ತಾರಕಾತ್ರಿತಯೇ ವ್ಯೋಮ್ನೋ ಗೃಹಮೂರ್ಧನಿ ಮಧ್ಯಗೇ । ಮೃಗತ್ರಯೇ ಕಿರಾತಾತ್ತೇ ಸದಾ ಭ್ರಮಮ್ ಇವಾಗತೇ
ಆಕಾಶದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಯ ಮೇಲೆ, ಮೃಗನಕ್ಷತ್ರದ ಮೂರು ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಬೇಟೆಗಾರನಿಂದ ಓಡಾಡುವಂತೆ ತೋರುತ್ತವೆ.
ಉತ್ಫುಲ್ಲಕುಮುದಾಮೋದದ್ವಿಗುಣೋದ್ದಾಮಮನ್ಮಥೇ । ಚಕ್ರವಾಕಗಣೇ ಶೈಲಸರಸೀಷ್ವ್ ಅನ್ಯತಾಂ ಗತೇ
ಹೂವಿನ ಕಮಲಗಳ ಸುಗಂಧವು ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹರಡಿದಾಗ, ಆ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾದ ಚಕ್ರವಾಕ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಬೇರೆ ಬೆಟ್ಟದ ಸರೋವರಗಳತ್ತ ಹೋಗುತ್ತವೆ.
ಶಿಲಾಶಿಖೋಪವಿಷ್ಟಾಸು ಶೈಲೋತ್ಕೀರ್ಣಾಸ್ವ್ ಇವಾಭಿತಃ । ಪಿಬನ್ತೀಷು ಚಕೋರೀಷು ಶೀತಂ ಶಶಿಕರಾಮೃತಮ್
ಪರ್ವತದ ಮೇಲಿನ ಕಲ್ಲಿನ ತುದಿಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವ ಚಕೋರಿಗಳು, ಸುತ್ತಲೂ ಪರ್ವತದಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟಿದಂತೆ ಕಂಡುಬಂದು, ಚಂದ್ರನ ಶೀತ ಕಿರಣಗಳ ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಿವೆ.
ವಹತಿ ಮಧುರಮಾರುತೇ ವನೇ ಽನ್ತಶ್ ಶಶಿಕರಶೀಕರವರ್ಷಣೈಕಶೀತೇ । ದಲಚಯಚಲನೋತ್ಥಶಬ್ದಗೀತೇ ಕುಮುದವಧೂಪ್ರಥಮಾಭಿಸಾರಿಣೀವ
ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಧುರವಾದ ಗಾಳಿ ಎಬ್ಬಿಸುವ ಎಲೆಗಳ ಸದ್ದು ಮತ್ತು ಚಂದ್ರನ ಶೀತ ಹನಿ ಸುರಿಯುವಾಗ, ಕಮಲದ ಯುವತಿಯರು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಹೊರಡುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ.
ಏತಸ್ಮಿನ್ ಸಮಯೇ ತತ್ರ ಯಾಮಾರ್ಧೇ ಪ್ರಥಮೇ ಗತೇ । ಸಮಾಧಿಂ ತನುತಾಂ ನೀತ್ವಾ ಸ್ಥಿತೋ ಽಹಂ ಬಾಹ್ಯಲಗ್ನದೃಕ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ರಾತ್ರಿ ಮೊದಲಾರ್ಧ ಭಾಗ ಮುಗಿದಾಗ, ನಾನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಹೊರಗಿನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದೆ.
ಅಪಶ್ಯಂ ಕಾನನೇ ತೇಜೋ ಝಗಿತ್ಯ್ ಏವ ಸಮುತ್ಥಿತಮ್ । ಮನ್ದರಾಹನನೋದ್ಧೂತಕ್ಷುಬ್ಧಕ್ಷೀರೋದಭಾಸುರಮ್
ಅವನದಲ್ಲಿ, ನಾನು ಅಚಾನಕ್ ಒಂದು ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಕಾಣಿದೆ, ಅದು ಮಂದರ ಪರ್ವತದಿಂದ ಕ್ಷೀರಸಾಗರವನ್ನು ಮಥಿಸಿದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಶುಭ್ರಾಭ್ರಶತಸಙ್ಕಾಶಂ ನೃತ್ಯದಿನ್ದುಗಣೋಪಮಮ್ । ಚಣ್ಡಾನಿಲಬಲೋದ್ಧೂತಂ ಹಿಮರಾಶಿಮ್ ಇವಾಚಲಮ್
ಅದು ನೂರಾರು ಹೊಳೆಯುವ ಮೋಡಗಳ ಗುಂಪಿನಂತೆ, ನೃತ್ಯಮಾಡುವ ಚಂದ್ರರ ಸಮೂಹದಂತೆ, ಭಯಾನಕ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟ ಹಿಮಪರ್ವತದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಯುಗಾನ್ತತಾಪಗಲಿತಂ ಸುಸ್ಫಾಟಿಕಮ್ ಇವಾಚಲಮ್ । ನಾವನೀತಮ್ ಇವಾಮ್ಭೋದಂ ಕೇತಕೌಘಮ್ ಇವೋತ್ಥಿತಮ್
ಅದು ಯುಗಾಂತದ ತಾಪದಿಂದ ಕರಗಿದ ಶುದ್ಧ ಸ್ಫಟಿಕ ಪರ್ವತದಂತೆ, ತುಪ್ಪದ ಮೋಡದಂತೆ, ಅಥವಾ ಹಠಾತ್ ಎದ್ದ ಕೇತಕಿ ಹೂಗಳ ಗುಚ್ಛದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿತು.
ಶಙ್ಖಶೌಕ್ಲ್ಯಮ್ ಇವೋಡ್ಡೀನಂ ಶುಭ್ರಾಭ್ರಮ್ ಇವ ಸಮ್ಭೃತಮ್ । ಕ್ಷೀರಫೇನಮ್ ಇವೋತ್ಫಾಲಂ ಮುಕ್ತಾಸಾರಮ್ ಇವೋದ್ಧತಮ್
ಆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಎತ್ತಿದ ಶಂಖದಂತೆ ಬಿಳಿಯಾಗಿ, ಸೇರುವ ಬಿಳಿ ಮೋಡದಂತೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಹಾಲನ್ನು ಚೆಲ್ಲಿದಾಗ ಬರುವ ನೊರೆಹಬ್ಬೆಯಂತೆ, ಎತ್ತಿದ ಮುತ್ತಿನ ಹಾರದಂತೆ ಮಿಂಚುತ್ತಿತ್ತು.
ಗಙ್ಗಾತರಙ್ಗಭರವತ್ ಪ್ರವಿಷ್ಟಂ ಕನ್ದರಾನ್ತರಮ್ । ಪಿಣ್ಡಹಾರ್ಯಂ ಸುದಧಿವಚ್ ಛಾರ್ವಂ ಹಾಸಮ್ ಇವಾತತಮ್
ಅದು ಗಂಗೆಯ ಅಲೆಗಳು ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಂತೆ ಒಳಗೆ ಹೋದಿತು. ಮೊಸರಿನ ಉಂಡೆಯಂತೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿತ್ತು, ಸಮುದ್ರದಂತೆ ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತು, ನಗುವಿನಂತೆ ಹರಡಿಕೊಂಡಿತ್ತು.
ಪ್ರಕಟೀಕೃತದಿಕ್ ತೇಜಸ್ ತದ್ ಆಲೋಕ್ಯ ಮಯಾ ಸ್ಮಯಾತ್ । ಅನ್ತಃಪ್ರಕಾಶಶಾಲಿನ್ಯಾ ಬುದ್ಧಿದೃಷ್ಟ್ಯಾವಲೋಕಿತಮ್
ಆ ಬೆಳಕು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ನಾನು ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗಿನ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಸಂತೋಷದಿಂದ ನೋಡಿದೆ.
ಯಾವತ್ ಪಶ್ಯಾಮಿ ತಂ ಸಾನುಂ ಲೀಲಯೈವ ಯದೃಚ್ಛಯಾ । ವಿಹರನ್ ಸ್ವಗಿರೌ ಹೃದ್ಯೇ ತಾವಚ್ ಚನ್ದ್ರಕಲಾಧರಃ
ಆ ಶಿಖರವನ್ನು ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿರುವವರೆಗೆ, ಆತನ ಪ್ರಿಯ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಸ್ವಚ್ಛಂದವಾಗಿ ವಿಹರಿಸುತ್ತಿರುವ ಚಂದ್ರಕಿರೀಟಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ.
ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯಗುಲ್ಮಾನ್ತರಿತಗಣಜಾಲೋಪಮಾಲಿತಃ । ಗೌರೀಕರಾರ್ಪಿತಕರೋ ನನ್ದಿಪ್ರೋತ್ಸಾರಿತಾಗ್ರಗಃ
ಅವನು ಪಶ್ಚಿಮದ ಗಿಡಗಳ ನಡುವೆ ಮನುಷ್ಯರ ಗುಂಪಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು, ಅವನ ಕೈ ಗೌರಿಯ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇತ್ತು, ನಂದಿ ಅವನನ್ನು ಮುಂದೆ ಹೋಗಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಪಶ್ಚಾತ್ಪರಿಕ್ರಾನ್ತವೃಷಸ್ ಸರ್ವರಾತ್ರಿಚರಾವೃತಃ । ಕಲ್ಹಾರದಾಮವಲಿತೋ ಮನ್ದಾರಕೃತಶೇಖರಃ
ಅವನ ಹಿಂದೆ ವೃಷಭನು ಸುತ್ತುತ್ತಿದ್ದನು, ಎಲ್ಲಾ ರಾತ್ರಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಅವನನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದವು, ಅವನು ಕಲ್ಹಾರ ಹೂಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಮಂದಾರ ಹೂವನ್ನು ತಲೆಗೆ ಧರಿಸಿದ್ದನು.
ಜಟಾಮೌಲೀನ್ದುಕಲಿಕೋ ಭೋಗೀನ್ದ್ರಕೃತಕುಣ್ಡಲಃ । ಚಲತ್ತುಷಾರಶೈಲಾಭಸ್ ಸರ್ವಸಙ್ಕಲ್ಪಿತಾರ್ಥದಃ
ಅವನ ಜಟಾಮುಡಿಯ ಮೇಲೆ ಚಂದ್ರಕಲೆಯಿತ್ತು, ಭೋಗೀಂದ್ರನು ಅವನ ಕಿವಿಗೆ ಕುಂಡಲವಾಗಿ ಇದ್ದನು, ಅವನ ರೂಪ ಚಲಿಸುವ ಹಿಮಪರ್ವತದಂತಿತ್ತು, ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವವನಾಗಿದ್ದನು.
ಮನೋದೃಷ್ಟಸ್ ಸ ಭಗವಾನ್ ಮನಸೈವ ತತೋ ಮಯಾ । ದತ್ತಮನ್ದಾರಪುಷ್ಪೇಣ ಪ್ರಣತೇನಾಭಿವನ್ದಿತಃ
ಆ ಭಗವಂತನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು; ಆಗ ನಾನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಮಂದಾರ ಹೂವನ್ನರ್ಪಿಸಿ, ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದೆ.
ಇತಿ ಕೃತ್ವಾ ಮಯಾ ದೇಹಃ ಪರ್ಯಙ್ಕಶಯನಾದ್ ಅಯಮ್ । ಕ್ಷಣಾದ್ ಉತ್ಥಾಪಿತಸ್ ತಸ್ಮಾದ್ ಭೂತೇನೇವ ಮಹಾಶವಃ
ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ನನ್ನ ದೇಹವು ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಇದ್ದಂತೆಯೇ, ಕ್ಷಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ಏನೋ ಒಂದು ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟ ದೊಡ್ಡ ಶವದಂತೆ ಎದ್ದಿತು.
ಶಿಷ್ಯಾನ್ ಉದ್ಬೋಧ್ಯ ತತ್ರಸ್ಥಾನ್ ಗೃಹೀತ್ವಾರ್ಘಂ ಸುಸಂಯತಃ । ಅಗಮಂ ಲೋಕನಾಥಸ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಪೂತಮ್ ಅಹಂ ಪುರಃ
ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಮಾಧಾನದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಲೋಕನಾಥನ ದರ್ಶನದಿಂದ ಪಾವನನಾಗಿ ಅವನ ಮುಂದೆ ಹೋದೆನು.
ತತ್ರ ಪುಷ್ಪಾಞ್ಜಲಿಂ ದತ್ತ್ವಾ ದೂರಾದ್ ಏವ ತ್ರಿಲೋಚನಃ । ದತ್ತಾರ್ಘೇಣ ಮಯಾ ದೇವಸ್ ಸ ಪ್ರಣಮ್ಯಾಭಿವನ್ದಿತಃ
ಅಲ್ಲಿ ದೂರದಿಂದಲೇ ಪುಷ್ಪಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳ ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿ, ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದೆನು.
ತತಶ್ ಚನ್ದ್ರಪ್ರಭಾಮೃದ್ವ್ಯಾ ಋಜ್ವ್ಯಾ ಶೀತಲಯಾ ತಯಾ । ದೃಶಾ ಸರ್ವಾರ್ತಿಹಾರಿಣ್ಯಾ ಸರಣ್ಯಾ ಶಾಶ್ವತೇ ಪದೇ
ನಂತರ, ಚಂದ್ರನ ಬೆಳಕಿನಂತೆ ಮೃದುವಾದ, ನೇರವಾದ, ಶೀತಳವಾದ ಅವಳ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ಎಲ್ಲ ದುಃಖಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವ ಆ ಕರುಣೆಯಿಂದ, ಅವಳು ನನ್ನನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾದ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದಳು.
ಅಹಮ್ ಆಲೋಕ್ಯ ದೇವೇನ ಚನ್ದ್ರಾರ್ಧಕೃತಮೌಲಿನಾ । ಪುಷ್ಪಸಾನೂಪವಿಷ್ಟೇನ ಪ್ರೋಕ್ತಸ್ ಸ್ಮಿತಸಿತಾಕ್ಷರಮ್
ನಾನು ಚಂದ್ರನ ಅರ್ಧಚಂದ್ರವನ್ನು ಮುಡಿಗೊರೆಯಾಗಿ ಧರಿಸಿದ ದೇವರನ್ನು ಹೂವಿನ ಗುಡ್ಡದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಮೃದುವಾಗಿ ನಗುತ್ತಾ ಮಾತಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದೆ.
ಆನಯಾರ್ಘ್ಯಂ ತಥಾ ಪಾದ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಸ್ವಾಗತಮ್ ಅಸ್ತು ತೇ । ಆಶ್ರಮಾತಿಥಯಃ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ವಯಮ್ ಅದ್ಯ ತವಾನಘ
ಅರ್ಘ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾದ್ಯವನ್ನು ತಂದುಕೊಡು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನಿನಗೆ ಸ್ವಾಗತ. ಪಾಪವಿಲ್ಲದವನೇ, ಇಂದು ನಾವು ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಅತಿಥಿಗಳಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ.
ಘನಾಭಿರಾಮಶಾಲಿನ್ಯಾ ಸತತಂ ಶಮಶಾನ್ತಯಾ । ಮುದಿತೋದಾರಯಾ ಬ್ರಹ್ಮಂಸ್ ತಪೋಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾ ವಿರಾಜಸೇ
ಬ್ರಹ್ಮಣನೇ, ನೀನು ಸದಾ ಶಾಂತಿಯಿಂದ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮತ್ತು ಉದಾರತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ತಪಸ್ಸಿನ ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿರುವೆ.
ಆಗಚ್ಛೋಪವಿಶಾಸ್ಮಿಂಸ್ ತ್ವಮ್ ಅಕೃತ್ರಿಮದಲಾಸನೇ । ಮೃದೌ ಸಾನುಸಮುದ್ಭೂತೇ ಪುಣ್ಯಸಞ್ಚಯಪಾವನೇ
ಇಲ್ಲಿ ಈ ನಿಷ್ಕಪಟವಾದ, ಮೃದುವಾದ ಹೂವಿನ ಗುಡ್ಡದ ಮೇಲೆ ಪುಣ್ಯದ ಸಂಗ್ರಹದಿಂದ ಪವಿತ್ರವಾದ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಬಾ, ಕೂತುಕೋ.
ಇತಿ ಪ್ರೋಕ್ತವತೇ ತಸ್ಮೈ ನಿಶೇಶಾರ್ಧಾರ್ಧಧಾರಿಣೇ । ಅರ್ಘಂ ಪುಷ್ಪಂ ತಥಾ ಪಾದ್ಯಂ ಸಮುಪೇತ್ಯಾರ್ಪಿತಂ ಮಯಾ
ಹೀಗಾಗಿ, ಅರ್ಧಚಂದ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ನಾನು ಮಾತಾಡಿದ ನಂತರ, ಅರ್ಘ್ಯ, ಹೂವುಗಳು ಮತ್ತು ಪಾದ್ಯವನ್ನು ಸಮರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದೆ.
ಪಾದಯೋರ್ ಹಸ್ತಯೋಶ್ ಚೈವ ತನ್ವಾಂ ಚಾಸ್ಯ ಸ್ವಯಮ್ಭುವಃ । ಮನ್ದಾರಪುಷ್ಪಾವಲಯೋ ವಿಕೀರ್ಣಾ ಬಹವಃ ಪುರಃ
ಆ ಸ್ವಯಂಭುವಿನ ಪಾದಗಳು, ಕೈಗಳು ಮತ್ತು ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಅನೇಕ ಮಂದಾರ ಹೂವಿನ ಹಾರಗಳು ಮುಂದುಗಡೆ ಚೆಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟವು.
ತತೋ ಭಗವತೀ ಗೌರೀ ತಾದೃಶ್ಯೈವ ಸಪರ್ಯಯಾ । ಸಮ್ಪೂಜಿತಾ ಸಖೀಯುಕ್ತಾ ಗಣಮಣ್ಡಲಿಕಾ ತಥಾ
ನಂತರ, ಪವಿತ್ರ ಗೌರಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಅವಳ ಸಂಗಾತಿಯರು ಮತ್ತು ಗಣಮಂಡಲಿಯರೊಂದಿಗೆ ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಲಾಯಿತು.
ಗೃಹೀತವನ್ತೌ ತೌ ತಾಂ ಮೇ ಸಪರ್ಯಾಮ್ ಆದರಾತ್ ಪ್ರಭೂ । ಭಕ್ತಿಪ್ರಣಯಿನೋ ರಾಮ ಪಾರ್ವತೀಪರಮೇಶ್ವರೌ
ರಾಮಾ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಪಾರ್ವತಿ ಮತ್ತು ಪರಮೇಶ್ವರರು ನನ್ನ ಆ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು.
ಪೂಜಾನ್ತೇ ಪೂರ್ಣಶೀತಾಂಶುರಶ್ಮಿಶೀತಲಯಾ ಗಿರಾ । ತತ್ರೋಪವಿಷ್ಟಂ ಪ್ರೋವಾಚ ಮಾಮ್ ಅಥೇನ್ದುಕಲಾಧರಃ
ಪೂಜೆ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ, ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನ ಕಿರಣಗಳಂತೆಯೇ ಶೀತಳವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ, ಚಂದ್ರಕಲೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಅಲ್ಲೇ ಕೂತಿದ್ದ ನನಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಪ್ರಶಮಶಾಲಿನ್ಯಃ ಪ್ರಾಪ್ತವಿಶ್ರಾನ್ತಯಃ ಪರೇ । ಕಚ್ಚಿತ್ ಕಲ್ಯಾಣಕಾರಿಣ್ಯಸ್ ಸಂವಿದಸ್ ತೇ ಸ್ಥಿತಾಃ ಪದೇ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಶುಭಕರವಾದ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿಯಾಗಿಯೂ, ಪರಮ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ಆ ಶಾಂತ ಸ್ಥಿತಿಗಳು ನೆಲೆಸಿದವೆಯೆ?