ಕ್ಷಣಮ್ ಅಸ್ತಙ್ಗತಪ್ರಾಣಮ್ ಅಪಾನೋದಯವರ್ಜಿತಮ್ । ಅಯತ್ನಸಿದ್ಧಂ ಬಾಹ್ಯಸ್ಥಂ ಕುಮ್ಭಕಂ ತತ್ ಪದಂ ವಿದುಃ
ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಪ್ರಾಣನು ಅಸ್ತಂಗತವಾಗಿ, ಅಪಾನನು ಇನ್ನೂ ಉದಯಿಸದೆ ಇರುವಾಗ, ಯತ್ನವಿಲ್ಲದೆ ಹೊರಗೆ ಸ್ಥಿತಿಯಾದ ಕುಂಭಕವನ್ನು ಆ ಸ್ಥಿತಿಯೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.
ಕ್ಷಣಮ್ ಅಸ್ತಙ್ಗತಾಪಾನಃ ಪ್ರಾಣೋದಯವಿವರ್ಜಿತಃ । ಅಯತ್ನಸಿದ್ಧೋ ಹ್ಯ್ ಅನ್ತಸ್ಸ್ಥಃ ಕುಮ್ಭಕಃ ಪರಮಂ ಪದಮ್
ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಅಪಾನನು ಅಸ್ತಂಗತವಾಗಿ, ಪ್ರಾಣನು ಇನ್ನೂ ಉದಯಿಸದೆ ಇರುವಾಗ, ಯತ್ನವಿಲ್ಲದೆ ಒಳಗೆ ಸ್ಥಿತಿಯಾದ ಕುಂಭಕವೇ ಪರಮಪದವಾಗಿದೆ.
ಏತತ್ ತದ್ ಆತ್ಮನೋ ರೂಪಂ ಶುದ್ಧೈಷಾ ಸಾ ಪರೈವ ಚಿತ್ । ಏತತ್ ಸದ್ ಅಸದಾಭಾಸಮ್ ಏತತ್ ಪ್ರಾಪ್ಯ ನ ಶೋಚ್ಯತೇ
ಇದು ಆತ್ಮನ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪ, ಶುದ್ಧವಾದ ಪರಮ ಚೇತನ. ಇದು ಇರುವಿಕೆಯೂ ಇಲ್ಲದಿಕೆಯೂ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ ದುಃಖವೇ ಇರದು.
ಪುಷ್ಪಸ್ಯಾನ್ತರ್ ಇವಾಮೋದಂ ಪ್ರಾಣಸ್ಯಾನ್ತರ್ ಅವಸ್ಥಿತಮ್ । ನ ಚ ಪ್ರಾಣಂ ನ ಚಾಪಾನಂ ಚಿದಾತ್ಮಾನಮ್ ಉಪಾಸ್ಮಹೇ
ಹೂವಿನಲ್ಲಿ ಸುಗಂಧ ಹೇಗೆ ಅಡಗಿದೆವೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಉಸಿರಿನಲ್ಲಿ ಚೇತನ ಅಡಗಿದೆ. ನಾವು ಉಸಿರನ್ನೂ ಹೊರಹಾಕುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಪೂಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಆತ್ಮದಲ್ಲಿರುವ ಚೇತನವನ್ನೇ ಆರಾಧಿಸುತ್ತೇವೆ.
ಪ್ರಾಣಕ್ಷಯಪದಾನ್ತಸ್ಥಮ್ ಅಪಾನಕ್ಷಯಕೋಟಿಗಮ್ । ಅಪಾನಪ್ರಾಣಯೋರ್ ಮಧ್ಯಂ ಚಿದಾತ್ಮಾನಮ್ ಉಪಾಸ್ಮಹೇ
ಉಸಿರು ಮುಗಿಯುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೂ ಹೊರಹಾಕುವ ಶಕ್ತಿಯ ಗರಿಷ್ಠ ತುದಿಯಲ್ಲೂ, ಉಸಿರಾಟದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೂ ಇರುವ ಆತ್ಮಚೇತನವನ್ನೇ ನಾವು ಆರಾಧಿಸುತ್ತೇವೆ.
ಪ್ರಾಣಸ್ಯ ಪ್ರಾಣನಂ ಪ್ರೋಚ್ಚೈಃ ಪರಂ ಜೀವಸ್ಯ ಜೀವಿತಮ್ । ದೇಹಸ್ಯ ಧಾರಣಂ ಧುರ್ಯಂ ಚಿದಾತ್ಮಾನಮ್ ಉಪಾಸ್ಮಹೇ
ಉಸಿರಿಗೆ ಜೀವಶಕ್ತಿ, ಜೀವಿಗೆ ಪರಮ ಪ್ರಾಣವಾಯು, ದೇಹವನ್ನು ಹಿಡಿದಿಡುವ ಶಕ್ತಿ—allವು ಆತ್ಮಚೇತನ. ನಾವು ಆ ಚೇತನವನ್ನೇ ಆರಾಧಿಸುತ್ತೇವೆ.
ಯಸ್ಮಿನ್ ಸರ್ವಂ ಯತಸ್ ಸರ್ವಂ ಯಸ್ ಸರ್ವಂ ಸರ್ವತಶ್ ಚ ಯಃ । ಯಶ್ ಚ ಸರ್ವಮಯೋ ನಿತ್ಯಂ ಚಿದಾತ್ಮಾನಮ್ ಉಪಾಸ್ಮಹೇ
ಎಲ್ಲವೂ ಅವನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆ, ಎಲ್ಲವೂ ಅವನಿಂದ ಉದಯವಾಗುತ್ತದೆ, ಅವನೇ ಎಲ್ಲವೂ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವನು, ಸದಾ ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ಚೈತನ್ಯಸ್ವರೂಪನನ್ನು ನಾವು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸುತ್ತೇವೆ.
ಆಲೋಕಾಲೋಕನಂ ಪುಣ್ಯಂ ಸರ್ವಪಾವನಪಾವನಮ್ । ಭಾವಾಭಾವನಮ್ ಅನ್ಯೂನಂ ಚಿದಾತ್ಮನಮ್ ಉಪಾಸ್ಮಹೇ
ಆ ಬೆಳಕಿನ ದರ್ಶನವೇ ಪವಿತ್ರ, ಎಲ್ಲ ಅಶುದ್ಧಿಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧಿಪಡಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ, ಎಲ್ಲ ಭಾವಗಳಿರುವ ಮತ್ತು ಇಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಯೂ ಆಗಿರುವ, ಯಾವ欠ತೆಯೂ ಇಲ್ಲದ ಆ ಚೈತನ್ಯಸ್ವರೂಪನನ್ನು ನಾವು ಆರಾಧಿಸುತ್ತೇವೆ.
ಪರಸ್ಪರೋಪಸಙ್ಘಟ್ಟೇ ಹೃದಯೇ ಮರುತೋಸ್ ಸ್ಥಿತಮ್ । ಬಹಿರ್ ಅನ್ತಸ್ ತಥಾಕಾಶೇ ಚಿದಾತ್ಮನಮ್ ಉಪಾಸ್ಮಹೇ
ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗಿನ ಪ್ರಾಣವಾಯುಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಸೇರುವ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ, ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಆಕಾಶದಂತೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ಆ ಚೈತನ್ಯಸ್ವರೂಪನನ್ನು ನಾವು ಪೂಜಿಸುತ್ತೇವೆ.
ಅಪಾನೋ ಽಸ್ತಙ್ಗತೋ ಯತ್ರ ಪ್ರಾಣೋ ನಾಭ್ಯುದಿತಃ ಕ್ಷಣಮ್ । ಕಲಾಕಲಙ್ಕರಹಿತಂ ತಚ್ ಚಿತ್ತತ್ತ್ವಮ್ ಉಪಾಸ್ಮಹೇ
ಎಲ್ಲಿ ಹೊರಗೆ ಹೋಗುವ ಉಸಿರು ನಿಂತುಹೋಗಿದೆ, ಒಳಗೆ ಬರುವ ಉಸಿರು ಇನ್ನೂ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿಲ್ಲ, ಯಾವುದೇ ಗುರುತು ಅಥವಾ ಕಲೆ ಇಲ್ಲದ ಆ ಚಿತ್ತಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನಾವು ಆರಾಧಿಸುತ್ತೇವೆ.
ನಾಪಾನೋ ಽಭ್ಯುದಿತೋ ಯತ್ರ ಪ್ರಾಣಶ್ ಚಾಸ್ತಮ್ ಉಪಾಗತಃ । ನಾಸಾಗ್ರಗಗನಾವರ್ತಂ ತಚ್ ಚಿತ್ತತ್ತ್ವಮ್ ಉಪಾಸ್ಮಹೇ
ಯಾವಲ್ಲಿ ಕೆಳಗೆ ಹೋಗುವ ಉಸಿರೂ ಉದಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಉಸಿರೂ ಅಸ್ತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಮೂಗಿನ ತುದಿಯ ಆಕಾಶದಂತೆ ಇರುವ ಆ ಮನಸ್ಸಿನ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ನಾವು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇವೆ.
ಪ್ರಾಣಾಪಾನೋದ್ಭವಸ್ಥಾನೇ ಬಾಹ್ಯಾಭ್ಯನ್ತರಸಂಸ್ಥಿತೇ । ಯೇ ದ್ವೇ ಯೋಗಿಪದಾಧಾರಂ ತಚ್ ಚಿತ್ತತ್ತ್ವಮ್ ಉಪಾಸ್ಮಹೇ
ಮೇಲೂ ಕೆಳಗೂ ಹೋಗುವ ಉಸಿರಿನ ಉದ್ಭವವಾಗುವ ಮತ್ತು ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಇರುವ ಎರಡು ಯೋಗಪದಗಳ ಆಧಾರವಾದ ಆ ಮನಸ್ಸಿನ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ನಾವು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇವೆ.
ಪ್ರಾಣಾಪಾನರಥಾರೂಢಮ್ ಅಪ್ರಾಣಾಪಾನಮ್ ಆತತಮ್ । ಯಚ್ ಛಕ್ತಿರೂಪಂ ಶಕ್ತೀನಾಂ ತಚ್ ಚಿತ್ತತ್ತ್ವಮ್ ಉಪಾಸ್ಮಹೇ
ಮೇಲೂ ಕೆಳಗೂ ಹೋಗುವ ಉಸಿರಿನ ರಥದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಅವೆರಡಿಗೂ ಮೀರಿ ಇರುವ, ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶಕ್ತಿಯಾದ ಆ ಮನಸ್ಸಿನ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ನಾವು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇವೆ.
ಹೃತ್ಪ್ರಾಣಕುಮ್ಭಕಂ ದೇವಂ ಬಹಿಶ್ ಚಾಪಾನಕುಮ್ಭಕಮ್ । ಪೂರಕಾಂಶವಿಮೃಷ್ಟಂ ಯತ್ ತಚ್ ಚಿತ್ತತ್ತ್ವಮ್ ಉಪಾಸ್ಮಹೇ
ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಉಸಿರನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವ ದೈವತ್ವ, ಹೊರಗೆ ಕೆಳಗೆ ಹೋಗುವ ಉಸಿರನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಉಸಿರೆಳೆಯುವ ಪ್ರಮಾಣದಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶವಾಗಿರುವ ಆ ಮನಸ್ಸಿನ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ನಾವು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇವೆ.
ಪ್ರಾಣಾಪಾನಪರಾಮರ್ಶಸತ್ತಾರೂಪಾವಬೋಧಕಮ್ । ಯತ್ ಪ್ರಾಪ್ಯಂ ಪ್ರಾಣಮನನಾತ್ ತಚ್ ಚಿತ್ತತ್ತ್ವಮ್ ಉಪಾಸ್ಮಹೇ
ಊರಾಡುವ ಉಸಿರಿನೂ ಇಳಿಯುವ ಉಸಿರಿನೂ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಅರಿತಾಗ, ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಸತ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೂಲವನ್ನು ನಾವು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇವೆ.
ಯತ್ ಪ್ರಾಣಪವನಸ್ಪನ್ದೋ ಯತ್ ಸ್ಪನ್ದಾನನ್ದಕಾರಣಮ್ । ಕಾರಣಂ ಕಾರಣಾನಾಂ ಯತ್ ತಚ್ ಚಿತ್ತತ್ತ್ವಮ್ ಉಪಾಸ್ಮಹೇ
ಉಸಿರಿನ ಚಲನೆಯೇ ಆನಂದದ ಮೂಲವಾಗಿದ್ದು, ಎಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳಿಗೂ ಕಾರಣವಾದ ಮನಸ್ಸಿನ ಆ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ನಾವು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇವೆ.
ಯದ್ ಅಖಿಲಕಲನಾಕಲಙ್ಕಹೀನಂ ಪರಿವಲಿತಂ ಚ ಸದಾ ಕಲಾಗಣೇನ । ಅನುಭವವಿಭವಂ ಪದಂ ತದ್ ಅಗ್ರ್ಯಂ ಸಕಲಸುರಾವನತಂ ಪರಂ ಪ್ರಪದ್ಯೇ
ಎಲ್ಲ ಕಲೆಗಳೂ ಸದಾ ಸುತ್ತಿರುವ, ಎಲ್ಲ ಕಲ್ಪನೆಗಳ ಮಸುಕಿಲ್ಲದ, ದೇವತೆಗಳೂ ವಂದಿಸುವ, ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಆ ಪರಮ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.
ಏಷಾ ಹಿ ಚಿತಿ ವಿಶ್ರಾನ್ತಿರ್ ಮಯಾ ಪ್ರಾಣಸಮಾಧಿನಾ । ಕ್ರಮೇಣಾನೇನ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಸ್ವಯಮ್ ಆತ್ಮನಿ ನಿರ್ಮಲೇ
ಈ ಚೈತನ್ಯದ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ನಾನು ಉಸಿರಿನ ಸಮಾಧಿಯಿಂದ ಕ್ರಮೇಣ ನನ್ನ ಶುದ್ಧ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ತಲುಪಿದ್ದೇನೆ.
ಏತಾಂ ದೃಷ್ಟಿಮ್ ಅವಷ್ಟಭ್ಯ ಸಂಸ್ಥಿತೋ ಽಸ್ಮಿ ಮಹಾಮುನೇ । ನ ಚಲಾಮಿ ನಿಮೇಷಾಂಶಮ್ ಅಪಿ ಮೇರುರ್ ಇವಾಚಲಃ
ಈ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿ, ಮಹಾಮುನಿಯೇ, ನಾನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ನಾನು ಅಚಲವಾದ ಮೇರುಗಿರಿಯನ್ನು ಹೋಲಿಸಿಕೊಂಡು, ಎಡವುವುದಿಲ್ಲ.
ಗಚ್ಛತಸ್ ತಿಷ್ಠತೋ ವಾಪಿ ಜಾಗ್ರತಸ್ ಸ್ವಪತೋ ಽಪಿ ವಾ । ಸ್ವಪ್ನೇ ಽಪಿ ನ ಚಲತ್ಯ್ ಏಷ ಸುಸಮಾಧಿರ್ ಮಮಾತ್ಮನಿ
ನಾನು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ನಿಂತಿದ್ದರೂ, ಎಚ್ಚರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಕನಸಿನಲ್ಲೂ ಸಹ ನನ್ನ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಈ ಗಾಢ ಸಮಾಧಿ ಎಂದೂ ದೂರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ನಿತ್ಯಾನಿತ್ಯಾಸು ಲೋಲಾಸು ಜಗತ್ಸ್ಥಿತಿಷು ಸಂಸ್ಥಿತಃ । ಅನ್ತರ್ಮುಖೋ ಽಸ್ಮಿ ತಿಷ್ಠಾಮಿ ಸ್ವಯಮ್ ಏವಾತ್ಮನಾತ್ಮನಿ
ಈ ಜಗತ್ತಿನ ನಿತ್ಯವೂ ಬದಲಾಗುವ ಮತ್ತು ಅಸ್ಥಿರವಾದ ಸ್ಥಿತಿಗಳ ನಡುವೆ ನಾನು ಒಳಗೆ ಮುಖಮಾಡಿ, ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮದಿಂದಲೇ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಇರುತ್ತೇನೆ.
ಅಪಿ ಸಂರುಧ್ಯತೇ ವಾಯುರ್ ಅಪಿ ವಾ ಸಲಿಲಂ ಗತೇಃ । ನೈತಸ್ಮಾತ್ ಸುಸಮಾಧಾನಾನ್ ನಿರುದ್ಧಂ ಸಂಸ್ಮರಾಮ್ಯ್ ಅಹಮ್
ಗಾಳಿ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟರೂ ಅಥವಾ ನೀರಿನ ಹರಿವು ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ನನ್ನ ಈ ಗಾಢ ಸಮಾಧಿ ಎಂದಾದರೂ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ನೆನಪಿಲ್ಲ.
ಪ್ರಾಣಾಪಾನಾನುಸರಣಾತ್ ಪರಮಾತ್ಮಾವಲೋಕನಾತ್ । ಅಶೋಕಮ್ ಅನುಯಾತೋ ಽಸ್ಮಿ ಪದಮ್ ಆದ್ಯಂ ಮಹಾತಪಃ
ಉಸಿರಾಡುವಿಕೆ ಗಮನಿಸಿ, ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ನೋಡಿದ ಪರಿಣಾಮ, ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯೇ, ನಾನು ದುಃಖವಿಲ್ಲದ ಮೂಲಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದೇನೆ.
ಆ ಮಹಾಪ್ರಲಯಾದ್ ಬ್ರಹ್ಮನ್ನ್ ಉನ್ಮಜ್ಜನನಿಮಜ್ಜನೇ । ಅಯಮ್ ಅದ್ಯಾಪಿ ಭೂತಾನಾಂ ಪಶ್ಯಞ್ ಜೀವಾಮಿ ಧೀರಧೀಃ
ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ಮಹಾಪ್ರಳಯದವರೆಗೆ, ಜೀವಿಗಳ ಉದಯ ಮತ್ತು ಲಯವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ನಾನು ಈಗಲೂ ಸ್ಥಿರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ನ ಭೂತಂ ನ ಭವಿಷ್ಯಚ್ ಚ ಚಿನ್ತಯಾಮಿ ಕದಾಚನ । ದೃಷ್ಟಿಮ್ ಆಲಮ್ಬ್ಯ ತಿಷ್ಠಾಮಿ ವರ್ತಮಾನಾಮ್ ಇಹಾತ್ಮನಃ
ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಹಳೆಯದನ್ನು ಅಥವಾ ಮುಂದಿನದನ್ನು ಯೋಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಈ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿ, ನಾನು ಈಗಿನ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ನನ್ನೊಳಗಿನ ಆತ್ಮನಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದ್ದೇನೆ.
ಯಥಾಪ್ರಾಪ್ತೇಷು ಕಾರ್ಯೇಷು ಪರಿತ್ಯಕ್ತಫಲೈಷಣಃ । ಸುಷುಪ್ತಸಮಯಾ ಬುದ್ಧ್ಯಾ ಪರಿತಿಷ್ಠಾಮಿ ಕೇವಲಮ್
ಯಾವ ಕಾರ್ಯಗಳು ಬಂದರೂ, ಫಲದ ಆಶೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನಾನು ಗಾಢನಿದ್ರೆಯ ಅರಿವಿನಂತೆ ಸುಮ್ಮನೆ ನೆಲೆಸಿದ್ದೇನೆ.
ಭಾವಾಭಾವಮಯೀಂ ಚಿನ್ತಾಮ್ ಈಹಿತಾನೀಹಿತಾನ್ವಿತಾಮ್ । ವಿಮುಚ್ಯಾತ್ಮನಿ ತಿಷ್ಠಾಮಿ ಚಿರಂ ಜೀವಾಮ್ಯ್ ಅನಾಮಯಃ
ನಾನು ಇರುವೆಯೂ ಇಲ್ಲದೆಯೂ ಕೂಡಿದ, ಇಷ್ಟ-ಅನಿಷ್ಟಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನನ್ನೊಳಗಿನ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದೇನೆ. ಇದರಿಂದ ನಾನು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಆರೋಗ್ಯದಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಪ್ರಾಣಾಪಾನಸಮಾಯೋಗಸಮಯಂ ಸಮನುಸ್ಮರನ್ । ಸ್ವಯಮ್ ಆತ್ಮನಿ ತುಷ್ಯಾಮಿ ತೇನಾಸ್ಮಿ ಚಿರಜೀವಿತಃ
ಉಸಿರಾಟದ ಒಳಗೆಹಾಕುವ ಮತ್ತು ಹೊರಹಾಕುವ ಶಕ್ತಿಗಳ ಒಗ್ಗೂಡಿಕೆಯನ್ನು ಸದಾ ನೆನೆಸುತ್ತಾ, ನಾನು ನನ್ನೊಳಗೆ ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಇದರಿಂದ ನಾನು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯದಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಇದಮ್ ಅದ್ಯ ಮಯಾ ಲಬ್ಧಮ್ ಇದಂ ಲಪ್ಸ್ಯಾಮಿ ಸುನ್ದರಮ್ । ಇತಿ ಚಿನ್ತಾ ನ ಮೇ ತೇನ ಚಿರಂ ಜೀವಾಮ್ಯ್ ಅನಾಮಯಃ
‘ಇವತ್ತು ನಾನು ಇದನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ’ ಅಥವಾ ‘ನಾನು ಆ ಸುಂದರವಾದುದನ್ನು ಮುಂದೇನು ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ’ ಎಂಬ ಆಲೋಚನೆಗಳು ನನಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಇದರಿಂದ ನಾನು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಆರೋಗ್ಯದಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ನ ಸ್ತೌಮಿ ನ ಚ ನಿನ್ದಾಮಿ ಕ್ವಚಿತ್ ಕಿಞ್ಚಿತ್ ಕದಾಚನ । ಆತ್ಮನೋ ಽನ್ಯಸ್ಯ ವಾ ಸಾಧೋ ತೇನ ಜೀವಾಮ್ಯ್ ಅನಾಮಯಃ
ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ, ಯಾವಾಗಾದರೂ, ಯಾರನ್ನೂ, ನನ್ನನ್ನಾಗಲಿ, ಇತರರನ್ನಾಗಲಿ, ಹೊಗಳುವುದಿಲ್ಲ, ದೂಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇದರಿಂದ ನಾನು ಆರೋಗ್ಯದಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.