಯನ್ತೀನಾಮಕಲಿತಾ ತ್ಯಜನ್ತೀ ಚೇತ್ಯಚರ್ವಣಮ್ । ಮನೋಮಹಾಭ್ರನಿರ್ಮುಕ್ತಶರದಾಕಾಶಕೋಶವತ್
ಅದು ಕಾಣುವವನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ, ಯಾವ ವಸ್ತುವಿನ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವ, ಮನಸ್ಸಿನ ದೊಡ್ಡ ಮೋಡಗಳು ದೂರವಾದ ಶರದ್ಕಾಲದ ಆಕಾಶದಂತೆ ನಿರಾಕಾರವಾಗಿರುವದು.
ಶುದ್ಧಾ ಚಿದ್ ಭಾವಮಾತ್ರಸ್ಥಾ ಚೇತ್ಯಚಿಚ್ಚಾಪಲಾದ್ ಗತಾ । ಅದೂರವಿಪ್ರಕೃಷ್ಟೇಶಾ ಪದೋಪನತಿಪಾವನೀ
ಅದು ಶುದ್ಧವಾದ, ಕೇವಲ ಚೇತನ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೇ ಇರುವ, ವಿಷಯ ಮತ್ತು ಅವಿಷಯದ ಚಂಚಲತೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದ, ಹತ್ತಿರದ ಮತ್ತು ದೂರದ ಪರಮ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹತ್ತುವವರನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವದು.
ಚಿದ್ ವ್ಯೋಮಾತ್ಮೇತಿ ಕಲಿತಾ ಗಲಿತಾಖಿಲಕಲ್ಪನಾ । ಸಮಸ್ತಸಾಮಾನ್ಯವತೀ ನಾವತೀರ್ಣಭವಾರ್ಣವಾ
ಚೇತನವು ಚೇತನಾಕಾಶವೆಂದು ತಿಳಿಯಲ್ಪಡುವದು, ಎಲ್ಲ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಕರಗಿಹೋಗಿರುವದು, ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಸಮತ್ವವಿರುವದು, ಭವಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಇಳಿಯದೆ ಉಳಿದಿರುವದು.
ಅಪುನರ್ಬೋಧಸೌಷುಪ್ತಪದಪಾಣ್ಡಿತ್ಯಪೀವರೀ । ಪಾರಮ್ ಆಸಾದ್ಯ ವಿಶ್ರಾನ್ತಾ ಚಿರಶ್ರಾನ್ತಾ ತತೇ ಪದೇ
ಮತ್ತೆ ಅರಿವಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗದ ಆ ಗಾಢ ನಿದ್ರೆಯಂತಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಯ ದಡವನ್ನು ತಲುಪಿ, ನಿದ್ರೆಯ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿ, ಬಹುಕಾಲದ ಆಯಾಸದಿಂದ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದಳು.
ಏತತ್ ತೇ ಮನಸಿ ಕ್ಷೀಣೇ ಕಥಿತಂ ಪ್ರಥಮಂ ಪದಮ್ । ದ್ವಿತೀಯಂ ಶೃಣು ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರ ಶಕ್ತೇರ್ ಅಸ್ಯಾಸ್ ಸುಪಾವನಮ್
ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಮನಸ್ಸು ಕರಗಿದಾಗ ಪ್ರಥಮ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನಾನು ಹೇಳಿದೆನು. ಈಗ ಈ ಶಕ್ತಿಯ ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರವಾದ ಎರಡನೇ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕೇಳು.
ಏಷೈವ ಮನನೋನ್ಮುಕ್ತಾ ಚಿಚ್ಛಕ್ತಿಶ್ ಶಾನ್ತಿಶಾಲಿನೀ । ಸರ್ವಜ್ಯೋತಿಸ್ತಮೋಮುಕ್ತವಿತತಾಕಾಶಸುನ್ದರೀ
ಈ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದ ಚೈತನ್ಯಶಕ್ತಿ ಶಾಂತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದೆ, ಎಲ್ಲ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದೆ, ಅಂಧಕಾರಕ್ಕೆ ಅಸ್ಪರ್ಶವಾಗಿದ್ದು, ಆಕಾಶದಂತೆ ವಿಶಾಲವಾಗಿರುವ ಸುಂದರಳಾಗಿದೆ.
ಘನಸೌಷುಪ್ತಲೇಖಾವಚ್ಛಿಲಾನ್ತಸ್ಸನ್ನಿವೇಶವತ್ । ಸೈನ್ಧವಾನ್ತಸ್ಸ್ಥರಸವದ್ ವಾತಾನ್ತಸ್ಸ್ಪನ್ದಶಕ್ತಿವತ್
ಅದು ಗಾಢ ನಿದ್ರೆಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ರೇಖೆಯಂತಿದೆ, ಕಲ್ಲಿನೊಳಗಿನ ಸಾರದಂತಿದೆ, ನೀರಿನೊಳಗಿನ ಉಪ್ಪಿನಂತಿದೆ, ಗಾಳಿಯೊಳಗಿನ ಅಡಗಿದ ಚಲನೆಯಂತಿದೆ.
ಕಾಲೇನಾಯಾತಿ ತತ್ರೈವ ಪರಾಂ ಪರಿಣತಿಂ ಯದಾ । ಶಬ್ದಶಕ್ತಿರ್ ಇವಾಕಾಶೇ ಪರಮಾಕಾಶಗಾ ತದಾ
ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅವಳು ಅಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ರೂಪಾಂತರವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ, ಹೇಗೆಂದರೆ ಶಬ್ದಶಕ್ತಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಪರಮ ಆಕಾಶವನ್ನು ತಲುಪುವಂತೆ.
ಚೇತ್ಯಾಂಶೋನ್ಮುಖತಾಂ ನೂನಂ ತ್ಯಜನ್ತ್ಯ್ ಅಮ್ಬ್ವ್ ಇವ ಚಾಪಲಮ್ । ವಾತಲೇಖೇವ ಚಲನಂ ಪುಷ್ಪಲೇಖೇವ ಸೌರಭಮ್
ಅವಳು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಎಲ್ಲ ಬಾಹ್ಯವಸ್ತುಗಳ ಕಡೆಗೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಕರ್ಷಣೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಾಳೆ, ಹೇಗೆಂದರೆ ನೀರು ತನ್ನ ಚಂಚಲತೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟಂತೆ, ಗಾಳಿಯ ರೇಖೆ ಚಲನವಲನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟಂತೆ, ಹೂವಿನ ಸುಗಂಧ ತನ್ನ ವಾಸನೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟಂತೆ.
ಕಾಲತಾಕಾಶತೇ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಸಕಲೇ ಚಾಪಲೇ ಽಮಲಾ । ನ ಜಡಾಂ ನಾಜಡಾಂ ಸ್ಫಾರಾಂ ಧತ್ತೇ ಸತ್ತಾಮ್ ಅನಾಮಿಕಾಮ್
ಅವಳು ಕಾಲದ ವಿಶಾಲತೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಅಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಶುದ್ಧಳಾಗಿ, ಜಡವೂ ಅಲ್ಲ, ಅಜಡವೂ ಅಲ್ಲ, ವಿಶಾಲವೂ ಅಲ್ಲದ, ಹೆಸರಿಡಲಾಗದ ಒಂದು ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತಾಳೆ.
ದಿಕ್ಕಾಲಾದ್ಯನವಚ್ಛಿನ್ನಾಂ ಮಹಾಸತ್ತಾಪದಾದ್ ಗತಾಮ್ । ತುರ್ಯತುರ್ಯಾಂಶಕಲಿತಾಮ್ ಅಕಲಙ್ಕಾಮ್ ಅನಾಮಯಾಮ್
ದಿಕ್ಕು, ಕಾಲ ಮತ್ತು ಇತರ ಎಲ್ಲ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿ, ಮಹಾಸತ್ತೆಯ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಗಿ, ನಾಲ್ಕನೆಯದಕ್ಕೂ ಮೀರಿದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ದೋಷರಹಿತವಾಗಿಯೂ ರೋಗರಹಿತವಾಗಿಯೂ ಇರುತ್ತಾಳೆ.
ಕಾಞ್ಚಿದ್ ಏವ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಸಾಕ್ಷಿವತ್ ಸಮವಸ್ಥಿತಾಮ್ । ಸರ್ವತಸ್ ಸರ್ವದಾ ಸರ್ವಪ್ರಕಾರಾಸ್ವಾದತತ್ಪರಾಮ್
ಒಯ್ಯಾ ವಿಶಾಲವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳವಳೇ, ಎಲ್ಲ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ, ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಅನುಭವಗಳಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವ, ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಸದಾ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿರುವ ಒಂದು ಸ್ಥಿತಿ ಇದೆ.
ಏಷಾ ದ್ವಿತೀಯಾ ಪದತಾ ಕಥಿತಾ ತವ ಸುವ್ರತ । ತೃತೀಯಂ ಶೃಣು ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಪದಂ ಪದವಿದಾಂ ವರ
ಈದು, ಒಳ್ಳೆಯವಳೇ, ಎರಡನೇ ಹಂತವೆಂದು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಹಂತಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾದ ನೀನು, ಈಗ ನಾನು ಹೇಳುವ ಮೂರನೇ ಹಂತವನ್ನು ಕೇಳು.
ಏಷಾ ದೃಕ್ ಚೇತ್ಯಗಲನಾದ್ ಅನಾಮಾರ್ಥಪದಂ ಗತಾ । ಬ್ರಹ್ಮಾತ್ಮತ್ವಾದಿಶಬ್ದಾರ್ಥಾದ್ ಅತೀತೋದೇತಿ ಕೇವಲಮ್
ಈ ದೃಷ್ಟಿ, ನೋಡುವವನು ಮತ್ತು ನೋಡುವದನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಾಗ, ಹೆಸರಿಗೂ ವಸ್ತುವಿಗೂ ಅತೀತವಾದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಕಿ, 'ಬ್ರಹ್ಮ' ಅಥವಾ 'ಆತ್ಮ' ಎಂಬ ಪದಗಳ ಅರ್ಥಕ್ಕೂ ಮೀರಿ, ಶುದ್ಧವಾದ ಒಂದಾಗಿ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ.
ಸ್ಥೈರ್ಯೇಣ ಕಾಲತಸ್ ಸ್ವಾಚ್ಛ್ಯಾನ್ ನಿಷ್ಕಲಙ್ಕಪದಾತ್ಮನಾ । ತುರ್ಯಾತೀತಾದಿನಾಮತ್ವಾದ್ ಅಪಿ ಯಾತಿ ಪರಂ ಪದಮ್
ಸ್ಥಿರತೆ, ಕಾಲದೊಂದಿಗೆ ಶುದ್ಧತೆ, ಮತ್ತು ದೋಷರಹಿತವಾದ ಸ್ಥಿತಿಯ ಸ್ವರೂಪದಿಂದ, 'ತುರೀಯತೀತ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕೂಡಾ, ಅದು ಪರಮವಾದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಕುತ್ತದೆ.
ಸಾ ಪರಾತ್ ಪರಮಾ ಕಾಷ್ಠಾ ಪ್ರಧಾನಂ ಶಿವಭಾವತಃ । ನಿತ್ಯೈಕಾ ನಿರವಚ್ಛೇದ್ಯಾ ತೃತೀಯಾ ಪಾವನೀ ಸ್ಥಿತಿಃ
ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ, ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಿನ ಸ್ಥಿತಿ. ಅದು ಶುಭದ ಮೂಲಭೂತ ಸ್ವರೂಪ, ಶಾಶ್ವತವಾದ, ಒಂದೇ ಒಂದು, ವಿಭಜಿಸಲಾಗದ, ತೃತೀಯವಾದ ಪವಿತ್ರ ನೆಲೆ.
ಚಿರಮ್ ಅಸ್ಯಾಂ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಯಾಂ ಸರ್ವಾಶಾಧ್ವಾನದೂರಗಾ । ಸಾ ಮಮಾಪ್ಯ್ ಅಙ್ಗ ವಚಸಾಂ ನ ಸಮಾಯಾತಿ ಗೋಚರಮ್
ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಬಹುಕಾಲ ನೆಲೆಸಿದರೂ, ಎಲ್ಲ ಹಾದಿಗಳು ಮತ್ತು ಆಸೆಗಳೂ ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ. ಪ್ರಿಯನೇ, ನನಗೂ ಆ ಸ್ಥಿತಿ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ತ್ರಿಮಾರ್ಗಕಲನಾತೀತಮ್ ಇತಿ ತೇ ಕಥಿತಂ ಮುನೇ । ತಿಷ್ಠೈತಸ್ಮಿನ್ ಪದೇ ನಿತ್ಯಮ್ ಇತಿ ದೇವಸ್ ಸನಾತನಃ
ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ಮೂರು ಮಾರ್ಗಗಳ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಕ್ಕೂ ಮೀರುವ ಆ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನಾನೀಗ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ಸದಾ ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರು, ಶಾಶ್ವತಾತ್ಮನೇ.
ಏತನ್ಮಯಮ್ ಇದಂ ವಿಶ್ವಂ ಮುನೇ ತನ್ಮಯವೇದನಾತ್ । ಸತ್ಯಸಂವೇದನಾನ್ ನೇದಂ ನ ಚ ನೇದಂ ಮುನೀಶ್ವರ
ಈ ಜಗತ್ತು, ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ಅದರಿಂದಲೇ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದೆ. ತಾನೇ ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ನಿಜವಾದ ಅರಿವಿನಿಂದ ತಿಳಿದಾಗ, ಇದು ಇದು ಅಲ್ಲ, ಇದು ಅಲ್ಲವೂ ಅಲ್ಲ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೊಳಗಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
ನೇದಂ ಪ್ರವರ್ತತೇ ಕಿಞ್ಚಿನ್ ನೇದಂ ಕಿಞ್ಚಿತ್ ನಿವರ್ತತೇ । ಶಾನ್ತಂ ಸಮಸಮಾಭಾಸಮ್ ಅಖಮ್ ಏವ ಖಕೋಶವತ್
ಇಲ್ಲಿ ಏನೂ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ, ಏನೂ ನಾಶವಾಗುವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಎಲ್ಲವೂ ಶಾಂತವಾಗಿಯೇ ಇದೆ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ವಿಭಜನೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಮಡಕೆ ಒಳಗಿನ ಆಕಾಶದಂತೆ.
ಅದ್ವೈತೈಕ್ಯಾದ್ ಅಸಙ್ಕ್ಷೋಭಾದ್ ಘನಾಘನತಯಾ ತಥಾ । ಅವಿಕಾರಾದಿಮತ್ತ್ವಾಚ್ ಚ ನಿತ್ಯಾನಿತ್ಯತಯಾ ಚಿರಮ್
ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ಎಂಬ ಭಾವದಿಂದ, ಅಚಲತೆಯಿಂದ, ಗಟ್ಟಿತನ ಮತ್ತು ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ, ಬದಲಾವಣೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ, ಆರಂಭಗಳಿರುವುದರಿಂದ, ಶಾಶ್ವತ ಮತ್ತು ಅಶಾಶ್ವತ ಎಂಬ ಭೇದದಿಂದ, ಬಹುಕಾಲದಿಂದ—
ಚಿದ್ಘನಾತ್ಮತಯಾ ಶೈಲಕೋಶಾನಾಂ ಜಗತಾಮ್ ಅಪಿ । ಮನಾಗ್ ಅಪಿ ನ ಭೇದೋ ಽಸ್ತಿ ಸತಾಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಸತಾಮ್ ಇವ
ಚೈತನ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಪರ್ವತಗಳಂತಿರುವ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲೂ, ಸತ್ಯವಾದದಲ್ಲಿಯೂ ಅಸತ್ಯವಾದದಲ್ಲಿಯೂ, ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಭೇದವಿಲ್ಲ.
ಸಮಸ್ತಂ ಸಚ್ ಛಿವಂ ಶಾನ್ತಮ್ ಅತೀತಂ ವಾಗ್ವಿಲಾಸತಃ । ಓಂ ಇತ್ಯ್ ಅಸ್ಯ ಚ ತನ್ಮಾತ್ರಾತ್ ತುರ್ಯಾಂಶಾತ್ ಪರಮ್ ಓಂ ಇತಿ
ಎಲ್ಲವೂ ಸತ್ತ್ವ, ಮಂಗಳ, ಶಾಂತಿ, ಮಾತಿನ ಆಟವನ್ನು ಮೀರಿ ಇರುವದು; ಮತ್ತು ಓಂ ಎಂಬುದರ ಸಾರ, ಅದು ತುರೀಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮೀರಿ ಇರುವ ಪರಮ ಸ್ಥಿತಿ.