ತೇ ದೇಶಾಸ್ ತೇ ಜನಪದಾಸ್ ತಾ ದಿಶಸ್ ತೇ ಚ ಪರ್ವತಾಃ । ತ್ವದನುಸ್ಮರಣೈಕಾನ್ತಧಿಯೋ ಯತ್ರ ನರಾಸ್ ಸ್ಥಿತಾಃ
ಯಾವ ಊರುಗಳು, ಯಾವ ಜನರು, ಯಾವ ದಿಕ್ಕುಗಳು, ಯಾವ ಪರ್ವತಗಳು ಎಂದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ತೊಡಗಿರುವವರು ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಫಲಂ ಭೂತಸ್ಯ ಪುಣ್ಯಸ್ಯ ವರ್ತಮಾನಸ್ಯ ಸೇಚನಮ್ । ತರೋರ್ ಇವೈಷ್ಯತೋ ಬೀಜಂ ತ್ವದನುಸ್ಮರಣಂ ಪ್ರಭೋ
ಪ್ರಭು, ನಿನ್ನ ನೆನಪು ಹಳೆಯ ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಫಲ, ಈಗಿನ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ನೀರು ಹಾಯಿಸುವಂತೆ, ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ಬೀಜವೂ ಆಗಿದೆ.
ಭೂತಂ ಭವ್ಯಂ ಭವಿಷ್ಯಚ್ ಚ ಸಫಲಂ ಯೇನ ನಾಮ ತತ್ । ಕಾಲತ್ರಿತಯಕಲ್ಯಾಣಂ ತ್ವದನುಸ್ಮರಣಂ ಪ್ರಭೋ
ಪ್ರಭು, ನಿನ್ನ ನೆನಪು ಇದ್ದರೆ ಹಳೆಯದು, ಇತ್ತೀಚಿನದು, ಮುಂದಿನದು ಎಲ್ಲವೂ ಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತದೆ; ಅದು ಮೂರು ಕಾಲಕ್ಕೂ ಶುಭವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ.
ಪರಮಂ ಮನಸೋ ಮಿತ್ರಂ ಸರ್ವಾಪತ್ಪ್ರಸರಾಪಹಮ್ । ಸರ್ವಸಮ್ಪಲ್ಲತಾಸೇಕಸ್ ತ್ವದನುಸ್ಮರಣಂ ಪ್ರಭೋ
ಪ್ರಭು, ನಿನ್ನ ನೆನಪು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸ್ನೇಹಿತ, ಎಲ್ಲ ಅಪಾಯಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವುದು, ಎಲ್ಲ ಸಮೃದ್ಧಿಗೆ ಮಳೆಹನಿಯಂತೆ ಹರಿದುಬರುತ್ತದೆ.
ಮಹಾಮಹಿಮ್ನಾಂ ಮಹತಾಂ ಮಹಿತಾನಾಂ ಚ ಕರ್ಮಣಾಮ್ । ಕಾರಣಂ ಕಾರಣಾನಾಂ ವೈ ತ್ವದನುಸ್ಮರಣಂ ಪ್ರಭೋ
ಪ್ರಭು, ನಿನ್ನ ಸ್ಮರಣೆ ಎಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳಿಗೂ ಮೂಲ, ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಮಹತ್ವದ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಕಾರಣ, ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಾರ್ಯಗಳ ಮೂಲವಾಗಿದೆ.
ವಿವೇಕಪಯಸಾಮ್ ಅಬ್ಧಿಃ ಪುಣ್ಯರತ್ನಾಕರಃ ಪರಃ । ಅಜ್ಞಾನತಿಮಿರಾರ್ಕೌಘಸ್ ತ್ವದನುಸ್ಮರಣಂ ಪ್ರಭೋ
ಪ್ರಭು, ನಿನ್ನ ಸ್ಮರಣೆ ವಿವೇಕದ ನೀರಿನ ಸಮುದ್ರ, ಪುಣ್ಯಮಯ ರತ್ನಗಳ ಭಂಡಾರ, ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನ ಎಂಬ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಅನೇಕ ಸೂರ್ಯಗಳ ಸಮೂಹವಾಗಿದೆ.
ಜ್ಞಾನಾಮೃತೌಘಕಲಶೋ ಧೃತಿಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾನಿಶಾಕರಃ । ಅಪವರ್ಗಪುರದ್ವಾರಂ ತ್ವದನುಸ್ಮರಣಂ ಪ್ರಭೋ
ಪ್ರಭು, ನಿನ್ನ ಸ್ಮರಣೆ ಜ್ಞಾನಾಮೃತದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪಾತ್ರೆ, ಧೈರ್ಯ ಎಂಬ ರಾತ್ರಿಗೆ ಚಂದ್ರನಂತೆ, ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷನಗರದ ಬಾಗಿಲಾಗಿದೆ.
ತೃಷ್ಣಾಲತಾಯಾಃ ಪರಶುರ್ ಧೈರ್ಯಾಮ್ಭೋಧರಪರ್ವತಃ । ದೈನ್ಯದುರ್ವನದಾವಾಗ್ನಿಸ್ ತ್ವದನುಸ್ಮರಣಂ ಪ್ರಭೋ
ಪ್ರಭು, ನಿನ್ನ ಸ್ಮರಣೆ ತೃಷ್ಟಿಯ ಬೆಲ್ಲಿಗೆ ಕತ್ತರಿ, ಧೈರ್ಯ ಎಂಬ ಮೋಡದ ಪರ್ವತ, ಮತ್ತು ದುಃಖದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಇದೆ.
ಜಯತ್ಯ್ ಆಭಾಸಿತಾಶೇಷಚಿತ್ತಸಂಸಾರಮಣ್ಡಪಃ । ಅಪೂರ್ವಃ ಪರಮೋ ದೀಪಸ್ ತ್ವದನುಸ್ಮರಣಂ ಪ್ರಭೋ
ಪ್ರಭು, ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೆನಪಿಸುವುದು ಮನಸ್ಸಿನ ಎಲ್ಲಾ ಭ್ರಮೆಗಳನ್ನೂ ಬೆಳಗಿಸುವ ಅಪೂರ್ವವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೀಪವಾಗಿದೆ. ಅದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಜಯಿಸುತ್ತದೆ.
ತ್ವದನುಸ್ಮರಣೋದಾರಚಿನ್ತಾಮಣಿಮತಾ ಮಯಾ । ಸರ್ವಾಸಾಮ್ ಆಪದಾಂ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ದತ್ತಂ ಭೂತಪತೇ ಪದಮ್
ಭೂತಪತಿಗಳಾದ ಪ್ರಭು, ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೆನಪಿಸುವ ಉನ್ನತ ಚಿಂತನೆಯ ರತ್ನದಿಂದ ನಾನು ಎಲ್ಲಾ ವಿಪತ್ತಿನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಕಾಲನ್ನು ಇಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.
ಸಕಲದುಃಖಭಯಾಪಹರ ಪ್ರಭೋ ಕ್ಷಣಮ್ ಅಪೀಹ ಮಯಾಸಿ ನ ಚೇತಸಾ । ವರದ ವೀರ ಮಹೇಶ್ವರ ವಿಸ್ಮೃತಸ್ ಸುಖಮ್ ಅತೋ ನಿವಸಾಮಿ ಭವಾನ್ ಇವ
ಪ್ರಭು, ಎಲ್ಲ ದುಃಖ ಮತ್ತು ಭಯವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವರೇ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರವೂ ನಿಮ್ಮ ನೆನಪಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರೆ, ವರದಾತ, ವೀರ, ಮಹೇಶ್ವರ, ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮರೆತು, ನೀವು ಇದ್ದಂತೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತವತ್ಯ್ ಅಥ ಮುನೌ ದಿವಸೋ ಜಗಾಮ ಸಾಯನ್ತನಾಯ ವಿಧಯೇ ಽಸ್ತಮ್ ಇನೋ ಜಗಾಮ । ಸ್ನಾತುಂ ಸಭಾ ಕೃತನಮಸ್ಕರಣಾ ಜಗಾಮ ಶ್ಯಾಮಾಕ್ಷಯೇ ರವಿಕರೈಶ್ ಚ ಸಹಾಜಗಾಮ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಮುನಿಯು ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ದಿನವು ಸಂಜೆಗಡೆ ಸಾಗಿತು ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನು ಅಸ್ತಂಗತವಾಯಿತು. ಅವಳು ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಹೋದಳು, ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೊರಟಳು.
ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತವನ್ತಮ್ ಅತ್ರಾಸೌ ಗೌರೀ ಭಗವತೀ ಗಿರಮ್ । ಮಾಮ್ ಉವಾಚ ಜಗನ್ಮಾತಾ ಮಾತೇವ ತನಯಂ ಪ್ರಿಯಮ್
ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಜಗತ್ತಿನ ತಾಯಿ ಗೌರಿ ದೇವಿ, ನನ್ನನ್ನು ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಗನಂತೆ ಮಾತಾಡಿದಳು.
ಭಗವನ್ ಭವತಾ ಬ್ರೂಹಿ ಭೂರಿಸೌಭಾಗ್ಯಭಾಗಿನೀ । ಪತಿವ್ರತಾನಾಂ ಪ್ರಥಮಾ ಕ್ವ ಕೃತಾರುನ್ಧತೀ ಪ್ರಿಯಾ
ಪ್ರಭು, ದಯಮಾಡಿ ಹೇಳಿ: ಅಪಾರ ಭಾಗ್ಯವಂತೆಯಾದ, ನನ್ನ ಹಿತಳಾದ ಸತಿ ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗೆಯಾದ ಅರುಂಧತಿ ಎಲ್ಲಿದ್ದಾಳೆ?
ಉತ್ತಿಷ್ಠಾನಯ ತಾಮ್ ಅಸ್ಮಾದ್ ಆಶ್ರಮಾನ್ ಮಚ್ಛ್ರಮಾಪಹಾತ್ । ತಯಾ ಸಹ ಕಥಾಶ್ ಚಿತ್ರಾಃ ಕರೋಮ್ಯ್ ಏಕವಯಸ್ಯಯಾ
ಈ ಆಶ್ರಮದಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿ ಕರೆತಂದು, ಅವಳ ಜೊತೆ ಕುಳಿತು ನಾನು ಸುಖಕರವಾದ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅವಳ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಿಂದ ನನ್ನ ದಣಿವು ಹೋಗುತ್ತದೆ.
ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತೇ ತತ್ರ ಪಾರ್ವತ್ಯಾ ಮಯಾ ಸಾ ಗೃಹಿಣೀ ಸ್ವಯಮ್ । ಗತ್ವೋದ್ದೇಶಂ ತಮ್ ಏವಾಶು ಸಮಾನೀತಾ ಸಮಾಶಯಾ
ಪಾರ್ವತಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ನಾನು ತಕ್ಷಣವೇ ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಆ ಹೆಂಗಸನ್ನು ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕರೆತಂದೆ.
ಅರುನ್ಧತ್ಯಾ ಸಮಂ ಕೃತ್ವಾ ಲಲನಾಚಾರಮ್ ಅಕ್ಷತಮ್ । ಸ್ವಕಾರ್ಯೈಕಪರಾ ಗೌರೀ ಬಭೂವ ಪರಿನಿರ್ವೃತಾ
ಅರುಂಧತಿಯವರ ಜೊತೆಗೂಡಿ, ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು, ಗೌರಿ ತನ್ನ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಳು ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದಳು.
ಅಹಮ್ ಅಸ್ಮಿನ್ ಕ್ಷಣೇ ಬುದ್ಧ್ಯಾ ರಾಮ ಚಿನ್ತಿತವಾನ್ ಇದಮ್ । ಅವ್ಯಗ್ರೋ ಮತ್ಪ್ರಸನ್ನಶ್ ಚ ಲಬ್ಧೋ ಽಯಂ ಭಗವಾನ್ ಮಯಾ
ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ರಾಮಾ, ನಾನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿದೆ: ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಈ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯವರನ್ನು, ಯಾರು ಶಾಂತರೂ, ಸಂತುಷ್ಟರೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ, ನಾನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ.
ಕಮ್ ಏನಂ ಪರಮೇಶಾನಂ ಸರ್ವಜ್ಞಾನಮಹಾರ್ಣವಮ್ । ಪರಿಪೃಚ್ಛಾಮಿ ಸನ್ದೇಹಮ್ ಇನ್ದುಭೂಷಿತಶೇಖರಮ್
ನಾನು ಯಾರನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು? ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದಿರುವ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು, ಚಂದ್ರನನ್ನು ಅಲಂಕಾರವಾಗಿ ಧರಿಸಿದ ಮಹಾಜ್ಞಾನ ಸಾಗರನನ್ನು, ನನ್ನ ಸಂಶಯವನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಲು ಯಾರು ಉತ್ತರಿಸಬಹುದು?
ಇತಿ ಸಞ್ಚಿನ್ತ್ಯ ಸ ಗುರುರ್ ಇದಂ ಪೃಷ್ಟೋ ಮಯಾನಘ । ಶೃಣು ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ತೇ ಸರ್ವಂ ಯದ್ ಉಕ್ತಂ ಚನ್ದ್ರಮೌಲಿನಾ
ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿ, ನಾನು ಆ ಗುರುವನ್ನು ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದೆನು, ಪಾಪವಿಲ್ಲದವನೇ, ಕೇಳು, ಚಂದ್ರಶೇಖರನು ಹೇಳಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
ಭಗವನ್ ಭೂತಭವ್ಯೇಶ ಸರ್ವಕಾರಣಕಾರಣ । ಭವತ್ಪ್ರಸಾದೇನೇದಂ ಮೇ ಧಾರ್ಷ್ಟ್ಯಮ್ ಅಭ್ಯಾಗತಂ ಸ್ಫುಟಮ್
ಭಗವಂತನೆ, ಎಲ್ಲಾ ಕಾಲಗಳ ಒಡೆಯಾ, ಎಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳ ಮೂಲವಾ, ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನನ್ನೊಳಗೆ ಈ ಧೈರ್ಯ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಉಂಟಾಗಿದೆ.
ಪೃಚ್ಛಾಮಿ ತ್ವಾ ಮಹಾದೇವ ಯದ್ ಅಹಂ ತತ್ ತ್ವಮ್ ಆಶು ಮೇ । ಬ್ರೂಹಿ ಪ್ರಸನ್ನಯಾ ಬುದ್ಧ್ಯಾ ತ್ಯಕ್ತೋದ್ವೇಗಮ್ ಅನಾಮಯ
ಮಹಾದೇವಾ, ನಾನು ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸುವ ಯಾವ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನಾದರೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಬೇಗನೆ ನನಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿ.
ಸರ್ವಪಾಪಕ್ಷಯಕರಂ ಸರ್ವಕಲ್ಯಾಣವರ್ಧನಮ್ । ದೇವಾರ್ಚನವಿಧಾನಂ ಮೇ ಸತ್ಯಂ ಬ್ರೂಹಿ ಮಹೇಶ್ವರ
ಮಹೇಶ್ವರಾ, ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಶುಭವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ದೇವರ ಪೂಜೆಯ ವಿಧಾನವನ್ನು ನನಗೆ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಿ.
ಶೃಣು ಬ್ರಹ್ಮನ್ ವರಮ್ ಇದಂ ದೇವಾರ್ಚನಮ್ ಅನುತ್ತಮಮ್ । ವದಾಮಿ ಮುಚ್ಯಸೇ ಯೇನ ಕೃತೇನ ಸಕೃದ್ ಏವ ಹಿ
ಬ್ರಹ್ಮನೆ, ಈ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ದೇವಾರ್ಚನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿ. ನಾನು ಹೇಳುವಂತೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಒಂದೇ ಸಲ ಮಾಡಿದರೂ ನೀನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತೀಯೆ.
ಕಚ್ಚಿತ್ ವೇತ್ಸಿ ಮಹಾದೇವೋ ದೇವಃ ಕಸ್ ಸ್ಯಾದ್ ಇತಿ ದ್ವಿಜ । ನ ದೇವಃ ಪುಣ್ಡರೀಕಾಕ್ಷೋ ನ ಚ ದೇವಸ್ ತ್ರಿಲೋಚನಃ
ಓ ದ್ವಿಜ, ಮಹಾದೇವನು ಯಾರು ಎಂದು ನೀನು ತಿಳಿದಿದ್ದೀಯಾ? ಕಣ್ಗಳು ಕಮಲದಂತೆ ಇರುವವನು ದೇವನು ಅಲ್ಲ, ಮೂವರು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವವನು ಕೂಡ ದೇವನು ಅಲ್ಲ.
ನ ದೇವಃ ಕಮಲೋದ್ಭೂತೋ ನ ದೇವಸ್ ತ್ರಿದಶೇಶ್ವರಃ । ನ ದೇವಃ ಪವನೋ ನಾರ್ಕೋ ನಾನಲೋ ನ ನಿಶಾಕರಃ
ಕಮಲದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನು ದೇವನು ಅಲ್ಲ, ಮೂವತ್ತಾರು ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿರುವವನು ಕೂಡ ದೇವನು ಅಲ್ಲ. ಗಾಳಿ, ಸೂರ್ಯ, ಬೆಂಕಿ, ಚಂದ್ರನು ಕೂಡ ದೇವರು ಅಲ್ಲ.
ನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ನಾವನಿಪೋ ನಾಹಂ ನ ತ್ವಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ । ನ ದೇವೋ ದೇಹರೂಪೋ ಽಸ್ತಿ ನ ದೇವಶ್ ಚಿತ್ರರೂಪಧೃತ್
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ದೇವನು ಅಲ್ಲ, ರಾಜನು ದೇವನು ಅಲ್ಲ, ನಾನು ದೇವನು ಅಲ್ಲ, ನೀನು ಕೂಡ ದೇವನು ಅಲ್ಲ, ಒಳ್ಳೆಯ ದ್ವಿಜ. ದೇವರು ದೇಹದ ರೂಪದಲ್ಲಿಲ್ಲ, ದೇವರು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿರುವವನು ಅಲ್ಲ.
ನ ದೇವಃ ಕಲನಾರೂಪೀ ನಾಪಿ ದೇವೋ ಭವೇನ್ ಮತಿಃ । ಅಕೃತ್ರಿಮಮ್ ಅನಾದ್ಯನ್ತಂ ವೇದನಂ ದೇವ ಉಚ್ಯತೇ
ದೇವರು ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದ ರೂಪದಲ್ಲಿಲ್ಲ, ದೇವರು ಮನಸ್ಸಿನ ಕಲ್ಪನೆಯೂ ಅಲ್ಲ. ಯಾವುದು ನೈಸರ್ಗಿಕ, ಆದಿ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಅರಿವು, ಅದನ್ನೇ ದೇವರು ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಆಕಾರಾದಿಪರಿಚ್ಛಿನ್ನಮ್ ಇತಿ ವಸ್ತುನಿ ತತ್ ಕುತಃ । ಅಕೃತ್ರಿಮಮ್ ಅನಾದ್ಯನ್ತಂ ವೇದನಂ ಚಿಚ್ಛಿವಂ ವಿದುಃ
ರೂಪ ಮತ್ತು ಇತರ ಗಾತ್ರಗಳಿಂದ ಸೀಮಿತವಾದುದರಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಆಗುವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಮಹಾತ್ಮರು ಸ್ವಯಂ ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲದ, ಆರಂಭ ಅಂತ್ಯಗಳಿಲ್ಲದ, ಶುದ್ಧವಾದ ಅರಿವನ್ನು ಚೈತನ್ಯ, ಶಿವ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ.
ತದ್ ಏವ ದೇವಶಬ್ದೇನ ಕಥ್ಯತೇ ತತ್ ಪ್ರಪೂಜಯೇತ್ । ತದ್ ಏವಾಸ್ತಿ ಯತಸ್ ಸರ್ವಂ ಸತ್ತಾಸತ್ತಾತ್ಮರೂಪಧೃತ್
ಅದೇ 'ದೇವ' ಎಂಬ ಪದದಿಂದ ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಅದನ್ನೇ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲವೂ, ಇರುವದೋ ಇಲ್ಲದೋ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ, ಅದರ ಸ್ವರೂಪದಿಂದಲೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.