ಸತ್ಕಲ್ಪಪಾದಪಭುಜಸ್ ಸುಶಿಖಾಶೃಙ್ಗಕನ್ಧರಃ । ರತ್ನವಿದ್ಯೋತನಯನೋ ವನಾವಲಿತನೂರುಹಃ
ಅವನ ಕೈಗಳು ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷದ ಶಾಖೆಗಳಂತೆ ವಿಶಾಲವಾಗಿವೆ, ತಲೆಯ ಮೇಲಿರುವ ಕಿರೀಟ ಮತ್ತು ಕಂಠ ಸುಂದರವಾಗಿದೆ, ಕಣ್ಣುಗಳು ರತ್ನಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿವೆ, ಜಂಗೆಗಳು ಕಾಡಿನ ಲತೆಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
ಕಾಚಕನ್ದರಕೇಶಶ್ರೀಸ್ ಸ್ವವನಾವಲನಾಂಶುಕಃ । ಪವನೋದ್ಧೂತಕಿಞ್ಜಲ್ಕಜಾಲಾರುಣತಲಾಮ್ಬರಃ
ಅವನ ಕೂದಲು ಸ್ಫಟಿಕದಂತೆ ಮೆರುಗು ನೀಡುತ್ತದೆ, ತನ್ನದೇ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನೆಯಲಾದ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆ, ಪವನದಿಂದ ಹಾರಿದ ಪುಷ್ಪರೇಣುಗಳಿಂದ ಕೆಂಪಾಗಿರುವ ಕೆಳಗಿನ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.
ತತ್ರಾಸ್ತೇ ಭಗವಾನ್ ದೇವೋ ಹರಶ್ ಚನ್ದ್ರಕಲಾಧರಃ । ಶೂಲಪಾಣಿಸ್ ತ್ರಿನಯನೋ ಗಣೌಘಪರಿವಾರಿತಃ
ಅಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನಾದ ದೇವರಾದ ಹರನು, ಚಂದ್ರಕಲೆಯನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿ, ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಗಣಗಳ ಸಮೂಹದಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.
ಭವಾನೀಹೃತದೇಹಾರ್ಧಸ್ ಸರ್ವಲೋಕೈಕಕಾರಣಮ್ । ಕನ್ದರ್ಪದರ್ಪದಲನಃ ಕಲಾಕರಕಲಾಧರಃ
ಅವನ ದೇಹದ ಅರ್ಧಭಾಗ ಭವಾನಿಗೆ ಸೇರಿದೆ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಏಕೈಕ ಕಾರಣನು, ಮನ್ಮಥನ ಗರ್ವವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು, ಚಂದ್ರಕಲೆಯನ್ನೂ ಅದರ ಹೊಳಪನ್ನೂ ಧರಿಸಿದವನು.
ಷಣ್ಮುಖಾನುಗತಚ್ಛಾಯಃ ಪ್ರಮತ್ತವೃಷವಾಹನಃ । ಮತ್ತೇಭಕೃತ್ತಿವಸನಶ್ ಶ್ಮಶಾನರಮಣಾಲಯಃ
ಷಣ್ಮುಖನ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ, ಉನ್ನತ ಹಸುವನ್ನು ಓಡಿಸುತ್ತಾ, ಹುಚ್ಚಾನೆಯ ಚರ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲೇ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ತಂ ಪೂಜಯನ್ ಮಹಾದೇವಂ ತಸ್ಮಿನ್ನ್ ಏವ ಗಿರೌ ಪುರಾ । ಕದಾಚಿದ್ ಅವಸಂ ಗಙ್ಗಾತಟೇ ಽಹಂ ರಚಿತಾಶ್ರಮಃ
ಆ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಆsame ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾ, ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾನು ಗಂಗೆಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ವಾಸಿಸಿದ್ದೆ.
ತಪೋಽರ್ಥಂ ತಾಪಸಾಚಾರೇ ಚಿರಾಯ ರಚಿತಸ್ಥಿತಿಃ । ಯಥಾಕ್ರಮಸದಾಚಾರಃ ಪುಣ್ಯಸಾನುಸಮಾಶ್ರಯಃ
ತಪಸ್ಸಿಗಾಗಿ, ತಪಸ್ವಿಯಂತೆ ದೀರ್ಘ ಕಾಲ ವಾಸಿಸಿ, ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾದ ಸದುಪಚಾರಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ಪುಣ್ಯದ ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದೆ.
ನಿವಾಸಾರ್ಥಂ ಕೃತಸ್ನಾನಃ ಕೃತನೀಲದಲೋಟಜಃ । ಬಾಲವೃಕ್ಷಕಬದ್ಧಾಸ್ಥಸ್ ಸಂರೋಪಿತಲತಾವೃತಿಃ
ನಿವಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ನೀಲಿ ಎಲೆ ಮತ್ತು ಬೊಗಸೆ ತೊಟ್ಟು, ಚಿಕ್ಕ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಕೂತು, ನೆಟ್ಟ ಬಳ್ಳಿಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದೆ.
ಸಞ್ಚಿತಾಗ್ರ್ಯವನಪ್ರಾಣಿರ್ ಉಪಾರ್ಜಿತಕಮಣ್ಡಲುಃ । ಪುಷ್ಪಾರ್ಥಂ ಸ್ಯೂತಪುಟಕಸ್ ಸೂಮ್ಭಿತಸ್ವಾಕ್ಷಮಾಲಿಕಃ
ಅವನೂ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿನ ಮುಖ್ಯ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ನೀರಿನ ಕುಂಭವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿ, ಹೂವಿನ ಚೀಲವನ್ನು ಹೊತ್ತು, ತನ್ನದೇ ಬೀಜಗಳಿಂದ ಜಪಮಾಲೆಯನ್ನು ಹಾರವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದನು.
ಶಿಷ್ಯಸಙ್ಘಾತವಲಿತಃ ಕೃತಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥಸಙ್ಗ್ರಹಃ । ಆನೀತಪುಸ್ತಕವ್ಯೂಹಃ ಪರಿಪಾಲಿತಸನ್ಮೃಗಃ
ಶಿಷ್ಯರ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಸಾರವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಪುಸ್ತಕಗಳ ರಾಶಿಯನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ, ಉತ್ತಮ ಮೃಗಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದನು.
ಏವಂಗುಣವಿಶಿಷ್ಟಸ್ಯ ಕೈಲಾಸವನಕುಞ್ಜಕೇ । ತಪಃ ಪ್ರಚರತೋ ರಾಮ ಮಮ ಕಾಲೋ ಽತ್ಯವರ್ತತ
ಹೀಗೆ ಸದ್ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದ ನಾನು ಕೈಲಾಸದ ಅರಣ್ಯದ ಒಂದು ಗುಡಿಲಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಾ ಕಾಲವನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದೆನು ರಾಮಾ.
ಅಥೈಕದಾ ಕದಾಚಿತ್ ತು ಬಹುಲಸ್ಯಾಷ್ಟಮೇ ದಿನೇ । ಗತೇ ಶ್ರಾವಣಪಕ್ಷಸ್ಯ ರಾತ್ರ್ಯರ್ಧೇ ಕ್ಷಯಮ್ ಆಗತೇ
ಆಮೇಲೆ ಒಂದು ದಿನ, ಶ್ರಾವಣ ಮಾಸದ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ಎಂಟನೇ ದಿನ, ಅರ್ಧರಾತ್ರಿ ಕಳೆದಾಗ, ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಘಟನೆ ಸಂಭವಿಸಿತು.
ದಿಕ್ಷು ಸಂಶಾನ್ತರೂಪಾಸು ಕಾಷ್ಠಮೌನಸ್ಥಿತಾಸ್ವ್ ಇವ । ಖಡ್ಗಚ್ಛೇದ್ಯಾನ್ಧಕಾರೇಷು ಕುಞ್ಜೇಷು ಗಹನೇಷು ಚ
ದಿಕ್ಕುಗಳು ಶಾಂತವಾಗಿ, ಆಳವಾದ ಮೌನದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು. ಕತ್ತಲನ್ನು ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಬಹುದಾದಷ್ಟು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡು ಮತ್ತು ಗಹನಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ನಿಶ್ಶಬ್ದವಾಗಿತ್ತು.
ಅವಶ್ಯಾಯಲಸನ್ಮುಕ್ತಾಹಾಸೇ ಸರತಿ ಮಾರುತೇ । ಆಲವಾಲೋಪಧಾನೇಷು ಮೃಗೇಷ್ವ್ ಆಶ್ರಮಶಾಯಿಷು
ಅಲ್ಲಿ ಮಾರುತನು, ಹನಿಗಳ ಸೌಮ್ಯ ನಗುವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು, ಹುಲ್ಲಿನ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಹಾಗೂ ಆಶ್ರಮದ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮಲಗಿರುವ ಜಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಹರಡುತ್ತಿತ್ತು.
ಅಮೃತಾಂಶುಕರಸ್ಯನ್ದಮ್ ಆತ್ಮನಃ ಪರಿವೃದ್ಧಯೇ । ಲಿಹತ್ಸು ಶಶಿರಶ್ಮಿಭ್ಯಃ ಪಲ್ಲವೇಷ್ವ್ ಅಮೃತದ್ರವಮ್
ಚಂದ್ರನ ಅಮೃತ ಕಿರಣಗಳು, ತನ್ನ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಿಗಾಗಿ, ಎಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ಚಂದ್ರಕಾಂತ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಅಮೃತದ ತೊಟ್ಟಿಲನ್ನು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು.
ಕುಮುದ್ವತೀಷ್ವ್ ಓಷಧೀಷು ಚಕೋರೀಷು ಲತಾಸು ಚ । ಪಿಬನ್ತೀಷ್ವ್ ಅಮೃತಸ್ಯನ್ದಂ ಕರೈರ್ ಆಕೀರ್ಣಮ್ ಐನ್ದವಮ್
ಅಮೃತದ ಹರಿವು, ಚಂದ್ರಕಾಂತ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಕಮಲಗಳು, ಔಷಧಿಗಳು, ಚಕೋರಿಗಳು ಮತ್ತು ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಹಾಗೂ ಲತೆಗಳು ಅದನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದವು.
ಶೈಲವಿಶ್ರಾನ್ತನೀಲಾಭ್ರಪಲ್ಲವಸ್ಯ ವಿಸಾರಿಣಃ । ಕೃತ್ತಿಕಾಗುಚ್ಛಕೇ ವ್ಯೋಮತಾಪಿಞ್ಛಸ್ಯ ತ್ರಿಭಾಗಗೇ
ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದ ನೀಲಿ ಮೋಡಗಳ ಗುಚ್ಚ, ಅಥವಾ ಕೃತ್ತಿಕಾ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಗುಂಪು, ಅಥವಾ ಆಕಾಶದ ಮೂರು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿರುವ ರೆಕ್ಕೆಗಳಂತಿದೆ.
ತಾರೌಘಪ್ರತಿಬಿಮ್ಬೇನ ಗಿರೌ ಸ್ಫಟಿಕಭೂಮಿಷು । ವಿಕಾಸಿಪುಷ್ಪಪ್ರಕರೇ ದ್ವಿಗುಣತ್ವಮ್ ಉಪಾಗತೇ
ಪರ್ವತದ ಸ್ಫಟಿಕದಂತಹ ನೆಲದಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಪ್ರತಿಬಿಂಬದಿಂದ ಹೂವುಗಳ ಗುಚ್ಛವು ಎರಡುಪಟ್ಟು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಮಯಿ ಪಲ್ಲವಪಲ್ಯಙ್ಕಗತೇ ಮುಕ್ತೇಹಯಾ ಧಿಯಾ । ಚಿನ್ತಯತ್ಯ್ ಅಮಲಾಭಾಸಮ್ ಆತ್ಮತತ್ತ್ವಮ್ ಅವಿಪ್ಲುತಮ್
ನಾನು ಹಸಿರು ಎಲೆಗಳ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದು, ಆಸೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಶುದ್ಧವಾದ ಮತ್ತು ಅಚಲವಾದ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇನೆ.
ದ್ವಿತೀಯಮದ್ದೇಹವತಿ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ಸಪ್ತರ್ಷಿಮಣ್ಡಲೇ । ಮದರ್ಥಮ್ ಇವ ತಾಮ್ ಏವ ದಿಶಮ್ ಆಪತತೀವ ಚ
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಪ್ತರ್ಷಿ ನಕ್ಷತ್ರಮಂಡಲದೊಳಗೆ, ನನ್ನಿಗಾಗಿ ಆ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಧಾವಿಸುವಂತೆ ಮತ್ತೊಂದು ದೇಹವಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ತಾರಕಾತ್ರಿತಯೇ ವ್ಯೋಮ್ನೋ ಗೃಹಮೂರ್ಧನಿ ಮಧ್ಯಗೇ । ಮೃಗತ್ರಯೇ ಕಿರಾತಾತ್ತೇ ಸದಾ ಭ್ರಮಮ್ ಇವಾಗತೇ
ಆಕಾಶದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಯ ಮೇಲೆ, ಮೃಗನಕ್ಷತ್ರದ ಮೂರು ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಬೇಟೆಗಾರನಿಂದ ಓಡಾಡುವಂತೆ ತೋರುತ್ತವೆ.
ಉತ್ಫುಲ್ಲಕುಮುದಾಮೋದದ್ವಿಗುಣೋದ್ದಾಮಮನ್ಮಥೇ । ಚಕ್ರವಾಕಗಣೇ ಶೈಲಸರಸೀಷ್ವ್ ಅನ್ಯತಾಂ ಗತೇ
ಹೂವಿನ ಕಮಲಗಳ ಸುಗಂಧವು ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹರಡಿದಾಗ, ಆ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾದ ಚಕ್ರವಾಕ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಬೇರೆ ಬೆಟ್ಟದ ಸರೋವರಗಳತ್ತ ಹೋಗುತ್ತವೆ.
ಶಿಲಾಶಿಖೋಪವಿಷ್ಟಾಸು ಶೈಲೋತ್ಕೀರ್ಣಾಸ್ವ್ ಇವಾಭಿತಃ । ಪಿಬನ್ತೀಷು ಚಕೋರೀಷು ಶೀತಂ ಶಶಿಕರಾಮೃತಮ್
ಪರ್ವತದ ಮೇಲಿನ ಕಲ್ಲಿನ ತುದಿಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವ ಚಕೋರಿಗಳು, ಸುತ್ತಲೂ ಪರ್ವತದಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟಿದಂತೆ ಕಂಡುಬಂದು, ಚಂದ್ರನ ಶೀತ ಕಿರಣಗಳ ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಿವೆ.
ವಹತಿ ಮಧುರಮಾರುತೇ ವನೇ ಽನ್ತಶ್ ಶಶಿಕರಶೀಕರವರ್ಷಣೈಕಶೀತೇ । ದಲಚಯಚಲನೋತ್ಥಶಬ್ದಗೀತೇ ಕುಮುದವಧೂಪ್ರಥಮಾಭಿಸಾರಿಣೀವ
ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಧುರವಾದ ಗಾಳಿ ಎಬ್ಬಿಸುವ ಎಲೆಗಳ ಸದ್ದು ಮತ್ತು ಚಂದ್ರನ ಶೀತ ಹನಿ ಸುರಿಯುವಾಗ, ಕಮಲದ ಯುವತಿಯರು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಹೊರಡುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ.
ಏತಸ್ಮಿನ್ ಸಮಯೇ ತತ್ರ ಯಾಮಾರ್ಧೇ ಪ್ರಥಮೇ ಗತೇ । ಸಮಾಧಿಂ ತನುತಾಂ ನೀತ್ವಾ ಸ್ಥಿತೋ ಽಹಂ ಬಾಹ್ಯಲಗ್ನದೃಕ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ರಾತ್ರಿ ಮೊದಲಾರ್ಧ ಭಾಗ ಮುಗಿದಾಗ, ನಾನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಹೊರಗಿನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದೆ.
ಅಪಶ್ಯಂ ಕಾನನೇ ತೇಜೋ ಝಗಿತ್ಯ್ ಏವ ಸಮುತ್ಥಿತಮ್ । ಮನ್ದರಾಹನನೋದ್ಧೂತಕ್ಷುಬ್ಧಕ್ಷೀರೋದಭಾಸುರಮ್
ಅವನದಲ್ಲಿ, ನಾನು ಅಚಾನಕ್ ಒಂದು ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಕಾಣಿದೆ, ಅದು ಮಂದರ ಪರ್ವತದಿಂದ ಕ್ಷೀರಸಾಗರವನ್ನು ಮಥಿಸಿದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಶುಭ್ರಾಭ್ರಶತಸಙ್ಕಾಶಂ ನೃತ್ಯದಿನ್ದುಗಣೋಪಮಮ್ । ಚಣ್ಡಾನಿಲಬಲೋದ್ಧೂತಂ ಹಿಮರಾಶಿಮ್ ಇವಾಚಲಮ್
ಅದು ನೂರಾರು ಹೊಳೆಯುವ ಮೋಡಗಳ ಗುಂಪಿನಂತೆ, ನೃತ್ಯಮಾಡುವ ಚಂದ್ರರ ಸಮೂಹದಂತೆ, ಭಯಾನಕ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟ ಹಿಮಪರ್ವತದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಯುಗಾನ್ತತಾಪಗಲಿತಂ ಸುಸ್ಫಾಟಿಕಮ್ ಇವಾಚಲಮ್ । ನಾವನೀತಮ್ ಇವಾಮ್ಭೋದಂ ಕೇತಕೌಘಮ್ ಇವೋತ್ಥಿತಮ್
ಅದು ಯುಗಾಂತದ ತಾಪದಿಂದ ಕರಗಿದ ಶುದ್ಧ ಸ್ಫಟಿಕ ಪರ್ವತದಂತೆ, ತುಪ್ಪದ ಮೋಡದಂತೆ, ಅಥವಾ ಹಠಾತ್ ಎದ್ದ ಕೇತಕಿ ಹೂಗಳ ಗುಚ್ಛದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿತು.
ಶಙ್ಖಶೌಕ್ಲ್ಯಮ್ ಇವೋಡ್ಡೀನಂ ಶುಭ್ರಾಭ್ರಮ್ ಇವ ಸಮ್ಭೃತಮ್ । ಕ್ಷೀರಫೇನಮ್ ಇವೋತ್ಫಾಲಂ ಮುಕ್ತಾಸಾರಮ್ ಇವೋದ್ಧತಮ್
ಆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಎತ್ತಿದ ಶಂಖದಂತೆ ಬಿಳಿಯಾಗಿ, ಸೇರುವ ಬಿಳಿ ಮೋಡದಂತೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಹಾಲನ್ನು ಚೆಲ್ಲಿದಾಗ ಬರುವ ನೊರೆಹಬ್ಬೆಯಂತೆ, ಎತ್ತಿದ ಮುತ್ತಿನ ಹಾರದಂತೆ ಮಿಂಚುತ್ತಿತ್ತು.
ಗಙ್ಗಾತರಙ್ಗಭರವತ್ ಪ್ರವಿಷ್ಟಂ ಕನ್ದರಾನ್ತರಮ್ । ಪಿಣ್ಡಹಾರ್ಯಂ ಸುದಧಿವಚ್ ಛಾರ್ವಂ ಹಾಸಮ್ ಇವಾತತಮ್
ಅದು ಗಂಗೆಯ ಅಲೆಗಳು ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಂತೆ ಒಳಗೆ ಹೋದಿತು. ಮೊಸರಿನ ಉಂಡೆಯಂತೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿತ್ತು, ಸಮುದ್ರದಂತೆ ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತು, ನಗುವಿನಂತೆ ಹರಡಿಕೊಂಡಿತ್ತು.