ಪತ್ತ್ರಪುಞ್ಜಾತ್ ಸಮುತ್ತಸ್ಥೌ ಮೇಘಶಾವ ಇವಾಚಲಾತ್ । ಹೇ ಮುನೇ ಸ್ವಾಗತಮ್ ಇತಿ ಪ್ರೋವಾಚ ಮಧುರಾಕ್ಷರಮ್
ಅವನು ಎಲೆಗಳ ಗುಚ್ಚದಿಂದ ಪರ್ವತದಿಂದ ಹೊರಬರುವ ಕಿರಿಯ ಮೋಡದಂತೆ ಎದ್ದನು ಮತ್ತು ಮಧುರವಾದ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ 'ಓ ಮುನಿರೇ, ಸ್ವಾಗತ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ಸಙ್ಕಲ್ಪಮಾತ್ರಜಾತಾಭ್ಯಾಂ ಕರಾಭ್ಯಾಂ ಕುಸುಮಾಞ್ಜಲಿಮ್ । ಮಹ್ಯಮ್ ಆಶು ದದೌ ಬಾಲಮೇಘೋ ಹೈಮಮ್ ಇವೋತ್ಕರಮ್
ಕೇವಲ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ರೂಪಿಸಿದ ಕೈಗಳಿಂದ ಅವನು ತಕ್ಷಣವೇ ನನಗೆ ಹೂವಿನ ಸಮರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದನು, ಅದು ಬಾಲಮೋಡವು ಹಿಮದ ಗುಡ್ಡವನ್ನು ನೀಡಿದಂತೆ ಇತ್ತು.
ಇದಮ್ ಆಸನಮ್ ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತ್ವಾ ನವಂ ಕಲ್ಪತರುಚ್ಛದಮ್ । ಉಪನೀತವತಿ ತ್ಯಕ್ತಭೃತ್ಯೇ ವಾಯಸನಾಯಕೇ
‘ಇದು ಆಸನ’ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಇವನೊಬ್ಬನು ತನ್ನ ಸೇವಕನಾದ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿ, ಹೊಸದಾಗಿ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿರುವ ಆಸನವನ್ನು ತಂದು ಇಟ್ಟನು.
ಭುಸುಣ್ಡಾನೂತ್ಥಿತೇಷ್ವ್ ಈಷಚ್ಚಲಪಕ್ಷೇಷು ಪಕ್ಷಿಷು । ಉಪವಿಷ್ಟಂ ಮುನಿಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸ್ವಾಸನೋನ್ಮುಖದೃಷ್ಟಿಷು
ಭುಸುಂಡನ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ಚಲಿಸುವ ರೆಕ್ಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಎದ್ದು, ಆ ಮುನಿಯನ್ನು ಆಸನದ ಕಡೆಗೆ ದೃಷ್ಟಿಯಿಟ್ಟು ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದವು.
ಸಸಭಾಖಗವೃನ್ದೇನ ಭುಸುಣ್ಡೇನ ಸಮಂ ತತಃ । ತಸ್ಮಿನ್ ಕಲ್ಪಲತಾಕುಞ್ಜೇ ಉಪವಿಷ್ಟೋ ಽಹಮ್ ಆಸನೇ
ನಂತರ, ಭುಸುಂಡ ಮತ್ತು ಹಕ್ಕಿಗಳ ಸಮೂಹದ ಜೊತೆ ನಾನು ಆ ಕಲ್ಪಲತೆಯ ಕುಂಜದೊಳಗಿನ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದೆ.
ಅಥ ಪಾದ್ಯಾದಿ ದತ್ತ್ವಾ ಸ ಭುಸುಣ್ಡಸ್ ತುಷ್ಟಮಾನಸಃ । ಮಾಮ್ ಉವಾಚ ಮಹಾತೇಜಾಸ್ ಸೌಹಾರ್ದಮಧುರಾಕ್ಷರಮ್
ಆಮೇಲೆ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಿದ ಭುಸುಂಡನು ಪಾದ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಸ್ನೇಹಪೂರ್ಣವಾದ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ, ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಮೆರೆದಂತೆ ನನ್ನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಅಹೋ ಭಗವತಾಸ್ಮಾಕಂ ಪ್ರಸಾದೋ ದರ್ಶಿತಶ್ ಚಿರಾತ್ । ದರ್ಶನಾಮೃತಸೇಕೇನ ಯತ್ ಸಿಕ್ತಾಸ್ ಸದ್ರುಮಾ ವಯಮ್
ಅಯ್ಯೋ, ಮಹಾನುಭಾವರೇ, ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ ನಿಮ್ಮ ಕೃಪೆ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆಯಾಗಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ದರ್ಶನವೆಂಬ ಅಮೃತದ ಮಳೆಯಲಿ ನಾವು ಮತ್ತು ಈ ಮರಗಳು ಕೂಡ ನೆನೆದಿದ್ದೇವೆ.
ಮತ್ಪುಣ್ಯಚಿರಸಮ್ಭಾರಪ್ರೇರಿತೇನ ತ್ವಯಾಧುನಾ । ಮುನೇ ಮಾನ್ಯೈಕಮಾನ್ಯೇನ ಕುತ ಆಗಮನಂ ಕೃತಮ್
ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ನಾನು ಮಾಡಿದ ಪುಣ್ಯದ ಫಲದಿಂದ ನೀವು ಈಗ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ. ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಗೌರವಪಾತ್ರರಾದ ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ಬರಲು ಕಾರಣವೇನು?
ಕಚ್ಚಿದ್ ಅಸ್ಮಿನ್ ಮಹಾಮೋಹೇ ಚಿರಂ ವಿಹರತಸ್ ತವ । ಅಖಣ್ಡಿತೈವ ಸಮತಾ ಸ್ಥಿತಾ ಚೇತಸಿ ಪಾವನೇ
ಈ ಮಹಾ ಮೋಹದಲ್ಲಿ ನೀವು ಇಷ್ಟು ಕಾಲ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿರುವಾಗಲೂ ನಿಮ್ಮ ಪವಿತ್ರ ಮನಸ್ಸಿನ ಸಮತೆ ಅಕ್ಷುನ್ನವಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿದೆಯೆ?
ಕಿಮರ್ಥಮ್ ಅದ್ಯಾಗಮನಕ್ಲೇಶೇನಾತ್ಮಾ ಕದರ್ಥಿತಃ । ತ್ವದ್ವಚಶ್ಶ್ರೋತುಕಾಮಾನಾಮ್ ಆಜ್ಞಾಂ ನೋ ದಾತುಮ್ ಅರ್ಹಸಿ
ಇಂದು ಇಲ್ಲಿ ಬರುವ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮವನ್ನು ಯಾಕೆ ಕಾಡಿಸಿಕೊಂಡಿರಿ? ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ನಮಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡಬೇಕು.
ತ್ವತ್ಪಾದದರ್ಶನಾದ್ ಏವ ಸರ್ವಂ ಜ್ಞಾತಂ ಮಯಾ ಮುನೇ । ಯಥಾಗಮನಪುಣ್ಯೇನ ವಯಮ್ ಆಯೋಜಿತಾಸ್ ತ್ವಯಾ
ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ ಕೇವಲ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನನಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ತಿಳಿಯಿತು. ಹಳೆಯ ಪುಣ್ಯದ ಫಲದಿಂದ ನೀವು ನಮ್ಮನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿದ್ದೀರಿ.
ಚಿರಜೀವಿತಚರ್ಚಾಭಿರ್ ವಯಂ ತೇ ಸ್ಮೃತಿಮ್ ಆಗತಾಃ । ತೇನೇಮಂ ಪಾದಪಂ ಪಾದೈಸ್ ತ್ವಂ ಪವಿತ್ರಿತವಾನ್ ಅಯಮ್
ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯದ ಮಾತುಕತೆಯಿಂದ ನಾವು ನಿಮ್ಮ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳಿಂದ ಈ ಮರವನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿದ್ದೀರಿ.
ಜ್ಞಾತತ್ವದಾಗಮೋ ಽಪ್ಯ್ ಏವಂ ತ್ವಾಂ ಪೃಚ್ಛಾಮೀಹ ಯನ್ ಮುನೇ । ಭವದ್ವಾಕ್ಯಾಮೃತಾಸ್ವಾದವಾಞ್ಛಾ ತತ್ ಪ್ರವಿಜೃಮ್ಭತೇ
ನಿಮ್ಮ ಆಗಮನವನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನಿಮ್ಮ ಮಾತುಗಳ ಅಮೃತವನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುವ ಆಸೆ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದೆ.
ಇತ್ಯ್ ಉಕ್ತವಾನ್ ಅಸೌ ಪಕ್ಷೀ ಭುಸುಣ್ಡಶ್ ಚಿರಜೀವಿತಃ । ತ್ರಿಕಾಲಾಮಲಸಂವೇದೀ ತತ್ರ ಪ್ರೋಕ್ತಮ್ ಇದಂ ಮಯಾ
ಹೀಗೆ ಆ ಪುರಾತನ ಪಕ್ಷಿ ಭುಸುಂಡನು, ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯವಂತನು, ಮೂರು ಕಾಲಗಳನ್ನೂ ತಿಳಿದವನು, ಅಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು. ಆಗ ನಾನು ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದೆ.
ವಿಹಙ್ಗಮಮಹಾರಾಜ ಸತ್ಯಮ್ ಏತತ್ ತ್ವಯೋಚ್ಯತೇ । ದ್ರಷ್ಟುಮ್ ಅಭ್ಯಾಗತೋ ಽಸ್ಮ್ಯ್ ಅದ್ಯ ತ್ವಾಮ್ ಏವ ಚಿರಜೀವಿತಮ್
ಪಕ್ಷಿಗಳ ಮಹಾರಾಜನೇ, ನೀನು ಹೇಳಿದದು ನಿಜ. ಇಂದು ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು, ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.
ಆಶೀತಲಾನ್ತಃಕರಣೋ ದಿಷ್ಟ್ಯಾ ಕುಶಲವಾನ್ ಅಸಿ । ಪತಿತೋ ಽಸಿ ನ ಶುದ್ಧಾತ್ಮನ್ ಭೀಷಣಾಂ ಭವವಾಗುರಾಮ್
ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗಿದೆ, ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ನೀನು ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದೀಯ. ಶುದ್ಧಹೃದಯನಾದ ನೀನು ಭಯಾನಕವಾದ ಸಂಸಾರದ ಬಲೆಗೆ ಬೀಳಿಲ್ಲ.
ತದ್ ಏತಂ ಸಂಶಯಂ ಛಿನ್ದ್ಧಿ ಭಗವನ್ ಮಮ ತತ್ತ್ವತಃ । ಕಸ್ಮಿನ್ ಕುಲೇ ಭವಾಞ್ ಜಾತೋ ಜ್ಞಾತಜ್ಞೇಯಃ ಕಥಂ ಭವಾನ್
ಆದರೆ ಭಗವಂತನೇ, ನನ್ನ ಈ ಸಂಶಯವನ್ನು ದಯವಿಟ್ಟು ನೀನು ನಿವಾರಿಸು. ನೀನು ಯಾವ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದೆಯೋ, ಹೇಗೆ ನೀನು ತಿಳಿಯಬೇಕಾದುದನ್ನು ಅರಿತೆಯೋ ಹೇಳು.
ಕಿಯದ್ ಆಯುಶ್ ಚ ತೇ ಸಾಧೋ ವೃತ್ತಂ ಸ್ಮರಸಿ ಕಿಂ ಚ ವಾ । ಕೇನ ವಾಯಂ ನಿವಾಸಸ್ ತೇ ನಿರ್ದಿಷ್ಟೋ ದೀರ್ಘದರ್ಶಿನಾ
ಮಹಾನ್ ಭಕ್ತನೇ, ನಿನ್ನ ವಯಸ್ಸು ಎಷ್ಟು? ನಿನ್ನ ನಡೆ-ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ಎಷ್ಟು ನೆನಪಿಟ್ಟಿದ್ದೀಯ? ದೂರದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವನಾದ ಯಾರು ನಿನಗೆ ಈ ವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದರು?
ಯತ್ ಪೃಚ್ಛಸಿ ಮುನೇ ಸರ್ವಂ ತದ್ ಇದಂ ಕಥಯಾಮ್ಯ್ ಅಹಮ್ । ಅನುದ್ವೇಗಿತಯೇಯಂ ನಃ ಕಥಾ ಶ್ರವ್ಯಾ ಮಹಾತ್ಮನಾ
ಮಹರ್ಷೇ, ನೀವು ಕೇಳಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ಈಗ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಮ್ಮ ಈ ಮಾತು ಮಹಾತ್ಮರು ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗಿಯೇ ಕೇಳಬೇಕಾದದ್ದು.
ಯುಷ್ಮದ್ವಿಧಾಸ್ ತ್ರಿಭುವನಪ್ರಭುಪೂಜ್ಯರೂಪಾ ಆಕರ್ಣಯನ್ತಿ ಯದ್ ಉದಾರಧಿಯೋ ಮಹಾನ್ತಃ । ತೇನಾಶುಭಂ ಪ್ರಕಥಿತೇನ ವಿನಾಶಮ್ ಏತಿ ಮೇಘಸ್ಯ ದೇಹವಿಭವೇನ ಯಥಾರ್ಕತಾಪಃ
ನಿಮ್ಮಂಥವರು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ರಾಜರೂ ಕೂಡ ಪೂಜಿಸುವಂತಹ ಮಹಾನ್ ಮನಸ್ಸಿನವರು, ಈ ಶುದ್ಧವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇಂತಹ ಪವಿತ್ರವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ದುಷ್ಟತೆ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ, ಹೇಗೆಂದರೆ ಸೂರ್ಯನ ಬಿಸಿಲು ಮೋಡದ ರೂಪವನ್ನು ಕರಗಿಸುವಂತೆ.
ಅಥ ರಾಮ ಭುಸುಣ್ಡೋ ಽಸೌ ನ ಪ್ರಹೃಷ್ಟೋ ನ ಜಿಹ್ಮಧೀಃ । ಸರ್ವಾಙ್ಗಸುನ್ದರಶ್ ಶ್ಯಾಮಃ ಪ್ರಾವೃಷೀವ ಪಯೋಧರಃ
ರಾಮಾ, ಆ ಭುಸುಂಡನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೂಡಲಿಲ್ಲ, ಕುಟಿಲ ಮನಸ್ಸಿನವನೂ ಅಲ್ಲ. ಅವನು ಎಲ್ಲ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸುಂದರನಾಗಿದ್ದ, ಮಳೆಯ ಕಾಲದ ಮೋಡದಂತೆ ಕಪ್ಪುಬಣ್ಣದವನಾಗಿದ್ದ.
ಸ್ನಿಗ್ಧಗಮ್ಭೀರವಚನಸ್ ಸ್ಮಿತಪೂರ್ವಾಭಿಭಾಷಣಃ । ಕರಸ್ಥಪಾಲೀವತವತ್ಪ್ರತೋಲಿತಜಗತ್ತ್ರಯಃ
ಅವನ ಮಾತುಗಳು ಮೃದುವಾಗಿಯೂ ಆಳವಾದವುಗಳಾಗಿದ್ದವು, ಅವನು ನಗುವಿನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಕೈಯಲ್ಲಿ ದಂಡ ಹಿಡಿದು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ತೂಗುತ್ತಿರುವವನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.
ತೃಣವದ್ದೃಷ್ಟಸಕಲಃ ಪ್ರಮೇಯೀಕೃತಸಂಸೃತಿಃ । ಲೋಕಾಜವಞ್ಜವೀಭಾವೇ ದೃಷ್ಟೇ ಜ್ಞಾತಪರಾವರಃ
ಅವನು ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಹುಲ್ಲಿನಂತೆ ಕಂಡನು, ಎಲ್ಲವೂ ತಾತ್ಕಾಲಿಕವೆಂದು ಅರಿತು, ಲೋಕದ ನಾಶವಂತಿಕೆ ನೋಡಿದಾಗ, ಎತ್ತರ-ಕೆಳತನವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದನು.
ಧೀರಸ್ ಸ್ಥಿರಸಮಾಕಾರೋ ವಿಶ್ರಾನ್ತ ಇವ ಮನ್ದರಃ । ಪರಿಪೂರ್ಣಸ್ ಸಮಶ್ ಶುದ್ಧಃ ಪೂರ್ಣಾರ್ಣವ ಇವಾಹತಃ
ಅವನ ಸ್ವಭಾವ ಶಾಂತವಾಗಿತ್ತು, ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಮೌನದಲ್ಲಿದ್ದ ಮಂದ್ರಾಚಲ ಪರ್ವತದಂತೆ; ಅವನು ಸಂಪೂರ್ಣ, ಸಮಾನ ಮತ್ತು ಶುಭ್ರನಾಗಿದ್ದನು, ತುಂಬಿದ ಸಮುದ್ರದಂತೆ ಏನೂ ಕದಲಿಸಲಾರದು.
ಪದವಿಶ್ರಾನ್ತಧೀಶ್ ಶಾನ್ತಃ ಪರಮಾನನ್ದಘೂರ್ಣಿತಃ । ಆವಿರ್ಭಾವತಿರೋಭಾವತಜ್ಜ್ಞಸ್ ಸಂಸಾರಜನ್ಮಿನಾಮ್
ಅವನ ಮನಸ್ಸು ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲೇ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದಿತ್ತು, ಶಾಂತವಾಗಿತ್ತು, ಪರಮಾನಂದದಿಂದ ಉಯ್ಯಾಲೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಂತೆ; ಅವನು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಜನಿಸುವವರ ಉದಯ-ಅಸ್ತವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದನು.
ಸರಭಸವಚನಾಭಿರಾಮರೂಪಃ ಪ್ರಿಯಮಧುರೋಚಿತಚಾರುಹೃದ್ಯವಾಕ್ಯಃ । ಸ್ವಯಮ್ ಇವ ನವಮ್ ಆಸ್ಥಿತಶ್ ಶರೀರಂ ಸಕಲಭಯಾಪಹರಃ ಪರಃ ಪ್ರಕರ್ಷಃ
ಅವನ ಮಾತುಗಳು ಉಲ್ಲಾಸಭರಿತವಾಗಿಯೂ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿಯೂ ಇದ್ದವು, ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಹಿತವಾಗಿಯೂ ಮಧುರವಾಗಿಯೂ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು; ಅವನು ಹೊಸದೇ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು, ಎಲ್ಲ ಭಯವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಪರಮ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿದ್ದನು.
ಇದಮ್ ಅಮಲಗಿರಾಹ ಹಾಸಶುದ್ಧಂ ಮೃದುಪದಮ್ ಉಜ್ಝಿತಸಮ್ಭ್ರಮಂ ಕ್ರಮೇಣ । ಕಥಯಿತುಮ್ ಅಖಿಲಂ ನಿಜಂ ಸ್ವರೂಪಂ ಮಧುರ ಇವ ಸ್ತನಿತೇನ ಮುಗ್ಧಮೇಘಃ
ಈ ಶುದ್ಧವಾದ ಮಾತು, ಮೃದುವಾದ ನಗೆಯಿಂದ ಪವಿತ್ರಗೊಂಡು, ನಿಧಾನವಾಗಿ, ಆತುರವಿಲ್ಲದೆ, ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇದು ಮುದ್ದಾದ ಮೋಡವು ಮೃದುವಾಗಿ ಗುಡುಗುವುದನ್ನು ಹೋಲುತ್ತದೆ.
ಅಸ್ತ್ಯ್ ಅಸ್ಮಿಞ್ ಜಗತಿ ಜ್ಯೇಷ್ಠಸ್ ಸರ್ವನಾಕನಿವಾಸಿನಾಮ್ । ದೇವದೇವೋ ಹರೋ ನಾಮ ದೇವದೇವಾಭಿಪೂಜಿತಃ
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಮೇಲಿರುವ ದೇವತೆ, ದೇವತೆಗಳೂ ಪೂಜಿಸುವ ಹರ ಎಂಬ ಪರಮೇಶ್ವರನು ಇದ್ದಾನೆ.
ಷಟ್ಪದಶ್ರೇಣಿನಯನಾ ಯಸ್ಯೋಚ್ಚಸ್ತಬಕಸ್ತನೀ । ವಿಲಾಸಿನೀ ಶರೀರಾರ್ಧೇ ಲತಾ ಚೂತತರೋರ್ ಇವ
ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ದೇಹದ ಅರ್ಧಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಮಧುರವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳು ಹೂವಿನ ಮೇಲಿರುವ ಜೇನುಹುಳಗಳ ಸಾಲಿನಂತೆ ತೋರಿಸುವ, ಎತ್ತರವಾದ ಹೂಗುಚ್ಛಗಳಂತೆ ಉಬ್ಬಿದ স্তನಗಳಿರುವ, ಮಾವಿನ ಮರದ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿರುವ ಬಳ್ಳಿಯಂತೆ ರೂಪವಂತಿಯಾದ ಮಹಿಳೆ ಇದ್ದಾಳೆ.
ಹಿಮಹಾರಸಿತಾ ಯಸ್ಯ ಲಹರೀಸ್ತಬಕೋಮ್ಭಿತಾ । ಆವೇಷ್ಟಿತಜಟಾಜೂಟಾ ಗಙ್ಗಾ ಕುಸುಮಮಾಲಿಕಾ
ಅವನ ಜಟೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಮದಂತೆ ಬಿಳಿಯಾದ ಗಂಗೆಯ ಅಲೆಗಳು ಹೂಗುಚ್ಛಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಲಂಕರಿಸಿ ಹೂಮಾಲೆಯಂತೆ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿವೆ.