ಸಙ್ಕಲ್ಪಿತಾಪ್ರಬೋಧೇನ ಜಾಡ್ಯಾಚ್ ಚಿತ್ ಸ್ವಪ್ರಬೋಧಿನೀ । ಶಬಲಂ ರೂಪಮ್ ಆಸಾದ್ಯ ಸಙ್ಕಲ್ಪಾನ್ ಯಾತ್ಯ್ ಅನಾರತಮ್
ಕಲ್ಪಿತ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ, ಸ್ವತಃ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಚೈತನ್ಯವು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೂಪಗಳನ್ನು ತಾಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನಿರಂತರವಾಗಿ色色 ಕಲ್ಪನೆಗಳೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತದೆ.
ಅನನ್ತಸಙ್ಕಲ್ಪಮಯೀ ಜಾಡ್ಯಸಙ್ಕಲ್ಪಪೀವರೀ । ಚಿಜ್ ಜಾಡ್ಯಾದ್ ದೇಹಮ್ ಆಯಾತಿ ಪಯಃ ಪಾಷಾಣತಾಮ್ ಇವ
ಅನೇಕ ಕಲ್ಪನೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವ, ಅಜ್ಞಾನ ಕಲ್ಪನೆಯಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಚೈತನ್ಯವು, ಆ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ತಾಳುತ್ತದೆ. ಇದು ಹೇಗೆಂದರೆ, ನೀರು ಕಲ್ಲು ಆಗುವಂತೆ.
ತತಶ್ ಚಿತ್ತಮನೋಮೋಹಮಾಯೇತಿ ವಿಹಿತಾಭಿಧಾ । ಜಾಡ್ಯಂ ನಿಪುಣಮ್ ಆಶ್ರಿತ್ಯ ಸಂಸಾರೇ ಜಾಯತೇ ಮುನೇ
ಮಹರ್ಷೇ, ಮನಸ್ಸಿನ ಮತ್ತು ಚಿತ್ತದ ಮೋಹವೆಂಬುದು ಜಾಡ್ಯವನ್ನು ಆಧಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಈ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.
ಮೋಹಸಾತ್ಮ್ಯಮ್ ಉಪಾಯಾತಾ ತೃಷ್ಣಾನಿಗಡಪೀಡಿತಾ । ಕಾಮಕೋಪಭಯೋಪೇತಾ ಭಾವಾಭಾವಾತಿಪಾತಿನೀ
ಮೋಹದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿ, ತೃಶ್ಣೆಯ ಬಂಧನದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡು, ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ ಮತ್ತು ಭಯಗಳೊಂದಿಗೆ, ಇರುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಇಲ್ಲದಿಕೆಯ ಅತಿರೇಕಗಳಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುತ್ತದೆ.
ತ್ಯಕ್ತಾನನ್ತನಿಜಾಭೋಗಾ ವ್ಯವಚ್ಛೇದವಿಕಾರಿಣೀ । ದುಃಖದಾವಾನಲಾತಪ್ತಾ ಶೋಕಾಶನಿಕೃಶಾಶಯಾ
ಅನೇಕ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ತಡೆಯೂ ಬದಲಾವಣೆಯೂ ಇರುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ದುಃಖದ ಕಾಡ್ಗಿಚ್ಚಿನಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಶೋಕದ ಮಿಂಚಿನಿಂದ ಕ್ಷೀಣಗೊಂಡ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಬದುಕುತ್ತದೆ.
ಇಯಮ್ ಅಸ್ಮೀತಿ ಭಾವೇನ ಶೂನ್ಯೇನ ವಿಕಲೀಕೃತಾ । ಭೇದಮಾತ್ರಗೃಹೀತಾಸ್ಥಾ ಪರಂ ದೈನ್ಯಮ್ ಉಪಾಗತಾ
"ನಾನು ಇದುವೇ" ಎಂಬ ಖಾಲಿ ಭಾವದಿಂದ ಅಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದು, ಭೇದದ ಭಾವವನ್ನಷ್ಟೇ ಹಿಡಿದು, ಪರಮ ದೀನತೆಗೆ ತಲುಪಿದೆ.
ಮಗ್ನಾ ಮೋಹಮಹಾಪಙ್ಕೇ ಪಙ್ಕೇ ಜೀರ್ಣೇವ ದನ್ತಿನೀ । ಭಾವಾಭಾವಲತಾದೋಲಾಪರಿಲೋಲಶರೀರಕಾ
ಮಹಾ ಮೋಹದ ಕೆಸರುಗಡ್ಡೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಹಳೆಯ ಆನೆ ಕೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದಂತೆ, ಇರುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಇಲ್ಲದಿಕೆಯ ತೊಗಲುಬಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ದೇಹವು ತೂಗಾಡುತ್ತದೆ.
ಅಸಾರಾವರಸಂಸಾರವಿಕಾರವ್ಯವಹಾರಿಣೀ । ತಾಪೋಪತಪ್ತಹೃದಯಾ ರಾಗರೋಗಾನುಸಾರಿಣೀ
ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ, ರುಚಿಯಿಲ್ಲದ ಸಂಸಾರದ ಬದಲಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು, ತಾಪದಿಂದ ಹೃದಯ ಸುಟ್ಟು, ರಾಗದ ರೋಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ.
ನಿಜಯೂಥಪರಿಭ್ರಷ್ಟಾ ಮೃಗೀವಾವಶತಾಂ ಗತಾ । ಆವಿರ್ಭಾವೋದಿತಾಕಾರಾ ತಿರೋಭಾವೇ ಽಸ್ತಮ್ ಆಗತಾ
ತನ್ನ ಗುಂಪಿನಿಂದ ದೂರವಾದ ಹರಣಿಯಂತೆ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಸಹಾಯ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ಪ್ರಪಂಚದ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಾಳೆ.
ಸ್ವಸಙ್ಕಲ್ಪೋಪಯಾತಾಸು ಭೀತಾ ಸಮ್ಭ್ರಮದೃಷ್ಟಿಷು । ಪಲಾಯತೇ ಽಪ್ಯ್ ಅಸತ್ಯಾಸು ವೇತಾಲೀಷ್ವ್ ಇವ ಬಾಲಿಕಾ
ತಾನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ ಭಾವನೆಗಳಿಂದಲೇ ಬಂದವಳು, ಗೊಂದಲದಿಂದ ತುಂಬಿದ ದೃಶ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಭಯಪಟ್ಟು, ನಿಜವಲ್ಲದವುಗಳಿಂದಲೂ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಾಳೆ, ಪಿಶಾಚಿಗಳಿಂದ ಹೆದರಿದ ಹುಡುಗಿಯಂತೆ.
ಉಷ್ಟ್ರೀವ ಮಧುನೋ ಬಿನ್ದುಂ ವಾಞ್ಛತೇ ಭಾವಿತಂ ಸುಖಮ್ । ಅವಾನ್ತರಪರಿಭ್ರಷ್ಟಾ ದೋಷಾದ್ ದೋಷಂ ಪತತ್ಯ್ ಅಧಃ
ಒಂದು ಒಂಟೆಯು ತುಪ್ಪಿನ ಹನಿಯನ್ನು ಹಾರೈಸುವಂತೆ, ಅವಳು ಕಲ್ಪಿತ ಸುಖವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾಳೆ. ಒಳಗಿನ ಸಮತೋಲನ ಕಳೆದು, ತಪ್ಪಿನಿಂದ ತಪ್ಪಿಗೆ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುತ್ತಾಳೆ.
ಪರಂ ವೈವಶ್ಯಮ್ ಆಯಾತಿ ಸಙ್ಕಟಾತ್ ಸಙ್ಕಟಂ ಗತಾ । ದುಃಖಾದ್ ದುಃಖೇ ನಿಪತಿತಾ ವಿಪದೋ ವಿಪದಿ ಸ್ಥಿತಾ
ಅವಳು ತೀವ್ರ ಅಸಹಾಯ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತಾಳೆ, ಸಂಕಷ್ಟದಿಂದ ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸಾಗುತ್ತಾಳೆ. ದುಃಖದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ದುಃಖಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತಾಳೆ, ವಿಪತ್ತಿನಲ್ಲೇ ನಿಂತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.
ನಾನಾನರ್ಥಗಣೋಪೇತಾ ಚೇಷ್ಟಾಪರವಶಾಶಯಾ । ಕಷ್ಟಾತ್ ಕಷ್ಟಮ್ ಅನುಪ್ರಾಪ್ತಾ ಪರಿತಾಪಾನುತಾಪಿನೀ
ಅನೇಕ ಬಾಧೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವಳು, ತನ್ನ ಆಶೆಗಳು ಚಂಚಲ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಗೆ ಒಳಪಡುವಂತಾಗಿವೆ. ಅವಳು ಕಷ್ಟದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ, ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದಿಂದ ಪಿಡುಗುಂಟಾಗಿದ್ದಾಳೆ.
ಕ್ರಮಾನ್ ನವೇ ನವೇ ಬನ್ಧೇ ಽವೈದಗ್ಧ್ಯಂ ಸಮುಪಾಗತಾ । ವಿಚಿತ್ರಬನ್ಧನಿರ್ಮಾಣಪರಾ ಕ್ರಿಮಿಪದಂ ಗತಾ
ಹೆಚ್ಚು ಹೊಸ ಬಂಧನಗಳಿಗೆ ಕ್ರಮೇಣ ಸಿಲುಕುತ್ತಾ, ವಿವೇಕವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಬಂಧನಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ತೊಡಗಿಕೊಂಡು, ಕೊನೆಗೆ ಹುಳಿನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತಾಳೆ.
ಸರ್ವತಶ್ಶಙ್ಕರೇ ಭೀತಾ ಪ್ರಾಣಾತ್ಯಯಮ್ ಉಪಾಗತಾ । ಕ್ಷೀಣತೋಯೇವ ಶಫರೀ ವಿವರ್ತನಪರಾಯಣಾ
ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಅಪಾಯದಿಂದ ಭಯಗೊಂಡು, ಜೀವ ಕೊನೆಗೆ ತಲುಪಿದಳು; ಒಣಗುತ್ತಿರುವ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತಿರುವ ಮೀನು ಹಗುರಾಗಿ ತಿರುಗಾಡುವಂತೆ, ಅವಳು ಸದಾ ಚಿಂತೆ ಮತ್ತು ಅಶಾಂತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವಳು.
ಬಾಲ್ಯೇ ವಿವಶಸರ್ವಾರ್ಥಾ ಯೌವನೇ ಚಿನ್ತಯಾಹೃತಾ । ವಾರ್ದ್ಧಕೇ ಮೃತಿದುಃಖಾತ್ತಾ ಮೃತಾ ಕರ್ಮವಶೀಕೃತಾ
ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಅಸಹಾಯಳಾಗಿದ್ದಳು; ಯೌವನದಲ್ಲಿ ಚಿಂತೆಗಳಿಂದ ಕಾಡಲ್ಪಟ್ಟಳು; ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಲ್ಲಿ ಮರಣದ ನೋವಿನಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾದಳು; ಸಾಯುವಾಗ ಕರ್ಮದ ಬಲಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದಾಳೆ.
ಜಾಯತೇ ದುಃಖಶಬಲಾ ಮ್ರಿಯತೇ ಜನನೋನ್ಮುಖೀ । ಕರೋತ್ಯ್ ಆವೇಶವಿವಶಾ ನಿಗಿರತ್ಯ್ ಆರ್ತಿಧಾರಿಣೀ
ಅವಳು ದುಃಖದಿಂದ ಕೂಡಿದವಳಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾಳೆ, ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಬೇಕಾದ ಭಯದಿಂದ ಸಾಯುತ್ತಾಳೆ; ಬಲವಂತದಿಂದ ನಡೆದು, ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ಸಹಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಗಚ್ಛತಿ ಶ್ರಮಸನ್ತಪ್ತಾ ಭವತ್ಯ್ ಅಮ್ಬುದಭಙ್ಗುರಾ । ರೋದಿತ್ಯ್ ಆಕ್ರಾನ್ತಹೃದಯಾ ಪರಾಕ್ರನ್ದತಿ ತಾಪಿತಾ
ಅವಳು ದುಡಿಮೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತಾಳೆ, ನೀರಿನ ಬುಬ್ಬುಳೆಯಂತೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಒಡೆಯುವವಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ; ಮನಸ್ಸು ತುಂಬ ದುಃಖದಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು, ಅಳುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ನೋವಿನಲ್ಲಿ ಕೂಗುತ್ತಾಳೆ.
ಅಪ್ಸರಾಸ್ ಸ್ವರ್ಗನಗರೇ ನಾಗೀ ಪಾತಾಲಕೋಟರೇ । ಅಸುರೀ ದೈತ್ಯವಿವರೇ ನರಸ್ತ್ರೀ ವಸುಧಾತಲೇ
ಸ್ವರ್ಗನಗರದಲ್ಲಿ ಅಪ್ಸರೆಯರು ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ, ಪಾತಾಳದ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ನಾಗಿಯರು, ರಾಕ್ಷಸರ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಅಸುರಿಯರು, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮಾನವಸ್ತ್ರೀಯರು ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.
ರಾಕ್ಷಸೀ ರಾಕ್ಷಸಾಧಾರೇ ವಾನರೀ ವನಕೋಟರೇ । ಸಿಂಹೀ ಗಿರೀನ್ದ್ರಶಿಖರೇ ಕಿನ್ನರೀ ಕುಲಪರ್ವತೇ
ರಾಕ್ಷಸರ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ ರಾಕ್ಷಸಿಯರು, ಕಾಡಿನ ಕುಹರದಲ್ಲಿ ವಾನರಿಯರು, ಪರ್ವತಾಧಿಪತಿಯ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಸಿಂಹಿಯರು, ಮಹಾಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಕಿನ್ನರಿಯರು ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.
ವಿದ್ಯಾಧರೀ ದೇವಗಿರೌ ವ್ಯಾಲೀ ಚಾವನಿಗರ್ತಕೇ । ಲತಾ ತರೌ ಖಗೀ ನೀಡೇ ವೀರುತ್ ಸಾನೌ ವನೇ ಮೃಗೀ
ದೈವಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾಧರಿಯರು, ಭೂಮಿಯ ಗುಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಸರ್ಪಸ್ತ್ರೀಯರು, ಮರದಲ್ಲಿ ಲತೆಯು, ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕಿಯು, ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಜುಂಡೆ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಮೃಗಿಯು ವಾಸಿಸುತ್ತವೆ.
ಶೇತೇ ನಾರಾಯಣೋ ಽಮ್ಭೋಧೌ ಧ್ಯಾನೀ ಬ್ರಹ್ಮಪುರೇ ಽಬ್ಜಜಃ । ಕಾನ್ತಾಸಖೋ ಹರಶ್ ಶೈಲೇ ಸ್ವರ್ಗೇ ಸುರವರೋ ಹರಿಃ
ನಾರಾಯಣನು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಕಮಲದಿಂದ ಜನಿಸಿದವನು ಬ್ರಹ್ಮಪುರದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾನೆ, ಶಿವನು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯೆಯೊಂದಿಗೆ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ, ದೇವತೆಗಳ ಮುಖ್ಯನಾದ ಹರಿಯು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.
ದಿನಂ ಕರೋತಿ ತೀಕ್ಷ್ಣಾಂಶುರ್ ವರ್ಷತ್ಯ್ ಅಮ್ಬುಧರೋ ಜಲಮ್ । ಕರೋತಿ ರಜನೀಮ್ ಇನ್ದುರ್ ಧತ್ತೇ ನೀರಂ ಮಹೋದಧಿಃ
ತೀಕ್ಷ್ಣ ಕಿರಣಗಳಿರುವ ಸೂರ್ಯನು ಹಗಲನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಮೇಘವು ನೀರನ್ನು ಸುರಿಯುತ್ತದೆ, ಚಂದ್ರನು ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ತರುತ್ತಾನೆ, ಮಹಾಸಾಗರವು ನೀರನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಋತುಚಕ್ರಂ ಪ್ರವಹತಿ ಸಹಕಾಲರ್ಕ್ಷಮಣ್ಡಲಮ್ । ದಿನರಾತ್ರಿತಯೋದೇತಿ ತೇಜಸ್ತಿಮಿರತಾ ಕ್ವಚಿತ್
ಋತುಗಳ ಚಕ್ರವು ಕಾಲ ಮತ್ತು ನಕ್ಷತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ; ಹಗಲು ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿಗಳು ಬರುವುದೂ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬೆಳಕು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕತ್ತಲು ಉಂಟಾಗುವುದುಂಟು.
ಕ್ವಚಿದ್ ಬೀಜರಸೋಲ್ಲಾಸಃ ಕ್ವಚಿತ್ ಪಾಷಾಣಮೌನಿನೀ । ಕ್ವಚಿನ್ ನದೀ ರಸವಹಾ ಕ್ವಚಿತ್ ಕುಸುಮವಿಸ್ತೃತಿಃ
ಯಾವುದೋ ಕಡೆ ಬೀಜಗಳಲ್ಲಿ ರಸವು ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ಹರಿಯುತ್ತದೆ, ಇನ್ನೂ ಎಲ್ಲೋ ಕಲ್ಲುಗಳು ಮೌನದಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ; ಬೇರೆಡೆ ನದಿ ರಸವನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತದೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ಹೂವುಗಳು ಹರಡಿವೆ.
ಕ್ವಚಿತ್ ಫಲಾವಲೀಪಾಕಃ ಕ್ವಚಿತ್ ಕ್ವಾಥೋ ಽನಲಾದಿಭಿಃ । ಕ್ವಚಿಚ್ ಛೈತ್ಯಂ ಹಿಮೇನ್ದ್ವಾದಿ ಕ್ವಚಿತ್ ಖಾದಿ ನಕಿಞ್ಚನ
ಕೆಲವಡೆ ಹಣ್ಣುಗಳು ಗುಚ್ಚವಾಗಿ ಹುರಿಯುತ್ತವೆ, ಇನ್ನೂ ಎಲ್ಲೋ ಬೆಂಕಿಯು ಬೇಯಿಸುತ್ತದೆ; ಬೇರೆಡೆ ಹಿಮದ ಗುಡ್ಡಗಳಿವೆ, ಇನ್ನೂ ಎಲ್ಲೋ ಏನೂ ಇಲ್ಲ.
ಕ್ವಚಿದ್ ಉಜ್ಜ್ವಲಿತಾಕಾರಾ ಕ್ವಚಿತ್ ಕೃಷ್ಣಾ ಕ್ವಚಿತ್ ಸಿತಾ । ಕ್ವಚಿನ್ ನೀಲಾಥ ಹರಿತಾ ಕ್ವಚಿದ್ ಅಗ್ನಿಃ ಕ್ವಚಿನ್ ಮಹೀ
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅವಳು ಪ್ರಕಾಶಮಯಿಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾಳೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕತ್ತಲೆಯಂತೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬಿಳಿಯಾಗಿ, ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ನೀಲಿಯಂತೆ ಅಥವಾ ಹಸಿರಾಗಿ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಭೂಮಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾಳೆ.
ಸರ್ವಾತ್ಮತ್ವಾತ್ ಸರ್ವಗತ್ವಾತ್ ಸರ್ವಶಕ್ತಿತಯೇದ್ಧಯಾ । ಸರ್ವತ್ವಾದ್ ಏಕರೂಪೈವ ಖಾದ್ ಅಪ್ಯ್ ಅಚ್ಛೈವ ಸಾ ಪರಾ
ಅವಳು ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವವಳು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿರುವವಳು, ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವವಳು. ಆಕೆಯೇ ಎಲ್ಲರೂಪಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದೇ ರೂಪವಾಗಿದ್ದಾಳೆ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿಯೂ ಶುದ್ಧವಾಗಿಯೇ ಇದ್ದಾಳೆ.
ಚಿಚ್ ಚಿನೋತಿ ಯಥಾತ್ಮಾನಂ ಯೇನ ಯತ್ರ ಯಥಾ ಯದಾ । ತತ್ ತಥಾಶು ಭವತ್ಯ್ ಅಮ್ಬುರಯಾದ್ ವೀಚ್ಯಾದಿತಾ ಯಥಾ
ಚೇತನ ತನ್ನನ್ನು ಹೇಗೆ, ಯಾರಿಂದ, ಎಲ್ಲಿಗೆ, ಯಾವಾಗ, ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತೋ, ಅದೇ ರೀತಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ಇದು ನೀರಿನಿಂದ ಅಲೆ ಏಳುವಂತೆ.
ಹಂಸೀ ಕ್ರೌಞ್ಚೀ ಬಕೀ ಕಾಕೀ ಸರಸೀಸಾರಸೀ ವೃಕೀ । ಪಿಕೀ ಬಲಾಕಾ ಹರಿಣೀ ವಾನರೀ ಕರಿಣೀ ಶುನೀ
ಹಂಸ, ಕೊಕ್ಕರೆ, ಕೊಕ್ಕರೆಹಕ್ಕಿ, ಕಾಗೆ, ಜಲಪಕ್ಷಿ, ಗಿಡುಗ, ಕೋಗಿಲೆ, ಬಾತು, ಜಿಂಕೆ, ಕೋತಿ, ಆನೆ, ನಾಯಿಯಂತೆ—