ತಸ್ಮಿನ್ ನಿವಸತಿ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಭುಸುಣ್ಡೋ ನಾಮ ವಾಯಸಃ । ವೀತರಾಗೋ ಬೃಹತ್ಕೋಶೇ ಬ್ರಹ್ಮೇವ ನಿಜಪಙ್ಕಜೇ
ಅಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೀಮಂತನಾದ ಭುಸುಂಡ ಎಂಬ ಕಾಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಎಲ್ಲ ಆಸಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿದ್ದು, ವಿಶಾಲವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ, ಸ್ವಂತ ಕಮಲದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಬ್ರಹ್ಮನಂತೆ.
ಸ ಯಥಾ ಜಗತಃ ಕೋಶೇ ಜೀವತೀಹ ಸುರಾಶ್ ಚಿರಮ್ । ಚಿರಜೀವೀ ತಥಾ ಸ್ವರ್ಗೇ ನ ಭೂತೋ ನ ಭವಿಷ್ಯತಿ
ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ವಿಶ್ವದ ಅಂಡದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಜೀವಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅದೇ ರೀತಿ ಅವನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಅನೇಕ ಯುಗಗಳ ಕಾಲ ಬದುಕುತ್ತಾನೆ; ಅವನಂತ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯವಂತನು ಹಿಂದೆ ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಮುಂದೆಯೂ ಇರಲಾರನು.
ಸ ದೀರ್ಘಾಯುಸ್ ಸ ನೀರೋಗಸ್ ಸ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಸ ಮಹಾಮತಿಃ । ಸ ವಿಶ್ರಾನ್ತಮತಿಶ್ ಶಾನ್ತಸ್ ಸ ಕಾನ್ತಃ ಕಾಲಕೋವಿದಃ
ಅವನು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯನು, ರೋಗವಿಲ್ಲದವನು, ಐಶ್ವರ್ಯವಂತನು, ಮಹಾ ಬುದ್ಧಿಶಾಲಿಯು, ಮನಸ್ಸು ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಾದವನು, ಶಾಂತಸ್ವಭಾವಿಯು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಕರ್ಷಕನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಕಾಲದ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಿಯೂ ಹೌದು.
ಸ ಯಥಾ ಜೀವತಿ ಖಗಸ್ ತಥೇಹ ಯದಿ ಜೀವ್ಯತೇ । ತದ್ ಭವೇಜ್ ಜೀವಿತಂ ಪುಂಸಾಂ ದೀರ್ಘಂ ಚಾದೇಯಮ್ ಏವ ಚ
ಆ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬದುಕಿದರೆ, ಮನುಷ್ಯನ ಜೀವನವು ದೀರ್ಘವೂ, ನಿಜಕ್ಕೂ ಮೌಲ್ಯವಂತವೂ ಆಗುತ್ತದೆ.
ಇತಿ ತೇನ ಭುಸುಣ್ಡೋ ಽಸೌ ಭೂಯಃಪೃಷ್ಟೇನ ವರ್ಣಿತಃ । ಯಥಾವದ್ ಏವ ದೇವಾನಾಂ ಸಭಾಯಾಂ ಸತ್ಯಮೂರ್ತಿನಾ
ಹೀಗೆ ದೇವತೆಗಳ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಸತ್ಯಮೂರ್ತಿಯವರು ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಆ ಭುಸುಂಡನನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದರು.
ಕಥಾವಸರಸಂಶಾನ್ತಾವ್ ಅಥ ಯಾತೇ ಸುರವ್ರಜೇ । ಭುಸುಣ್ಡವಿಹಗಂ ದ್ರಷ್ಟುಮ್ ಅಹಂ ಯಾತಃ ಕುತೂಹಲಾತ್
ಆ ಕಥೆಯ ಸಂದರ್ಭ ಮುಗಿದು ದೇವತೆಗಳ ಗುಂಪು ಹಿಂತಿರುಗಿದ ಮೇಲೆ, ನಾನು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಭುಸುಂಡ ಹಕ್ಕಿಯನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋದೆ.
ಭುಸುಣ್ಡಸ್ ಸಂಸ್ಥಿತೋ ಯತ್ರ ಮೇರೋಶ್ ಶೃಙ್ಗಂ ತದ್ ಉನ್ನತಮ್ । ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತವಾನ್ ಕ್ಷಣೇನಾಹಂ ಪದ್ಮರಾಗಮಯಂ ಬೃಹತ್
ಅಲ್ಲಿ ಭುಸುಂಡನು ವಾಸಿಸುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ, ನಾನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಪದ್ಮರಾಗ ರತ್ನದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ, ಎತ್ತರದ ಮೇರುಪರ್ವತದ ಶಿಖರವನ್ನು ತಲುಪಿದೆ.
ದ್ರುತಗೈರಿಕಕಾನ್ತೇನ ತೇಜಸಾ ವಹ್ನಿವರ್ಚಸಾ । ಮಧ್ವಾಸವರಸೇನೇವ ರಞ್ಜಯನ್ ಕಕುಭಾಂ ಗಣಮ್
ಆ ಶಿಖರವು ಬೆಳ್ಳಗಿರುವ ಚೂನಾ ಹೋಲುವ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ, ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು; ಅದರಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಮಧುರವಾದ ಮಾದಕಪಾನಿಯ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ರಂಜಿತವಾಗಿದ್ದವು.
ಕಲ್ಪಾನ್ತಜ್ವಲನಜ್ವಾಲಾಪಿಣ್ಡಾದ್ರಿಮ್ ಇವ ಸಞ್ಚಿತಮ್ । ಇನ್ದ್ರನೀಲಶಿಲಾಧೂಮಮ್ ಆಲೋಕಾರುಣಿತಾಮ್ಬರಮ್
ಅದು ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಅಗ್ನಿಜ್ವಾಲೆಯ ಪರ್ವತದಂತೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿತ್ತು; ನೀಲಮಣಿಯ ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಎದ್ದ ಹೊಗೆಯಿಂದ ಆಕಾಶವು ಕೆಂಪಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಸರ್ವೇಷಾಮ್ ಏವ ರಾಗಾಣಾಂ ರಾಶಿಮ್ ಅದ್ರಾವ್ ಇವ ಸ್ಥಿತಮ್ । ಸರ್ವಸನ್ಧ್ಯಾಭ್ರಜಾಲಾನಾಂ ಘನಮ್ ಏಕಮ್ ಇವಾಕರಮ್
ಅದು ಎಲ್ಲಾ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣಗಳ ಗುಡ್ಡದಂತೆ ಅಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತಿತ್ತು; ಎಲ್ಲ ಸಂಧ್ಯಾ ಕಾಲದ ಮೋಡಗಳ ಗುಂಪಿಗೆ ಮೂಲವಾಗಿರುವ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮೇಘಪಂಜರದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಉತ್ಕ್ರಾನ್ತಿಂ ಕುರ್ವತೋ ಮೇರೋರ್ ಬ್ರಹ್ಮನಾಡ್ಯೇವ ನಿರ್ಗತಮ್ । ಮೂರ್ಧಾನಮ್ ಆಗತಂ ಕಾನ್ತಂ ವಾಡವಂ ಜಠರಾನಲಮ್
ಮೇರುಪರ್ವತವು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಅದರ ಶಿಖರದಿಂದ ಸುಂದರವಾದ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿ ಬರುವ ಜಠರಾಗ್ನಿಯು ಹೊರಬಂದಂತಾಯಿತು.
ಸುಮೇರುವನದೇವ್ಯೇವ ನವಾಲಕ್ತಕರಞ್ಜಿತಮ್ । ಲೀಲಯಾದಾತುಮ್ ಇನ್ದುಂ ಖೇ ನೀತಂ ಹಸ್ತಂ ಶಿಖಾಙ್ಗುಲಿಮ್
ಸುವರ್ಣಪರ್ವತದ ದೇವಿಯು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ಚಂದ್ರನನ್ನು ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ಹಿಡಿಯಲು ತನ್ನ ಬೆರಳನ್ನು ಹೊಸ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ತೊಳೆದು ಎತ್ತಿದಂತಾಯಿತು.
ಜ್ವಾಲಾಭಿರ್ ಇವ ಮಾಲಾಭಿರ್ ಅರುಣಾಭಿಃ ಪಯೋಮುಚಾಮ್ । ಖಂ ಗನ್ತುಮ್ ಇವ ಸಸ್ಪನ್ದಂ ಶೈಲಸ್ಥಮ್ ಇವ ವಾಡವಮ್
ಅರುಣವರ್ಣದ ಜ್ವಾಲೆಗಳ ಹಾರವಾಗಿ, ಅಥವಾ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ಆಕಾಶವನ್ನು ತಲುಪಲು ಕಂಪಿಸುತ್ತಿರುವ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ತಾರಾಸ್ ಸ್ಪ್ರಷ್ಟುಮ್ ಇವಾಕಾಶಮ್ ಅಙ್ಗುಲೀಭಿರ್ ಇವಾಶ್ರಿಭಿಃ । ಕಚದಂಶುನಖಾಗ್ರಾಭಿಃ ಪರಿಚುಮ್ಬದ್ ಇವೋನ್ನತಮ್
ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ತಮ್ಮ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಬೆರಳಿನಿಂದ ಆಕಾಶವನ್ನು ತಲುಪಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ, ತಮ್ಮ ಕೂದಲಿನ ತುದಿಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ನಖಗಳ ತುದಿಗಳಿಂದ ಎತ್ತರದ ಶಿಖರವನ್ನು ಮುದ್ದಾಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಕಚದ್ರತ್ನಶಿಲಾಶ್ವಭ್ರಂ ಭಾಸ್ವತ್ಕನಕಕನ್ದರಮ್ । ಸರತ್ಕುಸುಮರೇಣ್ವಭ್ರಂ ಭ್ರಮದ್ವಿದ್ಯಾಧರಾಮರಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಫಟಿಕದ ಬಂಡೆಗಳು, ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಗುಹೆಗಳು, ಹೊಳೆಯುವ ಚಿನ್ನದ ಗುಹೆಗಳು, ಹೂವಿನ ರೇಣುಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ ಪರ್ವತದ ಹರಿಗಳು ಮತ್ತು ಆಕಾಶದ ದೇವತೆಗಳು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಕ್ವಣದ್ವಂಶಲಸದ್ವಾತಂ ನೃತ್ಯದ್ರತ್ನಲತಾಙ್ಗನಮ್ । ಗರ್ಜಜ್ಜೀಮೂತಮುರಜಂ ಭೂಭೃತೋ ನಾಟ್ಯಮಣ್ಡಪಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಬಂಬೂ ಕಂಬಗಳಿಂದ ಹಾದುಹೋಗುವ ಮೃದುವಾದ ಗಾಳಿ, ರತ್ನಲತೆಯಂತಿರುವ ಯುವತಿಯರು ನೃತ್ಯಮಾಡುವುದು, ಮೇಘಗಳ ಗರ್ಜನೆ ಮೃದಂಗದಂತೆ ಕೇಳಿಸುವುದು, ಪರ್ವತವೇ ದೇವರ ಕಲೆಯ ರಂಗಭೂಮಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಹಸತ್ಕುಸುಮಗುಚ್ಛಾಢ್ಯಂ ಧ್ವನತ್ಷಟ್ಪದಪೇಟಕಮ್ । ದನ್ತತಾಲಂ ದಲಾವಲ್ಯಾ ಪರಿಹಾಸಾದ್ ಇವ ಸ್ಫುಟಮ್
ಅಲ್ಲಿ ನಗುತ್ತಿರುವ ಹೂಗುಚ್ಛಗಳು ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದವು, ಷಟ್ಪದಗಳು ಮಧುರವಾಗಿ ಹೂಂಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು, ಎಲೆಗಳು ಪರಸ್ಪರ ತಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಹಾಸ್ಯದಿಂದ ಚಪ್ಪಾಳೆ ಹೊಡೆಯುವಂತೆ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.
ದೋಲಾಲೋಲಾಪ್ಸರೋವೃನ್ದಮ್ ಉದ್ದಾಮಮದಮನ್ಮಥಮ್ । ಶಿಲಾವಿಶ್ರಾನ್ತವಿಬುಧಂ ಮಿಥುನಾಶ್ರಿತಕನ್ದರಮ್
ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗುಂಪುಗಳು ಹಗ್ಗದ ಮೇಲೆ ಊಗಾಡುತ್ತಾ ಪ್ರೇಮ ಮತ್ತು ಉಲ್ಲಾಸದಲ್ಲಿ ಮದುಮಗ್ನರಾಗಿದ್ದರು; ದೇವತೆಗಳು ಬಂಡೆ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು, ಜೋಡಿಗಳು ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿದ್ದರು.
ವರಾಮ್ಬರಾಜಿನಂ ಶುಭ್ರಂ ಗಙ್ಗಾಯಜ್ಞೋಪವೀತಿ ಚ । ತಾಪಸಂ ಪಿಙ್ಗಲಮ್ ಇವ ವೇಣುದಣ್ಡಧರಂ ಸ್ಥಿತಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ತಪಸ್ವಿ, ಮೃದುವಾದ ವನವಸ್ತ್ರ ಹಾಗೂ ಬಿಳಿ ಚರ್ಮ ಧರಿಸಿ, ಗಂಗೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಯಜ್ಞೋಪವೀತವಾಗಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಕಪಿಲ ವರ್ಣದ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ದಂಡ ಹಿಡಿದು ನಿಂತಿದ್ದನು.
ಗಙ್ಗಾನಿರ್ಝರನಿರ್ಹ್ರಾದಿ ಲತಾಗೃಹಗತಾಮರಮ್ । ಗನ್ಧರ್ವಗೀತಸುಭಗಮ್ ಆಮೋದಿಮಧುರಾನಿಲಮ್
ಅಲ್ಲಿನ ಹಸಿರು ಲತಾಮಂದಿರಗಳಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ಗಂಗೆಯ ಜಲಪಾತಗಳ ಗರ್ಜನೆ, ಗಂಧರ್ವರ ಗಾನಗಳ ಸೌಂದರ್ಯ, ಸುಗಂಧದ ಮಧುರ ಗಾಳಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿತ್ತು.
ಫುಲ್ಲಹೇಮಾಮ್ಬುಜೋತ್ತಂಸಂ ತಾರಾರತ್ನವಿಭೂಷಿತಮ್ । ವ್ಯೋಮ್ನಃ ಪಾರಮ್ ಇವ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಪಿಙ್ಗಲಂ ಮೈರವಂ ಶಿರಃ
ಅಲ್ಲಿ ಬಂಗಾರದ ಕಮಲಗಳು ಅಲಂಕಾರವಾಗಿ ಅರಳಿದ್ದವು, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಆಭರಣಗೊಂಡಿತ್ತು; ಕಪಿಲ ಮೈರುವ ಶಿಖರವು ಆಕಾಶದ ಅಂಚಿಗೆ ತಲುಪಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಸಿತಹರಿತಪೀತಪಾಟಲಧವಲೈರ್ ಮಣಿಕುಸುಮರಾಶಿನವರಙ್ಗೈಃ । ವಿಧಿವಿಹಿತಾಮಲಚಿತ್ರಂ ಲೀಲಾಚಲಮ್ ಅಮರಯುವತಿಲೋಕಸ್ಯ
ಅಲ್ಲಿ ಬಿಳಿ, ಹಸಿರು, ಹಳದಿ, ಕೆಂಪು ಮತ್ತು ಬಿಳುಪು ಬಣ್ಣದ ಕ್ರಿಸ್ತಳು, ರತ್ನಗಳು ಹಾಗೂ ಹೂಗಳ ಗುಚ್ಚಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಸುಂದರ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು ಇದ್ದವು; ಆ ಪರ್ವತವು ದೇವಯುವತಿಯರ ಆಟದ ಲೋಕದಂತೆ, ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಶುದ್ಧ ಸೃಷ್ಟಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಕುಸುಮಾಪೂರ್ಣಕಲ್ಪಾಭ್ರಕುನ್ತಲೇ ತಸ್ಯ ಮೂರ್ಧನಿ । ಕಲ್ಪಾಗಮ್ ಅಹಮ್ ಅದ್ರಾಕ್ಷಂ ಶಿಖಾಚಕ್ರಮ್ ಇವ ಸ್ಥಿತಮ್
ಅವನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೂವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮೋಡಗಳ ಮುತ್ತುಗಳಂತೆ, ಯುಗಗಳ ವಲಯವು ಕಿರೀಟದ ಆಭರಣದಂತೆ ಮಿಂಚುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದು ನಾನು ಕಂಡೆ.
ಪುಷ್ಪರೇಣ್ವಭ್ರವಲಿತಂ ರತ್ನಸ್ತಬಕದನ್ತುರಮ್ । ಉತ್ಸೇಧನಿರ್ಜಿತಾಕಾಶಂ ಶೃಙ್ಗೇ ಶೃಙ್ಗಮ್ ಇವಾರ್ಪಿತಮ್
ಅದು ಹೂವಿನ ರೇಖೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ಮೋಡದ ನೆರಳಿನಂತೆ ಮಿಶ್ರಿತವಾಗಿತ್ತು, ರತ್ನಗಳ ಗುಚ್ಛಗಳಿಂದ ಮಿಂಚುತ್ತಿತ್ತು, ಆಕಾಶಕ್ಕಿಂತಲೂ ಎತ್ತರವಾಗಿ, ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೊಂದು ಶಿಖರವನ್ನು ಇಟ್ಟಂತಿತ್ತು.
ತಾರಾದ್ವಿಗುಣಪುಷ್ಪೌಘಂ ಮೇಘದ್ವಿಗುಣಪಲ್ಲವಮ್ । ರಶ್ಮಿದ್ವಿಗುಣರೇಣ್ವಭ್ರಂ ತಡಿದ್ದ್ವಿಗುಣಪಿಞ್ಜರಮ್
ಅದರಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹೂಗಳು, ಮೋಡಗಳಿಗಿಂತ ದಟ್ಟವಾದ ಎಲೆಗಳು, ಕಿರಣಗಳಿಗಿಂತ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಧೂಳು, ಮಿಂಚಿಗಿಂತ ಹೊಳೆಯುವ ಬಂಗಾರದ ಹೊಳಪು ಇತ್ತು.
ಸ್ಕನ್ಧೇಷು ಕಿನ್ನರೀಗೀತದ್ವಿಗುಣಭ್ರಮರೀಸ್ವನಮ್ । ದೋಲಾಲೋಲಾಪ್ಸರೋಲೋಕದ್ವಿಗುಣೀಕೃತಸಲ್ಲತಮ್
ಅದರ ಬೆಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಕಿನ್ನರಿಯರ ಹಾಡಿಗಿಂತ ಎರಡುಪಟ್ಟು ಜೋರಾಗಿ ಭ್ರಮರಗಳ ಗೂಂಜು ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಅಪ್ಸರೆಯರ ತೊಗಲು ತೋಟಗಳು ಎರಡುಪಟ್ಟು ಹಸಿರಾಗಿದ್ದವು.
ಸಿದ್ಧಗನ್ಧರ್ವಸಙ್ಘಾತದ್ವಿಗುಣಾಗ್ರ್ಯವಿಹಙ್ಗಮಮ್ । ರತ್ನಕಾನ್ತ್ಯಚ್ಛನೀಹಾರದ್ವಿಗುಣತ್ವಗ್ವೃತಾಂಶುಕಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರ ಗುಂಪುಗಳಿಗಿಂತ ಎರಡುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಸುಂದರವಾದ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಇದ್ದವು. ರತ್ನಗಳ ಹೊಳಪು, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ರೇಷ್ಮೆ ಬಟ್ಟೆಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಎರಡುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿತ್ತು.
ಚನ್ದ್ರಬಿಮ್ಬಸಮಾಶ್ಲೇಷದ್ವಿಗುಣಾಗ್ರ್ಯಬೃಹತ್ಫಲಮ್ । ಮೂಕಸಂಲೀನಕಲ್ಪಾಭ್ರದ್ವಿಗುಣೀಕೃತಪರ್ವಕಮ್
ಅದರ ದೊಡ್ಡ ಹಣ್ಣುಗಳು ಚಂದ್ರಬಿಂಬವನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಂತೆ ಎರಡುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಮಿನುಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಮೌನವಾದ ಮೋಡಗಳಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಿದ ಅದರ ಶಿಖರಗಳು, ಎರಡುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಸುರಸಂವಲಿತಸ್ಕನ್ಧಂ ಪತ್ತ್ರವಿಶ್ರಾನ್ತಕಿನ್ನರಮ್ । ನಿಕುಞ್ಜಕೂಜಜ್ಜೀಮೂತಂ ಕಚ್ಛಸುಪ್ತಸುರಾರ್ಭಕಮ್
ಅದರ ಬೆಟ್ಟದ ಅಂಚುಗಳನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದರು, ಅದರ ಎಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕಿನ್ನರರು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದಿದ್ದರು, ಗುಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೇಘಗಳು ಕೂಗಿ ಹಬ್ಬುತ್ತಿದ್ದವು, ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ ದೇವಶಿಶುಗಳು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಸ್ವಾಕಾರವಿಪುಲಾನ್ ಭೃಙ್ಗಾನ್ ಉತ್ಸಾರ್ಯ ವಲಯಸ್ವನೈಃ । ಅಪ್ಸರೋಭ್ರಮರೀಭಿಶ್ ಚ ಗೃಹೀತಕುಸುಮಾನ್ತರಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಭೃಂಗಗಳು ತಮ್ಮಷ್ಟಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡದಾಗಿದ್ದರೂ, ಆಭರಣಗಳ ಘಂಟೆಯ ಶಬ್ದದಿಂದ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಪ್ಸರೆಯರು ಭ್ರಮರಗಳಾಗಿ ಹೂವಿನೊಳಗೆ ಹಾರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು.