ತೃಷ್ಣಾಮೋಹಪರಿತ್ಯಾಗಾನ್ ನಿತ್ಯಶೀತಲಸಂವಿದಃ । ಪುಂಸಸ್ ಸಂಶಾನ್ತಚಿತ್ತಸ್ಯ ಪ್ರಬುದ್ಧಸ್ಯ ಕ್ವ ಚಿತ್ತಭೂಃ
ತೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಮೋಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟವನಿಗೆ, ಸದಾ ಶಾಂತವಾದ ಜ್ಞಾನವಿರುವವನಿಗೆ, ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗಿರುವ ಮತ್ತು ಜಾಗೃತನಾದವನಿಗೆ—ಅವನಿಗೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಲೋಕವೇ ಎಲ್ಲಿದೆ?
ಅಸಂಸ್ತುತಮ್ ಇವಾನಾಸ್ಥಮ್ ಅವಸ್ತು ಪರಿಪಶ್ಯತಃ । ದೂರಸ್ಥಮ್ ಇವ ದೇಹಂ ಸ್ವಮ್ ಅಸನ್ತಂ ಚಿತ್ತಭೂಃ ಕುತಃ
ಅಸತ್ಯವನ್ನು ಮಹತ್ವವಿಲ್ಲದಂತೆ ನೋಡುವವನಿಗೆ, ತನ್ನದೇ ದೇಹವನ್ನೂ ದೂರವಾದದ್ದು, ಇಲ್ಲದಂತದ್ದು ಎಂದು ತಿಳಿಯುವವನಿಗೆ—ಮನಸ್ಸಿನ ಲೋಕ ಹೇಗೆ ಇರಬಹುದು?
ಭಾವಿತಾನನ್ತಚಿತ್ತತ್ತ್ವರೂಪರೂಪಾನ್ತರಾತ್ಮನಃ । ಸ್ವಾಙ್ಗಾಂಶಲೀನಜಗತಶ್ ಶಾನ್ತೋ ಜೀವಾದಿವಿಭ್ರಮಃ
ಯಾರ ಮನಸ್ಸು ಅನಂತವಾಗಿದೆ, ಅವರ ಸ್ವರೂಪವೇ ಚೈತನ್ಯ, ಒಳಗಿನ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ರೂಪಗಳಿಲ್ಲ, ಅವರದೇ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಜಗತ್ತು ಕರಗಿಹೋಗಿದೆ—ಅಂತಹವರಲ್ಲಿ ಜೀವಿಯೆಂಬ ಭ್ರಮೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಎಲ್ಲ ಮೋಹಗಳು ಶಾಂತವಾಗಿವೆ.
ಅಸಮ್ಯಗ್ದರ್ಶನೇ ಶಾನ್ತೇ ಮಿಥ್ಯಾಭ್ರಮಭರಾತ್ಮನಿ । ಉದಿತೇ ಪರಮಾದಿತ್ಯೇ ಪರಮಾರ್ಥೈಕದರ್ಶನೇ
ತಪ್ಪು ತಿಳಿವಳಿಕೆ ಶಮನಗೊಂಡು ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗಿರುವಾಗ, ಪರಮ ಸತ್ಯದ ಸೂರ್ಯನು ಉದಯಿಸಿದಾಗ, ಆತ್ಮದಲ್ಲಿರುವ ಮೋಹದ ಭಾರವನ್ನೆಲ್ಲಾ ದೂರಮಾಡಿ, ಒಂದೇ ಪರಮ ಸತ್ಯದ ದರ್ಶನವಾಗುತ್ತದೆ.
ಅಪುನರ್ದರ್ಶನಾಯೈವ ದಗ್ಧಂ ಸಂಶುಷ್ಕಪರ್ಣವತ್ । ಚಿತ್ತಂ ವಿಗಲಿತಂ ವಿದ್ಧಿ ವಹ್ನೌ ಘೃತಲವಂ ಯಥಾ
ಒಂದು ಒಣಗಿದ ಎಲೆಯಂತೆ ಮನಸ್ಸು ಸುಡಲ್ಪಟ್ಟು ಕರಗಿಹೋದರೆ, ಅದು ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ—ಹಾಗೆ, ತುಪ್ಪದ ಒಂದು ಹನಿ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಕರಗಿಹೋದಂತೆ ಮನಸ್ಸೂ ಇಲ್ಲದಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿ.
ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಾ ಮಹಾತ್ಮಾನೋ ಯೇ ಪರಾವರದರ್ಶಿನಃ । ತೇಷಾಂ ಯಾ ಚಿತ್ತಪದವೀ ಸಾ ಸತ್ತ್ವಮ್ ಇತಿ ಕಥ್ಯತೇ
ಯಾರು ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದರೂ ಮುಕ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಉನ್ನತ ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯವನ್ನು ನೋಡಬಲ್ಲ ಮಹಾತ್ಮರು, ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಯಾವ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿದರೂ ಅದನ್ನೇ 'ಸತ್ವ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಶರೀರೇಷು ವಾಸನಾ ವ್ಯವಹಾರಿಣೀ । ನ ಚಿತ್ತನಾಮ್ನೀ ಭವತಿ ಸಾ ಹಿ ಸತ್ತ್ವಪದಂ ಗತಾ
ಜೀವಂತ ಮುಕ್ತರ ದೇಹದಲ್ಲಿ, ಲೋಕದ ವ್ಯವಹಾರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಾಸನೆಗಳು 'ಮನಸ್ಸು' ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವು ಶುದ್ಧ ಸತ್ತ್ವ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿವೆ.
ನಿಶ್ಚೇತಸೋ ಹಿ ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾ ನಿತ್ಯಂ ಸತ್ತ್ವಪದೇ ಸ್ಥಿತಾಃ । ಲೀಲಯಾ ಪ್ರಭ್ರಮನ್ತೀಹ ಸತ್ತ್ವಸಂಸ್ಥಿತಿಹೇಲಯಾ
ಯಾರು ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದಾರೆ, ಅವರು ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದೆ ಸದಾ ಶುದ್ಧ ಸತ್ತ್ವದಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ; ಇಲ್ಲಿ ಅವರು ಕೇವಲ ಆಟದಂತೆ, ಸತ್ತ್ವದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಶಾನ್ತಾ ವ್ಯವಹರನ್ತೋ ಽಪಿ ಸತ್ತ್ವಸ್ಥಾಸ್ ಸಂಯತೇನ್ದ್ರಿಯಾಃ । ನಿತ್ಯಂ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ಚಿಜ್ಜ್ಯೋತಿರ್ ನ ದ್ವೈತೈಕ್ಯೇ ನ ವಾಸನಾಃ
ಶಾಂತರಾಗಿಯೂ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡರೂ, ಸತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾದವರು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಂಡು, ಯಾವಾಗಲೂ ಚೈತನ್ಯದ ಬೆಳಕನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ; ಅವರಲ್ಲಿ ದ್ವೈತವೂ ಇಲ್ಲ, ಏಕತ್ವವೂ ಇಲ್ಲ, ವಾಸನೆಗಳೂ ಇಲ್ಲ.
ಅನ್ತರ್ಮುಖತಯಾ ಸರ್ವಂ ಚಿದ್ವಹ್ನೌ ತ್ರಿಜಗತ್ತೃಣಮ್ । ಜುಹ್ವತೋ ಽನ್ತರ್ ವಿಚೇಷ್ಟನ್ತೇ ಮೂಢವಚ್ ಛೀತಲಾಶಯಾಃ
ಅವರು ಒಳಗೆ ಮುಖಮಾಡಿ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಹುಲ್ಲಿನಂತೆ ಚೈತನ್ಯದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ; ಒಳಗೆ ಅವರು ಚಲನೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಮೂಢರಂತೆ ಅಲ್ಲದೆ, ಶಾಂತ ಹೃದಯದಿಂದ ಇರುತ್ತಾರೆ.
ವಿವೇಕವಿಶದಂ ಚೇತಸ್ ಸತ್ತ್ವಮ್ ಇತ್ಯ್ ಅಭಿಧೀಯತೇ । ಭೂಯಃ ಫಲತಿ ನೋ ಮೋಹಂ ದಗ್ಧಂ ಬೀಜಮ್ ಇವಾಙ್ಕುರಮ್
ವಿವೇಕದಿಂದ ಪವಿತ್ರವಾದ ಮನಸ್ಸನ್ನು 'ಸತ್ವ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅದು ಮತ್ತೆ ಮೋಹವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಹೇಗಂದರೆ ಸುಟ್ಟ ಬೀಜದಿಂದ ಮೊಳೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲ.
ಯಾ ವಾಸನಾ ವಿಮೂಢಾನ್ತರ್ ಪುನರ್ಜನನಧರ್ಮಿಣೀ । ಚಿತ್ತಶಬ್ದಾಭಿಧಾ ಸೋಕ್ತಾ ವಿಪರ್ಯಸ್ಯತಿ ಬೋಧತಃ
ಯಾವ ಆಸೆ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಒಳಗೆ ಮೂಡಿಕೊಂಡು ಪುನರ್ಜನ್ಮಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆಯೋ, ಅದನ್ನೇ 'ಮನಸ್ಸು' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಜ್ಞಾನೋದಯದಿಂದ ಅದು ತೊಲಗುತ್ತದೆ.
ಪ್ರಾಪ್ತಪ್ರಾಪ್ಯೋ ಭವಾನ್ ರಾಮ ಸತ್ತ್ವಭಾವಮ್ ಉಪಾಗತಮ್ । ಚಿತ್ತಂ ಜ್ಞಾನಾಗ್ನಿನಾ ದಗ್ಧಂ ನ ತೇ ಭೂಯಃ ಪ್ರರೋಹತಿ
ರಾಮಾ, ನೀನು ಸಾಧಿಸಬೇಕಾದುದನ್ನು ಸಾಧಿಸಿ, ಸತ್ವಭಾವವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದೀಯ. ಜ್ಞಾನದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತೆ ಮೊಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಸಂರೋಹತೀಷುಣಾ ವಿದ್ಧಂ ತಥಾ ಪರಶುನಾಗ್ನಿನಾ । ನ ಹಿ ಜ್ಞಾನಾಗ್ನಿನಿರ್ದಗ್ಧಂ ಪ್ರಬೋಧವಿಶದಂ ಮನಃ
ಮರವನ್ನು ಕಡ್ಡಿಯಿಂದ ಚುಚ್ಚಿದರೂ ಅಥವಾ ಕೊಳದಿಂದ ಕಡಿದರೂ ಅದು ಮತ್ತೆ ಬೆಳೆದು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಜ್ಞಾನಾಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟು ಜಾಗೃತಿಯಿಂದ ಪವಿತ್ರವಾದ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ.
ಬ್ರಹ್ಮಬೃಂಹೈವ ಹಿ ಜಗಜ್ ಜಗಚ್ ಚ ಬ್ರಹ್ಮಬೃಂಹಣಾತ್ । ವಿದ್ಯತೇ ನಾನಯೋರ್ ಭೇದಶ್ ಚಿದ್ಘನಬ್ರಹ್ಮಣೋರ್ ಇಹ
ಈ ಜಗತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನ ವಿಸ್ತಾರವೇ ಆಗಿದೆ; ಜಗತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನ ವಿಸ್ತಾರದಿಂದಲೇ ಇದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಚೈತನ್ಯರೂಪ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೂ ಜಗತ್ತಿಗೂ ಯಾವುದೇ ಭೇದವಿಲ್ಲ.
ಚಿದನ್ತರ್ ಅಸ್ತಿ ತ್ರಿಜಗನ್ ಮರಿಚೇ ತಿಕ್ತತಾ ಯಥಾ । ನಾತಶ್ ಚಿಜ್ಜಗತೀ ಭಿನ್ನೇ ತಸ್ಮಾತ್ ಸದಸತೀ ಮುಧಾ
ಹೆಣ್ನುಮೆಣಸುಗೆ ಹೇಗೆ ಕಹಿ ತುಂಬಿರುತ್ತದೋ, ಹೀಗೆಯೇ ಈ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲೂ ಚೈತನ್ಯ ತುಂಬಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಚೈತನ್ಯರೂಪ ಜಗತ್ತು ಇದರಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ನಿಜ-ಅನಿಜ ಎಂಬ ಭಾವನೆಗಳು ವ್ಯರ್ಥ.
ಅಚಿನ್ಮಯತ್ವಾನ್ ನಾಸಿ ತ್ವಂ ಖಾತ್ಮಾ ಕಿಮ್ ಇವ ರೋದಿಷಿ । ಅಚಿನ್ಮಯತ್ವಾಜ್ ಜಗತಾಮ್ ಅಭಾವೇ ಕಲನಾಃ ಕುತಃ
ನೀನು ಚೈತನ್ಯವಲ್ಲದ ಸ್ವಭಾವವನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡವನು ಅಲ್ಲವಲ್ಲ, ಆಕಾಶದಂತಿರುವ ಆತ್ಮನೇ, ಏಕೆ ದುಃಖಪಡುತ್ತೀಯೆ? ಜಗತ್ತು ಚೈತನ್ಯವಲ್ಲದದ್ದಾಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಅವು ಇಲ್ಲದಾಗ ಯಾವ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಬರುತ್ತವೆ?
ಚಿನ್ಮಯಶ್ ಚೇದ್ ಭವಾನ್ ಸರ್ವಂ ತಚ್ ಚಿತ್ತ್ವಂ ಪ್ರವಿಚಾರಯ । ಶುದ್ಧಸತ್ತ್ವಮ್ ಅನಾದ್ಯನ್ತಂ ತತ್ರಾಙ್ಗ ಕಲನಾಃ ಕುತಃ
ನೀನು ಚೈತನ್ಯಸ್ವರೂಪನಾಗಿದ್ದರೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮನಸ್ಸೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸು. ಆ ಶುಭ್ರವಾದ, ಆದಿ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಶುದ್ಧ ಸತ್ವದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಇರಬಹುದು?
ಚಿದಾತ್ಮಾಸಿ ನಿರಂಶೋ ಽಸಿ ಪಾರಾವಾರವಿವರ್ಜಿತಃ । ರೂಪಂ ಸ್ಮರ ನಿಜಂ ಸ್ಫಾರಂ ಮಾಸ್ಮೃತ್ಯಾ ಸಮ್ಮಿತೋ ಭವ
ನೀನು ಚೈತನ್ಯ ಸ್ವರೂಪ, ವಿಭಜನೆ ಇಲ್ಲದವನು, ಎಲ್ಲೆಡೆಯ ಗಡಿ ಮೀರಿ ಇರುವವನು. ನಿನ್ನ ವಿಶಾಲವಾದ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿರಿಸು, ಮರೆತುಹೋಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಡ.
ತಾಂ ಸ್ವಸತ್ತಾಂ ಗತಸ್ ಸರ್ವಮ್ ಅಸರ್ವಂ ವಾ ಭವೋದಯೀ । ತಾದೃಗ್ರೂಪೋ ಽಸಿ ಶಾನ್ತೋ ಽಸಿ ಚಿದ್ ಅಸಿ ಬ್ರಹ್ಮರೂಪ್ಯ್ ಅಸಿ
ನೀನು ನಿನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡಾಗೆಲ್ಲಾ, ಎಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನಿಂದ ಉದಯವಾಗುತ್ತದೆ, ಇಲ್ಲವಾದರೂ ನೀನೆಲ್ಲದ ಮೂಲ. ನೀನು ಹೀಗೆಯೇ ಇದ್ದವನು, ಶಾಂತಸ್ವರೂಪಿ, ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪಿ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಸ್ವರೂಪವನು.
ಚಿಚ್ಛಿಲೋದರಮ್ ಏವಾಸಿ ನಾಸಿ ನಾನಸ್ಯ್ ಅಥೋಮ್ ಅಸಿ । ಯೋ ಽಸಿ ಸೋ ಽಸಿ ನ ಸೋ ಽಸೀವ ಸದ್ ಅಸ್ಯ್ ಅಸದ್ ಅಸಿ ಸ್ವಭಾಃ
ನೀನು ಚೈತನ್ಯವನ್ನೇ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವವನು, ಇದು ಅಲ್ಲ, ಅದು ಅಲ್ಲ, ಹಾಗೆಂದರೂ ಎರಡೂ ಆಗಿರುವವನು. ನೀನು ನೀನೆ, ಮತ್ತೆ ನೀನು ಅಲ್ಲವೂ ಹೌದು; ನಿನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೆ ನೀನು ಸತ್ತೂ ಹೌದು, ಅಸತ್ತೂ ಹೌದು.
ಯಃ ಪದಾರ್ಥವಿಶೇಷೋ ಽನ್ತರ್ ನ ತ್ವಂ ನಾನ್ಯೋ ನ ಸೋ ಽಸ್ತಿ ತೇ । ತದ್ ಅಸ್ಯ್ ಅತದ್ ಅಸಿ ಸ್ವಚ್ಛಚಿದ್ಘನಾತ್ಮನ್ ನಮೋ ಽಸ್ತು ತೇ
ಯಾವುದೇ ವಸ್ತುವಿನ ವಿಶೇಷತೆ ಒಳಗೆ ಕಾಣಿಸಿದರೂ, ಅದು ನೀನು ಅಲ್ಲ, ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ, ನಿನಗಾಗಿ ಅದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ನೀನು ಅದೂ ಹೌದು, ಅಲ್ಲದೂ ಹೌದು, ಸ್ವಚ್ಛವಾದ ಚೈತನ್ಯಘನಸ್ವರೂಪವನು. ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಆದ್ಯನ್ತವರ್ಜಿತವಿಶಾಲಶಿಲಾನ್ತರಾಲಸಮ್ಪೀನಚಿದ್ಘನವಪುರ್ ಗಗನಾಮಲಸ್ ತ್ವಮ್ । ಸ್ವಸ್ಥೋ ಭವಾಜರಢಪಲ್ಲವಕೋಶಲೇಖಾಲೀಲಾಸ್ಥಿತಾಖಿಲಜಗಜ್ಜಲಧೇ ಜಯಸ್ ತೇ
ಆದಿ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ, ವಿಶಾಲವಾದ ಶಿಲೆಯೊಳಗಿನ ಆಕಾಶದಂತೆ, ಪವಿತ್ರವಾದ ಚೇತನ್ಯರೂಪನಾದ ನೀನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ತುಂಬಿರುವೆ. ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಹುಟ್ಟು, ವೃದ್ಧಿ, ಕ್ಷಯದ ಆಟ ನಡೆಯುವ ಮಹಾಸಾಗರದಂತೆ, ಸದಾ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿರುವ ನೀನಿಗೆ ಜಯವಾಗಲಿ.
ಭಾವಿ ಭೂರಿತರಙ್ಗಾಣಾಂ ಪಯೋ ವೃನ್ದಮ್ ಇವಾನ್ತರೇ । ಯಾ ಚಿದ್ ವಹತ್ಯ್ ಅನನ್ತಾನಿ ಜಗನ್ತ್ಯ್ ಅನಘ ಸಾ ಭವಾನ್
ಪಾಪರಹಿತನೇ, ಅನೇಕ ಅಲೆಗಳಿರುವ ಜಲರಾಶಿಯಂತೆ, ಅನಂತ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಆ ಚೇತನ್ಯವೇ ನೀನು.
ಭವ ಭಾವನಯಾ ಮುಕ್ತೋ ಭಾವಾಭಾವವಿವರ್ಜಿತಃ । ಚಿದಾತ್ಮನ್ ಸಂಸ್ಥಿತಾಃ ಕ್ವೇವ ವದ ತೇ ವಾಸನಾದಯಃ
ಭಾವನೆ ಮೂಲಕ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಇರುವುದೂ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೂ ಎರಡನ್ನೂ ಮೀರಿ, ಚೇತನ್ಯಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದಾಗ ನಿನಗೆ ವಾಸನೆಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಬಂಧನೆಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ?
ಜೀವೋ ಽಯಂ ವಾಸನಾದೀದಮ್ ಇತಿ ಚಿತ್ ಕಚತಿ ಸ್ವತಃ । ಇತರೋಕ್ತ್ಯರ್ಥಯೋರ್ ಅತ್ರ ಕಃ ಪ್ರಸಙ್ಗೋ ಽಥ ವರ್ಣ್ಯತಾಮ್
ಈ ಜೀವನು 'ಇದು ನನ್ನದು' ಎಂದು ವಾಸನೆಗಳಿಂದ influenced ಆಗಿ ಚೇತನ್ಯದಿಂದಲೇ ಚಂಚಲಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಇತರರು ಮಾಡುವ ಬೇರ್ಪಡಿಸುವ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಬಂಧವಿದೆ? ಅದನ್ನು ವಿವರಿಸಲಿ.
ಮಹಾತರಲಗಮ್ಭೀರಭಾಸುರಾತ್ಮಂಶ್ ಚಿದರ್ಣವ । ರಾಮಾಭಿಧೋ ಽಸಿ ಸ್ತಿಮಿತಸ್ ಸಮಸ್ ಸೋಮ್ಯೋ ಽಸಿ ಸೋಮವತ್
ನೀನು ರಾಮನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವೆ, ನೀನು ಅಗಾಧವಾದ, ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ, ಆಳವಾದ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಆತ್ಮನ ಕಿರಣ, ನೀನು ಚೈತನ್ಯ ಸಾಗರ. ನೀನು ಶಾಂತ, ಸಮಭಾವದ, ಮೃದುವಾದವನಾಗಿದ್ದೀಯೆ, ಚಂದ್ರನಂತೆ.
ಯಥಾ ನ ಭಿನ್ನಮ್ ಅನಲಾದ್ ಔಷ್ಣ್ಯಂ ಸೌಗನ್ಧ್ಯಮ್ ಅಮ್ಬುಜಾತ್ । ಕಾರ್ಷ್ಣ್ಯಂ ಕಜ್ಜಲತಶ್ ಶೌಕ್ಲ್ಯಂ ಹಿಮಾನ್ ಮಾಧುರ್ಯಮ್ ಇಕ್ಷುತಃ
ಹಾಗೆ, ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಉಷ್ಣತೆ ಬೇರ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಕಮಲದಿಂದ ಸುಗಂಧ ಬೇರ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಕರಿಬಣ್ಣದಿಂದ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣ ಬೇರ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಹಿಮದಿಂದ ಬಿಳುಪು ಬೇರ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಇಕ್ಕಟ್ಟಿನಿಂದ ಸಿಹಿ ಬೇರ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಆಲೋಕಶ್ ಚ ಪ್ರಕಾಶಾಙ್ಗಾದ್ ಅನುಭೂತಿಸ್ ತಥಾ ಚಿತೇಃ । ಜಲಾದ್ ವೀಚಿಶ್ ಚಿದಾತ್ಮನ್ ಭೋಶ್ ಚಿತ್ಸ್ವಭಾವಾತ್ ತಥಾ ಜಗತ್
ಹಾಗೆಯೇ, ಬೆಳಕು ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಬೇರ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಅನುಭವವು ಚೇತನೆಯಿಂದ ಬೇರ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ; ನೀನು ಚೈತನ್ಯಸ್ವರೂಪಿಯಾದವನೇ, ನೀರಿನಿಂದ ಅಲೆ ಎದ್ದು ಬರುವಂತೆ, ಜಗತ್ತು ಚೈತನ್ಯದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ.
ಚಿತೋ ನ ಭಿನ್ನೋ ಽನುಭವೋ ಭಿನ್ನೋ ನಾನುಭವಾದ್ ಅಹಮ್ । ನ ಮತ್ತೋ ಭಿದ್ಯತೇ ಜೀವೋ ನ ಜೀವಾದ್ ಭಿದ್ಯತೇ ಮನಃ
ಅನುಭವವು ಚೇತನೆಯಿಂದ ಬೇರ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ, 'ನಾನು' ಎಂಬ ಭಾವನೂ ಅನುಭವದಿಂದ ಬೇರ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ; ಜೀವನು ನನ್ನಿಂದ ಬೇರ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಜೀವದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಬೇರ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ.